Obowiązki domowe

[alfika]

"Obowiązkom domowym należy dać pierwszeństwo przed dobrą zabawą tylko wtedy,
gdy w lodówce pojawi sie pleśń."
(Barbara Toner, "Kochane córki!Poradnik matki")

Jestem pewna, że tak.
Inaczej zmieniamy się w marudne, stetryczałe stworzenia, wycierające
kapciuchy przez godzinę po wyskoczeniu na chwilkę na dwór czy
marudzące "muszę pozmywać", gdy ktoś chce (jeszcze!) z nami pogadać.

Najlepiej widzieć dobrą zabawę w zajmowaniu się domem, ale niewielu jest to
dane :)

Udało mi się przekonać moja mamę, że sprzątanie można odkładać do chwili,
kiedy ma się ochotę posprzątac - ważniejsze jest odpoczać, pogadać, poczytać.
Nie lubi robi przetworów - nie robi, choć latami to uprawiała.
Spadło na mnie, ja lubię.
Mamy równowagę w przyrodzie, skończył się przymus.

Masa ludzi w piatek idzie do domu z westchnieniem: MUSZĘ posprzątać...

Jak jest u Was? Poczucie obowiązku uber alles wyniesione z domu czy życie
pełną parą?

[coroline]

ja mieszkam sama, pracuje, studiuje wiec po prostu czasami brak mi czasu i sil
by posprzatac. ale szczerze to nawet jak mam czas to mi sie po prostu czasem
nie chce. bywa i tak, ze naczynia zmywam jak juz nie mam w czym sobie kawy
zrobic ;-) ogolnie to uwage na to czy w moim domu jest porzadek (jako taki)
zwracam (nerwowo) wtedy gdy moja mama zamierza mnie odwiedzic.
ogolnie to mi sie Alifka bardzo twoj post podoba, bo ja zyje dokladnie tak jak
to opisalas.
Ale z drugiej strony obowiazki domowe sa dla mnie swietna terapia na stres,
zmartwienia, smutek, itd. czasami sie smieje ze im bardziej moje mieszkanie
blyszczy w tym wiekszzej jestem depresji.

[alfika]

Ech, to wiadomo, tu już porządkowanie domu (jako leku na depresje) jest właśnie
dobrą zabawą bardzej niż obowiązkiem, na który w depresji nie ma się sił.

[m.malone]

alfika napisała:

> Ech, to wiadomo, tu już porządkowanie domu (jako leku na depresje) jest
właśnie
>
> dobrą zabawą bardzej niż obowiązkiem, na który w depresji nie ma się sił.
>
Dobre...hehe! Witaj Alfiko na Neostradam-usie.
A w kwestii zmywania naczyń - jeśli juz muszę (np. Żona u teściowej 300 km
stąd) - stosuję znaną metodę Szalonego Kapelusznika. Kiedy sie pobrudzą jedne
talerze i filiżanki, przesiadam sie na nastepne. Zwykle przed ostatnią zastawą
wraca i robi opeer. A życie płynie
POzdrowienia babiolackie
MM

[alfika]

No, nie!
To przecież wykorzystywanie człowieka przez mężczyznę ;)))

Może tez poszukam sobie żony?...
Hmmm.

[kvinna]

Najlepiej widzieć dobrą zabawę w zajmowaniu się domem, ale niewielu jest to
dane :)

---

Aha :) Rozszerzam to dalej - zrobić sobie zabawę w ogóle z obowiązków.
Brzmi to pewnie cokolwiek ludycznie - dla mnie ma sens.
Odwróciłabym jeszcze "konieczność" sprzątania (wielu tak ma zakodowane) np. w
piątek/sobotę. A dlaczego np. nie wtorek?

:)

[Gość: aiszka4]

kvinna napisała:


> Odwróciłabym jeszcze "konieczność" sprzątania (wielu tak ma zakodowane) np. w
> piątek/sobotę. A dlaczego np. nie wtorek?
>
> :)
Ja we wtorek idę do pracy, nawet jak nie zostaję po godzinach to i tak jestem
w domu ok. 17.30. Obiad, zabawa z dziećmi, czas dla męża, wieczoran toaleta i
przygotowanie do następnego dnia. Ćwiczenia logopedyczne z synem, bajka dla
córki. Kiedy mam sprzątać?

[kvinna]

Zajrzałabym w plan dnia Twojego męża (przepraszam, że zrobiło się tak
personalnie)...

Bo może tam tylko mecz...
(nie, ten jest w tv w środy)

[Gość: aiszka4]

Ja swoje obowiązki domowe wykonuję albo z egoizmu albo dla bezpieczeństwa.

Rozlane płyny, rozsypane cukierki tudzież inne skórki od banana usuwam, żeby
nikt z domowników nie pośliznął się i nie zrobił sobie krzywdy.
Ubrania piorę i prasuję, bo lubię ładnie i schludnie wyglądać i nie chcę
słyszeć krytycznych uwag nt. wyglądu moich dzieci.
Naczynia zmywam, jak mi się zachce, albo jak juz nie mam czego użyć, ale często
myję tylko to, co jest mi akurat potrzebne. Jak mam do wyboru dobrą książkę i
zlew pełen naczyń, to biorę się za szycie, żeby nie mieć wyrzutów sumienia.

Ale w domu rodzinnym panowała zasada - najpierw obowiązki, potem przyjemności i
dużo czasu zajęło mi zracjonalizowanie swoich działań. Pomogły dzieci i
kosmiczne zmęczenie.

Są jednak dni, kiedy ogarnia mnie "instynkt porządkowania gniazda";)

zapomniałam

[Gość: aiszka4]

...o ekonomii.

Nie opłaca się odkręcać kranu i czekać na ciepłą wodę dla jednej szklanki,
nagrzewać żelazka dla jednej bluzki, czy włączać pralki z kilkoma skarpetkami.
Hurt jest tańszy.

[alfika]

O, ja też zbieram :)
Choć mam manię zmywania - ale robię to dla przyjemności. Nie żeby musieć, lubię
pusty zlew.
Ale zdarza mi się co parę dni, kiedy padam, zostawić talerze w zlewie, zamknąć
oczy i po ciemku wyjść na jakiś czas z kuchni.
Niemniej odkładam robotę - jakąkolwiek - jeśli mamy okazję gdzieś pojechać,
posiedzieć i pogadać, wyjść z domu, kiedy mam chęć poczytać dobrą książkę. Jak
zrobię to coś jutro, to i tak będzie zrobione, a ja będę miała bardzo dobry
humor.

A plamy z rozlanych rzeczy odruchowo mi się wyciera. To nie jest az tak
czasochłonne.

[megxx]

alfika napisała:

>
> Najlepiej widzieć dobrą zabawę w zajmowaniu się domem, ale niewielu jest to
> dane :)

Znam zdecydowanie lepsze sposoby zabawy, a zajmuję sie domem w większej
części niż reszta rodziny bo muszę. A na pomoc mnie nie stać.

> Masa ludzi w piatek idzie do domu z westchnieniem: MUSZĘ posprzątać...

Mam taką pracę, że często wolne mam w tygodniu, a pracuję w niedzielę,
dlatego gdy mam ją wolną nie nadrabiam zaległości, ale odpoczywam.

> Jak jest u Was? Poczucie obowiązku uber alles wyniesione z domu czy życie
> pełną parą?

Niezmiennie powtarzam słowa mojej mamy;"Gotowanie, sprzątanie...jest
ogłupiające".Ale prościej się sprząta, gdy nie mamy większych zaległości.
Ale pamiętajmy życie jest jedno, ludzie szybko odchodzą i należy mieć dla nich
i dla siebie czas.

[Gość: lola]

zastanawiajace jest to ze wiekszosc ludzi deklaruje bardzo luzne podejscie do
codziennych porzadkow jednak zawsze jak wchodze do mieszkan tej wiekszosci
widze blyszczace podlogi i sterty czystych szklanek rowniutko ustawionych w
kredensach
tylko u mnie, tej ktora uwielbia porzadek i wiecznie sprzata panuje totalny
chaos, balagan sie sam robi, okruszki nie wiadomo skad spadaja na podloge pol
godziny po odkurzaniu, brudne naczynia rozmnazaja sie w zlewie i na kazdym
stoliku w kazdym pokoju, dokumenty i rachunki uparcie wciskaja sie miedzy stare
gazety
ja oczywiscie poswiecam pol zycia na walke z tymi czarodziejskimi sztuczkami
niewiadomokogo i nic mi z tego nie wychodzi
moze ktos zna odpowiedz na ta tajemnicza zagadke?
jak to sie dzieje ze u tych co nie sprzataja jest zawsze posprzatane a u takich
jak ja co sprzataja siedem razy w tygodniu jest wieczny balagan hm?
pewnie zaraz ktos napisze ze nie umiem sprzatac, no wiec jak powinno sie
sprzatac zeby nie sprzatac na okraglo i miec posprzatane?

[alfika]

Z reguły, jak mi na czymś STRASZNIE, ale to STRASZNIE zależy, to mi idzie jak
po grudzie.
Jak odpuszczę, to samo się zaczyna skłądać.
Jak nie wierzysz, to poczytaj forum ciąża - tam pisują dziewczyny, które zaszły
w ciążę jak odpuściły (po wielu miesiącach liczenia co do minuty cyklu).

Ale może się mylę.

[Gość: aiszka4]

Gość portalu: lola napisał(a):

> jak to sie dzieje ze u tych co nie sprzataja jest zawsze posprzatane a u
takich
>
> jak ja co sprzataja siedem razy w tygodniu jest wieczny balagan hm?
> pewnie zaraz ktos napisze ze nie umiem sprzatac, no wiec jak powinno sie
> sprzatac zeby nie sprzatac na okraglo i miec posprzatane?

Hej Lola, u mnie jest tak samo.
Doszłam do wniosku, że skoro i tak ciągle mam bałagan, to lepiej mieć go bez
wysiłku:))

A jakbyś chciała odwiedzić mnie bez uprzedzenia, to będę liczyła na Twoje
zrozumienie i cierpliwość, aż umyję łyżeczkę i filiżankę, żebym mogła
poczęstować Cię kawą.

[default]

Kiedyś właśnie tak miałam - piątek i sobota to były dni ciężkiej pracy w domu -
zakupy, gotowanie, pranie, sprzątanie bardzo gruntowne. Z wiekiem mi przeszło.
Zresztą teraz mam dużo większą powierzchnię do sprzątania, trzy psy, kota i
niewykończone otoczenie domu, więc wnosi się masa piachu i kurzu, o kłakach nie
wspominając. Odpuściłam. Sprzątam kiedy już piach chrzęści pod nogami. Prawie
nie robię porządków tzw. "generalnych" czy "przedświątecznych", bo to wykańcza.
Po kawałku, pomalutku. Dziś zamiotę kuchnię, jutro wyszoruję terakotę w
łazience. Pojutrze może wytrę kurze, a może nic nie zrobię. Jak się coś wyleje,
czy wysypie to oczywiście sprzątam od razu, tak samo jak myję od razu po sobie
wannę czy umywalkę. I zmywam od razu, bo na widok pełnego zlewu mam alergię.
Generalnie staram się utrzymać porządek w sensie, że nie ma porozwalanych
wszędzie rzeczy, natomiast trochę piachu na podłodze czy kurz na półce już
mniej mnie rusza.

[megxx]

W nieładzie nie mogę myśleć. Nie znaczy to, że u mnie wsystko błyszczy. Wszak
mam trzech mężczyzn w domu, którzy w większości uważają, że sprzątać powinno
sie wtedy, gdy bałagan przeszkadza(czyt.sprzątać powinien ten, komu bałagan
przeszkadza-w domyśle ja), ale nie ma lekko i czasem też łapią za szmatę.
Dostaję gęsiej skórki, gdy: widzę kurz na telewizorze, piach w przedpokoju,
nieumyte naczynia. Na to reaguję natychmiast.
Nie potrafię skupić się gdy mam np. nieporządek na biurku. Mam to chyba w
genach, po wcześniejszych pokoleniach, bo moim rodzicom to nie przeszkadza.
Ale ogólnie nie zaliczam się do kategorii zwanej umownie "sprzątaczkami
domowymi".

do Aiszki

[Gość: lola]

Gość portalu: aiszka4 napisał(a):


> Hej Lola, u mnie jest tak samo.
> Doszłam do wniosku, że skoro i tak ciągle mam bałagan, to lepiej mieć go bez
> wysiłku:))
>
> A jakbyś chciała odwiedzić mnie bez uprzedzenia, to będę liczyła na Twoje
> zrozumienie i cierpliwość, aż umyję łyżeczkę i filiżankę, żebym mogła
> poczęstować Cię kawą.

wiesz Aiszka, ja mam jakis pstryczek w glowie zardzewialy i nie moge go
przestawic, generalnie gdybys rozmawiala z kims z moich znajomych to
powiedzieliby ci ze u Loli jest "blysk" i rzeczywiscie jak ktos ma przyjsc to
dostaje "sraczki" i pucuje, nawet jak nikt sie nie zapowiada to tez pucuje bo
moze ktos wpadnie niezapowiedziany
no i dochodzi jeszcze to ze w balaganie za nic w swiecie nie moge sie skupic,
pracowac, jedna szklanka w zlewie potrafi mnie rozpraszac a czesto pracuje w
domu wiec poswiecam na te cholerne porzadki pol zycia bo balaganie niestety
szybciej niz sprzatam i nie moge nauczyc sie zyc w lekkim balaganie
strasznie mnie te porzadki mecza i drecza ale w zaden sposob nie potrafie ich
sobie odpuscic
mam natomiast przyjaciolke ktora potrafi nie sprzatac przez pol zycia, zawsze
czekam u niej na kawe pol godzinki bo przed umyciem kubeczek trzeba najczesciej
chwile pomoczyc zeby dal sie umyc
ale nigdzie nie czuje sie tak dobrze jak u tej kolezanki gdzie chodzac po
mieszkaniu rozmiazdzam resztki sucharka a okruszki wgniataja mi sie w skarpetke
jak ja jej zazdroszcze ze ona potrafi tak zyc, jak ja uwielbiam u niej czekac
na kawe i wcale mi nie przeszkadza ze ja podaje w mokrym kubeczku /no bo kiedy
mial wyschnac jak dopiero co umyty/
tymsamym mimo ze cie nie znam juz wiem ze gdyby kiedys przyszlo nam razem wypic
kawe u Ciebie to napewno bylaby to bardzo sympatyczna kawa /a najbardziej
sympatyczne byloby to czekanie na umycie/
pozdrawiam, lola

[alfika]

Skrzynka: nie gazetowa i nie robocza, zajrzyj :)

do Alfiki

[Gość: aiszka4]

Sprawdź firmową i prywatną pocztę

Miłego dnia, mimo wszystko

A.

[joanna_1]

Jestem sobie pedantką z zamiłowania. Nie tylko w przypadku stopnia czystości,
ale i ogólnie stanu poukładania wszelkich spraw w życiu. Sporo czasu musiało
upłynąć, żebym doszła do wniosku, że mieszkanie to nie muzeum i generalnie jest
ono dla mnie , a nie ja dla mieszkania. Podejście "co masz zrobić jutro, lepiej
zrób teraz" ma całkiem fajne zastosowanie, unika się w ten sposób spiętrzenia
wszelakich czynności i czas można spożytkować na np. rekraację. Nie ma u mnie
sztywnego grafiku więc zajmuję się porządkami kiedy mi się podoba wykorzystując
choćby przerwe na reklamę podczas filmu. Widmo obowiązków nie ujarzmia mnie
zbytnio i nie stwierdzono stopnia sterroryzowania pozostałych członków rodziny
przez mnie :-)

[tea_time]

Najwazniejsze to, zeby nie popadac w skrajnosci:) Dom jest dla mnie i dla mojej
rodziny, a nie ja dla niego. Ale tez z drugiej strony w balaganie zle sie czuje
i kiedy na przyklad musze o czyms pomyslec uwaznie albo popracowac
intelektualnie:) zaczynam od robienia miejsca najpierw fizycznie wokol siebie.
O terapeutycznym dzialaniu sprzatania byla juz mowa.
Szczerze mowiac ja urzadzilam sie wygodnie:), bo mam dzieci, ktore lubia: jedne
myc naczynia, inne biegac z odkurzaczem:) Wykorzystuje je maksymalnie, a one
sie jeszcze ciesza:) Jednak jestem ludzki szef:) i kiedy widze, ze ktores
zatopione w lekturze zachowuje sie jak dziecko autystyczne - nie przerywam i
nie gonie do roboty:)
U nas nie ma sytuacji, ktora znalam z domu rodzinnego: jest sobota- sprzatamy,
albo z domu tesciow- przychodza goscie- sprzatamy:) Okazuje sie jednak, ze przy
tym dosc swobodnym traktowaniu porzadkow nikt u nas nie przewraca sie o
walajace sie przedmioty, a pajaki tez nie maja co robic specjalnie:)
Tea

[Gość: roxi]

A ja pamietam zawsze bylam okropnym leniem jezeli chodzi o sprzatanie, zawsze
zrobilam jakis "biznes " z siostra ona w zaplacie musiala sprzatnac moj pokoj
lub wyreczyc z moich obowiazkow. Moja mamcia rozpaczala- co z ciebie wyrosnie-
ja zawsze odpowiadalam ja bede miec sluzaca. I jest tak jak planowalam, mam
sluzaca, po 11 godzinach pracy przez 6 dni w tygodniu ostatnie na co mialabym
ochote to odkurzanie lub mycie garow NIE, NIE.
p

[czort]

KURZ JEST PO TO, ABY LEZAL!!!
to moje motto zyciowe! i wcale a wcale nie narzekam! sprzatam wtedy, gdy mam
ochote i guzik mnie obchodzi, co ktos o mnie pomysli i juz!
jesli ktokolwiek prezychodzi do mojego domu, to przychodzi do mnie a nie po to,
by sprawdzac, czy panuje porzadek!
ale wiecie co? nie zawsze zjem u kazdego, taka jestem:)))

[alfika]

A jak studiowałam, to hitem stała się akurat piosenka pewnego słynnego zespołu:
"przewróciło się - niech leży
cały luksus polega na tym
Ze nie muszę go podnosić
będe się potykał czasem

będę się czasem potykał
ale nie muszę sprzątać"

He he :)

Obowiązki domowe

[tea_time]

A ja bardzo lubilam sprzatanie w dziecinstwie, zwlaszcza swego pokoju, bralam
do reki ksiazke, wlaczalam odkurzacz, wystawialam noge i co jakis czas
przystawialam do niego, zeby wygladalo, ze cos robie:) Mama sie tylko dziwila,
czemu odkurzacz tak regularnie zasysa:) Tea

[megxx]

Zdecydowanie bardziej lubiłam sprzątać w dzieciństwie. Nie było mi jakoś szkoda
czasu na sprzątanie, a ciekawsze zajęcia i tak miałam. Teraz najchętniej nie
oddawałabym się czynnościom, które zabierają czas. Jakoś nie umiem sprzątać i
równocześnie myśleć o jakiś poważnych, twórczych sprawach.
Przyuważyłam, że gdy coś kontempluję, zastygam w bezruchu, objawy starości, czy
jakiś inkszy niedowład?:)