Idąc za ciosem - ideał żony w pisarstwie MM

[truscaveczka]

Nie chodzi mi o ideał kobiety - tylko jaka powinna być żona dla męża.
Np. Mila, Ida - to typy kierownicze
Gaba, Elka - partnerskie
Natalia - bluszcz (acz nietrujący :P)
Nie wiem, jak wygląda małżeństwo Aurelii z Konradem - bo to dwoje wrażliwców,
bardzo podobnych.
Anielka wbrew pozorom daje się sterować mężowi.
Jakie jeszcze żony są w Jeżycjadzie?

[jottka]

ja bym sie nie zgodziła, że gaba to typ partnerski, ale musze już lecieć:( poza
tym chodzi ci o zakres ogólnych obowiązków żony czy o jej relację z mężem? bo
jak to pierwsze, to żona ma być matką (w tym całego domu) i z tego wynika reszta

[meduza7]

No cóż - pamiętacie akcję wychowawczą wobec Julii? W kontekście małżeństwa
właśnie? Idealna żona powinna gotować, zmywać, sprzątać... Z ust cioci Wiesi
bodajże padło pamiętne zdanie, że jest leniwa, egoistyczna i jej mąż będzie z
nią miał ciężkie życie.

[tygrys2112]

Gabę bym dała jednak na typ kierowniczy ;)

Myślę, że kwestia idealnej żony czy idealnego męża jest dość względna. Chyba
chodzi o to, żeby ludzi wzajemnie się uzupełniali. Np. Ostra Gabrysia i łagodny
Grzegorz. :)

[anutek115]

A mnie z kolei Natalia nie wydaje się bluszczem. No owszem, takie wrażenie
sprawia, ale cos tak podskórnie czuję, że ona taka bardzo bezradna i wisząca na
silnym męskim ramieniu nie jest. Myślę też, ze ona (podświadomie) wykonuje to,
co Ida wykonywała świadomie - przemawia w tonacji Zbolałego Kurczątka, względnie
robi wielkie oczy i spoglada bezradnie, a wtedy Robrojek wie, ze bez niego ani
rusz. I nie pytajcie mnie, czemu tak myślę, bo nie wiem i żadnych cytatów na
poparcie mojej tezy nie mam. Czuję podskórnie, jak juz wspomniałam.
A jeśli chodzi o Konrada i Aurelię, to oni wcale nie są podobni. Kozio jest
wrażliwy, owszem, na swoim punkcie, w moich oczach to jeden z głównych
egocentryków Jeżycjady. On na pewno przeżywa, JEGO rozterki są najważniejsze,
JEGO kłopoty warte rozmowy i JEGO sukcesy godne uczczenia. Aurelia zaś ma
skłonności do wycofywania się - wystarczy na nią krzyknąć, a cofa się w siebie
jak ślimak. I tak mi to małżeństwo wygląda - milcząca Aurelia tworząca warunki
rozwoju swojemu genialnemu mężowi.

[nikadaw1]

bardzo dobra analiza Aurelii i Kozia. dokladnie tak samo to widze.
natalia i robrojek maja zwiazek partnerski, co nie oznacza, ze oboje robia
wszystko po rowno :) nutria wreszcie znalazla spokojny zwiazek oparty na
zaufaniu, gdzie oboje maja zagwarantowana spora autonomie. od czasu do czasu
idzie sama do kina albo wyjezdza na kilka dni do lesniczowki. no, sama nie wiem.
robrojek placi rachunki, razem jezdza na wieksze zakupy do domu, ona jest
odpowiedzialna za strone duchowa :)

[tygrys2112]

ten związek wydaje mi się strasznie mdły. oboje pasywni do granic możliwości
(wyłączając sytuację z romantycznym pościgiem), rozmawiają o Baśniach i marzą.
Ale nie wiem, kto w tym związku podejmuje nagłą decyzję w trudnych sytuacjach.
Oboje robią na mnie wrażenie niezdecydowanych. W ogóle połączenie: zrezygnowany
Robert i patrząca wiecznie zamglonymi oczami Nutria robi na mnie jakieś smutne
wrażenie.

Robrojek i Aniela o wiele lepiej do siebie pasowali. Szkoda, że Aniela go
rzuciła. :(

[onion68]

Na pewno nie powinna się poświęcać bez umiaru, bo takie poświęcenia to prędzej
czy później beneficjentom w gardle stają... albo się nudzą. To dyskwalifikuje
Milę i Gabę.
Głosuję na Idę - ma własne życie i zainteresowania, z którymi nie ukrywa się po
kątach, a jednak dba o rodzinę, jednocześnie wciąż jest kobieca i atrakcyjna. I
chociaż jako kobieta nie przepadam za nią, gdybym była facetem, chyba taką żonę
chciałabym mieć.
O innych bohaterkach Jeżycjady niewiele wiadomo, jak właściwie rolę żony wypełniają.

[truscaveczka]

Jeszcze Tosia Mamertowa :)
Ona mi się wydaje zgrana z mężem, taka "krzepka" w codzienności i rzutka -
zaangażowała się w trójkę klasową u Tomaszka mimo, ze Mamert tego nie pochwalał
- mówiąc krótko stawia na swoim ale nie za wszelką cenę. Podoba mi się też
dlatego, ze z Mamertem tworzyli w Kłamczusze bardzo koherentną parę rodzicielską
- nigdy nie podważali swoich decyzji itp. No i umie rozluźniać atmosferę - ma
poczucie humoru i że też z tym furiatem wytrzymała tyle lat... Kocha go chyba,
co? ;)

Off topic: żona doktora-furiata

[soova]

Tak, Tosia Mamertowa to pozytywna osoba :-)

tak na marginesie przypomniala mi sie pewna sytuacja życiowa(prawdziwa!), jaka
wydarzyła się właśnie w rodzinie takiego lekarza trochę typu Mamert (kóremu
oczywiscie nikt się nie sprzeciwiał, bo był dyrektorem szpitala) - jego żona
bardzo chciała pieska, ale mąż się sprzeciwiał; żona pewnego razu pojechała sama
do hodowli i przywiozła stamtąd sunię - buldożkę francuską z czerwoną kokardką
na szyi; w chwili, kiedy Pan Doktor wchodził do domu, sunia z tą kokardką
ukazała się w ciemnym korytarzu; Doktor krzyknął najpierw z obrzydzeniem:
"pies!...", po czym przyjrzał się jej bacznie: "piesku?" - i chyba musiał
zobaczyć jakieś oznaki psiej miłości, bo Pani Doktorowa usłyszała dochodzące z
korytarza czułe: "piesku, piesku...". Oczywiście od tej pory sunia jest niemal
drugą żoną Pana Doktora, który krzywdy jej nie da zrobić.

szkoda, ze Pani Musierowicz nie lubi zwierząt, byłaby to wymarzona sytuacja,
żeby nadać jakieś przyjemne rysy postaciom negatywnym

[uccello]

>
> szkoda, ze Pani Musierowicz nie lubi zwierząt, byłaby to wymarzona sytuacja,
> żeby nadać jakieś przyjemne rysy postaciom negatywnym<
>
Myślisz ,że nie lubi? O kominiarzach też mało pisze, a tudno by chyba
powiedzieć,że ich nie lubi, co? Lucyfer , dygoczące, kąpane czarno- zielone
nieszczęscie, opisany był z dużym czuciem. Gdzieś tam w tle majaczy ciskana w
paroksyźmie żałości psina Pana Maciolki, i pies wiśniakowy.A upodobanie do
drobiu pojawia się , jak udowodniliśmy zespołowo, co i raz.

[jottka]

uccello napisała:

> Myślisz ,że nie lubi? O kominiarzach też mało pisze, a tudno by chyba
> powiedzieć,że ich nie lubi, co?


jednakowoż kominiarze nie stanowią popularnego składnika polskich rodzin, a
zwierzaki tak, wyszantażowana na rodzinie myszka bobcia sama jedna nie załatwi
sprawy. pies pana maciołki czy franio rzodkwi są tylko komicznymi przerywnikami
fabuły, lucyfer po części też. nie ma zwierząt przedstawionych, że tak powiem -
samodzielnie - jako bliscy przyjaciele człowieka i ten brak się czuje.

[ready4freddy]

moze Autorka zmierzyla siely na zamiary i doszla do wniosku, ze o zwierzetach dobrze pisac nie umie :) "Puch, kot nad koty" czy "Puc, Bursztyn i goscie" to jednak nie kazdy by potrafil napisac :)

[jottka]

emm, dlaczego ja stale dochodze do wniosku, że podczytywałeś książeczki z mojej
półeczki?:)

a poza tym - ale wystarczyłoby, żeby np. nutria miała tajemniczego czarnego
kocura, który by wskakiwał na parapet jej okna w chwilach nieoczekiwanych i
pomagał jej sprecyzować myśli albo uczucia:) gaba powinna mieć jakieś duże,
kudłate psisko (bez prawa wstępu do pokoju nutrii, gdzie bywałby w/w tajemniczy
don pedro), a ida szczura uratowanego z laboratorium:)

[ready4freddy]

kto jadl owsianek z mojej miseczki, kto czytal ksiazeczki z mojej poleczki?!? ;)
pomysl mi sie podoba, dobre dopasowanie zwierzakow :)

[ready4freddy]

owsianke, nie owsianek, of kors :)
duzy, kudlaty psiur dla Gaby, raz! :)

[truscaveczka]

Tak, tak :) Im jeszcze tylko psa brakuje :P
Swoją drogą - brakuje mi czego innego a propos zwierząt - że dziewczynki
(najpierw Nutria i Pulpa, potem Pyza i Tygrys) nigdy nie proszą o zwierzątko. A
ja nie znam takich dzieci :P

[soova]

pewnie ojciec im wmówił, że skoro starożytni Rzymianie nie trzymali psów w
domach, to i Borejkowie nie będą

[dakota77]

O, masz racje. Mogly przynajmniej poprosic. najwyzej rodzina by im wytlumaczyla, ze nie maja warunkow, ze za ciasno i tak dalej. Choc przeciez jakis chomik czy kanarek by sie zmiescil. Rybki. Patyczak. Nie rozumiem w dalszym ciagu, czemu Borejkowie nie maja zadnego zwierzaka.

[nioszka]

zadziwia więc w tym kontekście uwaga z Noelki, że Gaba potrzebowała stale kogoś
do kochania, więc gromadziła nawet psy i koty. Tja, ciekawe gdzie...

[dakota77]

Chyba na obrazku. A przeciez pomaganie zwierzakom w potrzebie, przygarnianie chocby tylko na czas wyleczenia, bardzo pasowaloby do osobowosci Gaby.

[yowah76]

A gdzie tam, duzy pies, a kto by go w tej rodzinie wychowal... z psem sie
pracuje a nie sie go ma...

[dakota77]

Na psa nie maja warunkow, dlatego proponowalam kanarka, rybki czy patyczaka:)

[uccello]

dakota77 napisała:
> Na psa nie maja warunkow, dlatego proponowalam kanarka, rybki czy patyczaka:)

No ,nie chcę ,żeby mnie zlinczowała jakaś Liga Ochrony Honoru Kanarka, ale z
takimi zwierzakami, nie pogadasz, oj nie, jeno jesteś ich łaziebnym.
Swoją drogą, wizja Ignacego , który stojąc nad terrarium kiwa się na piętach,
wyznacza rytm przemowy sekatym palcem, i z fascynacją połaczoną z odrazą
próguje wciągnąc patyczaka w krąg promieniowania kultury antycznej , jest
całkiem nęcąca.

[dakota77]

Z dziecmi nie bardzo chce im sie czasem rozmawiac, to mieliby gadac ze zwierzatkiem? jakos tego nie widze:)

[yowah76]

Zolw. GRECKI.

[yowah76]

Tzn. dla Ignaca. Gluchy jest, niczym sie nie przejmuje...

[uccello]

jottka napisała:
> a poza tym - ale wystarczyłoby, żeby np. nutria miała tajemniczego czarnego
> kocura, który by wskakiwał na parapet jej okna w chwilach nieoczekiwanych i
> pomagał jej sprecyzować myśli albo uczucia:) gaba powinna mieć jakieś duże,
> kudłate psisko (bez prawa wstępu do pokoju nutrii, gdzie bywałby w/w
tajemniczy don pedro), a ida szczura uratowanego z laboratorium:)

No ,zapewne tak, idąc tym tropem -Paulinka powinna mieć Yorka w markowej
torebce.
Przykłady , które podałaś ,to raczej sprawa------

[yowah76]

W tamtych czasach to Paulinka by miala moze pudelka, albo pekinczyka, a dzisiaj
chihuahua, jak Paris i cala reszta plastikowych kretynek.

[ginestra]

Zgadzam się, że pies (kosmaty) BARDZO by do Gaby pasował! Też mnie ten brak
zwierząt zawsze i nieodmiennie zadziwiał.

A jeszcze co do idealnych żon, to ja chociaż pałam __ogromną__ sympatią do Tosi
Kowalik __jako osoby__ i jako __kobiety__, to jako idealnej żony jej niestety
nie widzę. Zauważyłam podczas lektury Kłamczuchy, że jest wiele momentów, w
których ulega ona mężowi wbrew sobie. Jakoś niejasno czuje ona, że "to nie tak",
że chciałaby coś rozegrać inaczej, ale nawet sobie tego swojego sprzeciwu do
końca nie uświadamia, tylko jakby lekko się on zaznacza, ale ona nie ma na tyle
gruntu pod nogami, żeby się z tym skontaktować i wyrazić swoje zdanie, tylko ma
wpisany w siebie ten imperatyw podporządkowania się mężowi. A więc coś tam niby
wyraża, ale słabiutko i jakby z poczuciem winy, że się mu sprzeciwia. Jest to
pokazane w sytuacji kiedy Mamert chce karać dzieci biciem i jeszcze w paru
innych. Bardzo mi imponuje, że mimo krytyki męża trwa przy swoim zamiarze bycia
w trójce klasowej i go realizuje, ale właśnie sceny kiedy on ją krytykuje, a ona
tak jakoś słabiutko się broni czytam z ogromną przykrością, na granicy z
przeżywaniem prawdziwych katuszy (dobrze, że się w ogóle broni, ale to też nie
powinno tak być w małżeństwie, że jedno atakuje, a drugie się broni, tylko
powinien być jakiś immanentny wzajemny szacunek do siebie z obu stron i
wyrażenie krytyki nie powinno być z pozycji wyższości jednego nad drugim, tylko
jakiejś symetrycznej, pełnej szacunku). Mogą się kłócić, też z emocjami, bo to
ludzka rzecz, ale w jakiejś równości.

Może ja to odbieram zbyt ostro, ale naprawdę Tosia choć jest __bardzo__
pozytywną postacią, to taka jak ją znam z Kłamczuchy, nie może uchodzić za
idealną żonę, moim zdaniem, bo za bardzo pozwala na te nadużycia wobec siebie (a
to też wpływa na sferę macierzyństwa!). Pozwala nieświadomie zapewne, ale tak
czy owak pozwala. W dalszych powieściach nie ma zbyt wiele chyba wzmianek o
Tosi, tym bardziej świadczących o tym, że jest bardziej sobą, że nie boi się tak
bardzo Mamerta. Bardzo bym chciała, żeby jednak odważyła się bardziej siebie
cenić i wyrażać swoje zdanie, sprzeciwiać się czasem mężowi, być bardziej sobą.
Pozdrawiam!

[verdana]

A ja mam wrażenie, ze kobiety u MM w ogóle nie są zonami, tylko matkami.
Tosia "stawia" się mężowi w sprawie dotyczacej dziecka. małżeństwa rozmawiają
ze sobą tez głównie o dzieciach - jedyny wypadek "sam na sam" jaki sobie
przypominam, to imieniny Gaby.

[soova]

sza! może to osobiste doświadczenia pisarki?

[ginestra]

Zgadzam się z Verdaną i soovą. Mi też się wydaje, że Autorka ma z tym trudność.

Wprawdzie są też i pokazane sceny (np.u Bernarda i Anieli), w których małżeństwo
nie rozmawia tylko o dzieciach, ale jakoś widzimy to jako taki powierzchowny
kontakt, żartobliwy itp. lub są sceny domniemane (że niby Ida i Marek dużo
rozmawiają ze sobą po odsypianiu dyżurów), ale tych scen nie jesteśmy
bezpośrednimi świadkami i nie wiadomo właściwie jak te małżeństwa w Jeżycjadzie
rozmawiają i jaką mają tę własną, pozarodzicielską relację.

Niby też Mila i Ignacy prowadzą jakieś takie rozmowy o tym jak to się kochają,
ale to mi się zawsze kłóci z codziennością, która przebija z kart powieści, a w
której to Ignacy wcale tak za bardzo to Mili nie okazuje miłości, tj. nie pomaga
jej i właściwie to żyje w swoim świecie.

Osobiście mam w głowie aktualnie duże zamieszanie w sprawie związków i dlatego
być może surowo oceniam tych bohaterów. Chętnie bym jednak poczytała o tym jak
wygląda z bliska życie dobrego małżeństwa skoro w Jeżycjadzie wszystkie są
przedstawione jako dobre, tylko, że tak naprawdę to bliższych danych mamy bardzo
niewiele. A ja jestem tymi danymi żywo, wyznam, zainteresowana.
Pozdrawiam!

[lezbobimbo]

verdana napisała:
> jedyny wypadek "sam na sam" jaki sobie
> przypominam, to imieniny Gaby.

Z tym ze ich sam na sam zostalo urozmaicone przez pewna skromna i delikatna
osóbke trzecia, któraz to zapragnela opowiedziec im cale swoje zycie..

A Zaczkowie? Cos tam sobie gruchaja czy tylko swarza sie na temat makaroniku i
krnabrnej dziatwy?

Jest tez rendez-vous Ignaca & Mili - puszczaja sztuczne ognie.. A takze chodza
do Multiplexu z pop-cornem i lodami.