misia007
21.01.10, 13:34
Siedzę zamknięta w pokoju z kotami,za drzwiami odgłosy stolarskiej roboty więc
mam czas spokojnie się zastanowić nad dzisiejszym świętem.Jestem babcią, brzmi
poważnie, za poważnie.Pamiętam moją kochaną babcię,malutką, przygarbioną,
ciągle przy jakiejś domowej pracy.I pamiętam babcię Jurka, wytworną damę ,
wysoką, smukłą mimo wieku,surową w obejściu.I jeszcze moja mamę jako
babcię,rozkochaną w Karoli, pierworodnej wnuczce.Nie jestem do nich podobna,
do żadnej a jedna teraz ja w rodzinie jestem babcią. I to jedyną.Brzmi dumnie
i tak się czuję.Wiem to postarza ale mam to w nosie.To co się czuje do wnuczki
czy wnuczka to jakieś wariactwo.Ta mała przez tych kilkanaście miesięcy jakie
jest na świecie dala nam tyle radości i szczęścia, że trudni opisać.A to
dopiero początek!!!