skibamail
01.02.07, 19:09
Witam,
Pozwalam sobie ponizej skopiowac (niestety nielegalnie, naruszajac prawa
autorskie mojej ulubionej Sylwii Witteman) jeden z jej felietonow na temat
opieki zdrowotnej w Holandii.
Ot, taka jest Holandia i juz :-)
P i l l e n
de Volkskrant, Magazine, 14 oktober 2006
Sylvia Witteman
Nederlandse huisartsen werken over het algemeen volgens het principe 'of het
gaat vanzelf wel over, of je gaat er toch dood aan': een tijd- en
geldbesparend adagium waarnaar de meeste mensen zich zonder morren schikken,
alvorens dan ook daadwerkelijk vanzelf beter te worden of dood te gaan.
Voor alle kwalen die niet onder bovenstaande criteria vallen, staat in de
wachtkamer trouwens een handig rekje gereed met foldertjes, van Aambeien tot
Zwemmerseczeem: de meeste ziekten zijn, als je de opgewekte leuterpraat mag
geloven, te genezen door enige lichaamsbeweging, twee ons groente per dag, een
glas warme melk voor het slapen gaan of het regelmatig aantrekken van schone
sokken. Antibiotica wordt uitsluitend verstrekt in geval van voortschrijdende
gangreen, je wordt pas naar een specialist doorverwezen indien het lichaam
goeddeels verkoold is of het hoofd van de romp gescheiden, en wie met een
gebroken teen bij de Eerste Hulp van een ziekenhuis komt aanstrompelen wordt
na uren wachten tussen deerlijk bloedende stakkers onverrichterzake
weggestuurd, want een gebroken teen 'daar is niks aan te doen', waarna het
zelf thuis spalken wel een beetje pijn doet maar toch heel aardig slaagt: weer
wat geleerd.
In merkwaardig contrast tot deze gedwongen medische zelfredzaamheid is in
Nederland vrijwel geen enkel werkzaam medicijn zonder recept verkrijgbaar. Als
de schone sokken uiteindelijk toch geen vruchten afwerpen kun je dus niet
gewoon bij de apotheek om een tubetje zalf tegen zwemmers-eczeem vragen, nee,
je moet dan alsnog naar die dokter, in een stampvolle oververhitte wachtkamer
twee jaargangen Arts en auto doorworstelen om uiteindelijk het verlossende
recept overhandigd te krijgen door een uit slechte adem en nondescript denim
opgetrokken mompelaar die, een dampende beker met een lachend nijlpaardje in
de hand, weinig anders kan doen dan vaststellen dat het hier inderdaad om
zwemmerseczeem gaat, exact zoals in de zelfhulpfolder beschreven. Intussen ben
je wel een halve dag kwijt, en daar heeft natuurlijk niet iedereen tijd voor
en zin in. Het zou mij dan ook niets verbazen als Nederland het hoogste
zwemmerseczeemcijfer van Europa heeft, maar goed, je kunt er heel oud mee
worden. Met slapeloosheid trouwens ook, maar toch is dat een lastige kwaal.
Ik kan me herinneren dat ik in Moskou weleens slaappillen kocht: ze zaten in
een gezellig bruin flesje waar met duidelijke letters SLAAPPILLEN op stond, ze
waren voor een te verwaarlozen bedrag gewoon bij de drogist te koop, en als je
er een opat dan viel je vrijwel onmiddellijk in slaap: kortom, een efficiënte
gang van zaken. Aan zulke pillen moet je je natuurlijk niet te buiten gaan,
maar dat vonden de Russische medici, geheel terecht, de eigen
verantwoordelijkheid van de patiënt.
Een Nederlandse arts, daarentegen, verstrekt je nog liever een stopfles vol
arsenicum dan een slaappil, want 'als je eenmaal begint heb je er steeds meer
van nodig'. Dat is onzin, weet ik uit ondervinding, want ik neem al tien jaar
af en toe zo'n ding zonder ooit de aandrang gevoeld te hebben handenvol
tabletten smakkend en grommend in mijn strot te werpen. Toch krijg ik die
pillen niet langs reguliere weg, want 'wie niet slapen kan die is niet moe',
aldus mijn huisarts - waaraan hij nog iets toevoegde over warme melk en een
avondwandeling, maar dat hoorde ik niet meer, want ik zat alweer thuis achter
de computer: op internet zit een aardige dokter, hij ziet er goed uit op de
foto, zijn stethoscoop hangt losjes uit de zak van zijn hagelwitte jas. Hij
zeurt niet over frisse lucht, maar stelt in cyberspace een paar relevante
vragen: 'Heeft u zelfmoordneigingen, ernstig overgewicht of bezwaren tegen het
betalen van een exorbitant bedrag voor een paar stomme slaappillen? Zo nee,
dan krijgt u de boel per kerende post in een neutrale verpakking
thuisbezorgd!' en klaar.
Alleen al de gedachte dat dat pakje morgen in de bus zal vallen is z-
rustgevend dat ik die pillen zelf nauwelijks meer nodig heb. Begreep de
huisarts dat maar.
Copyright: Witteman, S.
S.WITTEMAN@VOLKSKRANT.NL
