OT Ulubione bajki, co próby czasu nie przetrwały

[senseeko]

Mam wrażenie, że już był taki wątek, ale wyszukiwarka nie wyrzuca, a to we mnie siedzi, wiec postanowiłam pośmiecić na forum.
Z pewnością każdy z nas ma książki czy filmy, którymi zachwycał się w dzieciństwie a na które teraz nie może patrzeć i takie, które ogląda wciąż z tym samym zaangażowaniem.
Ja ostatnio zgrzytam zębami (i z każdym dniem zgrzytam coraz mocniej) kiedy na minimini leci serial dla mnie niegdyś kultowy. A teraz patrzeć na tego gniota nie mogę. I dlaczego?
Myślę o "Zaczarowanym ołówku".
Kogoś jeszcze skręca kiedy go ogląda?
A może są na forum osoby, które ten filmik nadal zachwyca?

Macie ochotę się pokłócić? Bo ja ogromną. Po dzisiejszym porannym Z.O mam taką ochotę dać komuś wirtualnie w mordę, że hej! Ktoś chce wspólnie ze mną sobie poużywać na Z.O., czy tez może woli przeciw mnie a w obronie Z.O. się posiłować i potarmosic?

[bat_oczir]

> Myślę o "Zaczarowanym ołówku".
> Kogoś jeszcze skręca kiedy go ogląda?
> A może są na forum osoby, które ten filmik nadal zachwyca?

ani zachwyca, ani skręca.....ot, filmik, jak filmik, kiedyś odbierałem go
identycznie.

Z filmów, które dawniej oglądałem z otwartą buzią, a dziś mam zaciśniętą w
kreskę - to od razu ciśnie mi się niemiecki "Winnetou". Zwłaszcza w oryginale :)
ten "Apachen fuehrer"....

Generalnie odbiór bajek dla dzieci nie zmienił mi się jakoś szczególnie -
"Makowej Panienki" ani "Żwirka i MUchmorka" nie trawiłem nigdy :). Powiedzmy, że
negatywniej niż kiedyś odiberam filmowego "KOziołka Matołka" - co oni zrobili z
tego poczciwego Makuszyńskiego....


Aha - no i kompletnie, ale to kompletnie nie trawię dziś filmów typu "Gremlins",
"Critters", etc....

[andrzej585858]

bat_oczir napisał:

> > Myślę o "Zaczarowanym ołówku".
> > Kogoś jeszcze skręca kiedy go ogląda?
> > A może są na forum osoby, które ten filmik nadal zachwyca?
>
> ani zachwyca, ani skręca.....ot, filmik, jak filmik, kiedyś odbierałem go
> identycznie.

Ja natomiast "Zaczarowany ołówek" darzę dużym sentymentem. Wpisywał się w klimat
"Zrób to sam" Adama Słodowego a to w latacg 70-tych naprawdę było coś co
ogladało się z tzw. "otwartą gębą".

> Z filmów, które dawniej oglądałem z otwartą buzią, a dziś mam zaciśniętą w
> kreskę - to od razu ciśnie mi się niemiecki "Winnetou". Zwłaszcza w oryginale :
> )
> ten "Apachen fuehrer"....

Tutaj akurat to się zgodzę. Niedawno na "Polsacie" powtarzali cały cykl filmów z
Winnetou - niestety nie dałem rady tego oglądać. A przeciez chodzilo się na te
filmy nieraz codziennie na ten sam - ech młodość :-((( A jakie kolejki po
bilety były !!!!

> Generalnie odbiór bajek dla dzieci nie zmienił mi się jakoś szczególnie -
> "Makowej Panienki" ani "Żwirka i MUchmorka" nie trawiłem nigdy :).

No cos takiego. Jak mozna było nie lubic "Zwirka i Muchomorka"?? A "Krecik" a
"Rumcajs"?? - czeskie bajki były genialne!! plus jeszcze do tego "Wilk i zając".
Prawdę mówiąc radzieckie bajki oraz adaptacje baśni byly bardzo fajne.

Powiedzmy, ż
> e
> negatywniej niż kiedyś odiberam filmowego "KOziołka Matołka" - co oni zrobili z
> tego poczciwego Makuszyńskiego....

Tutaj akurat zgadzam się. Jakos teraz inaczej odbieram "Koziołka" a przepadam za
Makuszynskim zwłaszcza za jego "Bezgrzesznymi latami" - cos pieknego
>
> Aha - no i kompletnie, ale to kompletnie nie trawię dziś filmów typu "Gremlins"
> ,
> "Critters", etc....

Pod tym to wszystkimi konczynami podpisuję się. Paskudztwo w stylu amerykańskim.

[senseeko]

andrzej585858 napisał:

> Ja natomiast "Zaczarowany ołówek" darzę dużym sentymentem. Wpisywał się w klima
> t
> "Zrób to sam" Adama Słodowego a to w latacg 70-tych naprawdę było coś co
> ogladało się z tzw. "otwartą gębą".

Ja wtedy też. A teraz zdzierżyć nie mogę. Dziś rano chłopiec (swoją drogą przez całe lata byłam przekonana, że to dziewczynka, co mi akurat bardzo pasowało i ułatwiało identyfikację) przyciagnął zepsutą kolejkę linową na Kasprowy, której wcześniej nikt nie dał rady przyciągnąc za pomoca liny zaczepionej przez pieska (nb. piesek w Z.O to taki mały człowieczek, który robi wszystko to samo co człowiek,a czasem nawet więcej, np w ostatnim odcinku robił za małpę czy tez ekwilibrystę, tylko wygląda inaczej i czasem biega na czterech łapach a czasem bywa głupszy od głównego bohatera ale tylko wtedy gdy głowny bohater powinien wykazać się inteligencją - wtedy robi za tło)
no więc ową kolejkę chłopiec przyciągnął za pomocą trzymanego w ręku elektromagnesu.
Wczoraj gonił go biegający na dwóch łapach wilk, a przedwczoraj chłopiec skakał z balonu na parasolu. Pominę już chodzącego na dwóch łapach i zachowującego się jak człowiek niedźwiedzia, oraz zdolność chłopca do porozumiewania się z każdym zwierzęciem (z wyjątkiem wilka) bo to w końcu bajka.
Ale Adam Słodowy by się w warsztacie przewrócił, gdyby zobaczył "rozwiązania techniczne" rysowane przez chłopca.

A przecież jeszcze nie tak dawno oglądałam to z rozdziawioną paszczą Starzeję się?

Chociaż... zastanawiam się czy narodziny mojego krytycyzmu nie zaczęły się w momencie, gdy sie dowiedziałam, ze bohaterem jest chłopiec i zaczęłam uważniej oglądać bajki, najpierw by sobie i osobie która mnie odarła ze złudzeń udowodnić, że to jednak dziewczynka a potem... to już poszło.
Może o brak identyfikacji chodzi?

Swoją drogą - nie przepadałam za Matołkiem w dziecinstwie (może dlatego, że rodzice nie lubili?) i teraz dopiero nadrabiam zaległości i oglądam dość chętnie i mnie to nawet bawi.

Bajką która przetrwała próbę czasu (choc chyba nie wszystkie odcinki, ale większość) jest "Reksio"
Bolek i Lolek nie przetrwali.
>
> > Z filmów, które dawniej oglądałem z otwartą buzią, a dziś mam zaciśniętą
> w
> > kreskę - to od razu ciśnie mi się niemiecki "Winnetou". Zwłaszcza w orygi
> nale :
> > )
> > ten "Apachen fuehrer"....
>
> Tutaj akurat to się zgodzę. Niedawno na "Polsacie" powtarzali cały cykl filmów
> z
> Winnetou - niestety nie dałem rady tego oglądać.

A ja oglądam mając wielką uciechę z powodu języka używanego przez bohaterów :) Inna rzecz, ze nie miałam ani czasu ani okazji by obejrzeć w całosci. Byc moze w wiekszej dawce byłoby to niestrawne. Oglądałam tylko fragmenty i bawiłam się doskonale choc chyba nie o taką uciechę producentom chodziło.


> jeszcze do tego "Wilk i zając"

Tego nigdy nie trawiłam.
> .
> Prawdę mówiąc radzieckie bajki oraz adaptacje baśni byly bardzo fajne.

A tu się zgodzę.
>
> > Aha - no i kompletnie, ale to kompletnie nie trawię dziś filmów typu "Gre
> mlins"
> > ,
> > "Critters", etc....
>
> Pod tym to wszystkimi konczynami podpisuję się. Paskudztwo w stylu amerykańskim

Ja również się podpisuję, ale te bajki nie miały czego "przetrwywać" bo od poczatku było widać, ze to szmira i paskudztwo. W dziecinstwie tez mi się nie podobały. Tzn gremliny, critersow nawet nie miałam ochoty sprawdzic.
> .

[ginny22]

Z.O. nie znam, więc się nie pokłócę. Jak chcesz, możesz mnie
potarmosić za to, że nie znam ;)
Zaczęłam się zastanawiać, czy u mnie coś nie przetrwało próby czasu.
Seria o Emilce L.M.Montgomery - czytać się tego nie da. A kiedyś
zachwycało. Reszta ważnych rzeczy przetrwały (albo od dawna ich nie
testowałam).

[croyance]

Ja co roku, zima czytalam sobie wszystkie czesci Opowiesci z Narnii,
i bardzo mnie to podnosilo na duchu.

W zeszlym roku odpadlam: okropnie mnie wszystko denerwowalo, wkurzalo
mnie protekcjonalne podejscie do dziewczat i kolonialne do innych
gatunkow. Zamiast natchnac mnie nadzieja do zycia, jeszcze bardziej
mnie czytanie podlamalo.

Sprobuje tej zimy, ale obawiam sie, ze Narnia sie juz dla mnie
skonczyla, czego bardzo bym jednak nie chciala ...

[noida]

Protekcjonalne podejście do dziewcząt psuje przyjemność z większości lektur
młodości :) Mało co się ostaje, a jak się człowiek zabierze za bajki i te
wszystkie królewny to w ogóle zęby same zgrzytają... Ale Królewnę Śnieżkę w
wersji disnejowskiej, śpiewającą "Znam ze snów twe usta i oczy twoje znam" dalej
lubię :)

[lezbobimbo]

noida napisała:
> Protekcjonalne podejście do dziewcząt psuje przyjemność z większości lektur>
młodości :)

Swiete slowa pani dobrodziko - otoz przez to padly na dziob i umarly jako
padliny ksiazki z cyklu Kraina Oz.. eeeechhhh zal! Dorotka niby glowna
bohaterka, ale co sie znajdzie jakis ludzki chlopiec w tych czaro-krainach, to
zaraz jest odwazny i sie nia ma opiekowac (to nie brzmi moze nawet tak
strasznie, ale wezta to poczytajcie.. W porownaniu do tego Ania z Zielonych
Szczytow wydaje sie byc wojujaca feministka :D
A w ogole poza protekcja slabego dziewczecia, ksiazki o Krainie Oz maja dosc
przykre postacie (tak, te pozytywne) sprobujcie poczytac ich monologi i
wypowiedzi, najgorszy jest chyba Strach na Wroble i jeszcze jakis wielki zuk..

[chomiczkami]

>Ale Królewnę Śnieżkę w
> wersji disnejowskiej, śpiewającą "Znam ze snów twe usta i oczy twoje znam" dale
> j

A to nie była Śpiąca Królewna?

[onion68]

Aż się boję przyznać i nie o bajki tu chodzi... Wyrosłam, przynajmniej częściowo
z Chmielewskiej "starej". Chciałam sobie nastrój poprawić, zaczęłam "Boczne
drogi", doszłam do momentu, gdy hrabina mówi do swej siostry "ty ślepa komendo"
czy jakoś tak.
Co prawda, nie znam ani nie znałam żadnej hrabiny, ale jakoś mi to nie zagrało
(scena zrobiła na mnie wrażenie rodem z magla).
Może zrobię jeszcze jakieś podejście.
Będąc dzieckiem lubiłam wszystkie dobranocki z wyjątkiem "Koziołka Matołka", bo
wiecznie spotykały go jakieś nieszczęścia. Jednak już od lat nie oglądałam
żadnej, więc chyba żadna próby czasu nie przetrwała :-)

[onion68]

Wspomnianego w Jeżycjadzie krecika też jednak nie lubiłam, z tego samego powodu,
co Koziołka.
Za to "Porwanie Baltazara Gąbki" - genialne! To chyba mogłabym nadal oglądać. I
"Króla lwa", ale to już nowsza historia.

[andrzej585858]

onion68 napisała:

> Za to "Porwanie Baltazara Gąbki" - genialne! To chyba mogłabym nadal oglądać. I
> "Króla lwa", ale to już nowsza historia.

O to to! Jak moglem zapomnieć o Baltazarze Gąbce carramba!! Genialne - jak
najbardziej! A jeszcze "Proszę słonia" i bajka która kiedys bardzo lubiłem
"Ferdynand Wspaniały" .

[ready4freddy]

ooo, Ferdynanda przypomnialem sobie nie dalej jak w sierpniu tego roku, bedac na
chwile w domu rodzinnym. na spacerek jedzie drynda pan Ferdynand ze swa winda,
hihi :) Ferdynand podoba mi sie bardziej teraz, niz kiedys! starzeje sie jak
dobre wino, skubany ;) Baltazara Gabke tez sobie wielce cenie i jesli mam
mozliwosc, to chetnie siegam. podobnie "Bromba i inni", tez nadal bardzo lubie.
z przyjemnoscia tez przeczytalem calkiem niedawno ksiazke, ktorej tytulu
niestety nigdy nie potrafie zapamietac, polskeij autorki.. a moze autora? tez
nie pamietam :S w kazdym razie bohaterem jest chlopiec, w ktorego lazience
rezyduje.. aligator, spadkobierca korony krolestwa aligatorow. wiem, ze to brzmi
dziwnie, ale ksiazka jest swietna :)
jeszcze jedna ksiazka, ktora jest lepsza teraz, kiedy mam.. wiecej lat, hihi,
niz kiedys, to "pan Huczek", nie pamietam autora, ale z pewnoscia jest to
ksiazka finska. tez bardzo klimatyczna, ze tak to ujme :)

za to "prosze slonia" chyba nigdy nie czytalem, pamietam tylko kreskowke, dobrze
kojarze?

[lezbobimbo]

ready4freddy napisał:
> jeszcze jedna ksiazka, ktora jest lepsza teraz, kiedy mam.. wiecej lat, hihi,>
niz kiedys, to "pan Huczek", nie pamietam autora, ale z pewnoscia jest to>
ksiazka finska. tez bardzo klimatyczna, ze tak to ujme :)

Hop hop, huk huk, Herra HOO czyli PAN HUCZEK! autor nazywa sie Hannu Mäkelä
Ze tez i Ty to znasz! Ta ksiazeczka wywarla na mnie niesamowite wrazenie.
Wierszyki i czary, czary i wierszyki. Pan Huczek plus jego dziadek czarodziej i
dziewczynka czytajaca do poduszki straszne rzeczy sa do dzisiaj moimi idolami
:))))) Mam gdzies (heh) nadal wygnieciony, polzolkly, zarysowany i poplamiony
dziejami egzemplarz pana Hoo jako relikwie opakowana w folijke :>
Nie wiem, czego dodaja do wody pitnej w Finlandii, ale to musza byc same czary,
jak widac po autorach takiej to przemoznej literatury niby to dla dzieci - czyli
po niesmiertelnej Tove Jansson (tak wiem, ze etnicznie Szwedka, ale tamze
mieszkalna:) i po tymze Huczkowym panu Hannu..

[ssssen]

> Za to "Porwanie Baltazara Gąbki" - genialne! To chyba mogłabym nadal >oglądać.

A ja od momentu, kiedy przeczytałem wszystkie książki o Gąbce to znielubiłem
kreskówkę za uproszczenie fabuły. A twierdzenie, że Bartłomiej Bartolini był
herbu "Zielona Pietruszka" to po prostu było bluźnierstwo!

Właśnie ostatnio przy pomocy youtube przypominałem sobie kreskówki i mam dwa
skrajne przykłady:
1. Wyrosłem z "Bolka i Lolka", koszmarnie infantylne, tylko dla dzieci.
2. Nie wyrosłem z "Reksia". Kreskówka genialna, i dla dorosłych i dla dzieci,
choć śmieję się teraz w niej z zupełnie innych fragmentów niż kiedyś! Wspaniały
odcinek z Suczką na Parapecie, walczące o nią psy chuligani i wygrywający
ostatecznie Reksio! Niesamowici kosmici porozumiewający się tak komicznymi
dźwiękami, że śmiałem się w głos, do tego ta pantomima, nie pada ani jedno
słowo, a ma się wrażenie, że ktoś nam tę historię opowiada!

[ready4freddy]

w "bocznych drogach" jest jakas hrabina?? nie Teresa chyba? :DDD wywracasz mi
swiatopoglad do gory nogami w tym momencie :)

[onion68]

> w "bocznych drogach" jest jakas hrabina?? nie Teresa chyba? :DDD wywracasz mi
> swiatopoglad do gory nogami w tym momencie :)

Jest, siostra tej, która popełniła mezalians i dlatego nie mogła odziedziczyć
spadku. Chyba że mam na myśli "Studnie przodków". Oj, pewnie tak (wstydzi się).

[onion68]

Chyba że mam na myśli "Studnie przodków". Oj, pewnie tak (wstydzi się).

Tak, do cholery :/

[ready4freddy]

nie martw sie :) ja znam tylko kilka powiesci Chmielewskiej, ale akurat "Boczne
drogi" to jedna z pierwszych, ktore czytalem, stad dosc dobrze kojarze, w czym
rzecz. prawde mowiac jak sie przeczyta kilka, to sie bohaterki zaczynaja mylic :D

[the_dzidka]

Dobiję Cię: mezalians popełniła siostrzenica, nie siostra :)
A tak w ogóle, to ta ślepa komenda jakoś mnie w tekście nie gryzła,
natomiast kiedy przeczytałam Twoje "jak hrabina mówi do swojej
siostry 'ślepa komendo'" to zaczęłam się strasznie śmiać :D No bo
faktycznie, hrabina i takie słownictwo...

[kkokos]

ja się mogę pokłócić :) zawsze lubiłam ZO i dalej lubię :) nic mnie
nie skręca, jak go oglądam

koziołka nie lubiłam nigdy i tak mi zostalo
smurfy lubiłam (choć nie bylam już mała), teraz jak o nich pomyśłę,
to mnie skręca

z książek uwielbiałam w pustyni i w puszczy, teraz dla mnie nie do
czytania, koszmar jakiś
makuszyńskiego uwielbiałam, dziś to jest dla mnie grafomania jakaś
pokraczna. a stefania grodzieńska przestrzegała: "nie zawsze musisz
być dowcipny"...

[skrzydlate.bobry]

Hm, o telewizyjnych "dobranockach" nie mogę powiedzieć wiele, bo od lat nie mam
telewizora i wspomnianych nie oglądam, więc zostały mi raczej sentymenty z
dzieciństwa. Jak ostatnio w radiowej "Trójce" był materiał poświęcony
Pankracemu, to oboje z M. żeśmy zgodnym chórkiem śpiewali piosenki. Okazało się
też, że każde z nas inaczej sobie wyobrażało placki-pankracki. To tak na marginesie.
Co do książek - ostatnio po dwudziestu chyba latach przeczytałam sobie "Klechdy
sezamowe" i stwierdzam, że nadal mi się podobają, chociaż inaczej niż kiedyś.
Nadal lubię Londona, chociaż trochę może trochę inne tytuły niż w dzieciństwie.
Zdarza mi się wracać do "Ani z Zielonego Wzgórza", ale nie czytam od deski do
deski. Innych książek LMM raczej nie próbuję czytać (chociaż ostatnio, po
odwiedzinach na sąsiednim forum, skusiłam się na "Błękitny zamek" i było w
porządku - ale tego nie czytałam w dzieciństwie). Przypuszczam, że
Makuszyńskiego i Maya mogłabym nie strawić, boję się też, że podobnie byłoby z
Vernem i Szklarskim. Przeszedł mi sentyment do Sienkiewicza :) Narnię, co
ciekawe, odkryłam w dość dojrzałym wieku, bo wcześniej zraziły mnie do niej
skutecznie brytyjskie ekranizacje, takie mocno teatralne i z prosiakowatymi
dziećmi. Odkryłam, jakiś czas się pozachwycałam, a z pięć lat później mi
przeszło. Baśnie różnego pochodzenia lubię nadal i - podobnie jak w dzieciństwie
- nie wszystkie. Nigdy nie zdołałam się przekonać do "Alicji", Muminki i Kubusia
Puchatka lubię z wiekiem coraz bardziej (nadal mowa o książkach). A wątek
natchnął mnie do tego, żeby sięgnąć po Astrid Lindgren, bo żadnej jej książki
nie czytałam od lat, a one akurat zapewne zniosłyby próbę czasu.

[meduza7]

Ja mam takie zestarzajki książkowe. Szklarski przede wszystkim. Cóż za drewniany
język, matko i córko! Co za papierowi bohaterowie! Nawiasem mówiąc, w "Tomku" po
raz pierwszy spotkałam się ze zjawiskiem, którego jeszcze wtedy nie umiałam
nazwać, ale czułam, że coś tu jest nie tak. Dopiero dużo, dużo później odkryłam,
że wszystkoumiejący Tomcio jest klasyczną Mary Sue.
Co do dobranocek - Żwirka i Muchomorka nie lubiłam nigdy, nawet jako dziecko. Te
ich bose stopy nie wiem czemu napawały mnie obrzydzeniem. Za to Baltazar Gąbka
był genialny! Choć oglądając to teraz, ze zdumieniem odkrywam, jak powoli
toczyła się akcja. Człowiek się jednak przyzwyczaił do całkiem innego tempa...
Hmmm... jako dziecko uwielbiałam Pana Samochodzika. I Winnetou. Teraz trochę
boję się po to sięgnąć...

[onion68]

> Hmmm... jako dziecko uwielbiałam Pana Samochodzika. I Winnetou. Teraz trochę
> boję się po to sięgnąć...

Czytałam niedawno "Pana Samochodzika i Niewidzialnych". Dla mnie się nie
zestarzał - IMO naprawdę dobrze i ciekawie napisane. Zabawne było tylko to, że
wydawca zmienił milicję na policję, ale o tym, że Tomasz pali przy biurku w
pracy już nie pomyślał ;-)

[ready4freddy]

onion68 napisała:

> > Hmmm... jako dziecko uwielbiałam Pana Samochodzika. I Winnetou. Teraz tro
> chę
> > boję się po to sięgnąć...
>
> Czytałam niedawno "Pana Samochodzika i Niewidzialnych". Dla mnie się nie
> zestarzał - IMO naprawdę dobrze i ciekawie napisane. Zabawne było tylko to, że
> wydawca zmienił milicję na policję, ale o tym, że Tomasz pali przy biurku w
> pracy już nie pomyślał ;-)

moge spytac, co za wydawca? obiecam sobie, aby nigdy nie kupic ksiazki wydawanej
przez tych oszolomow, bo nie wiem, jak to inaczej nazwac :) bo jak rozumiem nie
byla to nowa wersja, przeniesiona we wspolczesne nam czasy? (jak nieszczesna
proba przeniesienia genialnej "Kariery Nikodema Dyzmy" w "nasze czasy", w
dodatku na ekranie.. mam szczera nadzieje, ze duch pana Dolegi-Mostowicza
straszy po nocach autorow tej straszliwej pomylki, do spolki z duchem genialnego
Romana Wilhelmiego - tak, wlasnie tym powinny sie zajmowac duchy!)
tak czy siak pan Samochodzik nie jest taki zly, tez ostatnio siegnalem. jak dla
mnie nadal fantastyczni sa Niziurski i Bahdaj, bo to po prostu swietne ksiazki i
tyle, za to Szklarski... tak, balbym sie siegnac raczej :)

[onion68]

To chyba "Świat Książki" jest, nie mogę sprawdzić, bo jest u siostry, ale zapytam.
Czytając Twój post zorientowałam się, że jak zwykle w pośpiechu mogłam
powiedzieć co innego, niż chciałam - mianowicie, mnie nie przeszkadza to, że
Samochodzik pali w pracy, rozczuliła mnie tylko zamiana milicji na policję. Że
co, czytelnik nie domyśliłby się o co chodzi? Natomiast pozostałe elementy
kolorytu epoki nienaruszone, i dobrze.

[ready4freddy]

doskonale Cie zrozumialem :) wlasnie o to mi chodzilo, ze po jakiego diabla
zmieniali, w koncu chyba wspolczesny czytelnik sie domysli, a jesli nie, to
zapyta czy poszuka w internecie, zawsze to jakis dodatkowy walor edukacyjny :)

tak zupelnie OT: czy wiecie moze, dlaczego od pewnego momentu zamiast NRF
(Niemiecka Republika Federalna) mowilo sie RFN, czyli Republika Federalna
Niemiec? juz dla mnie "NRF" brzmial dosc archaicznie zawsze, ale teraz spotykam
sie czasem z komentarzami takich, ktorzy ludziom piszacym o "NRF" zarzucaja badz
to glupote, badz ignorancje, znaczy nigdy o tym nie slyszeli. ad rem: obie
wersje, o ile dobrze rozumiem, odpowiadaja dwom roznym wersjom niemieckim,
Bundesrepublik Deutschland i Deutsche Bundesrepublik (w niemieckiej wiki oba
okreslenia prowadza do ogolnego hasla "Deutschland"). skad ta zmiana, ktos wie?

[bat_oczir]

> tak zupelnie OT: czy wiecie moze, dlaczego od pewnego momentu zamiast NRF
> (Niemiecka Republika Federalna) mowilo sie RFN, czyli Republika Federalna
> Niemiec?

do 1970 roku, czyli do traktatu Gomułka-Brandt mówiło się NRF. Prawdopodobnie
starano się za wszelką cenę uniknąć słowa "Niemcy" sugerującego jakąś całość
tychże. Po ociepleniu stosunków stało się to możliwe. Notabene w swoich
pamiętnikach dziwił się temu Stefan Kisielewski.

[ready4freddy]

ale czemu sie dziwil, tej zmianie skrotu? bo to, ze unikano nazwy "Niemcy" i
zastepowano ja skrotem, to moge zrozumiec, intryguje mnie przyczyna zamiany
jednego skrotu na drugi, w dodatku oba tak naprawde znacza to samo. rownie
dobrze NRD moznaby zamienic na DRN, kierujac sie ta sama logika, i wlasnie tej
logiki nie pojmuje :)

[turzyca]

Ja chyba rozumiem, ale rekonstrukcja, ktora przeprowadzam, opiera sie na logice
i znajomosci jezyka, a nie na znajomosci faktow. Jesli ktos jest lepiej
poinformowany, to niech mnie poprawi.

Otoz bylo DDR - Deutsche Demokratische Republik - i BRD - Bundesrepublik
Deutschland. W dokladnym tlumaczeniu brzmi to: Niemiecka Demokratyczna Republika
(NDR) i Federalna Republika Niemiec (FRN). Poniewaz po polsku tego typu
przymiotniki stoja za rzeczownikami wychodzi nam Niemiecka Republika
Demokratyczna i Republika Federalna Niemiec (RFN). No ale jak to zestawisz, to
wychodzi, ze tamci paskudni kapitalisci to Niemcy, ci Niemcy, a nasi to tylko
jakies niemieckie cos. Jesli zastosowac unik i BRD przetlumaczyc jako Niemiecka
Republike Federalna (NRF), czyli usunac slowo "Niemcy" z pelnej nazwy panstwa,
to wychodza wlasciwie dwa takie same panstwa - niemieckie republiki. No i w ten
sposob nasi nie sa gorsi od tamtych, no!
Podejrzewam jeszcze jedna konsekwencje tego zabiegu. Te dwie nazwy roznia sie
tylko tym ostatnim slowem, drugim przymiotnikiem. A ze to federalne dla
niewprawnego ucha brzmi jakos dziwnie, to wychodzi na to, ze ci prawdziwi Niemcy
to ci z republiki demokratycznej. A tamci z jakiegos dziwnego kraju. I tu sie
przyznam, ze dziecieciem bedac dalam sie na ten manewr zlapac. Czy zmadrzalam
sama, czy w wyniku rozmowy z kims doroslym - nie pamietam. Ale podejrzewam, ze
nie ja jedna dalam sie tak zmanewrowac.

[ready4freddy]

ciekawa koncepcja :) gdybym nie zapomnial-byl wszystkiego z kilkuletniej nauki
niemieckiego, poczytalbym sobie wpis "Deutschland" na de.wiki, moze oni tez
zaczeli uzywac BRD zamiast DBR w pewnym momencie? hmmmm...

[bat_oczir]

> jak dla
> mnie nadal fantastyczni sa Niziurski i Bahdaj, bo to po prostu swietne ksiazki
> i
> tyle,

no, to uważaj na niektóre wydania. Takie książki jak np "Naprzód, Wspaniali"
zostały przerobione, czytaj - skrócone. Podobno przez samego autora, ale aż mi
się w to wierzyć nie chce.

[kkokos]

> no, to uważaj na niektóre wydania. Takie książki jak np "Naprzód,
Wspaniali"
> zostały przerobione, czytaj - skrócone. Podobno przez samego
autora, ale aż mi
> się w to wierzyć nie chce.

niestety, to prawda. od pewnego momentu niziurski poprawiał -
uwspółcześniał - wszystkie wznowienia swoich książek. nigdy nie
miałam odwagi wziąć tego do ręki, na szczęście na półce wciąż mam
starą ukochaną awanturę w niekłaju i zbiór opowiadań trzynasty
występek. czasem wracam, wciąż fajne, choć rzeczywiście rozumiem
zupełnie inaczej niż kiedyś.

[ready4freddy]

o, to nie znam, tzn. tego tytulu nie znam. o nowej wersji ksiazki jakoby "samego
autora" slyszalem, ale nie pamietam, o kogo chodzilo. na szczescie nie dane mi
bylo czytac takiego horroru :)
swoja droga ciekawe, czy "Papcio Chmiel" popelnil jakies skroty na starych
Tytusach, bardzo goraczkowo sie tlumaczy z przeszlosci, tak, jakby mial z czego...

[idomeneo]

ja przepadałam za detektywistyczno-thrillerową atmosferą Samochodzików, ale
kiedy kilka lat temu sięgnęłam po nie ponownie, to ten powtarzający się,
kompensacyjny schemat "wszyscy się podśmiewają z niepozornego inteligenta, ale
zaraz im szczęki opadną z wrażenia" był dla mnie jednak na dłuższą metę nie do
przejścia. Podobnie jak obsesja wykazywania się w sytuacjach romansowych, które
we wszystkich chyba tomach z flirtem mają postać poskramiania złośnicy i
topienia lodu w jej sercu. W obu sferach to jest, jak dla mnie, taka fantazja o
pokazaniu, kto tu tak naprawdę rządzi.

[ananke666]

> kiedy kilka lat temu sięgnęłam po nie ponownie, to ten powtarzający się,
> kompensacyjny schemat "wszyscy się podśmiewają z niepozornego inteligenta, ale
> zaraz im szczęki opadną z wrażenia" był dla mnie jednak na dłuższą metę nie do
> przejścia.

I w każdej jednej książce brawurowy pościg, najlepiej z przejazdem przez wodę.


> Podobnie jak obsesja wykazywania się w sytuacjach romansowych, które
> we wszystkich chyba tomach z flirtem mają postać poskramiania złośnicy i
> topienia lodu w jej sercu. W obu sferach to jest, jak dla mnie, taka fantazja o
> pokazaniu, kto tu tak naprawdę rządzi.

Oczywiście, w tym mnóstwo scen z przekazem "baba do garów". Brrr. Niektóre
dosłowne i bez ogródek. Brrrr.

[idomeneo]

Cytatananke666 napisała:

I w każdej jednej książce brawurowy pościg, najlepiej z przejazdem przez
wodę.

wszak przyczajona amfibia musi się wykazać, nie wystarczy, że jest

[mama_kotula]

Przed przejazdem przez wodę jest obowiązkowo moment dramatyzmu i spazmatyczna panika pasażerów nieświadomych zalet wehikułu (aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa nienawidzę tego słowa), napięcie sięga zenitu ach i och.

Albo, zamiast paniki, jest popadnięcie w depresję.

Długim kijem Samochodzików nie tknę już. Dziecięciem będąc, czytałam kilka części, ale dużo opószczałam :P:P

[kebbe]

meduza7 napisała:
Szklarski przede wszystkim. Cóż za drewnian
> y
> język, matko i córko! Co za papierowi bohaterowie! Nawiasem mówiąc, w "Tomku" p
> o raz pierwszy spotkałam się ze zjawiskiem, którego jeszcze wtedy nie umiałam
> nazwać, ale czułam, że coś tu jest nie tak. Dopiero dużo, dużo później
odkryłam, że wszystkoumiejący Tomcio jest klasyczną Mary Sue.

ototo, to samiutko miałam ostatnio kiedy po latach przerwy napoczęłam "Tomka".
Tomcio Sue jest bez skazy czy Smugi, na każdym kontnencie tylko "nasze chłopaki"
zawsze są sprytni i na cztery nogi kuci, a wszyscy dookoła to albo pierdoły,
albo schwarzcharaktery. Element żeński: sierotka Natasza, zapłakana
sanituriaszka, oraz ładniutka Sally, czyli "nigdy nie będę taka dobra jak
Tommy". Obie nadają się najwyżej do bycia ratowanymi z opresji przez
Tomka&Company. Horror szoł z duszeniem się w drzwiach :/

[kebbe]

...yyy, to z tych emocji.* kontynencie * sanitariuszka

[melmire]

Skad sie wziela postac/archetyp Mary Sue? Podejrzewam ze jest to
boChaterka-Altorka jakiegos cudownego fanfiku, myle sie?

[meduza7]

Melmire - pierwotna, autentyczna porucznik Mary Sue jest bohaterką jakiegoś
fanfiku do Star Treka. Siedemnastolatka cud urody, najmłodszy oficer we flocie,
obdarzona różnymi super-hiper zdolnościami, wzbudzająca gorące uczucia we
wszystkich bohaterach płci męskiej. Jako jedyna była w stanie uratować statek od
zagłady, kiedy nawet kapitan Kirk się poddał. To wiem ze streszczenia, samego
opowiadania nie czytałam.

[melmire]

Oh, jaka szkoda, musialo to byc dzielo niezwykle :)

[melmire]

Oooo, znalazlam caly artykul o Mary Sue w wikipedii :)

[ewaty]

Gdy pierwszy raz czytałam "Czarnoksiężnika z Archipelagu", jako
kompletny bachor, stopy pod kołdrą przykurczałam, bo tak groza do
mnie przemówiła. I po co było czytać, jako stare pudło?

Kiedyś cała Polska zamierała przed telewizorem, gdy szedł "Powrót do
Edenu". Jakiś czas temu któraś tv powtórzyła. Matko
boska...Obejrzałam jeden odcinek w celach poznawczych. W parkiet
waliłam grzywką.

A taka Isaura, ponoś triumfy święciła na całym świecie!

Za to Pancernych ostatnio widziałam w publicznej tv , chyba?Mru,
Grigorij ciągle przepiękny, a te czołgi!

na wybiegu wsrod krokodyli - OT

[ready4freddy]

z tym powrotem do Edenu to dziwne, na fali nieustajacego powrotu do lat 80tych
powinien przynajmniej wzbudzac jakies nostalgiczne rozmarzenie ;) ale moze to
kwestia czasu i kiedys taki Greg Marsden czy Jake Sanders* beda cool jak nie
przymierzajac Fonzie :)))

*(ja ten serial znam bardzo dobrze, chociaz nie wolno mi go bylo ogladac raczej,
a tez mnie specjalnie nie interesowal - po prostu zasluchiwalem sie kaseta duetu
Zaorski/Kociniak z cyklu "fajny film wczoraj widzialem", odcinek poswiecony
wlasnie "powrotowi do Edenu"... niektore aluzje zrozumialem dopiero po latach,
czy wrecz bardzo, bardzo niedawno, jak np. pojedynek furman-fryzjer, ale to juz
inna historia..;)

[wiewiora12]

Dla mnie b. brzydko zestarzał się "Miś Uszatek". Kochałam go do tego stopnia, że
miś, z którym spałam do ...nastego roku życia nosił jego imię. W tej chwili nie
jestem w stanie strawić tej bajki, jest nieznośnie dydaktyczna w stylu, który
każe mi się zastanawiać nad metodami wychowawczymi stosowanymi na moim
pokoleniu. I zestarzał się też "technicznie" - wszystko jest takie szaro-bure.
Normalnie symbol gospodarki niedoboru!
Kolargola nienawidziłam już jako dziecko. Może ma to związek z misiem młodszej o
2 lata siostry, który tak się właśnie nazywał ;)
Za to kocham dalej Reksia, Kreta (obecnie faworyt mojej córki), Baltazara Gąbkę.
Za to Żwirka i Muchomorka polubiłam dopiero teraz.
No i dalej uwielbiam słuchowiska z tamtego czasu, obecnie wydawane przez Muzę
jako bajki-grajki. Właśnie szukam "Lata Muminków", które było zdecydowanie the best.

[jottka]

no bo czeskie bajki trzeba oglądać, zastanawiając się jakie to też grzybki
bracia czesi jedli przed zabraniem się do tworzenia:) i żwirek z muchomorkiem, i
rumcajs, i krecik mają swoje genialne momenta, takoż i niewspominani tu
"sąsiedzi". poza tym liczy się czas powstania - najstarsze "bolki i lolki" bawią
do dzisiaj, późne serie już niekoniecznie, podobnie z "zaczarowanym ołówkiem",
widziałam niedawno jakiś taki późny odcinek, no chała niemożebna.


co do starzenia się książek, hm. do tej pory stołuję się w bibliotece "dla
dorosłych" i "dla dzieci", więc niemiarodajna jestem jako zdziecinniała
zawczasu, ale zwykle jest tak, że coś, co mnie absolutnie zachwyca, to nie
przestaje. znaczy muminki, alicja, bromba et consortes to są evergreeny od
pierwszego wejrzenia. natomiast "tomki" szczęśliwie były czytable, ale bez
wzruszeń, co pozwala mi teraz całą ich nędzę odkrywać:) no i zawsze wolałam
"złoto gór czarnych", choć cholera wie, jak dziś bym to czytała.

za to największą różnicę w odbiorze zarejestrowałam przy tolkienie:) pierwszy
raz czytałam "władcę pierścieni" w młodym wieku nastoletnim i kilka nocy pod
rząd nie spałam, a potem chodziłam jak w transie (i chciałam być elfem, rzecz
jasna). a dzisiaj tego patosu i napuszeństwa znieść nie jestem w stanie, mimo że
posiadam właściwy przekład pani skibniewskiej:) oraz doceniam walory moralne i
wyobraźniowe, no ale światopogląd mi się zniuansował nieco:)

[dakota77]

Ja do Wladcy Pierscieni wciaz mam pewna slabosc. Zwlazcza ze dla mnie
to zawssze byla basn, nie fantasy, a basn moze byc czarno- biala. Tyle
ze papierowosc postaci jednak mocno drazni na dluzsza mete, wiec nie
jest to ksiazka, do ktorej wracam od czasu przypomnienia jej sobie
przed filmem. Z epickich fantasy o wiele bardziej przemawia do mnie
"Pamiec, Smutek i Ciern" Tada Williamsa. Rozmach na miare Wladcy, tylko
bohaterowie sa zywi, nie sa pomnikami z brazu.

[jota-40]

W dzieciństwie nie mogłam się jakoś przekonać do teatru lalkowego - nie bawiły mnie też w związku z tym filmy animowane typu Colargol, Miś Uszatek czy nawet Muminki, może i estetycznie ciekawe, ale to po prostu nie moja bajka (Muminki kocham szczerze, acz do dziś jedynie w wersji książkowej). Nie trawiłam też Koziołka Matołka, a historie Żwirka i Muchomorka nieco mnie nużyły. Lubiłam Bolka i Lolka, Baltazara Gąbkę i Reksia - i lubię nadal, chociaż istotnie, lepsze są starsze odcinki: w sequelach rozgadany Bolek z kwękającym Lolkiem są po prostu niestrawni.
Totalne rozczarowanie - Winnetou. No, nie da się tego oglądać, chyba, że na dużym haju ;)).
W literaturze: Tomek Szklarskiego (niegdyś zaczytywany do rozpuku) i Makuszyński - co za nieznośnie mizdrzący się facet! Brrr.

[verdana]

A ja tak teoretycznie - ciekawa jestem, ile z tych filmow i książek
naprawde się zestarzało, a ile jest naprawde "dla dzieci" - tzn.
dzieci odbierają je jako coś "czarodziejskiego", a doroslym zgrzyta
toporny język i nachalny dydatktyzm.
Przyznam, ze dla mnie cos takiego jest w Astrid Lindgren -
procz "dzieci z Bulerbyn" - to, co w dzieciństwie bylo fajne, teraz
jest dla mnie nie do czytania, klimat niesamowitosci zniknął, a
rzeczywistość skrzeczy.
Natomiast Brzechwa przeszdł proces odwrotny - nienawidzilam go w
dziecinstwie, a teraz lubię.

[onion68]

O matko, a ja raz jak czytałam dzieciakom Emila ze Smalandii, popłakałam się
(autentycznie) ze śmiechu - przy opowieści o wazie do zupy. Do dzisiaj liczę
zarobione pieniądze metodą ojca Emila - mogłam iść do fryzjera, farbowałam w
domu, zarobiłam 120 zł ;-)
No, ale Emila poznałam już jako duża dziewczynka :-) Serial też mi się podobał
niemożebnie.
Pippi w dzieciństwie uwielbiałam.

[jottka]

albo "my z wyspy saltkrakan" i dalsze części przygód tej rodziny (ale chyba nie
ma po polsku) - boskie są do dzisiaj:)

onion, maile czytujesz? tak przy okazji:)

[onion68]

Czytujesz, czytujesz - już lecę :-)
(skrucha poza tym).

[the_dzidka]

Uwielbiam szwedzką literaturę dla dzieci :) Pamiętam zwłaszcza "U
tatusiowej mamy", "Kjersti" (to o takiej dziewczynce z brzydką
blizną na buzi), "Peppi i jego podwójny świat", "Podróż z rondlem" i
chyba moje ulubione "Ośmioro małych, dwoje dużych i ciężarówka" :)

[lezbobimbo]

the_dzidka napisała:
> Uwielbiam szwedzką literaturę dla dzieci :)

A jak znajdujesz szelmowska Selme Lagerlöf z jej epopeja o Szwecji z lotu gesi?
:) Bo ja bardzo to lubilam, dziecieciem bedac niespojnym. Do dzisiaj slowo
Malarn wzbudza we mnie ciag tych wyobrazen z lektury. Ciekawe, czy i teraz by
mnie tak wciagnelo, pamietam cos niejasno o niegrzecznosci tego chlopczyka..

[jottka]

jeśli idzie o latanie po szwedzku, to ja poproszę "latającego detektywa" ake
holmberga:) i psysie z kremem, niam niam

[mama_kotula]

CytatA jak znajdujesz szelmowska Selme Lagerlöf z jej epopeja o Szwecji z lotu gesi? :) Bo ja bardzo to lubilam, dziecieciem bedac niespojnym.

Na swoją zgubę zakupiłam to na allegro "na później".
Od kilku dni mnie dziecię katuje, każąc czytać.
NIENAWIDZĘ książek o przyrodzie i krajobrazach. Połowa treści to opisy przyrody, krajobrazów, gęsi i innego zoologicznego paskudztwa, bardzo plastycznie opisane, pobudzające wyobraźnię, wręcz się to widzi, co nie zmienia faktu, że NIENAWIDZĘ książek o przyrodzie i krajobrazach.

Chłopiec był niegrzeczny i męczył zwierzątka, więc go krasnoludek zamienił w krasnoludka. Po czym chłopiec wsiadł na gąskę i latał na niej przez 2 tomy.

[lezbobimbo]

mama_kotula napisała:
> Na swoją zgubę zakupiłam to na allegro "na później".
> Od kilku dni mnie dziecię katuje, każąc czytać.
> NIENAWIDZĘ książek o przyrodzie i krajobrazach. Połowa treści to opisy
przyrody> , krajobrazów, gęsi i innego zoologicznego paskudztwa, bardzo
plastycznie opisane, pobudzające wyobraźnię, wręcz się to widzi, co nie zmienia
faktu, że NIENAW
> IDZĘ książek o przyrodzie i krajobrazach.

Ja wrecz uwielbiam :-D Wreszcie cos o przyrodzie, a nie wciaz o jakis ludziach
czy dylematach dzieciecych na poczatku drogi przez zycie (ha, moje aspi stalo
sie bardziej asocjalne od Twojego :PPPPP
Wlasnie dlatego lubie Szelme, bo mi porusza plastycznie wyjce brazni :)

> Chłopiec był niegrzeczny i męczył zwierzątka, więc go krasnoludek <zamienił w
krasnoludka. Po czym chłopiec wsiadł na gąskę i latał na >niej przez 2 tomy.

I dobrze mu tak! Niech sie cieszy, ze nie spadl z gaski ani ze ona go nie
zadziobala :)

[mama_kotula]

Jakie dylematy dziecięce i ludzkie, ja czytam wyłącznie fantasy, bo jest tam magia i walka i smoki :D:D

Poważnie mówię, książki z akcją w świecie realnym mnie kosmicznie wkurzają bo są nudne do kwadratu, nie jestem w stanie przebrnąć nawet przez kilka stron. Wyjątkiem jest jeżycjada, ale ostatnio też nie bardzo mi wchodzi. Wchodzą mi za to kroniki smoczej lancy :D

[skrzydlate.bobry]

mama_kotula napisała:

> Jakie dylematy dziecięce i ludzkie, ja czytam wyłącznie fantasy, bo jest tam
magia i walka i smoki :D:D

Ha! Jak ja Cię rozumiem! Pewnie dlatego najbardziej z Lindgren (że przekornie
nawiążę do tematu podwątku) lubiłam Ronję. O smoczych lancach nie
czytałam, bo jakoś tak mi się wydawało, że to będzie takie jechanie na
stereotypach fantasy, a co za dużo, to niezdrowo, ale chętnie pozwolę się
przekonać, że jest inaczej.
A z takich pokrewnych klimatów - zapytam nieśmiało, bo a nuż wyśmieją -
Łukianienkę lubisz? Bo mnie pierwszy i trzeci patrol po prostu urzekł, no co
poradzę. A i inne książki przyjemnie się czytało, chociaż nie wszystkie.

[mama_kotula]

Kroniki Smoczej Lancy to czysty masochizm, zawierzaj mi i nie tykaj tego.
Ja jestem nienormalna, bo po dłuuugim brnięciu przez pierwszą część, paradoksalnie stwierdziłam, że chcę zobaczyć co będzie w drugiej. Gorzej wchodził mi chyba tylko cykl "fionavarski gobelin" (autora nie pamiętam i nie chce mi się szukać). Auć auć auć.


Co do Łukianienki to ci zaraz powiem, czy lubię, bo nazwisko mi nic nie mówi, ale to norma u mnie - nie zwracam na takie szczegóły uwagi. Nie pamiętam, kto napisał smoczą lancę, a skończyłam czytać wczoraj :P

*chwila wypełniona radosnym piraceniem ze strony chomikuj.pl*

Nie. Łukianienki nie znam, to fantasy w świecie realnym z elementami sf?
Z takich klimatów to jedynie mi Artemis Fowl podszedł, chociaż też miałam ochotę głównego bohatera co kilka stron strzelić w ten bezczelny pysk.

[skrzydlate.bobry]

A, czyli słusznie nie próbowałam. Na fali zachwytów wylewających się z komputera
zdarzyło mi się sięgnąć po Trudi Canavan a takoż przeczytać "Złoty kompas".
Dobroci łaskawa!
A co Sergieja Ł. to popełnił sporo SF, ale "Dozory" (patrole, straże, jak kto
tam tłumaczy) to fantasy z magami, wampirami, wilkołakami i tym podobną swołoczą
w świecie realnym, o ile współczesną Moskwę można uznać za świat realny...
Rzuciłam się na "Nocny patrol" w oryginale po obejrzeniu filmu, bo polskiego
tłumaczenia jeszcze nie było, i z radością odkryłam, że pamiętam rosyjski na
tyle, żeby czytać, a jeszcze bardziej się z tego ucieszyłam, jak potem
zobaczyłam tłumaczenie - całe wydawnictwo należałoby w towarzystwie smoły i
pierza przegonić na Sybir i to nie kabelkiem, bo nie zasłużyło. Rosyjskie
fantasy i SF różnią się od amerykańskich. Lubię, co poradzę. A z zachodnich to
cykl "Pieśni lodu i ognia" Martina dobrze się zaczął, chociaż w kolejnych tomach
trochę się rozłazi. Tak czy inaczej - czekam na kontynuację. Już wcześniej
pisałam, że lubiłam i lubię baśnie :) Fajnie, że nie tylko ja.

[lezbobimbo]

skrzydlate.bobry napisała:
> A, czyli słusznie nie próbowałam. Na fali zachwytów wylewających się z
komputera> zdarzyło mi się sięgnąć po Trudi Canavan a takoż przeczytać "Złoty
kompas".
> Dobroci łaskawa!

Ooo i taki zly? Ech jaka szkoda, juz sie od dawna napalilam ze to bedzie cos
ciekawego o polarnym niedzwiedziu i jego swiecie i zwyczajach zywieniowych :D

>Rosyjskie> fantasy i SF różnią się od amerykańskich. Lubię, co >poradzę.

Oooooo a jedna z moich najukochanszych lektur jest Piknik na skraju drogi.
Owaków, owaków mi dajcie, juz ja poszanuje Strefe i jej wszystkie czarcie
puddingi :)
Lubie tez "Fatalne jaja" Bulhakowa, choc nie wiem czy to juz SF wczesna :)
Czy moge zapytonic (w kapeluszu) o to, co mozecie polecic, o swiatlosci bobry, z
tych przednich i zachwalanych rosyjskich sy-fy? :)

[skrzydlate.bobry]

lezbobimbo napisała:

> Ooo i taki zly? Ech jaka szkoda, juz sie od dawna napalilam ze to bedzie cos
> ciekawego o polarnym niedzwiedziu i jego swiecie i zwyczajach zywieniowych :D

Hm, jakby Ci to... Niezupełnie tak to wygląda. Przeczytać możesz, ale na pewno
nie kupuj, zanim nie przeczytasz.

> Czy moge zapytonic (w kapeluszu) o to, co mozecie polecic, o swiatlosci bobry,
> z
> tych przednich i zachwalanych rosyjskich sy-fy? :)

Ście się uwzięły dzisiaj na obnażanie bezwstydne mojej ignorancji... Ech. Żadna
ze mnie znawczyni rosyjskich sy-fów, chociaż Strugackich rzeczywiście lubię. Kir
Bułyczow dość mocno wyrasta z realiów sowieckich, ale któż w pewnym momencie nie
wyrastał po wschodniej stronie Odry? Łukianienko to czytadła, ale bardzo
przyjemne w moim odczuciu czytadła. Oficjalnie to się go chyba zresztą
Łukjanienko pisze w transliteracji. Dość wartko się mi też czytało Jeskowa,
zarówno Ewangelię wg Afraniasza, jak i Ostatniego władcę
pierścienia - obie mitologie przerobione na powieści szpiegowskie, ale to
już nie SF.
Ale i tak dziękuję za pociągnięcie mnie za język, bo właśnie znalazłam sobie
stronkę z rosyjską fantastyką i pewnie na tym się skończy moje czytanie
niemieckich kryminałów :)

łukjanienko

[jottka]

jezd ekstra:) ja go wprawdzie poznawałam od "brudnopisu", a "patrole" później,
no ale to też niezłe. z tym, że polskie przekłady łukjanienki są dwojga autorów
- jakiegoś faceta i one grozą napawają w całości oraz ewy skórskiej, której taki
"brudnopis" przyjemnie się czyta i "dzienny patrol", który sprawia wrażenie, że
po raz pierwszy w życiu z polszczyzną się zetknęła:( no nie wiem, skąd taki
rozjazd, w każdym razie kolejny "patrol" przezornie męczę w oryginale.

znaczy pewnie bułyczowa też znasz?:)

[jota-40]

Ja ostatnio odkryłam Kira Bułyczowa, m.in. jego serię o Nowym Guslarze. Bywa
prześmieszny.

[skrzydlate.bobry]

jottka napisała:

> jezd ekstra:) ja go wprawdzie poznawałam od "brudnopisu", a "patrole" później

Ja zaczęłam od "Patroli", a potem to już wszystko, jak leci, chociaż
Brudnopis i Czystopis tak średnio mnie urzekły. A z klimatów
bardziej SF to polubiłam Labirynt odbić i Fałszywe lustra. O
polskich tłumaczeniach "Dozorów" już się wyrażałam, więc nie będę powtarzać.

Bułyczowa, owszem, znam, wyrywkowo i nie na pamięć, ale jak najbardziej :)

A jak już się tak zachwycamy nie tylko fantasy, to oczywiście wypada wspomnieć o
moim nieprzemijającym uwielbieniu dla Diuny i Gry Endera. Tylko w
przypadku Diuny należy unikać jak ognia tych prequeli, co je po śmierci
Herberta zaczął wydawać jego syn w jakimś towarzystwie.

[lezbobimbo]

mama_kotula napisała:
> Jakie dylematy dziecięce i ludzkie, ja czytam wyłącznie fantasy, bo jest tam
magia i walka i smoki :D:D

FU!!! Czy moze byc cos nudniejszego od filmow akcji i ich scenariuszy w
przebraniu ksiazek? ;PPPP

> Poważnie mówię, książki z akcją w świecie realnym mnie kosmicznie wkurzają bo
są nudne do kwadratu, nie jestem w stanie przebrnąć nawet przez kilka stron

Ja z kolei odkrylam, ze nudzi mie kazda kniga, co nie zainteresuje mie od
pierwszego zdania, no moze pierwszej strony. Czasami niektore okazywaly sie
gniutami jeszcze wiekszymi, im dalej brnac.

[croyance]

A ja odkrylam cudowna wspaniala jedyna w swoim rodzaju Natsuo Kirino,
tylko i wylacznie dlatego, ze skusil mnie opis 'incest, prostitution,
abuse and murder'. Ja mam jakiegos nosa, i nawet, jak chce kupic
badziewie, to przez przypadek kupie porzadna lekture :-)

[skrzydlate.bobry]

croyance napisała:

> A ja odkrylam cudowna wspaniala jedyna w swoim rodzaju Natsuo Kirino,
> tylko i wylacznie dlatego, ze skusil mnie opis 'incest, prostitution,
> abuse and murder'. Ja mam jakiegos nosa, i nawet, jak chce kupic
> badziewie, to przez przypadek kupie porzadna lekture :-)

Ha, lepiej tak niż na odwrót. A tam też są elementy fantastyczne w tych
wszystkich incestach?

Swoją drogą - jak świeżynki mają się nie gubić i nie gorszyć, skoro
najulubieńszymi lekturami przerzucamy się w wątku o bajkach, co próby czasu nie
przetrwały, a japońskie incesty i moskiewskie wampiry podpinamy dla niepoznaki
pod Astrid Lindgren? To musi przekraczać wytrzymałość niektórych jednostek.

[lezbobimbo]

skrzydlate.bobry napisała:
> Swoją drogą - jak świeżynki mają się nie gubić i nie gorszyć, skoro
> najulubieńszymi lekturami przerzucamy się w wątku o bajkach, co >próby czasu
nie> przetrwały, a japońskie incesty i moskiewskie >wampiry podpinamy dla
niepoznaki> pod Astrid Lindgren? To musi >przekraczać wytrzymałość niektórych
jednostek.

No to chyba dla tych wrazliwych lepiej, ze rozmawiamy o japonskich incestach
moskiewskich wampirow w offtopicu o Astrid niz znow nie dosc calujemy piedestaly MM?

[mama_kotula]

Ja ci dam całować piedestały, nooo! *poprawia oba piedestały*

[lezbobimbo]

mama_kotula napisała:
> Ja ci dam całować piedestały, nooo! *poprawia oba piedestały*

Alez dearie, moze jam i bies na rozmaite baby, ale ma perwersja nie siega tak
dalece, azeby zwracac uwage na MM :O~~~~~~

A teraz idealy niech runa! *popycha piedestaly na ziemie, gdzie ich miejsce* :)))))

[mama_kotula]

Phyy, ja mówiłam o MOICH piedestałach, a nie o piedestałach pani MM.

[croyance]

Nie, nie ma zadnej fantastyki, wprost przeciwnie, jest to porzadny,
feministyczny kryminal.

[jottka]

ja bym powiedziała, że ten podział nie idzie na literaturę dla dzieci/ dla
dorosłych, tylko na dobrą i złą:) nic nowego, ale jednak

zakłada się, że twórczość dla dzieci ma mieć budujące przesłanie moralne, prosty
język i co tam jeszcze, ale wieleż gniotów da się wedle tej recepty
wyprodukować.. świetne książki dla dzieci zdecydowanie od tego wzorca odbiegają,
te najlepsze pokazują raczej, ze życie jest trudne i okrutne, ale w zmaganiu się
z nim siła. i - nieodłącznie - są popisem wyobraźni twórców, budzą ciekawość,
żądzę poznania czy jak to jeszcze nazwiemy. no są to niewątpliwie książki "na
początek drogi", stąd też są dzieciom przypisane, ale nie wynika z tego, by i
później nie można było z pożytkiem z nich skorzystać.

poza tym nienawidziłaś wierszy brzechwy czy pana kleksa? w jednym i w drugim
wypadku nie rozumiem:)

[verdana]

Wierszy, Kleksa lubilam. Emila tez lubię, ale Pippi - juz nie.

[kkokos]

jottka napisała:

> no bo czeskie bajki trzeba oglądać, zastanawiając się jakie to też
grzybki
> bracia czesi jedli przed zabraniem się do tworzenia:) i żwirek z
muchomorkiem,
> i
> rumcajs, i krecik mają swoje genialne momenta,


dla mnie nawet więcej niż momenta, ale rzeczywiście też bym raz
chciała spróbować tego, co twórcy :)

a z coralgolem to ja się identyfikowałam do szpiku kości - w końcu
to opowieść o misiu, co śpiewać chciał, a nie umiał, to zupełnie tak
jak ja, całe dzieciństwo buzia mi się nie zamykała, śpiewałam non
stop, niemożebnie fałszując (a cała rodzina z doskonałym słuchem -
to po prostu niesprawiedliwe. buu...)

[onion68]

Po wizycie na Forum Humorum przypomniał mi się Kot Filemon, którego jasne, że
uwielbiałam.
Oglądał ktoś niedawno?

[kkokos]

onion68 napisała:

> Po wizycie na Forum Humorum przypomniał mi się Kot Filemon,
którego jasne, że
> uwielbiałam.
> Oglądał ktoś niedawno?

tak, dziś był w dobranocce i chciałam przygnać tu, by o nim napisać,
ale dziecko okupowało komputer :)
nie zestarzał się zupełnie, słodki jak zawsze :)

[onion68]

kkokos napisała:

> onion68 napisała:
>
> > Po wizycie na Forum Humorum przypomniał mi się Kot Filemon,
> którego jasne, że
> > uwielbiałam.
> > Oglądał ktoś niedawno?
>
> tak, dziś był w dobranocce i chciałam przygnać tu, by o nim napisać,
> ale dziecko okupowało komputer :)
> nie zestarzał się zupełnie, słodki jak zawsze :)

Właśnie sobie obejrzałam na youtubie - nie wiem, czy przypadkiem sentyment przez
mnie nie przemawia, ale podoba mi się :-) Dobry rysunek, muzyka, mowa ciała
zwierzaków - doskonała.
Poczułam się jakoś bezpiecznie ;-)

[ready4freddy]

a propos mowy ciala zwierzakow: bardzo, ale to bardzo polecam japonski komiks
"czesc, Michael!", tan genialnie narysowanych kotow nigdzie nie ma :)

[meg_mag]

to moj wierny druh, kiedy mam zajecia z dziecmi :)

nawet pare plyt posiadam :)))

[ready4freddy]

z Filemonem? :) ale CD z filmami, czy retro winyle z piosenkami? :)

[hamerykanka]

A ja wlasnie przerabiam z moja 17 miesieczna corka Pszczolke
Maje:).Mala jest zachwycona i jak nigdy, lezy na futonie i oglada a
nawet tanczy...Dla mnie ta bajka sie zestarzala, kolory sa nie te
jak w nowszych dzielkach, ta samowolka w pierwszych odcinkach wkurza
a nie zachwyca. A moze to ja sie starzeja:)
Koziolka kupilam na DVD, ale to nie to...
Kleks owszem, na razie jestesmy przy drugiej czesci Akademii,
smiesza rozwiazania techniczne jak ewidentnie plastikowy kos
przemawiajacy kobiecym glosem (a ma byc chlopcem) ale mimo wszystko
czuje sentyment.
Z mojego dziecinstwa pamietam Basniei tysiaca i jednej nocy. I jak
te teraz wydawane w jednym tomie nie zachwycaja, tak pamietam
bodajze 10 czy 12 tomowe kompletne wydanie ze wszystkimi poematami
ktore sie tylko kartkowalo...ale to byl inny smaczek, bardziej
klimatyczny niz te nowe wydanie.
Szukam pomyslow co jeszcze kupic mojej corce..chcialabym aby poznala
polska kulture a bajki sa przeciez jej wazna czescia...

[ready4freddy]

jesli chodzi o te rozwiazania techniczne, to akurat nie powinien byc problem,
tzn. do pewnego wieku dziecka chyba :) bo np. japonskie filmy z potworami maja
daleko bardziej przasne technologicznie rozwiazania, typu gumowy Ghidorah,
ziejacy z trzech paszczek plomieniami jako zywo przypominajacymi te z
zapalniczek piezoelektrycznych podlaczanych do kontaktu, robiacych "wrrrrr"... a
mimo to sa bardziej cenione niz hollywoodzki potwor GINO, czyli Godzilla In Name
Only :D

[rudzik85]

W dzieciństwie przeczytałam n razy "Anię z Zielonego Wzgórza" +
dalsze części, "Błękitny zamek"- który to zakupiłam niedawno przez
Allegro i podobał sie, a jakże. Sienkiewicza, Makuszyńskiego- dzis
już darzę mniejszym sentymentem (choć pamiętam cudne postacie
drugoplanowe- te, ktore nie były idealne, a raczej komiczne i
posiadały czysto ludzkie przywary- zwłaszcza z "Awantury o Basie"-
babka oraz mroczny wujcio. Egzemplarz "Filonka bezogonka" rozsypał
się dosłownie od częstego czytania, podobnie jak kilka ksiażek
Niziurskiego- cenionych za humor. Do większosci nie wrócę, niestety -
czar pryśnie, ale moze przyszłym dzieciom chociaż poczytam :)
Ciekawe, ze nawet nie mogę sobie przypomnieć o co chodziło w
wiekszości dobranocek- dzis z przyjemnością obejrzałabym sobie kota
Filemona (tak, wiem- jestem dziwna z tymi bajkami o kotach co czuja
i myślą jak ludzie :P ). Tak więc raczej by mi sie nie spodobały. Do
serii z Anią mam zamiar powrocić w świeta- will see :)
Jeżycjada dla mnie się nie starzeje.

[kkokos]

dzis z przyjemnością obejrzałabym sobie kota
> Filemona (tak, wiem- jestem dziwna z tymi bajkami o kotach co
czuja
> i myślą jak ludzie :P ).


dziś właśnie straciłaś okazję :)
filemon dowiedział się dziś, że lato się skończyło i przyszła
jesień :)

[ready4freddy]

o masz, gdzie sie tak dowiedzial? uwielbiam Filemona!

[kkokos]

ready4freddy napisał:

> o masz, gdzie sie tak dowiedzial? uwielbiam Filemona!


dziś w dobranocce o 19 na tvp1.
a skoro dobranocka mimo święta nie była patriotyczna, być może
filemon generalnie poznaje świat w środy o 19?

[ready4freddy]

glupio sie pytam, przeciez nie odbieram TVP, ani zadnej innej tv tez nie ogladam
(trudno w to uwierzyc, ale tutejsza tv jest gorsza niz Polsat i cala reszta
razem wziete), poszukam Filemona na YT :)

[croyance]

A 'klub ateistow rzymskokatolickich', gdzie byl? U Makuszynskiego? To
akurat bylo b. dobre :-)

[jottka]

to chyba z 'bezgrzesznych lat', o ile mnie pamięć nie myli - ale fakt,
większości makuszyńskiego nie da się dziś czytać, tak to strasznie ckliwe oraz
denne, ale szczęśliwie kawałki się ostały:) rozdziały z 'bezgrzesznych lat',
niektóre felietony, koziołek matołek, 'szatana z siódmej klasy' też da się czytać:)

[ewaty]

Oglądałam niedawno w telewizji "Awanturę o Basię" w starej wersji
(lata sze sześćdziesiąte, albo i wcześniej?). Pochyliłam się z
zadumą nad różnicą w odbiorze pewnych punktów wtedy i dziś. Np.:
aktor Walicki biorący do domu ( w którym mieszka z drugim, młodszym,
facetem!) 5-cio letnią dziewczynkę. W domu chłopaki rozbierają
Basię, przykrywają bodajże paltem, jeden chyba z nią nawet śpi.
Potem przejmuje ją pan Stanisław Olszowski, no wszystko grozą wieje,
z dzisiejszego punktu widzenia....

[ready4freddy]

faktycznie, jak to tak zestawic razem, groza wieje, ale akurat Awantura o Basie
jest od samego poczatku potwornie przygnebiajaca, jak dla mnie. co nie zmienia
faktu, ze nie wiem, w czym problem, ze Walicki mieszka z kolega :)

[ewaty]

No jak to, dwaj faceci w jednym lokalu i biorą małą dziewczynkę?!!!

Wiesz co, ja nie widzę problemu, tylko chodzi o to, że obejrzenie
tej produkcji uświadomiło mi jak bardzo zmieniło się postrzeganie
wielu sytuacji w związku z to "poprawnością polityczną", to
czujnością na pewne temety. I to w ciągu, powiedzmy 15 lat, bo
pewnie gdybym to oglądał 15 lat temu, to by mi to przez myśl nie
przeszło. A dziś zastanawiam się, czy reżyser byłby zlinczowany,
gdyby teraz tak potraktował temat, czy pisarz.

[meduza7]

Tak samo patrzy się dziś na niektóre scenki u Musierowicz, które kiedyś nie
wzbudzały jakichś szczególnych wątpliwości. Konkretnie chodzi mi o Mamerta
szykującego pasa na swoje dzieci. Teraz się na tę scenę wzdrygam i otrząsam,
kiedyś w ogóle mnie nie ruszała, była całkiem normalna, tak się wychowywało
dzieci i tyle.

Co do "dwóch facetów mieszkających razem" - czasem odnoszę wrażenie, że w
literaturze zanikł w ogóle temat męskiej przyjaźni, bez podtekstów
homoseksualnych. No i rzeczywiście, motyw zaopiekowania się przez nich Basią
dziś absolutnie by nie przeszedł.

A jeszcze co do książek, które się zestarzały - pod koniec podstawówki
zaczytywałam się w Rodziewiczównie. Parę lat później nie mogłam jej wziąć do
ręki, tak mnie odrzucał ten egzaltowany język...

[noida]

> Co do "dwóch facetów mieszkających razem" - czasem odnoszę wrażenie, że w
> literaturze zanikł w ogóle temat męskiej przyjaźni, bez podtekstów
> homoseksualnych.

A wszystko przez slashowe fanfiki hihihi.

W dzisiejszych czasach wszystko ma podtekst seksualny. To zapewne przynajmniej częściowo wynika z faktu, że w amerykańskich filmach musi być przynajmniej jeden wątek miłosny, bez tego ani rusz, a reszta świata, chcąc nie chcąc, naśladuje. Skądinąd ja nie wiem, czy to jest takie absurdalne... W końcu ludzie sobie bliscy pod każdym innym względem często i pod seksualnym stają się sobie bliscy.

No i rzeczywiście, motyw zaopiekowania się przez nich Basią
> dziś absolutnie by nie przeszedł.

Jak się tak przyjrzeć różnym opowieściom z dzieciństwa, to nie ta jedna miałaby przechlapane. Alicja w Krainie Czarów, Akademia Pana Kleksa, Mały książę - wszystko to dramat i zgroza ;)

[kanga_roo]

ot w ot :-)

jestem na bierząco z Filemonem, Reksiem, Uszatkiem, Krecikiem, a nawet z
Rumcajsem. fabuła już znana, więc zwracam uwagę na detale -
najpiękniejszy graficznie i jedyny w swoim rodzaju jest Krecik - ma też
bardzo ciekawy podkład muzyczny. Filemon i Reksio to zbliżona technika,
ale też niezłe, Uszatek - zupełnie inny, bo kukiełkowy, ale za to jak
dopracowany! Jakie piękne drzewa, woda, jakie cudowne te ubranka misia i
reszty ekipy (zwłaszcza robione na drutach szaliczki!). Rumcajs tak nie
zachwyca formą, ale za to treść przykuwa uwagę :-)))
Lubię też Pomysłowego Dobromira, ale jest na cenzurowanym, odkąd mi
dziecko zaczęło maszyny budować w domu (wszystko powiązane sznurkami...).
Obawiam się też o los Filemona, mąż zamarł ze zgrozy na wczorajszy tekst
syna "zimno dziś w izbie".
Generalnie - w domu dziecko ogląda to, co mamusia mu pokaże na
komputerze, a mamusia pokazuje to, co sama lubi(wciąż) i uważa za
najlepsze. U babcio dziecko ogląda bajki współczesne, i tu poziom bardzo
zróżnicowany (tak w formie, jak i w treści), dziecko lubi Tomka i
Listonosza Pata, mamusię zachwyca Charlie i Lola oraz pewien tłusty kot -
Binka.
A, i jeszcze - wkurza mnie Myszka Miki, choć w dzieciństwie uwielbiałam
(być może z racji niewielkiej dostępności). Więc można powiedzieć, że
Myszka sie zużyła :-))) Podobnie Miś Colargol.

[mama_kotula]

CytatA, i jeszcze - wkurza mnie Myszka Miki, choć w dzieciństwie uwielbiałam (być może z racji niewielkiej dostępności). Więc można powiedzieć, że Myszka sie zużyła :-)))

Nieee. Ten bardzo stary Miki się dla mnie nie zużył. Zużyty jest z definicji ten nowy mysz razem z jego Klubem Przyjaciół i debilnym "cośkiem". O fuj o błe.

[croyance]

A mnie to, szczerze mowiac, bardzo - zwlaszcza ostatnio - meczy, i
odczuwam potrzebe glebokich, intymnych emocjonalnych kontaktow z inna
osoba bez podtekstu seksualnego. I wiem, ze takie relacje sa
mozliwe, ale stanowia pewnego rodzaju kontrowersje, i wszyscy naokolo i
tak plotkuja, plotkuja, plotkuja. Rzygac sie chce normalnie.

[noida]

A tak, na szczęście odporność na plotkowanie po jakimś czasie człowiekowi wzrasta i potem to już ma to po prostu w de.
Rozumiem twoją potrzebę kontaktów bez podtekstu. Czy ona przypadkiem nie wynika z faktu, że relacja seksualna jest bardzo często relacją podległości, a czasem wręcz wojny? Fajnie jest znaleźć taką relację, gdzie aspekt erotyczny nie musi równać się podległości. Ale to się faktycznie nieczęsto zdarza.

[croyance]

Nie, w moim przypadku to wynika z tego, ze moje potrzeby seksualne
zaspokaja moj maz, i nie szukam w zwiazku z tym tego typu wrazen
nigdzie indziej: za to mam potrzebe np. przyjazni, czego juz tylko maz
nie zapewni, bo nie zamieni sie samoczynnie w 150 osob obojga plci :-)

[noida]

No jasne, ale przecież to, że nam się ktoś podoba, nie znaczy, że musimy iść z
tą osobą zaraz do łóżka, nie?

[croyance]

Ale mnie wlasnie chodzi o cos zupelnie przeciwnego, czyli emocjonalna
bliskosc z kims, kto nam sie w ogole nie podoba. Kims aseksualnym, jak
siostra z bratem, bez wlasnie zastanawiania sie nad tym aspektem.

[noida]

No tak, ale na wytworzenie się takiej relacji potrzeba przeważnie duuużo czasu.
Jednak nawet przyjaciele zupełnie tej samej płci i bez planów seksualnych
początkowo obierają się przeważnie na zasadzie jakiejś chemii, która często ma
wiele wspólnego z zakochaniem...

[croyance]

Ale ja mam czas :-)

[croyance]

I nie czuje sie zakochana ani swoim bracie, ani dwoch qzynach, z
ktorymi jestem zaprzyjazniona :-)

[noida]

Jasne, ale ja mówię o tym momencie, kiedy poznajemy kogoś nowego i nagle
czujemy, że to być może kandydat na przyjaciela właśnie, nie kochanka. Chcemy z
nim/nią jak najwięcej rozmawiać na wszystkie możliwe tematy. Chcemy spędzać
razem dużo czasu. Robimy sobie prezenty. Czy to nie przypomina stanu zakochania?

Brata i kuzyna ma się od zawsze i na zupełnie innych zasadach, ciężko być w nich
zakochanym :)

[croyance]

A, z tym masz oczywiscie racje, to faktycznie taki mily stan jakby
zakochania, ale nie zakochania. Ostatnio poznalam wlasnie kogos
takiego, i to faktycznie wzbudza wielkie emocje, chociaz zupelnie
innego rodzaju, niz erotyczne :-)

Z qzynami roznie bywa, moi wychowywali sie zagranica i poza
uroczystosciami rodzinnymi raz na dwa, trzy lata ich nie widywalam:
teraz jeden mieszka w Londynie i nasza przyjazn sie rozwija :-D i to
jest piekne :-)

[ready4freddy]

Malego Ksiecia nigdy nie lubilem, i calym soba uwazam za straszny knot :) ale
gdzie w "Alicji.." jakies podteksty?

[jottka]

nooo, tego, jednym wielkim podtekstem jest stosunek, że użyję tego niefortunnego
słowa, lewisa carrolla do małych dziewczynek:)

[ready4freddy]

uhmmmm, ale oddzielamy osobe autora od tekstu, prawda? tym bardziej, ze w druga
strone moznaby podejrzewac jeszcze bardziej, a przeciez Nabokov nie byl
Humbertem, o ile wiem... nie kazda ksiazka to "Amok", jak rany :|

[noida]

Pewnie, że oddzielamy, ale jak już sobie dywagujemy nad tym, co miał na myśli
Makuszyński, opisując parę mężczyzn prawie adoptujących małą dziewczynkę, to
czemu mamy sobie nie pomarudzić na Carrolla? :)

[lezbobimbo]

jottka napisała:
> nooo, tego, jednym wielkim podtekstem jest stosunek, że użyję tego
niefortunnego> słowa, lewisa carrolla do małych dziewczynek:)

Ale czy w ksiazce niestosownosc ta rowniez wychodzi? Prywatnie to owszem, mial
jej rozneglizowane fotografie, a cala ksiazke napisal na jej czesc.. ale z
ksiazki to ja glownie pamietam te wszystkie kwasowe wizje :)

[ready4freddy]

lezbobimbo napisała:

> jottka napisała:
> > nooo, tego, jednym wielkim podtekstem jest stosunek, że użyję tego
> niefortunnego> słowa, lewisa carrolla do małych dziewczynek:)
>
> Ale czy w ksiazce niestosownosc ta rowniez wychodzi? Prywatnie to owszem, mial
> jej rozneglizowane fotografie, a cala ksiazke napisal na jej czesc.. ale z
> ksiazki to ja glownie pamietam te wszystkie kwasowe wizje :)
>

o ile znam ksiazke (a znam, glownie oryginal, tlumaczenie czytalem dawno temu,
kiedy niewiele rozumialem z piekna tej ksiazki :) to nie. chyba, ze ktos sie
bardzo uprze, aby czegos doszukiwac.. ale i wtedy mialby spore klopoty ow
doszukiwacz-sie :)

[noida]

W Alicji, jak już wspomniała jottka, autor jest jednym wielkim podtekstem ;)

[senseeko]

meduza7 napisała:

> A jeszcze co do książek, które się zestarzały - pod koniec podstawówki
> zaczytywałam się w Rodziewiczównie. Parę lat później nie mogłam jej wziąć do
> ręki, tak mnie odrzucał ten egzaltowany język...
A to ciekawe!
Ja przez wiele lat Rodziewiczówny nie trawiłam, a od niedawna się nią zaczytuję. Nawet jeśli nie z każdym przesłaniem się zgadzam (np "Szary Proch" - pochwała niesłowności, bo patriotyzm wszystko usprawiedliwia), to jednak jak to jest napisane!

[kkokos]

senseeko napisała:

> meduza7 napisała:
>
> > A jeszcze co do książek, które się zestarzały - pod koniec
podstawówki
> > zaczytywałam się w Rodziewiczównie. Parę lat później nie mogłam
jej wziąć
> do
> > ręki, tak mnie odrzucał ten egzaltowany język...
> A to ciekawe!
> Ja przez wiele lat Rodziewiczówny nie trawiłam, a od niedawna się
nią zaczytuję
> . Nawet jeśli nie z każdym przesłaniem się zgadzam (np "Szary
Proch" - pochwała
> niesłowności, bo patriotyzm wszystko usprawiedliwia), to jednak
jak to jest na
> pisane!
>


szary proch do dziś lubię, jak byłam mała, to mnie te szkaplerze
fascynowały i ne suprantu, ale weź do ręki np. takie "na wyżynach",
to jest po prostu niestrawne. pokorny polak-katolik nie zmieni
fabryki na tę, gdzie mu awans z prostego robotnika na zarządzającego
oferują, bo tu go bóg rzucił, więc tu pozostanie. pokorny robotnik
gnojony przez majstra zaweźmie się w sobie i pierwszy będzie
przychodził, a ostatni wychodził, by pokazać, że jednak jest coś
wart... itd. zmęczyłam do końca z czystego masochizmu, bo w ogóle
nie ma tam "wow factor" w postaci "jak to jest napisane" :((

[the_dzidka]

Ostatnio czytałam "Błekitnych", o zdegenerowanej arystokracji.
Jeżumario, Rodziewiczówna mało rózni się stylistycznie od
Mniszkówny :) W dodatku ną okładce sa ci degeneraci namalowani, tak
potworne bohomazy, że od razu sugeruje spory niedorozwój umysłowy
(od chowu wsobnego?) i choroby weneryczne :D
A tak BTW, to jak czytam te ckliwe Rodziewiczówny wypociny, to nijak
nie mogę uwierzyć, że to była lesbijka typu męskiego i podrywała
pensjonarki w pociągu. Kłóci mi się :D

[the_dzidka]

O, sami zobaczcie:
photos03.allegroimg.pl/photos/oryginal/765/25/53/765255349

[lezbobimbo]

the_dzidka napisała:
> A tak BTW, to jak czytam te ckliwe Rodziewiczówny wypociny, to nijak
> nie mogę uwierzyć, że to była lesbijka typu męskiego i podrywała
> pensjonarki w pociągu. Kłóci mi się :D

Hi hi alez butch potrafia byc wielce romantyczne :D
Ale pewnie pisala ckliwie, bo inacy nie umiala, a pewnie sie sprzedawalo jak
Mniszkowna :)

[ewaty]

A ja ciągle wielbię Lato leśnych ludzi...No co zrobić, mam sentyment od
lat...Poza tym ona w paru książkach podchodzi nie na kolanach do
powstania styczniowego. Nie: szlachetne bohaterstwo, ale wybór:
szlachetnie zostawiam wroga przy życiu, czy go dobijam , a broń
zabieram. Nie pamiętam, w której to było książce, ale było na bank.

[croyance]

Moj ojciec wspominal niedawno czasy, kiedy bylismy mali, i czasem
zdarzalo sie, ze kapal i kladl do lozka nie tylko mnie i brata, ale i
sasiadke (rowiesniczke brata), ktora zostawala z nami, gdy jej rodzice
pozno nie wracali. Wyobrazacie to sobie dzisiaj?

[zuzzia1]

Pochyliłam się z
> zadumą nad różnicą w odbiorze pewnych punktów wtedy i dziś. Np.:
> aktor Walicki biorący do domu ( w którym mieszka z drugim,
młodszym,
> facetem!) 5-cio letnią dziewczynkę. W domu chłopaki rozbierają
> Basię, przykrywają bodajże paltem, jeden chyba z nią nawet śpi.
> Potem przejmuje ją pan Stanisław Olszowski, no wszystko grozą
wieje,
> z dzisiejszego punktu widzenia....
Tez widze to "drugie dno" w wielu ksiazkach pisanych z najlepszymi
intencjami i bez podtekstow. Np "Bal u zegarmistrza Teofila"
Tomaszewskiej, lubilam te ksiazke i dziecinstwie i teraz kupilam dla
dziecka. Male miasteczko, w nim samotny zegarmistrz kochajacy
dzieci, ktore chetnie go odwiedzaja, bo lepiej je rozumie niz
zabiegani rodzice. Mala Joanke (lat 5) sam ojciec przyprowadza
bodajze co tydzien do zegarmistrza, by spedzila z nim godzinke (sam
na sam, chce zeby mial czas tylko dla niej) sluchajac bajek.
Albo "Powiedzcie Zsofice" Szabo - biedne dziecko (plci zenskiej, lat
zdaje sie 16) pragnace ciepla i bliskosci kladzie sie do lozka z
woznym.

[monikate]

Zsófika miała 10 lat! Nie pamiętam, żeby kładła się do łózka z woźnym, naprawdę
jest taka scena?
A co powiecie na cudny wierszyk Brzechwy o Procie i Filipie?
"Prot i Filip lat już wiele,
żyli razem jako przyjaciele" - chyba tak się zaczyna? :)

[zuzzia1]

To nie Zsofika tylko Dora (nie pamiętam ile miala lat,ale chyba
więcej niz 10) Scena pod koniec ksiazki. Nawet zajrzalam, zeby sie
upewnic ;) Oczywiscie w tym nie mialo byc zadnych podtekstow, tylko
teraz troche dziwnie brzmi.

Poszukuję dwóch książek z dzieciństwa...

[mmaupa]

... może ktoś je zna?

Szukam dwóch uwielbianych w dzieciństwie książeczek. Tytułów nie pamiętam
dokładnie, ale a nuż ktoś je czytał i będzie w stanie mi podpowiedzieć, bo nawet
nie wiem, czego szukać.

1. Książka radziecka, tytuł w stylu "O Piotrusiu", "Piotruś", "Opowieść o
Piotrusiu" czy coś takiego (więc guglować można do śmierci), główny bohater miał
na imię - nie zgadniecie! - Piotruś i był chłopcem w wieku szkolnym. Książka
opisywała jego przygody w szkole i na wakacjach, nie pamiętam z niej żadnych
szczegółów oprócz obecności cielaka Wiktorka.

2. Książka skandynawska (być może Lindgren, ale niekoniecznie), o rodzinie -
raczej wielodzietnej - na wakacjach. Tytuł "Wakacje", "Wakacje nad morzem",
"Rodzina na wakacjach" czy coś takiego. Z książki pamiętam tylko kilka
szczegółów, po pierwsze wybieranie imienia dla szczeniaka (tatuś wyciągnął z
koszyka lizak, który był nadjedzony, więc piesek zastał nazwany Liza), po drugie
opowieść o Pontusie (tylko to, że opwieści poświęcono osobny rozdział), po
trzecie tatusiowi wpadł do oka okruszek, który musiał wyjmować chusteczką, po
czwarte, najmłodsza dziewczynka była bardzo przekorna.

Czy ktoś kojarzy te dzieła?

[2szarozielone]

to pierwsze to może "Piotruś pierwszak"? :)

[zuzzia1]

Piotruś pierwszak nie jest rosyjski. O ile pamiętam, to książka M.
Buczkówny.

[2szarozielone]

Tak, ale mi reszta opisu pasowała... a założyłam, że pamięć może płatać figle.
Jak nie pomogłam, to przepraszam :)

[mmaupa]

Dzięki szarozielone, może to to? Teraz jeszcze tylko trzeba znaleźć :)

[jhbsk]

Akurat Zaczarowany ołówek lubię i lubiłam. Nigdy natomiast nie mogłam znieść
Misia Uszatka (za tzw. smród dydaktyczny) i dalej go nie lubię.
Bajki lubiane w dzieciństwie lubię nieustająco.

[jota-40]

Tu jest taki ciekawy portal ;):

www.nostalgia.pl/

[jhbsk]

Z przyjemnością tam zaglądam!

[kotbert]

Mnie spora część bajek z dzieciństwa teraz wkurza. Dzielą się na dwie kategorie:
1. te, które wkurzały mnie jeszcze kiedy byłam dzieckiem (Żwirek i Muchomorek,
Miś Kolargol, Zaczarowany Ołówek)
2. te, które wkurzają mnie dopiero teraz (Gumisie i inne disneje)

Osobną kategorię stanowią bajki, które przyprawiały mnie o ataki rozpaczy
(Wróbelek Ćwirek oraz Krecik).
No i wreszcie są takie, które lubię nadal (Muminki, Muppety, Baltazar Gąbka,
Sąsiedzi).

Na całe szczęście te najfajniejsze zapamiętałam jednak najlepiej, więc chyba ta
nieszczęsna reszta nie zwichrowała mi osobności zanadto :]

[lezbobimbo]

Kotbert, Ty bylas kiedys dzieckiem? Nie wierze :)))) Takim mniejszym pulpitem
niz teraz? Najpierw takim Hatifnatem?? :)

kotbert napisała:
> Mnie spora część bajek z dzieciństwa teraz wkurza. Dzielą się na dwie kategorie:
> 1. te, które wkurzały mnie jeszcze kiedy byłam dzieckiem (Żwirek i
Muchomorek,> Miś Kolargol, Zaczarowany Ołówek)

Wiecie, ze tych 3 bajek powyzej nigdy nie poznalam? Ale moze to i dobrze, skoro
taka nedza i wkurz :)

> 2. te, które wkurzają mnie dopiero teraz (Gumisie i inne disneje)

Jako bóchr perelowski wchlanialam wszystko dysnejowe jak zarloczna gabka, a
leczylam sie potem z tego cukru podrapanymi po glowie kreskowkami lat 90ych
(Beavis i Butthead, Daria, Simpsony :)

> Osobną kategorię stanowią bajki, które przyprawiały mnie o ataki rozpaczy>
(Wróbelek Ćwirek oraz Krecik).

Krecik.. otoz przezywam cos dziwnego dzisiaj, gdy usiluje ogladac. Cos mi
strasznie nie pasuje, jakbym ogladala tak absurdalna wizje na kwasie, ze mi sie
kosmos zaczyna rozpadac caly!
Ale nadal bardzo pieknie mi sie podoba wizualnie (te akwarelki z tylu
zwlaszcza), a co za tym idzie i calen merchandise. Stay off the drug induced
vision, buy the panties ;P

[idomeneo]

Kolargol był ulubionym bohaterem nieprzystojnych przyśpiewek w moich czasach
przedszkolno-podstawówkowych, właśnie mi się przypomniało. I chyba tyle dobrego
mogę o nim powiedzieć.

[marslo55]

idomeneo:
"Kolargol był ulubionym bohaterem nieprzystojnych przyśpiewek w
moich czasach"
Tak też i w moim przedszkolu było, choć spora część niegodnych
przyśpiewek przypadała na Muminki, którym oprócz niezdrowych
zainteresowań przypisywano krwiożercze zapędy.
Osobiście nienawidziłam Kolargola i Pikpoka. Oglądałam kolejne
odcinki z nadzieją, że któraś z ich niebezpiecznych przygód -
zgodnie z zasadami prawdopodobieństwa - źle się skończy i wreszcie
dostaną za swoje. Nawet pisałam wypracowania w stylu "co bym zrobiła
Pikpokowi, gdybym mogła".
Paskudne ze mnie dziecko było.

[kotbert]

Fffff!
Właśnie jak byłam dzieckiem, to byłam pulpitem!

Wracając do meritum - nie masz co żałować, że nie miałaś okazji zapoznać takiego
np. Żwirka czy Muchomorka, dla mnie były to szkaradziejstwa niesamowite, nie
wiem, czemu ktoś uparł się karmić tym dzieci.

Co do disnejów - jako bachór też je uwielbiałam, ale wtedy też przepadałam za
Dynastią, więc sami rozumiecie :] Moja Mama kiedy słyszała z tivi te dwa
piszczące chomiki, co to nie pamiętam jak się nazywały, oddalała się z
prędkością światła do kuchni, a my nie rozumieliśmy, dlaczego.

[lezbobimbo]

kotbert napisała:
> Wracając do meritum - nie masz co żałować, że nie miałaś okazji zapoznać
takiego> np. Żwirka czy Muchomorka, dla mnie były to szkaradziejstwa
niesamowite, nie> wiem, czemu ktoś uparł się karmić tym dzieci.

Czy to bylo cos takiego szkaradziejskiego jak Bolek i Lolek? Buech
Popatrz, tyle lat ludzie polskie do tego nawiazuja, a mi nadal sie nie chce
szukac tego na Jutupie, aby sprawdzic.

> Co do disnejów - jako bachór też je uwielbiałam, ale wtedy też >przepadałam
za> Dynastią, więc sami rozumiecie :]

A kto nie przepadal wtedy, ten byl chyba martwy albo nie mial tivi ;) Tozto cala
Polska wrzala, jak to lecialo! Lepsze niz mecz, bo angazowalo wiecej babci ;PPP
Czy i Twoja ukochana bohaterka byla Alexis? :>

Co do disnejow, to wchlaniala je i kochala moja bimbomama, bo w dziecinstwie
widziala czarnobiale i sie mogla wreszcie naogladac kolorowych do wypeku :)

[mama_kotula]

CytatA kto nie przepadal wtedy, ten byl chyba martwy albo nie mial tivi ;)


Yyyy. Znaczy się byłam martwa.

Z Dynastii pamiętam tylko, że jedna pani spektakularnie wepchnęła drugą panią do stawu liliowego, bo to było tematem licznych prześmiewczych dyskusji w mojej światłej rodzince (zresztą cała dynastia była uroczym tematem do ironizowania, ach, jaką ja kiedyś miałam fajną rodzinę, buuu... a potem się popsuła).


No ale ok, ja miałam wtedy pewnie z 8-10 lat, to moja martwość jest usprawiedliwiona. Zresztą w ogóle tv mało oglądałam, wolałam na kompie w BASICu pykać (cholera, wychodzi na to, że od małego jestem nałogiem, jestem nałogiem)..

A żwirek i muchomorek, Bimbo droga, to takie dwa krasnoludki co wyglądają jak wizje po grzybach i mają duże palce u stóp. I występuje tam jeszcze kwasowe słoneczko.

Specjalnie ci na jutubie znalazłam jak żwirek i mychomorek (Żwirko i Wigurek? :P:P:P) sadzili nasionka, dla niepoznaki twierdząc, ze chodzi o pachnący fiołeczek, ale my dobrze wiemy, co to za nasionka:

www.youtube.com/watch?v=7nyr2jU2qLg

[anutek115]

No to sie jedna nienormalna zgłasza - ja kochałam "Żwirka i Muchomorka", a
nienawidziłam "nowych" Disneyów. "Żwirka i Muchomorka" nadal lubię, płytę
posiadam, zapodaję ją dzieciom czasem i sama się wpatruję hipnotycznie w ekran,
moim zdaniem bajka jest boska, schizofreniczno-halucynogenna, czego ci twórcy
się najedli/napili/albo ogólnie wchłonęli do organizmu, nim to stworzyli?!

Nowe Disneye znienawidziłam od pierwszego kopa, jak teraz leci w tivi i potomki
się upierają oglądać, też znikam z prędkoscią światła, nie do kuchni jednak, bo
mamy połączoną z salonem, tylko gdziekolwiek, byle daleko, najlepiej do was,
albo w tajemne głębie mojej jaźni się zapadam :).

Za to nie znosiłam dziecięciem będąc Muminków (bałam się ich), Astrid Lindgren i
Puchatka. O ile dwa pierwsze mnie się na strość odmieniły, Puchatka nie znoszę
jakby bardziej, tylko Osiołka lubię... trochę. Usiłowałam to z rok temu czytac
dziecku, słowa mi przez gardło z trudem przechodziły, a co się namęczyłam, by
powstrzymac komentarze nie wspomnę. Nie pamiętam, kto powiedział, że każdy
bohater Puchatka powinien byc zdiagnozowany pod kątem występujących chorób
psychicznych, ale się z tym zgadzam. Na szczęście dziecko nie zapłonęło
entuzjazmem i z ulga mogłam porzucić lekturę oraz przerzucić się na "8+2 i
ciężarówka".

Ze starych bajek (telewizyjnych) bardzo drażni mnie "Bolek i Lolek", zwłaszcza
Bolek, Lolek wydaje mi się ofiarą mobbingu ;), i ten ich totalnie wyprany z
kobiet świat, w którym Tola pojawia się jako osoba do robienia porządków.

Ale dla rónowagi pojawiło się masę bajek, których nie było, gdy ja byłam
dzieckiem - "Listonosza Pata" mogłabym chłonąć godzinami, zwłaszcza tło oglądam
z fascynacją, te angielskie wnętrza z tapeta w kwiatki i kanapą w zupełnie inne
kwiaty, ten bałagan w szopie, te różnice we wnętrzach charakteryzujące
bohaterów... cymes! Albo "Duduś wesołek. Ale rządzi niepodzielnie "Świat małej
księżniczki", nie wiem, kim są twórcy, ale wiem, że genialnie rozumieją dzieci,
to jest bajka, na którą mnie dziecko wołało "Mamo, twoja bajeczka się zaczyna!",
w dodatku zaraziłam bliższą i dalszą rodzinę i np. matka moja, osoba posiadająca
- w przeciwieństwie do mnie - jakieś 60 kanałów TV "Małą księżniczkę" oglądała w
porze dobranocki, z własnej woli i bez dzieci u boku...

Natomias z bajek czytanych przeżył się, niegdys czytany namiętnie i oglądany na
slajdach "Pinokio". Nie mogę go znieść - okropna opowieść o dławieniu
indywidualności, okrutnym traktowaniu dzieci (czy też pajacyków, za które
jesteśmy odpowiedzialni jako twórcy) w imię łamania im kręgosłupów i przyginania
ich do naszej wizji "dobrego dziecka". Suchy dryl, żadnego tłumaczenia, żadnej
nauki, tylko karanie i tresura. Dławiłam się z obrzydzenia i oburzenia, jak to
czytałam jako osoba dorosła.

[the_dzidka]

> "Żwirka i Muchomorka" nadal lubię, płytę
> posiadam, zapodaję ją dzieciom czasem i sama się wpatruję
hipnotycznie w ekran,
> moim zdaniem bajka jest boska, schizofreniczno-halucynogenna,
czego ci twórcy
> się najedli/napili/albo ogólnie wchłonęli do organizmu, nim to
stworzyli?!

Ja najbardziej ze Żwirka i Wigurka pamiętam to rozlewne,
kakofoniczne rzępolenie na początku i końcu. Że zacytuję klasyka :)

[mama_kotula]

Ja nie trawię wszystkiego co wyszło z wytwórni Disney-Pixar, wszystkie te animacje są imho IDENTYCZNE, mają identyczny typ poczucia humoru (głównie słowny i debilny, mało dla dziecka zrozumiały). Sam Pixar jest ok, niekoniecznie dla dzieci. W połączeniu z Disneyem wychodzi okropna papka, powielane pomysły.


Pierwszy z brzegu przykład: początek Aut, wyścig samochodowy, dwie kolejki do kibla, przy męskiej stoją 2 samochody, przy damskim tłoczy się kilkanaście różowych auteczek. Cha cha cha cha no ubaw po pachy. Jak dziecko nie kuma tego, że jest to niby to, co przeważnie dzieje się w toaletach pubowych/dyskotekowych itp - to czasem znajdzie się mundry tatuś który je uświadomi, jak to te baby parami do kibla latają noski pudrować cha cha cha cha. Nie wiem, może to i śmieszne, do mnie nie trafia, nie trafia do mnie epoka lodowcowa, madagaskar, inne takie, gdzie wszystko jest TAKIE SAMO i tak samo wkurwiające. O Shreku nie wspomnę, bo mi się nóż w kieszeni otwiera. Cha cha cha Shrek z Fioną się turlają po plaży, leci fala, Shrek z syrenką się turlają po plaży, leci fala, Fiona wali w dziób syrenkę. CHA CHA CHA CHA, idealny humor dla 5-6-latka (a na forum Małe Dziecko Shreki to ulubiona "bajka" 2-3 latków :P:P).



Z nowych disneyów lubię Fineasza i Ferba :P

[lezbobimbo]

mama_kotula napisała:
> Ja nie trawię wszystkiego co wyszło z wytwórni Disney-Pixar, wszystkie te
animacje są imho IDENTYCZNE, mają identyczny typ poczucia humoru (głównie słowny
i debilny, mało dla dziecka zrozumiały). Sam Pixar jest ok, niekoniecznie dla
dzieci. W połączeniu z Disneyem wychodzi okropna papka, powielane pomysły.
> Pierwszy z brzegu przykład: początek Aut,

Dawaj ciala i przybij pione!!! (do sciany :)))))
Nienawidze Pixarow i Shrekow. Nie wiem zwlaszcza dlaczego to zielone ma byc
kultowe dla doroslych w Polsce (jak dla mnie humor mniej wiecej rownie wyborny,
jaki mozna bylo uslyszec w Przyjacielach w latach 90ych, letni usmiech co pol
godziny).
A wszystkie Pixary sprawiaja na mnie wrazenie, ze ktos odkryl, ze umie robic
najpierw gladkie ruchome obiekty w 3D, a teraz tez i owlosione i cale filmy to
jedna wielka masturbacja wizualna dla ócz innych grafikow pracujacych z 3D, a
jakas tam historia jest mniej wazna (n.p. ostatnio Ratatuj, o matko boru,
ratatujcie, jakie to bylo mialkie! Ale oczywiscie wszystkie wypolerowane rondle
odbijaly szczurki przeslicznie i wiernie, gdy kolo nich przebiegaly, z kazdym
wloskiem slicznej siersci, jaka studio kupilo :D

[mama_kotula]

CytatA wszystkie Pixary sprawiaja na mnie wrazenie, ze ktos odkryl, ze umie robic najpierw gladkie ruchome obiekty w 3D, a teraz tez i owlosione i cale filmy to jedna wielka masturbacja wizualna dla ócz innych grafikow pracujacych z 3D

O, to to to!!!

[lezbobimbo]

anutek115 napisała:
> No to sie jedna nienormalna zgłasza - ja kochałam "Żwirka i Muchomorka", a>
nienawidziłam "nowych" Disneyów.

:))) Ja z disnejow czy to starych czy nowych jestem w stanie lubic dzisiaj pewne
filmy dlugometrazowe. Czyli ze starszych Robin Hóda (jak to jest narysowane
swietnie, z kreska taka chropowata i zwierzaki cudne wszystkie :) z nowszych
Mulan chyba (chociaz nie pamietam, musialabym sprawdzic teraz) i Aladyn z
dubbingiem tunczykowym (SIC, naprawde im sie tak udal, ze chyba rownie dobry,
czy nie lepszy co oryginalne glosy ameryckie. Do dzisiaj potrafie cytowac z tego
odzywki i dowcipy po dunsku i pokwikiwac :)
No i kochalabym bardzo Lilo i Sticza, gdyby Lilo nie kochala tak Elvisa :D I
gdyby nie bylo to takie ckliwe momentami z Hollywodem na koncu - ale mimo tych
drobnych potkniec pozytywnie mie wielce sticzuje :)

> Natomias z bajek czytanych przeżył się, niegdys czytany namiętnie i oglądany
na> slajdach "Pinokio"

Mie sie przezyly dawno szumne lopoty i przygody za ojczyzne polaczone z
rozmaitem wbijaniem na pal i dymiacymi wnetrznosciami, czyli zegnaj Sienkiewiczu
i nie wracaj :) I przeslodycz Makuszynskiego, z tymi usmiechami, co jak
promienie slonca roztapiaja zamrozone serca itd. Choc jak sie uzbroic w cos
gorzkiego, to nawet mozna znalezc przymajemne cytaty i zwroty miedzy lukrami :)

[anutek115]

lezbobimbo napisała:
>
> :))) Ja z disnejow czy to starych czy nowych jestem w stanie lubic dzisiaj pewn
> e
> filmy dlugometrazowe. Czyli ze starszych Robin Hóda (jak to jest narysowane
> swietnie, z kreska taka chropowata i zwierzaki cudne wszystkie :) z nowszych
> Mulan chyba (chociaz nie pamietam, musialabym sprawdzic teraz) i Aladyn z
> dubbingiem tunczykowym (SIC, naprawde im sie tak udal, ze chyba rownie dobry,

No bo ja nie uscisliłam. Przez "nowe" Disneye, których nie lubię, rozumiem
seriale, stare krótkometrażówki lubię, a seriali, tych czipów i dejlów, arielek
i innych gumisiów po prostu nie trawię. Za to filmy długometrażowe, owszem,
chętnie, "Mulan" jak najbardziej, "Lilo i Stitch" też, nawet Presleya wybaczam.
Pixary też lubię, choć "Auta" najmniej, bo mi już uszami wychodzą (pięcioletni
demon motoryzacji w domu, zdławi każdy entuzjazm). Ale Madagaskary kocham,
Potwory i Spółka, Shreka, ale tylko jedynką. Lubię też Epokę Lodowcową, za to
bardziej drugą część... ale sądzę, że to ze względu na dubbing (to znaczy,
wszystkie te przeboje, polski Shrek jest IMHO lepszy niz oryginal).

[lezbobimbo]

anutek115 napisała:
"Auta" najmniej, bo mi już uszami wychodzą (pięcioletni
> demon motoryzacji w domu, zdławi każdy entuzjazm).

Do rysowania go zaprzegaj wciaz i wciaz, a rysunki sprzedawaj innym demonom
motoryzacji :)

>Lubię też Epokę Lodowcową, za to> bardziej drugą część... ale sądzę, że to ze
względu na dubbing

Pacz kuchana, ile to ten dubbing moze :)
Z Epoki lubie tylko tego co nigdy nic nie mowi, tylko chce zdobyc swoj orzech :)
Sumienia te lodowce i przemiany swiatowe nie maja, zawsze mu zabiora albo utrudnia..

[kotbert]

Hesus, ten główny mamut z Epoki miał nie tylko fatalny moim zdaniem dubbing, ale
też imię. Oglądałam niedawno trzecią część, wreszcie mi się trafiła wersja
angielska i dopiero wtedy nie miałam poczucia tego okropnego dysonansu, który
wnosił w ten film mówiący głupim basem mamut o imieniu MANIEK. Wody.

[kotbert]

anutek115 napisała:

> Za to nie znosiłam dziecięciem będąc Muminków (bałam się ich),
> Astrid Lindgren i Puchatka.

Ja Astrid dość lubiłam (kawałek kiełbasy dobrze obsuszonej), poza Pippi, której
obojętnie w jakiej wersji, miałam ochotę tak walnąć, żeby na wieki nie wstała.
Gdyby mi się oczywiście nawinęła pod rękę.

Kubusia Puchatka nie znosiłam, nawet w wersji książkowej, był dla mnie nudny jak
flaki z olejem. W wersji disnejowej z przyjemnością unicestwiłabym Tygryska,
mało się spotyka tak irytujących stworów.

[lezbobimbo]

kotbert napisała:
> Ja Astrid dość lubiłam (kawałek kiełbasy dobrze obsuszonej), poza Pippi,
której> obojętnie w jakiej wersji, miałam ochotę tak walnąć, żeby na wieki nie
wstała.> Gdyby mi się oczywiście nawinęła pod rękę.

Nie mam zdania, nie czytalam ;P Ale za to czytalam, ze ten jak mu tam Stig
Larsson od pisania kryminalow szwedzkich sie ponoc inspirowal Pippi przy
tworzeniu swej nadczlowieczej i superbohaterskiej Mary Sue, tfu tfu, Lisbeth
Salander :D Oto jak sie moze skonczyc pisanie o dziewczynkach w dwoch roznych
ponczochach, co maja sile podniesc kunia.. inspiruja potem opki calego swiata :D

> Kubusia Puchatka nie znosiłam, nawet w wersji książkowej, był dla >mnie nudny
jak> flaki z olejem.

Puchatek ani mie ziebi ani grzeje. O, przypomnialo mi sie tez, jak mie nudzil
Maly Ksiaze i kapelusz, co byl jednoczesnie sloniem polknietym przez weza or
whatever.

>W wersji disnejowej z przyjemnością >unicestwiłabym Tygryska,> mało <się
spotyka tak irytujących stworów.

Ja znam takich LUDZI, wez mi powspolczuj z wlasciwym Tobie nietaktem :))))))

[mama_kotula]

Ja też znam Tygryskowych ludzi i tylko w mordę lać.
Znam też ludzi Prosiaczkowych i też tylko w mordę lać.

O ludziach Puchatkowych nie wspominając, Puchatek kojarzy mi się z takim grubawym (wybacz Bimbo, teraz ja będę nadawać na tłuste panienki - sama będąc tłustą panienką ofkors) 5-latkiem z tępym wyrazem twarzy, rozwartą buzią i kompletnym brakiem przebłysku jakiejkolwiek myśli. Brrr, już wolę moje podłe, wredne, histeryczne dzieci.

Małego Księcia nigdy nie rozumiałam, nadal nie rozumiem - za wysoki poziom abstrakcji dla mnie, i tematyka filozoficzno-uczuciowo-emocjonalna, czyli dla mnie nie do przejścia. A jak czegoś nie rozumiem, to znaczy, że to nudne :P

[kotbert]

Nie utop się w tym swoim tłuszczu :p

Mały Książę był taaaaki romantyyyyczny! Fuj. Acz ten słoń w wężu muszę
powiedzieć, przemówił do mnie i było mi bardzo głupio, że uznałam, że jest
kapeluszem.
BTW od czapy przypomniała mi się taka książka "Emil i detektywi", gdyż tam
krzesła i stoły miały łydki.

[mama_kotula]

Nie wiem co był mały książę, bo znam go li i jedynie z bryku "Ściąga" oraz z pierwszych 4-5 stron książki.
Co do słonia w wężu - tak, jestem prozaiczna do bólu i nie mam wyobraźni. Moje dzieci też nie mają, bo widziały w tym kapelusz. Idziemy się leczyć.

[lezbobimbo]

mama_kotula napisała:
> Co do słonia w wężu - tak, jestem prozaiczna do bólu i nie mam wyobraźni. Moje
dzieci też nie mają, bo widziały w tym kapelusz. Idziemy się leczyć.

Niech ginie w mekach ten zawszony slon w wezu!!
Pragmatyczni kapelusznicy laczmy sie!! chodzmy na piknik z siorbatka do tego tam
zboczucha z kwasowata wizja w norze :)

[mama_kotula]

Cytatz kwasowata wizja w norze

Boszzz, jestem okroopnie zboczona.
Nie powiem o czym pomyślałam, wszystko przez ciebie Bimbo. W każdym razie w grę wchodzi odczyn pH.

[lezbobimbo]

mama_kotula napisała:
> Ja też znam Tygryskowych ludzi i tylko w mordę lać.
> Znam też ludzi Prosiaczkowych i też tylko w mordę lać.

Znam tez Kroliki i Emo-Osioly. Tez rozkoszne, z mordem co sie sam prosi..

> O ludziach Puchatkowych nie wspominając, Puchatek kojarzy mi się z takim
grubawym (wybacz Bimbo, teraz ja będę nadawać na tłuste panienki - sama będąc
tłustą
> panienką ofkors)

Osz Ty panieno!! Mam Ci wstukac tym kabelkiem i czopkiem wladzy?? :D
Nie spiewaj w chorze z MM, ze jak otyle dziecko, to znaczy przyglupie czy
niedorozwiniete zaraz... *rozezlony Szejtan wznieca burze, zamiec wiruje,
lopocza skrzydla*

5-latkiem z tępym wyrazem twarzy, rozwartą buzią i kompletnym
> brakiem przebłysku jakiejkolwiek myśli.

Brak jakiejkolwiek mysli i tepy wyraz twarzy to juz chyba jakas choroba, moze
niedorozwoj mozgu ten Puchatek i tyle (do tego Alzheimera).
"Close your mouth honey, you look like you miss a chromosome" ;>

>A jak czegoś nie rozumiem, to znaczy, że to nudne :P

E tam, pewnie ten kapelusz ze sloniem to byl jego podryw w barach :)

[mama_kotula]

Iiii tam, sama mam grubawe dziecko, spasione na parówkach i wieczornych wycieczkach do lodówki.
Tyle, że moje ma przebłyski.

CytatBrak jakiejkolwiek mysli i tepy wyraz twarzy to juz chyba jakas choroba

Niekoniecznie, wierz mi. Po moim podwórku pałęta się sporo takich dzieci. Zupełnie zdrowych.

Nota bene wg mnie to głównie przeświadcza o urodzie dziecka - choćby niewiadomo jakie piękne czystą urodą, jeśli ma to czółko myślą nie tknięte i takie puste tępe oczy, to jest imho najzwyklej w świecie brzydkie. I na odwrót.

Tak, wiem straszna jestem i okropna.
W ogóle to uważam, że moje dzieci są najładniejsze, i to zupełnie obiektywnie :P

[kotbert]

lezbobimbo napisała:


> Ja znam takich LUDZI, wez mi powspolczuj z wlasciwym Tobie nietaktem

Nie. AhahahahahAHAHAHA!

[lezbobimbo]

kotbert napisała:
> lezbobimbo napisała:
> > Ja znam takich LUDZI, wez mi powspolczuj z wlasciwym Tobie nietaktem
> Nie. AhahahahahAHAHAHA!

Zobaczysz, ukara Cie za to zua karma, masz to jak psa w banku!

[jhbsk]

Ja też uwielbiam Żwirka i Muchomorka. Tak samo krecika, Bolka i Lolka (bez tych
z górniczo-socjalistycznym odchyleniem), Štaflíka a Špagetkę (Psi żywot). Ze
współcześnie oglądanych z synkiem bardzo lubię Muminki, Listonosza Pata,
Strażaka Sama i Czerwony traktorek. Nie lubię wrzaskliwców z Ulicy Sezamkowej, z
filmów disneyowskich.

[ewaty]

Lezbobimbo napisała:


>
> Krecik.. otoz przezywam cos dziwnego dzisiaj, gdy usiluje ogladac.
Cos mi
> strasznie nie pasuje, jakbym ogladala tak absurdalna wizje na
kwasie, ze mi sie
> kosmos zaczyna rozpadac caly!


A widziałaś specjalny odcinek edukacyjny, gdy Krecik brał udział w
przyjmowaniu porodu zaprzyjaźnionej Myszy? Królicy? Wcześniej
przyjaciółka miała noc poślubną, a całość miała na celu uświadomienie
dzieciąt. Ja to widziałam chyba w naszym Teleexpresie. Bezcenne...

[mama_kotula]

Zajęczycy.
Odcinek jest rewelacyjny. Bóle porodowe jak znalazł, a położnik krecik ma nawet
bodaj profesjonalne kleszcze w kuferku.
www.youtube.com/watch?v=hw2JMSl2pTE

[kotbert]

No i znowu depresja, fak. Idę spać.

[lezbobimbo]

kotbert napisała:
> No i znowu depresja, fak. Idę spać.

O czym Ty mowisz? :D
Tym niemniej, bobranoc!

[lezbobimbo]

ewaty napisała:

> Lezbobimbo napisała:
> > Krecik.. otoz przezywam cos dziwnego dzisiaj, gdy usiluje ogladac. Cos mi> >
strasznie nie pasuje, jakbym ogladala tak absurdalna wizje na kwasie, ze mi sie>
> kosmos zaczyna rozpadac caly!
>
>
> A widziałaś specjalny odcinek edukacyjny, gdy Krecik brał udział w
> przyjmowaniu porodu zaprzyjaźnionej Myszy? Królicy? Wcześniej
> przyjaciółka miała noc poślubną, a całość miała na celu uświadomienie
> dzieciąt. Ja to widziałam chyba w naszym Teleexpresie. Bezcenne...

To tylko czytalam w formie ksiazeczki :) Ale to mily i dzielny realizm, to ja
sie odnajduje :D Mozg zaczal mi sie rozpadac przy ogladaniu odcinka Krecik
chemikiem. Jak zaczely krople wyskakiwac mu z probowki i zmieniac sie w
powietrzu w trojkaty, okregi i kwadraty i lecac dalej spadac na siebie tak, ze
uformowaly cos w rodzaju mini-kosciolka Mariackiego. To on dorzucil jeszcze 2
(slownie dwa kwadraty, ktore wyladowaly POD kosciolkiem, po czym wsiadl wen i
pojechal, a OBA kwadraty obracaly sie jak kola.. dla mego prostackiego,
linearnego musku bylo to troche jak lobotomia :D