wspolny dom

[Gość: ewa]

Jestesmy wraz z mezem zmuszeni przez pewne okolicznosci
do zamieszkania wraz z moja mama. Co prawda mieszkanie
jest duze 80 m2, ale obawiam sie tej sytuacji. Czy ktos
z forumowiczow moze ma podobny uklad i moglby mi
poradzic jak najlepiej funkconowac w dwupokoleniowej
rodzinie.

[Gość: Malwina]

80 m² to duze mieszkanie ?????????????

[Gość: chłost]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> 80 m² to duze mieszkanie ?????????????

...w Polsce...

[Gość: Malwina]

a odp to nie laska ?
Gość portalu: chłost napisał(a):

> Gość portalu: Malwina napisał(a):
>
> > 80 m² to duze mieszkanie ?????????????
>
> ...w Polsce...

[Gość: Dora]

A czy wiadomo na jak dlugo? Tzn czy na okreslony czas sie tam przeprowadzacie?

[Gość: ewa]

Moja mama jest schorowana. Nie mialabym serca narazac ja
na kolejna przeprowadzke. Natomiast gdybysmy my mieli sie
wyprowadzic, mama sama nie utrzyma takiego mieszkania.
Sytuacja jest skomplikowana i delikatna.

[Gość: Dora]

A jakie maja kontakty maz i mama? Lubia sie? Czy przewidujesz ze beda konflikty?

[Gość: ewa]

Lubia sie. Oboje sa spokojni i ustepliwi. Chodzi mi
glownie o to, czy takie wspolne mieszkanie nie bedzie dla
wszystkich krepujace. Jak ustalic pewne granice, by czuc
sie swobodnie w tej nowej sytuacji.

[kamfora]

Gość portalu: ewa napisał(a):

> Lubia sie. Oboje sa spokojni i ustepliwi. Chodzi mi
> glownie o to, czy takie wspolne mieszkanie nie bedzie dla
> wszystkich krepujace. Jak ustalic pewne granice, by czuc
> sie swobodnie w tej nowej sytuacji.

Myślę, że wszystko zależy od tego, czy sytuację
będziecie postrzegać jako poświęcenie z Waszej strony,
czy też (oby :-) jako coś bardzo korzystnego.
I właściwie nie tylko postrzegać, ale też przedstawiać
tę sytuację rodzinie/znajomym/przyjaciołom...
Jeśli nie będziecie ciągle mieli na twarzy wypisanej "prośby
o współczucie", jeśli nie będziecie się ciągle tłumaczyć
"no bo wiecie, mama chora - musieliśmy :-("
to może być naprawdę normalnie :-))

80 m2 to z pewnością co najmniej 3 pokoje.

Według mnie - będzie dobrze :-)).

[Gość: Ewa]

Dzieki. Postaram sie myslec pozytywnie. Niestety czesto
dopada mnie pesymizm, ale popracuje nad tym.