skończyły się pomysły

[Gość: sara]

szukam pracy od 3 m-c .przegladam te same gazety, strony internetowe i nic.
skończyły mi się pomysły w jaki sposób można szukać roboty. próbowałam
chodzić po firmach ale uważam że to strata czasu. moje dokumenty lądują na
stercie innych poszukujących a prawda jest taka że i tak robotę dostanie kto
inny.nie mam znajomosci jak co niektórzy, jestem zdana sam na siebie.z każdym
dniem mam więkrzego doła.

[lenka21]

mam to samo, tyle ze szukam pracy dopiero od 2 tygodni
i tak mysle czy nie wysylac po prostu wszedzie a moze sie poszczesci:)
a jakie masz wyksztalcenie? ja mam licencjat,dalej studiuje i jakos nie zamierzam np wykladac towaru w sklepie. A moze powinnam brac wszystko co sie nawinie... juz sama nie wiem

[Gość: sara]

mam wykształcenie wyższe i pare lat pracy. czy sie ma wykształcenie czy nie to
i tak niema znaczenia, bo mowia że albo jesteś za bardzo wykształcona albo za
mało. z tym wysyłaniem dokumentów do wszystkich to ja się zraziłam.trochę wiem
jak to wygląda z drugiej strony.wysyłanie takie ma ma sens .jak masz w danej
firmie jakas 'wtyczkę" ktora wyciagnie twoje dokumenty w odpoiwednim momencie
to o.k. bo w przeciwnym wypadku zniknie w stercie papierów lub w koszu (bo
akurat jesteś zagrożeniem dla kogoś). jak zanosisz takie papiery (bez
odpoiwedzi na konkretne ogłoszenie) to ludzie patrza na cebie dziwnie a ja
czuje sie wtedy taka mała i nic niewarta.

[lenka21]

mam to samo, tyle ze szukam pracy dopiero od 2 tygodni
i tak mysle czy nie wysylac po prostu wszedzie a moze sie poszczesci:)
a jakie masz wyksztalcenie? ja mam licencjat,dalej studiuje i jakos nie zamierzam np wykladac towaru w sklepie. A moze powinnam brac wszystko co sie nawinie... juz sama nie wiem

[Gość: i]

ja szukam od 4(absolwentka)-mam doła na maksa...od ostatnich 3 tygodni przestałam już odpowiadać na ogłoszenia z gazet i internetu-choć oczywiście kupuje dalej gazety...ale ja już nie mogę...w zeszłym tygodniu miałam 2 rozmowy ale na nie nie poszłam bo nie byłam w stanie psychicznie-ja poprostu nie wiem co mam już z sobą zrobić, wczesniej byłam już na tylu rozmowach, tyle etapów rekrutacji przeszłam, testów..ale w końcu wszystko się kończyło tak, że dalej stoję na niczym...ja już nie wierzę w siebie, ja się zastanawiam czy wogóle nawet jeżeli ktoś bym mnie chciał teraz przyjąć czy byłabym w stanie iść do pracy...bo codzienne czynności mi zaczeły sprawiać problemy...ja już nie wiem...jestem tak załamana...moje żeycie to totalny bez sens..tak sie nie da-zaczynam wariować....brak mi słów...:(

[Gość: sara]

"i" czuje to samo. bywa tak że jeżeki widzę że mam walczyć o 1 stanowisko z
min. 50 sobabi to pasuję. właśnie sie zastanawiam ...że nawet jeśli bym
przkonała kogos do siebie, miałabym ta prace to jak bym sobie dała rade , czy
wogóle dam sobie radę w nowej pracy? czym sie motywować nie do działania ale do
dalszego życia

[Gość: i]

dokładnie Saro..a najgorsze jest to, ze ja już nie potrafię zdefiniować co się ze mną stało, zawsze ambitna, żądna wiedzy, nowych doświadczeń, wszystkie wakacje spędzałam za granicą pracując, żeby zarobić na własne wydatki, podszkolić język...a na uczelni?-po całym dniu zajęc potrafiłam jeszcze lecieć do szkoły językowej a potem na basen....a teraz?-ja nie mam już chęci z domu wyjść, nie mam motywacji, do tego żeby się ubrać, umalować, wyjść do ludzi...utknęłam w martwym punckie i nie wiem jak sobie poradzić...moi rodzice mnie nie rozumieją, nie mam od nich żadnego wsparcia...czuję się w tym domu jak darmozjad...jestem już taka zmęczona tym szukaniem pracy...całą tą sytuacją, że mi się już poprostu nie chce żyć. Ja nie wiem co ze mną będzie...czuję się bezwartościowa i do niczego....poprostu nie ma słów, którymi mogłabym to określic.

[Gość: sara]

to kiedyś musi się skończyć , tak nie moze być wiecznie - staram się w to
wierzyć. tylko to mi pozostało.

[Gość: miki]

Moja sytuacja jest o tyle gorsza, ze szukam pracy od 6 miesięcy.Chodze na
rozmowy ale w momencie kiedy do pokonania mam od 50 do 130 moje szanse spadają
do zera(biorąc pod uwagę to,że jedna ze startujących osób ma
np.tzw.znajomości).Miałam róźne momenty załamania w tym czasie, ale teraz
dochodze do wniosku, że to nie w nas tkwi problem, tylko w chorym systemie
panujacym w naszym kraju. Tak naprawde gdy pracodawca nie bedzie chciał nas
zatrudnić(lub będzie chciał)zrobi wszystko żeby nam w tym zaszkodzic lub
pomóc.Nie dajmy się zwarjować!!!!Musimy wierzyć w to, że się uda!!!!Wychodze z
założenia, że nie musimy przyjmować każdej propozycji(bo rodzice krzywo
patrzą.Trzeba w siebie wierzyć(mimo beznadziejnej sytuacji)i iść do przodu. Nie
ma złotego środka na znalezienie pracy na to składa się wiele czynników, ale
najważniejsze to żeby nie tracić nadziei. Życzę wszystkim wytrwałości w
poszukiwaniu pracy(sobie też oczywiście:)).

[Gość: i]

a do tego dobija mnie fakt, że zaczynam myśleć, że jeżeli pójdę teraz na rozmowę to wstyd-bo co sobie o mnie pomyśli pracodawca?-że muszę być taka beznadziejna skoro od 4 miesięcy nic nie znalazłam..jak ja mu wytłumacze ostatnie 4 miesiące z moejgo życiorysu...z mojego życia...nie mam pomysłu jak z tego wybrnąc...

[Gość: sara]

mysle ze tym nie powinnaś sie martwić, bo każdy wie jaka jest sytuacja na rynku
pracy.ja bardziej martwie się tym jak przkonac pracodawce że jestem suuuper a
potem to udowodnic.

[Gość: miki]

Pracowalam w kilku instytucjach i w każdej sie sprawdzilam jako odpowiedzialny
pracownik.Uważam, że tak jak poprzednio, także w nowej pracy dam sobie rade,
tylko najgorsze jest to o czym piszesz czyli jak przekonać do siebie pracodawce?
Tymbardziej, że każdy jest inny i to co odpowieda jednemu moze nie spodobac się
drugiemu.

[Gość: sara]

'miki" przekonać pracodawce to jedno ale przkonać osoby które chronią dojścia
do szefa (sekretsrki, kadrowe itp.)do drugie.to one najczęściej robia pierwsza
selekcje i jeżeli jesteś zagrożeniem dla niej lub jej dobrej koleżanki to nie
ma nigdy szans aby załapać się na rozmowę. w tym przypadku lepiej sprawdzaja
sie faceci (jeśli chodzi o kobiety poszukujace pracy).

[Gość: miki]

Pracodawcy nie powinno interesować to co robiłaś przez te 4 miesiace, mogłaś
np.nielegalnie pracować za granicą,żeby zarobic na dalsze życie w kraju. Czy
zawsze musimy sie tłumaczyć? Dlaczego chcemy to a nie inne stanowisko?Dlaczego
chcemy byc matkami?Dlaczego mamy studia takie a nie inne? Każdy ma prawo do
życia takiego jakie mu sie podoba i nikomu nic do tego.

[Gość: sara]

moze ktoś ma pomysł jakie sa jeszcze sposoby na poszukiwanie ogłoszen o pracę
a tym samym wyjscie z doła