Pani od specjalnych potrzeb

[Gość: nauczyciel]

Czy musimy pisać o nauczycielach z Anglii? U nas takich nauczycieli
można też znaleźć i to wcale nie mało. Pracują nie rok, ale
kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt lat z dziećmi specjalnej troski,
o różnych zaburzeniach. Takich opisanych w artykule też. I nie mają
takich udogodnień, jak opisana pani Ania, bo u nas w klasach
specjalnych nie ma opiekunów do każdego dziecka. Najwyżej jeden
asystent na całą klasę. Piszcie o nas, bo warto pokazać takich
nauczycieli.

Pani od specjalnych potrzeb

[Gość: Kropelka]

ja tez jestem w Anglii, pracuje w ogolnej szkole podstawowej z
dziewczynka z zespolem Downa w szkole ogolnej, bo nie wszystkie
dzieci specjalnej troski maja przywilej szkoly specjalnej. zajelo mi
rok nauczenie jej pisania swojego imienia, kiedy pokazalysmy jej
tacie, mial lzy w oczach a ja czulam, ze moge latac. gratuluje pani
Ani i wszystkim osobom odnoszacym male sukcesiki :)

stevenowi potrzeba pasem po dupie przyrżnąć

[Gość: edukator]

bo jak dorosnie to jak sie wk*rwi to kogos zabije niechcacy bo bedzie mial zly dzien

Pani od specjalnych potrzeb

[Gość: perdito]

I piszcie po polsku. Nie progres, tylko postęp. Jeśli pani Ania już lubi
pozować na to, że zapomniała, to wy przetłumaczcie jej językowego potworka.

[Gość: xyz]

Perdito, ja również popieram dbanie czystość naszego języka, ale
sprawdź w słowniku języka polskiego. Znajdziesz tam "progres", to
akurat kiepski przykład "językowego potworka".

za takie uwagi nie lubi się właśnie

[Gość: q-ku]

nauczycieli
wszystkich toto poucza

Pani od specjalnych potrzeb

[Gość: alpepe]

Cukierkowy pean na cześć Anny i dobrze, ktoś musi mieć serce do takich osób,
ale mnie tam najbardziej zaintrygowały wątki szefa kuchni w meksykańskiej
knajpie i kucharki we włoskiej. Jakoś mi tak fałszywie wybrzmiewają.

[Gość: Anna]

Alpepe, na prawde bylam kucharka i robilam jeszcze wiele innych
rzeczy, ktore nie zostaly wspomniane w artykule:-)

Pani od specjalnych potrzeb

[Gość: Piotruś Pan]

U nas tez takich nauczycieli nie brakuje. Niestety od kilku lat politycy i
media pastwią się na polskim nauczycielu lekceważąc i wyśmiewając ten ciężki
zawód.

[Gość: Anna]

Zgadzam sie z Toba calkowicie. Sama pracowalam jako nauczycielka w
Polsce i wiem jak to wszystko wyglada. Czytajac ten artykul o sobie
mialam wrazenie, ze jestem bohaterka- a nie jestem.

:-)

[ilonka45]

Nie jestes. Mnie troszke razi ton tego artykulu, taki poczuczajcy,
szczegolnie fragment o Polakach, co to ugrzezli w jednej pracy..itd,
chcialam zwrocic uwage, ze wiekszosc Polakow moze liczyc tylko na
siebie, pani Ania ma meza i mozliwosc douczania sie na kursach i
pracowania za darmo. Praca z dziecmi w w Anglii wymaga ogromnej
cierpliwosci i samozaparcia, nie tylko z tymi trudnymi.

Pani od specjalnych potrzeb

[Gość: lola]

W Polsce w szkołach specjalnych nie brakuje tak funkcjonujących dzieci.
Wystarczy odwiedzić, którąś z nich gdzie uczą się "nisko funkcjonujący"
autyści, lub dzieci ze znacznym i głębokim upośledzeniem. Rzucenie stolikami,
kopanie, gryzienie i wyrywanie włosów- odczułam to na własnej skórze. W Polsce
nauczyciel, pedagog pracujący z takimi dzieciakami ma o wiele gorzej a jego
praca nie jest doceniona. Ja pracuje w szkole integracyjnej i mam
upośledzonego ucznia, którego wyrzucano ze wszystkich szkół za stosowanie
agresji i przemocy wobec innych. Po półtora roku ciężkiej pracy jest widoczna
poprawa. Tylko czy to ktoś, kiedyś w końcu doceni...?
A propos terminu progres czy postęp- pierwszy jest najczęściej używany w
literaturze pedagogiki specjalnej i psychologi klinicznej w Polsce, jest on
czytelny i zrozumiały dla osób związanych z tą dziedziną.

[very.martini]

> A propos terminu progres czy postęp- pierwszy jest
najczęściej używany w
> literaturze pedagogiki specjalnej i psychologi
klinicznej w Polsce, jest on
> czytelny i zrozumiały dla osób związanych z tą
dziedziną.

Ale skąd założenie, że w dziale "Praca" GW znajdą się
osoby związane z pedagogiką specjalną i psychologią
kliniczną?
Dobra, droczę się...

16%VOL
22%VAT

...
takie tam... forum homeopatia

[Gość: Anna]

Lolu,

ja doceniam twoj wysilek i zaangazowanie!
Wiem jak to jest, bo moja kolezanka pracuje w Polsce w podstawowce z
klasami integracyjnymi i wiem z czym sie na codzien boryka. Zanim
wyjechalam bylam nauczycielka w dzielnicy patologicznej, przez 2
lata.

Do naszej szkoly trafiaja dzieci z ciezkim autyzmem i z ciezkimi
trudnosciami w nauce, ktore sa niebezpieczne dla siebie i
otoczenia.Dzieci z ktorymi nikt nie moze sobie poradzic. Po nas jest
tylko oddzial zamkniety..

A ja nie czuje sie jak bohaterka, chociaz jak czytalam o sobie to
mialam takie wrazenie. Czesciej jest trudniej niz latwiej.

Duzo energii na nowy tydzien:-)

Pani od specjalnych potrzeb

[Gość: (***)]

Brawo dla Pani Ani! Fajnie, że są takie osoby i fajnie, że mogą się spełniać w
normalnym kraju, a nie jak u nas. 2 opiekunów na jedno dziecko? A ponoć w UK
jest kryzys. Szkoda, że dobrzy, oddani pedagodzy wyjeżdżają za granicę, ale
wcale im się nie dziwię.

[Gość: Anna]

Trzy Gwiazdi,

dziekuje Ci za tak cieply komentarz

:-)

[Gość: Anna]

ps mialo byc Trzy Gwiazdki oczywiscie

Pani od specjalnych potrzeb

[Gość: Qba]

Dumny jestem z Ciebie Aniu.. wiesz ???

[Gość: Iwona]

Zgadzam sie w 100% z przedmowca, jesli juz piszecie o nauczycielach
to piszcie o tych w Polsce, zarabiajacych grosze, bez udogodnien i
pomocy z jakiejkolwiek strony. Takich ludzi podziwiam, nie rozumiem
o co chodzi autorowi tego artykulu????

Pani od specjalnych potrzeb

[Gość: była_dyrekcja:)]

Aniu, chyba troszkę przesadziłaś z tym, że dyrekcja w Polsce o Ciebie nie
dbała i wszystko sama musiałaś kupować. Smutno się robi, jak czytam taką opinie:(
Pozdrawiam i życzę dalszych sukcesów.

Pani od specjalnych potrzeb

[Gość: Pioter]

pozdrowienia od brata:) o domku nic nie wiedziałem ale gratuluje małej
stabilizacji:) jak najlepiej w jak najkrótszym czasie i do zobaczenia np. na
Mazurach:D pozdrowienia dla Chrisa od mojej małej gromadki