prawa=obowiązki

[kubowa]

no muszę napisać, bo szlag mnie powoli trafia. nie wiem zupełnie jak sobie z
tym poradzić a i tak węszę, że nic nie jestem w stanie zrobić.
w skrócie:
1. przy rozwodzie ustaliliśmy, że ex bierze syna co drugi dzień i co drugi
weekend, święta na pół (to wyszło później, ale działa). ojciec już po
orzeczeniu wyroku wycofał się z co drugi dzień i został tylko co drugi
weekend. trzeba mu oddać: raczej nie zawodzi.
2. alimenty od 4 lat te same, ale płacone na czas, więc nie marudzę.
3. a oprócz tego absolutnie nic. tzn sporadyczne telefony do syna na komórkę.
i same wymagania: powinieneś chodzić na to i na tamto i na siamto. powinieneś,
czytaj: matka powinna cię zapisać i wozić. (nie to, że syn nie chodzi, bo
chodzi, ale o wszystko zadbałam ja i mój mąż). wycieczki: matka, nawet jak
jest weekend taty. odrabianie lekcji u taty wygląda tak, że młody robi co
uważa, że trzeba zrobić (jest wyjątkowo roztrzepany i trzeba mu niestety
przeglądać zeszyty, żeby sprawdzić czy wszystko zrobił), a tata opiekuje się
swoją córką. Nie sprawdza czy młody wszystko zrobił i czy dobrze zrobił to co
zrobił. ani razu nie był na wywiadówce, bo, cytat: nie jest jeszcze na etapie
wywiadówek. informowałam go o nich, po każdej, na którą idę ja lub mój mąż
dzwonię i go informuję. on sam nigdy się nie zainteresował jak syn sobie radzi
w szkole.
więc ja mam pytanie: czy ja za dużo od ojca wymagam? czy to, że zabiera
dzieciaka regularnie co drugi weekend i płaci alimenty na czas to już jest
właśnie ten równy (jak to określa nasz wyrok sądowy) podział obowiązków? co
zrobić? jak go zmobilizować, żeby trochę bardziej się fatygował w sprawie syna???

[babe007]

Niestety, tak to wygląda, że jedynym obowiązkiem ojca, który jesteś
w razie "obsówy" (jako tako) wyegzekwować są alimenty.
Pozostałe "obowiązki" to czysta fikcja. Bo jak zmusisz ojca, który
jest "bardzo zajęty" do spotkań z dzieckiem - nijak. Albo do
interesowania się zdrowiem czy postępami w nauce - też nijak. Jak
mnie poinformował (podczas jakiejś ostrzejszej wymiany poglądów)mój
ex, widywanie się z dziećmi to jego PRAWO, a nie obowiązek (czyli,
jeżeli nie ma ochoty z tego prawa akurat skorzystać - to mogę mu
naskoczyć). I niestety w rzeczywistości tak to wygląda. Smutne to, i
niesprawiedliwe, ale prawdziwe...

[kicia031]

Moj Ex podobnie.
Ale przynajmniej mi nie podnosi ciesnienia gadajac o swoich prawach
bo wbilam mu do glowy, ze praw sie nabywa wypelniajac obowiazki. A
ze on obowiazki wypelnia w ograniczonym zakresie, to i prawa ma
proporcjonalne do wypelniania obowiazkow.

Moge tylko powttarzac synowi, by nie byl dla swoich dzieci takim
ojcem jakim jest jego ojciec, ale smutne to bardzo...

[kubowa]

no to powiedz kicia jak ograniczyłaś exowi prawa? bo wiesz, ja nie specjalnie
mogę, bo młody to tylko odlicza dni, kiedy znów się z ojcem zobaczy, to jak mu
zabronię iść do ojca 'za karę' np to oczywiście odegram się pięknie na exie i
będę mogła rączki pozacierać, ale że dziecko mnie znienawidzi, to pewne. więc
taki system odpada... więc co??? jest jakaś kara na takich ojców? jakiś obuch w
łeb, żeby zrozumieli, że są do d?

[pelagaa]

Ale wlasciwie po co chcesz go karac? Po co Ci swiadomosc, ze on
zrozumie, ze jest ojcem do dupy??? Ty to wiesz i wystarczy.
Nie sadze, aby on to kiedys zrozumial. A karanie dziecka za winy
ojca, np. brakiem kontaktow, jest bez sensu.
Ograniczone prawa to np. nieinformowanie go o wywiadowkach,
wycieczkach, chorobach, skoro sam sie nie interesuje nie musi
wiedziec. Jego wybor. Nie wymuszanie na nim widzen, nie angazowanie
go na sile w obowiazki zwiazane z dzieckiem. Bo facetowi pewnie sie
wydaje, ze ma prawo wiedziec, czy nawet narzucac rodzaj zajec
dodatkowych. W razie pretensji zawsze mozesz mu powiedziec, ze nie
masz nic przeciwko, jesli zaplaci i zorganizuje dziecku opieke,
dojazd do zajec, ktore jego zdaniem sa konieczne, bo Ty zapewniasz
to, to i tamto.
Niestety jest tak, jak pisze Babe, rozwiedzeni ojcowie maja
obowiazek placenia alimentow, ktory tez nie zawsze wypelniaja, oraz
cala game praw, np. do widywania sie z dzieckiem. Nie zmusisz goscia
do wychowywania dziecka, nie zmusisz do dbania o jego przyszlosc.
Odpusc sobie te zlosc, bedzie Ci sie latwiej zylo. Sa czasem
rzefczy,ktorych nie da sie zmienic, wtedy lepiej jest dla nas, jesli
je zaakeptujemy, pogodziny sie z nimi, zamiast gorzkniec.

[kubowa]

ja to wszystko rozumiem, pelagaa, i naprawdę na co dzień on mi zwisa. ale jak
zobaczyłam te nieodrobione zadania domowe pomimo tego, że się podjął to szlag
mnie trafił. wysyła dziecko na wycieczkę w swój weekend, ale to ja mam zapłacić.
no jak z takim czortem rozmawiać?
dlaczego chcę, żeby wiedział, że jest ojcem do d? bo on całe życie myśli, że
jest we wszystkim przecudowny, w tym również jako tato. sam się utwierdza w tym
przekonaniu i taki swój wizerunek rozpowszechnia wkoło. im więcej to powtarza,
tym bardziej w to wierzy i tym mniej de facto robi dla syna. po prostu nie
cierpię tego, że moim kosztem buduje sobie wizerunek super taty. a nie potrafię
tak jak wy twardo określić co mu wolno, a czego nie. bo wydaje mi się, że skoro
jest tatą to wszystko mu wolno, tak jak mnie... no i czy to sprawiedliwe jest?

[pelagaa]

To nie jest sprawiedliwe i nie bedzie. Wiesz jeszcze kilka lat temu
przezywalam strasznie, ze ojciec mojego dziecka je olal i to w stylu
jednym z gorszych, bo rzec mozna, ze wykorzystal dziecko do sprawy w
sadzie. Moje dziecko po calej akcji przez 2 lata bylo pod opieka
psychologa i psychiatry. Czulam wielka dziejowa niesprawiedliwosc.
A teraz czuje obojetnosc wobec tego marnego czlowieczka. Jest mi
latwiej, bo zerwal on kontakty z dzieckiem, nie miesza w naszym
zyciu. Mysle, ze i Twoj stan z czasem sie ustabilizuje i
przestaniesz sobie zawracac glowe rzeczami, na ktore nie masz
wplywu. I uwierz mi, ze NAPRAWDE nie ma znaczenia zadnego, jaki jest
jego wizerunek przed rodzina, czy znajomymi. Dzieci rosna, maja swoj
rozum, oceniaja. Jak poukladasz sobie to wszystko na spokojnie w
swojej glowie, to Cie zacznie tracac, co sadzi ex, czy co sadza inni
ludzie na temat jego ojcostwa. Ty swoje wiesz, dziecko kiedys
zrozumie. I wystarczy.
A za wycieczke na Twoim miejscu bym nie zaplacila, sam wyslal
dziecko, niech sam placi. Co innego, jesli sie cos UZGADNIA, ale
koszty samowolek tatus powienien ponosic sam. Zadania domowe bym mu
wyrzucila, zeby mu sie wlasnie nie wydawalo, ze wszystko jest cacy i
ok.

[kubowa]

tak też uczyniłam. napisałam mu maila (tak się ostatnio komunikujemy głównie) i
wyrzuciłam mu tę pracę domową jak i wycieczkę. nie, że mu zrobiłam awanturę,
tylko napisałam jak ja to widzę, na spokojnie. widzicie, ja nawet go opieprzyć
porządnie nie potrafię

[chalsia]

> tylko napisałam jak ja to widzę, na spokojnie. widzicie, ja nawet
go opieprzyć
> porządnie nie potrafię

to może i dobrze? byś się jeszcze bez sensu bardziej zdenerwowała? A
przeciez chyba on nie zasługuje az na taką Twoją uwagę?

[blondgirl]

Z tymi lekcjami to bywa różnie i nie zawsze jest to wina ojca.

U nas była kilka razy sytuacja, że Młody przyjechał na weekend (przyjeżdża na
każdy) i mimo, że wielokrotnie go pytaliśmy czy ma coś zadane do odrobienia lub
nauczenia odpowiedział, że nie. A potem Ex dzwoniła z pretensjami, że dostał
jedynkę. Teraz ma przykazane, że ma brać na weekend książki i zeszyty na pon.,
bo każemy mu się uczyć czy ma coś zadane czy nie - NM sprawdza. Ale to i tak
czasami zawodzi, bo na ogół zapomina o książkach. Młody ma 13 lat.

[kicia031]

Moj Ex nie ma ograniczonych praw sadownie, po prosttu na kazdym
kroku mu powtarzalam, ze bedzie mogl sie domagac tego czy tamtego
jak bedzie robil to do ojca nalezy, a ze Ex wolal spedzic swieta
samotnie, niz isc na wywiadowke, wiec za bardzo nie protestowal.
Tylko u nas jest o tyle uionaczej, ze moj syn traktuje spotkania z
ojcem jak ciezka panszczyzne i nigdy sie do nich nie palil.

Gdyby Babelek chcial sie spotykac z ojcem, to na pewno nie
utrudnialabym tego w zaden sposob, ale poki co, to musze grozic mu
uszkodzeniami ciala, zeby raczyl sie umowic z ojcem )

[kubowa]

no no! a ja dostałam nawet odpowiedź na swojego maila. za wycieczkę jednak
zapłaci, miałam rację, przeprasza. nie sprawdził pracy domowej młodemu celowo,
chciał go zmusić do samodzielności. hmmm. bez komentarza. co tam jeszcze.. acha.
oczywiście, że chce brać udział w życiu i dziecka i faktycznie będzie się
bardziej interesował jego sprawami i dowiadywał u źródła, czyli, że mnie, co u
niego słychać. ewentualnie bezpośrednio w szkole. ale na częstsze spotkania jego
z synem nie mam co liczyc, bo gdyż on nie będzie jechał 30 km codziennie.
chociaż jeśli faktycznie znajdzie jakies fajne zajęcia, którymi młody się
zainteresuje, to oczywiście go zapisze i oczywiście będzie z nim chodził. no po
prostu ideał ten mój ex.

[pelagaa]

A ja uwazam, ze nie jest taki zly. Sprobuj spojrzec na to
obiektywnie. Naprawde nie jest taki zly. Wyluzuj troszke

[kubowa]

obiektywnie też uważam, że nie jest taki zły. wiele razy czytając różne fora
oddychałam z ulgą, że ja nie mam takich kłopotów. naprawdę zdaję sobie sprawę,
że moje dziecię i tak ma szczęście, że ojciec się nie odwrócił do niego tyłkiem.
ale gdybym nie wymagała to nic by się nie zmieniło, a tak widać, że jednak warto
rozmawiać. na spokojnie

[kicia031]

Twoj Ex jest nawet lepszy od mojego, ktorego uwazam za poprawnego.
ja bym go docenila.

[kubowa]

no i długo nie musiałam czekać, żeby upewnić się co do szczerości intencji exa.
poprosiłam go, żeby porozmawiał z młodym, bo młody miał jakiś problem w szkole,
o którym nie chciał ze mną 'szeroko' rozmawiać. napisałam więc konspiracyjnie,
za plecami młodego, mail do exa, żeby zwrócił na to uwagę i podpytał go o to,
może jemu coś powie. ex napisał, że oczywiście porozmawia z młodym. po czym
wraca młody wraca od ojca i z tego co się zorientowałam ojciec z nim w ogóle nie
rozmawiał. ani słowa o szkole ani słowa o jego problemach. więc napisałam do
exa, dlaczego w końcu z dzieckiem nie porozmawiał? bo to się nie dzieje u niego,
więc on nie będzie tego ruszał. była kolejna wywiadówka, zawiadomiłam, nie
poszedł, ale obiecał, że zadzwoni zapytać co mówili nauczyciele. zapytał po
tygodniu. tak bardzo się interesuje.
ja rozumiem, że ona ma nową rodzinę, ale i ja mam. nie rozumiem jednego. skoro
najpierw deklaruje się, że coś zrobi, to czemu nie robi? czemu się deklaruje? ja
go nawet nie naciskam, ja go proszę. węszę w tych zmianach zdania udział osoby
trzeciej...
no nic, więcej go o pomoc przy synu nie poproszę. dla mnie to jest uwłaczające

[malwina331]

No za wiele nie zdziałasz z tymi exami. Nasza exia która generalnie
jest ok, bierze syna co 2 weekend i raz w tygodniu, też potrafi
wyjechać z pretensjami (no właśnie do kogo? ) że dziecko było
niegrzeczne, albo źle się zachowało. Potrafi się obrazić na
Małego. No ale to ona jest matką - ja tylko macochą więc przepraszam
ale to chyba ja mogłabym narzekać. Z tym że nie mam powodów - Młody
jest naprawdę ok, a odpały jak każdemu dziecku zdarzaja mu się
rzadko. Powiedziałabym że w porównaniu z innymi rówieśnikami jest
dobrym i spokojnym dzieckiem. Oczywiście też się zdarza że lekcje są
zrobione nie do końca ale są to incydenty które pomijamy. Sytuacja
ojców jest taka w naszym kraju, że i tak cieszymy się że mały jest z
nami, bo ex się zgodziła. Nie trzeba było walczyć, zreszta ex jest
normalną kobietą, nie pije,nie ćpa, mały jest z nią związany - gdyby
się nie zgodziła żaden sąd nie przyznałby dziecka ojcu.

refleksyjnie, mało na temat-:)

[braktalentu]

Czy rozwiodłybyście się z facetami, którzy pomimo bycia kiepskimi
mężami, są fantastycznymi ojcami. Nie takimi co kupią klocki i pójdą
oglądać mecz, ale naprawdę fajnymi tatusiami, zaangażowanymi w
proces wychowawczy, chodzącymi na wywiadówki, wstającymi w nocy do
dziecka, żeby przykryć, zostającymi z dziećmi kiedy Wy wychodzicie,
karmiącymi, kładącymi spać, pamiętającymi o szczotkowaniu zębów,
itp.
Myślę, że gdybyśmy wiązały się z takimi super tatami, to bez względu
na ich stosunek do nas (bez mordobicie może) dłuuuugo byśmy w takim
małżeństwie wytrzymały. No, która pozbawiłaby dziecko takiego taty
na co dzień? -.

Po rozowdzie NIC się nie zmienia. Ojcowie z reguły mają tak samo
mało czasu dla swoich dzieci, co i przed rozstaniem. Tyle, że teraz
siedzą z gazetką u siebie, więc tego nie widzicie i wydaje się Wam,
że w życiu dzieci taty mniej, bo tata je olał - PO rozwodzie ma się
rozumieć.

Ojciec mojej koleżanki całe życie był "weekendowym". Kiedy się
urodziła studiował w innym mieście. Potem przez lata pracował poza
domem, żeby zarobić na rodzinę. W końcu zaczął namawiać żonę, żeby
do Niego dołączyła (finansowy ciężar utrzymania 3 osób spoczywał de
facto na Nim, więc po co mieszkać osobno), ale niestety, za późno...
Rozwiedli się i NAGLE On okazał się fatalnym ojcem, który olewa
swoje dziecko, bo nie bywał na wywiadówkach, nie miał czasu na
rozmowy, itp. Ona zaś, równie NAGLE okazała się fatalną matką, bo
dziecko nie chodzi na basen i angielski, na które Jego nowe dzieci,
posyła druga żona.

A w tym wszystkim koleżanka, która z ręką na sercu twierdzi, że
przecież PO rozwodzie NIC się nie zmieniło-.

Kubowa, nie zmobilizujesz swojego byłego męża do fatygi w sprawie
syna. Jako żona nie byłaś w stanie, a teraz jako "wredna Exiara"-
tym bardziej skazana jesteś na porażkę. A jeżeli masz żal, że ojciec
nie sprawdził dziecku lekcji, bo zajmował się córką (NOWĄ córką), to
wierzysz w cuda))) Jak ktoś jest gównianym ojcem, to jest taki dla
WSZYSTKICH swoich dzieci. I to ostatnie, to była bardzo zła
wiadomość dla Twojej Nexi, bo wszystko co najgorsze dopiero przed
Nią.

[13monique_n]

I tak, i nie. To znaczy - fakt, że Eks był dobry ojcem długo mnie
przy nim trzymał. Jeszcze jako mój mąż zaczął zmieniać się tak
bardzo na niekorzyść, że wraz z innymi czynnikami to zadecydowało o
rozwodzie.
On teraz stara się byc dobrym ijcem, ale na SWÓJ sposób i na swoich
warunkach. Czyli wdraża w życie przekonanie jeszcze z naszego
małżeństwa. Jego nowa pani nie ma nic do rzeczy, bo to miła i dobra
osoba. On jest za apodyktyczny i za despotyczny, aby ktokolwiek
zmienił jego decyzję. Wiem coś o tym.

[kammik]

braktalentu napisała:


> Po rozowdzie NIC się nie zmienia. Ojcowie z reguły mają tak samo
> mało czasu dla swoich dzieci, co i przed rozstaniem.

Czy ja wiem? Co prawda z moich doswiadczen i obserwacji wynika, ze
jesli sie zmienia, to na gorsze, ale jednak zmiana jest. Biorac pod
uwage to, ze ojciec mojego dziecka widzial je ostatnio jakies dwa
lata temu wynikaloby, ze albo gazeta nadzwyczajnej obszernosci albo
szwankuje umiejetnosc sprawnego czytania

[nenia1]

Braktalentu, nie zawsze jest tak, ze kobiety się rozwodzą, bo chcą.
Są sytuacje, że facet jest dobrym ojcem, ale nie układa mu się z żoną, poznaje nową miłość swojego życia, wyprowadza się i co właściwie taka kobieta ma wtedy zrobić, zgadza się na rozwód, bo utrzymywanie małżeństwa to już tylko czysta fikcja.

Zdarzają się zdrady, obojętność, złe traktowanie, przy równoczesnym byciu dobrym ojcem. Gdyby w pracy cię źle traktowano i podjełabyś decyzję o zwolnieniu, to z jednej strony tak, chciałaś się zwolnić, ale prawda jest taka, że okoliczności cię zmusiły.

Nieprawdą jest, że po rozwodzie nic się nie zmienia.
Często się zmnienia, rozluźniają się więzi, ojciec nie przebywa
z dziećmi na codzień, często chce dziecku wynagrodzić rozwód
i zmniejszyć swoje poczucie winy i staje się tatą - kumplem,
a z trudem wychowawczym, w tym z dyscyplinowaniem, pozostaje matka,
do tego gdy on zakłada nową rodzinę, ma nowe dzieci i pojawiają się mu dodatkowe obowiązki.

Miałam kiedyś udziałowca w spółce, bardzo majętny człowiek, koło pięćdziesiątki, który miał wtedy trzyletniego syna. Był naprawdę ześwirowanym na punkcie małego ojcem, czytał mu ciągle książki, znał imiona postaci z kreskówek, wszędzie chodził z synem, aż niektórych to wkurzało, bo przychodził z nim nawet na imprezy firmowe,
i wszyscy musieli się jego dzieckiem zachwycać.

Potem okazało się, że ma jeszcze 4 dzieci z innymi kobietami.
Z żadnym z dzieci nie utrzymywał kontaktu.
Wiem, że wśród tych dzieci była np. 16-latka, której nie widział wcale, od 11 lat. Kiedyś o niej opowiadał i zastanawiał się nad kolorem jej włosów, czy nie jest czasem ruda jak jej mama. Dodał jeszcze, ze kiedyś ta dziewczyna była ukochaną córeczką tatusia
i ciągle nosił ją na rękach.

[e_r_i_n]

braktalentu napisała:

> Jak ktoś jest gównianym ojcem, to jest taki dla WSZYSTKICH swoich
> dzieci.

Nieprawda.

[chalsia]

e_r_i_n napisała:

> braktalentu napisała:
>
> > Jak ktoś jest gównianym ojcem, to jest taki dla WSZYSTKICH
swoich
> > dzieci.
>
> Nieprawda.

zgadzam się, to nieprawda (tzn. bywają wyjątki od reguły ).
Natomiast prawdą jest (tzn. bardzo często tak jest), że jak ktoś
jest gównianym ojcem dla dziecka z pierwszego związku to będzie też
gównianym ojcem dla dziecka z kolejnego związku, gdy ten związek
także stanie się już "były".

[e_r_i_n]

chalsia napisała:

> Natomiast prawdą jest (tzn. bardzo często tak jest), że jak ktoś
> jest gównianym ojcem dla dziecka z pierwszego związku to będzie
> też gównianym ojcem dla dziecka z kolejnego związku, gdy ten
> związek także stanie się już "były".

"Jesli" stanie sie byly.
Byc moze.
Mysle jednak, ze co by nie mowic i jak sie nie zarzekac, kontakty
ojca z dzieckiem nie zaleza tylko od tego, jakim sie bylo/jest
ojcem. Dlatego tez niekoniecznie musi to byc regula.
Zreszta, sa tacy ojcowie, ktorzy sami przyznaja, ze w porownywalnych
sytuacjach (tzn. mieszkania z dziecmi i bycia w zwiazku z ich matka)
byli roznymi ojcami - to wynika m.in. z dojrzalosci do rodzicielstwa
i dojrzalosci w ogole. Kwestia wiec bardziej zlozona.

[nenia1]

Chalsia, tu już się bardziej zgodzę.

Przynajmniej tak jest w przypadku pana,
wspomnianiego przez mnie we wcześniejszym poście.

4 dzieci z trzema różnymi kobietami, z czego dwie były żonami.
Powody rozstań - pan jest kochliwy, na brak dam nie narzeka,
tym bardziej że jest stale przy dużej kasie.

Dzieci znikają z jego życia, razem z ex-partnerkami.
W każdym przypadku jest dokładnie tak samo.

Inną sprawą jest dla mnie umiejętność życia z facetem, który
olewa własne dziecko.
Sądze, że niektóre paniom jest to z pewnych względów na rękę
i z pewnością jakoś to sobie tłumaczą, dorabiając wygodna ideologię.
Jednak dla mnie to oznaka braku elementarnych wartości u faceta.
To jak zakładanie wspólnej firmy z osobą, która cieszy się, że udało się jej oszukać kasjerkę w sklepie.

[e_r_i_n]

nenia1 napisała:

> Inną sprawą jest dla mnie umiejętność życia z facetem, który
> olewa własne dziecko.

Przy okazji ktorejs z takich dyskusji zadalam pytanie, ktore zadam i
Tobie (wtedy nie dostalam odpowiedzi): co jesli pod KAZDYM innym
wzgledem facet jest ok, do tego jest wspolne dziecko?

[nenia1]

No ja zakładam, ze przed zrobieniem wspólnego dziecka,
coś nieco wiem o facecie, z którym planuję wspólne potomstwo.

Wszystkiego oczywiście poznać się od razu nie da, tym bardziej
że zazwyczaj w "okresie godowym" większość osób przedstawia się od
tej najlepszej, bywa że nieco ubarwionej strony, ale tak elementarne sprawy jak chociażby ta, o której piszę jest mi przynajmniej znana, przed a nie po.

Zakładając jednak, że nie wiedziałam i jest tak jak piszesz, ja (zastrzegam, że piszę wyłącznie za siebie) starałabym się wpłynąć
na zmianę jego decyzji. Gryzłoby mnie za bardzo że jestem z kimś, kto tak się zachowuje, podobnie gdyby nie odwiedział np. własnej matki.
Pomijam ekstremalne sytuacje - typu matka która malterowała fizycznie dziecko itp.

Wiesz, takie nierozwiązane sytuacje nikomu szczęścia nie dają, kiedyś własne dziecko zapyta, nawet jeśli nie wprost, to w głowie
takie pytania się zrodzą, dlaczego mój tata olewał moją siostrę lub brata, jakim jest człowiekiem, jakie wartości reprezentuje, co gdybym to ja był na miejscu tego drugiego dziecko, czy byłoby tak samo.

A i w tym facecie, który olewa własne dziecko, sądzę że też gdzieś
w środku to siedzi, chociaż na codzień o tym nie mówi, chociaż stara się nie myśleć, choc będzie za to obarczał swoją eks, to nie jest tak do końca obojętna sprawa. Z czasem jest coraz trudniej to rozplątać i sądze, że kładzie się taka sytuacja cieniem na wszystkich zainteresowanych.

[e_r_i_n]

Czasami jest tak, ze kontakty sa, a potem przestaja byc - skutek
tego, czego niektorzy nie dopuszczaja do siebie, czyli wplywu na
kontakty z dzieckiem czynnikow innych, poza miloscia do tegoz.
Generalnie zgadzam sie z Twoim postem, tyle tylko, ze jestem zdania,
ze sprawy takie, jak kontakty z dzieckiem powinny wynikac w 100% z
ojca. Kobieta z nim zwiazana moze zapewniac o swojej dla nich
przychylnosci, moze powiedziec, ze nie podoba jej sie sytuacja braku
kontaktow, ale na tym jej rola sie konczy. I fakt bycia z takim
facetem nie jest rownoznaczny z akceptacja jego braku kontaktow z
dzieckiem (chociaz egoistycznie powinna sie cieszyc, ze ma wiecej
faceta dla siebie i swojej rodziny).
Jak juz napisalam Chalsi - czesto te sprawy sa bardziej zlozone, niz
sie osobom patrzacym z zewnatrz wydaje. Czesto tez ocenianine sa
plasko - nie widuje sie z dzieckiem, wiec palant z deficytem.

[pelagaa]

> Czasami jest tak, ze kontakty sa, a potem przestaja byc - skutek
> tego, czego niektorzy nie dopuszczaja do siebie, czyli wplywu na
> kontakty z dzieckiem czynnikow innych

A ja sadze, ze zaczac trzeba od zaprzestanie tlumaczenia faceta.
Facet to osobny czlowiek i macocha nie odpowiada za czyny swojego
faceta. To on odpowiada za swoj stosunek do SWOICH dzieci. Koniec
kropka.

> I fakt bycia z takim
> facetem nie jest rownoznaczny z akceptacja jego braku kontaktow z
> dzieckiem (chociaz egoistycznie powinna sie cieszyc, ze ma wiecej
> faceta dla siebie i swojej rodziny).

A dla mnie TERAZ prawdziwsze sa postawy cieszenia sie Bo dla
mnie prawda jest, ze to ma swoje plusy na "ten moment i te chwile"
Facet jest dla swojej obecnej rodziny i tyle. Jesli pod kazdym
wzgledem dla nowej rodziny jest OK, to dla macochy jest OK,
przynajmniej do momentu rozstania A kazdy ludzi sie, ze
rozstania przeciez nie bedzie

[e_r_i_n]

pelagaa napisała:

> A ja sadze, ze zaczac trzeba od zaprzestanie tlumaczenia faceta.
> Facet to osobny czlowiek i macocha nie odpowiada za czyny swojego
> faceta. To on odpowiada za swoj stosunek do SWOICH dzieci. Koniec
> kropka.

Dyskusja toczy sie wokol tego, JAK mozna byc z facetem nie
kontaktujacym sie ze swoim dzieckiem. Odpowiedzialam wiec, z czego
to moze wynikac. Nie jest tlumaczenie faceta, tylko ocenianie
sytuacji troche szerzej niz 'kontaktuje sie - dobry, nie kontaktuje
sie - zły'.

> A dla mnie TERAZ prawdziwsze sa postawy cieszenia sie Bo dla
> mnie prawda jest, ze to ma swoje plusy na "ten moment i te
> chwile"

Ile ludzi, tyle zachowan i postaw. Poza tym 'zyczliwa obojetnosc'
objawia sie m.in. mysleniem o dzieciach meza czasami, nie non stop,
w zwiazku z czym nie wplywa to na codzienne zycie i jego jakosc.

> Facet jest dla swojej obecnej rodziny i tyle. Jesli pod kazdym
> wzgledem dla nowej rodziny jest OK, to dla macochy jest OK,
> przynajmniej do momentu rozstania A kazdy ludzi sie, ze
> rozstania przeciez nie bedzie

Jesli wiazac sie z kims zakladaloby sie rozstanie, to zwiazek nie
mialby sensu, moim zdaniem. Branie pod uwage mozliwosci rozstania,
ale zycie tak, jakby go mialo nie byc, nie jest ludzeniem sie, ze go
nie bedzie.

[pelagaa]

> Dyskusja toczy sie wokol tego, JAK mozna byc z facetem nie
> kontaktujacym sie ze swoim dzieckiem. Odpowiedzialam wiec, z czego
> to moze wynikac. Nie jest tlumaczenie faceta, tylko ocenianie
> sytuacji troche szerzej niz 'kontaktuje sie - dobry, nie
> kontaktuje sie - zły'.

Dla mnie to jest wlasnie tlmaczenie. Nie widuje sie, ale nie jest
zly. No coz... Moje zdanie na temat tego niewidywania sie znasz. Ale
nie o tym jest ta dyskusja.
Chodzi o to, ze mozna byc z takim facetem. I to wcale nie tylko
wtedy, kiedy sie go wytlumaczy, ze to nie jego wina, ze sie nie
widuje. Mozna byc, bo np. nie ma sie ochoty na kontakty z
pasierbami, mozna byc, bo nie bierze sie odpowiedzialnosci za czyny
meza, mozna byc, bo sie go kocha z jego zaletami i WADAMI, mozna
byc, bo dla wspolnego dziecka jest dobrym ojcem, mozna byc i tyle i
nie trzeba sie z tego nikomu tlumaczyc.
Kazdy jest dorosly, kazdy ponosi odpowiedzialnosc za SWOJE czyny.

Dodam jeszcze

[pelagaa]

Moim zdaniem wiele kobiet ma takie wewnetrzne przekonanie wlasnie,
ze nie powinno sie byc z facetem, ktory nie widuje sie z wlasnym
dzieckiem. Ja pamietam jeszcze Twoja walke o te kontakty.Pamietam
swoje niedawne przekonania. Tyle, ze jak facet nie chce, to nikt i
nic go nie zmusi. A jak chce, to NIC go nie zniecheci i bedzie o
kontakty walczyl i zabiegal. Wiem to w koncu z doswiadczenia.
Stad tez ma macochach czesto czytamy te wszystkie teksty o
ograniczaniu kontaktow i wrewdnych exiarach, bo moim zdaniem wiele
kobiet POTRZEBUJE wytlumaczyc partnerow, ze nie sa zli, mimo, ze nie
widuja dzieci. A to wszystko moim zdaniem wiaze sie z przerostem
gruczolu odpowiedzialnosci u kobiet. Trzeba dac facetowi saemu
odpowiadac za swoje czyny, a instynkty macierzynskie realizowac w
stosunku do dzieci.

[e_r_i_n]

pelagaa napisała:

> Chodzi o to, ze mozna byc z takim facetem. I to wcale nie tylko
> wtedy, kiedy sie go wytlumaczy, ze to nie jego wina, ze sie nie
> widuje.

Zeby bylo jasne - ze sie nie widuje, to jego wina, bez watpienia.
Tyle tylko, ze jak juz napisalam Chalsi - niewiele rzeczy mamy
zapisanych w genach. Pewne zachowania sa skutkiem innych. Pisze to
nie po to, zeby kogokolwiek tlumaczyc (ja sobie nie wyobrazam
sytuacji, w ktorej zrezygnowalabym z CODZIENNYCH kontaktow ze swoim
dzieckiem), tylko zebys chociaz Ty przestala myslec schematycznie -
jednego dziecka nie widuje, NA PEWNO w razie rozstania nie bedzie
widywal drugiego. Byc moze nie bedzie, ja mam jednak dziwne
przekonanie, ze (odpukac) w razie czego kontakty by byly. Chociaz
oczywiscie palca nawet sobie za to uciac nie dam, bo sama swoich
zachowan w roznych sytuacjach, w ktorych nie bylam, pewna nie jestem.

A ja odpowiem ;-) Hehe ;-)

[pelagaa]

> > Inną sprawą jest dla mnie umiejętność życia z facetem, który
> > olewa własne dziecko.
>
> Przy okazji ktorejs z takich dyskusji zadalam pytanie, ktore zadam
> i Tobie (wtedy nie dostalam odpowiedzi): co jesli pod KAZDYM innym
> wzgledem facet jest ok, do tego jest wspolne dziecko?

NIC. Zyc trzeba dalej. Dbac trzeba o WLASNE dzieci. Macocha nie jest
od tego, aby dbac o kontakty wlasnego faceta z jego dzieci. Nikt z
nas nie jest altruista myslacym WYLACZNIE o innych.
Trzeba miec SWIADOMOSC tego, o czym napisala Chalsia, ze w razie
rozstania, nasze wspolne dziecko nie bedzie mialo kontaktu z ojcem.
I tyle.
Da sie z tym zyc. I to calkiem niezle i zdrowiej, niz macochujac.

[megaa]

a dla mnie facet ktory swiadomie nie utrzymuje kontakto z lasnym
dzieckiem jest zyczajnym dupkiem i nie wiem co znacza ze pod kazdym
innym wzgledem jest ok. Napewno mocno bym sie zastanowila czy ziazac
sie z takim facetem i to cale nie z altruizmu i zamartwiania sie
calym swiatem ale z wlasnego egoizmu bo pewnie po rozstaniu i
zakonczeniu kolejnego zwiazku z naszym wspolnym dzieckiem postapilby
podobnie. Jasne ze nie mialabym 100% pewnosci ale istnieja duze
sznase na tak. Co zreszta swietnie widac po wspomnianym panu z 4
dzieci, z ktorymi kontaktu nie utrzymuje oprocz ostatniego, bedacego
ukochanym wypieszczonym bo pewnie jest z jego mamusia. Kazda z
poprzedniczek pewnie myslala ze ona bedzie ta ostatnia i pewnie w
jakis tam sposob tlumaczyla faceta, byc moze roniez sadzila ze jest
ok pod innymi wzgledami. Ja nie chcialabym faceta, ktory odwraca
sie plecami do wlasnego dziecka, wlasnej matki bo to by znaczylo ze
cos z nim jest nie tak, co wyjdzie na ja wczesniej czy pozniej
ps. mowiac o ojcach ktorzy unikaja kontaktow z wlasnym dzieckiem nie
mam na mysli tych ktorym eksia dziecko wywiozla gdzies daleko,
skutecznie uniemozliwia kontakty zarowno z ojcem jak i jego rodzina

[e_r_i_n]

pelagaa napisała:

> NIC. Zyc trzeba dalej. Dbac trzeba o WLASNE dzieci. Macocha nie
> jest od tego, aby dbac o kontakty wlasnego faceta z jego dzieci.

Dlatego wlasnie zadałam to pytanie. Az dziw, ze w tym tonie akurat
Ty mi odpowiedzialas .

> Trzeba miec SWIADOMOSC tego, o czym napisala Chalsia, ze w razie
> rozstania, nasze wspolne dziecko nie bedzie mialo kontaktu z ojcem.
> I tyle.

Mhm, to taki sam pewnik, jak to, ze jak sie ktos raz rozwiodl, to
sie drugi raz rozwiedzie. Pewnych spraw nie ma sie w genach, sa
skutkami roznych sytuacji.

[chalsia]

> Mhm, to taki sam pewnik, jak to, ze jak sie ktos raz rozwiodl, to
> sie drugi raz rozwiedzie. Pewnych spraw nie ma sie w genach, sa
> skutkami roznych sytuacji.
>

no nie bardzo - bo dzieci są właśnie "z genów" a nie z sytuacji.
Rozwód jest z obcą osobą, którą się świadomie wybrało i
potem "przestało być po drodze" - podobnie jak ze znajomymi - ma się
ich w życiu wielu - i są wsród nich tacy co znikają.
Dzieci to zupełnie inna sprawa.

Ja jesem w stanie usprawiedliwić tylko jedną sytuację braku kontaktu
z dzieckiem - facet oswiadczył kalrownie, że nie chce miec dzieci,
kobitka "zapomniała" pigułek i zaszła w ciąże, on ją wobec tego
zostawił we wczesnej ciąży i znikł (to czy płaci ali czy nie to nie
ważne w tym momencie).

[e_r_i_n]

chalsia napisała:

> no nie bardzo - bo dzieci są właśnie "z genów" a nie z sytuacji.

Dzieci są z genów, zachowanie wobec dzieci nie.

[pelagaa]

> Dzieci są z genów, zachowanie wobec dzieci nie.

Zachowanie wobec dzieci tez z genow, przekonan, uczuc i
przywoitosci, tylko zachowujacego sie, w tym przypadku ojca, ktory
podobno ma taki poglad, ze obecnosc ojca w zyciu dziecka jest rownie
wazna, co matki.
O czym mozemy przeczytaj np. tutaj:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=575&w=87843716&a=87904122

[e_r_i_n]

<ziew> nudne i żałosne

[pelagaa]

Jak widac z reakcji na wychowaniu

[elakuz]

piszesz o przypadku mojego meza. Tak wlasnie mial "zapomniala sie
zabezpieczyc" mimo, ze twierdzila ze jest zabezpieczona. Mimo to
staral sie stworzyc zwiazek a jak sie nie udalo nawet na chwile nie
zapomnial, ze ma dziecko. Ostatnia "walka" kosztowala go prawie 2
lata nerwow ( o kasie nie wspomne), ale udalo sie. Reasumujac jak
ojciec chce to zrobi wszystko a jak nie chce to kazde wytlumaczenie
bedzie dobre. Neks nie ma to nic do rzeczy, bo jak jest normalna
kobieta to dogadaja sie w tych sprawach a jak jej przeszkadza
dziecko z zyciu faceta to musi zwiazac sie z takim bez dzieci. Pisze
to z pozycji tej neks do tego bezdzietnej i tez majacej
swoje "ale" )

tez odpowiem

[kasia_kasia13]

e_r_i_n napisała:

> nenia1 napisała:
>
> > Inną sprawą jest dla mnie umiejętność życia z facetem, który
> > olewa własne dziecko.
>
> Przy okazji ktorejs z takich dyskusji zadalam pytanie, ktore zadam i
> Tobie (wtedy nie dostalam odpowiedzi): co jesli pod KAZDYM innym
> wzgledem facet jest ok, do tego jest wspolne dziecko?
>

Dla mnie bylaby to dyskwalifikacja faceta i bym sie z nim rozstala. Tak samo jak
nie potrafilabym zyc ze zlodziejem czy oszustem, mimo iz pod KAZDYM innym
wzgledem bylby ok, dbal o mnie czy i wspolne dziecko (a kradl i oszukiwal u
obcych). Nie wyobrazam sobie bycia z takim facetem.

[pelagaa]

> Dla mnie bylaby to dyskwalifikacja faceta i bym sie z nim rozstala.

Bezpieczniej jest pisac WYDAJE MI SIE, ze...
Bo tak naprawde nie wiesz, jak byc postapila.
Mnie tez sie kiedys wydawalo, ze cos takiego pownno dyskwalifikowac
faceta-kandydata na mojego faceta, ze tylko dobrzy ojcowie wchodza w
gre itd.
Teraz ojca pieprzacego na okroglo o swoim ojcostwie, zlej exiarze,
badz dziaciach omijam szerokim lukiem. Po prostu.
Rzeczywistosc czesto rozmiaja sie z wyobrazeniem.
Przyjme ze zrozumieniem taka motywacje i stwierdzenia od macochy,
ktora czynnie uczestniczy w zyciu pasierbow, bo wtedy WIEM, ze to,
aby jej maz byl dobrym ojcem dla WSZYSTKICH swoich dzieci, jest dla
niej wazne, nie przyjmuje od ludzi, ktorzy nie mieli pasierbow. Bo
to dla nich wyobrazenia. A milo wyobrazac sobie siebie jako dobrego,
szlachetnego czlowieka

[kasia_kasia13]

e_r_i_n napisała:

> braktalentu napisała:
>
> > Jak ktoś jest gównianym ojcem, to jest taki dla WSZYSTKICH swoich
> > dzieci.
>
> Nieprawda.
>

Piszesz z doswiadczenia? Tzn. ze znasz przypadek ojca, ktory jest gownianym
ojcem dla dziecka z pierwszego malzenstwa natomiast super ojcem dla dziecka z
drugiego?

[pelagaa]

Ja znam.
Moj ex jest dobrym ojcem dla swojej corki z drugiego malzenstwa. Z
relacji wspolnych znajomych. Dla ojego dziecka nigdy nie bylo dobrym
ojcem. Przy drugiem dziecku nawet podobno nie rzygal przy zmianie
pieluszki

[e_r_i_n]

Tak, oczywiscie. I przestan udawac, ze nie wiesz, co mialam na mysli.