Czy ktoś kiedyś skorzystał

[ca-ti]

Czy ktoś kiedyś skorzystał z rad danych mu na tym forum? Często
spotykam tu prośby o pomoc, radę, ale czy zdarzył się choć jeden
przypadek, że ktoś diametralnie zmienił swoje życie, bo przeczytał
coś co mu otworzyło oczy?
Chętnie bym poczytała o takich przypadkach...

[lost_and_found]

ymm, ja skorzystalam juz kilka razy
ale ja ciemna bywam i metna jak sadzawka

a jako ze zapewne ludzie najczesciej korzystaja z rad, ktore tylko podbijaja ich
wlasne przekonania, nie sadze aby dochodzilo do rzeczywiscie ' diametralnych'
zmian zyciowych ze wzgledu na porady z fp
moze to bardzej taka 'kropla, co drazy skale' zewnatrzsterownych ludzi?

[ca-ti]

lost_and_found napisała:

> ymm, ja skorzystalam juz kilka razy
> ale ja ciemna bywam i metna jak sadzawka


A może zdradzić jakiego rodzaju to były decyzje?


>
> a jako ze zapewne ludzie najczesciej korzystaja z rad, ktore tylko
podbijaja ic
> h
> wlasne przekonania,



No, właśnie też mi się tak wydaje. Zauważyłam, że czasem ktoś prosi
o radę, a jak czyta, że powinien zrobić to czy tamto, zaraz się
usztywnia i broni swojego stanowiska ( które chciał ponoć zmienić).

nie sadze aby dochodzilo do rzeczywiscie ' diametralnych'
> zmian zyciowych ze wzgledu na porady z fp
> moze to bardzej taka 'kropla, co drazy skale' zewnatrzsterownych
ludzi?
>

[lost_and_found]

duzo tego bylo, ogolnie - chodzi o spojrzenie na zycie, na siebie z innej perspektywy.
szczegolowo - anegdotycznie, w przystepie stracenczej odwagi, napisze, ze po raz pierwszy weszlam tutaj, aby znalezc jakies rady odnosnie romansu z zonatym
tyle sie naczytalam, ze nawet bez zakladania watku sie obylo... ;)

'Zauważyłam, że czasem ktoś prosi
o radę, a jak czyta, że powinien zrobić to czy tamto, zaraz się
usztywnia i broni swojego stanowiska ( które chciał ponoć zmienić).'

to chyba bardzo naturalne. chyba kazdy z nas czuje sie wyjatkowy, postrzega swoja sytuacje jako unikalna, skomplikowana, mysli, ze detale czynia z niej cos co odstaje od schematu, a tymczasem tutaj zostaje momentalnie w schemat wtloczony i nierzadko wysmiany, ' odwalony' jak kolejna grypa przez interniste...
wydaje mi sie rowniez - tak chyba holistycznie - ze zmiana w jednym temacie musialaby pociagac zmiane calosci, ze problemy nie sa ani nie moga byc izolowane od siebie, stad moze ta trudnosc w akceptacji krytyki - za duzo pracy...
inny przypadek hehe to ludzie, ktorych nie stac na glebsza autorefleksje i szukaja tutaj tylko i wylacznie cudownych sposobow na to jak zmienic wszystko na lepsze nie zmieniajac nic, ewentualnie - szukaja tu ' przyjaciol' - klakierow, ktorych glos umocni ich chybotliwe poczucie upragnionej slusznosci.

to, ze ktos broni swojego stanowiska - nawet tego, ktore jakoby chcial zmienic - swiadczy, moim zdaniem, dosc pozytywnie o osobie. wobec zewnetrznej krytyki staje sie ona zdolna do jasniejszego wyartykulowania wlasnych racji. przenosi na zewntarz konflikt wewnetrzny, co pozwala mu sie owocniej rozwijac.
gorzej, jesli krytyka wywoluje tylko i wylacznie prymitywna agresje, wowczas problem idzie w kat i zastepuja ja strwozona obrona ego...
z mojego doswiadczenia w temacie wynika, jak na razie, ze czasem rozmowca nie zasluguje na nic innego niz ... wysmianie/ wytarganie za kudly.
to tylko forum publiczne, pelne poplatanych ludzi. zle swiadczyloby, moim zdaniem, o czlowieku, jesliby przejmowal sie kazda uzyskana tu wskazowka i nigdy nie kwestionowal slusznosci innych.

to tak z glebi sadzawki, wiec niekoniecznie jasno i na temat ;)

[bardzo.grzeczna.dziewczynka]

lost_and_found napisała:
> gorzej, jesli krytyka wywoluje tylko i wylacznie prymitywna
agresje, wowczas pr
> oblem idzie w kat i zastepuja ja strwozona obrona ego...
> z mojego doswiadczenia w temacie wynika, jak na razie, ze czasem
rozmowca nie z
> asluguje na nic innego niz ... wysmianie/ wytarganie za kudly.

Bo na takie zjeżone i nastroszone ego najlepsze jest właśnie
wyśmianie i taki rechot prosto z brzucha :) Wtedy się ego już
bardziej nie nadmucha :D

[nienill]

nie czytalam zbyt wiele twoich postow, ale...
z tego co widze dajesz bardzo fajne rady, szybko potrafisz uchwycic
sedno problemu, najprawdopodobniej masz duza wiedze teoretyczna z
zakresu psychologii, znasz wiele roznych mechanizmow, widzisz je u
innych...
i nagle zadajesz takie pytanie?

oczekujesz, ze forum i kilka postow zmieni sposob myslenia tych
ludzi?
przeciez to jest czesto niemozliwe nawet jesli ktos jest gotów
przejsc wieloletnia psychoterapie :/


ca-ti napisała:

> > a jako ze zapewne ludzie najczesciej korzystaja z rad, ktore
tylko
> podbijaja ic
> > h
> > wlasne przekonania,
> No, właśnie też mi się tak wydaje. Zauważyłam, że czasem ktoś
prosi
> o radę, a jak czyta, że powinien zrobić to czy tamto, zaraz się
> usztywnia i broni swojego stanowiska ( które chciał ponoć zmienić).
i to jest najbardziej normalna (czytaj: powszechna, standardowa)
reakcja.
tego mechanizmu nie znasz?

[ca-ti]

nienill napisała:

> nie czytalam zbyt wiele twoich postow, ale...
> z tego co widze dajesz bardzo fajne rady, szybko potrafisz
uchwycic
> sedno problemu, najprawdopodobniej masz duza wiedze teoretyczna z
> zakresu psychologii, znasz wiele roznych mechanizmow, widzisz je u
> innych...
> i nagle zadajesz takie pytanie?
>
> oczekujesz, ze forum i kilka postow zmieni sposob myslenia tych
> ludzi?
> przeciez to jest czesto niemozliwe nawet jesli ktos jest gotów
> przejsc wieloletnia psychoterapie :/
>
>


Ja nie oczekuję, że ktoś zmieni swoje życie po przeczytaniu paru
postów. Zaciekawiło mnie tylko czy to się w ogóle zdarza. Piszą tu
osoby, które wahają sie przed podjęciem jakiejś decyzji, albo od
dawna męczą się w jakiejś sytuacji. Dostają od ludzi z forum zwroty,
bo o nie proszą i co potem?
Chciałabym wiedzieć co np. zrobiła kobieta, która od kilkunastu osób
dostała informację, że gość, z którym jest to sknera i egoista, a
ona zastanawia się czy zrobić rewolucję w swoim życiu i pojechać z
dziećmi do niego. Pojechała czy nie?




> ca-ti napisała:
>
> > > a jako ze zapewne ludzie najczesciej korzystaja z rad, ktore
> tylko
> > podbijaja ic
> > > h
> > > wlasne przekonania,
> > No, właśnie też mi się tak wydaje. Zauważyłam, że czasem ktoś
> prosi
> > o radę, a jak czyta, że powinien zrobić to czy tamto, zaraz się
> > usztywnia i broni swojego stanowiska ( które chciał ponoć
zmienić).
> i to jest najbardziej normalna (czytaj: powszechna, standardowa)
> reakcja.
> tego mechanizmu nie znasz?


Znam ten mechanizm, właśnie o nim wspomniałam, co zacytowałaś wyżej.
Ale od standardowych reakcji bywaja wyjątki i o nie pytam.

[nienill]

ca-ti napisała:

> Ja nie oczekuję, że ktoś zmieni swoje życie po przeczytaniu paru
> postów. Zaciekawiło mnie tylko czy to się w ogóle zdarza.
nie wiem czy zdarza sie na TYM forum, ale sie zdarza.
szczegolnie jesli dana osoba zechce pojsc na psychoterapie lub jest
w jej trakcie.

Piszą tu
> osoby, które wahają sie przed podjęciem jakiejś decyzji, albo od
> dawna męczą się w jakiejś sytuacji. Dostają od ludzi z forum
zwroty,
> bo o nie proszą i co potem?
najczesciej nic.
jesli tyle lat zwlekają z podjeciem jakiejs decyzji to oznacza to
tylko tyle, ze dana sytuacja im w pelni odpowiada. moze byc to
sytuacja niesamowicie toksyczna, ale to nie ma znaczenia, bo dla
neurotykow WSZYSTKO jest lepsze od zmian i niepewnosci.

> Chciałabym wiedzieć co np. zrobiła kobieta, która od kilkunastu
osób
> dostała informację, że gość, z którym jest to sknera i egoista, a
> ona zastanawia się czy zrobić rewolucję w swoim życiu i pojechać
z
> dziećmi do niego. Pojechała czy nie?
i ja na twoim miejscu tez pewnie bym tego chciala.

> Znam ten mechanizm, właśnie o nim wspomniałam, co zacytowałaś
wyżej.
> Ale od standardowych reakcji bywaja wyjątki i o nie pytam.
wiec nie wiesz, ze zawsze na swiecie pojawiaja sie jakies
wyjątki?? ;)) ;p

[ca-ti]

nienill napisała:

>
>
> > Znam ten mechanizm, właśnie o nim wspomniałam, co zacytowałaś
> wyżej.
> > Ale od standardowych reakcji bywaja wyjątki i o nie pytam.
> wiec nie wiesz, ze zawsze na swiecie pojawiaja sie jakies
> wyjątki?? ;)) ;p


Oj, wiem właśnie. Słuchaj, możemy tak sobie długo jeszcze pisać
teoretycznie co robią najczęściej inni ludzie i z jakich powodów to
wynika. Mamy podobny punkt widzenia, więc w zasadzie płaszczyzna
porozumienia między nami jest :-)))
Ale mnie jednak bardziej interesują konkretne przypadki i relacja z
pierwszej ręki. Pojechała czy nie? :-)))

[nienill]

ca-ti napisała:

> Pojechała czy nie? :-)))
nie wiem ;p

[ca-ti]

nienill napisała:

> ca-ti napisała:
>
> > Pojechała czy nie? :-)))
> nie wiem ;p


Tak, wiem i dlatego mam nadzieję, że może ona sama lub inne osoby
radzące się tutaj odpowiedzą na moje pytanie.

[kaa.lka]

ja.
piec lat temu. ogolnie rzecz ujmujac,uwierzylam, ze nie ma
rzeczywistosci wirtualnej i reala.przestalam dzielic wiedzac ze
wszyscy sie miedzy soba roznimy. podlegajac tym samym prawom
przyrody.
pozdrawiam
ka

inni skorzystali na moich radach :)

[facettt]

nie na tym forum - coprawda...:)

paru osobom udowodnilem, ze sa dyletantami "w temacie", o ktorym
pisza i najlepiej - by oszczedzic sobie wstydu - opuscili owo forum
- co tez sie stalo :)))

[lost_and_found]

czy po tych sukcesach uderzylo ci do glowy na tyle, aby sadzic, ze skoro gdzies
tam miales racje, to i tutaj, na psychologii?

No viesz ? :)

[facettt]

Przeciez wiesz, ze tu jestem li tylko przez Ciebie i rozrywkowo :)
Tutaj wiec raczej niezdradzam tu checi do walki i zachowuje sie
zazwyczaj ugodowo...
A racje moge tu przyznac ostatecznie nawet Sangri.la,
by sprawic jej przyjemnosc...

PS. A tak na uszko Ci powiem, ze przyznawanie racji Tobie, jak sie
okazuje, nic mi nie daje, wiec chyba zaprzestane :)))

[lost_and_found]

ha ha ha

[facettt]

naturalnie zaprzestane przyznawania Ci racji - a nie adoracji :)
coby mi tu bylo jasne :)

[shangri.la]

Najwyraźniej poprawiłeś sobie swoje zachwiane ego, to pewne:)

Azaliz :)

[facettt]

Jako sobie zyczysz, Szanowna :)

[ca-ti]

facettt napisał:

> nie na tym forum - coprawda...:)
>
> paru osobom udowodnilem, ze sa dyletantami "w temacie", o ktorym
> pisza i najlepiej - by oszczedzic sobie wstydu - opuscili owo
forum
> - co tez sie stalo :)))


Czy te osoby pytały Cię o zdanie na swójj temat? Czy pytały co i jak
mają pisać, a Ty im w dobroci serca udowodniłeś, że są dyletantami,
a oni wówczas z podwiniętymi ogonami uciekli skuszeni, he he...

Dzięki za szczerość, ale nie o takie przypadki mi jednak chodziło.

[jan_stereo]

ca-ti napisała:

> Czy ktoś kiedyś skorzystał z rad danych mu na tym forum?

najwiecej korzystaja dajacy rady, wiec odpowiedz jest pozytywna..

> Chętnie bym poczytała o takich przypadkach...

W jakim celu, jako lekture 'faktu' czy tez dla zwiekszenia swej motywacji doradczej ?

ps. jak mi dasz jakas dobra rade, to chetnie skorzystam, bedziesz miala od razu o czym czytac :")

[ca-ti]

jan_stereo napisał:

> ca-ti napisała:
>
> > Czy ktoś kiedyś skorzystał z rad danych mu na tym forum?
>
> najwiecej korzystaja dajacy rady, wiec odpowiedz jest pozytywna..


Odpowiedź jest niestety nie na temat, przykro mi...

>
> > Chętnie bym poczytała o takich przypadkach...
>
> W jakim celu, jako lekture 'faktu' czy tez dla zwiekszenia swej
motywacji dorad
> czej ?


Jako lekturę poznawczą.


>
> ps. jak mi dasz jakas dobra rade, to chetnie skorzystam, bedziesz
miala od razu
> o czym czytac :")


Jak poprosisz, to niewykluczone że Ci dam jakąś radę, dobra ze mnie
kobieta, he he :-)))

[jan_stereo]

ca-ti napisała:


> Odpowiedź jest niestety nie na temat, przykro mi...

Czyzby ? Kiedy ktos komus daje tutaj rade, to w rzeczy samej, czesto robi to dla siebie, swego umyslu (niekoniecznie bezposrednio). Ludzie w ten sposob ukladaja swoj wlasny swiat, mysli, zasady, postrzeganie, wartosci, tym samym korzystaja z dawania wlasnych rad, czyli daja je sobie samym niejako..


> Jak poprosisz, to niewykluczone że Ci dam jakąś radę, dobra ze mnie
> kobieta, he he :-)))

Prosze zatem o nastepujaca rade, prosze mi poradzic, czy lepiej pielegnowac w sobie spokoj (niewzruszonosc) w spojrzeniu na swiat czy tez raczej emocjonalne ozywienie na to co sie wokolo dzieje ?
Jak najbardziej obiektywnie bym prosil, nie na zasadzie, ze tak jak ja sam najlepiej czuje, ze mi dobrze bedzie, jesli mozna...

[nienill]

jan_stereo napisał:

> Prosze zatem o nastepujaca rade, prosze mi poradzic, czy lepiej
pielegnowac w s
> obie spokoj (niewzruszonosc) w spojrzeniu na swiat czy tez raczej
emocjonalne o
> zywienie na to co sie wokolo dzieje ?
> Jak najbardziej obiektywnie bym prosil, nie na zasadzie, ze tak
jak ja sam najl
> epiej czuje, ze mi dobrze bedzie, jesli mozna...
najbardziej obiektywnie, to lepsze jest emocjonalne ozywienie, bo w
praktyce takie "dązenie do spokoju" jest zazwyczaj tylko
destrukcyjnym wypieraniem

[ca-ti]

jan_stereo napisał:

> ca-ti napisała:
>
>
> > Odpowiedź jest niestety nie na temat, przykro mi...
>
> Czyzby ? Kiedy ktos komus daje tutaj rade, to w rzeczy samej,
czesto robi to dl
> a siebie, swego umyslu (niekoniecznie bezposrednio). Ludzie w ten
sposob uklada
> ja swoj wlasny swiat, mysli, zasady, postrzeganie, wartosci, tym
samym korzysta
> ja z dawania wlasnych rad, czyli daja je sobie samym niejako..
>
>

Nie wiem jakie są motywacje ludzi dających rady na forum i nie o to
pytałam. Pytałam czy ktoś, kto prosi o radę skorzystał z niej
kiedyś. To spora różnica.
Być może niektórzy radzący są zmotywowani tak jak piszesz, ale to
właśnie inny temat...



>
> Prosze zatem o nastepujaca rade, prosze mi poradzic, czy lepiej
pielegnowac w s
> obie spokoj (niewzruszonosc) w spojrzeniu na swiat czy tez raczej
emocjonalne o
> zywienie na to co sie wokolo dzieje ?
> Jak najbardziej obiektywnie bym prosil, nie na zasadzie, ze tak
jak ja sam najl
> epiej czuje, ze mi dobrze bedzie, jesli mozna...



Moja odpowiedź jest nieobiektywna z samej istoty, iż jest moja, a
więc subiektywna...
Myślę, że należy dążyć do sytuacji kiedy emocje przepływają przez
nas, tzn. pojawiają się, my je dostrzegamy, obserwujemy i pozwalamy
im odejść. Nie trzymamy się kurczowo żadnej z nich.
Nie jestem pewna czy niewzruszoność, jak piszesz i emocjonalne
ożywienie to alternatywa. Bo co to znaczy "niewzruszoność", że nic
ne czujesz? Ktoś Ci umiera, oświadczasz sie komuś, wygrywasz milion
w totka i nic?
Jesteśmy ludźmi, emocje są częścią naszej istoty, więc pojawiają
się. My decydujemy co z nimi dalej będzie. My je niejako
interpretujemy, a do tego potrzebny jest pewien dystans, lecz nie
odcięcie się od nich. To tak jakbyś był jednocześnie obserwatorem i
obserwowanym.

Nie wiem czy to odpowiedź na Twoje pytanie...

[lost_and_found]

nie wiem, chyba nie chwytam tego, co napisalas, cos mi tu nie pasuje, jest
slisko, moze zbyt wyrafinowanie jak dla mnie

nie sadzisz, ze jesli sie pozwala emocjom przeplywac, pojawiac i znikac, i tylko
sie je obserwuje, znika rowniez ponadwitalna, ponadpodstawowa motywacja do
osiagania czegokolwiek? ze wlasciwie wszystko staje sie kwestia blahych emocji,
do ktorych nie nalezy sie przywiazywac?

czy moze chodzi ci tylko o zachowanie ODPOWIEDNIEGO dystansu do zdarzen? tylko
jaki jest odpowiedni ?


'To tak jakbyś był jednocześnie obserwatorem i obserwowanym.'
ale nigdy uczestnikiem...
co jest lepszego w byciu obserwatorem niz uczestnikiem zdarzen?
wg ciebie lub wg psychologii

[ca-ti]

lost_and_found napisała:

>
> nie sadzisz, ze jesli sie pozwala emocjom przeplywac, pojawiac i
znikac, i tylk
> o
> sie je obserwuje, znika rowniez ponadwitalna, ponadpodstawowa
motywacja do
> osiagania czegokolwiek?


Nie wiem. Nie wiem nawet czy "ponadwitalna" i "ponadstawowa"
motywacja jest potrzebna do osiągania czegokolwiek. Nie rozumiem
tych pojęć.
Inna rzecz czy konieczne jest OSIĄGANIE czegokolwiek...



ze wlasciwie wszystko staje sie kwestia blahych emocji,
> do ktorych nie nalezy sie przywiazywac?


Dlaczego błahych? Bo przemijających? a jeśli byłyby trwałe, to
byłyby mniej błahe?
Trwałość to jedna z iluzji, którą wytwarza nasz umysł. Pokaż mi
jedna trwałą, tzn. niezmienną w czasie i przestrzeni rzecz...

>
> czy moze chodzi ci tylko o zachowanie ODPOWIEDNIEGO dystansu do
zdarzen? tylko
> jaki jest odpowiedni ?
>
> Napisałam "pewien" dystans. Ale nie wiem jaki on powinien być.
Pewnie dla każdego inny.

A to wszystko oczywiście jest tylko MOJĄ dywagacją na temat.


> 'To tak jakbyś był jednocześnie obserwatorem i obserwowanym.'
> ale nigdy uczestnikiem...
> co jest lepszego w byciu obserwatorem niz uczestnikiem zdarzen?
> wg ciebie lub wg psychologii


Nie wiem co jest lepszego. Będąc obserwatorem i obserwowanym
jednocześnie, jesteś również uczestnikiem zdarzeń. Obserwowany jest
uczestnikiem, obserwator go obserwuje, czyli poniekąd też
uczestniczy w tym zdarzeniu, tyle, że ma inny punkt widzenia.
A oba te aspekty - obserwator i obserwowany to jedność...

[bardzo.grzeczna.dziewczynka]

ca-ti, przepraszam, że się Wam wcinam w wątek, ale czy nie wydaje Ci
się, że taka obserująca postawa to raczej tylko teoretycznie jest
korzystna?
Już tłumaczę, o co mi chodzi - przyjmujesz postawę obserwatora.
Pojawia się emocja, jako reakcja na pewne zdarzenie. Obserwujesz tę
emocję ALE JEJ NIE PRZEŻYWASZ, w efekcie czego przepływasz nad tym
zdarzeniem. Efekt? Po dłuższym przebywaniu w postawie obserwatora
masz nieadekwatne reakcje emocjonalne.
Wydaje mi się, że to jest niezdrowe.

[lost_and_found]

o to to, prawie...
to jest praktycznie niemozliwy ideal, bycie jednym i drugim rownoczesnie.
chyba..........

[bardzo.grzeczna.dziewczynka]

Dla mnie to nie ideał, tylko życie w gorsecie, podczas gdy inni
chodzą w luźnych t-shirtach. Ale co kto lubi...
(takie podejście może być korzystne przez chwilę przy terapii, kiedy
chce się naprostować chore reakcje. Ale nie do życia na codzień)

[lost_and_found]

'Ale co kto lubi...'
a moglabys sprobowac wyjasnic dlaczego tobie chodzenie w tiszercie wydaje ci sie
lepszym rozwiazaniem zyciowym od codziennego gorsetu?

[bardzo.grzeczna.dziewczynka]

Bo nie mam obsesji na punkcie swojej figury ;)
A serio - bo niewygodny jest, po prostu. Druciki się w skórę
wrzynają. To można założyć na specjalną okazję ;) ale żeby tak
codziennie? O nie nie.

[lost_and_found]

heh, tos mnie zrobila ta alegoria... coz, moze zatem to wszystko kwestia
lokalnej mody i osobistych preferencji zatem...
i niczego wiecej?

[lost_and_found]

ponadwitalna i ponadpodstawowa, ta powyzej potrzeb fizjologicznych ( piramida maslowa )

'Inna rzecz czy konieczne jest OSIĄGANIE czegokolwiek...'
nie, moim zdaniem nie jest konieczne. ale zyjemy w kulturze opartej na ambicji, osiaganiu czegos. czy warto sie wylamywac?

czy osiaganie dystansu jest konieczne?

'Dlaczego błahych? Bo przemijających?'
nie. dlatego, ze uznawanych za niezbyt wazne, nie warte ( chyba grozacego bledami zyciowymi? ) zaglebiania sie w nie.


'Nie wiem co jest lepszego. Będąc obserwatorem i obserwowanym
> jednocześnie, jesteś również uczestnikiem zdarzeń. Obserwowany jest
> uczestnikiem, obserwator go obserwuje, czyli poniekąd też
> uczestniczy w tym zdarzeniu, tyle, że ma inny punkt widzenia.
> A oba te aspekty - obserwator i obserwowany to jedność...'

przykro mi, ale uwazam ze to tylko oderwana od rzeczywistosci idea. uwazam, ze nie mozna byc jednym i drugim w tej samej chwili.

mozna

[lekarz_ogolny]

lost_and_found napisała:
> 'Nie wiem co jest lepszego. Będąc obserwatorem i obserwowanym
> > jednocześnie, jesteś również uczestnikiem zdarzeń. Obserwowany
jest
> > uczestnikiem, obserwator go obserwuje, czyli poniekąd też
> > uczestniczy w tym zdarzeniu, tyle, że ma inny punkt widzenia.
> > A oba te aspekty - obserwator i obserwowany to jedność...'
>
> przykro mi, ale uwazam ze to tylko oderwana od rzeczywistosci
idea. uwazam, ze
> nie mozna byc jednym i drugim w tej samej chwili.

typowy przyklad to wojsko, gdy dwie strony konfliktu,
lezac w okopach obserwuja sie wzajemnie przez lornetki :)))

[lost_and_found]

sie wzajemnie, a nie siebie samych...

sorry

[lekarz_ogolny]

A to przepraszam. Z cytowanego tekstu to wprost nie wynikalo.
Odnioslem sie tylko do cytatu :)

[lost_and_found]

zaczekaj, mowia, ze mozna...

wersja 2 ;)

[lost_and_found]

jasne, ze mozna, ale nie - czystym obserwatorem i nie - czystym uczestnikiem,
takie polaczenie tworzyloby jakas nowa perspektywe.

sprobuj JEDNOCZESNIE przezywac, czuc radosc i obserwowac siebie jak ja
przezywasz, czujesz.
jakos mi sie to nie udaje...

[ca-ti]

lost_and_found napisała:

> jasne, ze mozna, ale nie - czystym obserwatorem i nie - czystym
uczestnikiem,
> takie polaczenie tworzyloby jakas nowa perspektywe.
>
> sprobuj JEDNOCZESNIE przezywac, czuc radosc i obserwowac siebie
jak ja
> przezywasz, czujesz.
> jakos mi sie to nie udaje...


Rozwój to nie poprzestawanie na tym co jest teraz. Krok dalej może
być inacze, może Ci się udać...

[lost_and_found]

dzieki za slowa otuchy, choc zdaja mi sie ironiczne :)

a mozesz mi powiedziec czemu sluzy ten rozwoj? co jest jego celem?

[ca-ti]

lost_and_found napisała:

> dzieki za slowa otuchy, choc zdaja mi sie ironiczne :)
>
> a mozesz mi powiedziec czemu sluzy ten rozwoj? co jest jego celem?
>


Nie są ironiczne.

Czemu służy rozwój? Hm...a to dobre pytanie!
Rozwój to wzrastanie, przechodzenie na wyższy poziom...
Ale czemu służy to chyba za trudne dla mnie.
W każdym razie tak "z marszu" nie umiem odpowiedzieć.
To pytanie do filozofów, a może do Boga, jeśli ktoś w niego wierzy...

[lost_and_found]

czemu wybralas taka a nie inna droge rozwoju?

[ca-ti]

lost_and_found napisała:

> czemu wybralas taka a nie inna droge rozwoju?

Bo cierpiałam, a nie chciałam już cierpieć.

[lost_and_found]

rozumiem, wspolczuje.
ale moze wystarczyloby zaakceptowac fakt, ze zycie przynosi tez cierpienie i
probowac je zmieniac nie uciekajac dalej dalej ( w zamierzeniu chyba ) od
wszelkich emocji, od tego, co mogloby zburzyc spokoj?

[ca-ti]

lost_and_found napisała:

> rozumiem, wspolczuje.
> ale moze wystarczyloby zaakceptowac fakt, ze zycie przynosi tez
cierpienie i
> probowac je zmieniac nie uciekajac dalej dalej ( w zamierzeniu
chyba ) od
> wszelkich emocji, od tego, co mogloby zburzyc spokoj?


Nie uciekam od emocji, mam je w sobie, ale nie są one dla mnie tak
destrukcyjne jak niegdyś. Przeżywam całe spektrum emocji, dostepne
człowiekowi, zapewniam Cię.
Właśnie droga rozwoju, na jaką weszłam pozwala mi zaakceptować
istnienie cierpienia, podobnie jak i szczęścia, dokładnie na takich
samych prawach.
Ale nie przeczę, że akceptacja cierpienia wciąż jest dla mnie
trudniejsza do wykonania, niż akceptacja szczęścia czy zwykłej
przyjemności...

[lost_and_found]

to bardzo dobrze.
cierpienie jest i bedzie, trzeba z nim walczyc i akceptowac tam, gdzie wywalczyc
nic sie juz nie da.
mozna sobie do tego dorobic jakas filozofie albo wiare.
pozdrawiam :)

[ca-ti]

lost_and_found napisała:

> to bardzo dobrze.
> cierpienie jest i bedzie, trzeba z nim walczyc i akceptowac tam,
gdzie wywalczy
> c
> nic sie juz nie da.
> mozna sobie do tego dorobic jakas filozofie albo wiare.
> pozdrawiam :)


Owszem cierpienie jest, ale nie trzeba z nim walczyć, tylko
akceptować jego istnienie.

I również pozdrawiam :-)))

poprawka

[lost_and_found]

no, wlasnie, ubieglas mnie
juz sie politycznie poprawiam:
trzeba znalezc jakis sposob, aby poradzic sobie z cierpieniem
niekoniecznie walke, niekoniecznie akceptacje.
to ja sklaniam sie ku markowi aureliuszowi
a czasem nie bardzo
heh

powodzenia

Ca-ti...

[jan_stereo]

ca-ti napisała:


> Moja odpowiedź jest nieobiektywna z samej istoty, iż jest moja, a
> więc subiektywna...

To, ze jest Twoja, nie musi oznaczac z istoty, ze ma byc subiektywna, chodzilo mi o taka chlodna analize, jak w matematyce, kiedy pada pytanie i nastepuje rozebranie na skladowe lub zwyczajnie dowod. Przykladowo, kiedy ktos wykazuje ze:3+3=6, wowczas nie bedzie to subiektywne, tylko raczej, obiektywne. To tak w uproszczeniu, ale pal to licho.

> Myślę, że należy dążyć do sytuacji kiedy emocje przepływają przez
> nas, tzn. pojawiają się, my je dostrzegamy, obserwujemy i pozwalamy
> im odejść. Nie trzymamy się kurczowo żadnej z nich.

A moze nawet pomagamy im odejsc, czy juz nie ? Czy utrzymywanie danych emocji, ma jakies minusy, czy tez chodzi o nie stawianie oporu emocjom ?

> Nie jestem pewna czy niewzruszoność, jak piszesz i emocjonalne
> ożywienie to alternatywa. Bo co to znaczy "niewzruszoność", że nic
> ne czujesz? Ktoś Ci umiera, oświadczasz sie komuś, wygrywasz milion
> w totka i nic?

Niewzruszonosc, raczej nie bedzie popychac do wielu z powyzszych dzialan, albo moze wedle mojego rozumienia, bedzie to stan w ktorym nie zaglebimy sie w te przeplywajace emocje, one przejda przez nas (po nas) powierzchownie, bez rozkwitu. I nie mowie tu o jakiejs depresji, czy tez hamowaniu sie,ale zwyczajnie lenistwie w reagowaniu na bodzce, uznajac takie czyny za zbyteczne w koncowym efekcie, rozrachunku, maszerujac po linji najmniejszego wysilku, ale nie mniejszego niz potrzebny do zycia w 'spokoju'.


> Jesteśmy ludźmi, emocje są częścią naszej istoty, więc pojawiają
> się. My decydujemy co z nimi dalej będzie. My je niejako
> interpretujemy, a do tego potrzebny jest pewien dystans, lecz nie
> odcięcie się od nich. To tak jakbyś był jednocześnie obserwatorem i
> obserwowanym.


No ja wlasnie mowie o tak wielkim dystansie, ze te emocje z owej odleglosci wygladaja jak jakies pokurcze i nie maja juz ludzkiej formy, perspektywy, nasilenia, a zwyczajnie sa niczym pylek w galaktyce.

> Nie wiem czy to odpowiedź na Twoje pytanie...

Wstep do odpowiedzi jak najbardziej...

wielkie dzieki

[ca-ti]

jan_stereo napisał:

> chodzilo
> mi o taka chlodna analize, jak w matematyce, kiedy pada pytanie i
nastepuje roz
> ebranie na skladowe lub zwyczajnie dowod. Przykladowo, kiedy ktos
wykazuje ze:3
> +3=6, wowczas nie bedzie to subiektywne, tylko raczej, obiektywne.


Gdybyż tak można było z człowiekiem i jego emocjami, 3+3=6, ale się
nie da, może na szczęście...
Poza tym 6 to czasem jest 2+4, 5+1, 7-1, ...itd....

Ale zostawmy matematykę :-)))



>
> > Myślę, że należy dążyć do sytuacji kiedy emocje przepływają
przez
> > nas, tzn. pojawiają się, my je dostrzegamy, obserwujemy i
pozwalamy
> > im odejść. Nie trzymamy się kurczowo żadnej z nich.
>
> A moze nawet pomagamy im odejsc, czy juz nie ? Czy utrzymywanie
danych emocji,
> ma jakies minusy, czy tez chodzi o nie stawianie oporu emocjom ?


Raczej nie stawianie oporu emocjom; pomaganie im odejść - to zależy
co przez to rozumieć. Odcinanie się - zdecydowanie nie, ale jakieś
łagodniejsze formy, to może tak...
Ale nie wiem , nie zastanawiałam się chyba aż tak głęboko nad tym.

Nie wiem jak "technichnicznie" można by "pomóc im odejść".

>
> > Nie jestem pewna czy niewzruszoność, jak piszesz i emocjonalne
> > ożywienie to alternatywa. Bo co to znaczy "niewzruszoność", że
nic
> > ne czujesz? Ktoś Ci umiera, oświadczasz sie komuś, wygrywasz
milion
> > w totka i nic?
>
> Niewzruszonosc, raczej nie bedzie popychac do wielu z powyzszych
dzialan, albo
> moze wedle mojego rozumienia, bedzie to stan w ktorym nie
zaglebimy sie w te pr
> zeplywajace emocje, one przejda przez nas (po nas) powierzchownie,
bez rozkwitu
> . I nie mowie tu o jakiejs depresji, czy tez hamowaniu sie,ale
zwyczajnie lenis
> twie w reagowaniu na bodzce, uznajac takie czyny za zbyteczne w
koncowym efekci
> e, rozrachunku, maszerujac po linji najmniejszego wysilku, ale nie
mniejszego n
> iz potrzebny do zycia w 'spokoju'.
>

Ogólnie się z Toba zgadzam, z tą różnicą, że nie robię świadomej
kalkulacji co mi się opłaca w ostatecznym rozrachunku, a co nie.
Raczej poddaję się nurtowi życia, nie stawiam mu oporu. Nie
powstrzymuję się też od działań, przeciwnie działam, ale emocje
pojawiące się we mnie nie targają mną, w zależności od wyniku,
efektów tych działań. To trochę tak jakby na zewnątrz domu szalała
burza, a ja wwewnątrz nie odczuwam jej skutków, tam leje deszcz,
łamią się gaęzie, ja to widzę, ale nie ma to wpływu na mnie.
>

> > Jesteśmy ludźmi, emocje są częścią naszej istoty, więc pojawiają
> > się. My decydujemy co z nimi dalej będzie. My je niejako
> > interpretujemy, a do tego potrzebny jest pewien dystans, lecz
nie
> > odcięcie się od nich. To tak jakbyś był jednocześnie
obserwatorem i
> > obserwowanym.
>
>
> No ja wlasnie mowie o tak wielkim dystansie, ze te emocje z owej
odleglosci wyg
> ladaja jak jakies pokurcze i nie maja juz ludzkiej formy,
perspektywy, nasileni
> a, a zwyczajnie sa niczym pylek w galaktyce.

Hm, Twoje metafory nie do końca do mnie przemawiają, ale o to mniej
więcej chodzi...

Gdybyż to jeszcze było trochę w codziennej praktyce :-)))
>
> > Nie wiem czy to odpowiedź na Twoje pytanie...
>
> Wstep do odpowiedzi jak najbardziej...
>
> wielkie dzieki

Re

[lost_and_found]

'Nie powstrzymuję się też od działań, przeciwnie działam, ale emocje pojawiące
się we mnie nie targają mną, w zależności od wyniku, efektów tych działań. To
trochę tak jakby na zewnątrz domu szalała
burza, a ja wwewnątrz nie odczuwam jej skutków, tam leje deszcz,
łamią się gaęzie, ja to widzę, ale nie ma to wpływu na mnie.'

znaczy co? rejestrujesz znak ze zrobilas cos nie tak, wiec zmieniasz kierunek
dzialania, zamiast szlochac nad polamanymi drzewami, tak?
ale to by znaczylo, ze jednak to co sie dzieje na zewnatrz ma na ciebie wplyw.
nie poddajesz sie fali uczuc, za to czerpiesz z nich wskazowki co do dalszych
dzialan. to bardzo zdrowe, zdaje sie. wydaje mi sie jednak, ze jan stereo mial
na mysli nieco inny, mniej 'zdrowy' stan. i ze raczej nie ma powodu aby
zazdroscic perspektywy, w ktorej emocje sa tylko pylkiem...

[ca-ti]

lost_and_found napisała:

> 'Nie powstrzymuję się też od działań, przeciwnie działam, ale
emocje pojawiące
> się we mnie nie targają mną, w zależności od wyniku, efektów tych
działań. To
> trochę tak jakby na zewnątrz domu szalała
> burza, a ja wwewnątrz nie odczuwam jej skutków, tam leje deszcz,
> łamią się gaęzie, ja to widzę, ale nie ma to wpływu na mnie.'
>
> znaczy co? rejestrujesz znak ze zrobilas cos nie tak, wiec
zmieniasz kierunek
> dzialania, zamiast szlochac nad polamanymi drzewami, tak?


Niekoniecznie trzeba zmieniac kierunek działania.


> ale to by znaczylo, ze jednak to co sie dzieje na zewnatrz ma na
ciebie wplyw.
> nie poddajesz sie fali uczuc, za to czerpiesz z nich wskazowki co
do dalszych
> dzialan. to bardzo zdrowe, zdaje sie. wydaje mi sie jednak, ze jan
stereo mial
> na mysli nieco inny, mniej 'zdrowy' stan. i ze raczej nie ma
powodu aby
> zazdroscic perspektywy, w ktorej emocje sa tylko pylkiem...
>


Kto zazdrości tej perspektywy?

Myślę, że poruszanie po takim obszarze jak ten, który tu w naszej
rozmowie powstał, jest dość trudne. Zawsze istnieje niebezpieczeństwo
niemożności uzgodnieninia stanowisk.
To jest poziom na tyle subiektywnych odczuć, że naprawdę ciężko o
jednoznaczność.
Poza tym słowa nie zawsze wiernie oddają nasz stan, a jak dodać do
tego indywidualne ograniczenia ( jak choćby blokady, nie pozwalające
nam sięgnąć do pewnych obszarów w sobie), to już jest całkiem
ciężko...

:-)))))

[lost_and_found]

'Niekoniecznie trzeba zmieniac kierunek działania.'

tzn? po prostu trwac, obserwowac?

'gdybyz tak mozna'
wydalo mi sie westchnieniem tesknoty za wymarzonym stanem

bazuje na tym, co czytam, fakt ze moze byc to mylne
tak samo jak moja interpretacja

ca-ti

[jan_stereo]

ca-ti napisała:


> Hm, Twoje metafory nie do końca do mnie przemawiają, ale o to mniej
> więcej chodzi...

Sek w tym, ze to nie sa zadne metafory :")

> Gdybyż to jeszcze było trochę w codziennej praktyce :-)))

...tylko doslownosc tegoz w codziennej praktyce :"))

[shangri.la]

Myślę, że bardzo niewiele osób tworzy watki, oczekując rzeczywistej rady.
Większość chyba chciała by po prostu poznać opinię innych, bezstronnych, czasem
doświadczonych podobnie osób.
I jeśli tak traktują to miejsce , chyba nie czeka ich rozczarowanie:)

[nienill]

shangri.la napisała:

> Większość chyba chciała by po prostu poznać opinię innych,
bezstronnych, czasem
> doświadczonych podobnie osób.
szukają osób, ktore czarno na bialym napiszą im to, co i tak juz od
lat siedzi im gleboko w glowach, ale boja sie/nie chca z roznych
powodow sie do tego przyznać/itd.. szukają autorytetu, bo sami nie
potrafia podjąć decyzji i ponieśc odpowiedzialnosci za swoje czyny.
wszystkie inne informacje odbiegające od ich życiowego schematu sa
ślicznie pomijane lub wypierane.
ale to tylko moja skromna opinia

[shangri.la]

Poznałam na tym forum co najmniej dwie osoby, z którymi jestem w kontakcie
osobistym od miesięcy i wiem, że ich ówczesne posty były pisane w desperacji.
Nie szukali rozwiązań, raczej "wygadania się" z czegoś , co rujnowało im
psychikę całymi latami.

[nienill]

to co mozesz napisac o tym watku?
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=83477029

[shangri.la]

Nie zabieram głosu w wątkach w których nie mam nic do powiedzenia ze względu na
brak wiedzy i doświadczenia oraz takich , które nie są przekonujące:)

[nienill]

shangri.la napisała:

> Nie zabieram głosu w wątkach w których nie mam nic do powiedzenia
ze względu na
> brak wiedzy i doświadczenia oraz takich , które nie są
przekonujące:)
nie chodzi mi o doradzaniej tej pani, tylko o probe dopasowania
etykietki.
ta pani jest zdesperowana? zalamana? chce sie wygadac?
niby dlaczego napisala ten post?

[shangri.la]

Etykietkowanie jest krzywdzące:)
A jeśli chcesz wiedzieć, dlaczego ten wątek mnie nie przekonuje, to wiek autorki
i jej problemy oraz forma tekstu nie są kompatybilne:)
Ale to tylko moje zdanie.

[nienill]

shangri.la napisała:

> Etykietkowanie jest krzywdzące:)
> A jeśli chcesz wiedzieć, dlaczego ten wątek mnie nie przekonuje,
to wiek autork
> i
> i jej problemy oraz forma tekstu nie są kompatybilne:)
to miłe, że wiek autorki nie wpłynął na ocenę jej postu i w tym
przypadku nie posluzylas sie zadna etykietką

[shangri.la]

To niemiłe , że usiłujesz się doszukać braku obiektywizmu, tam gdzie go nie ma.
Mój post nie etykietkował , ale wskazywał na brak korelacji miedzy
wiekiem-treścią i formą tekstu.
Koniec kropka.
Nie wszyscy są wredni i złośliwi, pamiętaj a będzie Ci się żyło milej, również w
realu:)

[nienill]

shangri.la napisała:

> To niemiłe , że usiłujesz się doszukać braku obiektywizmu, tam
gdzie go nie ma.
obiektywizmu? nie wiem o co ci chodzi
to _hipokryzja_ mnie drażni, tak juz mam

[ca-ti]

shangri.la napisała:

> A jeśli chcesz wiedzieć, dlaczego ten wątek mnie nie przekonuje,
to wiek autork
> i
> i jej problemy oraz forma tekstu nie są kompatybilne:)
>

Mogłabyś to wyjaśnić?

[ca-ti]

nienill napisała:

>
> nie chodzi mi o doradzaniej tej pani, tylko o probe dopasowania
> etykietki.


Etykietki dopasowywać nie będę...

> ta pani jest zdesperowana? zalamana? chce sie wygadac?
> niby dlaczego napisala ten post?


Nie wiem dlaczego napisała, najpewniej dlatego że ma problem, jak
sama pisze. Gorzej, że nie potrafi go zidentyfikować. Męczy się, coś
ją uwiera, a nie ma pojęcia co.
Próbuje "naukowo" podejść do tematu - "diagnozuje". Myśli sobie
pewnie, że to co nazwane, to od tak jakby uzdrowione.
Ma dysonans poznawczy, możliwe, że i poczucie winy ( matka ją
ostrzega,a ona nie słucha).
Najprawdopodobniej jednak jest współuzależniona - cierpi, a
jednocześnie w sytuacji kiedy ktoś okaże zrozumienie jej cierpieniu
natychmiast przechodzi do ataku i broni swojego domniemanego
prześladowcy.
Doradzanie komuś takiemu, próba pomocy są szalenie frustrujące, bo
taka osoba samą siebie sabotuje, co normalnemu człowiekowi trudno
jest pojąć.

[shangri.la]

Diagnoza dobra na wszelkie dolegliwości z bólem zębów włącznie:)
Sorry, ale dajcie spokój z tym wyeksploatowanym terminem, który , tak naprawdę,
nic nie znaczy.

[shangri.la]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=81393008&a=81393008

[ca-ti]

shangri.la napisała:

>
Współczesna psychologia operuje terminami nieścisłymi, o czym w tym
miejscu
wielokrotnie już była mowa.


I co z tego?




Nieścisłości powyższe mają często bardzo szkodliwe i dalekosiężne
skutki na
psychikę osób, które zamiast fachowej pomocy otrzymują
etykietkę "neurotyk,
depresant, DDA, DDR, współuzależniony"
Każda z tych etykietek wywołuje poczucie winy i pogłębia traumę
wyołaną
konkretnym problemem, który wymaga rozwiązania ,a nie klasyfikowania,
taksowania i wyowoływania niepotrzebnego poczucia winy.


To prawda, ale tylko w przypadku gdy terapeuta zatrzyma się na
etykietowaniu, a nie pójdzie dalej, tzn. nie da wsparcia, nie pomoże
w rozwiązaniu problemu.
Ale to raczej problem braku fachowości, anie nieścisłości nauki.

Nie ma osób współuzależnionych.


Są, zdecydowanie są.




Są ofiary przemocy psychicznej i fizycznej.



Bycie ofiarą nie wyklucza bycia osobą współuzależnioną.
Zdrowa emocjonalnie ofiara nie będzie broniła sie przed pomocą,
współuzależniona tak.



Jedne radzą sobie z własnym nieszczęściem, inne nie, ale wszystkie
bezwzględnie potrzebują fachowej pomocy.


To prawda.

Nie z powodu "wpółuzależnienia",
tylko dlatego, że każdy zasługuje na życie w poczuciu bezpieczeństwa
i
zachowania godności własnej.
Każdy zasługuje na szczeście, miłość i troskę o jego indywidualne
dobro.


I to również prawda.


Pozdrawiam.

[nienill]

ca-ti napisała:

> Nie z powodu "wpółuzależnienia",
> tylko dlatego, że każdy zasługuje na życie w poczuciu
bezpieczeństwa
> i
> zachowania godności własnej.
> Każdy zasługuje na szczeście, miłość i troskę o jego indywidualne
> dobro.
>
>
> I to również prawda.
>
>
> Pozdrawiam.
dlaczego napisalas taki post?
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=83463130&a=83480985
myslisz, ze to pomoze temu czlowiekowi wyjsc z wlasnej glowy?


przykro mi bylo, gdy to zobaczylam

[ca-ti]

nienill napisała:

> ca-ti napisała:
>
> > Nie z powodu "wpółuzależnienia",
> > tylko dlatego, że każdy zasługuje na życie w poczuciu
> bezpieczeństwa
> > i
> > zachowania godności własnej.
> > Każdy zasługuje na szczeście, miłość i troskę o jego
indywidualne
> > dobro.
> >
> >
> > I to również prawda.
> >
> >
> > Pozdrawiam.
> dlaczego napisalas taki post?
> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=83463130&a=83480985
> myslisz, ze to pomoze temu czlowiekowi wyjsc z wlasnej glowy?
>
>
> przykro mi bylo, gdy to zobaczylam


Uff, w pierwszej chwili nie zrozumiałam o co Ci chodzi, bo
zacytowałaś moją polemikę z postem shangri, a dopiero niżej
zobaczyłam link, dotyczący innej dyskusji.

Ale dalej nie wiem co mam Ci powiedzieć. Napisałam co napisałam, a
Ty powiedz dlaczego zrobiło Ci się przykro, będzie jakaś podstawa do
dyskusji.

[nienill]

zrobilo mi sie przykro, bo wiem i rozumiem, ze takie slowa wpedzaja
tylko w niesamowite poczucie winy-i na tym sie konczy. po co kopac
leżącego, jezeli wiemy, ze to osłabi go jeszcze bardziej?
żal mi go
jednak chlopak probuje cos ze sobą zrobic, szuka. pewnie marnie mu
wychodzi, ale robi co moze. i w tym momencie dostale kijem w łeb. po
co?
dla zasady?

napiasałas tam prawde, fakt
ale jaki to mialo cel?

[malawinka]

oj,cel trywialny,odkuć się za niepowodzenia,jakie to psychologiczne

[ca-ti]

malawinka napisała:

> oj,cel trywialny,odkuć się za niepowodzenia,jakie to
psychologiczne


Co wiesz o moich niepowodzeniach?

[shangri.la]

Albo tak jej się wydaje;)
To alter ego ledy, a prywatnie baskervilica, która nie bardzo może się
zdecydować na płeć:)
Postać w sumie dość zabawna, ale szkodliwa w realu.
Jeśli jej podpadniesz to np możesz dostać od niej serię maili z opisami Twojej
śmierci w detalach lub zostać posądzona o zniszczenie jej autka.
Dlatego radzę omijać szerokim łukiem.

[ca-ti]

nienill napisała:

> zrobilo mi sie przykro, bo wiem i rozumiem, ze takie slowa
wpedzaja
> tylko w niesamowite poczucie winy-i na tym sie konczy. po co kopac
> leżącego, jezeli wiemy, ze to osłabi go jeszcze bardziej?
> żal mi go
> jednak chlopak probuje cos ze sobą zrobic, szuka. pewnie marnie mu
> wychodzi, ale robi co moze. i w tym momencie dostale kijem w łeb.
po
> co?
> dla zasady?
>
> napiasałas tam prawde, fakt
> ale jaki to mialo cel?


Napisałam to co myślę na ten temat. A co innego miałam napisać?
Nie mam pojęcia jak odbierze moje słowa adresat, on sam jedynie to
wie.
To co piszesz o kopaniu leżącego i wzbudzaniu poczucia winy jest
tylko Twoim domysłem; być może Ty tak byś się poczuła, ale on może
zupełnie inaczej...
Nie znam go, czytam tylko to co pisze o swoim problemie, odpowiadam
zgodnie ze swoją wiedzą i przekonaniami.

[ca-ti]

shangri.la napisała:

> Diagnoza dobra na wszelkie dolegliwości z bólem zębów włącznie:)
> Sorry, ale dajcie spokój z tym wyeksploatowanym terminem, który ,
tak naprawdę,
> nic nie znaczy.


Lepiej byłoby gdybyś powiedziała, że dla Ciebie nic nie znaczy.
Nie możesz wiedzieć co dla mnie ma znaczenie i jakie.

[nienill]

to bylo pytanie tylko do shangri

[shangri.la]

Aha, chciałam dodać, że obie osoby okazały się żyć wówczas w głębokiej depresji
z obsesją myśli samobójczych.
Dlatego proszę, aby wszelkie opinie wypowiadane przez forumowiczów były życzliwe
i pozbawione wulgarnych zwrotów, krzywdzących domniemywań, pomówień itp vide
leda16 i spółka jej klonów

[olofstrom]

ca-ti napisała:

> Czy ktoś kiedyś skorzystał z rad danych mu na tym forum?



nie


Często
> spotykam tu prośby o pomoc, radę, ale czy zdarzył się choć jeden
> przypadek, że ktoś diametralnie zmienił swoje życie, bo przeczytał
> coś co mu otworzyło oczy?

moj watek niestety nie wzbudzil zainteresowania
totez rad w nim bylo jak na lekarstwo
raczej byly pytania i zdziwienie

[malawinka]

a jaki wątek ???

[olofstrom]

malawinka napisała:

> a jaki wątek ???

a taki:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=81351383&a=81351966

łee zapomnialem odpisac, ups

[spinline]

Przekonal sie o tym nie jeden. Dlatego ludzie tu pisza dla zasady
popytu i podazy. Nie mysl, ze ktos odwala te rady, ktore dostaje.
Pisze tu duzo osob sporo wiedzacych, o zyciu i ich rady sa cenne.

[wredzioszek]

czasami warto jest poczytać o podobnych doswiadczeniach innych osob. to daje do
myslenia. a czasami podnosi na duchu że ktos sensownie cos odpowie.