okazywanie uczuć

[Gość: ula]

czy nie okazywanie uczuc oznacza ich brak?, czy własciwą jest interpretacja : jak nie
przytula , nie mówi o uczuciach - to znaczy ,że nie kocha? czy jest szansa na zwiazek w
którym jedno potrzebuje okazania uczucia a drugie jest do tego niezdolne ( poza tym
wszystko jest OK)?, czy można się nauczyć nie odczuwania potrzeby czułosci lub kogos
nauczyć jej okazywania?

[Gość: Tomi]

Takie "nieprzytulanie" niekoniecznie moze oznaczac brak uczuc, moze po prostu
on potrzebuje mniej przytulanaia a Ty wiecej. Powiedz mu o tym, a on jesli
kocha zrobi to co dla Ciebie jest przyjemne.

Trzymaj sie cieplo.
Tomi

[abyr]

Jeśli ktoś potrzebuje ciepła,nigdy nie przestanie tego chcieć i okazywać.A
jesli nie ma się ochoty na przytulanie i bliskość,to znaczy,że nie ma dla nas
tak wielkiego uczucia jak my do niego.

[agniecha3]

abyr napisał(a):

> Jeśli ktoś potrzebuje ciepła,nigdy nie przestanie tego chcieć i okazywać.

zgadza sie

> jesli nie ma się ochoty na przytulanie i bliskość,to znaczy,że nie ma dla nas
> tak wielkiego uczucia jak my do niego.

oj, nieprawda, nieprawda...

para to dwoje ludzi z roznych bajek - inni rodzice, inne wychowanie, inne
osobowosci, a wiec inne sposoby okazywania uczuc. Nie mozesz zakladac, ze jesli
ktos reaguje inaczej to znaczy, ze mniej kocha. Inaczej, to po prostu inaczej. A
jesli to nie do konca odpowiada, to mozna porozmawiac z druga polowa, prawda?

[angelfish]

agniecha3 napisał(a):

> abyr napisał(a):
> > jesli nie ma się ochoty na przytulanie i bliskość,to znaczy,że nie ma dla
> nas
> > tak wielkiego uczucia jak my do niego.
>
> oj, nieprawda, nieprawda...
>
> para to dwoje ludzi z roznych bajek - inni rodzice, inne wychowanie, inne
> osobowosci, a wiec inne sposoby okazywania uczuc. Nie mozesz zakladac, ze jesli
> ktos reaguje inaczej to znaczy, ze mniej kocha. Inaczej, to po prostu inaczej.
> A jesli to nie do konca odpowiada, to mozna porozmawiac z druga polowa, prawda?

Czesc Agniecha3
Oj, nie zgadzam sie z ta Twoja odpowiedzia na post Abyr:
Moj partner nie okazuje mi uczuc wogole(patrz watek"DO WSZYSTKICH"---------)
najlatwiej byloby mi zalic sie, ze mnie nie kocha, ale tak naprawde ja tego po
prostu NIE WIEM,
jednak zdarzalo mi sie slyszec parokrotnie slowa mojego partnera, gdzies u
znajomych czy u nas, jak bylam z dziewczynami w kuchni, w czasie meskiej rozmowy
(na temat trzeciej pary
ktora raczej nie wyglada na udana, a ciagna to dalej) cytuje..."przeciez lepiej
jest mieszkac z kims nawet jak to do niczego nie prowadzi, niz zostac samemu -
szczegolnie, ze nie mieszkamy w Polsce". Zastanawiam sie czy nie mowil tego ze
swojego doswiadczenia,bo jest to mozliwe.
Dlatego wlasnie zgadzam sie z Abyr, jesli On nie ma ochoty na gesty czulosci to
MOZLIWE JEST, ze nie kocha tak samo.
Pozatym mowisz, ze mozna zawsze porozmawiac z druga polowa.
Oj, nie zawsze...
Pozdrawiam

[kwieto]

Moze albo nie kochac
albo po prostu taki wzorzec u niego pokutuje. Nie przytula bo "nie wypada" bo
mu glupio, bo "nie powinien"... na przyklad jesli rodzice siebie lub jego nie
przytulali, to przytulenie moze wymagac pokonanie bardzo duzej bariery. Nie
wiem, ale w skrajnym przypadku moze moze sie okazac, ze latwiej jest takiej
osobie pojsc z kims do lozka, niz ja po prostu przytulic...
Mysle, ze mozna sprobowac taka osobe oswoic z przytulaniem, nawet jesli bedzie
na poczatku dziko reagowac ("no cos Ty, ja tego nie potrzebuje" i tak dalej),
to moze sie uda?

[Gość: ula]

oczywiscie - prawie wszystkie nasze zachowania mają podłoże w wychowaniu. tu też -
rodzice nie okazywali sobie uczuć ( zawsze mieszkali z kims -nie wypadało), jemu tez nie
okazywali - tzn. nie w taki sposob, żeby zapewniać o miłosci albo w ogóle o tym mówic,
przytulic itp. i stąd może brak u niego potrzeby takiej "manifestacji " - jego okreslenie.
A czy ktos z Was tak bardzo bał się małżenstwa , ze ze strachu gotów był poswięcić
zwiazek ?? I jak taki strach przełamać? Jak nauczyć kogos przestać się bać?

[kwieto]

A to juz nie wiem, nie przymierzalem sie nigdy do malzenstwa...

[malwinamalwina]

znow zapomnialam kto to powiedzial (oh ! ten alzheimer!) ale jednak zacytuje : "nie ma milosci, sa tylko
dowody milosci".

[Gość: alka_xx]

malwinamalwina napisał(a):

> znow zapomnialam kto to powiedzial (oh ! ten alzheimer!) ale jednak zacytuje :
> "nie ma milosci, sa tylko
> dowody milosci".


Tak,tak, jak to bylo?
" Bil ja, wyzywal, ponizal ...no, ..." dawal dowody ....

[malwinamalwina]

ja nie o tym.

[Gość: alka_xx]

malwinamalwina napisał(a):

> ja nie o tym.

Ja tez w zasadzie nie chcialam o tym, ale co zrobic z takimi dowodami???

[malwinamalwina]

wiesz tak jak ja ze to nie sa dowody milosci.

[Gość: alka_xx]

malwinamalwina napisał(a):

> wiesz tak jak ja ze to nie sa dowody milosci.

Zgoda , ja wiem i Ty wiesz, ale ten co tak okazuje? A ta jego kobieta , ktorej on
tak okazuje! Moze to brzmi faktycznie przewrotnie, ale jakze przewrotne bywa
zycie...

NIezbadane sa dowody milosci

[kwieto]

Ech, ta Licencja Poetica...


Bohumil Hrabal, z opowiadania "Cyganska Romanca":

"- (...) Ale nie pozwolilbys mi isc tanczyc z innym? - wykrzyknela, a kiedy
ziewnal i nadal patrzyl na nia nic nie rozumiejac, zawolala: - Nie dalbys mi
kilka razy po gebie?!
I polozyla sie z powrotem w chlodnej pierzynie
Gaston zmknal oczy i oburacz sciskal sobie skronie i znowu widzial swoja twarz
na poczatku tego wieczore w wystawie sklepu Miejskiego Handlu Detalicznego,
widzial siebie w lustrze, widzial jaka ta cyganska dziewczyna byla wobec niego
grzeczna, a tu w lozku wylekniona najpierw, pozniej zas zawstydzona i
niezgrabna...
A kiedy to wszystko przemyslal, oswiadczyl:
- Dalbym ci w gebe, ze az bys sie nogami nakryla!
- Wiedzialam! A wiec mnie kochasz! - uradowala sie dziewczyna."

[roseanne]

zaczne od konca.
mozliwe jest nauczenie kogos okazywania uczuc, raczej nie w druga strone.
znam rodziny ,gdzie jak to juz ktos powyzej nastukal, nie ma takiego zwyczaju.
Okazanie uczuc zonie poprzez cmokniecie w policzek jest sprzeczne z
postawa "macho' takiego typa. na dzieci sie fuka- no psa mozna poglaskac.
Im wiecej czulosci "wlozysz" w zwiazek tym lepiej wam bedzie. A jak masz zamalo
to moze powiedz wprost- JA TEGO POTRZEBUJE, moze zrozumie.
usciski

[Gość: Niedobra]

Kiedyś byłam w podobnej sytuacji , ja wychowana raczej w domu gdzie okazywało się
bardzo często uczucia i on ..wychowany w dość ,,chłodnym stylu " .
na początku bardzo mi to przeskadzało , denerwowało zwłaszcza że to
otrzynywania tej czułości byłam przyzywczajona .. po jakimś czasie próbowałam
kobiecymi sztuczkami ,,wyłudzać " tą jego czułość ..oczywiście skutek był dość
marny ..po prostu im bardziej ja wymagałam tej czułości ..analizowałam dlaczego
on zachował się tak a nie inaczej ... i czy to jak odsunął mi grzywke z
czoła ..to czy to było czułe ? --tym bardziej on stresował się i po prostu nie
potrafił być czuły .. po prostu czuł na sobie presję ..obowiązek że oto teraz i
teraz muszę być czuły (to wiem ... z późniejszych rozmów ...) po pewnym
czasie ..podzieliłam się z nimi swoimi odczuciami ..że czuje się nie kochana ,
nie ,,dopieszczona " etc ..ON przyjął to do wiadomości ...powstała też między
nami jakaś niepisana umowa że ja nie będe tego ,,kocham Cie " od niego wymagać
ani czułości że postaram się go zaakceptować takim jaki jest ... przez ten okres
czasu ja jednak nie zmieniłam swojego zachowania - nadal byłam bardzo czuła wobec
niego ..mówiłam mu co chciałam i kiedy miałam ochote ..( nie zwracając na to że
on niekonieczmnie zachowuje się wten sam sposób ..) i wlaściwie dziś po dłuższym
czasie oswajania mojego Miłego z czułoscią i z nieco bardziej wylewnym sposobem
bycia muszę stwierdzić że stał się większym pieszczochem niż ja ... a w mówieniu
róznych czułosci potrafił znaleść przyjemność i robi to bardzo częśto nadal
jednak za tym wszystkim stoją konkretne czyny i to jest chyba najważniejsze .

Reasumując uważam że przedewszystkim należy porozmawiać z facetem , powiedzieć mu
jak potrrzebujesz jego czułości a potem dać spokój ciągłym rozważaniom o tym czy
kocha czy nie lecz po prostu dać dobry przykład :)))

Niedobra :)

[Gość: dorkasz]

hej :-) co do tego strachu przed malzenstwem - to co jest przedmiotem tego
strachu? malzenstwo samo w sobie, jako cos nowego, czy moze niepewnosc co do
jego przyszlosci? odpowiedz na to pytanie jest bardzo wazna, a poza tym - moze
nie powinnam tak mowic, ale malzenstwo czasem warto odlozyc i nie traktowac go,
jako jedynego finalu zwiazku - bo czy tu mozna w ogole mowic o finale?
pozdrawiam :-)

[Gość: fnoll]

ja musialem sie nauczyc okazywania uczuc, czulosci, pieszczot, przytulen -
niestety nie kazdy wynosi ta zdecydowanie potrzebna do szczescia umiejetnosc z
domu, bo tam wlasnie jej sie uczymy, to w jakim emocjonalno-fizycznym
kontakcie bylismy ze swoimi rodzicami zdecydowanie rzutuje na nasze pozniejsze
zwiazki o charakterze erotycznym

jesli czuje sie brak i potrzebe - zdecydowanie mozna sie nauczyc, choc zabiera
to troche czasu i naturalnie - wymaga nauczyciela czy nauczycielki :)

osobiscie uwazam, ze moja zona uratowala mi zycie, bo bym wysechl bez czulosci
i mozliwosci jej wyrazania - choc pewnie nigdy nie bede tak cieply, jakbym
mogl byc, gdyby wygrzano mnie wczesniej (ech, nawyki to nasza druga natura jak
mowia)

prawdziwie powazny problem pojawia sie wtedy, gdy dziecko broniac sie przed
frustracja wynikajaca z niezaspokojenia potrzeby bliskosci uczy sie zaprzeczac
tej potrzebie - wtedy to juz chyba tylko terapia moze wydobyc takie
niedopieszczone dziecko ze skorupy :(

takze, odpowiadajac na twoje pytanie - w przypadkach skrajnych nieokazywanie
uczuc moze oznaczac ich brak (wiazacy sie nawet ze zmianami w strukturze
mozgu - uposledzenie obszarow odpowiedzialnych za emocjonalnosc, zaburzenie
stwierdzalne w zdaje sie metoda tomografii pozytronowej, czesto wystepujace u
dzieci od malego chowanych w domach dziecka), jesli tzw. uczuciowosc wyzsza
nie miala szansy sie wyksztalcic - ale znacznie czesciej oznacza ich wyparcie,
gdyz lacza sie z cierpieniem, poczuciem odrzucenia itp., i jedynym sposobem
ich wydobycia jest dolanie milosci tam, gdzie jej zabraklo

dana osoba przed takim "dolewaniem milosci" moze sie calkiem aktywnie bronic,
bo oznacza to otwarcie starych ran - by stac sie w pelni kochajacym i gotowym
na przyjmowanie milosci, trzeba sie po drodze skonfrontowac z jej brakiem,
ktorego sie doswiadczylo, a to przeciez nie jest mile

pzdr

fnoll

[czarodziejka]

fnoll napisał(a):
> ja musialem sie nauczyc okazywania uczuc, czulosci, pieszczot, przytulen -
> (...) zdecydowanie mozna sie nauczyc, choc zabiera to
> troche czasu i naturalnie - wymaga nauczyciela czy nauczycielki

---------
jak?
slonko, jak sie tego nauczyles?
jak ona cie tego nauczyla?
odpowiedz prosze!!!
ja probuje roznych metod i ...
tzn. on mnie przytula i glaszcze np. po buzi, ale slowa ......
brak mi slow ;o(

pozdrawiam serdecznie ;o)

[Gość: rick]

Gość portalu: ula napisał(a):

> czy nie okazywanie uczuc oznacza ich brak?,
tak. po czym innym poznajesz, że w ogóle jakieś uczucia żywi ?

> czy własciwą jest interpretacja : jak nie
> przytula , nie mówi o uczuciach - to znaczy ,że nie kocha?
nie. okazywanie uczuć nie musi ograniczać się do przytulania i mówienia o
uczuciach. w końcu po czymś poznajesz, że nie jesteś mu obojętna. po czym ??

> czy jest szansa na zwiazek w
> którym jedno potrzebuje okazania uczucia a drugie jest do tego niezdolne ( poza
> tym wszystko jest OK)?,
to jakby powiedzieć - w moim samochodzie nie ma silnika, ale poza tym wszystko
jest OK. szansa jest, ale czy będziesz w tym związku szczęśliwa ?

> czy można się nauczyć nie odczuwania potrzeby czułosci lub
> kogos nauczyć jej okazywania?
można. ale nie wbrew woli zainteresowanego.

a tak w ogóle to ta przypadłość nazywa się aleksytymia i staje się dość
powszechna. smutne

rick

[Gość: moi]

Jak to mawiał mój kumpel gdy się skarżyłam, że mąż (na szczęście już były) nie
okazuje mi żadnej czułości: Bo widzisz niektórzy faceci kochają twardo jak
chłopi co to słowa dobrego nie powie, ale wybuduje studnię bliżej domu aby
kobieta nie musiała chodzić daleko po wodę.
Mi nie wystarczyła studnia blisko domu. Potrzebowałam łazienki z wanną i
wspólnych kąpieli pełnych czułości i pieszczot.
Można na długo zabić w sobie potrzeby, ale one i tak się odezwą i upomną o ich
zaspokojenie.
Teraz jestem z mężczyzną, który nie skąpi mi ciepła, gestów i słow. Bo same
słowa to też za mało.