Dyslektykow ci u nas dostatek

[adam.skowr]

Z innego postu:
> a znasz taka chorobe jak dysleksja?

Kiedys to takiego skurwysyna nauczyciele nazywali durniem albo leniem, a
teraz w III RP to DYSLEKTYK.
Co drugi nieuk to dyslektyk, kto ich nauczyl tego slowa ?

[huncwot]

Mature z j. polskiego zadawalem w 1980 roku- Liceum Ogolnoksztalcace-profil mat-
fiz.
Regula byla jasna- za kazdy powazny blad ortograficzny-stopien nizej.
3 bledy i pala.( Skala od 2-5)
W lokalnym Wydziale Oswiaty (?) trwala wtedy debata, czy maturzystom pozwolic
korzystac ze slownika ortograficznego.
W mojej szkole nie pozwolono.W niektorych technikach na cala sale udostepniano
jeden slownik i trzeba bylo podejsc do stolu komisji by sprawdzic pisownie.
Dzis- pisza "pruba" albo "karzdy" i twierdza ze sa dyslektykami.
Burza sie, gdy im sie zwroci uwage, bo: "na internecie nie ma regul"
A gdzie sa?
90 % korespondencji to e-mail, recznie w ogole sie praktycznie nie pisze...
Czy w innych dziedzinach ci "fachowcy" tez sa "dyslektykami"?
Tak samo znaja "jezyki obce"? Obsluguja komputer? Byle jak i po lebkach?

[Gość: Peter]

Tak, to byl dobry pomysl dla nieukow.

Gdzies czytalem, ze juz podobno wymyslono dyshistorie i dysgeografie.

[Gość: Quset]

Gość portalu: Peter napisał(a):

> Tak, to byl dobry pomysl dla nieukow.
>
> Gdzies czytalem, ze juz podobno wymyslono dyshistorie i dysgeografie.

Jest jeszcze na pewno dyskalkulia - idioci nie potrafiący liczyć.
Święta racja, kiedyś to byli debile, teraz ludzie piszący, czytający i liczący
inaczej. Ja mam dysrobię - nie umiem i nie lubię pracować - co robić, może
jakaś renta - w końcu nie jestem w pełni sparwny.

Już jest

[Gość: DSD]

> Jest jeszcze na pewno dyskalkulia - idioci nie potrafiący liczyć.

W zeszłym tygodniu oglądałem na BBC program o nowym 'zespole chorobowym' - braku umiejętności kojarzenia
oglądanej liczby z jej wartością. Tak na serio - jest pewnie jakiś procent dyslektyków, tak samo jak istnieją daltoniści.
Problem zaczyna się, kiedy kilkanaście-kilkadziesiąt procent społeczeństwa traktuje to jako sposób na 'załatwienie'
sobie przywilejów na egzaminach.

[Gość: Richelieu*]

> Burza sie, gdy im sie zwroci uwage, bo: "na internecie nie ma regul"


Tak się utarło, że reguł odnośnie ortografii nie ma bo to pisać każdy chce jak
najszybciej a przy tym literówek pełno zrobi. Co więc, jak piszesz, że karzdy
to już ewidentny ort. nie literówka, kiedy i tak karzdy powie, rze w necie
regóły są inne. W moim liceum też było jak u Ciebie, za 3 błęby ort. dwója. mój
rocznik liczył grubo ponad 200 osób i nie wiem o żadnym dysklektyku wśród moich
rówieśników. Moda? Fanaberie? Lenistwo? Alergia na książki?

[Gość: RbcioX]

Gość portalu: Richelieu* napisał(a):

> > Burza sie, gdy im sie zwroci uwage, bo: "na internecie nie ma regul"
>
>
> Tak się utarło, że reguł odnośnie ortografii nie ma bo to pisać każdy chce
jak
> najszybciej

A na papierze to kazdy chce jak najwolniej?!
Tak samo mozesz powiedziec, ze lekarz chcial szybko wyrostek robaczkowy
zoperowac bo chcial isc na wodke.
Dlatego obcial gosciowi noge i czlonka a nie wycial wyrostek.
Pozdro.
PS.
Nor,malni ludzie i tak nie uznaja tego "na necie nie ma regul". Sa !!!!

[Gość: Richelieu*]

Lekarz pracuje, uczestnik forum ma rozrywkę. Chyba nie traktujesz forum za
śmiertelnie poważnego medium. Powtarzam, dysleksja w 99% to wymysł leniwych
gówniarzy, ale czy teraz widząc w co drugim forumowskim wyrazie błąd zwracasz
uwagę? Dość często pojawiają się tu osoby, które treśli postów w ogóle nie
znają, ale rze błędy robiom to zaraz karzdy podkreślom. Na tym ma polegać foróm
rzeby nie treść a formę czcić. Nawet Miodek takiego zboczenia nie ma.

[losiu4]

Gość portalu: Richelieu* napisał(a):

> Powtarzam, dysleksja w 99% to wymysł leniwych
> gówniarzy,

obawiam sie, ze niestety masz racje. Smutne to jest, ze ludzie chwytaja sie oszustwa, by sobie zycie poprawic

> ale czy teraz widząc w co drugim forumowskim wyrazie błąd zwracasz
> uwagę? Dość często pojawiają się tu osoby, które treśli postów w ogóle nie
> znają, ale rze błędy robiom to zaraz karzdy podkreślom. Na tym ma polegać foróm
> rzeby nie treść a formę czcić. Nawet Miodek takiego zboczenia nie ma.

uwage zwracam, ale sobie w duchu. Na forum nie ma co pisac, bo i tak nic to nie da

Pozdrawiam

Losiu

[Gość: Richelieu*]

> uwage zwracam, ale sobie w duchu. Na forum nie ma co pisac, bo i tak nic to
nie
> da


No bo Ci powiedzom, rze majom dysortografię czyli dysfónkcjonalność ómysłowom a
łosiom i klepom wara od ih strasznej horoby.

:))))))))) n/t

[losiu4]

[Gość: WMI]

Za moich czasow bylo dokladnie tak samo. Trzy bledy = pala. I koniec. I nie
bylo zadnych dyslektykow. Jak jakas fujara nie umiala pisac, to szla do lopaty.
I tyle. I nie bylo tam zadnych tam uzdolnionych kierunkowo rain manow. Moze i
sie tacy zdarzaja, ale raczej nieczesto.

WMI

[Gość: Gosc]

Gość portalu: WMI napisał(a):

> Za moich czasow bylo dokladnie tak samo. Trzy bledy = pala. I koniec. I nie
> bylo zadnych dyslektykow. Jak jakas fujara nie umiala pisac, to szla do
lopaty.
>
> I tyle. I nie bylo tam zadnych tam uzdolnionych kierunkowo rain manow. Moze i
> sie tacy zdarzaja, ale raczej nieczesto.
>
> WMI

Ocenia sie na 10-15%. Ale na przyklad taki Einstein tez byl dyslektykiem...

[Gość: p]

Einstein byl kobieta

[Gość: Aga]

Dysleksja łaczy się z nie rozumieniem odczytywanych zwrotow i zdań. Natomiast
dysgrafia to zaburzenia w umiejetności pisania. Moglby ktos się szerzej na ten
temat wypowiedzieć. Czy faktycznie mylimy te dwa pojęcia i zle nazywamy
niektore zjawiska? Jeżeli tak to w koncu nalezy to zmienić. Warto znać
perawidlowe znaczenie wyrazow uzywanych.
Bradzo proszę o opinie ludzi ktorzy sie na tym znaja. Ja tylko to gdzies
uslyszalam.

[losiu4]

Gość portalu: Aga napisał(a):

> Dysleksja łaczy się z nie rozumieniem odczytywanych zwrotow i zdań. Natomiast
> dysgrafia to zaburzenia w umiejetności pisania. Moglby ktos się szerzej na ten
> temat wypowiedzieć. Czy faktycznie mylimy te dwa pojęcia i zle nazywamy
> niektore zjawiska? Jeżeli tak to w koncu nalezy to zmienić. Warto znać
> perawidlowe znaczenie wyrazow uzywanych.
> Bradzo proszę o opinie ludzi ktorzy sie na tym znaja. Ja tylko to gdzies
> uslyszalam.

masz racje. Jednak mimo tego, wiadomo o co na tym watku chodzi. Rozmawialem niedawno z nauczycielka w
podstawowce. Powiedziala, ze to, co sie teraz dzieje w "dziedzinie" roznych dys-, przechodzi ludzkie pojecie. Ja
rowniez jakos nie jestem w stanie uwierzyc, ze cos, co przydarzalo sie jakims ulamkom % ludzi teraz osiaga rozmiary
epidemii. Na necie stosuje taryfe ulgowa: po prostu nikomu nie zwracam uwagi na pisownie, bo i tak nic to nie da.

Pozdrawiam

Losiu

[Gość: Mama]

Gość portalu: Aga napisał(a):

> Dysleksja łaczy się z nie rozumieniem odczytywanych zwrotow i zdań.
Natomiast
> dysgrafia to zaburzenia w umiejetności pisania. Moglby ktos się szerzej na
ten
> temat wypowiedzieć. Czy faktycznie mylimy te dwa pojęcia i zle nazywamy
> niektore zjawiska? Jeżeli tak to w koncu nalezy to zmienić. Warto znać
> perawidlowe znaczenie wyrazow uzywanych.
> Bradzo proszę o opinie ludzi ktorzy sie na tym znaja. Ja tylko to gdzies
> uslyszalam.

Prosze bardzo, acz nie jestem specjalista, a jedynie osoba zywotnie
zainteresowana problemem:

cyt. "DYSLEKSJA ROZWOJOWA - Są to specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu u
dzieci o prawidłowym rozwoju umysłowym. Spowodowane są zaburzeniami niektórych
funkcji poznawczych, motorycznych i ich integracji, uwarunkowanymi
nieprawidłowym funkcjonowaniem układu nerwowego.

TERMINOLOGIA:
Najczęściej stosuje się termin "dysleksja rozwojowa" dla określenia syndromu
specyficznych trudności w uczeniu się czytania i pisania.
DYSLEKSJA - specyficzne trudności w czytaniu;
DYSORTOGRAFIA - specyficzne trudności z opanowaniem poprawnej pisowni (w tym
błędy ortograficzne);
DYSGRAFIA - niski poziom graficzny pisma."

Zrodło: dysleksja.univ.gda.pl/

Jestem owym problemem bardzo zainteresowana, gdyz wlasnie kilka miesiecy temu,
gdy moj syn zaczal chodzic do zerowki, dowiedzialam sie od kilku niezaleznych
specjalistow, ze jest dzieckiem z tzw. ryzyka dyslektycznego. Pierwszy objaw:
zwkle trudnosci w gloskowaniu... Dodam, ze w opinii badajacych go osob jest
dzieckiem ponad przecietnie inteligentnym (faktycznie bardzo interesuja go
ksiazki, ma swietna pamiec i niesamowita wyobraznie, mocno ukierunkowane
zainteresowania, tworzy sam niebanalne historie, ktore ja zapisuje, etc...). Po
wielu badaniach zdiagnozowano, ze brakuje mu jedynie "narzedzi" i stwierdzono
prawdopodobna przyczyne: brak integracji sensomotorycznej, tj. - mowiac
obrazowo, a i niefachowo - ma tak samo rozwiniete dwie polkule mozgowe
(wiekszosc z nas ma lepiej rozwinieta jedna - stad osoby prawo- lub
leworeczne), ktore "walcza" o dominacje (tzw. dominacja skryzowana), co objawia
sie tym, ze np. ma sprawniejsza prawa reke, ale juz lewe oko (zaburzenia tzw.
lateralizacji)... To generuje INNE POSTRZEGANIE, np. liter... Dlatego robi
bledy przy ich odwzorowywaniu, dlatego ma problemy w rozroznieniu literek
itp... Jest to wiec jakis problem, ale podobno wczesna diagnoza i intensywne
cwiczenia sa skuteczne.

Pozdrawim,
Mama

[Gość: pita]

wszystko fajnie tylko nie zapominaj ze czesc z tych durni nie symuluje

[Gość: JAX]

Nie ma znaczenia ta sprawa. I tak w Polsce są takie szkoły że wszyscy je
kończą, a w pracy liczą się znojomości. Problem sam zdechnie za parę lat. Jak
zdawałem maturę to trzeba było sie pilnować z ortografii, a niektórym
wystarczyło świstek od lekarza i po jabkach. A poźniej to już wszyscy się chcą
dorwać do tego tortu zwanego pracą , wykształceniem, itp. Tak już jest, nikt
nie powiedział że życie jest sprawiedliwe.

[Gość: Quest]

No i dobrze, ja też nie symuluję - nie mam słuchu i zdolności manulanych - więc
robię to, co robię. Nigdy nie pchałem się do konserwatorium muzycznego, ani na
ASP. Nie ma niskich koszykarzy, głuchych muzyków, niewidomych malarzy - ludzie
do łopaty też są potrzebni.
Jedyny wyjątek to ujebanie człowieka zdolnego z nauk ścisłych np. na maturze z
polskiego i wybitnego humanisty przez matematykę. Brak matury=zakaz studiowania.
Ale, na Boga, nie róbmy z tempaków ludzi chorych i zdolnych inaczej.

[Gość: pita]

chodzi o to ze ja tempy nie jestem

[Gość: MojoJojo]

Zgadzam się z tym że większość leni i nieuków tłumaczy swoją ignorancję
ortograficzną przypadłościami typu dysleksja i dysortografia. Nie zawsze jednak
musi tak być. Swego czasu pracowałem w biurze projektów z kolesiem który
autentycznie cierpał na w/w dolegliwość. Całe jego nieszczęście polegało na tym
że np. robiąc projekt na formacie AO potrafił jego ogromnej wielkości nagłówek
napisać np. SZCZEGUŁY KONSTRÓKCYJNE.... pomimo tego że pisał to poraz enty -
wystarczy że nie zajrzał do słownika, zawsze wydawało mu się odwrotnie niż
trzeba. Na początku myslałem że się zgrywa, ale po kilku wpadkach groziła mu z
tego powodu wręcz utrata pracy - szef musiał się nieżle najeść wstydu
rozwijając płachtę na prezentacji, a tu taki kwiatek ;-). Koniec, końców gość
nie wyleciał z pracy, ale ma zakaz wypuszczania czegokolwiek w świat bez
uprzedniej korekty słownika lub zaufanego człowieka...... nie zmienia to,
oczywiście, faktu że wiele "zdrowych" osób wygodnie podczepia się pod tą
dolegliwość, ukrywając nieuctwo...

[Gość: Karina]

Ah! W końcu ktoś poruszył ten temat!

Mój mąż - może niedługo były - nie potrafił napisać zdania bez literówek,
czasami zdażał się ort, do tego absolutnie nie stosował znaków przestankowych
ani dużych liter. Wszystko to w korespondencji elektronicznej. Brak znaków
przestankowych tłumaczył pośpiechem, orty i literówki dysleksją. Aha, rzadko
które obce słowo było napisane poprawnie. Co ciekawe, kilka razy czytałam jego
listy służbowe, tam już takich byków nie było. Czyli, gdy się chciało, to było
można! Wytykałam mu to niechlujstwo, bo dla mnie było to niechlujstwem tylko i
odsyłałam listy z adnotacją, że nie jestem w stanie odgadnąć o co mu chodzi.
Wolę dłużej czekac na odpowiedź, ale niech on w tym czasie poprawi błędy. Do
dziś nie potrafi zrozumieć o co mi chodzi... Przecież to internet i tak wszyscy
piszą...
Na szczęście nie wszyscy. Większość naszych korespondencji załatwiamy przez
internet i musimy dbać o to by nasz język nie zamienił się w bełkot.

Spotkałam raz w życiu prawdziwego dyslektyka. Pisał wyłącznie drukowanymi
kulfonami i niemal nie stosował samogłosek. Miał ok. 30 lat. Wynajmowałam od
niego mieszkanie, zostawił mi kiedyś informację, ale później sam w rozmowie
telefonicznej przeprosił mnie za formę tekstu.

[Gość: Paweł Z.]

Niedawno pogryzłem się nieco ze swoimi przyjaciółmi, małżeństwem psychologów.
Oboje postulowali rezygnację z reguł ortograficznych w ogóle. Ich zdaniem
odpowiednie ciało PAN powinno w ogóle znieść obowiązek ortograficznego pisania,
jako że obowiązek ten jest - ich zdaniem - sposobem na dręcznie dzieci
dotkniętych przypadłością dysgrafii.
Jak można się domyślać, jestem gwałtownym przeciwnikiem takiego sposobu
myślenia. To prawda, że dziecko, dostając w szkole pałę, odczuwa dyskomfort. W
wielu przypadkach dyskomfort ten wynika z przyczyn obiektywnych: np. dysgrafii
lub po prostu braku inteligencji niezbędnej do wykonania jakiejś czynności.
Tylko co z tego wynika? Gdyby pójść tym śladem, można by w ogóle zrezygnować z
wymagania czegokolwiek od dzieci w szkole, bo biedne dziecko - jeśli wymogu nie
jest w stanie spełnić - może się załamać. Uważam, że to bardzo dobrze, że się
załamie. Może następnym razem będzie się bardziej starało. A jak mu nie
wyjdzie - to się będzie starało jeszcze bardziej. A jak nie będzie mogło się
jeszcze bardziej starać, to zakończy edukację na podstawówce. I też bardzo
dobrze, bo chyba nie zależy nam na produkcji magistrów nie potrafiących napisać
kilku słów w poprawnym języku polskim.

[Gość: Polonista]

Gość portalu: Paweł Z. napisał(a):

> Niedawno pogryzłem się nieco ze swoimi przyjaciółmi, małżeństwem psychologów.
> Oboje postulowali rezygnację z reguł ortograficznych w ogóle. Ich zdaniem
> odpowiednie ciało PAN powinno w ogóle znieść obowiązek ortograficznego
pisania,
>
> jako że obowiązek ten jest - ich zdaniem - sposobem na dręcznie dzieci
> dotkniętych przypadłością dysgrafii.
> Jak można się domyślać, jestem gwałtownym przeciwnikiem takiego sposobu
> myślenia. To prawda, że dziecko, dostając w szkole pałę, odczuwa dyskomfort.
W
> wielu przypadkach dyskomfort ten wynika z przyczyn obiektywnych: np.
dysgrafii
> lub po prostu braku inteligencji niezbędnej do wykonania jakiejś czynności.
> Tylko co z tego wynika? Gdyby pójść tym śladem, można by w ogóle zrezygnować
z
> wymagania czegokolwiek od dzieci w szkole, bo biedne dziecko - jeśli wymogu
nie
>
> jest w stanie spełnić - może się załamać. Uważam, że to bardzo dobrze, że się
> załamie. Może następnym razem będzie się bardziej starało. A jak mu nie
> wyjdzie - to się będzie starało jeszcze bardziej. A jak nie będzie mogło się
> jeszcze bardziej starać, to zakończy edukację na podstawówce. I też bardzo
> dobrze, bo chyba nie zależy nam na produkcji magistrów nie potrafiących
napisać
>
> kilku słów w poprawnym języku polskim.

Zgadzam się z Tobą w 100%. Ja też bym się z nimi pokłócił. Jeżeli tak uważają,
to po co nam w ogóle język ojczysty, po co nam tacy pedagodzy, po co nam
słowniki, zasady pisowni, najlepiej porzucić całe nasze dziedzictwo językowe, o
które tak walczyliśmy.
Potem Pan Dyrektor (pracowałem z takim) nie potrafi napisać pisma bezbłędnie.
Ale najzabawniejszą (a może najtragiczniejszą) sytuację miałem pracując w
Fundacji. Pewna znana firma (nazwy nie ujawniam) po otrzymaniu
pisma "skleconego" przez naszego menadżera ds. rynku - przesłała nam dwa
przelewy. Jeden dla dzieci (zgodnie z celem statutowym) a drugi na
przeprowadzenie procesu rekrutacji na stanowisko .............................
menadżera ds. rynku lub sfinansowanie nauki w szkole średniej naszej kadry
kierowniczej.
Tak jak w każdym kraju, tak i u nas jest język ojczysty tzw. literacki.

[Gość: gearbox]

A tych spraliżowanych do dziury i zakopać?

Wyjątkowo chamski post, Panie Adamie. Skąd Pan wie, co się dzieje w szkole? Nie
wydaje mi się, żeby Pan kiedyś chodził do jakiejś.

[Gość: agulha]

> A tych spraliżowanych do dziury i zakopać?
A skąd zaraz takie demagogiczne argumenty? Wszyscy wiemy, że nie chodzi o
prawdziwych dyslektyków i dysgrafików (są tacy), ale o te stada śmierdzących
leni, które mają takie papiery.
Nikt natomiast nie udaje sparaliżowanego, bo to by było trudno.

Problem wyłudzania rent i zwolnień lekarskich w życiu dorosłym jest odrębny,
choć z tych samych przesłanek wynika - zdolności naszych rodaków do
kombinowania i oszukiwania. Vide 500 nagle chorych na 800 zwolnionych
urzędników Ratusza.
>
> Wyjątkowo chamski post, Panie Adamie. Skąd Pan wie, co się dzieje w szkole?
A ja widzę. Ostatnio widziałam pracę licencjacką pewnego idioty. Notabene już
właśnie skończył tę szkołę wyższą (prywatną, oczywiście). Praca stanowiła
ciekawy konglomerat wszelakich błędów: stylistycznych, logicznych,
frazeologicznych, ortograficznych, interpunkcyjnych i zwykłych literówek. Na
sugestię promotora, że może by tak chociaż sprawdzić pisownię programem Word,
kandydat odparł nonszalancko, że on "nie ma polskiej wersji". Nacisk
kierownictwa szkoły jest taki, że promotor musiał to przyjąć, tyle że ze wstydu
sam poprawił błędy.
Przykłady: "zjerzdrzalnia", "wierza do bungi jumping", a były i dużo gorsze...

Nie
>
> wydaje mi się, żeby Pan kiedyś chodził do jakiejś.
To się chyba nazywa "argumentum ad ignorantiam". Dlaczego właściwie uznał pan
Pana Adama za genialnego samouka, co to do szkoły nie chodził, a pisać
poprawnie nauczył się sam?
Ja nie jestem taka mądra - rozwieję Pana złudzenia - mam wykształcenie wyższe,
a teraz właśnie skończyłam studium podyplomowe.

[Gość: neikula]

w zwizku z dyslekcją, dysortografią, itp. - dlatego na UJ na wielu kierunkach
wprowadzono zaspis, że na tym kierunku nie mogą studiować dys..., gdyż są to
studia (a w przyszłości zawody), które wykluczają tego typu dysfunkcje i każdy
musi umieć się wysłowić na piśmie po Polskiemu ;-)
i myślę, że to jest dobry sposób

[Gość: warszawianka]

Ale Ty niestety po"Polskiemu" nie umiesz się wysłowić!A czy wszyscy krzykacze
wiedzą że np.Einstein był w dzieciństwie uważany za opóźnionego w rozwoju i był
prawdopodobnie dyslektykiem.Może nie przekreślajmy tak pochopnie innych tylko
dlatego że muszą pokonać więcej trudności niż inni.

[Gość: p]

No wlasnie!!!

Niech je pokonuja, a nie nazywaja lenistwa opoznieniem w rozwoju.

Pozdrawiam cieplutko

[Gość: Megi]

dobrze się mówi jesli nie trzeba tak ciężko pracować jak dyslektycy aby móc
dorównać do średniej klasowej (choćby),a tak na marginesie aby otrzymać
orzeczenie o dysleksji i innych dysfunkcjach należy przejść badanie
psychologoczno-pedagogiczne i wierzcie na tych testach nie da się oszukiwać.

[Gość: Paweł Z.]

Nikt nie kwestionuje istnienia czegoś takiego jak dysleksja.
Nikt też nie kwestionuje istnienia różnic w predyspozycjach umysłowych ludzi.
Każdy brak można starać się jakoś nadrobić. I tak jest chyba trzeba, zamiast
rozłożyć ręce, przekazując szkole zaświadczenie wydane przez specjalistę.