Jak skłonić żonę do podjęcia leczenia

[bez_radny]

psychiatrycznego, kiedy na dźwięk słowa psycholog "wstępuje w nią diabeł"? Od
lat zachowuje się "nadpobudliwie", dwukrotnie miała stan skrajnej depresji, z
którego jakimś cudem udało mi się ją wydobyć. Za drugim razem udało się nawet
odwiedzić z nią psychologa! To było ok 6,7 lat temu. Zaliczyła w tej
przychodni również psychiatrę, ale nie podjęła leczenia. Psychiatra nic mi nie
chciał powiedzieć co stwierdzono u żony, stąd mogę jedynie domyślać się
jakiejś schizofrenii? Ale sytuacja takiej niepewności trwa nadal! Ostatnio
wzmogła różne pretensje i rzuca urojeniami, chce pełnej kontroli nade mną jak
nad dzieckiem, szantażuje, że się zabije a ja będę winien! W środę rano przed
wyjściem do pracy, wziąłem na poważnie te jej ostrzeżenia i zadzwoniłem na
Pogotowie Ratunkowe. W trakcie rozmowy (odgłosy tego napewno są nagrane)
zaatakowała mnie z furią, chcąc wyrwać komórkę, podrapała po twarzy, okładała
gdzie popadło - nie uderzyłem szalonej! Przyjechali ci z Pogotowia a ona udaje
normalną!? Lekarz mówi: panie, ja tu nic nie zrobię, odpowiada logicznie na
pytania.
- panie doktorze, a patrz pan na moją twarz, na świeżą krew, zadrapania!
- wezwij pan policję, to awantura domowa... Żona nie zgadza się na podanie
żadnych środków uspokajających. Nic nie mogę zrobić.
No to może ktoś z Was mi powie, co ja mogę zrobić!?

[e_w_a_g_5]

skonsultować się z psychiatrą i mu o wszystkim opowiedziecieć.
Jeżeli nie da się żony doprowadzić dobrowolnie, to niestety będziesz
musiał złożyć pozew do sądu rodzinnego w trybie wnioskowym o leczenie.
Ale na to sa potrzebne dowody jej niezrównoważenia w postaci interwencji
policyjnych. Juz za pierwszym razem, kiedy wystapi atak
agresji lub autoagresji,każ założyc niebieska karte podczas wizyty
policji

Psychiatra powinien Cie zorientowac w procedurach,policja równiez.
Niewykluczone, że nie jest to choroba psychiczna, tylko zaburzenia innego
typu,ale to wymaga zdiagnozowania. I na pewno, nie możesz się dac zastraszyć,
ani ulec szantażom

Dzięki Ewa_g5

[bez_radny]

Czyli:
1. skonsultować się z psychiatrą - jak? Prywatnie, czy może w tej przychodni w
której byliśmy? Może jest tam jeszcze ta jej kartoteka, testy, diagnoza? Czy to
trzeba teraz jakieś skierowanie od rodzinnego?
2. policja i założyć niebieską kartę. Ok. to dobre jest! Ufffff, nie mam siły.
Ponad 20 lat mam co trochę jakąś "niespodziankę" ze strony żony. Niby normalna a
ma takie "odpały". Prawdopodobnie wszystko zaczęło się od śmierci ojca, gdy
miała 18 lat. Przeżyła to strasznie, podobno, bo nie znałem jej wtedy.
Przebąkują gdzieś coś czasem ci z jej rodziny, że załamanie nerwowe. To był jej
najukochańszy ojciec! Ojciec, który bronił ją przed matką i rodzeństwem. Od
zawsze była agresywna i konfliktowa, więc przez rodzeństwo (2 braci i 4 siostry)
nie była lubiana. Lali to złośliwe cholerstwo, a tato bronili! Zabrakło taty, to
kryzys, załamanie, podobno szpital...? Ukrywają prawdę.

[nangaparbat3]

A po co Ci sie bylo zenic ze zlosliwym cholerstwem?

[bez_radny]

nangaparbat3 napisała:

> A po co Ci sie bylo zenic ze zlosliwym cholerstwem?

Złośliwym ja też potrafię być, w pewnych granicach. Nie wiedziałem, że ta
kobieta jest aż tak... Pochopna decyzja, ślub po 7-miu tygodniach znajomości,
zaryzykowałem, praktycznie nie znając jej. Później praca w delegacjach, w domu
byłem weekendowym gościem. Jakoś to szło, teraz, gdy jestem na stałe, okazało
się, że jest źle, jak wyżej opisałem.

[renebenay]

A czy Twoja zona nie ma czasem problemow z nadcisnieniem,mam wsrod sasiadow
osoby ktore byly nie do zniesienia i od czasu gdy zaczely brac lekarstwa
obnizajace cisnienie krwi to sie zmienily nie do poznania.Osobiscie mialem bole
glowy, nog i plecow-myslalem ze to reumatyzm,rowniez mialem porzadnie wysokie
cisnienie i lekarz rodzinny mi przepisal tabletki przeciw nadcisnieniowi i
zwezaniu zyl,aktualnie nie mam zadnych boli i czuje sie znakomicie.Z telewizji
francuskiej dowiedzialem sie ze,osoby z wysokim cisnieniem funkcjonoja
cholerycznie,wystarczy mala uwaga czy niezrozumienie aby powstalo w ich glowach
uczucie agresji.W tym momencie takie osoby eksploduja i moga byc nieobliczalne a
z kolei to nieznaczy ze,chorymi psychicznie.

[bez_radny]

Dzięki za podpowiedź, ale nie. Żona nie ma nadciśnienia. Powyżej w Re dla Ewa_g5
podałem nieco więcej szczegółów. Pozdrawiam.

[e_w_a_g_5]

w większości przypadków osoba z zaburzeniami psychicznymi "układa" się przed
policją, jak i przed lekarzem (ogólnym, bo to nie specj.psychiatra) z pogotowia.
Doświadczonego psychiatry, raczej nie udałoby sie jej zmylic. Nie jest to żaden
argument, że podczas interwencji była spokojna.
Wzywać posiłki -najlepiej policje jako pierwszą i domagac sie, by ta wezwała
pogotowie. Policja nie ma prawa przewozic pacjenta do szpitala ewent.bez
obecności lekarza. Pogotowia psychiatrycznego nie ma, więc robi to lekarz
dyzurny z pogotowia. On natomiast, powinien uznać za stosowne
przewieźć na konsultacje psychiatryczna.

Karty, kartoteki, przebieg jakiegos leczenia, które miało miejsce w przeszłości,
sa b. ważne. Prywatnego lekarza odradzam. Chyba, że masz kogoś, kto się tym
zajmie i umieści w szpitalu.Skierowania do psychiatry nie trzeba

Ważna jest w przebiegu procesu o ewent.przymusowe leczenie, ilośc
udokumentowanych interwencji. W szpitalu, nie musi małżonka wyrażac zgody na
pobyt, jeżeli psychiatra uzna za konieczne, zatrzymują wbrew woli w 3 dobie
wzywając sad rodzinny.

ps
a gdybys do tego dołożył jakąś obdukcje z obrażeń, których dokonała,
było super.

poprawka

[e_w_a_g_5]

byłoby* super

i przygotuj sie na to, że bedziesz osoba atakowana, tak niestety bywa i to Ty
musisz się domagać jej leczenia i bronic sie przed napastliwymi pytaniami,
zarówno ze strony policji, jak i lekarzy.

[fajnywilk]

Ty się lecz, kobito!

[psychopatka.0]

renebenay napisał:

> A czy Twoja zona nie ma czasem problemow z nadcisnieniem,mam wsrod
sasiadow
> osoby ktore byly nie do zniesienia i od czasu gdy zaczely brac
lekarstwa
> obnizajace cisnienie [...]

Mam osobę w rodzinie z niskim ciśnieniem i charakterem tak
cholerycznym i wybuchowym, że tylko od niej uciekać jak coś idzie
nie po jej myśli.

[fajnywilk]

Stary, jak jej pretensje są nieuzasadnione, to przeprowadź z nią
stanowcza rozmowę i daj do zrozumienia, że odejdziesz, jak cię
bedzie atakować. I odejdź!

spadaj debilu

[e_w_a_g_5]

[fajnywilk]

AUUUUUUUUUUUUUUUUU! Nie wolno wypowiedzieć swojego zdania? A ty co?
Kulturalnie sie wyrażasz? HYHYHY!!!!!

[psychcio]

fajnywilk napisał:
> AUUUUUUUUUUUUUUUUU! Nie wolno wypowiedzieć swojego zdania? ...
Wolno, jeśli ma się pojęcie o temacie!!!
Wnioskuję, że ty [jako małolat] nie znasz życia i dlatego
upraszczasz!

[bez_radny]

fajnywilk napisał:

> Stary, jak jej pretensje są nieuzasadnione, to przeprowadź z nią
> stanowcza rozmowę i daj do zrozumienia, że odejdziesz, jak cię
> bedzie atakować. I odejdź!

Dzięki, dobra rada, mogłem skorzystać 20 lat temu, ale nie było netu i nikt tak
nie doradził? Teraz, gdy wszystkie kanały, altanki, studzienki c.o. zajęte, mam
iść pod most? Mieszkanie to współwłasność, nie będzie opłacać, bo z czego,
zadłuży mi to a ja wynajmując coś, ledwo sam wyrobię. Przecież nie będę opłacał
żeby ona mieszkała? Zresztą, muszę zmienić auto, są inne potrzeby, wydatki, a
moje dochody są nierozciągliwe, ograniczone niestety. Ponadto, nie uważasz, że
głupio jest wynosić się z dobrego mieszkania, w dużym mieście, którego jest się
współwłaścicielem wg Księgi wieczystej?

[fajnywilk]

Jakoś sobie ludzie radzą - tylko początki najgorsze. Ale chyba nie
zamkniesz kobitki u czubków, bo lubisz wygody?

[bez_radny]

fajnywilk napisał:
> ... Ale chyba nie
> zamkniesz kobitki u czubków, bo lubisz wygody?

Jak chyba każdy, chcę mieć normalne, spokojne życie, bez zbędnych rewelacji i
niebezpiecznych zdarzeń. To nie jest kwestia sybarytyzmu czy spartanizmu, to
kwestia wieku, zdrowia i logiki. Decyzja o sposobie leczenia nie leży w mojej
gestii, ale nie sądzę aby tak drastyczny środek musiał być użyty?

[fajnywilk]

Najlepsze rozwiązanie - rozwód. Ona nie chce sie leczyć - to nie.
Jesli macie wspólny majątek, to pod most nie trafisz, ona też nie -
bo sąd to odpowiednio podzieli.

[bez_radny]

fajnywilk napisał:

> Najlepsze rozwiązanie - rozwód. Ona nie chce sie leczyć - to nie.
> Jesli macie wspólny majątek, to pod most nie trafisz, ona też nie -
> bo sąd to odpowiednio podzieli.

Prawdopodobnie tak by było najlepiej, ale czy moralnie? Żona jest skłócona z
całą swoją rodziną, nie ma przyjaciół, nie ma nikogo, oprócz mnie.

[nangaparbat3]

bez_radny napisał:
> Prawdopodobnie tak by było najlepiej, ale czy moralnie? Żona jest skłócona z
> całą swoją rodziną, nie ma przyjaciół, nie ma nikogo, oprócz mnie.

Jesli ona ma tylko Ciebie, to masz duzy udzial w jej chorowaniu - absolutnie nie
mam tu na mysli winy, ale coś, co mozna by przyrownac do sytuacji osoby
uzaleznionej i wspoluzaleznionej.
W sytuacji uzaleznienia radzi sie najblizszym osobom, by zaczely od siebie -
zmiany w ich zachowaniu potrafią sklonic uzaleznionego do poszukania pomocy.
Moze tak i Tobie cos sie uda.

[shangri.la]

Nawet taka stara wyjadaczka dała się podpuścić:)))
A przecież jak nie wiadomo, o co chodzi to....:)

P.S. Czy tutaj bywają jeszcze jakieś wątki opisujące realne, rzeczywiste problemy?

[e_w_a_g_5]

szlag by to trafił, tfu. Ludzie jak nie mają co robic, to ida na psyche i
piernicza kocopoły. Juz sie nawet samobójca nie przejme

Przykro mi że uwierzyłaś w te brednie Shangri

[bez_radny]

Twoja sprawa, nieważne. Za rzeczowe informacje dzięki. Zaręczam, nie mam
zamiaru, nie mam ochoty, nie chcę znać ani słyszeć o żadnych podrywach, o
żadnych kobitach! Jeśli któraś myśli, że wlazłem tu po to, to widocznie sama
przyjęła taką taktykę! Sorry, ale tego typu insynuacje, muszą wywołać oburzenie!

Chyba ktoś tu jest zwolenniczką

[bez_radny]

spiskowej teorii dziejów?
shangri.la napisała:

> Nawet taka stara wyjadaczka dała się podpuścić:)))
> A przecież jak nie wiadomo, o co chodzi to....:)
>
> P.S. Czy tutaj bywają jeszcze jakieś wątki opisujące realne, rzeczywiste proble
> my?

Czy Ty rzeczywiście myślisz, że wszyscy tu postępują tak jak Ty? Poczytałem
nieco Twoich postów i śmiem twierdzić, że z Tobą coś nie tak? Może się mylę, a
może nie?

[sun_of_the_beach]

Zdarza się najczęściej, że obiawy choroby psychicznej ujawniają się nie u osoby faktycznie chorej, ale u najsłabszej w grupie (tu: w rodzinie), podczas, gdy faktycznie zaburzoną jest osoba, która manipulując indukuje innym objawy chorobowe. Osobie takiej bardzo "zależy" na tym, aby inni byli przekonani, że np. jego żona jest chora. Może to czynić z pobudek instrumentalnych (np. żeby przejąć mieszkanie), żeby wzbudzić współczucie, albo dlatego, że ma skłonności sadystyczne, lub jest psychopatą i "lubi" dręczyć innych. Osoba taka wcale nie musi czynić tego świadomie.
Do bez_radnego: odwieć lekarza albo terapeutę i opowiedz mu o SWOICH problemach, a nie żony.

[bez_radny]

Interesująca analiza, szkoda że jako żywo przypomina bełkot pijanego. Może AA??

[sun_of_the_beach]

Opis mechanizmu delegowania członka do choroby przez dysfunkcyjną rodzinę był skierowany do czytelników forum, którzy przejęli się twoją opowieścią i doradzając ci utwierdzając cię w przekonaniu, jaki jesteś biedny - w końcu po to założyłeś ten wątek, czyż nie?
Do ciebie skierowana była ostatnia rada - z pełną życzliwością. Zrób to - choćby po to, by się przekonać, że jesteś wyjątkiem od opisanej reguły.

[psychopatka.0]

Sun of the beach, Brawo! Trafiłeś w sedno sprawy. Dokładnie to samo
miałam na myśli czytając posty bez-radnego. Myśle, że bezradny ma
spory udział w tym, że doprowadza swoją żone do furii.
Prawdopodobnie go nosi i zatęsknił za wolnościa a tu taka stara
żona, której już nei kocha, która nie ma nikogo, kto by mógł w
pewnym stopniu zastąpić męza, wypełnić tą pustkę emocjonalną. Mąż
widać bardzo "bystry", bo nie widzi rozpaczliwego wołania swojej
żony o jego uwagę, o miłość. Woli uznać ją za niezrównoważoną
psychocznie a najlepiej zamknąć w psychiatryku i pozbyć się
problemu, mieć pretekst do rozwodu i móc znowu jak młody bóg wyrywać
panienki, mając na to społeczne przyzwolenie, bo w końcu jego żona
jest chora psychicznie, zagraża mu a facet ma prawo w takiej
sytuacji szukać szcześcia gdzieś indziej.

[matrek]

latwo tak gadac, gdy samemu nie jest sie w cudzych butach.

Jeśli ktoś nie ma coś sensownego

[bez_radny]

do powiedzenia w poruszony temacie, to proszę oszczędzić mnie i sobie tych
pseudopsychologicznych analiz. Nadmierna podejrzliwość w stosunku do innych,
może być sygnałem, że wkracza się na drogę "macierowszczyzny". Skądinąd wiadomo,
że każdy bazuje na swoich doświadczeniach i praktykach, w myśl zasady "skoro ja
tak robię, więc robi tak każdy". Prawda shangri_la?

Już niedługo podyskutujemy o tym na wokandzie n/t

[shangri.la]

Co to jest??

[bez_radny]

Kto to? O czym opowiada? Jaka wokanda? O co mam być oskarżony?
Shangri, odbiło Ci??? Ja nie mam bladego pojęcia kim jesteś! Nie mam i nie chcę
mieć!

[solaris_38]

jesli chcesz z nia byc p[omimo0 jej chory to niewiele
to tak jak z alkoholizmem
kto chce pzostac z alkoholikiem ma pzre ..fikane
i ejdyne co mzoe to znosić swój los

dziecko także będzie go z nosić
bo taka partnerkę dziecku wybrałeś

moższ sie rozwieść
mrzesz mieć nowa rodzinę lub walczyć o opiekę nad dzieckiem
możesz starac się skłonić żonę do leczenia
możesz sam chodzić do psychologa aby móc znieść lub zmienić ta sytuację

wszystkie wyjścia są bardzo trudne i wymagają wielkiej wiary w ten akurat wybór
w który zainwestujesz

a wybór to sens życia
kiedy pzrestajesz wierzyć w mozliwość sensownego wyboru
tracisz wiarę w sens

i wtedy jest ci jeszcze gorzej
wiec neki dopuszczaj do tego

wybierz co chcesz a potem z determinacją dąż do tego długo
daj temu czas

[synvilla]

Nie dasz rady.To zbyt skomplikowane nawet personel psychiatryczny
wysiada z takimi ludzmi. Choroby schorzenia psychiczne typu
Bordeline jakie ma prawdopodbnie twoja zona, to ciezkie przypadki i
osoba musi sama sie leczyc.

Najczesciej zapisuja leki typu antydepresanty.
nawet jezeli trafi do szpitala tak jakbys tego chcial. To dlugo nie
beda ja tam trzymali i po kliku miesiacach wypuszcza, co
najczesciej okazuje sie zbyt krotko.

Taka osoba wraca do swojego poprzedniego srodowiska i zaczyna z
powrotem chorowac, to samo zachowanie do tego bedzie miala zal i
pretensje,czyli jeszcze gorzej.
Najlepiejby wziac ROZWOD, choc teraz wydaje ci sie to niemozliwe
jednak nie jest takie skomplikowane. I ona wtedy bedzie musiala
sobie poradzic i Ty czlowieku odzyjesz.

[sun_of_the_beach]

Kobito! Slorzystaj z googla i poczytaj, co to jest BPD zanim postawisz kolejną "fachową" diagnozę!

[synvilla]

specjalnie dla ciebie...

www.alltombarn.se/du_och_barnet/rosta-fram-basta-barngrimasen-1.3772


mam nadzieje ze sie otworzy:=)
Pozdrowionka.

[sun_of_the_beach]

Domyśliłem się, że to mniej więcej ten poziom...

[synvilla]

sun_of_the_beach napisał:

> Domyśliłem się, że to mniej więcej ten poziom...

Ales ty zlosliwy, ugryz sie w swoj ogonek.

Może coś wyjaśnię, dodatkowo

[bez_radny]

Nie chcę aby wylądowała w "domu bez klamek", ale jeśli lekarze tak zadecydują,
to przecież nie mogę oponować? Nie mam zamiaru ingerować w jakikolwiek sposób na
wybór metody leczenia. Osobiście wolałbym aby była w domu, bo jednak coś
ugotuje, coś posprząta itd. (zawodowo żona nie pracuje, ma niewielką rentę)
Nie mamy dzieci, jesteśmy sami, tylko we dwoje. Nie dążę do rozwodu, chcę mieć w
miarę normalne życie. Czy to dużo? Oceńcie sami.

[synvilla]

czyli niech bierze swoje leki i sie leczy. Ale do tego daleka
droga. najczesciej tacy nie maja swiadomosci potrzeby leczenia .

[bez_radny]

synvilla napisała:
> czyli niech bierze swoje leki i sie leczy. Ale do tego daleka
> droga. najczesciej tacy nie maja swiadomosci potrzeby leczenia .

W tym przypadku jest świadomość, że psychiatra jest potrzebny mnie i sporej
grupie innych jej wrogów, ale broń Boże jej! I w tym problem, że nie ma siły aby
przekonać, aby dobrowolnie podjęła leczenie.

[e_w_a_g_5]

ok. chyba Ci wierze, że to nie podpucha. Naswietliłam Ci tylko realia
takiej sytuacji. Co sobie z tego weźmiesz, sam zdecydujesz. Synvilla ma racje,
poczytaj jeszcze raz jej post i dokonaj wyboru, czy i komu pomagasz tkwiąc w
takim stanie rzeczy

[nangaparbat3]

A dlaczego żona nie pracuje i ma rentę? Choruje? Choroba, podobnie jak
niepracowanie, zdrowiu psychicznemu nie slużą.

[bez_radny]

Ma trzecią grupę inwalidztwa. To taka niby renta, niby zasiłek? W młodości miała
wszczepione sztuczne żyły do nóg, skutek wpadnięcia w zimie do wody i
przemarznięcia. Gdyby tego nie zrobiono, groziła amputacja obu nóg.
Mogłaby znaleźć jakieś nieuciążliwe i proste pół etatu, głównie dla celów
kontaktu z ludźmi, ale nie szuka. Ja się nie odważę jej znaleźć, bo będzie atak,
że wysyłam ją do pracy! Oczywiście, całodzienne siedzenie przed TV w czterech
ścianach, nie sprzyja psychice! Ale weź i namów ją żeby chociaż poszła na spacer?!

[nangaparbat3]

Ja powyzej napisalam, ale moze powtórzę - na Twoim miejscu, skoro zona ma tylko
Cioebie, potraktowalabym sytuacje podobnie jak w przypadku osoby uzależnionej -
Ty bylbys wspoluzalezniony w tym kontekście - i poszlabym sama do psychologa.
Sprobowalabym tak zmienic swoje zachowanie, zeby mozliwe stalo sie zachecenie
zony do leczenia.
Inaczej sie chyba nie da.
Co do nog - jeśli zonie grozila amputacja, jesli cos z tymi nogami nie tak, to
moglo silnie podwazyc jej poczucie bezpieczeństwa, wiary we własne siły.
Zaskakujace, jak bardzo mocne stanie na ziemi przekłada się na siłe ducha. Moze
zona zechcialaby pochodzic na tai chi? Pomogloby na 100%. Moze razem byscie
pochodzili - Tobie na pewno nie zaszkodzi, ją moze uratować, a na takie wspolne
chodzenie moze łatwiej by sie zgodziła.

[psychopatka.0]

Wiesz, Twojej żonie po prostu brakuje celu w życiu, ona już
zrezygnowała ze swojego życia. Myślę, że uratowałyby ją jakieś
hobby, to tai chi to dobry pomysł, może jeszcze aerobik (jeśli jej
zdrowie pozwoli no i może powinieneś trochę zacząć urozmaicać WASZE
życie, zabrać w podróż. Powtarzam, ja widzę spory Twój udział w
stanie psychicznym w jakim znajduje się Twoja żona. Nie zapewniasz
WAM urozmaiceń w tej szarej codzienności, nie interesujesz się nią
jak kobietą, nie starasz się budować z nia więzi emocjonalnej i
czyms wspólnie z nia zainteresować. Powiem tak, jedynym ratukniem
dla Was (i pośrednio to żonie tez pomoże) będzie poszukanie jakiegoś
wspólnego niecodziennego celu. Może właśnie podróż, poznawanie
świata, kultury, dostarczenie sobie nowych doznań. Wiesz, samo
zajęcie się robotą widocznie nie jest dla żony atrakcyjnym celem w
sytuacji, kiedy ona czuje że i tak przegrała życie i nie widzi dla
siebie perspektyw. Trudno w takiej sytuacji znaleźć motywację do
działania i pracy. Ale może nadzieja jest w rozpoczęciu poszukiwania
nowych doznań, takich niecodziennych. Założę się że np podróże po
innych krajach albo chociażby poszukanie czegoś ciekawego w Polsce
pozwolioby Wam odżyć i ponownie siebie polubić. W tej chwili co tu
kryć, to miedzy Wami jest źle niekoniecznie problem lezy w samej
zonie.

[psychopatka.0]

Bezradny, to co piszesz, że "nie chciałbyś jej zamknąć w domu bez
klamek, bo w końcu na coś ci sie żona w chacie przydaje (ugotuje
upierze)" ale jak lekarze zdecydują ją zamknąć to nie będziesz mieć
nic przeciwko, bo to utwierdzi Cię w Twoich racjach, że ZONA JEST
PSYCHICZNIE CHORA. CZŁOWIEKU! Ja się nie dziwię Twoje żonie, przy
takim mężu pewnie też bym na głowę dostała i zapewne rzuciłabym się
z pazurami. Pozwól swojej żonie żyć. Wiesz, rozwiedźcie się, daj jej
szansę poszukać nowego partnera, który ja po prostu będzie zauważać,
a nie traktować jak panią na usługi, którą tolerujesz w domu tylko
dlatego, bo Ci gotuje i pierze a poza tym mogłaby nie istnieć. Jak
ja współczuję Twojej żonie... Biedaczka, mieć takiego męża :(

[bszalacha]

Słuchajcie-my nie jesteśmy tutaj poradnią ani gabinetem
specjalistycznym.człowiek napisał"co robić",więc niech wie,że musi
się z tego wyzwolić.Już się dosyć naużalał nad żoną,już
się ,niestety zaczął bawić w lekarza,który pozwala jej siedzieć
bezczynnie.Wyszło,że to była woda na młyn,bo kobieta nic od siebie
nie daje i gotowa zabić.
ja bym poszła do tego psychiatry,zapytała też,czy i jak mam sprawę
załatwić formalnie.Musisz być tylko zdecydowany,co chcesz
osiągnąć:rozstanie czy dalszą pomoc dla żony.Ja byłabym za tym
pierwszym ale pogadałabym z kimś na temat podziału majatku,sprawy
dzieci itp.
Trzymaj się,warto dbać o siebie.

Musiałem przemyśleć to,

[bez_radny]

czego się tutaj dowiedziałem. Refleksje na teraz:
1. Dziękuję za wszystkie rady i informacje, niezależnie od motywów, wartości i
kompetencji osób wypowiadających się w tym wątku. Dzięki Wam, mam szerszy ogląd
sytuacji i więcej alternatyw do wyboru.
2. Ewa_g5 udzieliła mi wielu cennych rad praktycznych, jeszcze raz dziękuję.
3. Po sugestii Ewy_g5 i głębszej analizie postów Synwilli odnoszę wrażenie, że
mam do czynienia z profesjonalistką? Co gorsza, otrzymuję stanowcze zalecenie:
Radykalne cięcie - rozwód. To znaczy, że nic się nie da zrobić, a moje ponad 20
lat prób "uspołecznienia" żony, to był stracony czas i daremny wysiłek? To jest
cios dla mnie, konieczna weryfikacja.
4. Efekt uboczny - zachwiano moja wiarą w siebie. Kolejny negatyw, przemyślenie
a co ze mną, z moim intelektem a głównie psychiką? Czy długoletnie, ciągłe
przebywanie z taką osobą nie spowodowało u mnie nieodwracalnych odchyłek??
Najpierw skorzystam z rady psychologa bądź psychiatry, to pewne, a później
zobaczymy.
W przypadku kolejnych agresji, bez oporów wezwę policję. Nie biłem jej i nie
będę bił, ale jeśli jeszcze wywoła jakąś awanturę, bez wahania poproszę o
założenie niebieskiej karty!

[sun_of_the_beach]

bez_radny napisał:

> 3. Po (...) głębszej analizie postów Synwilli odnoszę wrażenie, że
> mam do czynienia z profesjonalistką?

Brawo! Takich "profesjonalistów" poszukujesz? ITakich, którzy potwerdzą twoje z góry przyjęte tezy...

Dyskusje z durniami, którzy nie

[bez_radny]

rozumieją tego co czytają, to strata czasu. Młotku, tłumoczku, cytujesz mnie
"odnoszę wrażenie" - wyjaśnię łopatologicznie - tzn. przypuszczam, podejrzewam,
nie twierdzę że jest profi! Powyżej napisałem, że najpierw skonsultuję z
psychologiem bądź psychiatrą, nie czytałeś? Masz "zaćmę wybiórczą"? Marnie z
Tobą facet, marnie, może Alzheimer? Fakt, że tu na tym forum różnych magów,
zaklinaczy deszczu i pospolitych debili pełno. A ja myślałem że tu poważni...

[sun_of_the_beach]

Dobre, dobre. Do swojej żony też tak czule mówisz?

Czy Ty się uważasz za kobietę?

[bez_radny]

Po nicku widzę, że men, więc mówię jak do mena. Coś nie pasuje? Czegoś nie
rozumiesz? Spadaj przygłupie i nie wpieprzaj się z debilnymi wpisami jak nie
masz nic mądrego do powiedzenia! Bałwan myślał, że jak mam nicka bezradny, to
byle ćwok może bezkarnie popisywać się i jeździć po mnie?! Bezradny, to ja
durniu jestem wobec sytuacji! A kobiet nie biję, nie znęcam się psychicznie,
wprost przeciwnie, sam jestem obiektem agresji! Szantażu psychicznego i groźby
karalnej!!! Rozumiesz ćwoku!? To żona zagroziła, że mnie w nocy zabije! Gdy
chciałem zamknąć swój pokój, to mi klucz ukradła! Czytałeś moje dalsze
wyjaśnienia? Wydaje mi się że nie, więc po co dajesz głos, gdy nie masz pojęcia?
Ośmieszasz się, ale to Twoja sprawa. Nie życzę żadnemu menowi aby się znalazł w
mojej sytuacji, żadnemu oprócz Ciebie! Może wtedy coś byś pojął?

do admina

[sun_of_the_beach]

Powyższy post w sposób rażący łamie regulamin forum - proszę go skasować. Z jego autorem nie mam zamiaru polemizować.

[48xmax1]

Jesli tak, a zpewnoscia tak wlasnie rozmawiasz rowniez z zona, to
wspolczuje - zonie oczywiscie i nie dziwie sie, ze ma kobieta, co
ma. Potrzebujesz sam dobrej terapii.

[bez_radny]

48xmax1 napisała:

> Jesli tak, a zpewnoscia tak wlasnie rozmawiasz rowniez z zona, to
> wspolczuje - zonie oczywiscie i nie dziwie sie, ze ma kobieta, co
> ma. Potrzebujesz sam dobrej terapii.

A przeczytałaś wszystkie moje posty? Masz jakąś orientację w mojej sytuacji, czy
raczej tak "na wyczucie" oceniasz mnie na podstawie własnych doświadczeń?

[synvilla]

Synwilli odnoszę wrażenie, że
mam do czynienia z profesjonalistką?

.......

Ja juz wiele razy pisalam na forum,ze nie jestem
profesjonalistka.Skad mam wiedze?Troche wiedzy mam z ksiazek, od
znajomych, ktorzy pracuja w sluzbie zdrowia i opowiadaja rozne
historie o swojej pracy.
Z wlasnych przemyslen, ale przede wszsytkim psychologia jest
ogromnie ciekawa bo dotyczcy psychiki czlowieka, jezeli ktos choc
troche interesuje sie ludzmi, napewno jest zainteresowany
szczegolami i zadaje sobie pytanie "dlaczego" ktos jest taki czy
inny.jakie sa motywy, co jest pod "kotara" itp.

Poza tym, psychologia ociera sie o ogromna ilosc zawodow. Ja mam
zupelnie inny zawod, jednak w tym zawodzie bylo duzo z psychologii
spoleczenstwa.Z zachowanai grup, kultur, itp.

Nie mam ochoty ciebie na sile przekonywac o swoich racjach podalam
ci jedynie mysl, gdzie wydaje mi sie bardzo trudne myslenie, ze
kogos mozna zmienic. jezeli ten ktos sam sie nie zmieni twoje
szanse na zmiane zachowania tej osoby sa marne. Ona musi sama to
zrozumiec.
jedynie co ci pozostaje to albo ludzic sie i czekac nastepne 20 lat.
Albo ...zrobic radykalne ciecie i szukac nowego zycia i szczescia u
boku spokojniejszej osoby.

Pozdrawiam i zycze udanej decyzji.

[ronja.r]

Sa pewne rzeczy ktorych profesjonalista nigdy by nie powiedzial. "Rozwiedz sie"
nigdy nie uslyszysz nigdy od profesjonalisty nie uslyszysz. Druga rzecz to po
przeczytanych kilku zdaniach zaden profesjonalista nie postawil by diagnoze.
Slusznie ze chcesz skontaktowac sie z psychologa, psychiatry gdyz ten moze
naprowadzic Cie na prawidlowe postepowanie z Twoja chora zona. Pomoze Ci
zrozumiec pewne mechanizmy. Dziwie sie ze psychiatra zony nie chcial z Toba
rozmawiac gdyz z choroba psychiczna jest jak z choroba alkocholowa, trzeba
leczyc cala rodzine. Najprawdopodobniej ona nie zgodzila sie aby lekarz cos
powiedzial.
Nie zgadzam sie ze ona zmienic sie juz nie moze. Nie lubie takiego przekreslanie
kogos. Na zmiane nigdy nie jest za pozno ale, ta osoba musi chciec sie zmienic.
Aby chciec sie zmienic musi zrozumiec co jest zlego w jej postepowaniu..Napewno
probowales tego nie jeden raz ale . najblizsi nie moga byc terapeutami...niestety.

Nigdy nie zgodzilabym sie zyc, mieszkac z osoba ktora nie pozwala lekarzowi
powiedziec na co choruje. To wogole nie ma sensu...Jak mozna pomoc jesli sie nic
nie wie? Nie zgadzaj sie na to...Ja w takiej sytuacji postawilabym ulimatum,
albo albo. Albo wspolpraca ze mna, z lekarzami albo, niestety, jestes sam/a. Nie
chce niszczyc mojego zycia dluzej.

I to jest głos rozsądku

[bez_radny]

Masz rację, oczywiście.
ronja.r napisała:
> przeczytanych kilku zdaniach zaden profesjonalista nie postawil by >
diagnoze. Slusznie ze chcesz skontaktowac sie z psychologa, >
psychiatry gdyz ten moze naprowadzic Cie na prawidlowe postepowanie z > Twoja
chora zona. Pomoze Ci zrozumiec pewne mechanizmy.

Nie liczyłem na diagnozę, szukałem podpowiedzi co dalej robić, jak postępować.
Nieporozumieniem jest podejrzewanie mnie przez niektórych o to, że po 20-tu
latach małzeństwa szukam powodów do rozwodu.

> Nie zgadzam sie ze ona zmienic sie juz nie moze. Nie lubie takiego > przekreslanie
> kogos. Na zmiane nigdy nie jest za pozno ale, ta osoba musi chciec > sie zmienic.

Właśnie o to chodzi, dokładnie tak. Nie można z góry zakładać, że już nic się
nie da zrobić, ale może ktoś zna z autopsji metodę, sposób na przekonanie takiej
opornej osoby do pójścia do lekarza, żeby zechciała sama sobie no i oczywiście
mnie, pomóc.
Dziękuję, pozdrawiam

Proszę mnie źle nie zrozumieć

[bez_radny]

W tym poście
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=73012093&a=73104862 odniosłem
się tylko do niektórych osób, celowo i świadomie zniekształcających moje
wypowiedzi. Podejrzewam trollizm. Cenne rady i wskazówki udzieliła mi większość
piszących, że wymienię (kolejność przypadkowa): e_w_a_g_5, nangaparbat3,
renebenay, fajnywilk, solaris_38, synvilla, bszalacha, ronja.r - i tym osobom
serdecznie dziękuję.
A tak zupełnie już na marginesie, żona odgrażała się, że mnie zabije. W związku
z tym zamykałem swój pokój na noc, niestety już nie zamykam, ukradła klucz. Nie
wpadam w jakiś wielki strach, ale, kto może przewidzieć co jej przyjdzie do
głowy gdy po pracy zmęczony mocno zasnę?

[shangri.la]

Oho, zaczyna się podwątek kryminalny;)))
Jesteś pewien, że dostaniesz premię , jeśli przekroczysz liczbe stu postów w
swojej wyimaginowanej historii z taniego filmu?:)

P.S. Jak zaśniesz , to skończy się wątek i wymienione powyżej "osoby" nie będą
mogły się produkować.:)))
Śpij słodko......

Znowu?? Odpuść, nie wszedłem

[bez_radny]

tu na podrywy.

No i bezradny zasnął, hihi n/t

[shangri.la]

[bez_radny]

A ta się cieszy? Co tu jest do śmiechu? Trzpiotka...

[bszalacha]

Bo to Ty -jak się okazuje jesteś uzależniony od jej zachowania.Nie
miałbyś kogo "uspołeczniać",gdyby ona była normalna.
Masz jakieś poczucie winy,które utwierdza Cię w przkonaniu,że musisz
wiecznie pomagać,by zasłuzyć na miłość.Czy miałes już wczesniej
podobne problemy?/myslę o problemach z kobietą,która odrzucała Cię z
powodu choroby/.