Narcyzm - literatura

[vicca]

Moi Drodzy :)

Poproszę o jakoweś pozycje związane z tym zjawiskiem (autor, tytuł).

pzdr ciepło Vicca

[Gość: rybkaa]

Klasyka: Portret Doriana Greya, Oscar Wilde.

[Gość: Idun]

Z fachowej literatury pisał o tym zjawisku Kazimierz Pospiszyl. Ale trochę to
już przestarzałe.
Z literatury pięknej - Targowisko próżności W. Thackerey

[Gość: rybkaa]

Hm..teraz dotarło do mnie że chyba żle zrozumiałam, nie jestem pewna czy
chodziło o literaturę piękną, ale zasugerowałam się bo ktoś tu ostatnio pytał
o cytaty na temat samotności w literaturze :)

[vicca]

Dzieki za informację :)

Chodzi mi przede wszystkim o literaturę fachową z punktu widzenia psychologa.
Coś na czym moznaby oprzeć pracę magisterską.

Pzdr ciepło V*

[Gość: M.]

www.jsantorski.com.pl/opisy-ksiazki/s0037.htm
www.mitmi.pl/newsy/narcyzm.pdf

[Gość: kk]

Stephen M. Johnson "Humanizowanie Narcystyczniego Stylu" - b.dobra.

[kvinna]

"Narcyzm" Lowena

Całkiem nieźle się czyta.

[butter_fly]

vicca napisała:

> Moi Drodzy :)
>
> Poproszę o jakoweś pozycje związane z tym zjawiskiem (autor, tytuł).
>
> pzdr ciepło Vicca
Taki fragment z Santorskiego:

To ja, Narcyz się nazywam...
Narcyzm jest bezpośrednim skutkiem ubezwłasnowolnienia dziecka przez matkę
między pierwszym a trzecim rokiem życia. Matka, która nie czuje się spełniona w
związku z mężczyzną jako kobieta i osoba, upatruje w swoim dziecku, zwłaszcza
gdy jest to syn, swoistego, zastępczego "ja" do samorealizacji. Może w nim
także upatrywać ratownika, opiekuna, jedynego partnera. Dziecko otrzymuje
bardzo wiele przywilejów w zamian za wejście w tę rolę. W efekcie rozwija
fałszywą osobowość - na sprzedaż, dla mamy - zatracając siebie. W związku z tym
nie może się u niego rozwinąć podstawowe poczucie własnej tożsamości,
zakorzenione w organizmie i w zdrowej, realistycznej relacji z drugą osobą.
Owego fałszywego "ja" trzeba potem za wszelką cenę bronić, bo ma się wrażenie,
że jeśli się je utraci, pozostanie pustka i wściekłość. Jest to trochę sytuacja
sprzedania własnej duszy za przywileje. Rozwija się człowiek, który z jednej
strony ma poczucie, że jest kimś specjalnym, komu należą się różne rzeczy: za
sam fakt, że istnieje, żąda dla siebie specjalnych praw i obraża się, gdy nie
są respektowane. Ale z drugiej strony, w głębi duszy, czuje się kimś
bezwartościowym, jest pełen lęku. I nie może skontaktować się z tym wszystkim,
dlatego wciąż walczy o swoje "ja", o podtrzymanie fałszywego obrazu własnej
osoby. To jest właśnie narcyzm.
wizard.ae.krakow.pl/~widure1m/tekst.html

[butter_fly]

vicca napisała:

> Moi Drodzy :)
>
> Poproszę o jakoweś pozycje związane z tym zjawiskiem (autor, tytuł).
>
> pzdr ciepło Vicca
moze byc link?
respublica.onet.pl/1073705,artykul.html
ctpb.republika.pl/std/Narcyz.doc
www.ssmm.bzi.pl/publikacje/dendura/11.htm
www.he.com.pl/Kobieta/Radym/Krm46nar.html