czerwienienie się twarzy

[kkoszalina]

Czerwienię się na twarzy, nie są to słodkie rumieńce ale wręcz purpurowe... Według mnie to sprawa wychowania. Mnie od dzieciństwa mama trzymała pod kloszem, jak gdzies wyszłam to miałam być w domu na 19 najpóźniej, mimo 18 lat nigdy nie byłam na prawdziwej dyskotece czy zwykłej domówce u przyjaciół. To samo z chłopakami, ogóle z nimi się wstydziłam "zagadać". Wszystko zależy od tego jakie mamy kontakty z ludźmi. Ja mam praktycznie znikome gdyby nie szkoła. Ostatnio czerwienię sie chyba najbardziej ze wszystkich lat od kiedy mam ten problem. Wydaje mi się, że nie jestem atrakcyjną dziewczyną i to jest fakt bo do piękności nie należę, ale jestem na pewno miła, słyszałam takie opinie od ludzi, a czerwienienie sie dotknęło właśnie mnie. Inni mówią, ze to nie problem, a ja uważam, ze to gigantyczny problem... Ciągle siedze w domu, nie cierpie chodzic na zakupy, najchętniej żyłabym na bezludnej wyspie. To wydaje się dla kogoś śmieszne, a dla mnie to mała tragedia. Przez to można sobie nie poradzić w zyciu. Gdzie ja pracę znajdę jak nie mogę pracować z ludźmi, bo się ich wstydzę i boję zaczerwieniania się przy nich.
Czerwienić się zaczęłam jak miałam 12 lat, dojrzewanie.

Teraz mam 25 lat

[kkoszalina]

nie ukończyłam szkoły średniej, bo koledzy z klasy mi dokuczali i przezywali od buraków. /nie mam pracy i nie szukam, bo jak pisałam wstydzę się i boję. W dodatku do czerwienienia się doszły: nadmierne pocenie się, uderzenia gorąca i kołatanie serca. Mam nadciśnienie.

Proszę napiszcie mi czy da się jednak z tego wyleczyć, jakieś tabletki od dermatologa, zabiegi kosmetyczne? A może już tylko psycholog lub psychiatra?

[e-kasia27]

A byłaś u lekarza, takie objawy mogą być wynikiem różnych chorób. Robiłaś chociaż podstawowe badania -krew, mocz?
Jeśli wszystko jest z Tobą w porządku, to
idź do alergologa i zrób skórne testy alergiczne pokarmowe oraz badanie krwi: morfologię z rozmazem(sprawdź, czy eozynofile są podwyższone) i IgE całkowite.
W taki sposób może objawiać się alergia.
Czy w dzieciństwie nie miałaś problemów z alergią?

[snajper55]

e-kasia27 napisała:

> W taki sposób może objawiać się alergia.

A także borelioza.

S.

[e-kasia27]

Snajper, Ty to chyba zamiast głowy masz klatkę na kolorowe ptaszki, prawda?
Może byś się zastanowił trochę nad tym, co piszesz?
A jak dziewczyna nie pojmie Twoich aluzji do mnie (bo nie zorientowana w prowadzonej przez Ciebie wojnie?) i uwierzy w to, co napisałeś?
Sprawia Ci przyjemność straszenie ludzi?
To trochę sadystyczne jest, nieee?
Chcesz ze mną wojować, wojuj, ale nie rób tego kosztem niczego nie świadomych osób postronnych.

[snajper55]

e-kasia27 napisała:

> Snajper, Ty to chyba zamiast głowy masz klatkę na kolorowe ptaszki, prawda?
> Może byś się zastanowił trochę nad tym, co piszesz?
> A jak dziewczyna nie pojmie Twoich aluzji do mnie (bo nie zorientowana w prowad
> zonej przez Ciebie wojnie?) i uwierzy w to, co napisałeś?
> Sprawia Ci przyjemność straszenie ludzi?

A Tobie? Ty jej piszesz o alergii, którą wszędzie widzisz - ja jej piszę o boreliozie.

> To trochę sadystyczne jest, nieee?
> Chcesz ze mną wojować, wojuj, ale nie rób tego kosztem niczego nie świadomych o
> sób postronnych.

Ani z Tobą nie wojuję, ani nikogo nie straszę. Tobie wolno informować, to mnie też. Ja ci nie zarzucam, że sadystycznie straszysz alergią nie znających Twojego skrzywienia ludzi.

S.

[snajper55]

snajper55 napisał:

> Ja ci nie zarzucam, że sadystycznie straszysz alergią nie znających Twojego skrzywienia ludzi.

Choć prawdę mówiąc, to informowanie ludzi straszonych przez Ciebie alergią to też jest jakieś rozwiązanie. :)

S.

[kkoszalina]

Nie mam żadnej alergii, czerwienię się jak ktoś na mnie patrzy, w towarzystwie osób których nie znam lub gdy zawstydzają mnie osoby, które znam. Bolerioza też odpada, bo nigdy nie miałam kleszcza

[muszu155]

Czerwienienie się to naturalna reakcja organizmu na pewne emocje, według mnie jedyna droga to zapanowanie nad nimi. Z tego co piszesz masz z tym poważny problem, więc chyba psycholog będzie najodpowiedniejszym lekarzem.

[coach-trener]

Czerwienienie się na twarzy często ma podłoże wcześniejszych przeżyć emocjonalnych.
Przyjmując to założenie, rozwiązań należy (można) szukać:
- u psychologa
- w wiedzy (i u osób znających) NLP

Pozdtawiam Ciepło!

[domza2]

Czerwienienie się jest u Ciebie konsekwencją niskiej samooceny, niewiary w siebie. To, co piszesz to wstęp do nerwicy lękowej. Lęk przed czerwienieniem się zatacza coraz szersze kręgi zamykając Cię w domu, izolując od ludzi. Bezposrednią przyczyną jest niska samoocena. Ale pośrednią przyczynę tego, że masz niskie poczucie własnej wartości możesz odkryć wyłącznie u psychologa na terapii. Radzę Ci z tym nie zwlekać, bo lęk ma to do siebie, że z czasem wzrasta i zatacza coraz szersze kręgi. I nie jest to śmieszne, poczytaj cokolwiek o nerwicy lękowej, to poważna sprawa. Ja się czerwieniłam na studiach, w okresie największego wybuchu mojej nerwicy. Odczuwałam to jako uderzenie gorąca na twarz, gorące uszy itd. w sytuacji, gdy ktoś czekał na moją odpowiedź, wystąpienia na zajęciach, gdy uwaga ludzi była na mnie skupiona. To klasyczne. Po kilku latach zakupy w kiosku ruchu stały się już niemożliwe. Więc nie zwlekaj jak ja, bo ja zawsze powtarzam, że gdybym miała tę wiedzę co teraz to zaoszczędziłabym sobie kilku lat cierpień, związanych z nieustanną walką z lękiem. POWODZENIA!