Wyrwanie siódemki

[Gość: Bezzębny]

Witajcie,
godzinę temu wyrwali mi górną siódemkę - muszę się jakoś mentalnie oderwać
więc piszę...
Teoretycznie można było moją siódemkę leczyć, ale kilku specjalistów mi to
odradziło. Dodatkowo - po młodzieńczych doświadczeniach z borowaniem maszyną
napędzaną pasem transmisyjnym oraz usuwaniem kamienia dłutkiem (~1990) do tej
pory miałem dentystyczną traumę.
Ale od początku:
ząb zaczął mnie boleć 5 dni temu. Jazda do dentysty i wyrok: rwiemy ósemkę.
Ja na to OK, ósemka za bardzo do szczęścia mi niepotrzebna (jak się okazało,
niestety jestem typem pacjenta, którego zęby nie bolą gdy powinny, lecz
dopiero wtedy gdy już jest za późno...). Wczoraj sam zacząłem liczyć i
doliczyłem się dziury w siódemce. Lekko spanikowałem - wyrok był na ósemkę,
dziura w siódemce... Kolejna wizyta u innego specjalisty i kolejne
potwierdzenie - to siódemka, ale nie ma co się "bawić" w ratowanie.
Opis "akcji" dla zainteresowanych:
Poprosiłem o znieczulenie żelowe nakładane na dziąsło przed znieczuleniem
właściwym. Dobry wybór - poczułem lekkie nakłucie (dawka 1/100). Ze strachu
jednak tak zbladłem, że pielęgniarka zaczęła badać mi puls i otworzyła
szeroko okno (moim błędem było to, że nic na ~2h przed zabiegiem nie zjadłem,
no i ten strach...). Pielęgniarka stwierdziła, że nabrałem kolorów i wszystko
się rozpoczęło. Od początku minęło 10 min. Najpierw wyczułem ostre chybotanie
w lewo-prawo, potem lekkie szarpnięcie i brzdęk zrzucanego zęba do kufetki.
Ucieszyłem się, że już po - niestety - to dopiero góra zęba - w środku
zostały jeszcze korzenie. Kolejne 20 min to dźwięki i czucie ześlizgujących
się obcęg z moich korzeni - dość nieprzyjemne... W końcu lekarz zaczął coś
nawiercać i znowu przymiarki do korzeni. Po pierwszym, kolejne dwa poszły w
ciągu 5 minut. Następnie 5 minut szycia (wydawało mi się, że znieczulenie
puszcza - podniebienie nie było już zdrętwiałe i nakłucia czułem dokładnie
tak jak nakłucie znieczulenia właściwego) - była to chyba 40-50 minuta
zabiegu. Poleżałem jeszcze 5 minut, wstałem, zapłaciłem i po samosprawdzeniu
zdolności motorycznych, wsiadłem do samochodu. Od tego momentu znieczulenie
przestało chyba działać i czułem mocny nieustanny ból ucha i dziąseł -
zwłaszcza na każdej dziurze w jezdni (byłem informowany, że nastąpi to
dopiero ok. 1 godz. po zabiegu). Łyknąłem szybko 400mg nurofenu, ale ten
zacząl działać dopiero po ok. 30 minutach, gdy byłem już w domu.
Teraz siedzę z mrożonym szpinakiem przy policzku i zaczynam ustalać terminy
kolejnych wizyt - zdecydowanie stawiam na prewencję specjalisty. Zwłaszcza,
gdy okazuje się, że nic mnie nie boli do ostatniego momentu (chyba nie
wszyscy tak mają...) Poznałem także reakcję mojego organizmu na znieczulenie -
dawka 1/100 przy 77kg/188cm na godzinny zabieg to chyba ciut za mało.
Definitywnie: borowanie to nic w porównaniu z rwaniem takie jak moje - nie
wahajcie się długo tylko od razu do dentysty! Ja już nigdy nie zaniedbam
moich zębów.
Łączę się w bólu z innymi cierpiącymi i wszystkich ciepło pozdrawiam

[Gość: bunia]

Ależ niesamowite sprawozdanie, aż mi głupio, bo się nieżle ubawiłam tym opisem
traumatycznych w końcu przeżyć. Co za styl! A tak serio, to współczuję, na
temat cierpień u zębologa wiem sporo, choć ja głównie leczę. No i właśnie tu
nie rozumiem, co to za stomatolog, który twierdzi, że zęba w zasadzie można by
ratować, tylko nie warto? I to jeszcze siódemkę?! Moja pani doktor walczy o
KAŻDEGO zęba, miesiącami leczy zmiany okołokorzeniowe, powtarza mi, że usuwanie
to ostateczność! Oczywiście, wcześniej ustala ze mną koszty leczenia,
informuje, ile to potrwa, i ratuje, co się da. Ja od takich, co im się nie
opłacało leczyć, zawsze wiałam.
Pozdrawiam

[Gość: nina]

bezzebnemu wspolczuje, bo sama przezylam rwanie 3 osemek, w tym jednej
niewyrosnietej. W sumie nie bylo tak zle jak na to, co mi wyobraznia wczesniej
podsuwala;-)
Ale niestety teraz czeka mnie usuniecie dolnej 6, bo zostaly tylko korzenie.
Chcialam zalozyc korone, ale wokol jednego korzenia jest stan zapalny i lekarz
doszedl do wniosku, ze nic z tego zeba juz nie bedzie. Leczenia nikt mi nie
proponowal. Czy mozna taki zab jeszcze wyleczyc?

[Gość: Bunia]

Ja mam kilka zębów, w których były tzw. zmiany okołowierzchołkowe, aktualnie
jeden taki w trakcie leczenia. Dentystka zakładała jakieś lekarstwa bardzo
głęboko do kanału, tłumaczyła mi chyba, że musi to dotrzeć aż do tych zmian.
Trwało to kilka miesięcy, przychodziłam średnio co 2-3 tyg., robiłam też w
trakcie prześwietlenia. Jeden z tych zębów to dwójka, którą uratowałam spod
kleszczy kilku lekarzy, bo się bałam usuwać, opłaciło się, moja pani doktor
przeleczyła, został mi właśnie sam korzeń i mam na nim porcelanową koronę. A
pierwsze zlecenie na rwanie tego zęba dostałam pewnie z 10 lat temu. Oczywiście
nie wiadomo, jak długo to wytrzyma, ale jestem pod stałą kontrolą i na razie-
ok.2 lat od założenia koron, w sumie mam ich kilka - jest OK. A nawet gdyby coś
się działo, jest jeszcze jedna możliwość - resekcja wierzchołka korzenia. Wiem,
okropnie brzmi, ale w dobie dobrych znieczuleń nic strasznego, wiem, bo miała
moja siostra. Radzę Ci pójść jeszcze się skonsultować, u co najmniej jednego
lekarza, i nie dawać się zbyć. Współczesna stomatologia naprawdę dużo potrafi,
a wyrwać zawsze zdążysz. Każdy usunięty ząb powoduje przemieszczanie się
pozostałych, upośledzenie gryzienia, no i zawsze to mniej filarów dla
ewentualnych uzupełnień protetycznych...W końcu nie wiadomo, kiedy implanty
stanieją...
Pozdrawiam i życzę zachowania własnych przynajmniej! korzeni