Czy nieśmiałość utrudnia życie?

[Gość: Reda]

Jak sądzicie – czy ludzie nieśmiali mają utrudnione życie? Czy dojście do
jakiejkolwiek kariery w życiu dla nich jest czymś szczególnie niezwykłym i
zdarza się tylko w sporadycznych przypadkach? Czy to jest jeden wielki
koszmar, czy cecha jak każda inna i można się jej pozbyć jeśli się nad tym
pracuje?

[Gość: mada]

utrudnia...!

[empeka]

Jasne!

[Gość: roj]

dobrze by było,gdyby tutaj zabrali głos ludzie, którzy będąc z natury nieśmiali
osiągnęli w życiu coś niezwykłego.
Mnie osobiście ten temat bardzo się podoba. W moim przypadku tak się składa, że
nigdy nie miałem z tym problemów. No może kiedyś, gdy miałem naście lat,ale
poradziłem sobie i bardzo szybko nie wiedząc kiedy, doszedłem do formy i jest
OK!

[julla]

Na pewno utrudnia. Mam wrażenie, że nieśmiali to ludzie wycofani albo
wycofujący się zbyt łatwo, własciwie tylko z sobie tylko znanych powodów.

[Gość: er]

na pewno utrudnia ale tylko niektórzy sobie z tym nie radzą.Jest tylko czasem
b. trudno WIEM COŚ O TYM!!!!

[Gość: weronka?]

Mysle, ze ludzie niesmiali to osoby o bardzo zanizonej samoocenie. Uwazaja sie
za brzydkich , niezgrabnych, glupich itp. Jesli na to naloza sie okreslone
cechy temperamentu, charakteru - koszmar.
Ze swoja niesmiałoscia , taką "wrodzona" walczylam cale zycie i efekty sa
calkiem dobre. W tej chwili nie mam wiekszego problemu , zeby publicznie sie
wypowiedziec, a tego m.in wymaga moja praca.

[Gość: inka19]

A jak się walczy z niesmiałością?Co pomaga w jej ustąpieniu?Co trzeba robić aby
być mniej nieśmiałym, a najważniejsze,jak zmienić swoje myślenie?

Inka 19

[komandos57]

Przebierz sie za babe jage.No,chyba ze nie musisz.I szalej.Strasz dzieci,obiecuj starym pannom facetow,facetom daj po Barbie. Twoje sztuczne szczeki ci
opadna,kiedy pokonasz niesmialoscia.

[huanka]

Utrudnia i to bardzo. Dowiaduję się o tym za każdym razem gdy poznaje kogoś
nowego i w każdej sytuacji, w której ktos mógłby mnie oceniać. Chcesz się
dowiedzieć czegoś więcej na ten temat proponuję książkę Zimbardo "Nieśmiałość".

[Gość: inka19]

No wiesz to raczej nie pomoże.
A może ty masz jakąś głęboko tkwiącą i trawiącą cię od środka urazę do
świata,co ;))?
Pzdr


(Jakby ci to powiedzieć: jutro to dziś tylko, że nowe)

[Gość: weronka?]

Samo zycie zmusza nas do tego.Im wiecej trudnosci i swiadomosc, ze nikt Ciebie
nie wyreczy, ze sama musisz pojsc, zalatwic. Odpowiedzalnosc za druga osobe
np . dziecko. A poza tym mialam mozliwosc uczestniczenia w roznych warsztatach
pedagogicznych , psychologicznych, gdzie trzeba bylo sie otworzyc, uswiadomic
swoje slabe i mocne strony. Tam dowiedzialam sie, ze wiecej osob ma podobne
problemy, ze nie jestem sama. To mi naprawde pomoglo.

[ewakurz]

Redo, co to wlasciwie jest niesmialosc? Krotkie wahanie, zanim zawrzesz
znajomosc? Poczucie, ze jest sie mniej wartym niz rozmowca? Brak zaufania do
siebie? Czy piorunujace przekonanie, ze jest sie pylkiem, i w dodatku takim co
ma rece, nogi i szczeke z olowiu i ze jakiekolwiek staranie wyjscia z tego
paralizu oznacza unicestwienie? Pytam dla zasady "poznaj wroga, zanim
przystapisz do walki" ;) Przypuszczam, ze praca nad ta cecha jest
proporcjonalna do jej sily i korzonkow...

[Gość: do Weronki]

Proszę o odpowiedż - gdzie można zapisać się na takie warsztaty? Wiem, że na
studiach na wydz. PSYCHOLOGII mają takie warsztaty, ale poza tym?
Proszę o kilka słów na ten temat.

[Gość: weronka?]

Przykro mi, ale tutaj nie moge ci pomoc.Warsztaty, o ktorych pisalam byly
organizowane dla nauczycieli .Ale skontaktuj sie z jakas poradnia
psychologiczna, moze poprzez telefon zaufania, poszukaj tez w internecie.

Głowa do góry:)

[Gość: do Weronki]

Dziękuję za informację - mam nadzieję, że uda mi się coś załatwić
POZDRAWIAM!

[Gość: ona]

niesmialosc, bardzo utrudnia zycie. ale jak sobie radzic z paralizujacym
lekiem ???

[Gość: oza]

myślę, że lęk to jest już zupełnie coś innego i na pewno nie ma nic wspólnego z
nieśmiałością. Myślę, że może być tu potrzebny jakiś rodzaj terapii. Polecam
wizytę u psychologa, jeśli sama nie potrafisz sobie z tym poradzić.

[gregman_75]

Tak ludzie niesmiali maja bardzo utrudnione zycie. Wiem to z wlasnego doswiadczenia. U mnie niesmialosc wynikala z braku poczucia wlasnej wartosci, ktore zostalo zaszczepione mi przez rodzicow. Nie zdawalem sobie z tego sprawy, myslalem, ze tak juz bedzie u mnie w zyciu, az do momentu kiedy poznalem wspaniala dziewczyne. To pierwsza osoba w moim zyciu, ktora zaakceptowala mnie takiego jakim jestem i odkryla we mnie prawdziwa osobowosc. W przeciagu bardzo krotkiego czasu, stalem sie zupelnie innym czlowiekiem, wyszedlem do ludzi, nie mam problemu z nawiazywaniem nowych znajomosci, niesmialosc praktycznie calkowicie zniknela, wszystko stalo sie o wiele bardziej proste, wreszcie moge funkcjonowac normalnie w spoleczenstwie. Jedna mysl niestety meczy mnie uporczywie, tak bardzo szkoda mi tych wszystkich zmarnowanych lat, kiedy to zylem w nieswiadomosci, ale przyjdzie czas ze ta mysl odejdzie i bede zupelnie uleczony. Pozdrawiam wszystkich ktorzy maja podobne problemy.

[Gość: do gregmana]

bardzo lubię tę rubrykę i często ją odwiedzam,aczkolwiek nie wszystkie wątki
mnie interesują. Ten wątek jest wyjątkowo ciekawy - lubię wnikać w psychikę
drugiego człowieka. Ty wydajesz mi się być osobą bardzo wrażliwą i stąd tego
rodzaju problemy. Masz rację, że w takiej sytuacji ważne jest, żeby spotkać
kogoś w swoim życiu kto nas zaakceptuje takich jakimi jesteśmy. I Ty właśnie
miałeś to szczęście. WIELKIE SZCZĘŚCIE, bo wyobraż sobie, że zasłużyłeś na to.
Powiem więcej - JESTEŚ BARDZO WSPANIAŁYM CZŁOWIEKIEM - taki wniosek wysnułam z
Twojego listu i to wcale nie jest komplement.Nie zrób zawodu tym, którzy w
Ciebie wierzą!!!!!!

[gregman_75]

Dziekuje ze jakas mila kobietka zainteresowala sie tym co napisalem :) Masz racje, mam wielkie szczescie, bo w innym wypadku dalej bylbym wiezniem wlasnej psychiki. Teraz jestem wolnym czlowiekiem i wierze, ze w zyciu jeszcze cos osiagne, na pewno postaram sie wychowac swoje dzieci tak, zeby znaly swoja wartosc i nie mialy takich problemow jak ja. Pozdrawiam Cie serdecznie

[Gość: Karolek]

Ja mam bardzo, bo jestem niesmiala w obecnosci mojego chlopaka i slowo w jego
pierwszym jezyku mi nie przejdzie przez gardlo. Natomiast do woli moge
rozmawiac z kazdym innym.
Glupie to, bardzo glupie.
K.

[Gość: do Karolka]

To nie jest wcale głupie tylko chwilowe - przejdzie Ci z czasem, a już na
pewno wtedy, gdy dłużej będzie trwała Wasza znajomość i częściej będziecie się
spotykać. Poza tym wiek ma również tutaj duże znaczenie. Najczęściej jest to
typowe dla nastolatków. Mówię ogólnie, bo przecież nie wiem ile Ty masz lat.
Zatem bądż cierpliwa. Tak w ogóle to Ci zazdroszczę takiej nieśmiałości,bo
bierze się ona z uczucia jakim darzysz swoją sympatię, a to jest PIĘKNE!!!

[Gość: do nieśmiałych]

UTRUDNIA BARDZO!!!!!
Dlatego należy dużo pracować nad sobą. Proponuję czytać książki psychologiczne,
np. "ENTUZJAZM ZMIENIA WSZYSTKO"-N.V.Peale
Bardzo pomaga! Spróbujcie! POZDRAWIAM WSZYSTKICH NIEŚMIAŁYCH!

[Gość: Rh]

Zgadzam się z przedmówczynią. Polecam również "NIESKOŃCZONE ŻRÓDŁO TWOJEJ MOCY"
-Joseph Murphy.

[Gość: Drd]

- bardzo -
Dużo trzeba pracy włożyć, żeby coś osiągnąć. Nie każdy może sobie z tym
poradzić. POZDRAWIAM!

[ha-jo]

zabciu, nie czytalem wczesniejszych postow, ale powiem ci jedno, wsluchaj sie
dobrze w moje pismo, bo na tym forum bywam tylko wtedy, kiedy fazy ksiezyca
tworza litere h, jak teraz od 4 godzin.niesmialosc podohnie jak kazdy inny
problem w zyciu, moze ci albo pomoc, albo zaszkodzic.pytanie, jak ty
traktujesz swoja niesmialosc.no jak?

[Gość: do ha - jo]

Dla mnie moja nieśmiałość zawsze b. utrudniała życie. Nadal stanowi jakiś
problem, ale mogę powiedzieś, że nauczyłam się z nią żyć. Chociaż czasem nie
jest wcale łatwo. POZDRAWIAM!

[Gość: dr]

OWSZEM

[Gość: Hr]

Myślę, że wystarczy się dowartościować, dużo czytać, rozszerzyć swoje
zainteresowania - ułatwi to życie także, a może przede wszystkim NIEŚMIAŁYM!!!

[Gość: SMUT]

Zapisać się na warsztaty psychologiczne.
POMAGA!

[Gość: Istriiia]

Niesmiałość na pewno baaardzo utrudnia życie. Dla mnie szczególna zmorą jest
czerwienienie się policzków w sytuacjach stresujących(okropność!)...To wszystko
jest na pewno związane z moja niska samooceną,dlatego trzeba UWIERZYĆ W SIEBIE!
Ponadto przełamywac się na kazdym kroku!Zagadujcie nowych ludzi, chociazby na
przystanku,w sklepie(zapytajcie ekspedientke o cenę róznych produktów
itp.).Najwazniejsze to rozmawiać i przebywac w towarzystwie innych ludzi.
Kolejnym etapem mogłoby byc właczanie się do dyskusji w gronie nieznanych osób.
Nie wiem jak wy,ale ja w takich sytuacjach siedze sobie cichutko i przysłuchuje
się rozmowie pozostałych, mimo, że zazwyczaj mam duzo do powiedzenia...Czasami
moje wnętrze wręcz "krzyczy" bym wyszła ze stworzonego przez siebie
więzienia,ale nie daję rady...Najsmieszniej jest, gdy ide na spacer z rodzicami
moich koleżanek. W takich sytuacjach równiez prawie się nie odzywam i póxniej
wychodzę na dziwoląga ;))) A ja tak na prawde bardzo lubie przebywac z innymi
ludźmi, bardzo potrzebuje czyjegos towarzystwa.Jeżeli tylko nadaży się taka
możliwośc spróbuję powalczyć z niesmiałością...która jest jak to ktos
powiedział pasmem straconych szans...
--------------------------------------------
Uśmiechy dla WSZYTSKICH NIEŚMIAŁYCH => :))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

[avrillka]

Gdybyby ktoś nie wiedział jak bardzo niesmiałość może utrudniać życie...polecam
zajrzeć na stronę www.republika.pl/shyness/ i przeczytać kilka tekstów
zatytuowanych 'z autopsji' :)

niesmialosc moze byc zaleta

[samo_zyciepl]

jezeli sie nie laczysz latwo z roznymi ludzmi
mnie to na dobe wyszlo w zyciu


Gość portalu: Reda napisał(a):

> Jak sądzicie – czy ludzie nieśmiali mają utrudnione życie? Czy dojście do
>
> jakiejkolwiek kariery w życiu dla nich jest czymś szczególnie niezwykłym i
> zdarza się tylko w sporadycznych przypadkach? Czy to jest jeden wielki
> koszmar, czy cecha jak każda inna i można się jej pozbyć jeśli się nad tym
> pracuje?