wybaczanie

[niutka]

Troszke mnie nie bylo na forum (brak netu w domu). Probowalam Was podczytywac
w pracy ale to tak wybiorczo. Ale ja nie o tym chcialam. Przez dwa ostatnie
weekendy chodzilam na warsztaty psychologiczne dla kobiet rozwodzacych sie
badz tez po rozwodzie. Dzis mielismy min. temat o wybaczaniu. Ze trzeba
wybaczyc sobie i tej drugiej osobie, aby zamknac pewien rozdzial zycia, bo
inaczej nie mozna zbudowac czegos nowego. I spodobal mi sie wiersz, ktory w
zwiazku z tym dostalysmy:
"Chce sobie wybaczyc
poszukiwanie niedostepnej gwiazdy
swa kruchosc
ze wstydzilam sie swego bolu
ze oskarzalam sie w nieszczesciu
podtrzymywanie pragnienia nieosiagnietej doskonalosci
ze stalam sie wspolnikiem mego napastnika
ze ustawilam sie na zewnatrz mego serca
przezuwanie raniacych oskarzen wzgledem siebie
ze nie potrafie wszystkiego przewidziec
nienawisc siebie bez wspolczucia
poczucie bezsilnosci w udzielaniu przebaczenia innym.
Krotko mowiac chce sobie wybaczyc, ze jestem tylko czlowiekiem."

Nie ma "trzeba"

[nangaparbat3]

PIszesz: trzeba wybaczac,zeby zamknac pewieb rozdział zycia, a to bzdura.
To znaczy taka sama prawda, jak: trzeba miec dwie nogi, żeby chodzic, i
przynajmniej jedno oko, zeby widziec.
Ale "trzeba" w znaczeniu "powinno się", a w domysle zapewne "powinno sie postarac" -
Nie wybaczy sie z poczucia obowiazku, czy po to, zeby sie lepiej poczuc, czy po
to, zeby cokolwiek sobioe dzieki temu załatwic.
Nie wybaczy sie na siłę.
nie wybaczy sie z wyrozumowania.

Do wybaczania dojrzewa sie długo i powoli i prawdziwe wybaczenie jest
oczyszczeniem sie ze złych uczuc wobec tego, kto nas - jak sadzimy - skrzywdził.
Tego nie da sie osiągnac siłą rozumu. Siła rozumu - i woli - mozna co najwyzej
nie nakręcac w sobie nienawisci, zlosci, żalu, poczucia skrzywdzenia czy
ponizenia. Ale tylko: nie nakrecac.

[sylwiamich]

Nasza kultura zna dogmat, zna formę oznajmującą i potrafi odczytywać
pozawerbalne przekazy.Gdy na terapii ktoś, będący autorytetem z
założnia, mówi zdecydowanym tonem, że jest to niezbędny element
uzdrowienia, to trafia on w nasze koleiny, skróty myślowe jako fakt.

[z_mazur]

Po lekturze "Radyklnego wybaczania" jestem w stanie jednak się
skłonić ku tezie, że wybaczanie może być w pewnym stopniu procesem
świadomym. Że możemy sie trochę do tego "zmusić", jeśli uświadomimy
sobie znaczenie "wybaczenia" i tego jak ważne jest ono dla nas.

To tak jak samo posiadanie dwóch nóg nie warunkuje chodzenia,
niektórym trzeba uświadomić, że mając te dwie nogi mogą wstać i iść.
Podobnie jest wiele osób z zaburzonymi emocjami, z poczuciem
zranieniea, krzywdy, które zamykają się w tych uczuciach i nie zdają
sobie sprawy, że wyrządzają krzywdę sobie.

oooooo

[sbelatka]

z_mazur.. czytałeś Radykalne wybaczanie.... Czuje sie zaskoczona.
Myślalam, ze tylko ja..

[nangaparbat3]

sbelatka napisała:

> z_mazur.. czytałeś Radykalne wybaczanie.... Czuje sie zaskoczona.
> Myślalam, ze tylko ja..

Ta chyba sprzedali wiecej jak jeden egzemplarz))

[przed.brama]

A mnie się podobają rzewne kawałki.

Po mojemu zaczynem wybaczenia jest zrozumienie, ale zgodzę się z
Nangą, że to za mało. Następny krok to wyzbycie się ocen. Czy można
mieć żal do komara, że brzęczy? I żeby tylko... . Cóż, już taka jego
natura. Ludzie różne som.

[d234]

A gdzie odbywały się te warsztaty? Kto je organizował?
Wiem, że wybaczanie jest sztuką, nie każdy ją posiądzie, moja wiara wskazuje
wprost odpuszczenie win, tylko to nie takie proste.
Ja postanowiłam nie myśleć, odstawić na bok ten temat, wtedy mi lżej na duszy.
Spodobało mi sie kiedyś rozpatrywanie tematów bólu wg Scarlet O'Hara -
jutro też jest dzień.
A dzisiaj nie dręczę siebie, nie dobijam. Chociaż jak kiedyś pisałam doły
nachodzą - wtedy sprzątam. śmiałam się kiedyś, że przystąpię do konkursu na
wysprzątane podwórko.

[mary171]

A w jakim momencie następuje to wybaczanie. Skąd wiadomo, że "się
już wybaczyło". Nie nienawidzę exa, nie mam złych emocji w stpsunku
do niego. Ale czy mu wybaczyłam? To chyba jest prooces i jestem na
dobrej drodze do tego.

[przed.brama]

mary171 napisała:

> To chyba jest prooces i jestem na
> dobrej drodze do tego.
Z pewnością to ciąg zmian, do tego nieprzebiegających
jednokierunkowo.

[z_mazur]

Mnie się wydaje, że to jest taki moment, gdy czujemy, że gdyby ta
osoba stanęła przed nami i powiedziałaby: możesz mi wybaczyć?, to
potrafilibyśmy bez wewnętrznego oporu powiedzieć: tak, wybaczyłem Ci.

Bez dodatkowych warunków, bez grzebania się już w sprawie.

[mary171]

Pozbycie się poczucia żalu wobec tej osoby?? To jednak jeszcze nie
wybaczyłam tak do końca....bo żal za to, że mnie kłamał jest.

[przed.brama]

mary171 napisała:

> żal za to, że mnie kłamał jest.
A bo to on jeden?

[sylwiamich]

z_mazur napisał:

> Mnie się wydaje, że to jest taki moment, gdy czujemy, że gdyby ta
> osoba stanęła przed nami i powiedziałaby: możesz mi wybaczyć?, to
> potrafilibyśmy bez wewnętrznego oporu powiedzieć: tak, wybaczyłem
Ci.
>
> Bez dodatkowych warunków, bez grzebania się już w sprawie.


Gdy nam się wydaje że potrafilibyśmy i myślimy o tym...jest za
wcześnie.Chcemy zadośćuczynienia nadal.
Ale gdy przestaje nam na tym zależeć, gdy juz nie ma to
znaczenia...to jest ten moment.
Kilka dni temu eks po paru latach po rozwodzie przeprosił że
zawiódł.Nie miało to znaczenia..

Jak już nie ma znaczenia

[mary171]

to po co wybaczać? Chyba nie o to chodzi w wybaczaniu. Wybacza się
coś co ma znaczenie, tak mi się wydawało....

[sylwiamich]

Bo wybaczenie odbywa się w Tobie...niezależnie.I gdy juz wybaczysz
to znaczy że się z tym uporałaś.

[z_mazur]

Gdy wybaczymy, to przeprosiny przestają mieć dla nas znaczenie.

[mary171]

To chyba jest to trudnijesze i bardziej skomplikowane niż myślałam

Sylwia, Zmazur

[nangaparbat3]

Myślę, ze to jest dokladnie tak jak piszecie.
I ze w sumie zdolnosc do wybaczania jest wprost proporcjonalna do naszej
wewnetrznej siły. Najwyzej jest sam PAn Bóg. Żebys nie wiem jak chcial, nie uda
się - obrazic. Jak ktos powiedział: plujesz w gorę, to ci spada na głowę.

[manderla]

nangaparbat3 napisała:


> I ze w sumie zdolnosc do wybaczania jest wprost proporcjonalna do
naszej wewnetrznej siły. Najwyzej jest sam PAn Bóg. Żebys nie wiem
jak chcial, nie uda się - obrazic.

Siła, która jest jednoczesnie potworną słabością.
Nie rozgryzłam jeszcze tego mechanizmu. Umiejętności wybaczania.
A łatwo mi to przychodzi.

[sylwiamich]

manderla napisała:
Siła, która jest jednoczesnie potworną słabością.


Ja mam mechanizm zabezpieczający...NIGDY nie zapiminam))Wybaczanie
jest mi potrzebne aby iść dalej.Gdybym nie potrafiła wybaczyć,
tkwiłabym w jednym miejscu, z emocjami z którymi nie wiem co zrobić.

[akacjax]

Gdyby ta osoba zwróciła by się do nas o wybaczenie(ale szczerze) to znaczy
dałaby przekaz: zawaliłam(em), wybacz mi-oddaję się w twoje ręce.
A tu mowa chyba o innym wybaczaniu, o takim, o które nikt nie prosi. Wybaczanie
sobie-to coś innego jeszcze.
Byłabym w stanie wybaczyc, gdyby to, co mam wybaczyć było przeszłością, jeżeli
ciagle się zdarza-nie umiem wybaczyć.

Wybaczenie rozumem to za mało. Jak zmusić rozumowo emocje, by były fałszywe?
Oszukać siebie? Bez sensu.

[nangaparbat3]

A nie sądzisz, ze w prosbie o wybaczenie zazwyczaj jest taki malenki szantażyk?
Ja na przyklad nigdy nie mam za zle - znaczy, nie oburzam się - na zbrodniarzy,
ktorzy nie proszą o wybaczenie najbliższych swych ofiar. Sama nie umiałabym o
takie wybaczenie porposic - skręciloby mnie ze wstydu i poczucia winy.

Moze zreszta to zalezy od słów, moze mogłabym powiedziec: zawiniłam wiem, wstyd mi.
Ale chyba nie: wybacz
Choc może
zaplątałam się

[sylwiamich]

Popełniając zbrodnię, nie wypada prosić o nic więcej.Można żałować
za grzechy...przed sobą.

[przed.brama]

nangaparbat3 napisała:

> A nie sądzisz, ze w prosbie o wybaczenie zazwyczaj jest taki
malenki szantażyk?
Dla mnie prośba o wybaczenie jest naturalnym odruchem. Informuję, że
nie domagm się jej spełnienia, bo nie o puste, kojące słowa
zabiegam. Umiem z szacunkiem przyjąć odmowę, przejść nad nią do
porządku dziennego. Tak wyrażam szacunek dla uczuć zranionej przeze
mnie osoby. Robię swoje, czyli co możliwe naprawiam, a jeśli się już
nie da, próbuję zbudować nową jakość opartą na wnioskach z
zaistniałej sytuacji.

[akacjax]

Jaki szantaż?
Zawiniłam, dociera to do mnie, rozumiem swój błąd, czuję skruche, pokorę, żałujętego, co zrobiłam-czy nie jest naturalne, że proszę o wybaczenie? W sensie daję ci prawo-wybacz mi lub zostaw mnie z tym niewybaczeniem.

A inna sprawa to druga strona, niezależnie czy poproszona o wybaczenie odmówiła, czy w ogóle nie poproszona...nadchodzi czas, że stawia sobie pytanie-czy mogę, powinnam, chcę wybaczyć?
To inne wybaczanie, myslę, że o takim tu najwięcej mówimy.

Sądy zwracająuwage, czy winny okazuje skruchę, czy rozumie winę-bo to jest znak na poprawę. Ci, którzy nie proszą o nic-być może nie mają tej odwagi w tym momencie, ale może też, co gorsze, uważaja, że to nie ich wina.

[przed.brama]

d234 napisała:

> Ja postanowiłam nie myśleć, odstawić na bok ten temat, wtedy mi
>
> lżej na duszy.
Masz rację. Problem jednak wróci. Gdy będziesz silniejsza, łatwiej
się z nim uporasz.

[bozenadwa]

niutka napisała:

> > badz tez po rozwodzie. Dzis mielismy min. temat o wybaczaniu. Ze
trzeba
> wybaczyc sobie i tej drugiej osobie, aby zamknac pewien rozdzial
zycia, bo
> inaczej nie mozna zbudowac czegos nowego. I spodobal mi sie
wiersz, ktory w
> zwiazku z tym dostalysmy:
> "Chce sobie wybaczyc
> poszukiwanie niedostepnej gwiazdy
> swa kruchosc
> ze wstydzilam sie swego bolu
> ze oskarzalam sie w nieszczesciu
> podtrzymywanie pragnienia nieosiagnietej doskonalosci
> ze stalam sie wspolnikiem mego napastnika
> ze ustawilam sie na zewnatrz mego serca
> przezuwanie raniacych oskarzen wzgledem siebie
> ze nie potrafie wszystkiego przewidziec
> nienawisc siebie bez wspolczucia
> poczucie bezsilnosci w udzielaniu przebaczenia innym.
> Krotko mowiac chce sobie wybaczyc, ze jestem tylko czlowiekiem."
wiersz jest piekny ,troche obrazuje moje mysli,Zgadzam sie tym co
powiedziano na Twojej terapii,Zupelnie podzielam zdanie Mazura w tej
kwestii.Jesli nie wiemy ,dlaczego mamy wybaczyc ,to dobrze zadzialac
najpierw rozumem .Calkowite wybaczenie daje nam wolnosc.No
niestety ,dla kazdego z nas jest to cholernie trudne,ze uzyje slowa
cholernie.Bo mnie sie jeszcze nie udalo ,Na razie wiem ,ze
trzeba ,wiem dlaczego trzeba,a to juz jest cos.Piekny ten
wiersz ,jestesmy tylko ludzmi, tylko ludzmi ,i to jest wlasnie
to.Czlowiek ,bez sily i pomocy Boga nie potrafi wybaczyc,Najpierw
sobie ,potem swojemu krzywdzicielowi ,Ta kolejnosc wydaje mi sie
sluzna.Ja siebie zaczelam rozumiec, i to tez juz jest cos.W sobote
bylismy na weselu mojej bratanicy ,Juz pisalam o moim bracie ,ktory
tak zgupial ,ze oprocz mojej bratowej rozwiodl sie rowniez z
dziecmi ,Cala nasza rodzina stanela po stronie bratowej ,nie
ukrywam ,ze to troche byla moja sprawka,10 lat budowal swoje
szczescie z tamta kobieta ,ktore juz od poczatku zostalo skazane na
porazke ,tak wogole i szczegole ,a kobieta ....... szkoda slow,Juz
od jakiegos czasu mam kogos ,ale brat na razie nie mowi.Bylo nam go
w kosciele zal ,autentycznie zal .Powoli dochodzi do niego ,ze
zmarnowal sobie zycie.Pisze w tym watku ,bo zadzwonil dzisiaj
rano ,i chce sie zobaczyc z corkami ,powiedzial slowo przepraszam i
chcialby aby mu dano szanse.Nie bede teraz pisac wiecej o nim.Moj m.
przyjechal specjalnie z nad morza .na to wesele.Aby rodzina pana
mlodego itd. stalismy w kosciele obok siebie,Ksiadz ,ktory udzielal
mlodym slubu mowil tak pieknie ,i tak madrze z poczuciem humoru
jakby znal caja sytuacje rodzinna ,i to po kolei,Nie bylam w stanie
powstrzymac lez.Moj m. poszedl nawet do komuni,I tak jak on tylko
potrafi,przy ludziach,otwierac mi drzwi z samochodu ,podawac przy
stole rozne dania,poprosic do tanca.Moje dzieci przeszczesliwe ,ze
mamusia ,z tatusiem razem tancza.Nie wiem ,dlaczego .ale tanczylam z
nim ,On na drugi dzien mial pojechac spowrotem nad morze ,Moj
najstarszy syn przyjechal z lodami ,bo myslal ,ze tatus zartuje z
tym wyjazdem.One jeszcze sie nabieraja ,ja nie ,Ale uswiadomilam
sobie ,ze mu nie potrafie wybaczyc.Ze chce ,ale nie
potrafie ,Przeciez stal tez kiedys ,ze mna przy oltarzu.itd.I to w
jaki sposob zrobil to co zrobil.Ciesze sie dzisiaj, ze wyjechal .Na
razie lepiej ,jak go unikam.Tak mi jest calkiem ,calkiem ,Trudno
jest wtedy jak jest w domu ,A to o bylo na tym slubie ,i jego
grzeczne zachowania.....W niedziele juz nie byl taki grzeczny ,jak
mu powiedzialam co mysle o jego postepowaniu ,po telefonie jednej z
jego kolezanek ,no i jak zobaczylam ,ze znowu pastuje sobie
buty.Bardzo chcialabym juz mu wybaczyc ,ale wybaczam sobie .ze nie
potrafie narazie ,JESTEM TYLKO CZLOWIEKIM

[sylwiamich]

I Tobie się uda...zobaczysz)

[bozenadwa]

Mysle ,ze tak ,najwazniejsze ,ze ja tego chce!!! Ja zaczne pastowac
sobie buty ,to bedzie znak .ze mi sie udalo ,narazie mam odrzut.

[przed.brama]

Za wcześnie, Bożenko.
Wybaczenie w zakresie, o którym mówimy, to koniec drogi. Ciągle
jeszcze układasz swoje tory, ale pomkniesz po nich z całą pewnością
aż do stacji z napisem "Spokój". Nazwę możesz sobie dowolnie
wybrać.

Sylwio, łapy przy sobie!

[sylwiamich]

przed.brama napisała:
> Sylwio, łapy przy sobie!

A za co to? Bo za darmo nie lubię)

[przed.brama]

Kiedy tylko probuję rozwinąć poetyckie skrzydła, to Ty do mnie z
brzywtą i chlas po pachach.

PS

[nangaparbat3]

Ma zachwycajacą sygnaturke, ale stosuje ją wylącznie do siebie samej. Szkoda.

[tyia]

A ja mam od jakiegoś czasu dylemat związany z wybaczaniem. Sobie
wybaczyłam, tak jak w tym wierszu. Nie oskarżam się, nie żałuję,
zaakceptowałam fakt, że robię błędy. I żyję w zgodzie sama ze sobą.
Ale jemu? Sama nie wiem. Niby wybaczyłam, że postępował, jak
postępował, że zniszczył świat, jaki podjęliśmy się budować biorąc
ślub. Nie mam żalu, w tej chwili to chyba nawet jestem mu za to
wdzięczna. Tyle, że to dlatego, że gdyby nie okazał się aż
takim ..., to pewnie nadal bym się łudziła. Ale w żaden sposób nie
przekłada się to nawet na zwykły, ludzki szacunek do niego. Czy
można wówczas mówić o wybaczeniu ?

[z_mazur]

Na nasz szacunek ktoś musi sobie zapracować. Najczęściej ktoś komu
wybaczamy jest bardzo daleko od tego, żeby na nasz szacunek zasłużyć.

To tak moim zdaniem.

[tyia]

Pewnie tak, ale czy wtedy można mówić o wybaczeniu? Bo jeśli
wybaczam, to czy wtedy ten ktoś nie powinien mieć u mnie "carte
blanche", przynajmniej jako człowiek? Tak wybaczyłam sobie.
Zrozumiałam, że jestem omylna, wadliwa. Przestałam się zadręczać i
liczyć straconych lat. Sama u siebie już na nic nie muszę zasługiwać.

[bozenadwa]

tyia napisała:

> Pewnie tak, ale czy wtedy można mówić o wybaczeniu? Bo jeśli
> wybaczam, to czy wtedy ten ktoś nie powinien mieć u mnie "carte
> blanche", przynajmniej jako człowiek? Tak wybaczyłam sobie.
> Zrozumiałam, że jestem omylna, wadliwa. Przestałam się zadręczać i
> liczyć straconych lat. Sama u siebie już na nic nie muszę
zasługiwać.
Od niedzieli ,dosc ostro mysle wlasnie o wybaczeniu ,a dzisiaj na
mszy czytana byla ewangelia ,o tym ,ze jako miara my sadzimy innych
taka bedziemy sadzeni ,I ze latwiej nam wyciagac zblo z oka
blizniego niz zobaczyc wlasna belke.Ja sobie mysle tak ,i to jest
tylko moje zdanie,ze jesli bedzie nas stac na to calkowite
wybaczenie mnaszym krzywdzicielom ,to staniemy sie naprawde wolni.No
prze de mna dluga droga jeszcze.

[przed.brama]

tyia napisała:

> jeśli
> wybaczam, to czy wtedy ten ktoś nie powinien mieć u mnie "carte
> blanche", przynajmniej jako człowiek?
Nie zawsze. Czasem z rozgrzeszonym jest już nie po drodze.

[bozenadwa]

Tyia .moj tez sie okazal ... Nie chodzi tu tylko,ze nowa ,nowe
kolezanki ,Ale o to ,co zaczal robic ,nie tylko w stosunku do
mnie.Znam go ponad 30 lat ,i w zyciu ,nie spodziewalabym sie po nim
takich zachowan.Cos to jest jakies dziwne,nie rozumiem tego
wogole,Mam wrazenie jakby moj m., gdzies wyjechal ,a na jesgo
miejsce przyjechal zupelnie obcy czlowiek ,ktotego wogole NIE ZNAM
Dla mnie jest nadal straszne. jesli chodzi o szacunek ,tez go nie
mam ,i jak pogodzic to z wybaczeniem ,Mysle ,ze prawdziwe wybaczenie
niesie ze soba wszystko ,szacunek do czlowieka ,jako do
czlowieka,zrozumienie ,ze ma prawo popelniac ,bledy .bladzic,<.ze
jest tylko czlowiekiem,Ale mysle ,ze my ludzie nie damy rady .Ciesze
sie ,ze powstal ten watek.Dotarlo do mnie ,ze nie prosze Boga o to
aby mi pomogl wybaczyc..Jak mi jest juz naprawde ,naprawde
ciezko ,prosze o rozne rzeczy,ale jakos nie * wPADLAM* na to, aby
prosic o laske wybaczenia.Mysle ,ze duuuuuuuuuuzo ,jeszcze we mnie
zalu i zlosci,No coz jestem slabym czlowiekiem To tez jest mi czasem
trudno przyjac.

[bozenadwa]

Jeszcze mi sie cos nasunelo ,ze wybaczenie nie niesie z soba zgode
na zlo ,na pozwalanie aby ktos nas krzywdzil ,to zrozumienie ,ze
wszyscy jestesmy tylko ludzmi ,ale jednoczesnie naszym wrecz
obowiazkiem jest nie pozwalanie na zlo ,czy to w stosuku do nas ,czy
tez do kogos innego.,Na pewno latwiej jest nam wybaczyc,jesli ktos
nas o to wybaczenie prosi ,i widzimy ,ze zrozumial swoj blad,ale
jesli ,ktos nas nadal krzywdzi...,Pozostaje tylko prosic za tym
czlowiekiem ,Tyle dzisiaj pisze na ten temat ,ale to sa moje
przemyslenia ,ten watek powstal akurat wtedy jak usiluje wlasnie
zrozumiec ,wybaczyc . Oj nie jest latwo nie jest.

[womania]

ale chyba te wybaczyc sobie. to wazne, padlo tu, tylko podkresle,
wybaczyc sobie, ze sie popelnilo blad (malzenstwo z niewlasciwym
czlowiekiem), ze bylo sie glupim i uwierzylo chamowi, wybaczyc
sobie, ze sie zmarnowalo dzieciom rodzicow, wybaczyc, ze 'gdzie ja
mialam oczy?', czyli pogodzic sie ze soba.

[bozenadwa]

womania napisała:

> ale chyba te wybaczyc sobie. to wazne, padlo tu, tylko podkresle,
> wybaczyc sobie, ze sie popelnilo blad (malzenstwo z niewlasciwym
> czlowiekiem), ze bylo sie glupim i uwierzylo chamowi, wybaczyc
> sobie, ze sie zmarnowalo dzieciom rodzicow, wybaczyc, ze 'gdzie ja
> mialam oczy?', czyli pogodzic sie ze soba.
mysle ,ze wiersz mowil troche o czyms innym ,I ja wybaczam sobie
cos innego.NP. nie wiedzialam ,ze ten facet w ktorym sie zakochalam
to cham ,bo skutecznie udawal nie chama,wiec nie musze wybaczac
sobie ,ze zakochalam sie w chamie.,ze sie zmarnowalo dzieciom
dziecinstwo to tak ,nad tym jeszcze pracuje.

[przed.brama]

Bożenko, czy wybaczenie ex to Twój pierwszoplanowy problem?
Strzelę do Ciebie z Twojej własnej broni: buduj SWOJĄ TOŻSAMOŚĆ.

[bozenadwa]

przed.brama napisała:

> Bożenko, czy wybaczenie ex to Twój pierwszoplanowy problem?
> Strzelę do Ciebie z Twojej własnej broni: buduj SWOJĄ TOŻSAMOŚĆ.
Nie lubie strzelania tak wogole.Ja juz od dawna buduje SWOJA
tozsamosc ,a moze inaczej odzyskuje ja,MOJA TOZSAMOSC istnieje
zdrowa tylko wtedy kiedy ,nie mam do nikogo zalu. Wybaczenie mojemu
m, jest na dzien dzisiejszy jednym z moich pierszoplanowych
problemow,drugim jest ,aby uzdrowic relacje miedzy soba a moimi
doroslymi dziecmi,a trzecim usamodzielnic sie finansowo ,I dzialam
we wszystkich tych kierunkach.

[womania]

napiszalas:
NP. nie wiedzialam ,ze ten facet w ktorym sie zakochalam
to cham ,bo skutecznie udawal nie chama,wiec nie musze wybaczac
sobie ,ze zakochalam sie w chamie

no tak, ale w takim razie: dlaczego ja bylam taka glupia, naiwna,
jak ja dalam sie nabrac gdzie ja mialam oczy, itp. no i rady
zewszad: ty sie z nim rozwiedz, a ty dalej tkwisz w tym, nie
rozumiejac. no i :co ja dzieciom powiem, odbiore im ojca itd.

ogolne poczucie winy. to sobie wybaczyc mialam na mysli.

[bozenadwa]

Tak masz racje.To jest dla nas trudne.i nie wiem kiedy ja sie
pozbieram ,wybacze itd, Na razie spodobal mi sie wiersz i to ze
stalam sie wspolnikiem mojego meza. i ze stalam daleko od mojego
serca.Moze nie mysle juz w ten sposob ,ze bylam taka glupia i
uwierzylam mu ,.To juz bylo ,teraz jestem na etapie ,ze zostalam
skrzywdzona ,ja tez czlowiek i ze nie potrafilam sie obronic,ale nie
oceniam sie tak ,ze bylam taka glupia.Moze to jeszcze wroci ,nie
wiem ,Wiem jedno ,rozwalenie rodziny po tylu latach jest
straszne,nie wiem ,moze zeby nie zwariowac ,zwracam na to uwage ,ze
ja mam serce ,rece, nogi ,i uczucia,i nie dam juz sobie robic
krzywdy ,i co najwazniejsze ,staram nie robic sobie sama ,Nie zawsze
wychodzi.Pozdrawiam Cie bardzo serdecznie .I zycze Tobie i sobie
abysmy jak najpredzej uporaly sie z tymi wybaczeniami i byly dla
siebie dobre.

[przed.brama]

Rozwiałaś moje wątpliowści.

[bozenadwa]

przed.brama napisała:

> Rozwiałaś moje wątpliowści.
Nie rozumiem,czy moglabys\moglbys mi to wyjasnic??

[przed.brama]

Obawiałam się, że chcesz zacząć proces od zdrowienia od końca.
Wyjaśniłaś mi, że prowadzisz go trójtorowo, więc jestem spokojna, że
się nie zapętlisz.

[bozenadwa]

przed.brama napisała:

> Obawiałam się, że chcesz zacząć proces od zdrowienia od końca.
> Wyjaśniłaś mi, że prowadzisz go trójtorowo, więc jestem spokojna,
że
> się nie zapętlisz.
A ja mam pytanie .Jestes terapeuta??? Nie wiem kim jestes ,nie wiem
czy juz masz tutaj jakis nick ,nie wiem czy jestes tutaj nowa?nowy?
Duzo pytan .Osoby ,ktore tutaj wchodza ,na poczatku witaja ,sie i
przedstawiaja,Pisza o sobie ,rozmawiaja z nami ,Ty wchodzac tutaj
nie przywitalas \les sie ,nic o sobie nie powiedzialas|les,i w
dodatku uwazasz ,ze masz wszystkie odpowiedzi ,na wszystkie problemy
swiata,Mnie sie to niepodoba,i nie lubie rozmawiac z kims komu nie
wierze.Milo byloby,abys potraktowala \potraktowal ludzi piszacych
na tym forum z szacunkiem.

[nangaparbat3]

Przed Bramą nie jest nowa, odwołuje sie do duzo wczesniejszych wątkow.
Z lekka przypomina Leptisa, ale nie bedę się zarzekac, że to on.

[manderla]

....i tylko kropek żal

[nangaparbat3]

No żal....
Napisalam gdziez przez pomyłke duzo wyzej, to powtórzę: ze Przedbrama ma piekną
sygnaturke, tylko niestety nie stosuje jej do siebie samej.

[sylwiamich]

No i się wydało.To rzeczywiście nasza stara foremka)I
przwodnicząca klubu.Pamiętam moje początki na tym forum.Zazwyczaj
przyglądam się ludziom którzy zwrócą moja uwagę.Koleżanka od
początku.Komentarze wydżwieku których nie łapałam, dziwne
konstrukcyjnie zdania, nad znaczenia który trzeba się zastanowić.Jak
zrozumiałam ile właścicielka pokręconych postów ma dystansu do
siebie, ile humoru wkłada żeby...może czasami nie dać się.Daję jej
prawo obśmiewania się do bólu i do bólu mówienia mi co powinnam
zrobić...bo jest mi bliska i wiem że nie wymaga odemnie żebym
usłuchała.Ona po prostu mówi za siebie i do mnie.Pozdrówka.Styl
rozpoznawalny z daleka))

[przed.brama]

Jestem człowiekiem środka...

Czy to była nitka, czy sznur może... Nowa tożsamość...Osnowa marzeń
i wspomnień rozpięta na Bożenki wątkach.

Streszczenia jakieś, relacje z terapii... Przemyślenia.... Ściąga z
życia...po prostu.

Dziękusiuję, Bożenko!

[j2j]

przed.brama nie jest nowa. Wczesniej miala nicka a.niech.to jak
dobrze pamietam.
Chyba juz sporo na forum wiec moze juz byc terapeutka

[przed.brama]

Aleś mnie obsobaczyła! A niech to...
W związku z moim rozwojem duchowym stary nick zaczął mnie uwierać,
więc pracowałam nad nowym. Brałam pod uwagę dwie dobrze umotywowane
kontrpropozycje: "za bramą" i "przed bramą". Ta druga wydała mi się
bezpieczniejsza.
Pozdrawiam

[sylwiamich]

przed.brama napisała:

> Aleś mnie obsobaczyła

Nie rób scen))

[przed.brama]

Minimum słów, maximum treści.

[nangaparbat3]

Cieszę się. Przed brama super.
I jeszcze bardziej nie moge sie doczekac

EOT

[przed.brama]

bozenadwa napisała:

>> Wiem ,ze nie uloze swoich torow jesl mu nie wybacze,Bo tylko
wybaczenie uczyni mnie wolna,A tylko wolna bede w stanie zbudowac
swoje nowe zycie,Oparte na moich na moich zasadach,Dopoki mu nie
wybacze ,wszystko nadal bedzie nacechowane nim,Kazdy moj krok bedzie
oparty na zalu ,czy nawet nieheci ,bo nie ma we mnie nienawisci ,Ale
wiem ,ze nie zbuduje samej siebie , na chorych podwalinach
naszpikowanych zalem ,Bo bede wlasnie tym zalem zniewolona,A tylko
czlowiek prawdziwie wolny ,moze byc tak naprawde zdrowy .<<