Literatura i jej ekranizacje

[e-baba]

Choć maniak kinowy ze mnie żaden, a telewizyjny widz bardzo wybiórczy, to
jednak parę filmów obejrzałam i chciałabym zaproponować, abyśmy w tym wątku
umieszczali nasze opinie nt. ekranizacji dzieł literackich.
Wiem, że już jest, i to dosyć rozbudowany, wątek o filmach, ale zawiera on
wpisy o wszelkiej filmowej twórczości, a może warto byłoby wymienić się
wrażeniami z zestawienia książki i ekranu i poświęcić im osobny wątek?
Jako miłosnik słowa pisanego - ciekawa jestem Waszych opinii, jak oceniacie
ekranizację czytanej przez Was książki. A może to film zachęcił Was do
zapoznania się z literaturą na podstawie której powstał?

Jeżeli jednak taki wątek już był - baba prosi o receptę na okularki i
skasowanie tego wątku.

[natla]

Babsko, ekranizacje są w wiekszosci wprost niestrawne, zwłaszcza po
przeczytaniu książki. W tej chwili przychodzi mi do głowy ekranizacja "Lalki",
którą bardzo lubie.....i z Dmochowskim i z Kamasem. Nastrój oddany bdb. Aktorzy
dobrani wspaniale, szczególnie w pierwszej wersji z Dmochowskim, Tyszkiewicz,
Fijewskim.

"Ziemia obiecana" - Wł. Reymont

[e-baba]

Najpierw obejrzałam film. Po ksiązkę siegnęłam później. I choć mól książkowy ze
mnie i książkę mam w domu, i choc opowiada ona o jednym z najciekawszych
okresów w historii mojego miasta (a historia Łodzi interesuje mnie bardzo) - to
wstyd sie przyznać, ale przez ksiązkę trudno mi było przebrnąć. Chyba dlatego,
że film Wajdy wprost urzekł mnie. Wspaniałą obsadą, kolorami, dynamiką i
ulicami, ktore jeszcze dotrwały do dziś. I te pałace z "Ziemi obiecanej", koło
których przechodzę czasem. A huk fabryki i fabryczne kominy mojego miasta
pamiętam z dzieciństwa. Więc może dlatego, że tak bliski jest mi obraz mojego
miasta, który widzę w filmie - ekranizację "Ziemi obiecanej" uważam za
rewelacyjną.

[natla]

No jasne, zgadzam się....Olbrychski, Pszoniak i.......

[august2]

i... A. Seweryn, Z. Zapasiewicz, F. Pieczka, A. Lapicki a zmyslowa
Kalina Jedrusik?
Znakomity epizod zagral (nie pamietam nazwiska) ten aktor(jak i rowniez
poeta)ktory to szedl w tlumie na pogrzebie fabrykanta i mowil
cos takiego (moja wolan interpretacja): "popatrzcie taki fabrykant, takie
bogactwo i musial isc na druga strone"
Rzeczywiscie znakomity film.
A ekranizacja Wajdy "Popiolu i diamentu"? Ksiazka taka sobie a film klasyk.
Piszac o Wajdzie bardzo podobal mi sie "Krajobraz po bitwie".
W tym przypadku proza Borowskiego znakomita jak i film. S. Celinska i Bardini
zagrali dobre role.

E-baba, pisalas w ksiazkowym watku o "Kobiecie z wydm". Czytalem ksiazke
a film byl znakomity. Niezwykly czarno-bialy film oddawal niesamowicie
ta wydmowa scenerie.. i tak kabieta-modliszka..

[tesunia]

mialam okazje porownac z ksiazka....

[tesunia]

przypomnialo mi sie rowniez,
"dom duchow" av Izabel Allende,

nie mozemy rowniez zapomniec o Trylogii Sienkiewicza,

"popioly",

"sinuhe egipcjanin"av Mika Waltari,

[maladanka]

ze zwiewną Audrey Hepburn - podobała mi się bardzo.
Z udanych wg mnie to:
"Pianista",Opowieści Narnii,Krzyżacy,Trylogia J.Hoffmana
Nieudana -" Stara baśń"
Dobry wątek - trochę mózg trzeba przekopać

[august2]

Tesunia jak ekranizacje masz na mysli?

[tesunia]

august2 napisał:

> Tesunia jak ekranizacje masz na mysli?
>

hej auguscie,
ogladalam kilka razy wlasnie ten film na podstawie tej powiesci.

Prośba baby do wszystkich w tym wątku

[e-baba]

Kochani, serdecznie was proszę, abyście - oczywisćie subiektywnie bardzo - ale
postarali się ocenić w jakiś sposób ekranizację. Chociażby tylko stwierdzeniem,
czy Wam się podobała, czy spełniła Wasze wyobrażenia o bohaterach i czy
oddawała klimat książki. Wasze wrażenia moga byc swietnym przyczynkiem do
dalszej dyskusji lub zachęcić inne osoby do siegnięcia po książkę lub
obejrzenia filmu (a przez to równiez, choc w odmienhy sposób, ale jednak -
poznanie danej literatury). Ot, chociazby ja nie zgadzam się z oceną Maladanki,
iż ekranizacja "Pianisty" była udana. Być możę dlatego, że książka wywarła na
mnie tak duże wrażenie, że film nie spełnił moich oczekiwań zupełnie, choć
zebrał wiele pochwał ludzi, którzy z krytyki filmu żyją.
I jeszcze jedna prośba - cóż jakaś taka baba "po prosbie" dzisiaj jestem -
piszzie w tematach tytuły - wtedy łatwiej nam będzie odszukac pozycję, o której
ktos juz pisał, jeżeli zechcemy poznać opinie innych, a może wyrazić swoje
zdanie.
No, i proszę o dalsze głosy. Sięgnijcie do swojej pamięci i odgrzebcie stare
lektury i ich ekranizacje.

[tesunia]

OK babo),

jak kasiazka tak i film byl OK,chociaz w kasiazce byly obszerniej opisane
niektore zdazenia,ale film oddal klimat tresci ksiazkowej.

pozdrawiam cieplutko,

PS;.."pianisty" nie czytalam i nie ogladalam,
osobiscie nie lubie takich tematow,sa dla mnie za smutne(

[e-baba]

Dziękuję Ci, Tesuniu. Własnie o ocenę, we własnym odbiorze danej ekranizacji mi
szło.

"Kamienne tablice" - Wojciech Żukrowski

[e-baba]

Książka - wspaniała. Film - kiepski. Ani obsada (choć Krzysyztofa Chamca bardzo
lubiłam to do tej roli mnie osobiście nie pasowal, a Laura Łącz, typ zdrowej
wiejskiej dziewoi - w ogóle nie do przyjęcia) nie pasowała do moich wyobrażeń o
bohaterach, ani klimat. Pokazać ulice New Delhi to wcale nie znaczy przekazać
klimat Indii. Dla mnie - nie warto oglądać. Ale to przecież tylko moja opinia.

[dankarol]

E-babo miałam takie samo wrażenie po oglądnięciu filmu. Zastanawiałam się po co
było wydawać pieniądze, a książka bardzo mi się podobała.

[dankarol]

Też oglądałam film, ale mnie bardziej podobała się książka.

[august2]

Wlasnie sie pytalem jaka ekranizacje masz na mysli.
Ja ogladalem ta nakrecona w latach 50 i rezyrowna
przez Zanucka.. a ty?
Wedlug mnie ekranizacja byla za uboga w stosunku do ksiazki..

[tesunia]

niewiem kto rezyserowal ten film,ogladalam go chyba cztery lata temu w wersji
amerykanskiej,
zawartosc ksiazki byla po czesci naswietlona w filmie,wszystkiego po trochu.

Pan Tadeusz , Zemsta, Wesele

[banitka51]

Staram się ogladac ekranizacje jak 'samodzielne byty, szczególnie amerykańską
produkcję o słowiańskiej duszy (np wymieniona Wojna i pokój ze wspaniałą, choć
nie rosyjską Anną Kareniną). Ale naszą polską literaturę traktuję inaczej.
"Zemsta" z rolą Gajosa dla mnie to był miód, ale już Buzek i Polański zepsuli mi
film na tyle, że na kolejny raz nie dam się namówić.
"Pana Tadeusza" wspominam z ogromnym żalem, bo zupełnie nie pasował do moich
wyobrażeń. Może winne są ilustracje Andriollego (bliższe epoce), a z pewnościa
utwór bardzo trudny do przeniesienia na ekran.
Za to "Wesele" chętnię jeszcze obejrzę, dla mnie to majstersztyk.

[maladanka]

oj Banitko - masz rację - Wesele oglądałam nie wiem ile razy /mam nagrane na
tasmie/.
A co powiecie o "Nocach i dniach"? -myślę,że udana - a Jerzy Bińczycki
wspaniały.
"Chłopów" oglądam dla Tadeusza Fijewskiego.

[august2]

Wspaniala ksiazka i ekranizacja. P. Graves - znakomity.
Bez wielkich efektow, mozna powiedziec w sposob kameralny
i jakze udany pokazali klimat powstwania Rzymskiego Imperium

Polski dubbing byl klasa..

[natla]

O tak, Auguście. Potwierdzam Twoje odczucia w 100 procentach. I książki i filmy
wspaniałe. Ja klaudiusz to przecież był serial....jeden z najlepszych chyba.

[natla]

Ekranizacja "Wesela" absolutnie nie odpowiadała mi. Byłam raczej wrogo
nastawiona więc może dlatego, ale nie tylko. Nie znaczy jednak, że nie podobały
mi się poszczególne sceny. Jednym zdaniem - podobał mi sie film, jego rozmach,
ale nie podobała mi się ekranizacja sztuki.
Chłopi.....dawno oglądałam, ale mam dobre wspomnienie, szczególnie kreacji
aktorskich. Wole film niż powieść.
Noce i dni nigdy mi nie przypadły mi do gustu.

W pustyni i w puszczy

[banitka51]

Wydaje mi się jednak, że czytanie i oglądanie mimo tej samej
treści/fabuły/bohaterów to dwie różne sprawy. Książkę czytam kilka dni, wrastam
w nia, żyję z nią, atmosferę pomagają mi odczuć SŁOWA - styl, opisy.
Do kina idę na 2 godziny i większość narracyjnych uwag znika. Przemawiają
widziane obrazy i wizja reżysera.
A odstęp między lekturą a filmem (lub odwrotnie) powinien chyba być dłuższy, niż
kilka lat, by dzieło nie straciło przy odbiorze.
I zgodnie z tym - jedyną chyba ekranizacją, którą oglądnęłam z zainteresowaniem
i bez śladu niechęci była pierwsza wersja (z Jasiukiewiczem m.in.) "W pustyni i
w puszczy". Czytałam jako dziecko i z córką do kina poszłam.
Drugiej wersji nie przełknęłam, bo bliźniaki mnie drażnią.

[natla]

to była moja pierwezza ukochana książka, do której ciągle wracałam, nawet
jako "stara baba". Pamiętam, że byłam strasznie ciekawa filmu. Zaakceptowałam
go dopiero za drugim razem, kiedy moja wyobraźnia pogodziła sie z bohaterami
filmu.

[ira.mak]

choć to właściwie serial,ale do tej książki mam niejako osobisty stosunek,moje
korzenie były właśnie tam-pierwsza część dała się strawić,a druga kompletny
niewypał.To niejako potwierdza że zrobic dobry film na podstawie powieści to
sztuka nie lada i nie często się udaje.Przyklad-OGNIEM I MIECZEM-okrojone do
granic możliwości, a POTOP był wspaniały.Zresztą zawsze wolałam czytać i dalej
tak uważam,że film obejrzeć można a książkę przeczytać trzeba.

[natla]

Masz rację, film obejrzć można, a książkę przeczytać trzeba. Jeden warunek,
przed oglądnięciem filmu. Jedyny raz i to niedawno sięgnęłam po ksiazkie, na
podstawie której był zrobiony serial o Forsyte'ach. Nie przebrnęłam przez nią,
bo ciągle miałam w oczach twarze i osobowości z serialu, które w żaden sposób
nie pasowały do książkowych.

[del.wa.57]

Dla mnie książka i tylko książka,po przeczytaniu Pianisty obejrzam film i byłam
rozczarowana,podobnie z Quo Vadis,chociaż angielska wersja filmu,jeszcze do
obejrzenia,ale polska wersja Quo Vadis dla mnie nie do strawienia.

[august2]

Zarowno ksiazka jak film bardzo mnie poruszyly..
Film w rezyserii François Truffaut, zobaczylem najpierw a ksiazke czytalem
pozniej.
Akcja ksiazki toczy sie w przyszlosci,w kraju gdzie czytanie ksiazek
jest zakazane... Pamietam (bylo to w latach 70-tych) jak po wyjscie z kina
bylem caly pod wrazeniem.. Potem minelo pare lat i dziwnym zbiegiem
okolicznosci, w 81 roku prowdzilem mala bibliteczke wydawnictw niezaleznych
(czytaj zakazanych, nielegalnych).... czy to bylo przeznaczenie?
Niektore sceny z tego filmu powtorzyly sie w moim zyciu..az trudno uwierzyc.

[mania1119]

Ksiazke czytalam po wielokroc,film wydal mi sie kompletnie niestrawny.Aktorzy
tez jakos nie pasowali mi do postaci z ksiazki.Podobne w nastroju ale mniej
szczegolowe mam wrazenie dotyczace ekranizacji niektorych popularnych powiesci
z moich mlodych lat.Moze dlatego,ze ksiazka dawala mi zawsze wolne pole dla
wyobrazni-film nie,narzucal koncepcje i koniec.O wiele trudniej bylo
zidentyfikowac sie z bohaterem-tak to teraz oceniam.Ale z kolei pozniej
bywalo,ze film sprowokowal mnie do przeczytania ksiazki.Tak bylo z "Pianista".

Przeminęło z wiatrem !

[toskania8]

tak, ta ekranizacja zachwyciła mnie chyba najbardziej. Choć w ogóle nie bardzo
je lubię. Zawsze (jak pewnie każdy buduję sobie w wyobraźni jakiś obraz
postaci. I nie mogę wymagać od reżysera, żeby jego obraz był koniecznie zgodny
z moim. A jednak - jeśli nie jest, wychodzę nie zadowolona. Ale ta utkwiła mi w
pamięci szczególnie i to z wielu powodów.
Byłam w tedy w IX klasie, ksiązka była już przeczytana, pewnie nie raz (jak
kiedyś mówiłam, lubię wracać). O bilety było strasznie trudno, Mama gdzieś
zdobyła. I nagle zobaczyłam na ekranie moją Scarlett, mojego pełnokrwistego
Retta i dupowatego Ashleya. Ale i moją Mammy, ciocię Pitty.
Tam wszystko było jak należy, każda, nawet zupełnie epizodyczna postać
obsadzona była perfekcyjnie, pieczołowicie odtworzone były wnętrza. Mimo jakże
jeszcze ubogich środków technicznych pożar Atlanty parzył, rany żołnierzy w
upalny dzień cuchnęły, perfumy wystrojonej Scarlett pachniały... Ale może
właśnie dlatego, że te śrdoki techniczne były jeszcze ubogie, film skupiał sie
na akcji, na oddaniu atmosfery tamtych miejsc i czasu a nie na epatowniu
efektami specjalnymi.
To był piękny, burzliwy romans ale także kawał amerykańskiej historii.
I oto dalszy ciąg tej historii dopisało życie.
Wróciłyśmy z Mamą do domu i dowiedziałyśmy się, że właśnie, gdy my siedziałyśmy
w kinie, zastrzelono Prezydenta Kennedy'ego. Niezwykłe, prawda?
A inne ?
Moja ukochana Trylogia - różnie. Potop i Pan Wołodyjowski znacznie bardziej,
choć były szczegóły i osoby, które mnie drazniły. Natomiast Ogniem i Mieczem -
zupełne nieporozumienie. Widać było, że film miał sponsorów, którzy muszą na
nim zarobić dużo i szybko i wobec tego film schlebiał gustom sitcomowej
publiczności, za dużo było w obsadzie kabaretu (Zagłoba, Wołodyjowski,
Rzędzian). Za to prawdziwe perły w epizodach, jak choćby Ewa Wiśniewska czy
Olbrychski jako Tuhaj Bej.
No i wspomnę jeszcze o sympatycznych ekranizacjach Makuszyńskiego - Szatan z
Siódmej Klasy, Awantura o Basię (ale ta stara wersja), czy O Dwóch Takich
(żadnych podtekstów!).

[maladanka]

zgadzam się z przedmówczyniami absolutnie!

[maladanka]

I książka dobra i film wspaniale oddający nastrój - niedawno powtarzali ten
film - obejrzałam 2 x bo była taka możliwość.
Są filmy,które się starzeją, a są takie,które sie ogląda i ogląda...

[mania1119]

Dokladnie tak!

[august2]

Najpierw zachwycilem sie filmem "The Hours" ("Godziny" w tlumaczeniu), ktorego
atmosfera przeniknela mnie bardzo gleboko.
Potem przeczytalem ksiazke V. Woolf "Mrs Dallowey" ktora zinspirowala M.
Cunninghana do napisanie ksiazki "The Hours". Wreszcie na koncu przeczytalem
ksiazke "The Hours"... i to wszystko PLUS biografia V. Woolf
oraz osobiste doswiadczenia przeniknely sie nawzajem i... powstalo w sumie
cos nowego, cos niepowtarzalnego, cos co pozostanie w umysle na zawsze.
Wspanialy film i ksiazka.

Czas Odnaleziony

[takanietaka]

Bardzo sledze ekranizacje prousta ,bo to karkołomne wiec i ciekawe .Był film
Schlendorffa, "Miłośc Swanna" z Delonem,taki sobie ...z grubsza "po bożemu"
ale z doskonała Odeta -głupia,kobieca i cwana ,tyle ze bardzo młoda -w książce
jednak była starsza.No i istnieje cudowny nadzwyczajny film Raoula Ruiza
(Czilijczyk!) - "Czas odnaleziony" bardzo wyrafinowany..kamera powolutku
przejeżdża przez cała piekna zastawe .porcelany,kryształowe kileiszki..cały
jezyk filmowy stworzony na odpowiednik drobiazgowego jezyka Prousta.No
powiedziałabym pieknie przełozone z jezyka na obraz.No ,rozkosz.....
A wsród tego wszystkiego .. zagwozdka"" jakas starszawa aktorka ..znajoma ,ale
nijak nie mogłam sobie przypomniec kto to i nagle - to Caterine Denevue (?) z
napompowanymi ustami i zlekko odkształcona twarza -po prostu jej nie poznałam!!
_______________________________________________________ ** nigdy nic nie
wiadomo **

a Pamiętnik znaleziony w sSaragossie ?

[takanietaka]

doskonałe !Wciąż dobre i dobre!!A nasi aktorzy wszyscy nadzwyczajni!!
A Panny z Wilka? według Iwaszkiewicza. KObiety -nie wiadomo która lepsza,poza
ta Francuzką -ale ona młoda trudno by miała warsztat aktorski porównywany z
Seniuk...itd.Iwaszkiewicz miał szczescie do filmów ,"Zygfryd " tez nie był zły!

Ballada o Januszku - Sławomir Łubiński

[e-baba]

Ksiązkę czytałam najpierw. Płakałam nad Genią Smoliwąs - bo nie mieścilo mi sie
w głowie, jakie olbrzymie pokłady matczynej milości mogą się mieścić w jednej
kobiecie i ile dla tego uczucia potrafi znieść. Każdy dzień jej zycia -
przynosił cierpienie, bo katem jej był najbliższy człowiek - syn Januszek. To
porażka matki i przegrane życie syna, który nie umiał docenic wielkiej
matczynej milości
Wspaniała proza S. Łubińskiego, dzięki swojej prostocie głeboko trafia do
każdego czytelnika.
Sadzę, że nakręcony na podstawie tej powieści serial - jest bardzo udaną
ekranizacją ksiązki. A Lidia Fiedosiejewa-Szukszyna (dubingg Krystyna Królówna)
była naprawdę rewelacyjna - spełniła w pełni moje wyobrażenia o Genowefie
Smoliwąs i nie wyobrażam sobie nikogo, kto mógłby do tej roli pasować
lepiej.

[august2]

Najpierw ogladalem film "Girl With a Pearl Earring" (Dziewczyna z perla)
Film przeniosl mnie cudownie w swiat Vermeera. Mam jeszcze w pamieci
ta scene mieszania kolorow.. ten intensywny fiolet. Taki jak w filmej
Fridzie (tu me kolejne skojarzenie z meksykanska malarka).
Kamera malowala niezwykle te owczesne czasy.. a te wieszanie bielizny na
sznurach w zime? A ten zimowy spacer wzdluz kanalu? Bohaterka-Grieta mowila w
filmie bardzo niewiele ale tow zupelnosci wystarczylo zeby stworzyc ta ciekawa
postac.

Zafascynowany filmem siegnalem po ksiazke. Ksiazka dopelnila luki ktore
zostawil film. W sumie film wywarl na mnie wieksze wrazenia.. moze dlatego
ze podzialal barzdiej na ta czesc mego mozgu ktory jest odpowiedzilny za
wrazenia wizualne?

[takanietaka]

Auguście ,cos ci wysłałam a'propos Vermeera.
_______________________________________________________ ** nigdy nic nie
wiadomo **

[maladanka]

obejrzałam chyba 3 raz z niesamowitym Johnem Malkowichem .

[august2]

Maladanka wspomniala o znanym aktorze J. Malkovichu.
Tu przypomniala mi sie ekranizacja z tym wlasnie aktorem
znanej noweli Steinbecka "Of mice and men" ( "Mysze i ludzie").
Swietna ksiazka jak i ekranizacja. Malkovich jest swietny w roli
lagodnego Larry..

Piszac dalej o Malkovichu jest swietny film "Being John Malkovich".
Bardzo orginalny, surrealistyczny nieomal film wedlug swietnego scenarzysty
C. Kaufmana

A to co Malkovich mowi o Polsce...

"I love the Polish countryside and I love Poles. When I traveled across your
country with The Ogre I developed a liking for the Polish provinces and towns
like Malbork and Iława."

[maladanka]

wczoraj w TV 2 obejrzałam po raz drugi,spłakałam się zresztą też po raz drugi..
Nie wiem czemu z generała zrobili kosmonautę - którego gra Jack Nicholson.
Film dobry ale jednak niedosyt - zostaje.
Larry Mc Murtry autor książki o tym samym tytule pokazał swoich bohaterów
z miłością i humorem.Są żywi,chciałoby się dołączyć do nich,pogadać...
A Shirley MacLaine - moje ukochana aktorka - wspaniała,radosna,zgarbiona,po
prostu Aurora na 100%

[e-baba]

Masz rację, Danusiu, zgadzam się z Tobą. Książka rewelacyjna, film też dobry,
ale książce nie dorównuje, choć Shirley MacLaine, jak zwykle wspaniała dla mnie
idealna w roli Aurory. Tak własnie ją sobie wyobrażałam.