senseeko
22.06.09, 09:31
...I wcale nie MacDusia! W ogóle we śnie zapomniałam, że cos takiego jak MacDusia miało wyjść.
Ta miała w tytule Laurę pojawiła się jakoś tak nieśmiało, bez wcześniejszych zapowiedzi i dorwałam ją w bibliotece przypadkiem.
Śniło mi sie, że pisałam na forum zakładając wątek pt. Kto już czytał "Laur w chaszczach"? (To znaczy tytuł był trochę inny i ja ten inny podałam w tytule wątku, ale nie jestem w stanie go sobie przypomnieć.
Pisałam, że ksiazka jest bardzo "musierowiczowska" mocno turpistyczna w musierowiczowskim stylu i że mnie nie zachwyciła a mocno zniesmaczyła.
Samej ksiązki w tej chwili (po obudzeniu) nie pamiętam, pamiętam tylko scenę, która była powtórzona dwa razy w różnych kontekstach. Otóż dziewczyna zaszła w niechcianą ciąże a ojciec okazał się... no wiadomo - nie stanął na wysokości zadania. I biedna dziewczyna tuła się gdzieś po lesie (pięknym i słonecznym) płacząc gorzko i zastanawiając się co teraz. Bo sytuacja była taka, że to dziecko krzyżowało wszystkie plany.
I w pewnym momencie dochodzi do poronienia (w tymże lesie) dziecko rodzi się jeszcze niezdolne do życia, nie dałoby się mu pomóc nawet gdyby to się stało w szpitalu i nieszczęsna matka wymiotuje na owo dziecko, aby w ten sposób oddać mu ostatni hołd i wyraz swej miłości.
Po czym (o ile dobrze pamietam) przysypuje je ziemią i mchem i jakby nigdy nic wraca do normalnego życia z raną w sercu "ale bez bagażu".
Pamiętam że dyskutowałyśmy ostro na forum, że MM wybrała idiotyczny sposób by fabularnie usunąć dziecko, ktore nie pasowało do fabuły a jednocześnie ominąć możliwość aborcji. Po prostu dziecko sobie "odeszło". (Była to odpowiedź MM na zarzut, że kobieta z radością przyjmie każde dziecko by móc wypełnić sobie ramiona. A otóż chaka drogie forumowiczki, ta kobieta dziecka nei przyjęła i sobie poszlo)
No i te wymioty jako swoista forma musierowiczowskiego turpizmu były opisane w ksiazce ze szczegółami, barwnie i plastycznie :)
Taki to miałam sen.
