Dlaczego chcesz zostać lub wyjechać z kraju?

[Gość: ii]

Dla tych, którzy wyjechali z konieczności ekonomicznej do pracy poniżej
kwalifikacji (a ich jest większość) zmienić musi sie "zaledwie" to, żeby można
było łatwo znaleźć nawet "jakąkolwiek" pracę, za której rzetelne wykonywanie
można się samodzielnie utrzymać.

Reprezentuję mniejszość, która w Polsce miała całkiem dobre warunki i po
wyjeździe (na tyle niedawnym, że czuję się uprawniona do wypowiedzi w tym wątku)
pracuje zgodnie z wykształceniem. Ta mniejszość jest mniej skłonna wrócić. Co by
się musiało zmienić? Kultura pracy i prowadzenia biznesu.

W Polsce w mnóstwie firm panuje partyzantka i tymczasowość. Nie ma skłonności do
inwestycji w organizację pracy, jest straszne kombinatorstwo mające na celu
ominięcie części podatków i innych zobowiązań (część wypłaty "pod stołem",
fikcyjne delegacje itp.), wzajemny stosunek ludzi do siebie jest daleki od
normalności, nie ma pozytywnego stosunku do czyjegoś uczciwego sukcesu,
traktowanie pracownika jak równorzędnego partnera w biznesie jest rzadko
spotykane. Ludzie są nerwowi, nie są naturalnie uśmiechnięci, szczęśliwi i
zadowoleni. (Zadowolenie "ludzi Zachodu" często jest odbierane przez Polaków
jako sztuczność i powierzchowność, do momentu, kiedy się zrozumie, że... oni
naprawdę i szczerze są tacy zadowoleni i że nie jest to udawanie). Dotyczy to
także urzędników i kontaktów z nimi.

Żeby mi się zechciało wrócić, większość ludzi w Polsce musiałaby mieć normalne
nastawienie do życia. Pozytywne, zrelaksowane, pozbawione zawiści i kombinowania
w celu wyrwania dodatkowych, żałośnie małych sum dla siebie. Musiałby zapanować
wzajemny szacunek, życzliwość i zaufanie. Uśmiech pani na kasie w supermarkecie
musiałby być szczery, wynikający z tego, że naprawdę żyje jej się dobrze, że nie
brakuje jej do pierwszego i że może sobie pozwolić na ciekawe wakacje raz do roku.

To bardzo ambitne wymagania, znacznie ambitniejsze niż tych, którzy mówią, że to
państwo powinno coś zrobić. I dlatego nie mam dużej nadziei na ich spełnienie,
bo mówię o masowej przemianie mentalności.

Ambitne wymagania?

[qvintesencja]

Gość portalu: ii napisał(a):

> w celu wyrwania dodatkowych, żałośnie małych sum dla siebie. Musiałby
zapanować
> wzajemny szacunek, życzliwość i zaufanie. Uśmiech pani na kasie w
supermarkecie
> musiałby być szczery, wynikający z tego, że naprawdę żyje jej się dobrze, że
nie
> brakuje jej do pierwszego i że może sobie pozwolić na ciekawe wakacje raz do
roku.
> To bardzo ambitne wymagania, znacznie ambitniejsze niż tych, którzy mówią, że
to
> państwo powinno coś zrobić. I dlatego nie mam dużej nadziei na ich spełnienie,
> bo mówię o masowej przemianie mentalności.

Przesadzasz z tymi nadziejami i mentalnoscia bo sa to dosc proste sprawy.
Jak sie okazuje na mentalnosc, w sprawach zwiazanych z praca, ogromny wplyw ma
stan rynku pracy. Czyli poziom wynagrodzen bo rzecz jasna ludzie majacy malo
kasy sa psychicznie pogieci, oraz wysokosc bezrobocia bo to powoduje zepsucie
relacji pomiedzy pracodawcami i pracobiorcami.

Stosunki na linii pracodawca-pracobiorca polepszaja sie znacznie gdy bezrobocie
spada ponizej 10% a staje sie przyjacielskie gdy jest w okolicy 5%. Jest to
oczywiste do wytlumaczenia bo gdy pracobiorcy maja wybor pracodawc musi im
dogadzac, inaczej uciekna i jeszcze zepsuja mu reputacje. Prawa rynku dzialaja
tu bezwglednie.

Jesli chodzi o psychike pracobiorcow, czyli to usmiechanie sie na kasie,
to jak sama zauwazasz jest ono zwiazane z odpowiednim poziomem plac (plus
rzecz jasna ze szkoleniem pracownikow). Oczywiscie im wyzszy poziom tym wiecej
usmiechow. Pytanie jest jaki jest minimalny poziom przy ktorym ludzie sie juz
usmiechaja. Mozna oceniac ze byloby to na poziomie realnie 2-3x wyzszym od
obecnych plac w Polsce.

Wiec przykladowo 8% bezrobocia plus 2x wyzsze place to sa warunki dla
tej zmiany mentalnosci. Nie sa to wiec jakies warunki specjalnie ambitne.
Jak przyjedziesz do Polski za 10 lat to bedziesz miala okazje to sprawdzic:)

tylko że te wymagania mają drobną wadę...

[Gość: corgan]

> Wiec przykladowo 8% bezrobocia plus 2x wyzsze place to sa warunki dla
> tej zmiany mentalnosci. Nie sa to wiec jakies warunki specjalnie ambitne.
> Jak przyjedziesz do Polski za 10 lat to bedziesz miala okazje to sprawdzic:)

No ta koncepcja ma drobną wadę. Jak koleżanka zechce przyjechać za 10 lat to
będzie o 10 lat starsza, nie wiadomo czy 10 letnie zagraniczne doświadczenie
bedzie się tutaj liczyło (może ale wcale nie musi), nie wiadomo czy bedzie na
nią czekała wymarzona posada. Bo chyba życie nie znosi próżni i miejsce które
ona mogłaby zająć zajmie ktoś inny kto będzie pracował czekając na awans.

Koleżanka nie sądzi chyba że ktoś kto zostanie tu pracując czekając na awans
zwolni się natychmiast z upragnionej profesji/zawodu albo posady, ci starsi
pójdą sobie w odstawkę tylko dlatego ze ktoś wróci zzagranicy, tupnie nóżką i
zarząda właściwej dla siebie posady bo "ciężko pracował za granicą", "spika po
angielskiemu" i "ma zagraniczne doświadczenie". A to są całkiem realne
wydarzenia jakie mogą nas spotkać za kilka lat.

[Gość: ii]

Gość portalu: corgan napisał(a):

> No ta koncepcja ma drobną wadę. Jak koleżanka zechce przyjechać za 10 lat to
> będzie o 10 lat starsza, nie wiadomo czy 10 letnie zagraniczne doświadczenie
> bedzie się tutaj liczyło (może ale wcale nie musi), nie wiadomo czy bedzie na
> nią czekała wymarzona posada. Bo chyba życie nie znosi próżni i miejsce które
> ona mogłaby zająć zajmie ktoś inny kto będzie pracował czekając na awans.
>
> Koleżanka nie sądzi chyba że ktoś kto zostanie tu pracując czekając na awans
> zwolni się natychmiast z upragnionej profesji/zawodu albo posady, ci starsi
> pójdą sobie w odstawkę tylko dlatego ze ktoś wróci zzagranicy, tupnie nóżką i
> zarząda właściwej dla siebie posady bo "ciężko pracował za granicą", "spika po
> angielskiemu" i "ma zagraniczne doświadczenie". A to są całkiem realne
> wydarzenia jakie mogą nas spotkać za kilka lat.

Raczej nie myślę o powrocie innym niż odwiedziny na wakacje. Problem, o którym
mówisz, może dotyczyć tych, którzy za granicą pracowali w pracach
niskowykwalifikowanych i sobie zrobili "dziurę" w CV. Natomiast osoby, które
pracowały zgodnie z kwalifikacjami w firmach znanych albo choćby mających mocną
pozycję na rynku wyżej rozwiniętego kraju zwykle są pożądane na rynku kraju
niżej rozwiniętego. Np. Nowa Zelandia jest biedniejsza i mniej rozwinięta niż
USA i ludzie, którzy doszli do stanowiska kierowniczego w jakiejś porządnej
firmie w USA (wiele osób stąd wyjeżdża tam na jakiś czas) są witani z otwartymi
ramionami na rynku pracy i zatrudniani na róznorzędnych stanowiskach zamiast
awansowania kogoś, kto by mógł na to stanowisko awansować, bo kandydat "z
zewnątrz" jest uznawany za bardziej doświadczonego.
W Polsce też w tych nielicznych porządnych firmach, które płacą dobrze i
przestrzegają prawa pracy i są poważne, doświadczenie za granicą (ale w branży,
na odpowiednim stanowisku i w cenionej firmie) jest bardzo poważnym atutem w CV
przy rekrutacji.
Obawiać się jednak nie ma czego, bo osoby, które za granicą sensownie sobie
ułożą karierę, raczej nie będą wracać. Wracać będą ci, którzy wyjechali "na
saksy" do prostych prac z zamiarem odłożenia pieniędzy do wydania w Polsce i oni
rzeczywiście będą mieli problem dziury w CV - przypuszczam, że dla wielu z nich
rozwiązaniem będzie założenie z ubieranych pieniędzy własnej firmy.

Zostaję bo...

[jasmina_tdi]

... zmywać gary można w każdym języku, a to co robię - niekoniecznie. Poza tym
jestem inteligentna, młoda i piękna :-) - dam sobie radę wszędzie, co oznacza,
że TU również. A TAM mam zamiar byczyć się na wakacjach.

Nasza historia

[ar.pl]

Wyjechalismy bo...
chcielismy sprobowac czegos nowego. Lubilismy swoje zycie w Polsce -
realizowalismy sie zawodowo, pracowalismy dodatkowo na uczelni, udawalo nam sie
troche podrozowac i chociaz nie zarabialismy kokosow, udawalo nam sie wiazac
koniec z koncem. Pewnie dostalibysmy kredyt na mieszkanie i pewnie udaloby nam
sie stworzyc sobie nasza mala stabilizacje, ale... na stabilizacje czulismy sie
za mlodzi. Nie chcielismy spedzic reszty zycia w tym samym miejscu.
Studiowalismy wczesniej za granica i brakowalo nam miedzynarodowego
towarzystwa, mozliwosci podszlifowania jezyka i bardziej optymistycznego i
spontanicznego podejscia do zycia, jakie maja obcokrajowcy. Nie balismy sie
rozlaki z rodzina, mieszkalismy w roznych miastach od poczatku studiow i
przyzwyczailismy sie do tego, ze telefon i internet moga zastapic bezposredni
kontakt. Decyzja o wyjezdzie nie byla trudna, smutne tylko okazaly sie
komentarze niektorych znajomych: chowacie ambicje do kieszeni, a co z
doktoratami, bedziecie pracowac ponizej kwalifikacji itd. Jestesmy oboje
architektami, wiedzielismy, ze znajdziemy prace w zawodzie, ale mogla to byc
malo ambitna, 'mechaniczna' praca - np. przerysowywanie dokumentacji w
komputerze. W kwietniu wyjechalismy do Irlandii. Mamy prace, o jakiej w Polsce
nie moglibysmy nawet pomarzyc. Jedno z nas pracuje w zespole projektujacym
najwieksze muzeum na swiecie, drugie zajmuje sie doradztwem inwestycyjnym w
duzej firmie planistycznej. Wspolpracujemy z najlepszymi fachowcami w branzy,
jestesmy doceniani i dobrze oplacani. Nie musimy brac dodatkowych fuch po
godzinach, wiec pewnie uda nam sie tu napisac doktoraty, tym bardziej, ze
nareszcie stac nas na ksiazki, a i biblioteki sa lepiej zaopatrzone niz w
kraju. W tym tygodniu po raz pierwszy w zyciu jedziemy na biennale architektury
do Wenecji. Czujemy sie zadowoleni z zycia i spokojni jak nigdy wczesniej. Nie
chce nam sie wracac...

piękna historia-tylko pogratulować:)

[feelhot]

pozdrawiam:))

[Gość: urz.]

Chciałbym wyjechać jedynie ze względów finansowych. To wszystko
Pozdrawiam

[Gość: kobieta]

Chcę wyjechać,bo pracuję tu na kierowniczym stanowisku w supermarkecie,pensja-2500zł.na rękę, ale muszę siedzieć w pracy po 12-16 godz.oczywiście nadgodziny charytatywnie.Mam ich w ciągu pół roku ok.500. W Anglii mogę zmywać talerze, byle by mi uczciwie płacili!!!

[agata_s2]

Chcę zostać w Polsce, ponieważ czuję, że mimo wszystko to jest moje miejsce i
tu chcę spróbować coś osiągnąć. Jeżeli jednak w ciągu dwóch, trzech lat nic
się nie zmieni na lepsze w moim życiu, to wyjadę, bo mimo wszystko niewiele
mnie w naszej Ojczyźnie trzyma.

[pianazludzen]

Mam za soba semestr studiow i 15 miesiecy zagranicznej praktyki, przed soba rok
studiow za granica i po nim - obrone dyplomu na polskiej uczelni.

Wyjechalam, bo....
intuicyjnie czulam ze moja wroclawska uczelnia nie przekaze mi wiedzy jaka moze
przekazac mi uczelnia za granica, w kraju, gdzie dziedzina, w ktorej sie
ksztalce, jest na wysokim poziomie.

Na razie zostaje za granica, bo...
Zakochalam sie, a w Polsce na razie nie ma przedsiebiorstw ktore maja do
zaoferowania prace w dziedzinie w ktorej wyksztalcona jest moja milosc (turbiny
samolotowe). Moze kiedys sie to zmieni?

Za jakies 10 lat chcialabym jednak wrocic i otworzyc ze znajomymi w Polsce
biuro. Mamy takie marzenie, zeby polska architektura byla na coraz bardziej
zblizonym do Europejskiego poziomie.

[Gość: sznurowadlo]

Zostaję jeszcze przez przynajmniej najbliższy rok. Jest to głównie spowodowane
skończeniem studiów podyplomowych i podjęciem jeszcze paru innych działań
związanych z dalszą edukacją.

Szczerze mówiąc najbardziej w Polsce nie denerwuje mnie wyskość płac (ponieważ
nie jest możliwe ich znaczne, dla wszystkich, podniesienie w ciągu tylko paru
lat) lecz raczej dysonans pomiędzy wartościami jakie są głośno ogłaszane a tym
co jest robione (i wymagane).

Jeżeli coś ci się niepodoba w tym zakresie to może zaczniem od nas sammych?

Wyjechalam bo

[sofi75]

- tutaj (Bruksela) jest taka roznorodnosc kultur i jezykow, ze nie ma lepszego
miejsca aby dziecko nauczyc tolerancji do swiata (moj znajomy z Polski, wlasnie
mnie poinformowal, ze biora z dziewczyna slub koscielny po 9 latach wspolnego
zycia, bo dziecko jest wytykane palcami w przedszkolu - TOLERANCJA?);
- mam godziwa pensje, ktora starcza mi na utrzymanie mnie i rodziny, wakacje
zimowe i letnie i nawet moge wziac kredyt na zakup domu
- pracuje po 8 h dziennie i moge spedzic codziennie co najmniej 4-5 h z wlasnym
dzieckiem (w Polsce pracowalam w konsultingu, zarabialam okolo 4-5 srednich
krajowych, ale w domu bywalam o 21.00)
- mam czas na uprawianie sportu
- nie mam swiadomosci ze z mojej pensji utrzymuje 2 emerytow i 5 lewych
rencistow
- bezrobotny stojacy na ulicy nie tupie noga ze zloscia, ze mu sie nalezy
- Roman i Jaroslaw nie mowia mi jakie sa jedyne poprawne poglady polityczne
- za 30 lat dostane prawdziwa emeryture (ta w Polsce juz przepadla i raczej
nigdy jej nie wydostane)
- pracodawca pozwala mi isc na urlop
- swiat i inne zakatki Europy stoja otworem a ludzie sa usmiechnieci, przyjazni
i pomocni - wystarczy sie do nich odezwac w zrozumialym jezyku

Czy zamierzam zostac tutaj?
NIE
Gdzie zmierzam?
Sloneczna Toskania lub Chorwacja.
Dreams come true :)

[Gość: Kasia]

Dzisiaj do mnie dotarlo, ze nie tylko rzad ale tez inni ludzie nikogo i niczego
nie szanuja i jak nigdy dotad po 5 latach pobytu w tym kraju od dzisiaj chce
wyjechac!!! Ukonczylam studia w USA i jestem tutaj od pieciu lat i ucze
angielskiego. Lubie to! Ale nikt mi nie chce nawet dac umowy o prace wiec
dostalam angaz w technikum. W technikum okazuje sie ze jest tam starsza pani
ktora wrecz zwalacza mlode nauczycielki i twierdze ze jezeli nie mam jakiego
stam papierka to nie moge uczyc w szkole. Ale ja mam 5 lat doswiadczenia w
uczeniu angielskiego i super wyksztalcenie. Przeciez to praca za 800 zl ale
podejlabym sie jej z umowe o prace, za to ze lubie mlodziez i jak slysze jak
oni dukaja po 10 latach to az mi zal. No ale jezeli oni mnie nie chca bo maja
lepsze panie nauczycielki no ta ja juz podziekuje i pojade sobie tam gdzie
pewnie bedzie mi lepiej. A jak troche zarobie to wroce ale na wies z dala od
bucowatch pan nauczycielek z Wawki.

Chcę wyjechać...

[kawa_i]

chcę wyjechać bo przede wszystkim nie lubię pasywności, którą gwarantuje mi
polska rzeczywistość. chciałbym spełnić się w życiu zawodowym i otaczać się
szczęśliwymi ludźmi z perspektywami na przyszłość. po studiach w Polsce czeka
mnie: smutna rzeczywistość zarówno w polityce jak i w życiu codziennym, brak
entuzjazmu i optymizmu, przesiąkanie polską mentalnością, zarobki na poziomie
max. 1500zł, plus przeszkody gwarantowane przez państwo takie jak problemy z
przeszkoleniem wojskowym, wysokie podatki i składki ZUS(jeśli będę chciał
założyć firmę).
w kraju trzymają mnie tylko znajomi i rodzia, jednak większość z nich albo już
wyjechała, albo planuje wyjazd w przyszłości.
pozdrawiam:-)!

[Gość: Brayan]

Dlaczego? Odpowiedź z prędkością światła rzuca mi sie na usta. Od dwóch
miesięcy śledzę rynek pracy. Jestem konstruktorem maszyn z czteroletnim
doświadczeniem i szerokim spojrzniem na problemy projektowania i wytważania.
Kadzę sobie, ale wybaczcie Państwo nie pójdę do pracy za 3000 PLN miesięcznie,
co zapewne wiąże się z relokacją. I jeszcze te wymagania pracodawców!!!
Pomijając doswiadczenie w branży i znajomość specjalistycznego oprogramowania
preferowanej firmy, obligatoryjnie trzeba znać język angielki bądź inny na
poziomie co najmniej komunikatywnym, dodatkowym atutem jest władanie dwoma
jęzkami. Wcale się nie czepiam. Skoro czeka mnie przeprowadzka i angielski na
co dzień, to po co mam tą samą pracę wykonować w Poznaniu, Wrocławiu czy
Katowicach, skoro za te same kwalifikacje za granicą płacą 12-15 tyś PLN i
bynajmniej nie są to górne widełki. Zasiedziałem się w tej naszej Polsce,
ciekawe ile takich osób, jak ja ma podobne odczucia? Większość zapewne
możliwość wyjazdu ma utrudnioną, bo rodzina, dziecko w szkole, kredyt na
mieszkanie...

[Gość: annna]

wyjeżdżam!!! bo już nie mogę znieść każdego kolejnego ranka. Coż ja od Polski
otrzymałam? Jak po szkole sredniej chciałam dostać sie na studia, to jeszcze
trzeba było dac łapówkę, bo punktów wystarczyło ale miejsc było mało. Na
zaoczne wtedy nie było mnie stać a i rodzicom było ciężko więc postanowiłam sie
usamodzielnić. Jak dostałam kredyt na studia, na które w Krakowie wydałam
majątek, to do pracy stało się potrzebne mieć znajomości. Pracy nie ma zarobki
marne i my do unii?! z czym?! z pensją 500 zł? Mówia ile kosztuje utrzymanie
jednrgo więźnia, a moja 4-osobowa rodzina potrafi wyżyć za 15 zł dziennie. Nie
dla nas sok na śniadanie, ani owoce dla dzieci, odwazyłam się mieć dwójkę. Mam
32 lata i nigdy jeszcze nie byliśmy na wczasach ani na week-endzie w górach,
choc mieszkamy blisko. I za co ja mam byc wdzięczna? Żałuję, że nasi przodkowie
w ogóle walczyli o wolność, bo w austrii było by nam teraz lepiej. Nie myślcie,
że wyjezdzam z usmiechem, jest mi bardzo bardzo żal, że muszę opuścić moich
kochanych rodziców, którzy niestety nauczyli mnie uczciwości i tak samo jak im
jest mi w zyciu ciężko. Żal mi rodziny.. a przyjaciół może trochę mniej bo oni
po mału tez wyjeżdżają. Mówicie o ciężkiej pracy, o obozach pracy, a popatrzcie
w polsce czy nie ma obozów pracy, tylko za o wiele mniejsze pieniadze. Nie chce
już pisać, bo dużo by tego było, po prostu mam juz dość....

[Gość: Smakosz]

> Coż ja od Polski
> otrzymałam?

Pytanie jest tez co Polsce dalas.

[Gość: tomek uk]

Wjechałem bo:
Miałem dośc pomiatania mnie w firmie spedycyjnej gdzie byłem Małym Poddmiotem
Gospodarczym (z mnostwem obowiazkow bez zadnych praw)ktory swiadczył usługi
gigantowi Firmie Raben.Miałem dość traktowania mnie przez urzedy jako złodzieja(
w UK tego typu urzednicy sa częścia służby cywilnej i służa rada pomoca wolnym
czasem i to oni sie dostosowuja do podatnika a nie odwortnie to samo jest z
bankami- (pozyczke na mieszkanie można było otrzymac po trzech latach ale od
czasu naszego wjazdu do UK zmieniono te przepisy).teraz jestem kierowca z
mnówstwem przywilejów z niewielkimi obowiazkami w jednej z najwiekszych społek
giełdowych w UK . Z zagwaratowana podwyżka co pół roku z benefitami mieszczacymi
sie na 40 stronicowej ksiażeczce.Po dwóch latach stać mnie na 10 procetowa
wplate na swoj Pierszy dom moja żona nie musi juz prowadzic sklepu zeby wiązać
koniec z koncem po prostu została w domu i opiekuje sie naszym rocznym
dzieckiem urodzonym juz w UK.Co dalej mysle o swojej własnej firmie i o S klasie
o ktorej w polsce mogłem tylko pomarzyc a tu to najnormalniejszy samochod ktory
jest dostepny bez wujka prezesa lub posła.Czy wroce -Tak ale na emeryture
chociaż coraz bardziej marzy mi sie Hiszpania jako mój dom na stare
lata.Pozdrawiam wszystkich pozostajacych w kraju tez chcaiłbym tam życ tak jak
tu bez stresów.

[Gość: tomek uk]

ps .przepraszam za literówki i za to, że napisałem Polska z małej litery ale nie
zrobiłem tego celowo a na fali Romanowego Patryjotyzmu niektórzy mogli by się
poczuć dotknięci
jeszcze raz Pozdrawiam Tomek z Pokolenia ONE WAY TICKET

[glion]

W Polsce panuje duze bezrobocie i ostra konkurencja na rynku pracy. To jako
mlody czlowiek jeszcze moge zniesc.

Czego zniesc sie nie da to fakt ze to kto dostanie prace (i za ile) tak
naprawde nie zalezy od wiedzy i umiejetnosci tylko od tego kogo sie zna i w
jakim sie jest "ukladzie". Ludzie mlodzi i ambitni (a mam nadzieje ze do takich
sie zaliczam) nie moga tego zniesc ze na "rozmowach kwalifikacyjnych i
egzaminach" odpadaja bo sa "lepsi" i ze jak juz prace dostana to musza pracowac
dla "szefow idiotow" a o ich karierze maja decydowac uleglosc, "podlizywanie
sie" i intrygii.

Sytuacje jak ta na uniwersytecie gdanskim (celowo z malej litery) gdzie
lepszych kandydatow "uwalono" aby pozwolic studiowac dzieciom prominentow
ktorzy byli slabsi na egzaminie sa powszechne i jak pokazuje sytuacja na ug
(gdzie rektor juz dawno powinien podac sie do dymisji) przechodzi sie nad nimi
do porzadku dziennego. Mlodzi to widza i traca nadzieje.

Ja juz od pewnego czasu siedze za granica i coraz mniej mysle o powrocie choc
jeszcze mam nadzieje ze moze cos sie zmieni.

[Gość: Aga]

Chcę wyjechać na kilka miesięcy, aby zarobić trochę pieniędzy i "osłuchać się "
w angielskim. Mam nadzieję, że po powrocie uda mi się znaleźć stałą pracę w
Polsce-chcę tu założyc rodzinę, pracować i mieszkać. Tutaj jest wszystko co
kocham. Mam nadzieję, że mi sie to uda. Pozdrawiam:)

[Gość: kajika]

chcę wyjechać bo nie chcę mieszkać w kraju rządzonym przez rasistów, ksenofobów,
homofobów i nacjonalistów
którzy nie mają pomysłu na poprawę sytuacji w Polsce
w kraju agresywnych, niemiłych ludzi
na razie zostaję, bo jestem w trakcie szkolenia, po którym może dostanę
wymarzoną pracę, dzięki której może za jakiś czas będę mogła pracować w
ulubionym zawodzie za granicą
i wyjadę :)

[Gość: zuza]

Nie podoba mi sie to pytanie. Skoro jestesmy w Unii Europejskiej to dlaczego
nie patrzec na wszystkie kraje czlonkowskie jako na jeden twor, cos jak Stany
Zjednoczone. Jesli tak - to ja nie wyjezdzam z Unii, w Unii zostaje, w Unii
przemieszczam sie. Zapomnijmy wreszcie o emigracji ala lata osiemdziesiate.
Bilet w jedna strone. Teraz to jest migracja. Czy to nie wszystko jedno, czy
ktos sie przeniesie do Gdanska, czy do Berlina? Albo Paryza? Podstawowa cecha
wspolczesnego spoleczenstwa jest mobilnosc, meble i inne telewizory w kontener
i przenosisz sie do Wloch. Ale to nie znaczy, ze stajesz sie Wlochem, ze
sprzedajesz dusze diablu i zapominasz o Polsce. Wypowiadajacy sie tu podchodza
do kwestii wyjazdow bardzo emocjonalnie - wieszaja psy na Polsce, na rzadzie,
albo, dla odmiany, na tym, co zastali w tym nowym miejscu. Proponuje wiecej
dystansu. Nie ma sie co denerwowac. Wyjezdzam, bo znalazlem fajna prace, bo
akurat nie mam tu zadnej ciekawej propozycji, tak jak pan Johnson, ktory
przenosi sie z Nowego Jorku do Dallas. Pewnie kiedys wroce do Polski, bo mam
tam korzenie, tak jak byc moze pan Johnson wroci kiedys do Nowego Jorku, jesli
zaistnieja sprzyjajace okolicznosci (moze bedzie tam chcial zainwestowac, albo
ktos bedzie go chcial zatrudnic, albo odpoczac na emeryturze). Skoro
stworzylismy taki twor jak Unia Europejska to badzmy konsekwentni i grajmy
wedlug regul, ktore ustalilismy. Li i jedynie.

Zuza myslisz dobrze jak rzadko kto

[qvintesencja]

Gość portalu: zuza napisał(a):

> Nie podoba mi sie to pytanie. Skoro jestesmy w Unii Europejskiej to dlaczego
> nie patrzec na wszystkie kraje czlonkowskie jako na jeden twor, cos jak Stany
> Zjednoczone. Jesli tak - to ja nie wyjezdzam z Unii, w Unii zostaje, w Unii
> przemieszczam sie. Zapomnijmy wreszcie o emigracji ala lata osiemdziesiate.
> Bilet w jedna strone. Teraz to jest migracja. Czy to nie wszystko jedno, czy
> ktos sie przeniesie do Gdanska, czy do Berlina? Albo Paryza? Podstawowa cecha
> wspolczesnego spoleczenstwa jest mobilnosc, meble i inne telewizory w
kontener
> i przenosisz sie do Wloch.

Masz 100% racji ale niestety ludzie kompletnie tego nie moga pojac bo sa
analfabetami ekonomicznymi.

Jak im powiesz ze to dzieki Unii moga wyjechac a zalatwili im to wlasnie
polscy politycy i ci co rzadza to beda warczec ze tak nie jest.

A Unia po to ma otwarte rynki pracy zeby pomoc tym krajom ktore maja problemy.
Otwarty rynek zwieksza konkurencyjnosc i powoduje rozwoj. Czyli ci niecierpliwi
co wyjezdzaja polepszaja sobie warunki natychmiast i jednoczesnie przyczyniaja
sie do tego ze tym co zostaja bedzie sie tez stopniowo polepszalo bo
zredukowana bedzie nadmierna podaz na rynku pracy. Jest to standartowy
mechanizm ktory juz dzialal w przypadku wielu krajow (Portugalia, Hiszpania,
Irlandia, Grecja) a teraz zaczal dzialac w Polsce.

> do kwestii wyjazdow bardzo emocjonalnie - wieszaja psy na Polsce, na rzadzie,
> albo, dla odmiany, na tym, co zastali w tym nowym miejscu. Proponuje wiecej
> dystansu. Nie ma sie co denerwowac. Wyjezdzam, bo znalazlem fajna prace,

Genialnie to sformulowalas. Przyczyna tego jest ze ludzie maja postawy
roszczeniowe - to "Polska" (czyli nie wiadomo dokladnie kot) albo rzad powinien
im zalatwic prace w okolicach rodzinnej wsi, dobrze platna i taka zeby sie nie
nameczyc. A jezeli rzad zalatwia MOZLIWOSCI unijne to juz jest bardzo zle bo
trzeba sie samemu wysilic i podjac ryzyko.

Cala gorzka prawda jest taka ze Polska jest krajem biednym i zacofanym bo
dopiero od niedawna ludzie maja pelna swobode dzialania. Ale ludzie nie maja
umiejetnosci i organizacji by wytwarzac cos co mozna sprzedac za dobra cene
zeby byly z tego pieniadze na dobre wynagrodzenia. Co wiecej ludzie w ogole nie
maja nastawienia zeby kombinowac co robic zeby sie dobrze sprzedalo tylko zeby
ktos im dawal: prace, dobre zarobki, swiadczenia.

quinte-częściowo się zgadzam, ale tylko częściowo!

[feelhot]

owszem - masę ludzi ma postawę roszczeniową, co sam jako pracodawca swego czasu
odczułem, ale nie masz się co dziwić, skoro wszystko kosztuje to oni też
wyceniają swój czas i pracę,chcą podwyżek i płacy pozwalającej żyć
bezproblemowo-to normalne, nie wyobrażam sobie, że twój pracodawca zgłasza
ci:"firma jest w kłopotach i muszę ci zredukować płacę do 800zł brutto, nie
wiem kiedy ci podwyższę, bo po prostu rynek nie daje mi tyle przychodów ile
oczekiwałem"- a ty się potulnie zgadzasz i pracujesz następne 7lat czekając aż
się w Polsce polepszy i ktoś ci zaproponuje lepiej płatną pracę, raczej
rozglądasz się sama za inną pracą i badasz swoje możliwości rynkowe-czy
mogłabyś rozpocząć jakąś swoją działalność, wiele ludzi także czeka po prostu
na dobrze płatną pracę w zamian nie oferując nic-sam miałem 2 pracowników,
których zwolniłem za rażące naruszenia zasad pracy, i jeszcze byli zdziwieni o
co mi chodzi, ale siedzieli cicho bo mogłem ich do sądu jeszcze podać i narobić
im kłopotu, ale część ludzi widzi, że są pewne okoliczności niezależne od nich
samych i w Polsce nie są w stanie wzrastać ani funkcjonować, pomimo
wykształcenia i swoich umiejętności, rynek pracy zupełnie się załamał, nie ma
firm doceniających i potrzebujących ich umiejętności, które nierzadko są jedyne
w swoim rodzaju i zdobywali je przez lata, niestety, przy wzrastającej biedzie
i przerzuceniu się klientów na supermarkety w dziedzinie dystrybucji i
doradztwa w sprzedaży w branży w której pracowałem potrzebni są jedynie
wpychacze towaru do sieci/z doświadczeniem/ a nie konsultanci dla klienta,
hipermarkety nie potrzebują fachowców a ludzi niewykształconych, którymi można
pomiatać/zupełnie inny styl zarządzania panuje w Polsce a inny na Zachodzie-
taka jest prawda niestety/ i którym można płacić za ich czas grosze, rozwijanie
swojego biznesu nie daje rezultatu bo nawet włączając w to poszerzenie
działalności o usługi, koszty przeprofilowania i koszty stałe działalności są
zbyt wysokie w stosunku do obrotów i zysków więc tylko liczyć można na
bankructwo-przynajmniej w perspektywie najbliższych 10 lat, a potem to i tak
istnieć będą tylko sieci i to nie wszystkie. Pozostaje więc jedyne rozsądne
rozwiązanie wyjechać i starać się pracować tam gdzie nas potrzebują i być
elastycznym przyjmując pracę, jaka jest, nawet w usługach/hotele,restauracje,
sklepy/ nie zważając na swoje rzadkie umiejętności-bo te też nie zawsze są
doceniane lub uwzględniane. Dlatego niepodoba mi się jak często na forum nazywa
się nas, ludzi którzy wyjechali, nieudacznikami-mogę się zgodzić, że byłem
nieudacznikiem prowadząc w Polsce firmę przez 3 lata na ogromnych stratach i
łudząc się, iż nadejdzie poprawa za pół roku lub rok, ale nie dlatego że
przerwałem tę nędzną wegetację, znalazłem pracę i wyjechałem. Niestety prawdą
jest to, że punkt widzenia zależy od punktu siedzenia a dodatkowo wypowiadają
się osoby, które w życiu nic nie przeszły i jedynym doświadczeniem życiowym
jest dla nich wyjazd na dyskotekę do pobliskiej miejscowości, albo clubbing,
względnie studia i siedzenie w biurze.

[Gość: Elka]

Bardzo to dobrze ujete i napisane.
Ale dlaczego myslec tylko w kategoriach Unii? Przeciez swiat jest wielki,
ciekawy i róznorodny.

wyjechalam, bo

[inka323f]

wyjechalam, bo:
- mimo dyplomu dobrej uczelni i ciekawego doswiadczenia zawodowego nie mialam
szans zrobic nastepnego kroku w karierze zawodowej, jakim bylaby praca w duzym
koncernie
- moje zarobki nie pozwalaly mi korzystac z zycia w takim stopniu, w jakim bym
chciala
- mialam dosc polskiego oceniania innych ludzi
- chcialam miec szanse na realizacje planow zawodowych
- londyn zawsze mi sie podobal i chcialam tu mieszkac
- trzeba probowac w zyciu nowych wyzwan
- nie odpowiada mi rozmieszczenie partii na arenie politycznej
- tysiac innych powodow...

[Gość: wrócę na emeryturę]

Chcę wyjechac. Dlaczego? 1.Z załozenia moje obowiązki w pracy są obliczone na
10-12 godzin płacą za 8 2.miesiąc temu zapłaciłem karę za przekroczenie bilingu
(mój limit to 25 zł) w telefonie firmowym - po kontroli dział księgowości
stwierdził że wszystkie telefony były wykonane w celach służbowych - sprawdzono
numery ... ale jaki mi powiedziała pani z księgowości-niestety już wystawiliśmy
fakturę - musi pan załacic!
3.Ostatni tekst szefa:przecież możesz zadzwonic ze swojej prywatnej komórki w
służbowej sprawie ... 4.szef: dlaczego nie odbierasz telefonu w wolny dzień - po
to go masz!5. moje pytanie do szefa: dlaczego nie zapłacicie mi za 14 godzin
pracy - odpowiedz: bo program komputerowy nie przyjmuje więcej niż 12 ...
pracuję w państwowej firmie - większośc z nas juz wyrzucili na tkz. "firmy
1-osobowe" ... jak mnie to spotka (plotki mówią o tym roku) - to wyjade! - na
razie działa efekt "kotwicy" - mam etat i boję się go stracic ...

już byłem, wiele lat temu, ale wróciłem bo

[Gość: ant]

miałem nadzieję na zmiany, niesty nic sie nie zmieniło, jest gorzej niż było przed wyjazdem (1993 rok) wiec chyba znowu wyjadę, tu nie ma nadziei dla starszych jak i młodzieży, szerzy sie ideologiczna krucjata przeciwko zwykłym ludziom, przykładowo ja (niepartyjny, nie związany z żadnym ruchem jesli napiszę, że giertych się myli zostaje okrzyknięty przez jakieś ameby urodzone w latach 80, lewakiem czy czerwonym - szok!), kler sie panoszy i rządzi razem z premierem i prezydentem naszymi wspólnymi pieniędzmi, chore instytucje (ZUS i US) są decydentami o "być albo nie być" milionów ludzi, kraj cofa się w polityce zagranicznej, polak postrzegany jest w europie jako ciemny ultrakatolik z fobiami antyżydowskimi i antygejowskimi, głowa państwa i premier umie tylko "walczyć i zwalczać", a rozmawiac cos nie bardzo, załatwia tylko swoje osobiste interesy związane z odwetem za to czy tamto ze swjego życia, nie troszcząc sie o wyniki tych poczynań oraz o przyszłość gospodarczą kraju. Jednym słowem polska zmierza do drogi skrajnego fanatyzmu podobnego do wyznaniowego fanatyzmu islamskiego - kto nie nasz ten przeciwko nam i do piekła z nim !!
gdzie tu miejsce dla normalnego człowieka??
już zapowiedziałem dzieciom (15, 16 lat - chłopy na schwał)- albo wyjada albo zmarnują swe życie jak ja zmarnowałem - na czekaniu na normalna polske, dla polaków.
powiedziały, że wyjadą, a ja im pewnie wyjeżdżając utoruje droge i pomogę...
pozdrowienia,
jacek.

Wyluzuj nieco

[qvintesencja]

Gość portalu: ant napisał(a):
> ń oraz o przyszłość gospodarczą kraju. Jednym słowem polska zmierza do drogi
sk
> rajnego fanatyzmu podobnego do wyznaniowego fanatyzmu islamskiego - kto nie
nas
> z ten przeciwko nam i do piekła z nim !!
> gdzie tu miejsce dla normalnego człowieka??

Pogielo cie? Wyluzuj troche bo niedlugo wpadniesz w manie przesladowcza.

Byla mala wpadka z wyborami i doszlo nieco oszolomow do wladzy ale to nie
koniec swiata. To wynika ze zdezorientowania wyborcow ktorzy do konca nie
wiedza na co glosowac. Nie jest to tylko w Polsce bo ostatnie wybory
w Slowacji, na Wegrzech i w Czechach daly bardzo porabane wyniki. Za jakis
czas beda nowe wybory i tyle.

A co do ekonomii to nie ma co jej zbytnio mieszac z polityka. Polska jest w
Unii, dziala nadzor z Brukseli, granice sa otwarte, na wszystkich rynkach jest
duza konkurencja bo ludzie moga swobodnie jezdzic do roboty a tiry nie stoja
na granicy. Kasy ludzie maja malo bo ekonomia jest slaba, jak komus to bardzo
nie pasuje to moze wyjechac i to tez wszystkim pomoze.

kochana qvintesencjo

[666kgb]

ja już przeżyłem nie jedną wpadkę z wyborami i zawszy myslałem tak jak
ty, 'mała wpadka' w nowych wyborach bedzie lepiej, ale tych nowych już było
kilka i co ?? NIC !!! nastepna wtopa ! szkoda na to życia - uciekajcie z tąd
wszyscy którzy jeszcze sie jakos szanuja i maja mozliwości - patriotyzm to
bajdy dla głupich - zupełnie jak bajki o bogu...

dokładnie tak jest jak piszesz:)

[feelhot]

w Polsce za bycie gayem możesz dostać w głowę od bojówek LPRowych, Zyta powie,
że bycie gayem jest dla niej niewyobrażalne i nie powinieneś mieć żadnych praw,
a jakieś zakompleksione Wierzejskie istoty stwierdzą, że jesteś nieszczęśliwy-
tyle że ty nie masz zamiaru tracić życia na wysłuchiwaniu chorych opinii ani
tracić czasu dorabiając się chorób jak rodzice przez lata ciężkiej pracy, w
tolerancyjnym i normalnym kraju jesteś dumny z tego kim jesteś, doceniają twoją
pracę i ciebie jako człowieka, możesz zapracować na swoją emeryturę, a gdzie
bedziesz na niej żył zależy od ciebie a nie mahairków przemadrzałych,
pozdrawiam.

[Gość: Bolesław]

zostaję w Polsce bo właśnie wróciłem z zagranicy

bo jak na standardy UK to jestem nawet przystojny

[noteb]

poza tym zawsze chcialem sie wyprowadzic na wies i przestac myslec za duzo

;-)

Chcę pracować w zawodzie

[Gość: gość]

Jestem bezrobotną absolwentką inżynierii środowiska (PŁ). Wyjechałam do Anglii
na pół roku na bezpłatny staż w swoim zawodzie. Była to dla mnie absolutna
ostateczność. Nigdy nie chciałam wyjeżdźać, bo zawsze uważałam, że tu jest moje
miejsce. Chciałam zwiększyć moje szanse zatrudnienia w kraju i naiwnie
myślałam, że referencje z zachodnich firm polepszą moją sytuację na polskim
rynku pracy. Staż był jednym z najleprzych moich doświadczeń życiowych. Moi
szefowie traktowali mnie na równi z angielskimi pracownikami, dbali o to bym
skorzystała jak najlepiej z dostępnych tam możliwości nauki i rozwoju. Po
ukończeniu stażu wróciłam pełna zapału z przeświadczeniem, że uda mi się
znaleść pracę w zawodzie. Wysyłałam mnustwo CV po całym kraju do firm
zajmujących się ochrona środowiska z listem motywacyjnym, w którym zgłaszałam
możliwość przeprowadzenia się w dowolny rejon Polski. Zero odzewu. Skorzystałam
z pomocy doradcy zawodowego w Wojewódzkim Urzędzie Pracy, która przeanalizowała
moje CV i listy m. i stwierdziła, że tak właściwie nic im nie brakuje
tylko "rynek nie jest gotowy na ludzi takich jak ja, na specjalistów będzie
popyt za jakieś 5 -7 lat". Starałam się ubiegać o prace w państwowych
instytucjach oś. W ciągu 2 lat udało mi się załapać tylko na jedną rozmowę
kwalifikacyjną o państwową posadę, w której na końcu osoba ją prowadząca
powiedziała, że jak mi tak bardzo zależy na środowisku to zawsze mogę pracować
charytatywnie :)))
Denerwuje mnie postawa niektórych ludzi, którzy oceniają wyjeżdżających za
granicę młodych absolwentów jako pazernych dorobkiewiczów, którym zależy tylko
na kasie. Bardzo często są to ludzie, którzy chcą po prostu wykorzystać zdobytą
dużym wysiłkiem wiedzę. Wiele ludzi idzie na studia kierując się swoją pasją i
kiedy po ukończeniu wielu lat nauki nie mogą dostać nawet głupiej pracy
biurowej czują sie poprostu oszukani. Ktoś może się doczepić do tego, że
przecież mogli nie wybierać zawodu bez przyszłości, ale w takim razie dlaczego
polskie uczelnie państwowe przyjmuja na takie kierunki ogromne ilości
studentów. Nie dość tego wbrew ogólnej tendencji zapotrzebowania na rynku pracy
zwiększają tę ilość a nawet rozbudowują wydziały o nowe nieprzyszłościowe
kierunki. Dla nich jest to zarobek, dla podatników zwykłe wyrzucanie pieniędzy,
a dla tych wszystkich frajerów, którzy te studia podejmą 5 lat w plecy.
Denerwują mnie komentarze typu "dobry fachowiec poradzi sobie z konkurencją"
i "pracę maja ci, co się na studiach nie obijali". Koledzy, którzy ode mnie
ściągali mają pracę i byc może o taką zaradność tu chodzi.
Co musi sie w Polsce zmienić?
Ja chciała bym przedewszystkim uczciwych zasad przy naborze. Obecna procedura
na państwowe stanowiska wymaga złożenia ksera dowodu osobistego, przez co
wszystkie dokumenty osób, które nie przeszły są niszczone po zakończeniu
rekrutacji. Nie ma możliwości sprawdzenia, czy wybrana osoba była tą najlepszą,
co umacnia nepotyzm.
Poza tym uczelnie powinny miec obowiązek prowadzenia statystyk odnośnie stopnia
bezrobocia swoich absolwentów i zapotrzebowania rynku pracy i powinny
wykożystywać te dane w naborze.

odpowiedz

[Gość: Jasiu Rydz]

Wyjechalem, poniewaz w Polsce nikt mi nie zaproponowal pracy, nikt mi nawet nie
dal do zrozumienia ze interesuje sie moja osoba/ przyglada sie moim dokonaniom
na studiach. Po prostu lowcy z UK byli bardziej zorientowani w historii mojej
kariery niz Ci z polski, no i na dwa miesiace przed obrana zaproponowali
spotkanie z potencjalnym pracodawca - dwa dni po obronie bylem juz w UK gdzie
podpisalem kontrakt - daltego wyjechalem.
Polityka sie nie interesuje wiec mnie jakies polityczne zawieruchy nie
interesuja wiec nawet by mogl zostac w kraju. Pieniadze oczywiscie wieksze w UK
ale znowu bez przesady samymi pieniedzmi czlowiek nie zyje.
Przewaga jest rowniez w nauczaniu - world masterclass kursu nie dostaniesz w
Polsce, przynajmniej jeszcze nie teraz, wiec dlatego wyjechalem.
Kolega pracuje w Szczecinie i jedzie do domu 8 godzin, ja w Manchesterze i
jestem w domu po 4 godzinach, dlatego wyjechalem.
Moge spojrzec na Polske z dystansu, zmienic mentalnosc, nauczyc sie
wolnorynkowego myslenia dlatego wyjechalem.
Wyjechalem tez z jednego waznego powodu - na zachodzie mlodemu czlowiekowi jest
latwiej zyc.

[Gość: antypod]

Wyjechalismy jeszcze zanim Polska weszla do Unii. I nie zalujemy. Przez pewien
czas zastanawialismy sie, czy zle nie robimy, bo przeciez Unia wprowadzi troche
porzadku w ten polski balagan. Niestety mylismy sie. Balagan jaki byl taki pozostal.

Wyjechalismy po czesci z ciekawosci jak wyglada zycie gdzie indziej, ale
mielismy do tego inne powody:
1. Pomimo tego, ze mialem dobra robote to placili mi nieregularnie. Szef
wymagal, zebym pracowal 24h na dobe, weekendy itp. W dodatku placone mialem na
kombinowane umowy, zeby zusu bylo mniej.
2. Wiekszosc moich znajomych pracowala w podobny sposob na podobnych warunkach,
wiec szansa, ze uda sie wyrwac z tej paranoi byla raczej niewielka.
3. Moja zona po dobrych studiach nie mogla znalezc pracy. Szukala dlugo, w koncu
zostala przedstawicielem handlowym. Perspektyw na prace w zawodzie - zadnych.
4. Kredytu na mieszkanie nie moglismy dostac bo oficjalnie mielismy za malo
dochodow.

Wyjechalismy daleko, i nie wracamy, bo:
1. Pracuje w normalnych godzinach, za normalne pieniadze, w duzej firmie, mam
perspektywy rozwoju. Firma inwestuje we mnie. To ze jestem imigrantem nikomu nie
przeszkadza.
2. Moja zona spokojnie robi doktorat. Pomimo tego, ze studia sa tu platne to
udalo jej sie znalesc stypendium, ktore pokrywa te koszty (i jeszcze cos
zostaje). Pracuje w zespole o swiatowej renomie. Jezdzi na miedzynorodowe
konferencje - jedym slowem - rozwija sie.
3. Panstwo nie probuje na sile nam pomagac. Z kazdych 100 dolarow, ktore
kosztuje mojego pracodawce dostaje 75 na reke. Sam sobie oplacam wszystkie
ubezpieczenia i inwestuje na swoja emeryture, generalnie ciesze sie, ze moge to
sam robic. Mam uczucie, ze moje podatki sa efektywnie wykorzystywane.
4. Kontakty z urzednikami panstwowymi sa sporadyczne i praktycznie wylacznie
przez telefon i internet. Do tej pory przez 3 lata musialem raz wybrac sie do
urzedu, zeby porozmawiac osobiscie z urzednikiem (na poczatku pobytu, zeby
uzyskac wlasciwa wize). Od tego momentu - podatki, zmiany adresu, rejestrowanie
samochodu - wylacznie zdalnie. Urzednicy sa mili i uprzejmi (zarowna regionalni
jak i krajowi)- mysle, ze wiedza, z czyich podatkow sa utrzymywani. Dzialanie
finansowe wszystich urzedow sa jawne i musza byc publikowane.
5. Nikt nie probuje mi narzucac zadnych ideologi. Zyje w kraju bardzo wielu
kultur, wyznan i pogladow. Panstwo nie ingeruje w zaden z tych obszarow starajac
sie zachowac calkowita neutralnosc.
6. Polityka w codziennych wiadomosciach zajmuje okolo 5% czasu. Politycy zajmuja
sie tym czym powinni - nie tropia fikcyjnych wrogow, agentow itp. Zmiany w
prawie sa konsultowane z grupami zainteresowanymi, wiec niespodzianki zdarzaja
sie rzadko.

[rexima]

Wyjeżdżam bo...
1. Mam 27 lat,
2. Nie udało mi się w Polsce przekroczyć magicznej liczby 1800 brutto,
3. Chcę mojej rodzinie zapewnić coś więcej niż pewność opłacenia comiesięcznych
rachunków,
4. Pragnę coś w życiu osiągnąć poza gonitwą za miesięcznym planem sprzedaży,
5. Raz już byłem za granicą po studiach, zaznałem tam pracy i często żałuję że
wróciłem,
6. Wyjechało bardzo wiele moich znajomych i radzą sobię naprawdę bardzo dobrze,
7. Mam dosyć słuchania o wiecznie niekończącej się lustracji...gdybym słuchał o
zmianach w gospodarce może bym się zastanowił,
8. Bo nie boję się żadnej pracy,
9. Członkowstwo w UE daje mi tą wspaniałą możliwość,
10. Wyjeżdżam, bo mam nadzieję że jak z Polski wyjedzie kolejny milion młodych
wykształconych ludzi to może politycy wreszcie pójdą po rozum.

Zostaję bo...
1. Pamiętam jak to było 2 lata temu podczas mojego pobytu w Wielkiej Brytanii.
Wielka tęsknota za rodziną, za nieskrępowana swobodą i uczuciem "bycia u
siebie", za polskimi wspaniałami krajobrazami. Teraz zaberam ze sobą rodzinę,
więc powinno być znancznie lepiej.

Na szczęście już wyjechałem!

[feelhot]

Polska to kraj straconych nadzieji i marzeń, straconych lat ciężkiej pracy
własnej, straconego pokolenia naszych rodziców, którzy oprócz kłopotów ze
zdrowiem i nędznych emerytur nie dorobili się niczego!
Pracowałem w firmie, która płaciła pracownikom niedużo ale tyle na ile było ją
stać i w terminie, zawsze płatne nadgodziny 100%, zawsze świadczenia socjalne i
podarunki na Gwiazdkę i Mikołaja, paczki dla dzieci zatrudnionych kobiet, ale
to już prywatnie od szefa-mojego chłopaka.A co za to mieliśmy oprócz pracy
cięższej niż inni? Przez ostatnie 3 lata pracy utrata oszczędności
wypracowanych w latach ubiegłych, ze względu na ogromne koszty stałe firmy a
brak dochodów ze zmniejszającego się obrotu. Bankructwo firmy i zwolnienie
pracowników. Mój chłopak w związku z realiami swojej drugiej pracy na etat
musiał pozostać w kraju, a ja wyjechałem do UK do pracy.Odwiedzamy się-
codziennie dzwonimy, urlopy wspólnie-ale ciężko się żyje na wyjeździe. Chyba
dla każdego gaya lepiej byłoby mieć pracę za granicą, gdzie problemem jest nie
jak znieść dyskryminację, brak pracy i dochodów, ale jak zainwestować, jakie
wybrać ubezpieczenie prywatne i kogo wspomagać charytatywnie. Nawet brytyjskie
organizacje są lepiej zorganizaowane i mają cudowne reklamy oraz programy
wspierania dzieci w Afryce,adopcji na odległość takich dzieci, adopcji
porzuconych zwierząt,a w Polsce co?Taki katolicki kraj a jak jedziesz drogami w
stanie porażkowym to widzisz tylko na poboczach przejechane kotki i inne
zwierzęta. Okropność!!! W Polsce tylko panuje zawiść, zazdrość i nietolerancja-
taka niestety jest Polska i nie o taka walczyli nasi rodzice. Chociaż jest
ciężko, to jednak skończyły się czasy brania w swoje ręce spraw w Polsce,
trzeba być Europejczykiem i pracować w Europie-w Polsce się już nie da:(
Wprowadzone za łapówki w centra miast wszelakie sieci hipermarketów przejęły
krwioobieg gospodarczy, wygenerowały połowę bezrobocia, a resztę zrobili
politycy uchwalając debilne ustawy.
Co można w Polsce zrobić by młodzi nie wyjeżdżali? Właściwie nic-chyba że PiS
zdolny przegłosować cokolwiek przegłosuje zamknięcie granic i odebranie
paszportów. Ale wtedy zawsze możemy poprosić o azyl w Anglii:))
Żeby naprawdę się zminiło musi wymrzeć obecne pokolenie politykierów i ich
dzieci-a nas nie stać aby na to czekać, my musimy pracować i zarobić na własną
emeryturę, bo w przeciwieństwie do urzędników i polityków państwo nam nie da,
bo nam się nie należy;)
Zostaję w UK, przynajmniej na razie i będę robił wszystko aby ściągnąć swojego
chłopaka tutaj,a co dalej zobaczymy. Wcale nie jest powiedziane że w Polsce
będziemy w przyszłości mieszkać. Może zamieszkamy w Hiszpanii albo na jakiejś
wyspie:) W UK najlepiej się pracuje, żyje się nieźle,ale na zawsze też tu nie
chciałbym zostać-jest już za dużo Polaczków o nastawieniu PiSomohairkowym, a z
moherowych to lubie tylko pizzę!
Pozdrawiam wszystkich w UK i za granicami oraz tych, którzy jeszcze się męczą
w starym kraju, rzeczywiście lepiej się męczyć za granicą-przynajmniej wiadomo
za co:), a posty o myciu garów to włóżcie między bajki, taka pracę biorą tylko
kolorowi albo nieznający języków,względnie nielegalni emigranci, chociaż
powinniście wiedzieć, iż w UK, każdą pracę się ceni i obdarza szacunkiem, są
tylko prace mniej lub lepiej płatne a nie gorsze jak w Polsce.

[szonik1]

A ja wróciłam z Niemiec i na przekór wszystkim chcę spróbować w Polsce -
zakładam działalność gospodarczą,zajmuję się tłumaczeniami,jestem
lektorem,udzielam korepetycji.To dopiero pierwszy miesiąc,trudno powiedzieć,
jak będzie dalej,ale ja po prostu zle się czułam za granicą - na dłuższą
metę.Pracowałam już i w Londynie, i teraz w Niemczech - wszystko super,ale
jakoś nie czułam się "u siebie".Praca w Londynie była jeszcze sprzed
okresu "unijnego",bycie kelnerką bawiło,bo to była jakaś odskocznia,ale było to
też abstrakcyjne i krótkoterminowe - ot,pomysł na kilka misięcy.
W Niemczech oprócz studiów pracowałam w biurze tłumaczeniowym,a wieczorami w
restauracji, bo w biurze za tzw "praktykę płatną" kiepsko płacili.Rozwojowe -
do czasu.Więc wracam i ambicjonalnie chcę sobie i innym udowodnić,żę jakoś się
da coś tu zrobić.Mój chłopak też tu wraca,jeszcze tylko 1,5 roku - mamy
plany,co zrobić i co założyć.Czy wyjdą,to inna sprawa,ale na dzień dzisiejszy
mówimy: ZOSTAJEMY.

Na nieszczęście pogło cie na full

[qvintesencja]

feelhot napisał:
> taka niestety jest Polska i nie o taka walczyli nasi rodzice. Chociaż jest
> ciężko, to jednak skończyły się czasy brania w swoje ręce spraw w Polsce,
> trzeba być Europejczykiem i pracować w Europie-w Polsce się już nie da:(
> Wprowadzone za łapówki w centra miast wszelakie sieci hipermarketów przejęły
> krwioobieg gospodarczy, wygenerowały połowę bezrobocia, a resztę zrobili
> politycy uchwalając debilne ustawy.

Jak widać pogło cie i dymasz brednie na full wypas. Polska jest czescia
otwartego rynku unijnego i ma europejskie sieci hipermarketow. Tesco w jukeju
i w Polsce to jest to samo Tesco.

Przynaleznosc do otwartej ekonomii unijnej wzmacnia konkurencje ktora przynosi
rozwoj. Widac to po wyjazdach. Wyjazdy sa jednym z elementow stabilizacji rynku
pracy. Przez etap wyjazdowy przeszlo wiele krajow Unii z doskonalymi efektami.
Twoje pseudoideologiczne bredzenie jest pozbawione jakiegokolwiek sensu.

Nie pytaj o Polskę

[Gość: mgr]

Nie pytaj o Polskę
To nie karnawał
ale tańczyć chcę
i będę tańczył z nią po dzień

to nie zabawa
ale bawię się
bezsenne noce senne dnie

to nie kochanka
ale sypiam z nią
choć śmieją ze mnie się i drwią

taka zmęczona
i pijana wciąż
dlatego nie

NIE PYTAJ WIĘCEJ MNIE

nie pytaj mnie
dlaczego jestem z nią
nie pytaj mnie
dlaczego z inną nie
nie pytaj mnie
dlaczego myślę że...
że nie ma dla mnie innych miejsc

nie pytaj mnie
co ciągle widzę w niej
nie pytaj mnie dlaczego w innej nie
nie pytaj mnie
dlaczego ciągle chce
zasypiać w niej i budzić się

te brudne dworce
gdzie spotykam ja
te tłumy które cicho klną

ten pijak który mruczy coś przez sen
że PÓKI MY ŻYJEMY ona żyje też

NIE PYTAJ MNIE
NIE PYTAJ MNIE
C0 WIDZĘ W NIEJ

nie pytaj mnie
co ciągle widzę w niej
nie pytaj mnie dlaczego w innej nie
nie pytaj mnie
dlaczego ciągle chcę
zasypiać w niej i budzić się

nie pytaj mnie
dlaczego jestem z nią
nie pytaj mnie
dlaczego z inną nie
nie pytaj mnie
dlaczego myślę że...
że nie ma dla mnie innych miejsc

A my nie chcemy uciekać stąd!

[Gość: mgr]

A my nie chcemy uciekać stąd

Stanął w ogniu nasz wielki dom
Dym w korytarzach kręci sznury
Jest głęboka, naprawdę czarna noc
Z piwnic płonące uciekają szczury

Krzyczę przez okno, czoło w szybę wgniatam
Haustem powietrza robię w żarze wyłom
Ten co mnie słyszy ma mnie za wariata
Woła - Co jeszcze świrze ci się śniło?

Więc chwytam kraty rozgrzane do białości
Twarz moją widzę, twarz w przekleństwach
A obok sąsiad patrzy z ciekawością
Jak płonie na nim kaftan bezpieczeństwa

Lecz większość śpi nadal, przez sen się uśmiecha
A kto się zbudzi nie wierzy w przebudzenie
Krzyk w wytłumionych salach nie zna echa
Na rusztach łóżek milczy przerażenie

Ci przywiązani dymem materacy
Przepowiadają życia swego słowa
Nam pod nogami żarzą się posadzki
Deszcz iskier czerwonych osiada na głowach

Dym coraz gęstszy obcy ktoś się wdziera
A my wciśnięci w najdalszy sali kąt
Tędy! -krzyczy - Niech was jasna cholera!

A my nie chcemy uciekać stąd!

A my nie chcemy uciekać stąd!
Krzyczymy w szale wściekłości i pokory
Stanął w ogniu nasz wielki dom!
Dom dla psychicznie i nerwowo chorych!

na swoje nieszczęście nie masz pojęcia co to są

[feelhot]

sieci ani jak funkcjonują w Polsce a jak za granicą, nie masz pojęcia jak
pracuje manager w Polsce a jak musi zapieprzać za granicą, jak traktuje się
paskudnie pracowników w Polsce a jak z szacunkiem na Zachodzie, poza tym nie
wiesz wielu rzeczy:), nie jesteś też widocznie uświadomiona, iż Polska jest
krajem o największej ilości obcych sieci i hipermarketów, czego nie ma nigdzie
w Europie, jeśli jesteś w Anglii przeważają sieci angielskie, podobnie we
Francji czy Niemczech, zdarzają się przejęcia typu Wal-Mart przejął ASDĘ,ale
ASDA nie może się rozwijać bez uwarunkowań prawnych i lokalnych jak w Polsce, w
Polsce obca sieć wchodzi gdzie chce i jak chce, sam wiem o łapówkach i kto je
brał za wejście do naszego miasteczka, nagła sesja rady miejskiej po podziale
lewego dochodu uchwaliła w miejscu zaplanowanego osiedla i szkoły oraz terenu
zielonego-hipermarket, drugi w centrum powstał podobnie, trzeci też się budował
bez wszystkich zezwoleń i z naruszeniem procedur, ale jak się wybudował to
przecież nie zburzą, jeden podczas budowy miał sądowny nakaz zaprzestania
budowy-oficjalnie się nie budowało-ale robota szła dzień i noc bo by
podwykonawcom nie zapłacili, a zapłacili 5000kary i w pierwszy dzień zarobili
dużo więcej śmiejąc się z przepisów:), pokaż mi polskie sieci wielkości tesco
lub reala, po co wprowadzono w centra każdego miasteczka kilka lub kilkanaście
hipermarketów nie licząc dyskountów-żeby wybić polskie małe rodzinne firmy-taka
jest prawda, ale o tym nie masz zielonego pojęcia, bo jesteś za mądra zza
swoich papierków na stole:(
Tesco w UK to zupełnie inne Tesco niż to w Polsce, tyle że chce być w Polsce
też tak potężne jak w UK. Lepiej zainteresuj się ile Tesco płaci na świecie i w
Polsce oraz w RPA za kupowane owoce i warzywa, a po ile je sprzedaje, jak Tesco
wykorzystuje dostawców a oni pracowników-głośna sprawa w RPA walki o przyzwoite
płace dla pracowników i ochronę przed nadmiarem chemikaliów stosowanych w
ogrodnictwie.

Feel hot czyli bicie rekordow absurdu

[qvintesencja]

feelhot napisał:

> wiesz wielu rzeczy:), nie jesteś też widocznie uświadomiona, iż Polska jest
> krajem o największej ilości obcych sieci i hipermarketów, czego nie ma
nigdzie
> w Europie, jeśli jesteś w Anglii przeważają sieci angielskie, podobnie we
> Francji czy Niemczech, zdarzają się przejęcia typu Wal-Mart przejął ASDĘ,ale
> ASDA nie może się rozwijać bez uwarunkowań prawnych i lokalnych jak w Polsce,

POBILES ABSOLUTNY REKORD ABSURDU na tym forum. To ze Polska jest krajem
otwartym, czlonkiem unijnego rynku jest kolosalna zaleta i niezwykle pozytywne
z punktu widzenia rozwoju ekonomii rynkowej. W ekonomii rynkowej rozwoj napedza
wolny rynek i intensywna konkurencja, im jej wiecej tym lepiej.

To ze w innych krajach domínuja sieci lokalne wynika z oczywistego faktu ze
dawniej rozwoj byl lokalny. Pod tym wzgledem kraje rozwiniete sa wiec nieco
zacofane i dopiero pojawiaja sie u nich oznaki konsolidacji nielokalnej.

Polska i inne nowe kraje Unii zyskaly na tym bo maja najnowoczesniejsza i
najbardziej konkurencyjna strukture handlu na swiecie.

> sieci ani jak funkcjonują w Polsce a jak za granicą, nie masz pojęcia jak
> pracuje manager w Polsce a jak musi zapieprzać za granicą, jak traktuje się
> paskudnie pracowników w Polsce a jak z szacunkiem na Zachodzie, poza tym nie

Nastepny rekord absurdu. Stosunki pracy w Polsce sa znieksztalcone przez
nadmierna podaz sily roboczej. Kiedys tak samo bylo w krajach rozwinietych.

Problem ten w Polsce rozwiaze sie sam gdy bezrobocie spadnie ponizej dobrze
ponizej 10%. Po prostu zadziala wtedy mechanizm walki konkurencyjnej
pracodawcow o pracownikow bo jesli warunki beda nieodpowiednie to pracownicy
beda uciekali a na dodatek zepsuja pracodawcy reputacje i nie bedzie mogl
znalezc ludzi.

Zreszta objawy tego juz w Polsce sa w niektorych segmentach rynku, szczegolnie
tam gdzie zadzialala konkurencja z rynku unijnego. Na przyklad w wielu firmach
informatycznych w obawie przed ucieczka ludzi podniesiono place i oferuje sie
zachety w postaci aut sluzbowych. komorek, karnetow na odnowe, szefowie sie
usmiechaja i pytaja czy cos nie zakloca dobrego humoru:).

Trzeba byc bardzo ograniczonym by nie widziec w tym wszystkim dzialania
normalnego mechanizmu rynkowego. Dziala on jak automat, wszedzie i zawsze tak
samo.

[Gość: Marcin]

Ja już wyjechałem (Wielka Brytania) i nie żałuję.

za:
- zarabiam jakieś 20x tyle co w kraju (pracuję jako Inzynier Systemowy (UNIX/LINUX))
- wynajmuję mieszkanie, ale za jakiś czas kupie własny dom (na kredyt
oczywiście). Co ciekawe tutaj gdzie jestem gdy kupi się mieszkanie na czy dom,
będąc jego właścicielem nie płaci się już czynszu tak jak w PL (tam mimo że
własnościowe a characz co miesiąc płacić musiałem).
- stać mnie wreszcie na to żeby zaoszczędzić troche pieniędzy na tzw.
przyszłość, bądź też przyszłe inwestycje.
- w pracy mam możliwości dalszego rozwoju i awansu (i to bez proszenia i łażenia
za przełożonymi co drugi dzień imęczenia ich o każdą rzecz. Tutaj wystarczy że
raz szefowi powiem : chciałbym żeby firma opłaciła mi to skzolenie... i już
(oczywiście trzeba to zawsze umotywować odrobinkę))
- stosunek cen do zarobków jest bardziej ludzki
- ludzie są bardziej życzliwi (nie ma takiej znieczulicy jak w Polsce)
- inna obyczajowość, nikt nikomu nie "obrabia tyłka" na ulicy (no chyba że
czasami Polak innemu Polakowi - to niestety słychać)
- większy wybór jesli chodzi o życie kulturalne (tutaj naprawde się dużo dzieje
w tej dziedzinie!)
- generalnie, żyje mi się tutaj naprawdę bardziej niż dobrze :)
Minusy:
- daleko do reszty rodziny
- musiałem praktycznie wszystko zacząć od nowa, ale jak patrze na to z
perspektywy czasu to się opłaciło.

Chce wrocic!!!

[palom1]

Z Polski wyjechalam w 2004.Pojechalam jako niania do Stanow Zjednoczonych.Tutaj
spotkalam swoja milosc z ktora jestem juz od prawie 3 lat ( w tym rok malzenstwem).
Musialam zostac w Ameryce ze wzgledu na meza, ale oboje chcemy wrocic do
Polski.JAk go pierwszy raz zabralam tam to sie zakochal i tak jak ja berdzo
pragnie miec malutki domek w okolicach Wroclawia ( gdzie ja sie urodzilam) i
szczesliwa rodzine.
Niestety perpektywa pracy nas przeraza.Pomimo ze moj maz wlada 4 jezykami ( do
tego po malu wchlania polski) ma wyzsze wyksztalcenie nie mamy pewnosci czy
znajdzie prace ktora bedzie za togodnie placila.Ja rowniez mam wyksztalcenie z
rachunkowosci i znajomosc jezykow obcych ale coz...Moze jednak sie
zdecydujemy....Gdyby tylko godna praca byla....

[mcgoo]

Na calym swiecie jest godna praca - wystarczy zalozyc firme i realizowac
pomysl. Skoro macie umiejetnosci, ktore sa potrzebne na rynku - macie godna
prace - jezeli znajomosc jezykow jest potrzebna na rynku - macie prace -
wystarczy sprawdzic czy ktos potrzebuje osoby wladajacej czterema jezykami.