Czy to jest normalne?

[marwera]

[marwera]

Sorki, za szybko wcisnęłam enter :-). Własnie się zastanawiałam czy to jest
normalne że mając 30 lat właśnie po raz 10 zmieniam pracę!!! Mam przy tym takie
cholerne szczęście że zawsze bez trudu ją znajduję. Jak często Wy zmieniacie
pracę, jak szybko Wam się nudzi? Ja, jak tylko nauczę się wszystkiego - od razu
rozglądam się za następną, bo ta mnie nuży i nie mogę tego wytrzymać. Jak
patrzę na moje koleżanki, które pracują w jednej firmie po 5, 7 czy 10 lat to
mnie ogromna zazdrość ogarnia że tyle wytrzymują!!! Co jest ze mną nie tak, że
najdłużej wytrzymałam pracując w jednej firmie 2 lata, w międzyczasie składając
wypowiedzenie 3 razy? (zostawałam tylko dlatego że Szefostwo mnie motywowało w
sposób finansowy). Kiedy moje "duże doświadczenie" zacznie być negatywnie
postrzegane przez nowych pracodawców? Boję się że przyjdzie taka chwila, że nie
znajdę nowej pracy, bo będę już w wieku nieatrakcyjnym dla pracodawców, a
poprzednia mnie tak znuży że nie dam rady!!!

[szczoter]

mam podobnie. nie potrafię nie rozglądać się za nową pracą, mimo że obecna mnie
satysfakcjonuje. zmieniałem do tej pory pracę 3 razy. aktualnie w firmie jestem
od 7 miesięcy i już byłem na kilku rozmowach w innych. (nie)stety nigdzie nic
lepszego nie oferowali...

[marwera]

Ufff... To mi ulżyło. Nie jestem sama w takim razie :-). W moim otoczeniu
niemal wszyscy mają ciepłe posadki, częstwo w państwowych instytucjach i są
zdowoleni. Nie wiem jak oni to robią, że im się nie nudzi. Ja też jestem
zadowolona z obecnej, z poprzedniej też byłam, i z poprzedniej i poprzedniej...
Wszystkie na swój sposób były ok (chyba mam sporo szczęścia). W obecnej też
pracuję pół roku i jest świetnie. Tylko że w piątek będę tu ostatni raz a w
poniedziałek będę już w następnej... I za każdym razem mi się wydaje że to już
ostatni raz, że tu popracuję co najmniej 3, może 4 lata, a kto wie czy nie do
emerytury? I zawsze (własnie mniej więcej po pół roku) przychodzi ten moment,
kiedy zaczynam poważnie rozglądać się za czymś innym. A ogłoszenia o pracę? To
mój nałóg. Czytam zawsze i każde!!! Czy ja się kiedyś ustatkuję???
Pozdrowienia!!!

[szczoter]

istotnie, ogłoszenia o pracę to moja ulubiona lektura:) póki co się nie martwię,
mam jeszcze czas na ustatkowanie się. zresztą, docelowo zamierzam otworzyć DG.
pozdro.

[Gość: marwera]

He, he... Szczególnie ta poniedziałkowa Wyborcza... Niekoniecznie z mojego
województwa. Jak mąż jedzie w delegację w poniedziałek to wie, że zawsze musi
mi przywieźć w prezencie dodatek "Praca"...

[szczoter]

a w necie szukasz? ja tylko net (plus pon w GW).

[Gość: marwera]

Jasne że tak :-). Szczególnie w pracy, jak się nudzę:-). Ale patrząc z
perspektywy czasu to jednak skuteczniej było z GW. Ale aplikacje wysyłam
przeważnie na maile. Tak szybciej i taniej...

[szczoter]

do tej pory tylko raz aplikowałem pocztą tradycyjną. a w mojej branży i tak 90
proc ogloszeń jest w necie. albo bezpośrednio na stronach firm... a więc zabicie
ewentualnej rzadkiej nudy jest dziecinnie proste:)

[Gość: marwera]

U mnie to jest tak, że jak mi zależy bardzo bardzo mocno i ogłoszenie jest
naprawdę extra to czasem wysyłam pocztą tradycyjną. Podpatrzyłam u znajomego i
to skuteczna metoda. W formie zabindowanej wysyłam cv, list mot., zaświadczenia
z kursów i szkoleń, dyplom szkoły wyższej, listy polecające od poprzednich
pracodawców etc. etc... Już kilka razy powiedziano mi że moja oferta zwróciła
dzięki temu uwagę i niejednokrotnie zawdzięczam temu pracę. Ale wysyłanie
mailem ma inny plus - pracodawca ma niemal od razu ofertę pracy, a czasem to
jest ważne. Pewnie masz rację i wszystko zależy od branży w jakiej się
pracuje...

[szczoter]

u mnie zwykle pracodawwcy wymagają tylko cv, czasem referencji. zwykle
rekrutacja i tak przewiduje wykonanie próbek. więc tak w zasadzie to nawet
niespecjalnie jest co wysyłać pocztą tradycyjną:)
LM chcą tylko jak potrzebują na etat (ale wtedy wiadomo, że będą mało płacić)

[Gość: marwera]

Ależ mnie intryguje co to za branża..... Ale to tylko babska ciekawość :-)

[szczoter]

zaspokoję Twą ciekawość, bo wiem jak bardzo potrafi ona być frustrująca:))
tłumaczenia

[Gość: marwera]

A to dziękuję bardzo, bo już sobie wyobrażałam nie wiadomo jakie próbki :-). To
Ci trochę zazdroszczę znajomości języka. Niech zgadnę - angielski?

[szczoter]

Gość portalu: marwera napisał(a):


> Niech zgadnę - angielski?
trafiony zatopiony:)

[Gość: marwera]

No to Ci naprawdę zazdroszczę. Niestety mój brak znajomości jakiegokolwiek
języka bardzo mnie złości. Ale od 2 miesięcy postanowiłam to zmienić. Uczę się
w szkole językowej właśnie angielskiego metodą Callana. Jako fachowiec może
powiesz co sądzisz o tej metodzie? Ile czasu może mi zająć nauka na takim
poziomie abym mogła swobodnie porozmawiać przez telefon?

[Gość: haerowiec]

Drodzy Forumowicze! punkt widzenia jak zwykle zalezy od punktu siedzenia. Jako
pracownik zgadzam sie z Wami całkowicie (pracujemy dla siebie itp.)Ale jako
konsultant- niestety nie polcelabym Was moim klientom- tylko z jednego powodu:
zaraz uciekniecie stamtad, a Klieny musi miec jakas gwarancje, ze pracownik
popracuje u niego troche. Ale sa rozni Klienci...jedni chca pracownika na
krotko i np. "cwanego".
Poza tym padla tu dodatkowa kewstia: sposob poszukiwania pracy uzalezniony jest
od branzy i funkcjonowania ekonomicznego danej firmy.

[Gość: marwera]

Ależ my nigdy nie mówimy na rozmowach, że pracujemy dla siebie :-))))). Więc
jako konsultant nigdy byś się o tym nie dowiedział :))))).
Pozdrawiam serdecznie!!!

[szczoter]

Gość portalu: marwera napisał(a):

Uczę się
> w szkole językowej właśnie angielskiego metodą Callana. Jako fachowiec może
> powiesz co sądzisz o tej metodzie?

i powiem ci, że dobrze trafiłaś z tym pytaniem, bo uczyłem Callanem prawie rok:)
na którym jesteś stagu? w warszawie się uczysz?

[Gość: marwera]

To rzeczywiście lepiej trafić nie mogłam:-). Jestem dopiero na końcu drugiego
stagu. Zaczełąm naukę w połowie maja i na pierwszych zajęciach trafiłam akurat
na egzamin z pierwszego. Uczyłam się kiedyś trochę angielskiego, ale - eh,
szkoda gadać, ani w ząb. A teraz widzę nawet postępy i bardzo mnie to cieszy.
Niestety, uczę się nie w Wawie a w Szczecinie:-). Myślisz, że za rok będę mogła
już troszkę pogadać?

[szczoter]

z mojego doświadczenia w callanie i obserwacji wynika, że stage 1-4 są
najlepsze. osoba poznaje dużo słów i uczy się mówić. natomiast gdy w stage 5
wchodzi gramatyka poważniejsza to już callan miewa braki. wtedy powinnaś moim
zdaniem rozejrzeć się za normalnym kursem.
ale po roku callana powinnać już spokojnie mówić o prostych rzeczach.

[Gość: marwera]

Dziękuję za radę. Na razie jestem ogólnie zachwycona tą metodą. Jest w tym
pewnie zasługa także nauczycieli. Na lekcjach jest wesoło, nie ma nudnego
rozwiązywania ćwiczeń... Zobaczymy jak będzie dalej ale odzyskałam wiarę, że
kiedyś nauczę się języka.

[szczoter]

wiele zależy od lektorów, to prawda. sztywne trzymanie się książki nie jest
najlepszym rozwiązaniem. poza tym będąc lektorem nie należy zapominać, że uczy
się ludzi dorosłych (tylko z takimi miałem zajęcia, z dziećmi i młodzieżą nie
znoszę), którzy zwykle przychodzą na zajęcia po dniu pracy i trzeba przemóc ich
zmęczenie, rozruszać ich i sprawić, że wyniosą z zajęć konkretne umiejętności.
to był przynajmniej mój priorytet, gdy jeszcze parałem się uczeniem:)

[Gość: marwera]

To szkoda że się już nie paprasz, i że nie w Szczecinie :). Ale moi lektorzy
też są super. Po całym dniu pracy ciężko się zmobilizować żeby dotrzeć na
zajęcia ale jak juz się dotrze to jest ok. I wracam wieczorem do domu bardziej
ożywiona niż przed lekcjami. A jak się kładę spać to mi się tylko te słówka
kotłują po głowie...

[szczoter]

Nie param się uczeniem, ponieważ tego nie lubiłem i nie lubię. robiłem to z
pobudek finansowych:) przykładałem się, wywiązywąłem z obowiązków, studenci mnie
lubili, lekcje chwalili, ale nie dawało mi to satysfakcji takiej jak tłumaczenia.

[Gość: marwera]

??

[szczoter]

Gość portalu: marwera napisał(a):

> A to dziękuję bardzo, bo już sobie wyobrażałam nie wiadomo jakie próbki :-).

A o jakich próbkach myślałaś?:)

[Gość: haerowiec]

Witam Forumowiczow...przysluchuje sie Waszym rozmowom...mam kilka przemyslen.
Zawodowo zajmuje sie rekrutacja (i nie tylko ta dzialka HR), czasami tez
hunteringiem.
Statystycznie, mlodzi ludzie do 32 roku zycia zmieniaja prace co dwa lata, co
trzy...uwaza sie to za normalne; jezeli ktos pracuje dluzej w jednej firmie-
zawsze sa jakies "podejrzenia" (pozytywne i negatywne)co on tak dlugo tam
robil, dlaczego? na co ? po co? itp. Ogolnie wsrod jak ja ich nazywam "sredniej
klasy specjalistow" jest dosc duza rotacja i fluktuacja. Sprawa ma sie inaczej
gdy chodzi np. o wysokiej klasy menedzerow. Firmy wiedza co sa oni warci i ich
doceniaja. Poza tym menedzerowie preferuja jednak stabilnosc i nie mysla o
zmianie pracy czesto. Bardzo trudno jest pozyskac takiego pracownika.
Jezeli jednak pominiemy warunki zewnetrzne (np rynek pracy, polityke spoleczna
itp) a skupimy sie na na warunkach wewnetrznych pracownika ( o czym Wy
piszecie) sprawa sie komplikuje i zaczyna byc ciekawa. Osobiscie wspolczuje
Waszym pracodawcom, ze nie zrwocili jeszcze uwagi w Waszym curriculum vitae,
ze tak czesto zmienialiscie prace (stosunek prawdopodobienstwa, ze zrobicie tak
ponownie jest dosc wysoki). Ale przecietny pracodawca nie zna sie na
rekrutacji, wiec plus dla Was.
Pod wzgledem poszukiwania nowych ofert jestescie malo kreatywni - Wyborcza i
net to taki standard...poza tym jest to bardzo wygodny sposob...nie trzeba sie
starac i zabiegac o pracodawce...wykazywac pomyslem, inicjatywa..trzeba wyslac
tylko cv, najlepiej netem, bo tanio. Forumowicze, przyznam ze to banalne!
Jeden z moich Klientow nie szuka pracownikow prze GW, bo uwaza ze tak szukaja
pracy ludzie leniwi i bez inicjatywy. to jedna z wielu opini, przytaczam ja po
to by li tylko uzmyslowic wage problemu.
A czesta zmiana pracy jest czyms podyktowana np, ciekawoscia, szukaniem wyzwan
i wrazen, przeciwstawianiu sie nudzie i rutynie. Sztuka polega na tym, by
wlasciwy człowiek byl na własciwym miejscu. Czego Wam i sobie zycze!

ps. to tylko kilka rozwazan...sprawa oczywiscie wymaga doglebnego przemyslenia
i wykorzystania w przyszlosci Waszych atutow (np, ciekawosc swiata, ped do
zmiany, dynamizm, brak leku..itp)

[szczoter]

Gość portalu: haerowiec napisał(a):

> Pod wzgledem poszukiwania nowych ofert jestescie malo kreatywni - Wyborcza i
> net to taki standard...poza tym jest to bardzo wygodny sposob...nie trzeba sie
> starac i zabiegac o pracodawce...wykazywac pomyslem, inicjatywa..trzeba wyslac
> tylko cv, najlepiej netem, bo tanio. Forumowicze, przyznam ze to banalne!

święta prawda. ale w tłumaczeniach zabiegasz o pracodawcę jakością tego, co
robisz. biura tłumaczeń (ten najlepsze) mają setki zgłoszeń i nie patrzą na list
motywacyjny (bo go nawet nie chcą) tylko na doświadczenie w wykonywaniu
przekładów. jak jest doświdczenie to dają próbkę (w wybranej przez tłumacza
dziedzinie najczęsciej). krótka piłka - albo tłum jest dobre albo złe. jeśli
chodzi o tę branżę to nie ma żadnej filozofii HR:)
inaczej w przypadku, gdy szukają tłumacza na etat. wtedy ma on być częścią
firmy, więc już się zaczynają rozmowy kwalifikacyjne itd itp. a i tak na etacie
zawsze dają dużo mniejsze pieniądze niż przy byciu wolnym strzelcem.

poza tym każde biuro tłumaczeń na swojej stronie internetowej ma info dot.
współpracy z tłumaczami, chętni spełniający krytria zawsze mogą wysłać CV.
nie ma miejsca i potrzeby na "kreatywność":))

[Gość: marwera]

No cóż, pewnie masz dużo racji, ale właśnie przeliczyłam i wyszło mi że w 50 %
(chodzi mi o etaty które dostałam) rozmowy były przeprowadzane przez
doświadczone osoby z działów HR. I wiadomo jak to wygląda - kilka etapów, testy
itp. No to skoro to jest tak źle postrzegane przez HR-owców to czemu nie
zatrudniali?
Poza tym to nie szukam innych źródeł w wyszukiwaniu pracy, bo nie są mi one
potrzebne. Teraz wysłałam JEDNĄ ofertę na ogłoszenie z GW, które mi się bardzo
spodobało (nie szukałam zmian, tak nagle w jednej chwili podjęłam decyzję że
wyjątkowo na tą ofertę odpowiem), odezwali się w przeciągu 24 godzin, a po
następnych 24 miałam już pracę. Chyba mam farta...
Faktem jest, i tu masz zupełną rację - zmiana pracy jest chyba dla nas sposobem
na nudę.

[Gość: nord]

No to ja tez nie jestem sam. Mam 35 lat i pracowałem w 11 (jedenastu firmach).

haerowiec na pewno ma racje, ze moze nie byc to dobrze postrzegane, ale w moim
przypadku to kwestia dlugoterminowego celu. Tak naprawde ja nigdy nie bylem
oddany w 100 % pracodawcy. Kilka razy w zyciu zmienialem nie tylko prace, ale i
branze i robilem to po to, zeby nauczyc sie, bo... tym dlugoterminowym celem
byla wlasna dzialalnosc gospodarcza, która teraz prowadze.

Nawet jak wzystkie znaki na niebie i ziemi wskazywaly, ze jestem oddany i ze
wykazuje sie dla pracodawcy, to byla to tylko czesciowa prawda. Bo owszem,
wykazywalem sie i przynosilem firmie sukcesy, ale ZAWSZE robielem to tak
naprawde DLA SIEBIE, a nie dla pracodawcy.

Bylem (i jestem) dosc cenionym specjalista w dwóch dziedzinach (no, ta druga
jest mi blizsza, bo siedze w niej od 5-6 lat. Pracowalem w duzych firmach -
znanych i cenionych - ale zawsze DLA SIEBIE. MOze to troche egoistyczne, ale
wilk byl syty (firma miala zyski) i owca cala (ja zdobywalem jakies tam
sukcesy, nazwisko i wiedze).

Teraz ten cel zrealizowalem - mam firme i zdaje sobie sprawe, ze podobnie jak
ja moze myslec mój pracownik. Ale to niczemu nie szkodzi. Pracujac dla siebie -
ten pracownik równiez bedzie pracowac dla mnie.

Pozdr.

[Gość: marwera]

No to jest nas coraz więcej!!! Widzę, że osoby często zmieniające pracę mają
wiele cech wspólnych: jest nas już troje i wszscy dążymy do podobnego celu,
który ty już osiągnąłeś. Ja również chcę (za 2 lata - tyle potrzebuję do
zdobycia koniecznych uprawnień) otworzyć własną działalność.
Myślę że dobrze uargumentowana zmiana pracy niekoniecznie jest źle postrzegana
przez pracodawców. Oby tylko nie przesadzić...

[szczoter]

dopóki wywiązujemy się z obowiązków wobec pracodawcy (a to moim zdaniem zawsze
nalezy robić) to jak powiedział nord i wilk syty i owca cała. ja w tej chwili
zmieniam prace, aby zdobywać doświadczenie. no i cały czas w górę: za każdym
razem na lepszą, z lepszymi perspektywami.

Do Pana z Północy

[Gość: haerowiec]

Ma Pan filozfie bliska Amerykanom co do podejscia do pracownika (korzysc ma
byc dwustronna), szkoda ze tak malo pracodawcow ja wyznaje. życze sukcesow w
pracy!

[Gość: nord]

:) dzieki
no tak - to prawda - korzysc musi byc dwustronna, bo tylko wtedy dwie strony
tej "barykady" :) sa odpowiednio zmotywowane.

Tu tylko jedna uwaga - zeby ktos mnie zle nie zrozumial. To jest tak, ze nalezy
sprawe "zlewac". Mi tez zdarzylo sie niejednokrotnie "nocowac" w pracy. Ale
wlasnie w takich chwilach mialem ten doping - ze chce miec SWOJA firme.

Zatem na pytanie pracodawcy - "czy jest pan lojalny" móglbym odpowiedziec TAK,
ale w duchu musialbym dodac "tylko wobec siebie".
Oczywiscie ta prawda dotyczy pracy zawodowej, bo lojalnosc wzgledem rodziny,
przyjaciól itp. jest dla mnie wazna.
Ale juz od najmlodszych lat dla mnie zawsze tak naprawde zycie zaczynalo sie
PO: szkole, pracy itp. A dzialo sie tak dlatego, ze zarówno w szkole, uzcelni,
pracy zawsze ktos mnie do czegos zmuszal.

to kwestia charakteru po prostu. i dlatego teraz zdecydowalem sie na ten krok w
strone DG.

Lekko nie jest - i tez czasem pracuje w nocy. Ale z wlasnej woli. I mam wiecej
czasu mimo wszystko.

Osobiscie uwazam, ze czestotliwosc zmieniania pracy zalezy równiez od branzy.
Np. w reklamie (zcyli mojej obecnej branzy) ludzie rotuja dosc czesto i nikogo
to nie dziwi. Zatem ja wiem, ze jak przyjdzie do mnie nowy pracownik, to on
popracuje max kilka lat. Nie dlatego, ze ja go bede wyciskac, ale dlatego, ze
po prostu w tej branzy czesto ludzie sami szukaj czegos nowego (sam tez tak
robilem). Zatem akceptuje to, chociaz nie bede o tym glosno mówic.

Z kolei w innych branzach czeste zmiany moga byc zle widziane.
Na pewno sporo zalezy tez od zdania na ten temat samych pracodawców. Jak w
zyciu - ile ludzi, tyle pogladów

PZDR

wkradla sie maly blad :)

[Gość: nord]

chochlik zjadl słówko:

powinno być w powyższym poscie:
" To NIE jest tak, ze nalezy sprawe "zlewac"

sorki