sprawozdania

[tempe]

jedynasty dzień maja
roboty w pizdu, skończyłem wieczorem
poszedłem na spacer i się nie spieszyłem
dziady nad Wisłą, Skałka, Kazek, Planty
i chyba pan Mrug powiesili pranie

szedłem spracowany
czułem się jak poeta Miłosz
po pracy w ogrodzie
ten co już nie żyje

[qoobaq]

szczesciarz, tez se tak polaze w czerwcu.

[eexx]

to i na podworka zagladal:) dlugi spacer

[qoobaq]

eee tam, od Nowego widac 8-)

[eexx]

a co powiesil?

[mrug]

To sąsiedzi chyba byli.
Ale mogłeś mnie zobaczyć rozpaczliwie uwieszonego drabiny, w pocie czoła
zmywającego ostatnie plamy z okna. Tego co to prawienigdymyteniebyło. Drabina
się chwiała, a mnie się życie przewinęło w przelocie.
Tak to już jest. Niektórzy spacerują, a niektórzy życie narażają. Niejedno już o
tym napisano.
Popisałym sobie z Wami, ale już mnie tu nie ma.

Btw...

[mrug]

Ładnie to napisałeś.

[eexx]

bardzo ladnie, widac ze drabina jest cala

yyy

[tempe]

dziękuję za wyrazy

btw. co za dzień - drabina cała i okno czyste

[mrug]

A nie ma za co.
Lubię poczytać, od czasu do czasu, coś ładnego.
A powracając do prozy, życia tym razem, kupiłem sobie repelent (tak tak, coś
takiego istnieje) i kocimiętkę (kozłkiem lekarskim zwany również). Tenże
odstraszacz, jako że ciekawy z natury jestem, na jedną rękę sobie zapodałem,
kozłkiem drugą nasmarowawszy. I tak uzbrojony do walki z kotem przystąpiłem
wąbiąc go jednocześnie i odstraszając. Pół domu śmierdzi więc antykotem, pół
jest jego świątynią.
I to jest prawdziwe życie.