babski wieczór...

[malwina52]

nie ma to jak babskie wieczory))
chwila do ktorej facetom jest wstep wzbroniony,
macie takie babskie grono?
i o czym wtedy pytlujecie?

[regine]

Mam przyjaciółkę, niezbyt często się widzimy. Ale gdy się zobaczymy, to gadamy
o wszystkim. Bo i tematów się nam uzbiera. Wracamy do czasów pracy,(ona
pracuje, jest właścicieką apteki),"obmawiamy" znajomych, ale w sensie co
nowego, o chorobach, o dzieciach. Czyli na smutno i radośnie. Bardzo rzadko
rozmawiamy o ciuchach, kosmetykach czy modzie. Cóż przeszłyśmy obie trochę. Ale
przyjaźń pomino odległości, i niezbyt częstych widywań (3 razy do roku), trwa a
tematów nam nigdy nie brakuje. Robi naleweczkę, pychotka, tylko za
szybko "wchodzi " w nogi )) Ale jak rozwiązuje języki, o matko )

[malwina52]

oj te naleweczki
u mnie zaczyna sie od plotow
a konczy omawianiem powaznych
problemow zyciowych,
takie spotkania czasami
powinny byc wypisywane na recepte
sa lekiem na dołki i gorki

[natla]

Już tu pisałam kiedyś, ale wątek pewnie dawno w archiwum. Moja przujaciółka raz
w roku robi "sabat czarownic". Przychodzimy odpicowane jak na bal (no w końcu
rok się nie widziałyśmy) i ubaw sie zaczyna. Pierwsze zdejmujemy wyskokowe
szpilki po wypitym w progu drinku. A potem? Potem to zawsze odkrywam, że baby
bez panów bawią się wspaniale, są sobą, tryskają humorem i pomysłami.
To są wspaniałe spotkania, bo aseksualne (jak do tej pory, ale moda sie
zmienia )))

[natla]

E, Wy tu o spotkaniach w 4 oczy, a ja o babskich combrach
A spotknia z przyjaciółką, albo dobrą znajomą, to rzeczywiście psychoterapia
i świetny wypoczynek. Ja tego staram się zażywać jak najcześciej.

[dankarol]

Bardzo lubię takie babskie pogaduchy i nie muszą być wieczorem. Nieraz są świetnym lekarstwem na chandrę

[regine]

Tak, tylko mam właśnie problem z tym "babskim twarzystwem", bardzo daleko
wszystkie kobitki moje. Nie za bardzo opłaca się prawie 400 km. jechać na
takie "babskie wieczory". A potrzebne są, bo tak jak Danutko piszesz, pomagają
na wszystko, a na doły są jak balsam na ranę...

[graga211]

„Zgnily Zachod” biega ze wszystkim do psychoterapeuty, który na tym niezle
zarabia. I może to jest dobre, bo co opowiesz, nie wychodzi poza jego sciany.
(Z koleżankami bywa roznie...)
Jednak my Polki ciagle jesteśmy skazane na leczenie chorej duszy w obecności i
przy pomocy przyjaciółek, a najlepiej np. w pociagu wobec kogos calkiem
obcego. )))))

Ale wracam do tematu. Ja osobiście nie przepadam za towarzyskimi spotkaniami, w
których nie ma miejsca na pogaduchy bez plci przeciwnej. Musi trafiać się
moment, kiedy panie lub panowie znajda sobie aseksualny katek tylko dla siebie
(mężczyznom także jest to potrzebne), bo bez takiej chwili (he, he, zwykle
godziny i dłużej!) wieczor zaliczam do zmarnowanych.

Do ‘babskiej’ rozmowy niekoniecznie wymagam obecnosci wyprobowanej
przyjaciółki. Czasami bywa, ze rozmówczynią jest sasiadeczka mlodsza od mojej
corki. Rozmowa jest wtedy nieco inna, ale swojska, bo o tym, co nam kobietom
jest znane. W każdym razie bez meskiego spojrzenia ani jego wymadrzaniem sie.
Kiedy do mnie wpadnie kolezanka, mój ślubny po krótkiej rozmowie na tematy
neutralne znika i potem tylko od czasu do czasu zagladnie, czy nam czego nie
potrzeba. A gdy trzeba - przynosi. Tak samo robie ja, kiedy przychodzi jego
kolega. Kiedys ślubnemu mówiłam wprost, ze mam chandre i musze z przyjaciolka
przegadac cala noc i wtedy albo ona nocowala u mnie, albo ja u niej, i z tego
powodu nigdy nie było zadnych małżeńskich problemow.
No, ale nad tym trzeba TROCHE popracowac...

Czasami lubie przysiąść na laweczce do jakiejsc samotnej pani i uciac sobie z
nia pogawędkę. Bywa bardzo milo. Już nie raz zastanawiałam sie, dlaczego z
kobieta duzo łatwiej nawiązać rozmowe nizli z mężczyzna?
Mężczyźni sa jacys tacy nieufni i raczej mrukliwi - im starsi, tym trudniejsi.
Mlodzi rozmawiaja chętniej.
Ciekawe, daczego tak jest?

[natla]

Myślę, że mimo wszystko i poza świadomością rozmówców wchodzi pierwiastek
seksualny, a to wyklucza szczerość, może powodować jakieś całkiem irracjonalne
lęki czy podteksty. Dla młodego mężczyzny my juz jesteśmy asex , więc jest po
prostu naturalny. Iwtedy rozmowa jest zupełnie inna, powiem spontaniczna.

[regine]

Mężczyźni też organizują sobie takie męskie wieczory, wiem, bo mam dwóch
zięciów. Spotykają sie gadają. Raz na jakiś czas, mają też "męskie wieczory".
Nie nie wchodzi w grę jakieś pijaństwo, czy karty. Po prostu mają taką potrzebę
pogadania o męskich sprawach i w tylko męskim towarzystwie. Więc nie jesteśmy
odosobnione w tych naszych "babskich wieczorach". A mieszane towarzysto, to już
chyba nie takie swobodne "babskie" pogaduchy...Ja to tak odbieram.

[malwina52]

ja akurat nie mam takiego problemu,
ale mezowie kolezanke sa zazdrosni o te
babskie spotkania, musza czasami podstepem sie wymykac
i wysluchiwac o czym to mozna tyle godzin gadac
i raptem okazuje sie ze sa bardzo potrzebne i niezastapione w domu hehe,
a ze u mnie dom bez chlopa to i punkt zborczy o kazdej
godzinie dnia i nocy

Mlodego rozumiem

[graga211]

ż jestem dla niego aseksualna. Ale dlaczego stary patrzy na mnie podejrzliwie i
ledwo raczy odburknac? Czy mysli, ze go podrywam??? No bo jesli tak, to nie
dziwie sie mu - taka stara i jeszcze jej sie chce....

Hej, panowie! Odezwijcie sie i napiszcie, jak to jest?

[natla]

No wlaśnie dla starego nie jesteś aseksualna, więc myśli sobie różne rzeczy
i robi za "sze_zlonk"

[skrzydlate]

miodzio takie spotkanka, lubie o ile kobitki nie gadaja o ciuchach

[natla]

Sylwio, o ciuchach się nie mówi na tych spotkaniach. Je sie ma na sobie
i taktownie temat przemilcza, chyba, że się przebieramy, to wtedy......tego się
nie da opowiedzieć, to trzeba przeżyc

[del.wa.57]

Niewiele mam takich spotkań,mam przyjaciółkę jedną tutaj,ale jej mąz pracuje
cały dzień i ma synka/druga klasa/tak młoda dziewczyna,młodsza od mojej
córki,mamy ciągle coś do pogadania ze sobą,ale nie może wpadać do mnie sama a
mały nudzi sie koło nas/normalka/miałam takie spotkania kiedyś jak mieszkałam w
Polsce,zawsze wygospodarowałam sobie pół dnia/raz w tygodniu/na takie
pogaduchy,tutaj trudniej jest o takie/bezinteresowne/kontakty,ludzie ciągle się
spieszą,trzeba umówić się na telefon i godzinka a dwie to ojej,nie mają o czym
rozmawiać inna mentalność a kontakty z naszymi są trudne/nie zawsze i nie
wszędzie/ale doświadczyłam tego na własnej skórze,nie unikam,ale jestem
ostrożna.
Kiedyś jak mieszkałam juz sama/w Berlinie/ wychodziłam z domu coś jak Graga i
dosiadałam się na ławeczkę i były to bardzo miłe rozmowy,anonimowe
powiedziałabym,ale bardzo mile te ławeczkowe spotkania wspominam.

[mania1119]

Żartem mówiąc to jest tak:do okolo 13roku zycia:chlopcy osobno,dziewczynki
osobno.Potem,do okolo 40,45 roku zycia :chlopcy razem z dziewczynkami.A potem
znow:chlopcy osobno,dziewczynki osobno.

[natla]

No coś w tym jest Maniu, choć takie spotkania towarzyszyły mi właściwie w całym
życiu. Przynajmniej raz na parę lat.

[krista57]

Wlasnie wrócilam z trzydniowki u przyjaciół.W dzien zajmowanie sie przyziemnymi
sprawami...wiczór jest nasz.
Każemy napalic sobie pod kominkiem drzewem brzozowym/dla zdrowotności/,ostatnio
przygotowałysmy sobie maslaki smazone na masełku,sernik oraz lampke czerwonego
wina .Skoro znamy sie 35 lat,spotykamy sie kilka razy do roku to i tematow do
obgadania sporo...a gdy czasami tak się zacietrzewimy....lub zapomnimy jaki temat
wlasnie poruszamy/ bo zbaczamy /gapimy się w trzaskające polana.
Rodzinka nie może zrozumieć ,że potrafimy tak spędzić kilka godzin))

[annal74]

Słyszałam o jednym ,który zaczął się w sklepie z " Tanią Odzieżą " a zakończył
w lodziarni ale było to w lecie .
Kolejna propozycja to wyprawa rowerowa przyjaciółek z piknikiem w lesie ,
koszem pełnym jedzonka mnia, mniam o napitkach też pamiętać wypada ale
bezprocentowych , bo jazda rowerami a do domu wrócić trzeba .

[natla]

Oj, te piknikowe spotkania z koszykiem, kocem i psami......cudo. A jak sie
jeszcze na drogę powrotną zamówiony kierowca zdarzy....)

[annal74]

To dopiero frajda ale musi mieć duży bagażnik na rowery .

[natla]

Bagażnik na dachu oczywiście.