taka sobie mysl...

[malwinamalwina]

"Prawdziwie wolny czlowiek to ten ktory nie potrzebuje niewolnika"
co o tym myslicie ?

[kwieto]

"nie czuje" tego, moze podaj to w jakims kontekscie?

Pytanie pomocnicze: czy niewolnik potrzebuje niewolnika? Jesli nie, to czy
jest czlowiekiem wolnym?
A niewolnik wlasnych przyzwyczajen?

[malwinamalwina]

Np :
podziwiam ponad miare (a wiele tego po ziemi nie chodzi) mezczyzn ktorzy sa samowystarczalni :
ubieraja sie sami, umieja ugotowac co nieco, piora i prasuja, dbaja o wnetrze domu, krotko mowiac nie
potrzebuja nikogo kto rano powie gdzie lezy koszula.
Imponuje mi. Nie gubi sie toto w zyciu.
(Dlatego imponuja mi kobiety, bo wiekszosc radzi sobie z tym wszystkim).

Taka osoba jest prawdziwie wolna od wszelkich potrzeb i nieuzalezniona od innych.
Moze spokojnie zajac sie swoim zyciem sentymentalnym, zainwestowac w przyjazn, wybrac swoje
otoczenie bez presji "potrzeb codziennych". I to jest uczciwe.

[Gość: Lars]

To trochę prawda a trochę nie.Po zainwestowaniu w przyjażń,życie
sentymentalne ,znajomych już nie jesteś taki wolny i doskonały-chyba że
wszystko na zimno i z zegarkiem w ręku-a to pachnie mi tylko doskonałą
organizacją własnego czasu.Ja wolności tej pełnej miałem dużo i się
popsułem.Dopiero jak troszkę mi ją ograniczono-kobieta,dzieci to poczułem sens
bycia.I teraz czasem zapominam jak się prasuje koszule,jak się gotuje zupę
itp.Poza tym taki prawdziwie doskonały mężczyzna jest albo nudny albo bardzo
nieprzewidywalny.Nieprzewidywalność prawie mam za sobą.Nudny-chyba nie.Jestem
ciut za intensywny i ciekawy co tam za oknem .Natura zresztą dązy do
średniej.Dziadek mój potrafił ugotować jajko na twardo i wodę i miał ciekawe
życie i Babcia go bardzo kochała.Kochajcie średnich facetów.Pozdrawiam

[kwieto]

Wiesz, tylko czasem ta samowystarczalna osoba tlamsi potrzeby w imie tej
samowystarczalnosci.
Kiedys sluchalem reportarzu o ludziach samotnych z wyboru. Wiesz co mnie
uderzylo? Takie mechaniczne powtarzanie: "dobrze mi ze soba samemu, bo wszyscy
partnerzy mnie zawiedli, mam za wysokie na nich wymagania..." przez niemal
wszystkich zapytanych. Wszyscy trabili o tych "za wysokich wymaganiach" i tym,
ze sa tacy swietni, ze po prostu nikt im do piet nie dorasta - wiec sa samotni,
po co wiazac sie z kims beznadziejnym?

A ja sobie mysle, ze w 3/4 przypadkow te "za wysokie wymagania" sa mechanizmem
czysto obronnym. Czlowiek boi sie odrzucenia, wiec wmawia sobie, ze nie
potrzebuje bliskosci, ze Ci ktorzy mu moga taka bliskosc dac, to dranie ktorzy
wogole nie sa warci uwagi - wtedy nikt go nie odrzuci, poniewaz sam nikogo nie
dopusci na tyle blisko do siebie...

Pytanie pomocnicze: Czy te samowystarczalne osoby sa szczesliwe? Jesli sa
zadowolone z zycia, to w porzadku, ale mam dziwne uczucie, ze wiekszosc z nich
nie jest szczesliwa, a tylko udaje ze jest...

[malwinamalwina]

moze i masz racje- ale jedno wiem- ja tam nikomu nie wmawiam (a sobie jeszcze mniej) ze jestem
szczesliwa ;-)

[kwieto]

hihihi

[masaker]

No właśnie. Ja wiele rzeczy robię sobie sam, ale nie to jest akurat dla mnie
podstawą do myślenia o sobie jako człowieku wolnym czy szczęśliwym. Pojęcie
wolności może być względne - jeśli ktoś żyje sobie w swoim światku (nawet
niemiłosiernie ciasnym i pustym) i realizuje się w tym, nie wykracza marzeniami
poza granice swojej ciasnoty, to czy nie jest człowiekiem wolnym? Wolność to
nie tylko możliwość wyboru swojej drogi - trzeba jeszcze chcieć mieć tę
możliwość.
I tym samym udowodniłem, że słuchacze Radia Maryja to wolni ludzie. Ale kiszka!

chrumatki

[Gość: fnoll]

a ja czuje sie wolny gdy to co robie sprawia mi frajde, a szczegolnie w
momentach tworczych zwanych "flow"

czy posiadanie niewolnika mogloby mi sprawic tego rodzaju frajde? watpie :)
takze, przynajmniej w moim przypadku, niewolnik zdecydowanie ograniczalby moja
wolnosc

inna sprawa, ze jak sie jest dosc "wspolodczuwajacym" to trudno miec frajde,
gdy inni wokol jej nie maja - w tym sensie moja wolnosc siega tak daleko, jak
wolnosc ludzi wokol i najblizszych :)

pzdr

fnoll

[Gość: Renka]

Kiedys narazilam sie bardzo milym skadinad osobom.Rozmawialismy o wyborach , o
zyciu i o wolnosci. Ona zmieniala swoje miejsce zamieszkania wraz z dziecmi i
mezem 19 razy. Jak na jej wiek okolo 40 lat, wydalo mi sie to prawie
tragedia , bo zmieniali miejsce , kiedy konczyla sie praca.. i szukali nowej
PRACY. Ja powiedzialam , ze "niektorzy lubia byc niewolnikami".. Zaraz tego
pozalowalam, bo to byli urodzeni Kanadyjczycy i uwazali, ze to JEST wlasnie
(ich) wolnosc.Szczesliwi,zjezdzili, caly kontynent amerykanski za ta praca.
Jezeli praca jest wolnoscia lub prowadzi do wolnosci, to rzeczywiscie potrzeba
jej niewolnikow, a jezeli wolnoscia nazwiemy stan lub wybor, to tez do tego
potzreba niewolnika.Wolnosc bez niewolnika nie istnieje.Czlowiek , mysli, ze
jest wolny,on zawsze jest niewolnikiem, swoim, wlasnym.

[Gość: czarek]

wolnosc to partnerstwo.
ani prowadzenie za raczke, ani cichociemne wtapianie sie w kogos, ani
czolobitnosc. posluszenstwo to leniwa obluda, zeby za mnie wykonano aktywnosc.
niewiara w siebie to tez obludne szukanie bozyszcza (azeby moc sie na niego
potem wyszczac)
partnerstwo to nie lada czujnosc
czuj,czuj,czuwaj!

[masaker]

Wolność to partnerstwo? Z kim? Bo ja lubię czasem być wolny tak sam ze sobą, bez ingerencji osób
trzecich.

[alka_xx]

Ja mysle, ze czlowiek naprawde wolny to czlowiek, ktory potrzebuje niewolnika!
Taaaa...brzmi nieciekawie!?

Ale dla mnie prawdziwa wolnosc to wolnosc od "samego siebie"! Ja-niewolnik nie
narzucajac nic mnie-wolnej , dokladnie wiem jak postepowac, jak myslec, jak
dzialac , jak kochac nawet! Wiec ja - wolna moge sie juz tymi sprawami nie
zajmowac...
Czy to nie idealna sytuacja?
A ze troche irracjonalna? To co! Wolnosc tez jest irracjonalna!