Z etyką na bakier

[shangri.la]

Skorumpowany lekarz, nieuczciwy sprzedawca, psycholog posługujący się
pacjentem celem niszczenia swoich osobistych wrogów. Tyranizujący rodzinę mąż
i znudzona dobrobytem żona , szukająca wrażeń w necie, obłudna przyjaciółka i
rozplotkowana koleżanka z pracy ....."wszystko już było".A jednak....
Ludzie kierujący się w życiu prawdą i uczciwością nie są wbrew pozorom
gatunkiem ginącym.
Jak to jest z moralnością, że dla niektórych stanowi treść ich życia, jest
podstawą do podejmowania wszelkich działań, miarą ich stosunku do świata i
ludzi wokół i istotą człowieczeństwa, podczas gdy dla innych reliktem
przeszłości, niepotrzebnym balastem odrzucanej duchowości, przeszkodą w
SAMOrealizacji, SAMOdoskonaleniu, SAMOdoskonałości.

[clarissa3]

ano tak ze kazdemu o cos tam innego chodzi - na ogol na sile chca
sobie zaimponowac, jak nie tym to tamtym. Waznym sie poczuc. Juz
nawet nie wazne z jakiego powodu. Klamia, kradna, niszcza... Znam
taka co innej zycie popsula bo chciala miec tamtej szafe. I innego,
ktory msci sie na wszystkich spotkanych kobietach bo mamusi nie
lubil za to ze mu tam cos nie tak zrobila....nie chwalila dosc,
pewnie.
Zyjemy w smietniku ludzkim.

[mona.blue]

Brzmisz jak faryzeusz, shangri.

Zastan ow się nad swoją etyka, szczególnie nad osądzaniem innych i
pozbawianiem ich godności.

[hatroha]

Z moralnością jest jak ze skarbem. Raczej nie spotyka się tego na ulicy...

[grenzik]

Mówiąc krótko. Żeby zrozumieć wartość prawdy i uczciwości trzeba mieć coś pod
sufitem :)
Rozwijając. Żeby wyjść poza świat oparty na zasadach SIEBIE, SOBIE, MI, MNIE, JA
(w gruncie rzeczy infantylne to bardzo) trzeba rozumieć rzeczywistość nieco
szerzej. Trzeba mieć pojęcie o relacjach społecznych chociażby. Trzeba zgłębiać
wrażliwość, zdolności empatyczne. Trzeba rozwijać zdolność komunikowania się z
innymi. Taka szersza perspektywa ukazuje nam te wartości, jako oczywiste
wyznaczniki dobrego i - tak, tak - opłacalnego również postępowania. Życie w
zgodzie ze sobą i innymi jest możliwe :) Ale wiemy jak to jest z większością
ludzi. Nie wyglądają za często z tej małej, bezpiecznej, ciepłej norki
SIEBIE-SOBIE-JA. A i intelekt czołga się jak ranione zwierzę w ciemnym lesie
ducha wyzio, wyzionu... wy... yy... No w każdym razie bliżej mu niż dalej ;)

[shangri.la]

Bardzo mi się podoba to, co napisałeś powyżej.
Dziękuję:)

[shangri.la]

Krótko mówiąc, postulujesz rozwój duchowy połączony ze zdobywaniem wiedzy ogólnej?
No cóż, piękne tradycje starożytnego szkolnictwa w podobny sposób wskazywały
drogę rzeczywistego wykształcenia. A obecnie, wprowadzenie religii/etyki do
szkół powinno spełniać podobne zadanie rozwoju równoległego i gdyby nie
nieudolni, lekceważący swoje obowiązki, katecheci z czasem udało by się
przygotować do życia młodych ludzi, bogatych nie tylko w wiedzę , ale i
przygotowanych duchowo do pełnienia różnorakich ról społecznych.

[wichrowe_wzgorza]

żeby się samodoskonalić, samorealizować przede wszystkim musimy, nie,
niewłasciwe słowo - uznać własną niedoskonałość, przyznać sobie to prawo do
pomyłek, a innym do zwracania nam uwagi. Oczywiście w sposób taktowny i jak
najbardziej życzliwy...

[shangri.la]

Czy SOMODOSKONAŁOŚĆ musi mieć jakieś lustro?:)

[wichrowe_wzgorza]

shangri.la napisała:

> Czy SOMODOSKONAŁOŚĆ musi mieć jakieś lustro?:)

Jasne... Toc to oczywiste i warte doświadczenie, bo pozwala się zastanowić.

[shangri.la]

Zgadzam się z Tobą w pełni, ale spróbuj przekonać kilku forumowych ,
napuszonych własną "samodoskonałością" bywalców, że nikt z nas nie jest samotną
wyspą i jesteśmy sobie wzajemnie potrzebni :)