Psychoanalitycy -

[iryssek]

Psychoanalitycy - ich rola polega na tym że spotykają się z pacjentem co
najmniej dwa razy w tygodniu, sam na sam i rozmawiaja na czesto bardzo intymne
tematy o których czasem nie wspomina się nawet najbardziej zaufanym ludziom.
Zastanawia mnie czy to nie prowadzi do "uzależnienia" się pacjenta, czy z
czasem nie bedzie on postrzegał swojego psychoanalityka jako przyjaciela czy
moze wrecz nie obdarzy go uczuciem? Czy nie zatrze się gdzieś kiedys granica
pacjent-lekarz? No bo skoro ta osoba będzie o nas wiedziała wszystko, wszystko
bedzie rozumiała i do tego bedzie umiała to akceptować i tłumaczyć to czego
chcieć więcej?
Co myślicie?

[phenix-v]

Myślę że to jest oczywista oczywistość :) Wiesz co to jest ZAWÓD?
Ludzki abstrakt niepowstały na drodze ewolucji tylko bzdet który
człowiek sobie WYBZDURZYŁ

[iryssek]

Czyli co, ZAWÓD lekarz jak mniemam może zawieźć? Ale wtedy psychoanalitycy
mieliby zycie jak w haremie? ;) Jak pacjent ma się uodpornić na "fluidy" terapeuty?

[phenix-v]

iryssek napisała:

> Czyli co, ZAWÓD lekarz jak mniemam może zawieźć? Ale wtedy
psychoanalitycy
> mieliby zycie jak w haremie? ;) Jak pacjent ma się uodpornić
na "fluidy" terape
> uty?


Tak np: mogą puścić mu nerwy i operacja nie powiedzie się, no chyba
że jest terminatorem ;)

[elzbieta007]

W przypadku psychoanalizy wszystkie uczucia, jakimi pacjent darzy analityka, są
przez tego ostatniego traktowane jako przeniesienie (powielenie relacji pacjenta
z jakąś ważną dla niego osobą z przeszłości). Żadnych uczuć pacjenta nie
traktuje jak skierowanych do siebie osobiście (warstwa rzeczywista relacji
terapeutycznej w psychoanalizie jest pomijana).

Relacja terapeutyczna (związek między terapeutą a pacjentem) nigdy nie będzie
przyjaźnią, ponieważ nie opiera się na równoprawności i wzajemności (a tego
wymaga przyjaźń).

Odrębną sprawą jest uzależnienie pacjenta od terapeuty, ale dobrze prowadzona
terapia rozwiązuje i ten problem.

[bajka009]

Od psychologow nie da sie uzależnic. Oni są wstrętni.

[iryssek]

> Relacja terapeutyczna (związek między terapeutą a pacjentem) nigdy nie będzie
> przyjaźnią, ponieważ nie opiera się na równoprawności i wzajemności (a tego
> wymaga przyjaźń).
Masz rację, bo przeciez terapeuta nie bedzie pacjentowi sie zwierzał ze swoich
problemów czy opowiadał o sobie. To fakt, dobrze że mi to uświadomiłaś.

> W przypadku psychoanalizy wszystkie uczucia, jakimi pacjent darzy analityka, są
> przez tego ostatniego traktowane jako przeniesienie (powielenie relacji pacjent
> a
> z jakąś ważną dla niego osobą z przeszłości). Żadnych uczuć pacjenta nie
> traktuje jak skierowanych do siebie osobiście

No to terapeuta ma sprawę rozwiazaną, natomiast pacjent może się pogubic w
swoich odczuciach bo może nie mieć świadomości o "przeniesieniu"?

[elzbieta007]

>pacjent może się pogubic w
> swoich odczuciach bo może nie mieć świadomości o "przeniesieniu"
Rolą analityka jest to przeniesienie dostrzec i pokazać pacjentowi, a następnie
zinterpretować i z pacjentem przepracować. Końcowym efektem tej pracy ma być
wycofanie przeniesienia.

[phenix-v]

iryssek napisała:

> > Relacja terapeutyczna (związek między terapeutą a pacjentem)
nigdy nie bę
> dzie
> > przyjaźnią, ponieważ nie opiera się na równoprawności i
wzajemności (a te
> go
> > wymaga przyjaźń).
> Masz rację, bo przeciez terapeuta nie bedzie pacjentowi sie
zwierzał ze swoich
> problemów czy opowiadał o sobie. To fakt, dobrze że mi to
uświadomiłaś.
>
> > W przypadku psychoanalizy wszystkie uczucia, jakimi pacjent
darzy anality
> ka, są
> > przez tego ostatniego traktowane jako przeniesienie (powielenie
relacji p
> acjent
> > a
> > z jakąś ważną dla niego osobą z przeszłości). Żadnych uczuć
pacjenta nie
> > traktuje jak skierowanych do siebie osobiście
>
> No to terapeuta ma sprawę rozwiazaną, natomiast pacjent może się
pogubic w
> swoich odczuciach bo może nie mieć świadomości o "przeniesieniu"?
>


To owe PRZENIESIENIE to kolejna bzdura bo jeśli pacjent jest pewny
swoich uczuć to wie do kogo, a jeśli nie do końca wie to na dłuższą
metę i tak wyszłoby że to LIPA

[elzbieta007]

>jeśli pacjent jest pewny swoich uczuć to wie do kogo
80% procesów psychicznych jest nieświadomych. Mało kto ma taką samoświadomość,
żeby móc o sobie powiedzieć, że się zna.

[phenix-v]

elzbieta007 napisała:

> >jeśli pacjent jest pewny swoich uczuć to wie do kogo
> 80% procesów psychicznych jest nieświadomych. Mało kto ma taką
samoświadomość,
> żeby móc o sobie powiedzieć, że się zna.


Wszystko ok, pytanie tylko na jak długo można przenieść takie
uczucia bo że na dłużej to zwykła bujda na resorach

[phenix-v]

>
>
> To owe PRZENIESIENIE to kolejna bzdura bo jeśli pacjent jest pewny
> swoich uczuć to wie do kogo, a jeśli nie do końca wie to na
dłuższą
> metę i tak wyszłoby że to LIPA


Przeniesienie na ile? tydzień 2 tyg. w porywach miesiąc, nie dłużej

[elzbieta007]

Pojęcia nie masz o psychoterapii w ogóle, a o psychoanalizie w szczególności.

Polecam:
J. Aleksandrowicz, Psychoterapia. Poradnik dla pacjentów. Wyd. UJ.

[phenix-v]

elzbieta007 napisała:

> Pojęcia nie masz o psychoterapii w ogóle, a o psychoanalizie w
szczególności.
>
> Polecam:
> J. Aleksandrowicz, Psychoterapia. Poradnik dla pacjentów. Wyd. UJ.



Jeśli nawet występuje takie przeniesienie to musi być krótki odcinek
czasowy po jakimś rozstaniu ale na pewno nie dotyczy to demonów
przeszłości (chyba że w grę wchodzą uczucia rodzinne)

[phenix-v]

phenix-v napisał:

> elzbieta007 napisała:
>
> > Pojęcia nie masz o psychoterapii w ogóle, a o psychoanalizie w
> szczególności.
> >
> > Polecam:
> > J. Aleksandrowicz, Psychoterapia. Poradnik dla pacjentów. Wyd.
UJ.
>
>
>
> Jeśli nawet występuje takie przeniesienie to musi być krótki
odcinek
> czasowy po jakimś rozstaniu ale na pewno nie dotyczy to demonów
> przeszłości (chyba że w grę wchodzą uczucia rodzinne)


Ale i tak prawda wyjdzie na wierzch i te 20% spowrotem zdominuje te
80%

[elzbieta007]

Człowiek nieświadomie w swoim normalnym, dorosłym życiu, posługuje się
schematami poznawczymi, emocjonalnymi i zachowania, które wykształcił w
dzieciństwie. NIEŚWIADOMIE. Bardzo często te schematy są dla niego samego
szkodliwe. To one odpowiadają m. in. za dysfunkcje i nerwicę.

Te schematy są bardzo silne. Dostrzeżenie ich BEZ psychoterapii jest w zasadzie
niemożliwe.

W relacji terapeutycznej niemal zawsze pojawia się zjawisko przeniesienia (i
najczęściej jest to kopiowanie relacji z matką i/lub ojcem, czasem pozytywnej,
czasem negatywnej, a najczęściej - ambiwalentnej), choć nie każda szkoła
terapeutyczna się nim zajmuje. W zależności od mnóstwa czynników to
przeniesienie może zostać szybko wycofane, ale może się utrzymywać przez cały
okres terapii, nawet trwającej wiele lat.

[phenix-v]

elzbieta007 napisała:

> Człowiek nieświadomie w swoim normalnym, dorosłym życiu, posługuje
się
> schematami poznawczymi, emocjonalnymi i zachowania, które
wykształcił w
> dzieciństwie. NIEŚWIADOMIE. Bardzo często te schematy są dla niego
samego
> szkodliwe. To one odpowiadają m. in. za dysfunkcje i nerwicę.
>
> Te schematy są bardzo silne. Dostrzeżenie ich BEZ psychoterapii
jest w zasadzie
> niemożliwe.
>
> W relacji terapeutycznej niemal zawsze pojawia się zjawisko
przeniesienia (i
> najczęściej jest to kopiowanie relacji z matką i/lub ojcem, czasem
pozytywnej,
> czasem negatywnej, a najczęściej - ambiwalentnej), choć nie każda
szkoła
> terapeutyczna się nim zajmuje. W zależności od mnóstwa czynników to
> przeniesienie może zostać szybko wycofane, ale może się utrzymywać
przez cały
> okres terapii, nawet trwającej wiele lat.



Z tego można wysnuć jeden wniosek że życie jest niezdrowe bo
zdominowane przez same nieświadome przeniesienia a oryginałów w
ogóle nie ma, myślę że to jest slepa uliczka :)

[phenix-v]

phenix-v napisał:

> elzbieta007 napisała:
>
> > Człowiek nieświadomie w swoim normalnym, dorosłym życiu,
posługuje
> się
> > schematami poznawczymi, emocjonalnymi i zachowania, które
> wykształcił w
> > dzieciństwie. NIEŚWIADOMIE. Bardzo często te schematy są dla
niego
> samego
> > szkodliwe. To one odpowiadają m. in. za dysfunkcje i nerwicę.
> >
> > Te schematy są bardzo silne. Dostrzeżenie ich BEZ psychoterapii
> jest w zasadzie
> > niemożliwe.
> >
> > W relacji terapeutycznej niemal zawsze pojawia się zjawisko
> przeniesienia (i
> > najczęściej jest to kopiowanie relacji z matką i/lub ojcem,
czasem
> pozytywnej,
> > czasem negatywnej, a najczęściej - ambiwalentnej), choć nie
każda
> szkoła
> > terapeutyczna się nim zajmuje. W zależności od mnóstwa czynników
to
> > przeniesienie może zostać szybko wycofane, ale może się
utrzymywać
> przez cały
> > okres terapii, nawet trwającej wiele lat.
>
>
>
> Z tego można wysnuć jeden wniosek że życie jest niezdrowe bo
> zdominowane przez same nieświadome przeniesienia a oryginałów w
> ogóle nie ma, myślę że to jest slepa uliczka :)



Idąc dalej tym tropem w życiu dorosłym kierujemy się jakimiś
schematami i często jest tak że wybieramy za partnerów ludzi
podobnych w jakimś sensie do kogoś tam np: do naszych rodziców
pewnie i tak w jakimś stopniu tak jest, człowiek jest istotą
posługującą się pewnymi punktami odniesienia w naturze bo inaczej
nawet nie nauczyłby się pisać ani czytać bo też coś przeniósł itd.
itd. itd......

[elzbieta007]

>często jest tak że wybieramy za partnerów ludzi podobnych w jakimś
>sensie do kogoś tam np: do naszych rodziców pewnie i tak w jakimś
>stopniu tak jest

Dobrze czaisz:)
Kontynuując: wybieramy partnerów podobnych do rodziców i mamy wobec nich takie
oczekiwania (nieświadome), jak wobec rodziców. Nasi partnerzy wcale nie chcą być
naszymi rodzicami i... zaczynają się problemy.

Teraz poczytaj coś z psychologii (ten Aleksandrowicz nie jest zły, albo Kępiński
- Poznaj siebie) i może lepiej zrozumiesz siebie.

[phenix-v]

"Kontynuując: wybieramy partnerów podobnych do rodziców i mamy wobec
nich takie
oczekiwania (nieświadome), jak wobec rodziców. Nasi partnerzy wcale
nie chcą być
naszymi rodzicami i... zaczynają się problemy."


zawsze mamy jakieś oczekiwania wobec partnerów skoro czymś się
kierowaliśmy przy ich wyborze a oni względem nas, potem dochodzimy
do kompromisów, ścieramy się poglądowo, czasem dogadujemy się czasem
nie, rozwijamy przy tym to taki znikomy wycinek ewolucji homo
sapiens podobnie jak u innych gatunków że przystosowujemy się
wszyscy wzajemnie a nie do doskonałych punktów odniesienia bo ich
nie ma.

[phenix-v]

Chcesz na siłę znaleźć jakiś absolut wyznaczający wszystko co
pachnie już dogmatem, a to na prawdę dopiero jest już niezdrowe

[elzbieta007]

>Chcesz na siłę znaleźć jakiś absolut wyznaczający wszystko co
>pachnie już dogmatem
A gdzieś Ty to u mnie wyczytał/a? Ja pisałam tylko o mechanizmach
psychologicznych. Twój wniosek to jakaś projekcja:D

[phenix-v]

elzbieta007 napisała:

> >Chcesz na siłę znaleźć jakiś absolut wyznaczający wszystko co
> >pachnie już dogmatem
> A gdzieś Ty to u mnie wyczytał/a? Ja pisałam tylko o mechanizmach
> psychologicznych. Twój wniosek to jakaś projekcja:D


Każdy wniosek jest jakąś projekcją gdyż jest wyobrażeniem czegoś np:
Twojej opinii w danej kwestii. I
cieszę się że dochodzimy do podobnych wniosków że nie ma większego
sensu rozważać i oceniać tych mechanizmów dodatnieo bądź ujemnie bo
one po prostu są jak siła ciążenia :)

[elzbieta007]

Daleko odeszliśmy od tematu wątku.
Dzięki za miłą dyskusję:)

[phenix-v]

elzbieta007 napisała:

> Daleko odeszliśmy od tematu wątku.
> Dzięki za miłą dyskusję:)


Mi również było miło.
Pozdrawiam :)

[leda16]

Kontynuując: wybieramy partnerów podobnych do rodziców i mamy wobec nich takie
> oczekiwania (nieświadome), jak wobec rodziców. Nasi partnerzy wcale nie chcą by
> ć
> naszymi rodzicami i... zaczynają się problemy.


Tak to bywa gdy laik, liznąwszy trochę pseudonaukowej beletrystyki w stylu Kępińskiego, bierze się za wykład z psychologii. Pomija niuanse,subtelności, a ludzkie wybory traktuje w sposób schematycznie prosty, żeby nie rzec - prostacki. Trudno bowiem sobie wyobrazić elżbieto007, żeby córka alkoholika oczekiwała - nawet he he - "nieświadomie", że jej wybranek będzie chlał wódę i na dzień dobry walił ją po mordzie, jak tatuś mamusię :). Laik zawsze przeceni każdy konstrukt teoretyczny, a w skrajnych przypadkach będzie się do niego modlił...Prawda zaś jest taka, że podświadomość to tylko stworzone przez Freuda POJĘCIE TEORETYCZNE, nie będące bytem rzeczywistym. W tym kontekście następną Twoją brednią jest stwierdzenie, iż 80% procent procesów psychicznych jest nieświadomych, bowiem ludzkie wybory nie są żadnymi "procesami psychicznymi", tylko decyzjami opartymi na bardzo wielu racjonalnych przesłankach. Innymi słowy, jeśli kobieta wychodzi za mąż za kryminalistę czy pijusa, to nie dlatego, że jej ojciec pił i kradł a ona "podświadomie" szuka drugiego tatuśka, tylko, że jest po prostu totalnie głupia - nie potrafi planować, przewidywać, wyciagać wniosków ze swojej i cudzej wiedzy.

[elzbieta007]

>jest po prostu totalnie głupia - nie potrafi planować, przewidywać,
>wyciagać wniosków ze swojej i cudzej wiedzy
I wszystko jasne:D Gratuluję głębi analizy.

[gadagad]

Ludzka psychika ma szansę na elastyczność.Psycholog nie jest inny od
internisty..Wie co z czego i poradzi środki, które pomogą wyjść z sytuacji
choroby.Dzieci nigdy nie wychowywały się w tak zamkniętej strukturze społecznej-
dwa, izolacja i coś tam rośnie.Rodzice istnieli dla bezpieczeństwa materialnego
i przejawów niezbyt skomplikowanego przywiązania,reszta społeczności, czy to
klanu rodzinnego, czy wioski dla spotkań z różnymi przejawami psychicznymi, przy
których uczyło się życia. Dziś dziecko wychodzące z rodziny patologicznej ma
zakodowane, nawet jak psychicznie się z rekcjami w rodzinie nie zgadza, że to
jest to.Żadna głupota, tylko instynkt zakodowany, dziewczyna od ojca alkoholika,
spotykając faceta, który ma do alkoholizmu tendencje, gdzieś tam podświadomie
poczuje otwarcie na takiego człowieka.Nie jest to zachowanie , którego chce, ale
instynkt tworzy poczucie, że to jest znajomego i bliskiego.Psycholog jest od
tego by te powiązania wyjaśnić i nauczyć jak się przed tym bronić.

[oczyszczamwas]

elzbieta007 napisała:

> W przypadku psychoanalizy wszystkie uczucia, jakimi pacjent darzy
analityka, są
> przez tego ostatniego traktowane jako przeniesienie (powielenie
relacji pacjent
> a
> z jakąś ważną dla niego osobą z przeszłości). Żadnych uczuć
pacjenta nie
> traktuje jak skierowanych do siebie osobiście (warstwa rzeczywista
relacji
> terapeutycznej w psychoanalizie jest pomijana).
>
> Relacja terapeutyczna (związek między terapeutą a pacjentem) nigdy
nie będzie
> przyjaźnią, ponieważ nie opiera się na równoprawności i
wzajemności (a tego
> wymaga przyjaźń).
>
> Odrębną sprawą jest uzależnienie pacjenta od terapeuty, ale dobrze
prowadzona
> terapia rozwiązuje i ten problem.



W tym co piszesz aż roi się od iluzji - w życiu tak jak w terapii
również może być wiele przeniesień i odwrotnie. To tak jakby myśleć
że 1 kg żelaza jest cięższy od 1 kg waty. Ktoś był kiedyś ważny a
teraz ktoś inny staje się ważny. Zarówno pacjent jak i terapeuta są
tylko ludźmi a reszta to zwykła..... iluzja

[elzbieta007]

>Zarówno pacjent jak i terapeuta są tylko ludźmi a reszta to >zwykła..... iluzja
Ba, nawet pacjent i terapeuta to iluzja. Maja - według buddystów:)

[oczyszczamwas]

elzbieta007 napisała:

> >Zarówno pacjent jak i terapeuta są tylko ludźmi a reszta to
>zwykła...
> .. iluzja
> Ba, nawet pacjent i terapeuta to iluzja. Maja - według buddystów:)



czyli jak każdy zawód i rola w którą człowiek się wciela, chyba
wracamy do punktu wyjścia, fenix miał rację

[oczyszczamwas]

bajka napisał/a

Od psychologow nie da sie uzależnic. Oni są wstrętni.


Czyli w terapii jest tak jak w życiu bo jest jego INTEGRALNĄ
częścią. Do jednych coś poczujemy do innych nie, a udawanie że coś
jest inne bo ktos założy fartuch jest złudzeniem tylko i wyłącznie

[elzbieta007]

>udawanie że coś jest inne bo ktos założy fartuch jest złudzeniem
Usiłujesz polemizować z tezą, której nikt nie stawiał. Projektujemy na ludzi
swoje nieświadome oczekiwania, powielamy nieświadomie wzorce z dzieciństwa i
robimy to zarówno z życiu, jak i w terapii. Czasem te nieświadome schematy i
wzorce są dla nas szkodliwe.

Różnica między tymi dwiema sytuacjami - codziennością a terapią - jest taka, że
w terapii ktoś te wzorce zauważa i pokazuje, dając szansę na ich zmianę.

PS. Nigdy w życiu nie widziałam psychoterapeuty w fartuchu:D

[oczyszczamwas]

elzbieta007 napisała:

> >udawanie że coś jest inne bo ktos założy fartuch jest złudzeniem
> Usiłujesz polemizować z tezą, której nikt nie stawiał.
Projektujemy na ludzi
> swoje nieświadome oczekiwania, powielamy nieświadomie wzorce z
dzieciństwa i
> robimy to zarówno z życiu, jak i w terapii. Czasem te nieświadome
schematy i
> wzorce są dla nas szkodliwe.
>
> Różnica między tymi dwiema sytuacjami - codziennością a terapią -
jest taka, że
> w terapii ktoś te wzorce zauważa i pokazuje, dając szansę na ich
zmianę.
>
> PS. Nigdy w życiu nie widziałam psychoterapeuty w fartuchu:D



Jeżeli są rzeczywiście zboczone to może i tak. Ale wtedy gorzej dal
Ciebie bo ktoś może widzieć w Tobie zboczeńca i kręci go to.
Jeżeli są dobre to nie ma potrzeby "wyrywać zdrowego zęba"

[oczyszczamwas]

elzbieta007 napisała:


> PS. Nigdy w życiu nie widziałam psychoterapeuty w fartuchu:D

Wiesz co to jest zwyczajna przenośnia ?? :)

[elzbieta007]

Szkoda mi czasu na jałową rozmowę de facto o niczym, bo nie związaną w treścią
postu autora wątku. Poczytaj trochę literatury, rozjaśni Ci się. A jeśli nie
chcesz, wiesz swoje, to też dobrze.
Pozdrawiam

[iryssek]

Widzę że rozmowa troszke zboczyła z tematu który mnie interesuje :)
Nie jestem zawodowcem ale i dla mnie jest jasne ze córka alkoholika wybierze
sobie na męża pijaka. Nie wiem do końca dlaczego, może zna ten typ mężczyzny,
moze mysli że wie jak sobie z nim poradzić bo widziała jak matka sobie radziła z
pijaństwem męża. Wiem jedynie że robi to całkowicie podświadomie, bo właśnie
gdyby była świadoma potęgi podświadomości to miałaby szanse zmienić koleje losu.

Ale mnie nurtuje coś innego. Rozmawiasz z psychoanalitykiem o różnych rzeczach,
również o seksie. No kurcze bądź co bądź to facet, widujesz się z nim całkiem
często. Zaczynasz go traktować jak co najmniej dobrego znajomego, wie o Tobie
kupę rzeczy, intymnych i nie tylko. Czy nie ma ryzyka że jedno z was nie
przekroczy granicy pacjent-terapeuta?
Jak się tego ustrzec? Cholera a może ja wyolbrzymiam? Z drugiej strony trudno go
traktować jak internistę czy choćby ginekologa, nie ta częstotliwość i długość
wizyt, no i tematy inne.
Moje obawy wynikają z tego że pierwszy raz zaczełam chodzić na taką terapię i to
od niedawna. Z obcym facetem gadam o sprawach często trudnych i bardzo
prywatnych. Kanapa i fotelik - jakbym na randce była ;)

[oczyszczamwas]

iryssek napisała:

> Widzę że rozmowa troszke zboczyła z tematu który mnie interesuje :)
> Nie jestem zawodowcem ale i dla mnie jest jasne ze córka
alkoholika wybierze
> sobie na męża pijaka. Nie wiem do końca dlaczego, może zna ten typ
mężczyzny,
> moze mysli że wie jak sobie z nim poradzić bo widziała jak matka
sobie radziła
> z
> pijaństwem męża. Wiem jedynie że robi to całkowicie podświadomie,
bo właśnie
> gdyby była świadoma potęgi podświadomości to miałaby szanse
zmienić koleje losu
> .
>
> Ale mnie nurtuje coś innego. Rozmawiasz z psychoanalitykiem o
różnych rzeczach,
> również o seksie. No kurcze bądź co bądź to facet, widujesz się z
nim całkiem
> często. Zaczynasz go traktować jak co najmniej dobrego znajomego,
wie o Tobie
> kupę rzeczy, intymnych i nie tylko. Czy nie ma ryzyka że jedno z
was nie
> przekroczy granicy pacjent-terapeuta?
> Jak się tego ustrzec? Cholera a może ja wyolbrzymiam? Z drugiej
strony trudno g
> o
> traktować jak internistę czy choćby ginekologa, nie ta
częstotliwość i długość
> wizyt, no i tematy inne.
> Moje obawy wynikają z tego że pierwszy raz zaczełam chodzić na
taką terapię i t
> o
> od niedawna. Z obcym facetem gadam o sprawach często trudnych i
bardzo
> prywatnych. Kanapa i fotelik - jakbym na randce była ;)


Na prawdę nie istnieje coś takiego jak sztuczne zakochanie, albo się
w nim zakochasz albo nie a czas to zweryfikuje, wszystkie inne
dyrdymały o relacjach służbowych zawodowych itd. itp. to zwykłe
BZDETY ! ! !

tak się składa, żę

[spiral_architect]

> Nie jestem zawodowcem ale i dla mnie jest jasne ze córka alkoholika wybierze
> sobie na męża pijaka. Nie wiem do końca dlaczego, może zna ten typ mężczyzny,
> moze mysli że wie jak sobie z nim poradzić bo widziała jak matka sobie radziła
> z
> pijaństwem męża. Wiem jedynie że robi to całkowicie podświadomie, bo właśnie
> gdyby była świadoma potęgi podświadomości to miałaby szanse zmienić koleje losu
> .
>

Psychoanaliza (jako jedna z wielu obecnie szkół terapeutycznych, co podkreślam)
kwalifikuje to następująco: ponieważ chcą nieświadomie rozwiązać konfikty, które
były udziałem ich relacji z rodzicami i relacji ich rodziców. Wysiłek rzecz
jasna tantaliczny. masz wiele racji w tym co cytuję.


> Ale mnie nurtuje coś innego. Rozmawiasz z psychoanalitykiem o różnych rzeczach,
> również o seksie. No kurcze bądź co bądź to facet, widujesz się z nim całkiem
> często. Zaczynasz go traktować jak co najmniej dobrego znajomego, wie o Tobie
> kupę rzeczy, intymnych i nie tylko. Czy nie ma ryzyka że jedno z was nie
> przekroczy granicy pacjent-terapeuta?

Zasadniczo z klasycznym psychoanalitykiem rozmawiasz bardzo niewiele. Takie
ryzyko jest zawsze, tak samo jak wiele innych "ryzyk". Dużo rozmawiasz ze swoim
terapeutą? Jesteś pewna, że to psychoanalityk?

[elzbieta007]

Twoje obawy są raczej nieuzasadnione. Prawdopodobieństwo, że terapeuta rzuci się
na Ciebie i zgwałci, jest pewnie takie samo (albo i mniejsze), jak
prawdopodobieństwo, że zrobi to wezwany do wymiany uszczelki hydraulik.

W okresie terapii terapeuta staje się dla pacjenta bardzo ważną, często
najważniejszą osobą w życiu. Uczucia, jakimi się terapeutę darzy, pozytywne lub
negatywne, mogą być bardzo silne i to jest rzecz normalna. Ale to nie działa w
dwie strony, więc raczej nie ma obawy o przekroczenie granic.

[oczyszczamwas]

elzbieta007 napisała:

> Szkoda mi czasu na jałową rozmowę de facto o niczym, bo nie
związaną w treścią
> postu autora wątku. Poczytaj trochę literatury, rozjaśni Ci się. A
jeśli nie
> chcesz, wiesz swoje, to też dobrze.
> Pozdrawiam



Tak tak Elu powtarzaj to sobie w kółko jak mantrę, jeśli to ma nie
zburzyć Twojego dotychczasowego przekonania :)

[iryssek]

Dzięki za wyjaśnienia i pomoc. Zainteresowałam się psychoanalizą, wypożyczyłam
kilka książek z biblioteki, zobaczymy czy uda mi się je przeczytać. Nie było
książek polecanych przez Elżbietę ale trafił mi się sam Freud.
Moje odczucia to było prawdopodobnie owe przeniesienie wspomniane wcześniej,
ciekawe doświadczenie które na przyszłość da mi wiedzę o co chodzi.

[k-57]

iryssek napisała:

> Dzięki za wyjaśnienia i pomoc. Zainteresowałam się psychoanalizą,
wypożyczyłam
> kilka książek z biblioteki, zobaczymy czy uda mi się je przeczytać
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

kicia, polecam Michaline Wislocka, sztuka kochania...wydanie
pogrubione z jej wlasnymi rysuneczkami....polecam...wierze ze masz
rozdwojenie jazni czytajac niekonczacy sie dialog 2
kretynow.....wyluzuj troszke...herbata z pokrzywy....lub nnawet
pokrzywy...swieze i wrzatkiem popijaj...ukoisz sie
ciut...buzka...nieszczesna, zdezorientowana...caluski....low ju

[oczyszczamwas]

k-57 napisał:

> iryssek napisała:
>
> > Dzięki za wyjaśnienia i pomoc. Zainteresowałam się
psychoanalizą,
> wypożyczyłam
> > kilka książek z biblioteki, zobaczymy czy uda mi się je
przeczytać
> xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
>
> kicia, polecam Michaline Wislocka, sztuka kochania...wydanie
> pogrubione z jej wlasnymi rysuneczkami....polecam...wierze ze masz
> rozdwojenie jazni czytajac niekonczacy sie dialog 2
> kretynow.....wyluzuj troszke...herbata z pokrzywy....lub nnawet
> pokrzywy...swieze i wrzatkiem popijaj...ukoisz sie
> ciut...buzka...nieszczesna, zdezorientowana...caluski....low ju



.... zakąś to Prozakiem i będziesz w niebie hahahahahahahaha

[oczyszczamwas]

iryssek napisała:

> Dzięki za wyjaśnienia i pomoc. Zainteresowałam się psychoanalizą,
wypożyczyłam
> kilka książek z biblioteki, zobaczymy czy uda mi się je
przeczytać. Nie było
> książek polecanych przez Elżbietę ale trafił mi się sam Freud.
> Moje odczucia to było prawdopodobnie owe przeniesienie wspomniane
wcześniej,
> ciekawe doświadczenie które na przyszłość da mi wiedzę o co chodzi.


Faktycznie, nie dłużej niż miesiąc... :)

[oczyszczamwas]

oczyszczamwas napisał:

> iryssek napisała:
>
> > Dzięki za wyjaśnienia i pomoc. Zainteresowałam się
psychoanalizą,
> wypożyczyłam
> > kilka książek z biblioteki, zobaczymy czy uda mi się je
> przeczytać. Nie było
> > książek polecanych przez Elżbietę ale trafił mi się sam Freud.
> > Moje odczucia to było prawdopodobnie owe przeniesienie
wspomniane
> wcześniej,
> > ciekawe doświadczenie które na przyszłość da mi wiedzę o co
chodzi.
>
>
> Faktycznie, nie dłużej niż miesiąc... :)


Gdyby było gdzieś z 2 lata to nie tylko Froid sroid czy k-57, ale i
śrubokręt by Ci nie pomógł :)

[8magdalena8]

Myślę, że dobrze by było abyś opowiedziała swojemu lekarzowi o tych
odczuciach, bo przecież chodzi o to aby "przeszkody" zobaczyć,
zrozumieć, pokonać, może pogodzić się z nimi ..., gabinet to
przecież odowiednie miejsce na to.