magiczne momenta

[Gość: meee:-)]

jest tak:

wykorzystują mnie, podłe polskie kapitalisty, ale lubię to, co robię, więc
jakby nie narzekam. zazwyczaj...

ale...
czasem - tak jak teraz - przychodzą chwile, gdy spostrzegam, że nie mam na
nic czasu, że jestem nałogowo zmęczona i nic nie cieszy :(

i wtedy przydają się magicznych momentów wspomnienia :)

podam przykład magii mojego powszedniego dnia:

Przybyłam do Stanów.
biedna Polka - trafiłam do Brigdeport w Connecticut. Zamieszkałam w raczej
biednej dzielnicy, bez historii...
takie Jeżyce poznańskie, czy tez Praga warszawska to choć bidne, wioną
przeszłością przepięknie... a ta Ameryka?
no i tak troche to ryczeć mi się chciało, że tak 'zamienił stryjek siekierkę
na kijek".
ale dnia następnego, pozbywając się śmieci, zauważyłam obraz - reprodukcję
Modgilianiego - mego ukochanego malarza! leżał tak sobie, przysypany jakimiś
papierami i był oczywistym znakiem z niebios!

"Będzie dobrze - to ktos odgórnie zalecił mi 'trzymanie fasonu' w Stanach,
pomimo wszystko" - pomyślałam świat zdał się być piękny! :)


oczywistym jest, iż pragnę móc poczytać o Waszych magicznych momentach :)
jesli wątek był już i jestescie znużeni tematem - wybaczę milczenie.

pozdrawiam!

[alfika]

Okropnie rzadko tutaj meczysz, Kózko :)))

Pamiętam parę magicznych momentów :)
Pewnie jest też masa przeoczonych :)

Bylam w Zakopanem z paczką ze studiów. Wracaliśmy z trasy, już w mieście, było
wesoło, wygłupialiśmy się strasznie, śmialismy, ale moje życie okropnie się
niedługo wcześniej zbałaganiło.
Spychaliśmy się właśnie z chodnika i kolega w tych wygłupach lekko mnie
popchnął, a ja nie wróciłam na chodnik, tylko poszłam prosciutko - tam był
kościółek - zaczynała sie msza - wyszłam z gotowymi rozwiązaniami - to było
niesamowite!...

Poszłam na badania psychotechniczne, przed przyjęciem do pracy. Piłam wtedy
dużo kawy, bez tego zasypiałam, a wtedy rano nie wypiłam, bo jeszcze mi krew
pobierali. Taki wykańczjący sposób na pracowników :)))
I pomyślałam, że jak ktoś się mną opiekuje i mnie teraz słyszy, to niech mi
załatwi w jakikolwiek sposób kawę, zanim wejdę - siedziałam już pod drzwiami w
poczekalni, he he :)))
A z pokoju obok w tym momencie wyszła moja koleżanka z ławki z liceum, która
tam pracowała...
Zrobiła mi kawę zanim weszłam :)))))))))))

Po pierwszym roku studiów postanowiłam postawić na sztukę, bo mój kierunek to
zupełna pomyłka (he he, egzamin z fizyki mnie czekał :))) i zaczęłam zdawać na
kulturoznawstwo. I wszystko szło jak po grudzie - już, już się dostałam,
pierwszy bój przeszłam, ale smiałam nauczycieli skrytykować przed komisją, co
się nie spodobało, ledwo zdążyłam zresztą i zapłacić za egzamin, ledwo zdążyłam
na sam egzamin... Ech, wróciłam w koncu do siebie i pięknie wszystko się
układało, samo właściwie :)
Dziekana A.J. z UWr kocham do tej pory :)

...ja tak moge godzinami , naprawdę...

Raz jeden zlekceważyłam wszelkie znaki, choć było ich trochę. Ostatni z nich
przed samym wydarzeniem - calutki tiul ślubnej sukni i welon wplątały mi się w
dziadka róże. A ja ten cholerny tiul wyplątałam, zamiast stać w miejscu i ani
kroku dalej...

[Gość: ika]

rety, alfika, az mnie dreszcze przeszły...
ja tez tak mialam- nic sie nie skladalo z tym slubem , ciagle jakies dziwne
przeszkody...
w koncu sie nie odbyl.
Dzięki niech będą Niebiosom!

nie na temat

[sdfsfdsf]

jesien sie zbliza, trawy coraz mniej, kozy z pastwisk wracaja, zapowiada sie
ciekawa zima
i dobrze :)