Jestem taki...

[cossa]

jakiego widze sam siebie czy takim jakiego widza mnie inni?

pozdr.cossa

pees. nie wiem czy napisalam poprawnie gramatycznie,
ale chyba wiadomo o co chodzi ;)

[Gość: js.]

Jak dla kogo...

[cossa]

a dla Ciebie?
pokrywa sie opinia innych z opinia o sobie samym?

pozdr.cossa

Gość portalu: js. napisał(a):

> Jak dla kogo...

[Gość: js]

A jaka jest opinia o mnie? [twoja]

[riena]

a u Ciebie dzisiaj
gdziekolkwiek jestes
tez tak wialo nad ranem?

pozdr.cossa

Gość portalu: js napisał(a):

> A jaka jest opinia o mnie? [twoja]

[Gość: Js.]

:))) też. I padało. A miałem pójść biegać...;/

[cossa]

to dramaturgia okrutna, ale za to dzis
od swietego mikolaja
dostalismy pierwsze platki sniegu ;)

warto bylo ;)
pozdr.cossa


Gość portalu: Js. napisał(a):

> :))) też. I padało. A miałem pójść biegać...;/

[procesor]

Róża wygląda inaczej dla mnie - inaczej dla pszczoły.

Ale to wciąz ta sama róża..

A co myśli o sobie sama róża?? :))

[cossa]

a mysli? ;)

procesor napisała:

> A co myśli o sobie sama róża?? :))

[procesor]

cossa napisała:
> a mysli? ;)
> procesor napisała:
> > A co myśli o sobie sama róża?? :))

A gdyby myślała?? ;)

Nie, tu chodzi o ten rdzeń, to coś co jest jednakie niezalenie od tego czyim
okiem sie spojrzy.

I diament, i grafit, i to czarne czym mozna w piecu napalic - to wegiel,
pierwiastek C.
Ale jak róznie wyglądają. Odwróc sytuacje - ktos powie: mam w ręku bryłę
pierwiasta "C". Co trzyma w ręku? Choć w różnej postaci to cały czas jest
węgiel.
Czy kolega z pracy powie że jestem "A", czy siostra że jestem "B", czy sąsiadka
że "C" - to wciaz jestem - JA.

:))

[Gość: Js.]

Aha, w ten sposób. Proste. Za proste na definicję istnienia.
Określanie węgla i tak jest sztuczne i relatywne ;/

[procesor]

Gość portalu: Js. napisał(a):
> Aha, w ten sposób. Proste. Za proste na definicję istnienia.
> Określanie węgla i tak jest sztuczne i relatywne ;/

Oj. Od czegos trzeba zaczać. :)

I nie o istnienie tu chodzi - ale o widzenie tego istnienia.

[kwieto]

Ani jedno, ani drugie.

[cossa]

wiec jakim sie jest wg Ciebie? ;)

kwieto napisał:

> Ani jedno, ani drugie.

[kwieto]

Pytasz o bycie "jakims" jako takie, czy raczej o to, kto widzi wiecej Twojej "prawdziwej twarzy" - Ty
czy otoczenie?

[cossa]

nie sprecyzowalam - nic nie umknie, cholwcia
(albo kurde bemol)

ktora z opcji najblizsza
czy ktoras w wymienionych
czy moze jeszcze inna?

a moze zadna?

pozdr.cossa

[kwieto]

Wiesz, mialem pare razy sytuacje gdy spojrzalem na siebie z zupelnie innej perspektywy i bardzo
sie zdziwilem tym co zobaczylem. (nie zebym zobaczyl seryjnego morderce, ale bylem zaskoczony
tym, jak bardzo roznilo sie to od mojej dotychczasowej opinii o sobie). Od tego czasu raczej
unikam mowienia "jaki jestem" bo zdaje sobie sprawe jak bardzo moge sie mylic.

Ale, z drugiej strony, moje zdziwienia nijak sie nie mialy do opinii otoczenia, ktore mialo o mnie
zdanie jeszcze inne...

Zatem ani ja nie jestem taki jak siebie widze, ani taki jakim mnie widzi otoczenie. Czy w ogole ktos
moze zobaczyc jaki jestem? Moze Bog, ale tez nie bylbym taki pewny...

Inna sprawa, to czy mozna w ogle byc "jakims". Przeciez czyjes zachowanie jest tylko czesciowo
wyznaczane przez swiadome decyzje, wplyw ma rowniez otoczenie, emocje, podswiadomosc...
Moze sie okazac, ze w dwoch identycznych sytuacjach, oddalonych od siebie o jakis czas ta sama
osoba zachowa sie kompletnie odmiennie. I zarazem w obu przypadkach autentycznie, szczerze,
prawdziwie.
A przeciez ten jej "jestem jakis" bedzie w obu tych zdarzeniach kompletnie inne

[Gość: Js.]

w jaki sposób zdefiniowanie tego jakim się jest wpłynie na cokolwiek?
I jak sprawdzić tezę?

Opisanie czegoś, opowiedzenei czym jest opiera się na porównaniu.
Możemy dać punkt odniesienia dla wszystkich ludzi, zwierząt, istnień, cząstek
elementranych... w zależności od tego jak bardzo chcemy być dokładni, i wtedy
rozpocząć definiowanie. Don't You think? ::) Mutated goodnight.

[kwieto]

Wiesz, tutaj zgadzam sie z Zen-istami i Tao-istami - jasne (i jak najbardziej dokladne) okreslenie
sie daje zludne poczucie bezpieczenstwa, na ktorym mozna budowac swoj swiat (z podkresleniem
slowa "swoj").
Wiesz, wystarczy okreslic sie jako piekny/brzydki, madry/glupi, itd., itp. zeby sobie znalezc
spokojne miejsce w swiecie i zaczac sie w ramach tego "urzadzac".

Ja np. przez bardzo dlugi czas czerpalem autentyczna sile z tego ze "jestem inteligentniejszy niz
przecietna" - pozwalalo to miec poczucie wyzszosci nad tymi, ktorych intuicyjnie odbieralem jako
"lepszych od siebie" itd....
Dokladne okreslanie sie metoda na dowartosciowanie wlasnej osoby?
Chyba cos w tym guscie.

[Gość: Js.]

Jest to wygodne. na pewno. Jednak czy najlepsze? :)))
[to moje kultowe pytanie :D ]

A ja zgadzam się ze stoikami . :::)
Jeżeli nasze szczęście opieramy o rzeczy od nas niezależne [ogół] to w każdej
chwili możemy stać się nieszczęsliwi [średnia się podniesie itp.].

Wygląda mi, że definiowanie tak, ale w stanie przejściowym, keidy musimy
odłożyć małe problemy, żeby poradzić sobie z tymi dużymi.

To taki analog makijażu, tylko psychologiczny . ;)

[kwieto]

Gość portalu: Js. napisał(a):

> Jest to wygodne. na pewno. Jednak czy najlepsze? :)))
> [to moje kultowe pytanie :D ]

Niektorzy uwazaja ze tak, Zen-isci twierdzili ze nie.
Osobiscie sklaniam sie ku Zen.

> A ja zgadzam się ze stoikami . :::)
> Jeżeli nasze szczęście opieramy o rzeczy od nas niezależne [ogół] to w każdej
> chwili możemy stać się nieszczęsliwi [średnia się podniesie itp.].

A co jest od nas zalezne w takim razie?
Mam spore watpliwosci co do tego czy sam jestem od siebie zalezny :(


> Wygląda mi, że definiowanie tak, ale w stanie przejściowym, keidy musimy
> odłożyć małe problemy, żeby poradzić sobie z tymi dużymi.

> To taki analog makijażu, tylko psychologiczny . ;)

To znaczy? Bo sie chyba zgubilem - co definiowane jak w okresie przejsciowym?

[Gość: gf]

dowcip w tym, że każdy "inny" widzi co innego :)

[cossa]

to moze tez tak:
jaki wplyw mamy na to jacy jestesmy?

czesto gesto szukamy odbicia w lustrze
w oczach innych ludzi
kim jestem? na co moge sobie pozwolic? co moge tym ludziom dac a czego nie?
czasem dopasowujemy sie
pojawiaja sie komromisy mniejsze, wieksze
albo zadne

lustro moze sie wtedy na nas sie bardzo obrazic :(

wydaje mi sie, ze
rodzic uczy sie bycia rodzicem od wlasnego dziecka
oczy malucha sa w pewnym sensie takim lustrem

kochac uczymy sie od rodzicow
bliskich

oczywiscie jest pierwiastek mniejszy wiekszy
naszego wlasnego ja

niemniej ilu z Was zylo z blednym przekonaniem o sobie
pochodzacym z przeszlosci i bedace jedynie czyims widzimisie
ktore zadecydowalo, ze dzis jeszcze mowimy o sobie rzeczy
przez nas nie "sprawdzone", a jedynie zaslyszane kiedys tam
przez wychowawcow, rodzine..

pewnie jak zwykle kraze wokol tematu
i tego o co mi chodzi
wybaczcie ;)

pozdr.cossa

[procesor]

cossa napisała:
> to moze tez tak:
> jaki wplyw mamy na to jacy jestesmy?

Cosso - to na drugi watek!

A co do widzenia jeszcze i luster - pamietaj że nasz mózg to taki dziwny twór
co nawet może anorektyczkę przekonac że ten szkielet z lustra to potworny
grubas!

[cossa]

procesor napisała:

> Cosso - to na drugi watek!

nie bedziemy robic sztucznego tloku :)

> A co do widzenia jeszcze i luster - pamietaj że nasz mózg to taki dziwny twór
> co nawet może anorektyczkę przekonac że ten szkielet z lustra to potworny
> grubas!
>
faktycznie - tu rozszerzamy temat o wplywie naszego myslenia na dzialanie mozgu.
zwariowac idzie od tego wszystkiego ;)

byc tak naprawde soba to jak bardzo banalna tak trudna rzecz.. :)
tak mi sie jakos wydaje ;)

pozdr.cossa

To mozna nie byc soba? N/T

[kwieto]

[cossa]

wydaje mi sie, ze tak

Kiedy i w jaki sposob?

[kwieto]

Bo ja wiem, jakis przyklad?

tzn co przez to rozumiesz ;)

[cossa]

no bo soba jestesmy
nikim innym

tylko czy to "soba"
jest faktycznie tym co jest w nas ;)
a nie odruchem
wyuczona reakcja

pozdr.cossa

[kwieto]

A czy wyuczona reakcja nie moze byc "faktycznie tym co jest w nas"?

[malvvina]

A Nietzche oszalal zeby uniknac odpowiedzialnosci
lubie go czytac

A co ma tu odpowiedzialnosc do rzeczy?? N/T

[kwieto]

[malvvina]

hihi

[kwieto]

Ale co rozumiesz przez "wplyw na to jacy jestesmy"?
Co nas ksztaltuje, jako takich?

Otoczenie najczesciej jest impulsem, od nas zalezy co z tym impulsem zrobimy. Praca zespolowa?

[cossa]

moze nie bezposrednio co nas faktycznie ksztaltuje,
ale to co ma wplyw na to co o sobie myslimy

pochwaly, nagany, opinie ludzi o nas samych
ludzi na ktorych nam zalezy

a praca zespolowa..?
w podstawowce jestesmy w jakies klasie, grupie
szkola srednia rowniez
studia jak sa
no i praca
- wielu pracuje w grupie
wiec ciagle w zespole - chcac nie chcac

pozdr.cossa

[kwieto]

Troche co innego mialem na mysli mowiac "praca zespolowa".
Czlowiek i psujacy sie samochod to tez "praca zespolowa" - jest impuls (samochod sie psuje), jest
tez reakcja (czyli co czlowiek z tym impulsem zrobi). I jak sie zachowa, jaki "bedzie" w tej
konkretnej sytuacji. Ale musi byc zespol: zepsuty samochod i czlowiek.

pochwaly, nagany... na jednych to wplywa, na innych nie...

[Gość: gf]

Ja tam zawsze byłam podejrzliwa w stosunku do krytykantów mojej skromnej osoby,
hihi ;)

a serio: trzeba się otaczać ludźmi o podobnej wrażliwości, bo ja wiem? systemie
wartości, sposobie patrzenia na świat. to wręcz warunek zdrowia.

re: uczenie się miłości
uważam, ze się mylisz - rodzimy się z instynktowną zdolnością do kochania
tylko niektórym po drodze coś takiego się robi (inni im robią?), coś im się
zamyka i tracą tą naturalną zdolność

no nie wiem, może dochodzą do wniosku, że bardziej opłaca się kochać siebie?

[cossa]

Gość portalu: gf napisał(a):

> re: uczenie się miłości
> uważam, ze się mylisz - rodzimy się z instynktowną zdolnością do kochania
> tylko niektórym po drodze coś takiego się robi (inni im robią?), coś im się
> zamyka i tracą tą naturalną zdolność

tez jestem zdania, ze rodzimy sie z ta zdolnoscia. czyli czlek rodzi sie dobry.
pozniej ktos cos popsuje i nagle staje sie z dobrego - zly. czy faktycznie? a
moze probuje wyprostowac cos co mu zostalo zabrane, a nie potrafi?
inni go postrzegaja - zly.
i albo w to uwierzy albo nie.

> no nie wiem, może dochodzą do wniosku, że bardziej opłaca się kochać siebie?

mysle, ze jesli umie sie kochac siebie to rowniez umie sie kochac innych. cos co
czesto jest postrzegane jak samouwielbienie jest czesto po prostu wygoda. bez
specjalnie dopisywanych teorii.

pozdr.cossa

pees. a w ogole o co mi chodzi, do jasnej? ;)

[malvvina]

nie wiem czy czlowiek rodzi sie dobry
ale napewno nie rodzi sie zly
ha ! co za mysl !
ludzie maja dokladnie taki moj obraz jaki im daje

z wyjatkami
(patrz rysunek aniolkow girl :-)
zreszta nigdy nie wiem jakim cudem czasem pojawia sie tacy ktorzy nie daja sie
nabrac i nie jedza kaszki mannej ktora im troskliwie podtykam :-)

[Gość: az]

> pees. a w ogole o co mi chodzi, do jasnej? ;)
Wydaje mi się, że szukasz wymówki dla siebie, dla innych.
Jestem zwolennikiem 100% odpowiedzialności.
Każdy z nas jest odpowiedzialny za swoje myśli, słowa, uczynki i zaniedbania,
od momentu poczęcia, aż po grób.
Okoliczności się pojawiają, albo "ktoś, coś" nimi steruje.
To moje życie i ja jestem za nie odpowiedzialny. To, że ktoś coś o mnie myśli,
że ktoś kiedyś coś o mnie powiedział, nie zwalnia mnie z tej odpowiedzialności.
Albo inaczej: to, że ktoś coś o mnie mówi, to moja wina (zasługa), nie tej
mówiącej osoby.
I te wszystkie okoliczności należy z pokorą przyjmować i przestać winić innych
za nasze życie.
Oczywiście przyjmowanie z pokorą nie oznacza bezczynności.

Co do pierwotnego pytania:
Jesteś taką jaką siebie widzisz. Ale i tu warto mieć kilka dowodów na poparcie
swojego punktu widzenia.

bez skrajności :)

[procesor]

Gość portalu: az napisał(a):
> Wydaje mi się, że szukasz wymówki dla siebie, dla innych.
> Jestem zwolennikiem 100% odpowiedzialności.
> Każdy z nas jest odpowiedzialny za swoje myśli, słowa, uczynki i zaniedbania,
> od momentu poczęcia, aż po grób.

No nieeeee. Bez przesady. Od momentu poczęcia to ty sobie możesz dwoic sie i
troic a nei zalezy to od ciebie. POtem to mozesz mamusię w watrobe kopnąć..
A jak sie juz urodzisz to nawet nie odpowiadasz za to kiedy pieluszke zmoczysz..

Troche przesuń ten moment odpowiedzialności za swoje czyny.. Ze słowami od
poczęcią i myślami tez moze byc problem. Że nie wspomnę o zaniedbaniach. :)

Bez wykrętów

[Gość: az]

No to na kogo zwalasz winę (zasługi) za swoje losy od momentu poczęcia, i kiedy
kończy się ten okres odpowiedzialności innych, a zaczyna danej jednostki?
A może cofniemy się do okresu przed poczęciem? Dlaczego np. rodzić się
niektórym przychodzi w nędzy, a innym w bogactwie?
Zgoda - płód nie pisze referatów.

[procesor]

Gość portalu: az napisał(a):
> No to na kogo zwalasz winę (zasługi) za swoje losy od momentu poczęcia, i
> kiedy kończy się ten okres odpowiedzialności innych, a zaczyna danej
> jednostki? A może cofniemy się do okresu przed poczęciem? Dlaczego np. rodzić
> się niektórym przychodzi w nędzy, a innym w bogactwie?
> Zgoda - płód nie pisze referatów.

A może ja odwróce pytanie?
A co, uważasz że płód wystawia łepek i mówi do matki: słuchaj mamo, idź na
zabieg nie podoba mi się pomysł by sie urodzić?? Albo: mamo, postanowiłem że
będę miała fenyloketonurie? Albo: mamuś, wiesz ja to sobie zafunduję rozszczep
podniebienia a! i żółtaczke od ciebie ściagne, dobra?? I nie zapomnij przyćpać!
Ze o papierochach i alkoholu nie wspomnę..

Wg ciebie płód sam za to odpowieda, tak zdecydował i juz.
No i chyba dziecko nie wybiera sobie rodziców? (dobrze, dobrze wiem że Imagine
pewnie byłby innego zdania :) ) Tez od poczęcia jest odpowiedzialen że smao
sobie takich wspaniałych lub takich [....] wybrało?

Za co odpowiada taki mały człowiek? Jest całkowicie zalezny od innych. Sam się
nie nakarmi ani nie przewinie. Odpowiedzialność? Przychodzi z wiekiem. W miarę
zdobywania umiejętności rozszerza sie nasza świadomość - decydujemy świadomie
by wsadzić kanapke do video czy sprawdzić jak gorący jest prodziż, uciec matce
na ulice pod rozpędzony samochód (może pod samochód to raczej nie decyzja ale
że uciec - tak).

Obserwowałes jak rośnie tak mały człowiek?

Gdzie granica odpowiedzialności? Zalezy za co.
Uważam nadal że przesadziłes z odpowiedzialnościa za wszystko od poczecia. No
chyb aże to kwestia twoich przekonań religijnych.. ale chyba nie chodziło ci o
grzech pierworodny?!

[Gość: az]

Ponieważ sprawa pojawienia się nowego(?) człowieka (poczęcia?) jest dla mnie
niejasna, mam do wyboru - uznać, że to ja kieruję swoim życiem(?) zawsze, przed
poczęciem i po śmierci, albo założyć, że pojawiam się jako losowy przypadek w
naturze, i wtedy można mieć pretensje o wszystko do wszystkich.
Powyższe nie wynika z żadnych moich przekonań religijnych.

[procesor]

Gość portalu: az napisał(a):
> Ponieważ sprawa pojawienia się nowego(?) człowieka (poczęcia?) jest dla mnie
> niejasna, mam do wyboru - uznać, że to ja kieruję swoim życiem(?) zawsze,
> przed poczęciem i po śmierci, albo założyć, że pojawiam się jako losowy
> przypadek w naturze, i wtedy można mieć pretensje o wszystko do wszystkich.
> Powyższe nie wynika z żadnych moich przekonań religijnych.

Coś się uparł tak na to "zawsze"?

Sam dopisałes "?" do tego że kierujesz swoim zyciem.
Na ile stereujemy swoim zyciem? Na ile inni? Na ile
Bóg/natura/przypadek/fatum/przeznaczenie??

Pojawiasz sie na swiecie jako mały cud. :) Niezależnie od tego czy chciany czy
nie. Kiedys rozważałam jakie to jest niesamowite. Niby wszytsko wiemy - łączy
sie plemnik i jajeczko, dziela się dzielą i mamy nową ludzka istote. Kurcze -
ale jak sie NAPRAWDĘ w to zagłębic - TO JEST NIEWIARYGODNE!! Film (technika
umozliwiająca zrobienie go to tez coś niesamowitego!) pokazujący powstanie
człowieka już od momentu wielkiego wyscigu plemników - jest wspaniały. Mozna
sie zastanawiac - no tak , tak jest ale DLACZEGO?? :)


Zaraz a od czego zaczęliśmy?? ;)
A od kiedy odpowiedzialnosc za myśli mowe czyny i zaniedbania?? :)
A myslisz że da sie okreslic jakies sztywne normy??

[Gość: az]

Pominięcie słowa "zawsze" byłoby wykrętem.
(?) tyczy słowa "życie". Bo nie wiem czy można nazwać życiem istnienie przed
poczęciem i po śmierci.
Myślę, że akt poczęcia jest wiarygodny, ale niepojęty.
Od kiedy odpowiedzialność? Od początku - myśli, słów, czynów i zaniedbań.
Sztywne normy - nie da rady. Musielibyśmy być robotami.

[procesor]

cossa napisała:
> czesto gesto szukamy odbicia w lustrze w oczach innych ludzi
> kim jestem? na co moge sobie pozwolic? co moge tym ludziom dac a czego nie?
> czasem dopasowujemy sie pojawiaja sie komromisy mniejsze, wieksze
> albo zadne

Ale czy przez to jestesmy bardziej soba czy mniej? Dopasowując sie do wyobrazęń
innych? A jesli ktoś jest szaleńcem? Przeciez nie będziemy sie dopasowywac do
jego wizji?


> wydaje mi sie, ze
> rodzic uczy sie bycia rodzicem od wlasnego dziecka
> oczy malucha sa w pewnym sensie takim lustrem

Nie. Nie tylko. Uczy nas dziecko - i uczyli nas rodzice zapisując się swym
postępowaniem w naszej pamięci. Albo jakim być - albo jakim NIE byc.


> kochac uczymy sie od rodzicow
> bliskich

Tak. Zdecydowanie - od rodzicó. Od matki w pierwszej kolejności - bo już przed
narodzeniem.

> niemniej ilu z Was zylo z blednym przekonaniem o sobie
> pochodzacym z przeszlosci i bedace jedynie czyims widzimisie
> ktore zadecydowalo, ze dzis jeszcze mowimy o sobie rzeczy
> przez nas nie "sprawdzone", a jedynie zaslyszane kiedys tam
> przez wychowawcow, rodzine..

E, to raczej sami sobie nierealne obrazy tworzymy w głowach na postawie
zasłyszanych wieści.. :) Nikt nas nie zmusza - na ogół..

wlasciwie to..

[cossa]

napisalam dwa zdania
a teraz sie poce nad odpowiedziami

i sie zorientowalam rezolutnie
ze wlasciwie nie wiem o co mi chodzi ;(

pozostalo mi tylko pozdrowic ;)
cossa

[malvvina]

wiesz tylko nie chcesz powiedziec :-)

[cossa]

jak bune dydy
nie klamie :)

[kurde.bemol]

bunie nie dydy, dydy nie bunie, a mistrz Imagine nauczal: "zaden produkt
umyslu, w tym obraz siebie samego (obraz do cholery, nie sam obiekt)nie jest
rzeczywistoscia". nie wazne wiec co myslisz o sobie, nie jest to myslenie o
prawdziwym tobie. myslenie o tobie przez innych pomijam tu zupelnie, gdyz to
juz jest z conajmniej dziesiatej reki proba. moze masz i racje cossa, ze nie
wiesz o co ci chodzilo...
kurde.bemol

[j_ar]

> jakiego widze sam siebie czy takim jakiego widza mnie inni?

takim jakim widze sam siebie, tylko, ze czasami wizerunek nasz wlasny jest
tworzony przez innych i ciezko nam to zauwazyc....;)