Mężowie i żona

[vertigo5]

Pamiętacie daty ? Rocznice związane ze ślubem, zaręczynami, ważnymi datami w
Waszym związku ? Mnie one niestety prześladują.

Dzisiaj jest dokładnie 10. rocznica mojego pierwszego wyjścia do kina z
koleżanką z pracy, która potem została moją żoną. Zachowałem sobie bilety z
tego seansu. Wymysliłem sobie, że dokładnie w 10. rocznicę zrobię jej
niespodziankę - kupię bilety na dokładnie te same miejsca, na wieczorny
seans, niezależnie od tego jaki akurat będą wyświetlać film.

Ale... najpierw 6 lat temu kino splajtowało, choć było to najstarsze
krakowskie kino... Potem rozleciało się moje małżeństwo... .

Pamiętam jaki byłem szczęśliwy te 10 lat temu, kiedy ona przyjęła moje
zaproszenie... . A 2 miesiące temu dostałem "kościelny pozew". I znalazłem
tam fragment o tym wyjściu do kina: "na pierwsze spotkanie w kinie szłam z
żalem, z myślą dlaczego zostałam zaproszona akurat przez chłopaka, który nie
wzbudza we mnie żadnych emocji". A dalej jest o tym, że byłem porządny,
zakochany, wydawałem się dobrą partią więc wypadało skorzystać, bo rodzina
namawiała, straszyła, że nie ułoży sobie życia...

Może na "Dobry rok" sam się wieczorkiem wybiorę ???

A tytuł wątku to tytuł komedii na której byłem owe 10 lat temu z przyszłą
żoną... .

[czekolada72]

Oj, niestety - zreszta czy ja wiem czy niestety, moze poprostu >>jeszcze<<
mamzakodowane, zapisane rozmaitedaty , ale... ale "nakladaja" sie juz noowe )

Vertigo, trzymaj sie dzielnie!!

Zacznij tworzyc >>nowy kalendarz<<

PS
Mam juz pokazny stosik ulotek )

[ladyhawke12]

Pamietam ta komedie tez na niej byłam, nie pamiętam z kim. Co do dat to, są
inne ważniejsze, które przycmiły tamte. Liscie przeciez jak opadną z drzew to
wiedną jak sie ich nie schowa i nie zasuszy, przykrywaja je potem nastepne
itd... Niesty mam smutnych dat więcej niz radosnych, ale pomalutko może i te
bedą. Idz do kina, potem na lampke czerwonego wina lub inny trunek, swiat nie
stoi w miejscu, czas zakopac smutne wspomnienia, czas na nowe wrazenia.

Do Vertigo

[mamba234]

Życzę Ci, żebyś zaczął tworzyć "nowy kalendarz".
Na przykład - 18.11.2006 poznałem smak brokułowej z prażonymi migdałami.

Może być ?

Pozdrawiam

Mamba

[z_mazur]

Kurcze też chciałbym przeżyć coś takiego.
Tzn poznanie smaku brokułowej z prażonymi migdałami.
Brzmi apetycznie.

Może jakiś przepisik cy cuś.

[kasiar74]

nie tylko brzmi apetycznie ale jest naprawde bardzo smaczna))

[kruszynka301]

ja nawet dat związanych z aktualnym nie pamiętam, on zresztą też nie, więc
idealnie się dobraliśmy)).
Oczywiście nie pamiętam żadnej daty z poprzedniego małżeństwa, pamiętam tylko z
grubsza miesiące, z latami to już miałabym problem.

[kasiar74]

ja pamiętam datę ślubu, choć w tym roku zapomniałam i własciwie ktoś mi na
forum przypomniał bo był podobny temat do tego, nawet wysłałam smsa do męża, on
pamiętał godzine ślubu której ja już nie pamiętałam, reszty jakos nie ma,
pamiętam datę urodzin chłopaka z którym byłam w wakacje na ktorych poznałam
swojego poźniejszego męża
nie ma sensu tego celebrowac, choc rozumiem że masz żal że ex żona nawet te
piękne przezyte razem chwile chce zamienić w pył

[misbaskerwill]

I co z tego?
Jak powiedział koledze-erudycie mój matematyk ze szkoły średniej - "bo ty masz wielki śmietnik w głowie"

Marzę o chwili, kedy cały ten rozwód i wszystkie wydarzenia, które się do niego przyczyniły będę mógł wyprzeć z pamięci. Marzę o chwili, kiedy będę mógł rytualnie spalić wszystkie "dowody" .
I tak nie są mi potrzebne - małżonka ma 10 kłamstw i 2 świadków na zaprzeczenie każdego mojego dowodu... Jaki ja naiwny byłem, myślałem, że w sądzie ludzie nie kłamią, zwłaszcza gdy ma się dowody...

vertigo

[anja_pl]

bardzo mi się żal zrobiło, smutno i jakoś tak po prostu "niefajnie",
przykro mi...

To stare dzieje moi drodzy

[vertigo5]

nie roztrząsam tego na wszystkie strony każdego dnia, ale te daty...
w szkole, na studiach zawsze pamietałem wszystkie daty, wszystkie istotne
liczby - łatwo, bez wysiłku. Zatem ta pamięć o dniu sprzed 10 lat nie jest li
tylko wynikiem tego, że zbudowałem sobie "emocjonalna kapliczkę" w sobie
samym
W szkole bez wysiłku zapamietywałem takie rzeczy jak choćby powierzchnia
Albanii, liczna ludności Wenezueli, czy wielkośc zbiorów owsa w kwintalach w
Bułgarii w roku takim a takim
Ale z matematyki byłem akurat cienki jak d*** węża

[13monique_n]

Fakt, na pamięć do dat i liczb nic nie można poradzić. Czas troszke może zatrzeć
szczegóły, ale to jednak kawałek życia był.

Nie komentuję tego, co przeczytałeś w "pozwie kościelnym". Szkoda słów.

[z_mazur]

> A 2 miesiące temu dostałem "kościelny pozew". I znalazłem
> tam fragment o tym wyjściu do kina: "na pierwsze spotkanie w kinie szłam z
> żalem, z myślą dlaczego zostałam zaproszona akurat przez chłopaka, który nie
> wzbudza we mnie żadnych emocji". A dalej jest o tym, że byłem porządny,
> zakochany, wydawałem się dobrą partią więc wypadało skorzystać, bo rodzina
> namawiała, straszyła, że nie ułoży sobie życia...

Świetne, proszę o jeszcze. Pierwsza randka z przyszłym mężem jako traumatyczne
przeżycie. No po prostu wyborne.

[1madzia]

Jestem pod wrażeniem i to...podwójnie. Primo - podziw dla Twojej pamięci. Mój
już na szczęście eks (w kwietniu pozew, w październiku rozwód, obecnie
atmosfera szacunku i dialogu, czego wszystkim rozstającym się życzę) nie był w
stanie przyswoić sobie żadnej daty, nie związanej z historią naszego narodu i
świata. W czasie wizyty kuratora nie potrafił podać prawidłowej daty naszego
ślubu, ale teraz to już mnie to bawi.
Secundo - tekst Twojej małżonki to jak podanie o diagnozę niepoczytalności.
Chyba, że to taka sztuczka: uczynić z siebie nieodpowiedzialnie niedojrzałą,
wziąć winę na siebie i uzyskać dzięki temu rozwód kościelny.

Chyba czytanie takich tekstów może jedynie zniechęcić do pamiętania wszelkich
dat, rocznic i miłych chwil wspólnie przeżytych. A odrobina amnezji byłaby dla
Ciebie zbawienna

[marek_gazeta]

Pamiętamy.

Wszystko zależy od tego, jak się rozstawaliście. Jeśli nadal kochasz kobietę, to pamiętanie dat czy szczegółów nie dziwi. Ja też muszę się jakoś uporać z bagażem wspomnień niegdyś pieknych, a teraz bolesnych.

> "na pierwsze spotkanie w kinie szłam z
> żalem, z myślą dlaczego zostałam zaproszona akurat przez chłopaka, który nie
> wzbudza we mnie żadnych emocji"
Bardzo to przykre.

Co do "rozwodu kościelnego" - nie ma takiego. Nie ma. Jest jedynie stwierdzenie nieważności małżeństwa. Czyli faktu, że małżeństwo od początku było nieważne (np. jedna ze stron była chora psychicznie, została zmuszona siłą lub podstępem itp.). Szczegóły w sieci.

Czyli nie można powiedzieć, że wprawdzie przez 10 lat sypialiśmy ze sobą i w zasadzie było OK, ale teraz chcemy unieważnić małżeństwo. Coś takiego można zrobić tylko w drodze jakiegoś grubego przekrętu, ale po co? Sumienia się w ten sposób nie uspokoi.

[misbaskerwill]

>Czyli nie można powiedzieć, że wprawdzie przez 10 lat sypialiśmy ze sobą i w
>zasadzie było OK, ale teraz chcemy unieważnić małżeństwo. Coś takiego można
>zrobić tylko w drodze jakiegoś grubego przekrętu, ale po co? Sumienia się w ten
>sposób nie uspokoi.

Też tak myślę. Powód jest tylko jeden: partnerka koniecznie chce iść w białej
sukni do ślubu.
Wiadomo, powie inaczej - chodzi o to przyrzeczenie przed Bogiem.

Kto naprawdę wierzy w Boga i czytał Biblię, wie - Bóg ostrzegał wielokrotnie -
nie przysięgajcie!
Bo tylko Bóg wie, kiedy włos spadnie z Waszej głowy, a Wy się nawet nie
spostrzeżecie (chyba nie pokręciłem za bardzo, tak dokładnie tej Księgi nie
czytałem, jak przystało na wstrętnego prawie-rozwodnika ).
No i ten - jakby nie było - Święty, któremu głupi kur musiał przypomnieć, jak to
bywa z obietnicami...

A kto lubi dla pokazu, to i obrączkę pocałuje i całą resztę pobożnie wykona.
A Bóg wie, co naprawdę trzyma w sercu...
Wybaczcie, to osobisty wtręt

A ja widze jakas sprzecznosc w kwestii

[crazysoma]

dzieci. Stwierdza sie niewaznosc malzenstwa - to znaczy, ze wedlug praw
Kosciola 2 osoby, zwiazane ze soba, nie byly malzenstwem, ale dzieci traktowane
sa jak dzieci malzonkow. Tak? Mam wrazenie, ze rozwod cywilny traktuje kwestie
rozejscia sie 2 osob bardziej zgodnie z prawda - bylo malzenstwo, nie ma juz
malzenstwa. A w Kosciele - bylo malzenstwo, nie bylo malzenstwa... a dzieci
z "prawowitego" loza. Dziwne.

[marek_gazeta]

Nie bardzo kumam, co do sprawy mają dzieci? Czemu one winne? I jak niby miałyby być traktowane?

[ta]

Crazysoma wykazała jakże jaskrawą nielogiczność
Tylko tyle. Trudno się z nią nie zgodzić. Irytujesz się, bo nie znajdujesz w
tej kwestii rozwiązania ?
Ta_

[marek_gazeta]

Irytować się - nie. Nie kumać - tak.

[ta]

Ja też nie kumam, jak dzieci ze związku nie będącego małżeństwem , czyli po
jego unieważnieniu pozostają dziećmi zrodzonymi w małżeństwie.
Do dzieci nic nie mam i współczuję im, bo będą mentalnie błądzić życie całe
pytając czy poczęte zostały legalnie, czy też, tfu...nie.
Ta_

[marek_gazeta]

Nie, no bez przesady. Moi rodzice ślubu kościelnego nie mieli, ale nie przypominam sobie, abym jakoś błądził.

[ta]

marek_gazeta napisał:

> Nie, no bez przesady. Moi rodzice ślubu kościelnego nie mieli, ale nie
>przypominam sobie, abym jakoś błądził.

Ejże chyba udajesz, że nie rozumiesz o czym pisałam.

Miałeś od razu jasną sytuację, z jakiego związku jesteś zrodzony i żadnych w
tej materii dwuznaczności.
Pisałam o dzieciach, wychowanych w rodzinie chrześcijanskiej z wszelkimi tego
odznakami, gdy dowiadują się, że decyzją rodziców , jednego lub obojga
wnoszących o unieważnienie ślubu kościelnego, oraz Sądu kościelnego ( jak zwał,
tak zwał) okazują się być dziećmi ze związku niesakramentalnego.
Dopuść, że dla ludzi głęboko wierzących taka sytuacja jest trudna.
Ciebie te dylematy nie dotyczą, może dlatego nie rozumiesz.

Nie odczytuj tego, jako zarzut. Ja też jestem wg KK z "nieprawego łoża"
Ta_

a co...

[anja_pl]

... to kogo obchodzi czy dzieci legalne czy też nie, dzisiaj to nie ma żadnego
znaczenia,
kiedys to moze o dziedziczenie szło, a dziś?

a nawet dawno temu:
Henryk VIII i jego 6 żon,
wszystkie dzieci mogły po nim sięgnąć po koronę, co trójce sie udało...

[z_mazur]

A ja nie jestem aż tak dogmatyczny.
W prawie cywilnym też jest coś takiego jak unieważnienie małżeństwa.
Nic do tego nie ma posiadanie lub nie posiadanie dzieci.
Dzieci zrodzone z unieważnionego małżeństwa nie są dziećmi zrodzonymi w
małżeństwie i tyle.

Jest prawo kanoniczne, jest proces przed nim.
Równie dobrze można by powiedzieć, że są ludzie którzy się rozstają i wcale nie
rozwodzą, bo rozwód im nie jest do niczego potrzebny.
Jeśli są przesłanki do unieważnienia małżeństwa to jeśli komuś na tym zależy
jego prywatna sprawa.

Zgodnie z prawem kanonicznym tych możliwości jest dosyć sporo.
Np. przymus nie jest rozumiany jako zmuszenie fizyczne kogoś do zawarcia
małżeństwa, wystarczy udowodnić np. presję rodziny pod którą była podjęta
decyzja o zawarciu małżeństwa.
Niedojrzałość, która powodowała nieświadomość podejmowanego zobowiązania.
Trzeba wziąść pod uwagę że prawo kanoniczne o wiele bardziej serio traktuje
przysięgę małżeńską niż prawo cywilne stąd też więcej uwarunkowań, które mogą
uczynić tą przysięgę nieważną. Jakoś jest to dla mnie jasne i logiczne.
To, że jest to nadużywane czasem to inna sprawa, ale sama możliwość
unieważnienia małżeństwa jakoś mi nie przeszkadza.

[ta]

Eetam, migasz się, uciekłeś w inne rejony
Mnie także nie przeszkadza możliwość unieważnienia małżeństwa, przeciwnie,
dostrzegam, że może to być uzasadnione, a nawet konieczne ( np.małżeństwo
zawarte pod przymusem).
Wskazuję jednak na brak logiki w tej procedurze, jeśli chodzi o nazwanie
statusu dzieci z takiego małżeństwa / niemałżeństwa zrodzonych.
Jeśli Kościół unieważnia małżeństwo = wydaje wyrok, że małżeństwa nie było, to
i dzieci powinny miec status dzieci "pozamałżeńskich". Mówimy A, mówmy B.
To, co jest obecnie czyli w świetle prawa kanonicznego "legalne" dzieci
z "nielegalnych" związków podśmierduje hipokryzją.
Pozdr
Ta_

[ta]

I jeszcze. Kościół swoim wyrokiem unieważnienia małżeństwa zmienia radykalnie
świat dzieci poczętych i zrodzonych w takim związku, szczególnie tych, które z
Kościołem i jego naukami są blisko związane.
Wyrokiem Instancji, której ufały, zostały postawione w sytuacji nie do
pozazdroszczenia. Pstryk i emocjonalna i mentalna magma...
Mam wrażenie , że z tym problemem sobie Kościół nie radzi, lub tylko ja nie
miałam szczęścia usłyszeć przekonujących wyjaśnień.
Ta_

[z_mazur]

Sorry ale nie bardzo rozumiem o co chodzi z tą legalnością lub nielegalnością
dzieci.

Przecież sposób urodzenia dziecka nijak się ma do tego jakie jest jego prawo do
bycia członkiem społeczności chrześcijańskiej.

Przecież nie ma teraz czegoś takiego jak określenie legalności czy
nielegalności potomka. Nie żyjemy w czasach bękartów.
Znam przypadku dzieci, urodzonych w "wolnym" z założenia związku, które są
wychowywane w duchu katolickim. Nie rozumiem pojęcia legalności lub
nielegalności dziecka.

[crazysoma]

Spokojnie. Nic sie nie dzieje. Dla mnie to jest jakas niekonsekwencja w
fakcie, ze dziecko pochodzace z malzenstwa, uznanego za niewazne, jest
dzieckiem traktowanym jak dziecko slubne. I tyle. Ale moze to jest
jakos "wytlumaczalne" przez prawo kanoniczne.

Spokojnie...

[tricolour]

... jest bardzo proste "wytłumaczenie" - dzieci się nie rozróżnia na poczęte tak
czy siak.

Ciekawe jak bardzo zakorzeniona jest nienawiść rasowa i wewnętrzna konieczność
do dzielenia ludzi...

[crazysoma]

> dzieci się nie rozróżnia na poczęte tak
> czy siak.

Kosciol rozroznia. Niedopuszcza metody "in vitro".

Kościół nie rozróżnia...

[tricolour]

... dzieci poczętych. Kościół rozróżnia metody poczynania- czy nie widzisz różnicy?

To taka sama różnica jak naturalna śmierć, a nienaturalne przyczynienie się do
czyjegoś zejścia...

[crazysoma]

Widze roznice. Nie neguje czy to dobrze czy zle. (In vitro czy naturalnie). Nie
czuje sie na silach dyskutowac na tym forum o takich powaznych rzeczach. Mam
zbyt mala wiedze. Mam tylko pewne odczucia na pewne tematy, ktorych nie
akceptuje Kosciol, jako instytucja. Ta sama instytucja, ktora ma na swoim
koncie pare "wpadek".

KOściół jako instytucja ma wiele wpadek...

[tricolour]

... tylko z tego nic nie wynika. Jak się patrzy na cudze ręce w przeszłości, to
widać wiele.
Ja wolę patrzeć na swoje i w przyszłość.

Poza tym Kościół to nie jest tylko instytucja, bo Kościół to przede wszystkim
wierni.

[crazysoma]

Naprawde nic nie wynika z "wpadek" instytucji, ktora stoi na strazy moralnosci
i dobra? Ja sobie po prostu czasami mysle, ze Kosciol - jako instytucja nie do
konca jest przekonany o tym, ze musi byc taki "betonowy". Ale nie moze inaczej,
bo ma byc ostoja zasad i moralnosci. (Przyklad JPII) I mysle sobie, w kwestii
niewaznosci, ze to naprawde powinny byc bardzo wazne powody. Wyjatkowe. Ale to
jest juz wlasnie sprawa wlasnego sumienia.

I w tym punkcie się różnimy...

[tricolour]

... bo nieważność uzyskuje się nie wtedy gdy są wyjątkowe powody (bo powody
skłaniają ku pojęciu "unieważnienia"), ale wtedy gdy ślub był zawierany nieważnie.

Proces polega na tym, że dowodzi się, że sam moment ślubowania był nieważny.

[crazysoma]

Tak, roznimy sie. Bo ja, nawet teraz, gdy mi wyjasniles pare nieznanych mi
wczesniej pojec, wciaz widze tu jakies "delikatne" klamstewko. Kosciol nie
wyraza zgody na uniewaznenie malzenstwa, ale jesli stwierdzi, ze sam moment
slubowania byl niewazny, bedzie w porzadku. No wiec jakie sa powody, ze sam
moment slubowania byl niewazny? Ksiadz nie mial kompetencji, choc byc w
sutannie, Kosciol byl atrapa Kosciola? Kobieta miala zacmienie a mezczyzna, a
mezczyzna, nie wiem co moglo byc z mezczyzna nie tak. Przeciez przed zawarciemm
malzenstwa wypelnia sie gigantycznej dlugosci formularz w kancelarii, przeciez
to nie jest tak, ze idzie sie z ulicy i dostaje slub koscielny. I najwazniejsze
dla MNIE - co czulam w momencie skladania przysiegi i co czula druga strona. I
co to dla mnie znaczylo. I dla tej drugiej strony. O to chodzi? Ze moment
slubowania byl niewazny, bo osoba, na ktora wskazuje sie wine, cos zle zrobila,
wtedy, potem? Zdaje sobie sprawe, ze moje myslenie w tym temacie jest na
poziomie przedszkolaka, ale naprawde zbyt malo wiem na ten temat, zeby
dyskutowac. I faktycznie, chyba sklaniam sie bardziej ku ortodoksom niz
liberalom. Ale mam wole zmiany pogladow.

A co za różnica co się czuło?

[tricolour]

Ślub to jest też kościelna formalność a nie odczuwanie bólu brzucha czy stanu
duchowego uniesienia. My tu mówimy o formalności, której sie nie dopełniło.
Jeśli masz idealistyczne pojmowanie sakramentu małżeństwa, to dobrze, ale oprócz
niego jest też szereg wymogów formalnych.

Użyj wyszukiwarki jeśli Cie ta sprawa interesuje, poczytaj, a zobaczysz, że to,
co uważałas za nierozerwalne jest... nierozerwalne i ile w ogóle zaistniało.

I jeszcze jedno: "Ze moment slubowania byl niewazny, bo osoba, na ktora wskazuje
sie wine, cos zle zrobila". W moim przypadku nie chodzi o to, że ktoś coś źle
zrobił. Chodzi o to, że ktoś czegoś NIE ZROBIŁ, a musiał...

Jesli niewazne co sie czulo w Kosciele,

[crazysoma]

to, w kwestii wypelniania obowiazkow bardziej przekonuje mnie tekst w USC. I
tak na dobra sprawe, wcale nie trzeba kogos kochac, zeby byc dobrym
malzenstwem, wedlug prawa:
"Świadomy praw i obowiązków wynikających z założenia rodziny, uroczyście
oświadczam, że wstępuje w związek małżeński i przyrzekam, że uczynię wszystko
aby nasze małżeństwo, było zgodne, szczęśliwe i trwałe."

Wydaje mi sie, ze w Kosciele malo kto mysli, ze wlasnie w tym momencie
przysiega "formalnosci":
"...i ślubuję Ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz to, że Cię nie
opuszczę aż do śmierci.

Milosc sie czuje, a jesli sie przestaje, to nadal powinno sie byc wiernym i
uczciwym ... az do smierci.

> Użyj wyszukiwarki jeśli Cie ta sprawa interesuje, poczytaj, a zobaczysz, że
to,
> co uważałas za nierozerwalne jest... nierozerwalne i ile w ogóle zaistniało.
Tak jest Prosze Pana Dziekuje.

Tak, nie ma sensu dyskutowac o TWOIM malzenstwie. Tylko Ty wiesz, co ktos
musial zrobic, a nie zrobil.

Trochę Cię na drzewo wysłałem...

[tricolour]

... do tej wyszukiwarki... ) ale tak chyba najlepiej.

W jednej z "kościelnych" książek przeczytałem, że małżeństwo to swoista
układanka i tylko wtedy działa jak nalezy gdy są wszystkie jej elementy. Jednego
brak i... nie ma całości.

Zresztą trzeba też rozumieć, że wierni maja prawo do korzystania z Sądu
Duchownego . To dlaczego nie?

)

[crazysoma]

Ciekawe tylko co na to wszystko Bog...

I dalej będę twierdzić...

[tricolour]

... że nawięcej do powiedzenia o nieważności małżeństwa mają osoby, które nie
mogą (nie chcą) takiego kościelnego procesu.
To chyba z zazdrości, że inni mogą mieć lepiej. Jest to o tyle interesujące, że
często takie destrukcyjne działanie bierze się z niewiedzy.

[crazysoma]

Ja nie mam nic do powiedzenia na temat niewaznosci malzenstwa. Nie znam tematu,
raczej nie bede poznawala. Ale napisac SWOJA uwage chyba moge, prawda? Ze widze
pewna niescislosc. Nie atakuje nikogo, rasistka tez nie jestem, pytam bo moze
znajdzie sie ktos kto mi to wytlumaczy na tyle, ze to zrozumiem. Zazdroscic, ze
ktos ma uniewaznienie malzenstwa w Kosciele? Rany...

Po raz któryś piszę...

[tricolour]

... że nie chodzi o unieważnienie, a o stwierdzenie nieważności. Wiem, wiem, że
to tylko przejęzyczenie i wszyscy "wiedzą" o co chodzi tylko się tak mylą.
I w tej pomyłce tkwi szczegół.

Zazdrościć? Oczywiście jest czego - spokojnego sumienia w kolejnym związku.

[crazysoma]

W zadnym SWOIM poscie nie uzylam slowa uniewaznienie. Pisze "niewaznosc".
Naprawde jestes w 100% przekonany, ze stwierdzenie niewaznosci, przez
urzednikow Koscielnych, zapewnia spokojne sumienie w kolejnym zwiazku? Mysle,
ze spokoj sumienia to bardzo indywidualna sprawa. Ja mam inne zdanie na temat.
Bo wydaje mi sie, ze jesli "co Bog zlaczyl" a czlowiek jednak rozdzielil,
(pomijajac BARDZO powazne naduzycia - zatajenie, klamstwo) to swiadczy o tym,
ze ten czlowiek za malo sie staral, i byc moze jednak nie dopelnil obietnicy
zlozonej przed Bogiem. Nie wiem tego. Kazdy czuje inaczej. Jesli Ty masz
potrzebe zanegowania istnienia swojego malzenstwa (ktore "popelniles" z
milosci) to OK. To TWOJA potrzeba.

Napisałaś w poprzednim "unieważnienie".

[tricolour]

[crazysoma]

Nie napisalam.

Może to nie Ty napisałaś...

[tricolour]

... ale u mnie się wyświetla "Zazdroscic, ze ktos ma uniewaznienie malzenstwa w
Kosciele? Rany... ".

Chyba Twoje słowa...

[crazysoma]

Tak, to ja napisalam. Zwracam honor. Rany...

Problem polega na tym...

[tricolour]

... że ja piszę o swoim małżeństwie, a Ty piszesz o... moim małżeństwie i moich
potrzebach negowania.
Nie mamy wspólnej płaszczyzny porozumienia, bo posługujesz się wyobraźnią na mój
temat i stąd problemy ze zrozumieniem nieznanego...

[ta]

tricolour napisał:

> Zazdrościć?[ unieważnienia małżeństwa] Oczywiście jest czego - spokojnego
>sumienia w kolejnym związku.

Hi hi... wystarczy zrozumieć "co Bóg złączył, człowiek niechaj nie rozdziela",
by to sumienie nie było za spokojne. No chyba, że ktoś wierzy tak na pół
gwizdka...
Ta_

Ślubu udzielają sobie małżonkowie

[ta]

Wg KK jw.
Ksiądz jest świadkiem udzielania sobie sakramentu ślubu przez kobietę i
mężczyznę, kościół ( mury) jest scenerią.
Tak więc mężczyzna, kobieta i Bóg.
Gdzie tu miejsce dla Sądu Biskupiego ?
Ta_

Infantylne myślenie...

[tricolour]

... bo gdyby ślubu dzielali sobie małżonkowie, to niepotrzebne byłyby wszytskie
wymogi poprawnego ślubu...
... najwięcej krytykują ci, którzy nie posiadają wiedzy...

[ta]

> ... najwięcej krytykują ci, którzy nie posiadają wiedzy...

OOOO właśnie ))
Ta_

[ta]

tricolour napisał:

> ... bo gdyby ślubu dzielali sobie małżonkowie

A jednak
Może należymy do innego Kościoła ?
Dla mnie Pismo Św zdecydowanie więcej waży od pisma Sądu Biskupiego.
Przy całym do Ciebie oraz Biskupów szacunku.
Ta_

Ale o co Ci chodzi?

[tricolour]

Nie chcesz procesu, to nic w tym kierunku nie rób. Inni chcą, to coś robią.

"Bo Bóg złączył"... to...

[tricolour]

... niech człowiek nie rozdziela - masz rację. A jeśli nie złączył, to co?

Napisz mi coś, proszę, o mojej sytuacji. Coś, czego nie wiem...

)

[ta]

tricolour napisał:
> ... niech człowiek nie rozdziela - masz rację. A jeśli nie złączył, to co?

A co? zaspał?
Ta_

Uważasz, że rozmowa to odpowiadanie...

[tricolour]

... pytaniem na pytanie?

Jeśli masz problem ze zrozumieniem kościelnego procesu, to zalecam jakąs lekturę
w tym temacie, a nie zadawanie śmiesznych pytań w stylu "czy Bóg zaspał?".

[ta]

> Jeśli masz problem ze zrozumieniem kościelnego procesu, to zalecam jakąs
>lektur w tym temacie, a nie zadawanie śmiesznych pytań w stylu "czy Bóg
zaspał?".

To nie jest wcale "śmieszne" pytanie
Był. Więc? Panie mondry ?
Ta_

P.S. Złośliwie zaczepiona odpowiedziałabym, że jeśli dotąd nie wiesz na czym
polega ślub katolicki, to rzeczywiście może i są podstawy do uznania jego
nieważności. Ale nie powiem.

Oooo... mamy kogoś na poziomie...

[tricolour]

... i odpowiednio przygotowanego do lekcji moralności katolickiej. Oczywiście po
rozwodzie...

Zatrzymaj swoją wiedzę dla siebie.

[ta]

tricolour napisał:

> ... i odpowiednio przygotowanego do lekcji moralności katolickiej. Oczywiście
>p o rozwodzie...
> Zatrzymaj swoją wiedzę dla siebie.

Dogrzało, panie przemondry? Twoja wiedza lepsiejsza od mojej? Masz wyłączność
na prezentowanie jej na tym forum i zbierasz za nią komplementy ? Oklaski tak ,
przygany be? Jeszcze coś wiesz o mnie? Dawaj ! ))

O mój poziom się nie zamartwiaj, patrz swojego interesu, jak tu przekonać ludzi
w sutannach, że Boga, kobiety i mężczyzny przy Twoim ślubie nie było
Gdy unieważnią, wołaj Boga do następnego ślubu i ... śpij spokojnie
Ta_
Nie jestem żadnym ortodoksą, oj, bynajmniej. To Ty jesteś zakłamany do szpiku,
brrr

[misbaskerwill]

Prawda jest taka, że w prawie kanonicznym unieważnienie istnieje od dawien dawna.
Podobnie, jak separacja kościelna - ta jest chyba nieco świeższa (moim zdaniem,
nic konkretnego nie wnosi ).
Kodeks kanoniczny bardzo dokładnie określa, kiedy małżeństwo może być
unieważnione. I nie ma co krzyczeć o podwójnej moralności, bo te zapisy są
niezmienione bodajże od kilkudziesięciu lat.

Problem polega na interpretacji przepisów. Dzięki niej, od kilkunastu lat,
znacząco powiększyła się liczba małżeństw unieważnionych.

To co dla niektórych jest hipokryzją, dla innych jest jedyną szansą
funkcjonowania w kościele po "ułożeniu" sobie życia na nowo.
Rozwodnik może przystępować nawet do komunii, ale... musi do końca życia żyć
ascezie. Każdy nowy partner u jego boku, to kochanek, który niszczy rodzinę i
obraża Trójcę Świętą - w telegraficznym skrócie.
Więc to miło ze strony biskupów, gdy pozwalają "wrócić" na łono prawych
wyznawców wiary. W końcu nie każdy rozwodnik jest gorszy od mordercy.

Zadziwiający jest jednak ten ostracyzm. Skoro chrześcijanin wszystko wybacza, a
rozwodu nie... Czy naprawdę powinienem do końca życia być z osobą, która mną
gardzi, nienawidzi i niszczy mi życie, tylko dlatego, że powiedziałem kiedyś
_sakramentalne_ "tak"?
KK uważa, że tak. Ale to się kiedyś zmieni. Zwłaszcza przy takiej ilości rozwodów...

[misbaskerwill]

Jak podkreślił Tri, nie tyle małżeństwo może być unieważnione, co uznane za
"nieprawidłowo zawarte"))
Wybaczcie, nie mam k.kan. pod ręką
I nie zamierzam korzystać. Niech mnie w tym "głęboko praktykująca" żona wyręczy,
jak oczywiście pozwoli mi dożyć końca rozwodu

[ta]

misbaskerwill napisał:
> Jak podkreślił Tri, nie tyle małżeństwo może być unieważnione, co uznane za
> "nieprawidłowo zawarte"))

Mis Pojąć nie mogę takich wykrętasów )), i dlatego...Tri tak się
złości )))
Pozdr Ta_

[ta]

misbaskerwill napisał:

>...Zadziwiający jest jednak ten ostracyzm. Skoro chrześcijanin wszystko
>wybacza, a rozwodu nie... Czy naprawdę powinienem do końca życia być z osobą,
>która mną gardzi, nienawidzi i niszczy mi życie, tylko dlatego, że
>powiedziałem kiedyś_sakramentalne_ "tak"?
> KK uważa, że tak. Ale to się kiedyś zmieni. Zwłaszcza przy takiej ilości
rozwodów

Nie mówię, że pownno się być do końca życia z osobą, która gardzi,
nienawidzi i niszczy mi życie i...nie jestem ,
ale korzystanie z instytucji unieważnienia ślubu kościelnego, by uzyskać
cyt:"spokój sumienia" w następnym związku zaprzysiężonym w Kościele, uważam za
hipokryzję. Nie godzi mi się to z moimi przekonaniami, które, mam nadzieję
wolno mi tutaj wieszać, jak i tricolorowi.

Przykre, jak "stary" wątkownik pstryka w nos nową wątkownicę i próbuje zagnać
ją do kąta. Exowi się nie udało, a tri przy nim, to niemowlę )))
Pokój wam
Ta_

[misbaskerwill]

ta napisała:
> ale korzystanie z instytucji unieważnienia ślubu kościelnego, by uzyskać
> cyt:"spokój sumienia" w następnym związku zaprzysiężonym w Kościele, uważam za
> hipokryzję.
W Twojej interpretacji to faktycznie hipokryzja. Ale nie o to chodzi! I o tym
właśnie napisałem.
Bez unieważnienia:
-nie możesz być "w następnym związku zaprzysiężonym w Kościele"
-nie masz dostępu do _żadnych_ sakramentów, jeśli masz partnera
(nieważność spowiedzi bez szczerego "postanowienia poprawy", czyli postanowienia
odejścia od partnera)

I ktoś, kto chce pozostać tzw. katolikiem nie ma wielkiego wyboru.

Bo jak powiedzieć dziecku z drugiego związku:
-"Tatusiu, a czemu nie chodzisz do komunii?"
-"Bo nie chcę. Ale to nie problem. Ksiądz uważa, że będziemy mogli, jak tylko
się z mamusią rozstaniemy"

[ta]

Ja to wszystko wiem , mis i umiem czytać ze zrozumieniem

Summa summarum, ktoś tak bardzo chce nadal być w KK 100% katolikiem i korzystać
z sakramentów np. komunii, że unieważniając ( dajmy pokój nomenklaturze-
wiadomo tak naprawdę o co chodzi) jeden sakrament (ślub), chce uważnić drugi ?
No to ja mu życzę naprawdę spokojnego sumienia, niech go uśpi np eterem

Poprzednia żona dowiaduje się z pisma biskupa takiego to a takiego, że nie była
żoną, a to co mówiła do męża przed ołtarzem i on do niej było o d. roztrzaś.
Ładnie. To nawet mój exio, gagatuch nielada, takiego numeru by mi nie wyciął !

Niech tri dopyta swojego sumienia, czy wszystkie komunie, jakie przyjął w
czasie tego pierwszego jego zdaniem -niby- małżeństwa nie były czasem
świętokradztwem, skoro, jak chce dowieść, żył z panią x na kocią łapę.
Ta_

P.S.Ja też proszę o to, by czytano mnie ze zrozumieniem. Przecież kpię sobie z
tych świętoszkowatych, eeech.

[ta]

A propos moralności wszelakiej:
używam jednego nicka, a Ty?
Ta_

Gdy zabrakło argumentow...

[tricolour]

... to pojawiły sie ad personam. Widać takie standardy dykusji...

[ta]

Wróć do dyskusji. Twoje "ad personam" widoczne?
Kalemu dać i nie zabierać?
Empatyczna jestem, to i się dostosowałam
Dotknęłam Guru Forumu ?
Ta_

Bardzo się emocjonujesz...

[tricolour]

... nie swoimi sprawami. A pokaż mi moje "ad personam", bo jakoś nie widzę.

Nie mam zamiaru byc guru forum. Jeśli mnie tak odbierasz, to miło mi...

Na razie zmykam na kolację i życzę Ci miłego wieczoru. Dobranoc.
Wróce chętnie do tej rozmowy, bo może rzeczywiście sie mylę i błądzę. W kazdym
razie warto posłuchac krytycznych uwag.

[ta]

tricolour napisał:

> ... nie swoimi sprawami. A pokaż mi moje "ad personam", bo jakoś nie widzę.
> Nie mam zamiaru byc guru forum. Jeśli mnie tak odbierasz, to miło mi...

1)Guzik się emocjonuję , nie widziałeś mnie w emocjach.
2)Jak nie widzisz, to i nie zobaczysz
3)Nie czytasz ironii i sarkazmu, stąd nasza "dyskusja" będzie bezowocna,
tymbardziej, że unikasz odpowiedzi i zajmujesz się uwagami "ad personam".
4)UWAGA ! Kolacja o tej porze skutkuje zmorami sennymi, nie daj Boże o
małżonce/niemałżonce.

No i jak to jest z tymi komuniami świętokradczo podebranymi w czasie życia na
kocią łapę? Masz odpowiedź ? Jeśli nie korzystałeś, to wporzo.
Hej
Ta_

Komunie jak to komunie...

[tricolour]

.. trochę mdłe. Najeść się nie można i wina popić nie dali. Świętokradcze nie były.

Co do czytana ironii i sakrazmu, to rzeczywiście nadajemy na różnych falach. I
niech tak zostanie.

Ale uważaj - nie czepiaj się mojej małżonki/niemałżonki, bo też potrafię czytać
Twoje posty wstecz i mogę pośmiać się z Twoich życiowych wyborów i ich
konsekwencji...

[ta]

tricolour napisał:

>[komunie] .. trochę mdłe. Najeść się nie można i wina popić nie dali.
>Świętokradcze nie były.

Bez komentarza.

> Co do czytana ironii i sakrazmu, to rzeczywiście nadajemy na różnych falach. I
> niech tak zostanie.

Na zupełnie innych falach i jakoś się tym nie zamartwiam , jakby nawet
przeciwnie

> Ale uważaj - nie czepiaj się mojej małżonki/niemałżonki, bo też potrafię
>czytać Twoje posty wstecz i mogę pośmiać się z Twoich życiowych wyborów i ich
> konsekwencji...

NIE "CZEPIAM SIĘ" Twojej małżonki ani z nikogo się nie śmieję.Współczuję, że
chcesz jej wykręcić taki numer, obojgu wam współczuję zresztą. To Ty masz
kłopoty z jej statusem w swoim życiu oraz statusem swojego
małżeństwa/niemałżeństwa sakramentalnego. Mają Ci w tym pomóc panowie w
sutannach. Tak, czy się mylę?

Imputowanie mi tutaj, a i innym czytelnikom forum, którzy nie mają
cierpliwościo przebrnięcia przez nasze pisanie, "CZEPIANIA SIĘ" małżonki, to
jawne nadużycie i manipulacja.

A śmiej się z czego tam ci się podoba, na zdrowie ! )))
Ta_

A ta nieścisłość, o której mówisz...

[tricolour]

... to ona nie istnieje. Piszesz "Dla mnie to jest jakas niekonsekwencja w
fakcie, ze dziecko pochodzace z malzenstwa, uznanego za niewazne, jest dzieckiem
traktowanym jak dziecko slubne".

Otóż nie ma żadnej niekonsekwencji. Nie jest ważne czy wcześnie był ślub i jaki
był to ślub. Może być ekumeniczny, cywilny, może nie być żadnych ślubów i
dziecko może być "owocem" gwałtu. To nie robi żadnej różnicy i nie powinno być
powodem dzielenia dzieci przez Kościół - i nie jest.

[crazysoma]

OK. Przekonales mnie.

Wiesz co...

[tricolour]

... ze cztery lata temu dyskutowałem na jakimś forum o nieważności małżeństwa.
Chciałem gryźć tych wszystkich, którzy mieli wówczas procesy i pisali jak ja
dzisiaj. Traktowałem ich jak świętokradców i obłudników, którzy za pieniądze
chcą kupić gówniany dekret biskupi. Byłem orędownikiem i ortodoksem...

Dwa lata temu podczas wielkanocnej spowiedzi ksiądz zapytał: dlaczego nie
unormować własnych spraw i wskazał na proces o nieważność małżeństwa. Wtedy cała
moja energia skupiona na walkę z "rozwodnikami kościelnymi" gdzieś prysła i nie
został po niej ślad. Wystarczyło jedno słowo bym skojarzył fakty. Katalizatorem
było słowo UNORMOWAĆ.
Oznacza ono, że jest jakaś norma opisująca mój stan cywilny - wystarczy tylko ją
poznać i zastosować. Może coś wyjdzie.

[akacjax]

Przeczytałam Wasza dyskusję i tak sobie pomyślałam, że gdybym zaczął się proces uniważniania mojego małż.(teoretyzuję-wnosi o to m. ja jestem pozywana-to nawet gdyby zawarcie było nieważne z punktu widzenia Kościoła i m. i gdyby np. przymuszenie dotyczyło mnie nawet to, czy ważne byłoby z mojego punktu widzenia? Przecież kochałam, przecież byłam szczęśliwa. I dlatego rozdzielenie w Kościele małżeństwa na punkt jego zawarcia i resztę nie jest dla mnie zrozumiały.
Co innego, gdyby to przymuszenie(np.) ciążyło mi jakoś od początku, gdyby to była przyczyna rozejścia się po nastu latach...

A tak mnie naszło, dzisiaj mój starszy syn kończy 20

Dalej myslisz o tym jak o rozwodzie.

[tricolour]

Że coś ktoś chce odkręcić, a Ty sie nie zgadzasz i co dalej?

Nieważność, to nieważność od samego początku i rzecz obiektywna bez względu na
zdanie stron. To tak jak samochód ukradziony jest ukradziony bez względu jak
nowy właściciel (nawet jak o kradzieży nic nie wiedział i kupił w dobrej wierze)
przywiązał się do niego. To nie ma znaczenia i auto jest mu zabierane, a facet
zostaje "na ulicy".

No i przeczytaj swoje słowa...

[tricolour]

..."I dlatego rozdzielenie w Kościele małżeństwa na punkt jego zawarcia i resztę
nie jest dla mnie zrozumiały".

Rzeczywiście jeśli myslisz o "rozdzieleniu" to pojawia się sprzecznośc choćby z
sakramentalną nierozerwalnością...
Nie mówimy o rozdzieleniu, ale o nieważności ślubu - tego małżeństwa nigdy nie
było. Nie było w rozumieniu formalności kościelnej. A ta nierozerwalność bierze
się właśnie TYLKO z formaności kościelnej, bo rozwód cywilny jest dowodem jak
"ważne" było całe ślubowanie...

[akacjax]

Może po prostu źle rozumuję(ale nie jestem obecnie zainteresowana unieważnieniem, więc nie musze już tego przerabiać, a może jestem na to po prostu za głupia.
Bardziej za to boję się, że niektóre przyczyny unieważnienia są troszkę stworzone pod potrzeby.
Poza tym łatwiej akceptowałabym potrzebę unieważnienia do kilku lat poślubie, ale po prawie 20 latach-ja nie ogarniam)
Może kiedys mi przejdzie
Ważne, że Ty Tri jesteś pewny tego, do czego dążysz, życzę powodzenia ( czy możesz napisać, na jakim etapie jesteś? i jak przewidujesz ile to potrwa?).

[ta]

z_mazur napisał:

> Przecież sposób urodzenia dziecka nijak się ma do tego jakie jest jego prawo
>do bycia członkiem społeczności chrześcijańskiej.

Też tak uważam, Kościół jednak uważa inaczej

> Przecież nie ma teraz czegoś takiego jak określenie legalności czy
> nielegalności potomka. Nie żyjemy w czasach bękartów.

Głęboko się mylisz, nie znasz realiów Polski powiatowej. Nadal są ogromne
kłopoty z ochrzszczeniem dziecka ze związku niesakramentalnego, co pociąga za
sobą dalsze konsekwencje dopóki delikwent nie będzie dorosły i, gdy zechce, nie
weźmie swego losu w swoje ręce, tzn przejdzie tę drogę sam ( wiem o czym piszę,
te drogę przeszłam osobiście).
Wykluczenie ze społeczności, a tak dziecko odbiera to co wyżej, jest bolesne i
upokarzające.

> Znam przypadku dzieci, urodzonych w "wolnym" z założenia związku, które są
> wychowywane w duchu katolickim.

Owszem też znam, ale nie o tym mowa.

>Nie rozumiem pojęcia legalności lub
> nielegalności dziecka.

Też nie rozumiem. Zwłaszcza,że Koścół walczy o KAŻDE nienarodzone życie.
Czy nie czujesz w moim pisaniu żalu i sarkazmu?
Możliwe, jeszcze mnie nie znasz
Pozdrawiam
Ta_

[akacjax]

Oczywiście nigdy nie ma pewności(nawet w domu na pozór chrześcijańskim), że dziecko będzie w taki sposób wychowane. Ale chrzest to przyjęcie do Kościoła. A dla rodziców(rodziny) decyzja o przekazaniu wartości chcreściańskich( konkretnie rzymsko-katolickich w tym wypadku) dziecku. Jak myślisz, czy nie jest nadużyciem ze strony księży część chrztów?

Żal gdy to boli nalezy mieć do rodziców, że na taką drogę szukania Cię skazali.

[ta]

do akacjix
Idź tłumacz kilkuletnim dzieciom do kogo mają mieć żal.
Mnie zostaw, ja go do Rodziców nie czuję.

Po co zatem Kościół "walczy" o każdego nienarodzonego?
Po to, by znaczącej części z nich ze związków pozasakramentalnych, gdy już się
narodzą pokazać figę? A może jednak ochrzcić na prośbę rodziców, by tym, którzy
aktualnie nie mogą o sobie stanowić ułatwić kiedyś i tak niełatwą drogę?

Uważam, że nadużyciem jest odmowa ochrzczenia dziecka i przyjęcia go na lekcje
religii.
Ta_

[akacjax]

Życie to zupełnie coś odmiennego niż bycie akurat chrześcianinem. Nie po to, by z każdego zrobić owieczkę swej owczarni walczy Kościół o życie.
Na pewno zdarzają się skrajne przypadki, że dziecko pragnie chodzić na religię, a uczący nie wyraża zgody, ale chyba to pojedyncze przypadki, częsciej rodzice mieszają dziecku w głowie i zostawiają go z tym.
A związki niesakramentalne mają swoje miejsce w kościele(nie mylić z konkubinatami-tu już inna bajka).

Vertigo

[nangaparbat3]

zajrzalam tu w biegu, zeby rzucić okiem, ale Twoj wątek zwalił mnie z nog. Po
pierwsze - bo okropnie wzruszajacy, az uwierzyc trudno, ze ktos ma jeszcze
takie pomysly, w tym swiecie, jaki jest.
Po drugie - ze zlosci na hipokryzję, ktora jakoś szczegolnie silnie sie ujawnia
przy okazji tych rozwodow/unieważnień koscielnych -
po trzecie na spoleczny przymus wychodzenia za maż, naciski, ktore kobietom
robia wodę z mozgu. Własnie dzisiaj myslalam z prawdziwą czulością o Exie, jak
to na moje: Kiedy, coreczko, wyjdziesz za mąż... Powiedzial bardzo stanowczo:
Ona wcale nie musi wychodzic za maż.

W każdym razie Tobie życzę gorąco wszystkiego, wszystkiego dobrego. N.

[maga_luisa]

Myślę, że te dobre wspomnienia pozwalają wierzyć, że nie tak całkiem się
pomyliliśmy. Że rozwód nie oznacza jeszcze, że ileś tam lat małżeństwa było
pozbawionych sensu.
Mam nadzieję tylko, że nie zderzę się nigdy z taką relacją ważnego dla mnie
momentu, jak autor wątku.

A mnie zastanawia...

[tricolour]

... dlaczego tak bardzo złościsz sie na CUDZĄ hipokryzje w związku z
nieważnością kościelnych małżeństw. Dlaczego złościsz się nie znając sprawy
nawet pobieżnie, a o lekturze akt nawet mowy nie ma.

Bo dla mnie takie emocjonalne podejście do niewiadomych spraw nie świadczy o
czyjejś hipokryzji, ale o jakimś Twoim problemie...
I nasuwa mi się odpowiedź pierwsza z możliwych: własne dawne doświadczenia: że
ktoś inny może uzyskać taką nieważność, a ja - kurcze - nie.

Zmieniłem zdanie, gdy bliżej zainteresowałem sie sprawą.

P

[misbaskerwill]

> Własnie dzisiaj myslalam z prawdziwą czulością o Exie, jak
> to na moje: Kiedy, coreczko, wyjdziesz za mąż... Powiedzial bardzo stanowczo:
> Ona wcale nie musi wychodzic za maż.

Jak mogłaś tak źle życzyć dziecku
Popieram Twego męża w całej rozciągłości.
Oby mi nie przeszło.
Nigdy więcej wesel (zwł. wiejskich), śluby do lamusa!

Make love, not weddings!

Misiu!

[nangaparbat3]

Nawet żonę/męża mozna kochać.
Wiec w sprawie niewychodzenia za maz nie bylabym zasadnicza.
Chyba ważne, zeby nie odczuwać przymusu. Zresztą teraz to sie zmienia. Choc z
drugiej strony wspolny dom bez slubu to tez nie jest wyjscie - w kazdym razie
kobieta traci wtedy przywileje kochanki, a nie nabywa przywilejow zony.
Beznadzieja.

[toporek666]

Bardzo sentymentalne i bardzo bezsensowne roczulanie się nad czymś czego dawno
już nie ma. Zawsze najtrudniej pogodzić się z faktami. Żałosne.

[libra22]

Tak sobie uświadomiłam, że poznaliśmy się przed Wielkanocą, a apogeum, po
którym oznajmił mi, że to koniec też był w Wielkanoc.

[chochlinka]

Pamiętam chyba każdy dzień od czasu kiedy się poznaliśmy.Powoli zacierają się
wspomnienia rozstania.Pielęgnowalam je wystarczająco długo.Wracałam do chwil
upokorzenia.Ci co wiedzą co przeszłam dziwią się,że ....ja w sumie nadal lubię
mojego exa.Kiedy już nie moglam sobie poradzić z upokorzeniami zaczęłam
znajdywać wytłumaczenia na zachowania exa.Był czas,że nawet mu współczułam(nie
tego,że miał mnie za żonę,o nie!). Jesli dziś jestem na niego o coś wściekla to
o to,że tak byłam w nim zakochana ,że wciąż.wrrrrrrrr........zdarza mi się do
mojego aktualnego zwrócić po imieniu exa.To okropne!
A jak jestm zła to sobie myślę,że mogły im się urodzić trojaczki )
Zdrowe,oczywiście.
...umierała długo,teraz rodzi sie lekko....

rąbanie toporkiem

[nangaparbat3]

toporek666 napisał:

> Bardzo sentymentalne i bardzo bezsensowne roczulanie się nad czymś czego
dawno
> już nie ma. Zawsze najtrudniej pogodzić się z faktami. Żałosne.

Żałośni sa ci, ktorzy po rozstaniu usuwaja ( wyrąbują)z pamieci nawet najlepsze
wspomnienia, odcinają sie od tego, co kiedyś czuli, kim byli.

[crazysoma]

> Żałośni sa ci, ktorzy po rozstaniu usuwaja ( wyrąbują)z pamieci nawet
najlepsze
>
> wspomnienia, odcinają sie od tego, co kiedyś czuli, kim byli.

"Zaprawde powiadam Wam,..." Lubie Nango Twoje wywazone posty, ale ten
zabrzmial jak glos Pana na niebiosach, na dodatek jakos tak zupelnie (sory) bez
sensu. "Wyrabywanie" z pamieci wspomnien to jedna z metod, aby na poczatek
poradzic sobie ze swoimi uczuciami i emocjami. Z czasem, kiedy sie wyciszaja,
kiedy zaczynamy byc pozytywnie obojetni wobec przeszlosci, wracaja tez te dobre
wspomnienia. Ale juz bez tego bolu. Bo pamiec o przeszlosci, projektowana w
naszej glowie i duszy czasem bardziej boli niz rzeczywistosc. Np. dlatego, ze
nie mozna cofnac czasu.
Nie mow, ze to sa zalosni ludzie, bo to sa ludzie tacy sami jak Ty, tylko byc
moze zupelnie inaczej niz Ty rozstali sie z "partnerem", byc moze wcale sie nie
rozstali tylko zostali brutalnie, z dnia na dzien porzuceni, a zyc dalej musza,
zadajac sobie podstawowe pytanie "jak?"...

[phokara]

Crazy, kochanie,
pierwsza refleksja jaka mnie naszla po przeczytaniu byla taka, ze powinnas
wlasnie ryz gotowac, a nie klepac w komputer! Zaprawde powiadam Ci.
Druga refleksja (Boze, jaka ze mnie refleksyjna niewiasta!) jest taka, ze
zgadzam sie, ze nie mozna mowic kto jest zalosny bo to mocno nie fair, przy
czym przypominam, ze blizej nam nieznany Toporek sam z tym rabnal pierwszy i
mnie ta gilotyna mocno wsciekla ale sie zamknelam, bo czasem mi sie zdarza.
Wytrzymac z komentarzem. Nandze sie nie udalo zapewne z owej irytacji, ktora
byla i moim udzialam (ale nie wiem, to juz Nanga sama moze napisac).
Najsmieszniejsze, ze Obie macie racje tylko wyrazane innym glosem - Pana na
niebiosach i blizniaka nad garnkiem.
Istotna jest tu kwestia czasowosci, o ktorej napisalas. Na poczatku ciachniecie
toporem to w niektorych przypadkach jedyna mozliwosc przezycia tego naglego
konca swiata. Jak sie okaze, ze swiat sie jednak nie skonczyl trzeba pojsc
dalej i stwierdzic, ze nasza biografia to jednak linia ciagla i nie sposob
wystrzelic w kosmos x lat i zyc z taka wyrwa, jakby w ogole nie bylo czasu
przeszlego. Zwlaszcza, ze mozna w nim wykopac sporo pozytywnych wspomnien. Tak
samo, jak nie mozna zyc przeszloscia, tak nie ma sensu zyc bez niej. Taka
"niedotykalna" czarna jama staje sie w ktoryms momencie niezla gangrena,
zaprawde. Nie ma nic gorszego niz nieprzetrawiony zal - koszmarnie paskudzi nam
w zyciu. Zeby bylo jasne - ja sama swojego nie przetrawilam do konca ale
probuje i widze postepy. U Ciebie zreszta widze jeszcze wieksze. Powaga.
I takie dzialanie (choc koszmarnie trudne) jest najlepsze dla nas samych. Nie
tam dla tych naszych Exow, bo smiem twierdzic, ze nasze wybaczenie
paradoksalnie moze czasem mocniej nacisnac na odcisk ich sumieniu (jesli takowe
posiadaja). Ale dla nas to jest wielka ulga.
I to nawet pisze juz nie do Ciebie bo Ty jestes na dobrej drodze i w ogole nie
widze mozliwosci, zebys przez nastepne 10 lat trawila to, co sie stalo.
Wniosek - "zalosni" (tylko na mnie nie krzycz, wzielam w cudzyslow) - sa i Ci,
ktorzy zyja przeszloscia, bo sie z nia nie rozliczyli i Ci, ktorzy udaja, ze
jej nigdy nie bylo. Z faktu, ze nie ma sensu podlewac chwastow nie wynika
wcale, ze trzeba zapomniec o ogrodzie. O! Ale napisalam. Jakby traby calych
zastepow anielskich zagraly, haha.
A teraz sie udam do ksiegarni.

[crazysoma]

> Wniosek - "zalosni" (tylko na mnie nie krzycz, wzielam w cudzyslow) - sa i
Ci,
> ktorzy zyja przeszloscia, bo sie z nia nie rozliczyli i Ci, ktorzy udaja, ze
> jej nigdy nie bylo.

Pho, Slonce zycia mego
W kwestii ryzu - zdĄżĘ, przeciez Blizniak zawsze zdĄża, a jak nie, to
konfabuluje co tez mu nagle przeszkodzilo. Sama wiesz...
Przeoczylam Toporka - mea culpa, zobaczylam wpis Nangi (ba, cytatu tez nie
zobaczylam) i odpisalam Nandze bo zobaczylam to, co chcialam zobaczyc,
zobaczylam po prostu siebie, bo JA tak wlasnie wyrabywalam. Mowilam Ci dzis. I
pamietam jak tlumaczyl mi znajomy (potem terapeuta), ze nie moge wyrabywac bo
razem z eksem zakopuje sobie kawal zycia, a ta czarna dziura (o ktorej
napisalas) mnie kiedys dopadnie, ze tylko pogodzenie sie z faktami pozwoli mi
ruszyc do przodu. Nie dawalam rady. Musialam wyrabac, bo kiedy nie wyrabywalam,
potrafilam przeryczec cala noc. Rozumiesz - CALA noc. Rozumiesz, bo wiem jak
mialas Ty. Moze bylam wtedy zalosna, ale mialam do tego prawo. (Co zrozumialam
czytajac pewna ksiazke, gdzie byly opisane fazy PO)
Tak, wlasnie o ten czas chodzi - do pewnego momentu mozemy sie ponizac, byc
szaleni, niezrownowazeni, przeklinac, pic i sami sobie zaprzeczac w tym samym
zdaniu. Ale PO pewnym czasie juz NIE mozemy. Nie wolno nam, jesli chcemy byc
traktowani powazne. Nie mozemy nagle wyskoczyc jak filip z konopii z czyms,
czego nikt, oprocz nas nie pamieta, bo stajemy sie ... zalosni.
Nie wiem o jakiej zalosnosci mowi Toporek, czy np. o blaganiu kogos na
kolanach, po 10 latach od rozstania, zeby wrocil, o budowaniu oltarzyka w
swojej glowie danej osoby a tym samym staniu w miejscu, nie wiem.
A tak naprawde nie zgadzam sie ani z Toporkiem ani z Nanga. Ale odpisalam rano
tylko Nandze, bo Toporka przeoczylam (slonce swiecilo mi w ekran).
Dobra, ide lepic.

[olcia.555]

crazysoma:
>Moze bylam wtedy zalosna, ale mialam do tego prawo. (Co zrozumialam
czytajac pewna ksiazke, gdzie byly opisane fazy PO)<
A czy pamietasz jaka to ksiazka?
Moglabys podac tytul?

Tytul

[crazysoma]

Horst Petri.
"Czy rozstanie moze byc nowym poczatkiem?"

Crazy, przeceniasz mnie po prostu

[nangaparbat3]

Bo rzecz w tym, ze we wmnie sie gotuje, tyle ze na ogol wygasa, zanim bede w
stanie zwerbalizować, i stąd zdarzaja mi się wywazone posty.
Moj post do Toporka był na poziomie dziewczynki z piaskownicy - on mnie
lopatką, to ja go grabkami. Choć moze nie do końca, bo jeszcze po drodze
przypomnial mi sie ex mojej przyjaciolki, ktory po kilkunastu latach naprawdę
dobrego malżeństwa oswiadczył, ze nic dobrego w nim nie było, wszystko od a do
z do kitu (a to po to, zeby uciszyc wyrzuty sumienia, jak sie wyprowadził do
studentki).
Natomiast oczywiscie i jak najbardziej zgadzam sie z tym, ze czlowiek
skrzywdzony ma prawo do najdzikszych reakcji, świete prawo ma do tego i nikomu
nie wolno go oceniać, howgh!

[olcia.555]

phokara.... to straaasznie madra osoba.
Nauczycielka? psycholog?
Baaardzo madra

[crazysoma]

> Bardzo sentymentalne i bardzo bezsensowne roczulanie się nad czymś czego
dawno
> już nie ma. Zawsze najtrudniej pogodzić się z faktami. Żałosne.

A mozesz Toporku, ktorys spadl nagle z "niewiadomoskad", rozwinac, dlaczego to
jest zalosne? Czy to tak w ogole jest zalosne, czy od jakiegos momentu, czy
Twoje stwierdzenie opiera sie doswiadczeniach wlasnych, czy obserwacji innych
ludzi?

[emde74]

Vertigo, ja dokładnie 10 lat temu poznałam mojego męża, no może ciut wcześniej,
na wiosnę. Dziś od 2 lat nie mieszkamy razem, kasą się podzieliliśmy, a rozwód
niebawem... Wiem co czujesz. Może bardziej też dlatego, że jestem kobietą. Nie
będę pisać: zapomnij. Tego się nie da. Mimo tego, że to ja go zostawiłam (więc
tu pewnie przestaniesz czytać) Na pocieszenie powiem Ci, że ja płaczę i
wspominam wszystkie daty, a On ma nową kobietę. Więc chyba można zakochać się
po porzuceniu? Tego Ci życzę, bo jeśli będzie prześladować Cię przeszłość, nie
pójdziesz do przodu... I będziesz taki "zgryzony" jak ja.... M.

Dobry rok

[_lafirynda]

Zapros mnie na ten film! Tak na dobra wrozbe
Ciekawe jakie to moglo byc kino??? Uciecha jeszcze jest)))

[samosia75]

Pewnie to była Uciecha na Starowislnej albo Wanda?
Vertigo zbyt wielką wage przykładasz do dat. To tylko cyferki...
Nie zadręczaj się.

Vertigo

[blondynka_wieczorowa_pora]

Bedzie dobrze

Trzymaj sie! a Tym,ze juz razem nie jestescie sie nie martw- tylko jej strata

bedzie ok - pozdrawiam