K O C H A N K A

[Gość: kochanek]

Jestem wolny, z nikm nie związany, jestem jednak w relacji z kobietą, którą
szanuję, bardzo lubię, przyjaźnię się i kocham się namiętnie bardzo często,
nie chcę się wiązać z nią jednak, nie chcę tworzyć z nią związku, z wielu
powodów, o których nie będę teraz pisał, jestem przy tym szczery z nią bardzo.
Czy postępuję nagannie? Czy nie powinienem się z nią spotykać ponieważ czuję,
że ona się angażuje? dla mnie to bardzo wygodna sytuacja, ona jakby czekała.
Łączy mnie z nią ogromna namiętność, czy mam z tego zrezygnować?

[Gość: jar]

natychmiast zerwij ta znajomosc... no .. chyba, ze wolisz za kare dwie
zdrowaski... twoj wybor:).. i na tace daj ze 20 zlotych na wino- i bedzie
wybaczone...:)

[procesor]

Jar - nie żartuj.

Jak to wygląda?
Jeśli obydwie strony godza sie na taki układ i jego tymczasowośc - jest OK.
Jeśli on widzi że z jej strony jest zaangażowanie - i że ona ma nadzieję że on
się zmieni..
Niech odbiezrze jej te nadzieje. Brutalne - ale jedynie uczciwe.

Pozatym mam watpliwości czy autor ja naprawde szanuje..
Że jest mu wygodnie - w to nie watpie.. :) Czy na pewno układ jest uczciwy -
nie wiemy co ona o tym myśli.

A zdrowaske zawsze sie zdaży zmówić , chocby w ostaniej chwili....

[ivek]

na wstepie jedna wazna rzecz:
Nie wierze w cos takiego jak przyjazn pomiedzy kobieta i mezczyzna. Zawsze
ktoras ze stron oszukuje i podkochuje sie w tej drugiej stronie.
Dlatego uwazam, ze powinienes szczerze pogadac z ta babka i powiedziec jej, ze
nie chcesz sie angazowac, ze wlasnie jest Tobie wygodnie i nic wiecej, ale
zdajesz sobie sprawe z tego, ze ona sie "nakreca". Wprawdzie wtedy przerzucisz
na nia odpowiedzialnosc, ale bedzie to przynajmnie uczciwa gra.
nie szukaj rozgrzeszenia u kogokolwiek czy tez stwierdzen majacych
(prawdopodobnie) usmierzyc Twoje wyrzuty sumienia bo wtedy dostaniesz wlasnie
kilka zdrowasiek albo co gorsza kopa w miejsce gdzie plecy traca swa szlachetna
nazwe.
Ivek

[Gość: kochanek]

Ivek
Dziekuję za twoją odpowiedź, dokładnie zgadzam się z twomi przeymyśleniami na
ten temat,
Tak jak pisałem jestem szczery, wiele razy rozmawialismy o tym, nigdy nie
unikłem i nie unikam tematu, przez to stje się prawdopodobnie jeszcze bardziej
atrakcyjny, bo prawdziwy.
I z tą odpowiedzialnością jest właśnie tak jak piszesz, ona spoczywa właśnie na
niej i znów jest mi to na rękę.
Ponawiam pytanie. czy to jest manipulacja z mojej strony? czy przez to, że ona
czeka gdzieś głęboko, krzywdzę ją, czy to już poprostu jej sprawa?

[ivek]

Gość portalu: kochanek napisał(a):

> Dziekuję za twoją odpowiedź

Nie ma za co.

> Tak jak pisałem jestem szczery, wiele razy rozmawialismy o tym, nigdy nie
> unikłem i nie unikam tematu, przez to stje się prawdopodobnie jeszcze bardziej
> atrakcyjny, bo prawdziwy.

No to pewien problem, jestem juz wlasiwie pewien, ze Twoja, jak ja nazywasz
Kochanka, jest przekonana, ze Ty rowniez zazczniesz czuc to samo co ona tyle, ze
w stosunku do niej. Poza tym sposob w jaki ona 'rozumuje' wskazuje na spore
zauroczenie Twoja osoba.

> I z tą odpowiedzialnością jest właśnie tak jak piszesz, ona spoczywa właśnie na
> niej i znów jest mi to na rękę.

Powiem tak poniewaz jestes facetem to jednak nie zostawiaj tego problemu
wylacznie jej. To nie jest to tylko 'jej sprawa', bo w tym zwiazku sa dwie osoby
a nie jedna.

> Ponawiam pytanie. czy to jest manipulacja z mojej strony? czy przez to, że ona
> czeka gdzieś głęboko, krzywdzę ją, czy to już poprostu jej sprawa?

Nie nazwalbym tego tak mocnymi slowami jak manipulacja. Jestes z nia szczery, z
tego co piszesz postawiles sprawe jasno. Przeciez nie spedzasz z nia czasu
wylacznie z wyrachowania.
Poza tym to nie sadze, zeby ktos byl w stanie powiedziec co moze bardziej
skrzywdzic ta dziewczyne - rozstanie, gdy wg uznawanych przez Ciebie/innych
zasad bedziesz chcial byc w porzadku wobec niej, czy tez rozstanie po jakims
czasie, gdy Ty jednak nie bedziesz przekonany do kontynuacji tego zwiazku.

Dobrze, ze rozmawiacie razem na temat Waszych wzajemnych uczuc.

Co myslisz o malej "separacji"? Ja dalbym sobie na Waszym miejscu czas na
przemyslenie tych dylematow w odosobnieniu przez pewien okres przynajmniej.
zycze powodzenia,
Ivek

[Gość: kochanek]

myślę, że pomysł separacji jest dobry, ale na dłuższą metę nie rozwiąże
problemu, znów oddamy się namiętności i wrócimy do punktu wyjścia.
Myślałem o rezygnacji właśnie z tego tak naprawdę najsilniejszego wątku naszej
znajmości (dla mnie) z seksu.
Z tego, z czego mi byłoby najtrudniej zrezygnować, ale to właśnie to sprawia,
że ona angażuje się, właśnie poprzez tą intymność, która wytwarza się jak się
kochamy trudno jest jej powstrzymać budzące się uczucie.
W dalszych postach podniosę kurtynę trochę wyżej, ta sytuacja ma swoje drugie
dno.

pozdrawiam

[ivek]

Gość portalu: kochanek napisał(a):

> myślę, że pomysł separacji jest dobry, ale na dłuższą metę nie rozwiąże
> problemu, znów oddamy się namiętności i wrócimy do punktu wyjścia.
> Myślałem o rezygnacji właśnie z tego tak naprawdę najsilniejszego wątku naszej
> znajmości (dla mnie) z seksu.

W swietle tych faktow trudno nie przyznac Ci racji, ze lepiej jak zrezygnujecie
z intymnego pozycia chocby dlatego wlasnie,ze jest to przeciez glowna przyczyna,
dla ktorej Ty sie z nia spotykasz. Bedzie tym razem Tobie o wiele latwiej ta
sprawe przemyslec.
pozdrawiam,
Ivek

[jmx]

ivek napisał:

> na wstepie jedna wazna rzecz:
> Nie wierze w cos takiego jak przyjazn pomiedzy kobieta i mezczyzna. Zawsze
> ktoras ze stron oszukuje i podkochuje sie w tej drugiej stronie.

To, że Ty nie potrafisz przyjaźnić się z kobietami nie znaczy, że to nie jest
możliwe...

[Gość: kochanka]

jesli ona slyszy to od Ciebie wprost, to jest dorosla i podejmuje wlasne
decyzje. jesli ja to boli, a mimo to decyduje sie z Toba spotykac, to widocznie
potrzebuje takiego doswiadczenia.
jestem z tej drugiej strony- wolny, przyjazn, namietnosc, ale nie zwiazek, z
wielu roznych przyczyn.
i wiecie co- on sie wlasnie przestraszyl, ze ja sie angazuje i mnie bedzie
bolalo.
hihi.
jezeli obie strony decyduja sie na namietna relacje w pelnej wolnosci, to
dlaczego ufac wlasnej wolnosci a nie ufac cudzej?
dlaczego kazdy przejaw czulosci i serdecznosci w ktoryms momencie staje sie
niebezpieczny, bo a nuz ktos sie uwiesza emocjonalnie?
a moze stac go na obdarzanie dobra energia z peln mspokojem, bez oczekiwan, i
cieszenie sie tym, co jest, niezaleznie od tego, czy bedize cos jutro, i moze
jak powiesz, do widzenia, to podizekuje Ci za to, co bylo i z usmiechem opmacha
na pozegnanie?
co za glupota, traktowac kogos inaczej niz siebie. jesli jestes szczery i
wierny sobie to czegoz wiecej oczekiwac? czemu przeceniac siebie i nie odceniac
tej drugiej storny jesli chodzi o sile i wolnosc?
wlasnie jestem w sytuacji tej kochanki. smieszy mnie to i smuci, ze kazdemu
wydaje sie, ze on jeden jest taki, a inni zaraz beda chcieli go dopasc bo
inaczej zaczna cierpiec.

a moze i inni cenia sobie rzeczywistosc taka jaka jest? i nie maja potrzeby jej
zmieniac?

[Gość: kochanek]

dziękuję za twoje mądre, zdystansowane spojrzenie, mimo tego, że jest Ci
bliskie z twojego doświadczenia, a może właśnie dzięki temu.

jest w tym dużo racji, jest jeden warunek osoby zaangażowane muszą być poprostu
poukładane, wiedzieć czego chcą, mieć zdrowy dystans do siebie, do tego co
wydarzyło się w ich przeszłości, rozumieć to.

pozdrowienia

do kochanka :)

[Gość: kochanka]

czy ono jest zdystansowane? nie wiem. jest moje :)

Zwróciłam uwagę na sformułowanie - mieć dystans do tego co zdarzyło się w ich
przeszłości, rozumieć to.
Nie wiem, jak to ująć- u mnie to też jest kluczem. Spotykamy się w jakimś
punkcie naszego życia- dzieki temu, co przeszliśmy, mamy takie a nie inne
spojrzenie, takie, a nie inne podejscie. jesli ludzie sie rozumieją nawzajem,
to nie ma problemu.

Tylko w praktyce widzę, ze to nie takie proste... czasem strach wszystko
niszczy- boimy się, ze ktos mowi jedno, a czuje drugie... że twierdzi, że
akceptuje, a sekretnie liczy na coś więcej...w koncu w tradycyjnych związkach
też często zaczyna się od długiego okresu, gdy ludzie poznają się i nic nie
deklarują, albo deklarują niechęć do zaangażowania, a potem to się zmienia...
dlatego ciężko się czasem w tym wszystkim odnalesc...

najwazniejsze, to byc wiernym sobie, wtedy jest się autentycznym i uczciwym :).
Oboje jesteście dorośli. w kazdym związku ryzykuje się zranienie. jezeli ona
decyduje się podjąć to ryzyko, całkiem świadomie, to wszystko w porządku tak
długo, jak długo Tobei jest z tym dobrze. natomiast jesli Cie męczy niepewnosc
i poczucie winy, to albo masz jakies podstawy, znając ją dobrze, by bać się, ze
jej sczególna sytuacja czyni ja słabą i bezbronną wobec takiego ukladu, albo,
być moze, jednak nie do konca sie juz odnajdujesz w tym ukladzie i jego formuła
się wyczerpuje, moze powoli dojrzewasz do odejscia bo nie jest Ci, pomimo
plusow, w tym ukladzie wygodnie tak do konca i niewygoda jst wieksza od
wygody :).

jeszcze jedno- dlaczego zakładać ze smutek jest czyms złym- mozna w pelni
swiadomie i w wolnosci przezywac jakas relacje z drugim czlowiekiem, a mimo to
doswiadczyc smutku, jak ta relacja sie konczy - to jest normalne, piekne i
prawdziwe i krzywdy nikomu nie czyni- jestesmy ludzmi i nie o to chodzi, by
przejsc przez zycie wygodnie i bezmyslnie,tylko by go doswiadczac w całej jego
pełni. Oczywiscie, dąrzenie do szczęscia leży naturze ludzkiej, a wydaje nam
sie, ze szczescie polega na spelnianiu naszych pragnien.
Ale moim zdaniem by dojsc do prawdziwego szczęscia nie można ominąć etapu
wolności... ale to tylko moje prywatne zdanie :).

pozdrowienia

[ivek]

jmx napisała:

> To, że Ty nie potrafisz przyjaźnić się z kobietami nie znaczy, że to nie jest
> możliwe...
>

Po pierwsze Jmx napisalem, ze to ja nie wierze w cos takiego. Moze to sie innym
udaje chociaz w to watpie bardzo.
Poza tym mnie osobiscie udaje sie swietnie przyjaznic z kobietami. Tylko, ze te
wszystkie moje przyjaciolki dziwnym trafem nie znosily moich sympatii, a teraz
nie przepadaja za nalepsza z zon ;P
pozdrawiam,
Ivek

[jmx]

ivek napisał:

> Po pierwsze Jmx napisalem, ze to ja nie wierze w cos takiego. Moze to sie
innym
> udaje chociaz w to watpie bardzo.

No, gdybyś tego doświadczył to chyba byś uwierzył?


> Poza tym mnie osobiscie udaje sie swietnie przyjaznic z kobietami. Tylko, ze
te
> wszystkie moje przyjaciolki dziwnym trafem nie znosily moich sympatii, a
teraz
> nie przepadaja za nalepsza z zon ;P

Myślisz, że to z powodu tego, że były/są w Tobie zakochane? A ja je traktuje
żona - czy też nie z "rezerwą"? No i ostatnie pytanie - jak Ty się odnosiłeś
do męskich sympatii Twoich przyjaciółek?

do jmx

[ivek]

jmx napisała:

> Myślisz, że to z powodu tego, że były/są w Tobie zakochane?
Sadze, ze tak.

A ja je traktuje
> żona - czy też nie z "rezerwą"?
Akurat moja malzonka ufa mi na tyle, zeby spokojnie i bez uprzedzen sie do nich
odnosic.

No i ostatnie pytanie - jak Ty się odnosiłeś
> do męskich sympatii Twoich przyjaciółek?

Raz mialem taki przypadek, ze to ja bylem taka "oszukujaca" strona. Zaczelo sie
normalnie od kumplowania, pozniej gdy zaczela mi sie bardzo podobac i naiwnie
nazywalem ja swoja przyjaciolka to bardzo zle znosilem towarzystwo obiektow jej
zainteresowan.

pozdrawiam
Ivek

[Gość: jar]

> Po pierwsze Jmx napisalem, ze to ja nie wierze w cos takiego. Moze to sie
innym
> udaje chociaz w to watpie bardzo.
> Poza tym mnie osobiscie udaje sie swietnie przyjaznic z kobietami. Tylko, ze
te
> wszystkie moje przyjaciolki dziwnym trafem nie znosily moich sympatii, a teraz
> nie przepadaja za nalepsza z zon ;P


hahaha...ale zaraz, tzn, ty sie przyjaznisz z nimi a one z toba nie?..one chca
tylko wykorzystywac ciebie?... o dzizusku..to straszne

[ivek]

Gość portalu: jar napisał(a):


> hahaha...ale zaraz, tzn, ty sie przyjaznisz z nimi a one z toba nie?..one chca
> tylko wykorzystywac ciebie?... o dzizusku..to straszne

Jar czytaj wszystko jak sie wypowiadasz, nabijasz itd.
Przeciez napisalem, ze nie wierze w cos takiego jak przyjazn miedzy kobieta i
mezczyzna.
Taka relacja jest bardzo wygodna, moze infantylna jak to oceniasz, ale na pewno
nie ma w tym nic strasznego.

[Gość: jar]

> Jar czytaj wszystko jak sie wypowiadasz, nabijasz itd.

no ok..ot taki zarcik z rana:)

> Przeciez napisalem, ze nie wierze w cos takiego jak przyjazn miedzy kobieta i
> mezczyzna.

ja wierze, ale nie moze byc tutaj lozka... w mysli tak, w dziele nie

> Taka relacja jest bardzo wygodna, moze infantylna jak to oceniasz, ale na
>pewno nie ma w tym nic strasznego.

nie nie, nie nazwalem tego infantylnym, dobrze rozumiem akurat taka relacje

[ivek]

Gość portalu: jar napisał(a):

> no ok..ot taki zarcik z rana:)

Ok. pozniej zalowalem, ze tak szybko napisalem ten poprzedni post.
Ot slabo znosze krytyke :))

Wracajac do tematu to pojawia sie ponownie problem definicji przyjazni.
Jesli ktos laduje w lozku to ciezko to odnosic do przyjazni miedzy osobnikami
hetero w ramach tych samych plci.
Dla mnie bylo wygodne to, ze sobie moge pogadac z jakimis tam kumpelami,
niestety nasze wzajemne stosunki psuly sie za kazdym razem jak sie w kims
powaznie zadurzylem. Niekoniecznie musialy sie we mnie podkochiwac, moze byla to
zwykla zazdrosc.
Pamietam tez, ze smolilem cholewy do panny, ktora mnie bardzo lubila, dlugie
godziny spedzalismy na rozmowach, do dzis dom jej rodzicow jest dla mnie otwarty
natomiast nigdy nie poczula do mnie tej niezbednej "chemii", dlatego ostatecznie
nic z tego nie wyszlo. Pamietam jednak, iz liczylem, ze kiedys dzieki spedzaniu
wspolnie czasu, podobnm zainteresowaniom rozbudze w niej uczucie ale nic takiego
sie nie stalo.
I to wlasnie nazywam oszukiwaniem drugiej strony.

Ivek

[Gość: jar]

>Pamietam jednak, iz liczylem, ze kiedys dzieki spedzaniu
> wspolnie czasu, podobnm zainteresowaniom rozbudze w niej uczucie ale nic
takiego
> sie nie stalo.
> I to wlasnie nazywam oszukiwaniem drugiej strony.


chcesz powiedziec, ze ona ciebie oszukiwala? bo nie kumam

[ivek]

Gość portalu: jar napisał(a):

> chcesz powiedziec, ze ona ciebie oszukiwala? bo nie kumam

Nie no to ja oszukiwalem, bo caly czas liczylem ze sie we mnie zakocha, a
zachowywalem sie tak jak przyjaciel.

[Gość: jar]

> Nie no to ja oszukiwalem, bo caly czas liczylem ze sie we mnie zakocha, a
> zachowywalem sie tak jak przyjaciel.

alez, no cos ty, to przeciez zwykla chec zblizenia sie do babki, poznac ja,
oswoic, byc przyjacielem..a nie od razu, wskakuj mala do lozka..no daj
spokoj.,..jakie tu oszustwo, przyjacielem nie zostaje sie tak szybko jak szybko
sie zniecheca do kogos kto mial byc tylko do zabawy

[ivek]

Gość portalu: jar napisał(a):
> alez, no cos ty, to przeciez zwykla chec zblizenia sie do babki, poznac ja,
> oswoic, byc przyjacielem..a nie od razu, wskakuj mala do lozka..no daj
> spokoj.,..jakie tu oszustwo, przyjacielem nie zostaje sie tak szybko jak szybko
> > sie zniecheca do kogos kto mial byc tylko do zabawy

ale ja sie z nia nie chcialem przyjaznic tylko "chodzic", trzymac za reke w
kinie i na spacerze no i wlasnie wyladowac w lozku a dopiero pozniej myslalem
zeby grala nam przy tym ulubiona muzyce a na seansie byl film wybranego rezysera.
Dam spokoj Jar juz, bo wlasnie mi kolezanka proponuje, zebym juz na portierni
dostawal klawiature, wtedy bede mial wiecej czasu na pisanie.
ciao
Ivek

[Gość: jar]

no ok..jak koniec to koniec..ale;)
(hahaha sorry, ale dowcip mi sie przypomnial: chciales z nia chodzic czy
sypac? :)

chciales z nia chodzic, spac z nia, a udawales przyjaciela aby do tego
doprowdzic i uwazasz, ze byles nie w porzadku.... stary, byles w porzadku,
tylko, ze ona byla na tyle rozsadna, ze sie nie spieszyla...a w zasadzie, to
to, ze chemii nie poczula:)... tak tez przeciez sie poznaje czlowieka, od
seksu do przyjazni od przyjazni do seksu...;)

[ivek]

no dobra to jeszcze tylko wspomne ze ja ten kawal znalem w wersji
kogut do koguta:
ty z ta kura chodzisz na serio czy dla jaj?


pozdrawiam
Ivek

[Gość: jar]

> no dobra to jeszcze tylko wspomne ze ja ten kawal znalem w wersji
> kogut do koguta:
> ty z ta kura chodzisz na serio czy dla jaj?


nie nie.. to bylo "
-stary, chcesz poznac fajna babke?
-ale rucha sie czy trzeba z nia chodzic?"
hahahahahaaaaaaa:)

Na papierze?

[seksuolog]

Gość portalu: kochanek napisał(a):

> Jestem wolny, z nikm nie związany, jestem jednak w relacji z kobietą, którą
> szanuję, bardzo lubię, przyjaźnię się i kocham się namiętnie bardzo często,
> nie chcę się wiązać z nią jednak, nie chcę tworzyć z nią związku, z wielu
> powodów, o których nie będę teraz pisał, jestem przy tym szczery z nią
> bardzo. Czy postępuję nagannie? Czy nie powinienem się z nią spotykać
> ponieważ czuję, że ona się angażuje? dla mnie to bardzo wygodna sytuacja,
> ona jakby czekała. Łączy mnie z nią ogromna namiętność, czy mam z tego
> zrezygnować?

Czesto partner zaangazowany prowadzi gre: moze ten drugi jednak sie tez
zaangazuje bo namietnosc przerodzi sie w przywiazanie.

Czy dla partnerki jest absolutnie jasne to co tu piszesz? Czyli ze na pewno
nie bedzie zadnego zwiazku?

Jezli chcesz byc super w porzadku to chyba najbardziej idealnym rozwiazaniem
bylaby wymiana listow miedzy wami w ktorych deklarujecie na pismie swoje
wzajemne relacje.

To znaczy ty stwierdzasz jej to co tutaj a ona tobie to samo. Unikneloby sie
wtedy w najwiekszym mozliwym stopniu mozliwosci ze strona zaangazowana bedzie
kiedys mowila: "A ja myslalam, sadzilam, marzylam ze jednak...". W razie
takich stwierdzen mozna wyciagnac podpisany dokument i okazac. Nawiasem mowiac
dokument taki ma czasem moc prawna co wiaze sie z tzw. obietnica malzenstwa.

[Gość: jar]

> Jezli chcesz byc super w porzadku to chyba najbardziej idealnym rozwiazaniem
> bylaby wymiana listow miedzy wami w ktorych deklarujecie na pismie swoje
> wzajemne relacje.

o tak, to swietny pomysl, napisz jak to przyjela hahaha

> kiedys mowila: "A ja myslalam, sadzilam, marzylam ze jednak...". W razie
> takich stwierdzen mozna wyciagnac podpisany dokument i okazac.

hahaha... nieeeeeee... sorki, ale troche mnie rozbawiles:))..

> Nawiasem mowiac
> dokument taki ma czasem moc prawna co wiaze sie z tzw. obietnica malzenstwa.

ops.. no to trzeba uwazac, kiedy podpisuje sie dokument o wspolnym uprawianiu
seksu hahaha:)

Na papierze, na papierze

[seksuolog]

Mozesz sie z tego nabijac ale metoda na papier jest skuteczna
dla ujawniania prawdziwych intencji.

Sprawa jest bardziej powazna w przypadku wolnych zwiazkow.
Ludzie umawiaja sie na zwiazek bez zobowiazan a gdy pewnego
dnia partner wystawia walizki za drzwi placza i mowia ze
obiecywal co innego. Obiecywal czy nie? Jesli bylby dokument
na papierze to byloby to jasne ze nic nie obiecywal.

[megxx]

Czy można być tak do końca pewnym samego siebie?
Jeżeli nawet ona jakimś sposobem zdławi w sobie najmniejsze myśli o bliższym
związku, to co zrobisz jak Tobie się odmieni? Z wiekiem na różne sprawy patrzy
się inaczej.

Gdyby mnie ktoś złożył taką deklarację(oczywiście w sytuacji istniejącej
możliwości związku), to najpierw nie uwierzyłabym, potem może łudziłabym się,
że zmieni zdanie, a potem zostawiłabym. Trudno lokować uczucia w nicość, bo czy
istnieje opcja: nawet gdy pokocham to na odległość?

[Gość: girlfriend]

Jeśli ją lubisz, szanujesz i dobrze jej życzysz - zerwij z nią. Przecież
spotkasz inną.

Ona na poziomie intelektualnym pewnie dobrze wie co jest grane, ale człowiek
angażuje się bez związku z tym, co "wie". Innymi słowy, ona sie bedzie dalej
angażować, wbrew rozumowi i bedzie miała za jakiś czas duży kłopot, a Ty też,
bo będziesz miał ogromne wyrzuty sumienia (bedziesz miał, bo jesteś wrażliwy -
skoro Cię to niepokoi).

Oby Cie ominęły dramaty, ale znam analogiczną historię z dramatami, więc jestem
za takim rozwiązaniem kiedy wiadomo, co jest grane (że ma być bez zobowiązań),
a jedna strona się de facto na to nie godzi.

[Gość: jar]

jestem w relacji z kobietą, którą
szanuję, bardzo lubię, przyjaźnię się i kocham się namiętnie bardzo często,
nie chcę się wiązać z nią jednak, nie chcę tworzyć z nią związku, z wielu
powodów, o których nie będę teraz pisał, jestem przy tym szczery z nią bardzo.
Czy postępuję nagannie? Czy nie powinienem się z nią spotykać ponieważ czuję,
że ona się angażuje? dla mnie to bardzo wygodna sytuacja, ona jakby czekała.
Łączy mnie z nią ogromna namiętność, czy mam z tego zrezygnować?






> Jeśli ją lubisz, szanujesz i dobrze jej życzysz - zerwij z nią. Przecież
> spotkasz inną.

(jestem w relacji z kobietą, którą
szanuję, bardzo lubię, przyjaźnię się i kocham się namiętnie bardzo często, )

majac takie uczucia mozna kogos ot tak zostawic?

> Ona na poziomie intelektualnym pewnie dobrze wie co jest grane, ale człowiek
> angażuje się bez związku z tym, co "wie".

(nie chcę tworzyć z nią związku, z wielu
powodów, o których nie będę teraz pisał, jestem przy tym szczery z nią bardzo.)

ale co ty chcesz od niego? jest szczery, uczciwie stawia sprawe, skad wiesz co
ona akurat na poziomie intelektualnym to jedynie wie?.. a moze jej jest dobrze
z ta nadzieja?


>jestem
> za takim rozwiązaniem kiedy wiadomo, co jest grane (że ma być bez
>zobowiązań), a jedna strona się de facto na to nie godzi.

ludzie sie zmieniaja, a ja znam akurat przypadek, gsdzie z chceci jedynie seksu
ze strony mezczyzny powstalo sliczne uczucie miedzy nimi...

[Gość: girlfriend]

Jar, oczywiście ze on uczciwie stawia sprawę - jeśli do niej nie dociera lub mu
nie wierzy, że to nie Miłość, to tym gorzej dla nich. Ja zakładam lepszą
sytuację: panna wie i nie zgadza się na to w głębi serca. Może jej jest dobrze,
ale on piszę "czuję, że ona się angazuje" - to zwiastun eskalacji. Panna się
zakocha i wcale jej się nie bedę dziwić. Będą więc mieli jeszcze wiekszy kłopot.

Kochanek napisał jasno jakie są jego zamiary i decyzja w sprawie jego stosunku
do niej - nie ma powodu tego podważać.

[tea_time]

Zawsze istnieje tez mozliwosc, ze to On zakocha sie w Niej,
a Ona pozostanie w uczuciach niezmieniona.

Czytam Twoj post, Kochanku i tak mysle sobie na goraco, ze Ty nie widzisz na
razie problemu, byc moze Ona rowniez powiedzialaby zapytana: gdzie jest
problem?, nie widzisz, ale czujesz, przeczuwasz, przewidujesz? Czy wylacznie na
postawie odczuc wlasnych, czy moze juz podswiadomie odbierasz znaki z siebie/od
Niej, ze tak stac sie byc moze i co wowczas? Trzeba bedzie podjac decyzje, a
tego przede wszystkim nie chcesz. Hm?:)
Skoro jest tak dobrze jak mowisz to nie zmieniaj niczego. Lepsze jest czasem
wrogiem dobrego:)

Tea

[Gość: girlfriend]

mnie sie raczej wydaje, że kochanek czuje, że z tej wygodnej dla niego sytuacji
narodzi się jakaś klęska...tak myślę, bo sama tak miałam :)

pzdr :)

[Gość: kochanka]

rzecz w tym, ze kazdy ma inna nature. i to, co u niego byloby zaangazowaniem, u
niej moze byc po prostu radoscia zycia. moze okazywac mu wiele troski,
czulosci, zaangazowania- w sensie robienia wielu rzeczy- dla niego, poniewaz
sprawia jej to przyjemnosc, a nie dlatego, ze sekretni marzy o slubnym
kobiercu. moze uwielbiac robic mu masaz, bez przywiazywania sie do mysli, ze
bedzie go robic zawsze, lub kiedykolwiek jeszcze po dzisiejsym weczorze. moze
inteesowac sie jego sprawami, bo widzi, ze on ma potrzebe sie wygadac, i nie
kosztuje jej nic pozwolic mu na to. moze wymyslac mu niespodzianke, bo akurat
ma tyle w sobie radochy, ze dlaczego mu jej ma nie zobic? robi te niespodzianki
tez innym.
dlaczego mezczyzna nie moze uwierzyc, ze nie jest calym swiatem dla kobiety? ze
ona cieszy sie i docenia jego obecnosc w swoim zyciu, ale czasem tez jest nim
zmeczona, czasem tez jej fajnie, ze on jest zapracowany, bo ma ochote spedzic
czas z kims innym albo sama ze soba, ze jesli on zechce odejsc , to ona to
rozumie, to ona idzie dalej swoja droga? co w tym takiego niepojetego??? nie
pojmuję :).

[Gość: kochanka]

robi niespodzianki innym ludziom, znaczy sie. sypia z nim tylko, akurat.

[jmx]

Gość portalu: jar napisał(a):


> majac takie uczucia mozna kogos ot tak zostawic?

Ależ skąd! Lepiej oszukiwać. Z tych głębokich uczuć, rzecz jasna.
Jeżeli autor wątku widzi, że się coś zaczyna "dziać" to powinien porozmawiać
ze swoją kochanką na temat jego stosunku i stopnia zaangażowania w ten
związek. Im poźniej to zrobi tym będzie gorzej.
No, ale jedno jest pewne - z wygody nici.

[Gość: jar]

> Ależ skąd! Lepiej oszukiwać.

przeciez on nie oszukuje


> Jeżeli autor wątku widzi, że się coś zaczyna "dziać" to powinien porozmawiać
> ze swoją kochanką na temat jego stosunku i stopnia zaangażowania w ten
> związek.

a mi taka mysl naszla, ze facio po prostu zaczal sie bac, bo myslal, ze to
zdrowy uklad oparty na przyjazni i seksie,a tu..ops... dziewcze cos poczulo...i
on bidulek zamiast cieszyc sie, ze postawil sprawe uczciwie i jasno i jest w
porzadku, zaczyna sie martwic, ze ja skrzywdzi... ale z drugiej strony takie
rozmyslania sa pierwszym krokiem do tego, ze chce sie kogos zostawic.. a powod
znaleziony dla siebie brzmi "nie chce aby ona sie zaangazowala, a widze, ze juz
zaczyna, a ja taki be, ze napewno nic wiecej nie chce poza tym co mam".. ot i
wsio.. tu po prostu byc moze jest zwykla chec na zmiane partnerki

[Gość: kate]

a ja mysle, ze powinienes bawic sie dowoli. I tak kiedys za to zaplacisz.

[tribeca]

ja chyba nigdy nie zrozumiem facetów... te powody, ktorych nei zdradzasz sa
bardzo ważne
uważasz, ze nie jesteś związany z tą kobietą? jest przyjaźń, szacunek, seks, a
ty nie chcesz czy nie możesz się zaangażować? proszę, niech mi ktoś wytłumaczy
takie podejscie mężczyzny. Z jednym takim się rozstałam - było cudownie, ale on
bał się zaangażować. To był dla mnei spory szok, bo sprawiał wrażenie bardzo
zaangażowanego.

[Gość: girlfriend]

to proste: mimo rozlicznych gorących uczuć, nie uważał Cię za osobę, której
dobro skłonny byłby postawić nad swoim.

[tribeca]

rzeczywiście proste, niema wszystko można w ten sposób wytłumaczyć

[Gość: girlfriend]

bo też prawdziwą miłość poznaje sie po tym, że "jego" nad "moje".

[tribeca]

Gość portalu: girlfriend napisał(a):

> bo też prawdziwą miłość poznaje sie po tym, że "jego" nad "moje".

hmm, czyli wygląda na to, że nigdy nie kochałam tak naprawdę, bo dla mnie
miłość to "jego" jest równie wazne jak "moje"

ale odchodzimy za bardzo od tematu wątku:)

[komandos57]

Gość portalu: kochanek napisał(a):

> Jestem wolny, z nikm nie związany, jestem jednak w relacji z kobietą, którą
> szanuję, bardzo lubię, przyjaźnię się i kocham się namiętnie bardzo często,
> nie chcę się wiązać z nią jednak, nie chcę tworzyć z nią związku, z wielu
//////////////////////////////////////////////////
jestem wolny,z nikim nie zwiazany,mam dupe swoja.o reszcie wam nic nie powiem.a co wy byscie zrobili na moim miejscu?toz to swierzba mozna dostac.

[carduus]

A mnie przemknęła myśl, że kochanek z jakichś, jemu tylko znanych powodów, nie
chce (boi się?), że sam się zaangażuje i jednocześnie czuje gdzieś głęboko w
sobie kiełkujące powolutku zaangażowanie (uczucie???). I jest na razie na
etapie zaprzeczeń.
To tylko hipoteza. Nieśmiała, bo po prawdzie to niewiele danych za tym
przemawia. Ale ja czasem mam tendencję do wynajdywania najmniej
prawdopodobnego.
Za co sorry i juz zmykam.

carduus

[Gość: kochanek]

Masz trochę racji, to mogłaby być zwyczajna moja projekcja uczuć, które sam
czuję na nią.

niestety raczej tak nie jest. świadomie się nie angażuję.

[Gość: jo]

Kochanek- a kiedy zdradzisz to drucie dno znajomosci? Moze to byc bardzo
istotne...

Podobnie jak wiekszosc kobiet nie rozumiem, dlaczego nie chcesz angazowac sie
w zwiazek z kims, kogo szanujesz, pozadasz, lubisz.

Faceci czasem sa prosci, a czasem bardzo skomplikowani...

W I Ę C E J O K O C H A N K A C H

[Gość: kochanek]

Chciałbym wam podziękować, w penym sensie zrozumiałem, że ja już jestem w
związku, co bym o tym nie pomyślał, to nasza relacja jest związkiem, tak na to
patrzycie w postach i tak zaczeło się to jawić...
Zbija mnie to z tropu ponieważ, właśnie przed tym najbardziej się broniłem, nie
chcąc byśmy byli parą (ujmując to infantylnie), doprowadziłem do tego, że
jesteśmy związani, łączą nas uczucia, np. moje obawy, że ją skrzywdzę.

Zabrneło to jednak za daleko. moim postanowieniem po zakończeniu poprzedniego
bardzo długiego związku, było nie wiązać się przez rok, tak jest zdrowo, tak
radzi między innymi Eichelberger, nieświadomie nie uniknołem tego.

Moja szczerość też w pewnym sensie okazała się wątpliwa, co również
uświadomiliście poprzez swoje posty, Ja jej mówiłem: nie chcę się z Tobą wiązać
TERAZ, nie mówiłem, że za rok też nie, itd. Oczywistym jest, że czeka i łudzi
się
Jakkolwiek nie wiem co będzie za rok i w pewnym sensie mnie to usprawiadliwia,
to i tak nie była to szczerość pełna.

Co postanowiłem:

zostaje przy tym co napewno jest między nami dobre, przy przyjaźni, seks też
jest dobry, nawet bardzo dobry, kosmiczny, ale to jest ten aspekt, który wpływa
na to iż jest to związek.

W pewnym sensie to co jest między nami nie pozwala jej odnaleźć prawdziwej
miłości a ja nie chcę jej tego pozbawić tylko dlatego, że dażę ją ogromną
namiętnością.

Nie poradziłem sobie jeszcze z tym co było w moim poprzednim związku, nie mogę
więc wejść w jakąkolwiek inną relację, bo wchodzę w brudnych butach.

dziekuję wam

Szlachetna postawa

[seksuolog]

Gość portalu: kochanek napisał(a):

> W pewnym sensie to co jest między nami nie pozwala jej odnaleźć prawdziwej
> miłości a ja nie chcę jej tego pozbawić tylko dlatego, że dażę ją ogromną
> namiętnością.

To jest bardzo szlachetna postawa. Jezeli istnieje mozliwosc ze druga strona
moze oczekiwac zwiazku i uczucia to oczywiscie szlachetnosc bedzie wymagala
zaprzestania relacji bo potencjalnie naraza ta druga osobe na zawod,
rozczarowanie i cierpienie. Poza tym trzeba pamietac ze nasz czas na tym padole
i kazdy jego etap jest ograniczony wiec nie nalezy narazac drugiego czlowieka
na strate czasu z powodu naszego hedonizmu czy egoizmu. W tym czasie ta osoba
moze znalezc prawdziwe uczucie.

> Nie poradziłem sobie jeszcze z tym co było w moim poprzednim związku, nie
> mogę więc wejść w jakąkolwiek inną relację, bo wchodzę w brudnych butach.

Te brudne buty to pewnie za duza metafora. Nowy zwiazek to tez sztuka
przeniesienia poprzedniego do archiwum.

[Gość: kochanka]

No proszę...
U nas tak samo, ale poniewaz z obu stron, to to jakby jest oczywiste...

Ale ile ona ma lat? czy jest jakos bardzo młodziutka, nie jest w stanie pojąć
Twojej sytuacji? Ze poniewaz wiesz, ze nie uporałes się z przeszłoscia, to nie
masz pojcia, czy będziesz w stanie tworzyc z nią zwiazek gdy juz się z tą
przeszłoscią uporasz?
Czy ona naprawdę potrzebuje tej gwarancji? nikt by jej przeciez tego nie dał,
anwet przy najszczerszych chęciach, ze mu się nigdy nie odmieni...

jak ktos ma spotkac "wielką miłosc" to i tak spotka, i Twoja obecnosc, chocby w
tej chwili ona była ogromnie w Ciebie zaangazowana, to czy rzeczywiscie jej to
pzeszkodzi? ale to tylko moje zdanie :)

POza tym, nie wierzę, ze wchodząc w relacje po długiej przerwie, niby na
czysto, nie wchodzimy i tak w brudnych butach- nikt nie jest doskonale
dojrzały, kazdy wnosi jakies swoje problemy, chore wzorce, swoje lęki, blokady,
wyparte emocje...czy one dotyczą poprzedniej ukochanej, czy mamy, czy pani
nauczycielki- coż, oczywiscie najtrudniej sie mierzyc z tęsknota faceta za
byłą, ale po cóz się mierzyc? nikt z nas nie jest białą kartą.

Ja osobiscie kocham swoich ex. nawet mam z nimi kontakt, składamy sobie
zyczenia urodzinowe, wspominamy cudowne momenty, czasem dzwonimy do siebie czy
piszemy maile. Tatus mojego dziecka jest obecny w moim zyciu niemal codziennie.
Cudowny facet.
Męzczyzna z ktorym sie spotykam tez ma za sobą powazne związki. ewidentnie
uwielbia swoją byłą zonę. No i co z tego? przeciez to normalne. gdyby tak nei
bylo, nie ufalabym mu. dlaczego mam byc zazdrosna o przeszlosc? to ona go
uksztaltowala. kazdy z nas potrzebuje duuzo czasu, by uwolnic sie od emocji z
poprzedniego związku, kazdy baardzo dlugo analizuje i widzi to coraz to
inaczej, kazdy niesie w sobie przeszlosc i zamykanie kolejnych rozdzialow jest
czasem dlugim procesem, mimo, ze następny się juz rozpoczął.

jezeli ludzie mają tego swiadomosc, jesli potrafią o tym rozmawiac, a
przynajmniej to jasno sygnalizowac, jezeli rozumieją u siebie nawzajem
przyczyny roznych zachowan, to dają sobie przestrzen.
spotykają się tam, gdzie im po drodze, gdzie jest jakas przestrzen wspolna. i
szanują to, ze druga osoba ma wiele obszarow, do ktorych nie mamy dostępu, na
ktorych dzieją sie rzeczy nie z nami związane, gdzie odbywają się czasem
podziemne procesy transformacji, gdzie czasem zamrozone cos zostało i dotykac
nie wolno, bo potrzeba czasu, by odtajało...

Jesli nie chcemy mieć drugiego człowieka na własnosc, jesli cieszy nas
Spotkanie, i Tajemnica, jesli jestesmy otwarci na rzeczywistosc zamiast miec
swoją sztywną wizję jak wyglądać powinno nasze szczęscie- maż, dzieci i dom z
ogródkiem- to po co nam gwarancje, ze ten pan to nasz ksiąze i nasza Wielka
Miłosc?

Miłosc to cos wiecej niz dwoje ludzi. Mozna zyc zanurzonym w milosci
niezaleznie od tego, czy ktos jest obok nas.

Kochac to rozumiec, to nic nie oczekiwac. kochac to z usmiechem pozwolic
odejsc.
Kochac, to byc wolnym.

[Gość: jula]

tylko kto tak potrafi kochać??? zwykły smiertelnik raczej nie potrafi... kocha
miłością pełną zachłanności, zazdrości, poczucia własności a strefa wolności
to też rezultat jakichś wspólnych ustaleń a nie swobodna gra miłości otwartej
na wolną przestrzeń, w które może się rozijać miłość. Podoba mi się to, co
piszesz. Jestem pod wrażeniem. Jednak myślę, że to jest teoria, ideał miłości
ale w życiu nie ma ideałów. My sami jesteśmy tego potwierdzeniem. Wszysycy
jesteśmy egositami, oczywiście w mniejszym lub w więszym stopniu ale lubimy
dawać tym, co się nam odwdzięczą sympatią za sympatię, miłością za miłość,
seskem za seks. Twoje spojrzenie jest spojrzeniem mędraca zdystansowanego na
rzeczywistość, który albo wiele, bardzo wiele przeszedł ale wiele przeczytał.
jeśłi faktycznie potrafisz żyć tak jak mówisz kapelusz z głowy, szczerze. ja
jestem na etapie myślenia, że nigdy nie uda mi się tak życ by nie wymagać od
kogoś kogo kocham lojalności, czułosci, miłości, seksu i wielu innych rzeczy.
Oczywiście to wszystko płynie z tej miłości i nie musze o to prosić ani tego
żadać, to wszystko dostaję w atmosferze wolności ale tego potrzebuję, moje ego
w tym czuję się dobrze. Niewykluczone, że jestem słabą narcystyczną osobą i
uwielbiam być kochaną z całym arsenałem człości, namiętności, wyłączności,
tkliwości, tęsknoty. To czasami niewygodne i podobne chore wchodzenie w taką
symbiozę z drugim człowiekiem ale ja tak mam. Z przyjaciółmi łatwiej realizuje
mi się model, o którym piszesz ale w miłości nie potrafię chociaż mialam różne
etapy "ucywilizowania" jej. Pozdrawiam serdecznie.

[Gość: kochanka]

Oczywiscie Jula :)

pewnie dlatego, ze jestem "po przejsciach" dochodzę do takiego patrzenia na
relacje z ludzmi. czasem bardzo boli nasze ego? nie iwem co, ale cos boli- ze
inni ludzie zachowuja sie inaczej,. niz chcielibysmy, niz od nich potrzebujemy.
Ale, coz przeciez ja tez zachowuje sie inaczej, niz inni by chcieli. z nie
wiedzy, niezrozumienia, niemoznosci, zagubienia, obiciązen z przeszlosci,
wlsnych problemow... czy ze zlej woli? nie. wszyscy stramy sie jak mozemy.
skoro ja nie chcac i nie wiedzac o tym, dopiero po fakcie ze zgrozą to
odkrywając, ranie innych ludzi, nei rozumiem ich, rozmijam sie z nimi z
wlasnego zaslepienia, to dlaczego sądzic, ze oni mają ianczej?
kazdy, kogo znam , z kim bylam w relacji, dawal z siebie to co mogl, dawal to
co mial najpiekniejszego do dania w tym momencie.
jakos od jakiegos czasu nie potrafie patrzec inaczej- wciska mi sie w oczy to
wszystko, co Ci ludzie robili dla mnie, jak wiele , jak pieknie mnie
obdarzali...tyle , ile umieli. ja tez staralam sie jak moglam. Dlatego jakos
nabralam pokory wobec swoich oczekiwan wobec innych.
Bo nigdy nie wiem, i zwykle dowiaduje sie po fakcie, dlaczego ktos zachowal sie
tak a nie inaczej, gdy zachowal sie niezgodnie z moimi potrzebami.

dlatego podstawą w milosci wydajem i sie zrozumienie tego, ze ludie nie sa
poto, zeby cos nam dawac- ze jak nas obdarzaja tym czego potrzebujemy, to
cudownie, ale jesli nie, to nie jest to skierowane przeciwko nam.
Ludzie są tacy piekni. zwykle jestesmy cholernie zagubieni , wszyscy, i
szukamy, staramy sie- naprawde nie mnie sądzic, ile kogos kosztuje utrzymanie
sie na powierzchni zdarzen, wstanie rano z łózka, ogolenie sie bez podciecia
sobie żył. Kazdy ma swoje trupy w szafie, kazdy z czyms sie zmaga.
Chwile bliskosci, chwile czulosci, chwile piekna sa tak cenne- dlaczego
zachlannie chciec ich wiecej- tak, chcijmy, ale ze zrozumieniem. odczuwajmy zal
i smutek, ze jest inaczej, ale ten smutek jest pelen slodyczy- bo jest pelen
zrozumienia i akceptacji.

nie wiem, pisze chaotycznie bardzo, nie umiem zupelnie wyrazic tego, na co sie
porywam.

moze tak: wielokrotnie w przeszlosci cierpialam, zamiast sie cieszyc. bo
zamiast skupic sie na tym, co mam, skupialam sie na tym, czego mi brakuje.

a jak tak sie rozejrze, to w najtrudniejszych, najczarniejszych momentach
swojego zycia mialam tyle, zeby wystarczylo oglosic sie najszczesliwsza kobieta
na tym globie :). no, czasem prawie najszczesliwsza, lolol.
tylko o tym nie wiedzialam.
teraz, po troszku, juz czesciej to widze.
Czasem czuje sie jak staruszka na ganku w sloneczne przedpoludnie, pod
pledzikiem... mruze oczy, usmiecham sie, i czuje taką błogość....
hihi.
e, no nie umiem, nie umiem.
przepraszam :).

Standing ovation, Kochanko...

[Gość: girlfriend]

za wszystkie Twoje posty.

pozdrawiam serdecznie :)))

[Gość: jula]

Rozumiem o czym mówisz. Ba mogę przyznac się, iż miałam etap w życiu, kiedy
tak własnie myślałam. Wydawało mi się, iż posiadłam tę życiowa mądrość
współistnienia, iż oto znalazłam sposób na wszystkie moje bolączki, pytania,
rozterki "dlaczego tak a nie inaczej", "czym sobie zasłużyłam". Podobnie jak
TY chciałam kochac ludzi takimi jakim są, ze świadomością jak to powiedziałaś
tych wszystkich trupów w szafie. "przyjaciel to ten, kto nie pytając o powód
Twojego smutku potrafi Cię rozweselić". Każdy jest inny mówiłam sobie, każdy
ma to coś niepotarzalnego, tę nutę, bez brzmienia której moje zycie stałoby
sie uboższe... I też rozkochiwałam się we wszystkich tych dobrych nutach za
nic mając trupy w szafie choć smrodek czasami przecież musiał dolecieć.
Stawiałam sobie tez pytanie o iluzyjnośc mojej postawy czy akceptują trupy w
szafie nie wątpię przypadkiem w ich istnienie, co powduje, że znowu żyję
iluzją, swoim o kimś wyobrażeniem, zmniejszam dystans, otwieram drzwi szafy i
oto staję oko w oko i zachowuję się tak jakbym tego nie wiedziała nigdy...
Teraz moja postawa jest bardziej krytyczna, już nie tak rozumiejąca, gdyż
zrozumiałam, że zawsze zwłaszcza do najbliższych mamy jakieś oczekiwania.
Jasne ideałem jest nie oczekiwać, kochać bez względu na to, co możesz o kogoś
i czy w ogóle możesz otrzymać coś w zamian ale ja tak chyba nie potrafię.
WKurzam się, gdy ktoś potrakutje mnie niesprawiedliwie czy nawet okrótnie
chociaż wiem, ze sam jest sfrutrowany czy przez kogoś skrzywdzony ale czy do
cholery musimy przekazywać ciągle palećzkę, odreagowywać na niewinnych,
jeszcze nam życzliwych ludziach. Nie wiem czy widziałaś dogville, ten film
stawia pytania, które my tutaj sobie stawiamy i daje odpwoeidzi, które i my
usiłujemy sobie dać. Ja zgadzam się z ostateczną wymową tego filmu, że ludzie
są egoistyczni i chciwi i prezej zdepczą wrażliwa jednostkę niż się pod jej
wpływem zmienią. Wiem, że i ja jestem egoistką i chociaż lubie ludzi to wiem,
że musze strzec się tych wszystkich trupów w szafie, chronić się przed nimi,
zakłądać maski, stosować czasami uniki, zwiększać dystans, nie mieć oczekiwań,
nie wymgać zbyt wiele, szukać siły w sobie, pogodzić się, że nie ma nadziei i
nie znjadę szczęscia w ludziach jeśłi nie znajde go w sobie.
Nie znaczy, ze ja ludzi nie kocham, są moją pasją ale patrze na nich trzeźwo i
już nie ma we mnie tyle bezgranicznego zrozumienia co kiedyś. Jestem gotowa do
pomocy ale i świadoma niedoskonałości i ograniczeń angażuję się z dystansem a
może to nie jest prawdziwe zaangażowanie?? Ot może to jest taki kolejny etap,
przejściowy jak wszystko, jak całe to istnienie tu na tym padole, które
czasami tak powaznie, zbyt poważnie bierzemy. Dzięuje za arcyprzyjemną
konwersację i pozdrawiam ciepło:-)

[Gość: kochanka]

aaach.
jak przyjemnie się z Tobą rozmawia.

Trafilas w sedno tarczy :). U mnie to jest takie zataczanie kręgów. Od postawy-
rozumiem wszystko, akceptuje, kocham i wybaczam, ktora w istocie byla
wypieraniem wlasnych emocji, no bo skoro rozumiem, to nie ma juz potrzeby sie
wkurzac, smucic, czy czuc zranioną... poprzez uswiadamianie sobie, ze wolnosc
nie polega na wypieraniu uczuc czy emocji, ktorym odmowilo sie racji
bytu "rozumowo".. hihi, chcialam tak na skroty. byc wolna z zalozenia, bz
procesu uwalniania sie, :)....
jak odkrylam, ze w istocie wypieralam mase rzeczy, albo reagowalam ze
spoznionym zaplonem, po godzinach, dniach a nawet miesiacach ( sic!!!) na to,
co sie wydarzylo- dopiero wtedy to wyplywalo na powierzcnie..alob wybuchalo raz
kiedys, gdy mi sie przelalo... przeszlam wiec etap uwalniania emocji i uczenia
sie wyrazania ich, a najpierw odkrywania, co ja wlasciwie czuje- nie takei
oczywiste, jesli sie akceptuje wszystko co sie dzieje na zwenatrz w
wyniku "zalozenia odgornego" ( co to mowi o mozliwosciach auto-prania mozgu,
hmm) - i odkrywania, jak wiele tlumionego gniewu, zalu, agresji we mnei
siedzi...
potem zaczelam uczyc sie wyrazac to co czuje, i dzialac w zgodzie z
tym...powolutku...odkrylam, jak Ci wszyscy, co do ktorych pozwalam sobie
wreszcie w niczym nieskrepowany sposob przezywac emocje i uczucia, i lączyc
ich z pzyczynami tych uczuc i emocji, sa zagubieni zupelnie jak ja. i tez sie
staraja caly czas. no i znowu doszlam do etapu, ze akceptuje, ze kocham
niezaleznie od, etc, tylko tym razem juz umiem sie zatroszczyc o soebie, bo
wiem, gdzie ja jestem w tym wszystkim, czego ja potrzebuje, czego ja szukam-
przestalam JA sie ranic w kontaktach z innymi. to ze ja kocham i nie oceniam i
nie potepiam i nawet patrze na to z zachwytem, rozrzewnieniem, rozbawieniem, ze
smutek ma swoja slodycz- nie znaczy przeciez, ze dam sie wykorzystywac czyjemus
egoizmowi. mnie ten egoizm juz nie boli, ale tez nie pozostaje wobec neigo, jak
niegdys, bezbronna. nie boli mnie jakos tak na planie ogolnym, bo przeciez ,
jak mowie, nauczylam sie wreszcie odczuwac i to, ze czuje sie szczesliwa, nie
znaczy, ze nie skladaja sie na to rowniez odczucia bolesne, a nawet
rozdzierajaca rozpacz.
no, dalej nie umiem tego wyjasnic, ze moge czuc totalna burze emocji, bardoz
cos przezywac, a jednoczesnie czuc sie szczesliwa.

byc moze, nie wykluczam, a nawet raczej zakladam, to kolejna sztuczka mojego
umyslu, ktory probuje przechytrzyc sam z siebie, a goni wlasny ogon.
z drugiej strony, moze to warstewki cebuli, ktore obieramy, obieramy,
obieramy...

jest taki moj ukochany wiersz Rikego, jedyny ktory znam na pamiec, ale tylko po
niemiecku, bo nie podejmuje sie tlumaczyc:

Ich lebe mein Leben in wachsenden Ringen,
die sich uber die Dinge ziehn.
Ich werde den letzten vielleicht nich vollbringen,
aber versuchen will ich ihn.
Ich kreise um Gott, um den uratten Turm,
und ich kreise jahrtausende lang;
Und ich weiss noch nicht: bin ich ein Falkon, ein Sturm,
oder ein grosser Gesang.

R.M.Rilke.

On to lepiej ujał,:)))
tylko ze przepraszam wszystkich, nie mam zadnego tlumaczenia, moze ktos sie
podejmie albo zna jakis przeklad...

I dziękuję, Jula :))
taka rozmowa jest kwintesencja tego, o czym marzę zaglądając na to forum- zeby
ktos mnie przejrzał, hihi.
zajrzał pod powierzchnię słow i trącił czułą strunę.

e, no znowu sie rozpędzam,lol. mam tendencje;)
pozdrawiam bardzo.

[jmx]

Bo trzeba umieć dbać o siebie by zadbać o innych :-)
Coś w rodzaju: kochaj bliźniego jak siebie samego.

Pogratulować sukcesu :-)

[Gość: jula]

witam:-) z przyjemnością
hm... jak jest ze mną aktualnie, co czuję, gdzie doszłam, jaka postae wobec
ludzi reprezentuję trudno byłoby mi opisać w jakichś prostych słowach na
dodatek jeszcze jasno rzecz ujmując, gdyż chyba jest usiłowanie zamknięcia w
sztywne ramy czegoś nieuchwytnego.
Jest we mnie dystans, jest strach, jest świadomość odniesionych ran. Jest
wiedza na temat źródeł ludzkiego zachowania, świadomość zdeterminowania
jednostki ludzkiej począwszy od narodzin a może wcześniej, jej wychowania i
ukształotowanie, które w wieku dorosłym włascwie stanowią constans. Jest
pragnienie by widzieć rzeczy takimi, jakimi są, by nie fundować sobie
kolejnych szybko komprpomitujących się samoszustw. I jest gdzieś tam miłosć i
pragnienie bliskości z drugim cżłowiekiem pomimo wszystkich jego wad i
ograniczeń, iluzji, którymi tak chętnie się karmimy, ryzyka porażki i
odniesienia rany. I jest coś jeszcze nieuchronność samotności lub
odosobnienia, świadomości, ze wyrzuceni w wir tego życia, przerażeni i samotni
nie przezwyciężymy tego stanu szukając zespolenia z drugim. Ta świadomośc jest
o tyle bolesna, co i wyzwalająca ostatecznie z sideł ziemskiej szarpaniny by
ukoić ciągle obecny ból egzystencjalny. Jesteśy samotni, pogrążeni w swoich
światach, w całym bagażu, który dźwigamy po przodkach, rodzicach. Samotni,
przerażeni, skrzywdzeni i skupieni na sobie, tak niewiele czerpiący radości z
życia, nie rozumiejący ile radości i wyzwaolenia kryje pznanie swojej wąłsnej
tajemnicy. Czuję jedna jakąś twardość serca i sama tego nie rozumiem co to
oznacza, czy jest to właśnie ta świadomośc ludzkiej niedoskonałości, której
sama jestem dowodem, czy jest to zwykły, ludzki strach i postawa obronna by
nie zostać znowu brutalnie sprowadzonym na ziemię. Czuję to wszystko, co
czasami kaze widzieć mi ten dystans. Ten dystans mnie chroni ale moze jest on
zwykłym egoistycznym sposobem na przetrwanie.
Dzisiaj jest piątek. Przyjemny dzień. Zaczyna się weekend. Tak wielu moich
bliższych i dalszych znajomych dało mi wyraz swojej sympatii, tak duzo rozmów,
propozycji, telefonów. Jakie to miłe. Jestem w swoim zywiole. Z jednej strony
stoi radość i chęć ogranięcia tych wszytskich ludków ramieniem a z drugiej
całe moje doświadczenie i ten dystans jak bym była to nawet trudno ująć,
jakbym gdzieś nad tym wszystkim się unosiła, cieszyła się, radowała, była
bliska a jednak daleka.
W poszukiwaniu drogi do innych i samej siebie poznałam buddyjski psychologizm
oraz zgłębiałam psychologię osobowości. Szukałam, szukam i szukać z pewnością
będę wszytskiego, co mi pomoże cieszyć się każdą chwila mojego życia i akżdym
człowiekiem, którego los postawi na mojej drodze. Podobno to wyzwanie na całe
życie więc przynajmniej nudzić się nie będę.
Tak wiele nie rozumiem, tak wielu rzeczy się lękam, tak wiele rzeczy kocham i
od tak wielu uciekam w tym wszytskim zdając sobie sprawę, ze jak spiewa
Staszek Sojka "życie to krótki sen"...
Ja również dziękuję Ci Kochanko za tę rozmowę:-)
pozdrawiam ciepło

[Gość: jar]

> W pewnym sensie to co jest między nami nie pozwala jej odnaleźć prawdziwej
> miłości a ja nie chcę jej tego pozbawić tylko dlatego, że dażę ją ogromną
> namiętnością.

kochanek, bujac to my ale nie nas, chcesz odejsc ale chcesz miec argumenty, ze
to bardzo fajna dziewczyna, tylko, ..nie dla ciebie...a zrobisz to dla niej, bo
inaczej ja skrzywdzisz, a najlepiej jak byscie zostali dobrymi przyjaciolmi do
lozka...od czasu do czasu jak nie bedziesz z inna akurat, a w zasadzie to
optymalnie abyscie tylko sypiali ze soba do czasu az poznasz inna, fajniejsza z
lepszymi cyckami... twoje argumenty to klasyka rzucania baby aby dobrze sie
samemu czuc


ooo..jak nizej hahaha:)

> Nie poradziłem sobie jeszcze z tym co było w moim poprzednim związku, nie
>mogę więc wejść w jakąkolwiek inną relację, bo wchodzę w brudnych butach.

Do Kochanka

[jmx]

Napisałeś, że nie chcesz się zaangażować, nie chcesz z tą kobieta tworzyć
związku, że jeszcze nie uporałeś się z przeszłością.

Ale...
...kochasz się z tą kobietą, martwisz o nią, jest Ci bliska, gdy zerwiecie to
będzie Ci jej brakowało (tak przynajmniej wywnioskowałam z tego co napisałeś).

Więc jakbys nazwał to co was łączy? Czy to nie jest juz związek, czy to nie
jest już zaangażowanie? Dlaczego boisz się, że przeszłośc wam zagrozi, skoro
teraz jest dobrze między wami, czemu nie chcesz, byście razem to przeszli?


Zadziwia mnie ludzka naiwnośc pt. "seks bez zobowiązań", "bez zaangażowania".
To jest moim zdaniem niemożliwe. Seks bez zobowiązań można mieć w agencji
towarzyskiej. Według niektórych przyjaźń między kobietą a mężczyzną jest
niemożliwa (bo zawsze drugie się zakocha) a seks jest. Dla mnie to zagadka...
Tak jakby seks nie łączył, nie stwarzał więzi, intymności, poczucia
bliskości...

Relacja oparta na seksie (a do seksu najczęściej dochodzą i inne rzeczy wraz z
jej trwaniem) też stanowi związek. I warto się zastanowić nim się podejmie
decyzję o rozpoczęciu tego typu kontaktu. Bo moim zdaniem jest on o wiele
bardziej ryzykowny niż przyjaźń męsko-damska.

[Gość: JO]

Zgadzams ie. znam kilka kobiet, ktore chcialy utrzymywac neizobowiazujaca
znajomosc... ale intymnosc wywolala emocje i zatracily dystans. A fececi nie.,
i cierpialy.
kobiety szukajac takich znajomosci szukaja raczej namiastki czegos, czego nie
maja. rzadko samego seksu.