fuga27
18.05.04, 13:31
poznałam go...oboje mamy problemy w swoich małżeństwach - on wyprowadza się
od żony, ja planuję rozwód. tylko łatwiej mi te problemy znieść, a on nie
bardzo oze znaleźć sie w nowej styuacji (wyprowadzka od zony, itp.).
Zacznę od poczatku. Kontaktowaliśmy sie czestwo w sprawach zawodowych i nagle
coś zaiskrzyło. Maile, sms-y, czesto bardzo gorące. Było fajnie - miła
odskocznia. Planowaliśmy kilka spotkań prywatnych, łącznie z wyjazdem na
weekend, które w ostatniej chwili odwoływał, bo stwierdzał, ze tak nie moze,.
Potem zaproponował, abysmy troche zwolnili tempo, bo jak sie wyraził, co za
szybko to niezdrowo i szybko sie zapomina. Napisał, ze nie chce być żalem i
sutkiem, czas pokaże,n nawet jak to wszystko minie, że tak mialo być.
Nie urywamy całkiem kontaktu, ale maile są rzadsze..A mnie aż skreca, ze by z
nim się spotkać i nadal tak fajnie koresponować, chociaż tak naprawdę go
rozumiem...
Co mam zrobic? Uzbroić sie w cierpliwość, czy po prostu delikatnie go
atakować nadal i dawać do zrozumienia...:-)) Napisał mi jakiś czas temu
maila, ze na razie rzucił sie w wir pracy i samotności i na razie jest mu tak
dobrze... wiem, ze nie powinnam sie narzuca,ć, ze moze to byc chwilowe
zauroczenie, itp. Ale z drugiej strony, chce sobie i jemu pomóc, a mozepo
prostu tak ma byc.
pozdrawiam i dzięki za rady