niedoszła tesciowa

[Gość: soho]

Niedoszła tesciowa to najbardziej dominujaca kobieta jaka znam.Przekonana o
swojej mądrości,przebojowości,udzielajaca bez przerwy rad .Od dawna nie
pracuje i nie bardzo wie jak swiat dzis sie kreci.Przez nią caly zwiazek moj
z chłopakiem sie rozlatuje.Jestem na nia uczulona ,zabija moja
inicjatywe,czuję sie jak dziecko.Nie mam siły sie jej przeciwstawiac i jej
prostackim pogladom.Dyskusja z nia jest bezsensowna.Ona nie pyta sie ona
dyryguje.
Jej mąz i syn nie sprzeciwiają się jej.Co mnie niezmiernie dziwi.
wszyscy wymagają na mnie ,ze tam bede mieszkac (z nia ,jej mezem i
chlopakiem/tzn.przyszłym mezem/)Chłopak praktycznie w domu jest rzadko
(praca).Jednak wręcz nie wyobraża sobie ze bedziemy miec osobna kuchnie a co
dopiero mieszkanie.
Tesciowa boi sie ze syn wyprowadzi sie i nie da tyle pieniedzy jak teraz na
dom i odpowiedni poziom zycia ,remonty.
Moj chlopak iota sie miedzy domem i finansami ,rodzicami a mną.
Na razie wybiera rodziców.
Co ja mam zrobić???Czy on mnie nie kocha czy moze wydorosleje i bedzie
myslał o moich potrzebach???/ma lat 30/

Czy tak duzo chce- zyc osobno,miec swobode??
Czy mam zostac niewolnikiem w pieknym domu???
Czy to powód zeby sie rozstac czy dramatyzuję??

[g.i.jane]

Chłopak musi odciąć pępowinę czyli usamodzielnić się emocjonalnie. Powinien
był zrobić to dawno temu. Teraz będzie mu bardzo trudno bo i on i mamuśka
przywykli do takiego układu i nie wyobrażają sobie, żeby mogło być inaczej.
Absolutnie odradzam wchodzenie do takiego domu, tym bardziej, że teściowej nie
akceptujesz. To grozi stałą wojną i jest duże niebezpieczeństwo, że mąż będzie
stawał po jej stronie a Twoje życie może stać się piekłem. Mieszkanie z
teściową to trudny układ nawet jak jest fajna i się ją akceptuje.
Młode małżeństwo powinno mieszkać osobno i prowadzić własne życie a teściową
widywać na niedzielnych obiadkach (góra raz w miesiącu).

[millka26]

Gość portalu: soho napisał(a):

> Niedoszła tesciowa to najbardziej dominujaca kobieta jaka znam.Przekonana o
> swojej mądrości,przebojowości,udzielajaca bez przerwy rad .Od dawna nie
> pracuje i nie bardzo wie jak swiat dzis sie kreci.Przez nią caly zwiazek moj
> z chłopakiem sie rozlatuje.Jestem na nia uczulona ,zabija moja
> inicjatywe,czuję sie jak dziecko.Nie mam siły sie jej przeciwstawiac i jej
> prostackim pogladom.Dyskusja z nia jest bezsensowna.Ona nie pyta sie ona
> dyryguje.
> Jej mąz i syn nie sprzeciwiają się jej.Co mnie niezmiernie dziwi.
> wszyscy wymagają na mnie ,ze tam bede mieszkac (z nia ,jej mezem i
> chlopakiem/tzn.przyszłym mezem/)Chłopak praktycznie w domu jest rzadko
> (praca).Jednak wręcz nie wyobraża sobie ze bedziemy miec osobna kuchnie a co
> dopiero mieszkanie.
> Tesciowa boi sie ze syn wyprowadzi sie i nie da tyle pieniedzy jak teraz na
> dom i odpowiedni poziom zycia ,remonty.
> Moj chlopak iota sie miedzy domem i finansami ,rodzicami a mną.
> Na razie wybiera rodziców.
> Co ja mam zrobić???Czy on mnie nie kocha czy moze wydorosleje i bedzie
> myslał o moich potrzebach???/ma lat 30/
>
> Czy tak duzo chce- zyc osobno,miec swobode??
> Czy mam zostac niewolnikiem w pieknym domu???
> Czy to powód zeby sie rozstac czy dramatyzuję??

Droga Soho,

mam podobna sytuację do Twojej. Matka mojego chłopaka jest królową chaosu.
Codziennie niezadowolona, z problemami w stosunku do swojego syna i do mnie,
awanturuje sie dzien w dzien i nie ma na to rady.
Początkowo nasze ralacje układały się poprawnie, wymagała od nas wiecznego
poswięcenia i uwagi, tolerowałam to, bo przedstawiona mi została jako osoba
bardzo ciężko chora, znerwicowana i .... potrzebująca opieki. Tak więc nasze
plany były co dzień zmieniane przez mamuske, wyjazdy na weekendy poprzedzane
stwierdzeniem "też bym pojechała" a gdy to nie dawało rezultatu, bo jej nie
zapraszaliśmy nagle ciężko chorowała, wiec my zostawaliśmy w domu. Potrafiła
rozchorować się 5 minut przed naszym wyjściem na spotkanie ze znajomymi, przed
wyjściem na dyskotekę, do kina czy poprostu w momencie gdy chcieliśmy sami
posiedzieć przychodzial i mówiła, że źle się czuje i musi być z nami. Jakoś
radziłam sobie z tą sytuacją do momentu gdy w dniu moich urodzin wysłała mojego
chłopaka na drugi koniec Polski w ważnych sprawach, potem w dniu moich imieniny
zadzwoniła do mnie i powiedziała "On musi jechać zawieść rodzine nad morze",
ręce mi opadły ale pomyślałam nie dam jej się, sama też pojade nad morze, więc
pojechaliśmy. Nie bardzo jej sie to podobało i sama też pojechała :))). Więc po
przyjeździe była rodzinna herbata i kawka, a gdy stwierdziliśmy, że idziemy na
spacer na plaże, ona też zapragnęła w nim uczestniczyć. Tak więc był i rodzinny
spacer po plaży.... Gdy już się tym znudziła i zaczęła zbierać się do pokoju,
zaproponowałam mojemu chłopakowi, że my jeszcze zostaniemy i spędzimy trochę
czasu razem, więc powiedzieliśy jej , że zostajemy i wrócimy
później. "Teściowa" przeszła może 3 - 4 kroki i stwierdziła, że źle się czuje i
mój chłopak musi wracać z nią do pensjonatu i jechać do szpitala, a ja moge
sobie zostać.
Dodam jeszcze, że po powrocie do pensjonatu jej zdrowie uległo zmianie po 3
sekundach piła kawke i sie uśmiechała.
Po jakims czasie było jeszcze gorzej, obgadywała mnie przed swoją rodziną,
wiecznie mówiła mi jaka jestem wredna i egoistyczna. Co dziennie robiła
awantury z byle powowodu, dołowała mojego chłopaka, poniżała przed znajomymi.
Przestałam jej odwiedzać, a to był kolejny powód do awantur. Doprowadziła do
tego, że oboje z chłopakiem płakaliśmy i rozstaliśmy się, bo cała ta sytuacja
nas przerastała. Na prośbę mojego chłopaka nigdy nic złego jej nie
powiedziałam, uśmiechałam się przez łzy i udawałam, że to co mówi to świetne
żarty.
Ciężko było uświadomić mojemu chłopakowi, że postępowanie jego matki jest
podłe, że nie może pozwalać jej na takie zachowanie w stosunku do mnie i do
siebie, że mamy swoje życie i swoje plany. Na szczęście udało się. Ale rok
naszego związku był koszmarem jakiego nikomu nie życze. Teraz wcale nie jest
prościej, bo "teściowa" utrudnia nam życie jak tylko może, czasami chciało by
się usiąść w rodzinnym gronie i pogadac o wszystki i o niczym ale z nia nie da
się, każda chwila jest okazją do obrażenia kogoś z nas.
Życze Ci powodzenia, na płaszczyznie Ty i Twój partner, bo nawet jeśli obydwoje
dojdziecie do porozumienia, to jego matka zawsze bedzie stała na drodze do
pełnego szcześcia.
Pozdrawiam

[Gość: Malwina]

nawet nie przypuszczacie do jakiego stopnia despotyczne osoby tula uszy jak sie
tupnie z sila i energia
sprobujcie

[Gość: Dora]

Moj kolega zwiazal sie z pewna kobieta. Bylo im cudownie i po prawie roku
znajomosci postanowili sie pobrac. Byl problem z mieszkaniem i on wprowadzil
sie do niej i jej rodzicow.
Mowil, ze dwa dni po slubie jego zona i tesciowa zmienily sie o 180 stopni. I
ze zaczal sie koszmar.
Wytrzymal 1 miesiac. Uciekl bez pozegnania.
Twierdzi, ze gdyby zamieszkali od poczatku sami, to by byli do tej pory razem.

[Gość: pandora]

O, to to! Znany mi schemat. Malwina ma racje - tupnij. Najpierw na niego, to
moze pomoc - moj TZ tez sie nie umial ze strachu za mna wstawic az potupalam :)
Ale on dalej jest troche nieporadny, trudno... A potem tupnij na tesciowa. Ja
na moja tak czasem tupie, wlasnie jestem bliska kolejnego tupniecia, bo mnie
obrazila, ale sie powstrzymuje, jak moge, bo chce miec najpierw spokojne
wakacje. Ale nie daj sie, powalcz troche i bron swojej prywatnosci i dobrego
imienia. I nie mieszkajcie razem z tesciami, zadnymi. Lepiej sami, w wynajetej
kawalerce...No, nos do gory i do dziela! Ja juz tak sobie od ponad roku
powtarzam :)

[Gość: soho]

Ok łatwo mówic tupnij! Oni wszyscy nie widza problemu a moj chłopakzawsze jest
na jej zawiłanie.Tupanie tylko zaostrza sprawę ,bo on mysli,ze jej nie lubie
(co jest prawdą ale staram sie tego nie okazywac -co kosztuje mnie duzo
wysilku) i przesadzam.
Nie wyobraza sobie zycie niby bez domu(budynku0 ale wiem ,ze tak naprawde chce
sprostac wymaganiom rodziców.A rodzice maja wygórowane wymagania : ciagle
lozenie na dom,"nie jedz na wakacje ale kup to i to".Oni nie chca go puscic i
w wyrafinowany sposób uzalezniają go id siebie!A to mlodzi jeszcze ludzie.
On tego wszystkiego nie widzi i to ze matka nim rzadzi wydaje mu sie
normalne , mysli tak jak ona...
Czy on mnie kiedys pokocha bardziej niz matke??

[kamfora]

Gość portalu: soho napisał(a):

> Ok łatwo mówic tupnij! Oni wszyscy nie widza problemu a moj chłopakzawsze
jest na jej zawiłanie.Tupanie tylko zaostrza sprawę ,bo on mysli,ze jej nie
lubie (co jest prawdą ale staram sie tego nie okazywac -co kosztuje mnie duzo
> wysilku) i przesadzam.

Jeśli jej nie lubisz - to nie miej złudzeń : widać :-))

Problem w czym innym. Twój chłopak i jego rodzina ("oni wszyscy")
nie widzą problemu. Ty przychodzisz do tego z zewnątrz i okazuje
się, że widzisz problem. Chciałabyś ZMIENIAĆ.
A to nie o to chodzi, żeby znaleźć kogoś do zmieniania, tylko
do kochania takim, jaki jest.
Może więc trzeba zmienić - ale nie
charakter chłopaka i jego rodziny, tylko poszukać takiego
chłopaka z taką rodziną, żeby móc zaakceptować ?
Albo...samej się zmienić :-)))

[Gość: Maruda]

Bron Boze sie nie wprowadzaj do nich - bedzie tylko gorzej, sama zobaczysz.
Nie ma NIC gorszego niz mieszkanie z tesciowa.

[Gość: jar]

tak prawde mowiac, jedyne chyba wyjscie to przed slubem zamieszkac razem (ale
nie w domu rodzicow, i tez niezbyt blisko rodzicow) i poznac sie naprawde, bo
moze to sie okazac bardzo samodzielny gosc, tylko nie wie o tym nawet, nie masz
inaczej szans kiedy mamisynek nie jest po twojej stronie

[Gość: milutka]

żałuję,że nie dane mi było takie wsparcie 3 lata temu jak stałam przed podobnym
dylematem. Niestety "dałam " sie wrobić w mieszkanie tylko na parę miesiecy u
niedoszłych teściów . Wiedziałam ze to nie jest dobry układ ale zacisnełam zęby
i chciałam to wytrzymać widząc oczami wyobraźni własne gniazdko. Z kilku
miesięcy zrobiły się dwa długie i mroczne lata. Prawie dostałam paranoji i
coraz pózniej wracałam do miejsca pobytu.Wszyscy starali się być mili nie
zostawiając przy tym miejca na życie i nikt nie rozumiał o co mi chodzi. Ale ja
byłam jedna przeciw trojgu. W końcu wyprowadziłam się bo doszłam do etapu kiedy
znienawidziłam całą trójkę. Dopiero po roku byłam w stanie zamienic normalne
słowo z moja niedoszłą i spostrzec że nie jest taką straszną wiedźmą. Niestety
synek został przy mamusi.

[tumoi]

Jeżeli sytuacja wygląda tak beznadziejnie jak to opisujesz to niech Twoja
niedoszła teściowa zostanie niedoszłą teściową. Sorki, ale po tym co napisałaś
nie widzę dla Ciebie tam miejsca. Chyba, że chcesz do końca życia:
-prawie niczego sobie nie kupować, nie wyjeżdżać bo wszystkie pieniądze
będziecie nadal ładować w nie swój dom (nie licz na to, że będzie inaczej)bez
wpływu na decyzje przy zakupach
-ukrywać, że nie lubisz kobiety u której będziesz gościem mieszkającym na jej
warunkach,
-nie mieć emocjonalnego oparcia w mężu (30-latek się już nie zmieni i zawsze
będzie brał stronę matki bo jej sie boi i nie ma odwagi się jej sprzeciwić)
-w wypadku oddzielnego zamieszkania mieć codzienne wizyty teściowej lub co
najmniej telefony
-siedzieć cicho i nie wyrażać swojego zdania
-wychowywania dzieci przez teściową
itd.itp to pakuj się w tę rodzinę a za jakiś czas będziesz pisała dramatyczne
wątki "mam już dośc teściowej i męża maminsynka, chyba się rozwiodę"

[Gość: soho]

Wiem ,ze ta zala sytuacja jest bezsensowna i cały ten zwiazek nie ma szans
powodzenia bez wsparcia mojego chlopaka. A wsparcia tego nie ma w waznych
kwestiach...
Pewnie ze rozwiazaniem jestmieszkanie na próbe" razem w wynajetym mieszkaniu
ale mieszkamy od siebie w odległosci 100 km.
To powoduje ze widujemy sie w weekendy.Oni postawili mi ultimatum ze przeniose
sie do ich miasta choc niezła i pewna prace mam w swoim miescie...a on w
delegacjach...Mimo to wynajecie,kupno mieszkania w moim miescie nie wchodzi w
rachube dla niego.Uwaza ze jak chce to moge dojezdzac 100 km a pozniej
wychowawczy zasiłek i najwyzej dostane prace tam albo bede szukac tam pracy
innego rozaju....
Gdy postawilam jasno sprawe (za pozno niestety) oni radza mu poznac inna
dziewczyne. Chłopak ponoc to przezywa ale wybrał dom - czasem sie waha czy
dobrze zrobil ale tan sie czuje bezpiecznie...Nie widujemy sie ale dzwonie do
niego.
Niestety chyba go kocham.I co mam robić dalej?

[Gość: jar]

kopa w dupe kolesiowi, ciesz sie, ze nie jest za pozno

[Gość: olivia60]

"Gdy postawilam jasno sprawe (za pozno niestety) oni radza mu poznac inna
dziewczyne. "
Dziewczyno!!! Ciesz sie, ze sie uratowalas. Jesli Rodzina radzi twojemu
chlopakowi by znalazl inna dziewczyne lub rodzina ci stawia ultimatum to lej ja
z gory do dolu. Ja mialam podobne klopoty i musialam zrobic wielka awanture by
postawic na swoim. Tylko cudem moje malzenstwo przetrwalo. Daj spokoj i
UCIEKAJ. na milosc najlepszym lekarstwem jest nowa milosc a rozwody sa
dlugotrwale i kosztowne.

[alfika]

Gość portalu: olivia60 napisał(a):

na milosc najlepszym lekarstwem jest nowa milosc a rozwody sa
> dlugotrwale i kosztowne.


Rozumiem, że myślisz, że nie ma rozwodzenia się po takim "leczniczym" rzuceniu
się w ramiona innego pana?
A wyciągnięcie wniosków, przyjrzenie się sobie, przetrawienie żalu, przeżycie
często prawdziwej żałoby po miłości?

[Gość: olivia60]

Chyba nie przeczytalas mojego postu od poczatku do konca i wyciagnelas z
kontekstu jedno zdanie. Napisalam przeciez wyraznie by dziewczyna uciekala
zanim bedzie bardziej cierpiec. Po co jej taka nauka ze lzami w oczach. Lepsze
sa ksiazki.

[alfika]

Chyba nie przyszło Ci do głowy, że można odnieść się do części czyjejś
wypowiedzi :)))
Oświadczam, że własnie to pozwoliłam sobie uczynić.

A swoją drogą - po co Ci była ta agresja? Coś wartościowego osiągnęłaś?

[cossa]

dac mu czas. nie zmieniac juz niczego. starac sie zyc
swoim zyciem. "niestety chyba Go kochasz" i cos chcesz
robic dalej. a "niestety on chyba tez Cie kocha" i to
wlasnie on cos powinien zrobic. jesli po ultimatum
zmiekniesz - bedziesz przegrana. wytrzymaj!
ah.. zapomnialabym jestem na innym etapie, niedoszla
tesciowa jest inna, ale jestem w baaardzo podobnej
sytuacji. wydaje mi sie, ze jesli wytrwasz "z dala" i on
wybierze Ciebie (nie tak od razu, bo to musi potrwac)
wygracie Wasza Milosc.
Niedoszlej tesciowej nie zmienisz. Ty zmieniac sie nie
musisz. Zmienic musi sie Twoj chlopak i nikt wiecej.

zycze sily
i pomyslnego rozwoju wydarzen
cossa

Gość portalu: soho napisał(a):

> Gdy postawilam jasno sprawe (za pozno niestety) oni
radza mu poznac inna
> dziewczyne. Chłopak ponoc to przezywa ale wybrał dom -
czasem sie waha czy
> dobrze zrobil ale tan sie czuje bezpiecznie...Nie
widujemy sie ale dzwonie do
> niego.
> Niestety chyba go kocham.I co mam robić dalej?

[Gość: soho]

Dzieki za rady.
Czuje sie rozbita.Raz mysle ze bede o niego walczyc , drugi raz mysle ze choc
bysmy oboje mieszkali w jego miescie bez jego rodzicw to i tak on byłby przez
nia kierowany- bo przeciez musi pomóc,odwiedzic,sfinansowac...a po co gdzies
jechac skoro tu tyle przyrody koło domu...to mnie przygnebia.
Im mniej sie widujemy jego telefony sa zimniejsze.Widziec ze mna sie nie
chce...To chyba wstepny etap do rzucenia mnie.
Trudno sobie powiedziec to- ale nie kocha mnie.Zapropomowałam mu (i sobie)
wizyte u psychologa...Nie chce isc.
Nie daje rady juz o tym myslec.

[g.i.jane]

Trzydziestoletni, fajny facet, ktory w dalszym ciągu jest do wzięcia ma
najczęściej jakiś feler. Inaczej już by sobie ułożył życie. W tym przypadku
felerem jest mamuśka. Jeśli chcesz wyjść za mąż to nie jest facet dla Ciebie.
Natomiast jeśli zadowoliłabyś się luźnym związkiem spokojnie dalej możecie się
spotykać. A może sprawa sama się rozwiąże? Mamuśka może, na ten przykład,
wyciągnąć kopyta. Ale na to raczej nie można liczyć. Takie osoby zazwyczaj
dożywają setki.

[Gość: Figa]

Boże drogi, dziewczyno, powtórzę co już paru przede mną powiedziało : daj sobie
spokój.
On o Ciebie nie walczy. Jak Ty SAMA masz walczyćo Wasz związek? W obliczu
mamusi i jej bezpardonowych, bezwzględnych, skrajnie egoistycznych zachowań-
tylko Wasze WSPóLNE działanie mogłoby przynieść jakiś efekt. Tylko wtedy, gdy
on stanąłby konsekwentnie przy Tobie\ mielibyście szansę - być razem. W żadnej
chwili Twój chłopak nie był z Tobą ! Nawet w Twoje urodziny, imieniny. Jest
absolutnie podporządkowany mamusi i nawet nie zdaje sobie z tego sprawy. On nie
był z Tobą i nie może być - bo nawet o tym nie wie. Rozumiem, że na Twoje
argumenty jest głuchy. Wobec takiej sytuacji- uciekaj, bo wygrać nie możesz..
nie bez jego CZYNNEGO udziału- a tego nie było najmniejszego znaku.
Mężczyzna musi być przy swojej kobiecie. Ma być jej ostoją i dać poczucie
bezpieczeństwa i pewność. Podobnie zresztą kobieta musi być tym samym dla
mężczyzny. Tylko taki związek jest prawdziwy, wart wszystkiego... naprawdę,
przykro mi mówić- ale tu nie masz na to szans.
Bez jego woli i działania sama nie tego związku nie zbudujesz.
Wybacz, ale Twój chłopak jako mężczyzna jest żałosny, kompletnie bezwolny...
Albo nie ma sił o Was walczyć, albo w gruncie rzeczy woli mamusie.. tak czy
inaczej gdzie tu dla Ciebie miejsce?
pozdrawiam.... f

[Gość: pandra]

O, doczytalam Twoje pozostale komentarze. Wiesz, ja myslalam i czulam podobnie -
ze on mnie nie kocha, tylko stoi po stronie rodzicow, ze jest beznadziejnie,
tlyko wziac kwasne mleko i sie zastrzelic... I wlasnie wtedy tupnelam. Az
zahuczalo - po jakims czase wytarla sie magia tupniecia, ale o dziwo - samo
zagrozenie podobnym czynem powoduje u mojego normalnie bardzo zastraszonego TZ
gwaltowna reakcje w strone mamy, ktora, jak to mama jedynaka - przesadnie go
kocha, rozpieszcza i nie moze sie pogodzic z tym, ze on wybral mnie, a nie
kogos innego, do kogo "przywykla" :) Po kazdym zlym slowie on chowal glowe w
piasek, ja plakalam, az "nadejszla wiekopomna chwila" i podczas urodzin
tesciowej peklam jak balonik z wcale nie slicznie pachnacym gazem...I on chyba
dopiero wtedy zobaczyl, jak mi zle - bo tak naprawde NIE ROZMAWIALISMY o tym -
i wydaje mi sie, ze Ty i Twoj TZ tez nie rozmawiacie. Od tego czasu gadamy o
problemie, choc moj TZ dalej jest strus i sie musze czasem wyzalic na bzdurne
teksty tesciowej (jak to o moim niewlasciwym prowadzeniu sie), bo on specjalnie
wielkiej akcji nie podejmie - i ja to odrobine rozumiem - ale udaje nam sie na
ten temat zartowac, co uwazam za spory przelom.
A do tesciowej, zgodnie z porada forumowiczow, za kare na lody nie chodze i nie
robie dla tescia fikusnych salatek. A co! :)

A teraz troche dziegciu...Jesli tupniesz, a on nic...to ja bym sie zastanowila
nad takim zwiazkiem...bo moze byc tak, ze on pozostaje pod wplywem mamusi..i
tego nic nie zmieni. Wtedy, przykro mi to mowic, daj sobie spokoj :(

[Gość: soho]

Dzieki .
Dam sobie troche czasu na ochłoniecie.Wiem,ze nie zgodze sie mieszkac z
tesciowa.Nie chce przejsc spod nadopiekunczych, toksycznych i dołujacych
skrzydeł rodziców do jeszcze berdziej dobijajacych mnie rak tesciów.
Samodzielnosc i niezaleznosc dodaja mi skrzydeł - choc samotnosc jest
okropna (wiem cos o tym).Szkoda mi tej miłosci.Zaplanowałam sobie
dom/mieszkanie ,dzieci, niezła prace mam, dobry facet miał być...i proszę!
Znów nie wyszło.To mnie dobija ale czuje ze zrobiłam co mogłam.

[maria_r]

Trudno doradzić mi, co powinnaś zrobić. Ale opowiem krótko historię mojego
związku. Mój mąż był jedynakiem, też mieszkaliśmy 100 km od siebie. Chciałam,
żeby zamieszkał ze mną, była możliwośc zamiany mieszkania na większe, praca dla
niego, dla mnie. Ponieważ pisał doktorat, zdecydowałam się na wyjazd do Niego i
do mieszkanie u teściów. W zasadzie wszystko było OK! Po czasie zaczęłam
dostrzegać, że mieszkam w złotej klatce. Mąż między młotem i kowadłem. Ja w
ciąłym napięciu. Brak intymności, miejsca na podejmowanie samodzielnych
decyzji. Wytrwałam tak 8 lat. W końcu nie wytrzymałam, tupnęłam (mężowi),
postawiłam ultimatum, że wyprowadzam się i zaczęłam sama szukać mieszkania.
Podziałało to na męża jak kubeł zimnej wody. Okazało się, że sam załatwił to
mieszkanie (w swojej firmie był jedynym pracownikiem z rodziną, który nie miał
mieszkania zakładowego- wtedy takie jeszcze były). Z czasem zaczął dostrzegać
jak był zniewolony prze teściową. W tym roku mija 14 lat od wyprowadzenia się,
teściowa przyzwyczaiła się do nowej sytuacji i jest OK. Miałam nie radzić
Tobie, ale wydaje mi się, że skoro poznałaś sytuację rodzinną chłopaka (ja nie
zdawałam sobie sprawy, jak będzie u mnie), to powinnaś jednak twardo postawić
sprawę. Jeżeli On nie chce przyjechać do Ciebie, to może Ty spróbuj
przeprowadzić się do Jego miejscowości, ale rozpocznijcie wspólnie szukanie
samodzielnego mieszkania i pracy dla Ciebie. Jezeli będziesz widziała, że
chłopak angażuje się w to (tak jak mój mąż), to możesz być dobrej myśli. Jeżeli
palcem nie kiwnie - daj sobie spokój. Pozdrawiam :)))

[Gość: Aga]