DOBRY POMYSŁ

[Gość: hey]

A może ktoś ma pieniądze i chciałby zainwestować w stację demontażu
samochodów.Świetny biznes,nie dosyć że właściciel pojazdu płaci za złomowanie
to jeszcze można zarobić na jego rozebraniu na części i sprzedaży
złomu,plastiku itp.
Polecam artykuł:

Poniedziałek, 13 październik 2003r.



Strona główna | Prawo | Komunikacja społeczna | Konferencje | Administracja
| Finansowanie | Instytucje naukowe

Katalog firm | Przetargi | Za granicą | Publikacje | Ciekawe strony www |
Urządzenia | Forum | Recykling | Polecamy




Serwis branżowy



Artykuł zamieszczony w ogólnopolskim miesięczniku




Organizacja i projektowanie stacji demontażu i recyklingu wyeksploatowanych
samochodów
Recykling samochodów jest procesem przetwarzania wyeksploatowanych pojazdów,
którego podstawowy cel polega na odzysku podzespołów, części zamiennych i
materiałów. Natomiast dążeniem nadrzędnym jest ochrona środowiska przed
szkodliwymi substancjami, zawartymi w samochodzie, oraz porzuconymi wrakami.
W rozumieniu ustawy w sprawie katalogu odpadów, wyeksploatowany pojazd
samochodowy stanowi odpad niebezpieczny Jest to odpad szczególny, ze względu
na skalę i powszechność jego występowania oraz ilości i różnorodności
materiałów tworzących samochód. Odpad, o którym mowa, jest uciążliwy dla
środowiska, ze względu na zawarte w nim substancje niebezpieczne, ale
równocześnie stanowi źródło cennych surowców wtórnych.

Obecnie w krajach Unii Europejskiej każdego roku ponad 10 mln samochodów jest
wycofywanych z eksploatacji, czyli powstaje ok. 10 mln ton odpadów
niebezpiecznych. Odpady te należy zebrać, odzyskać wartościowe materiały,
przetworzyć na surowce wtórne i poddać je recyklingowi. Wszystkie te
czynności powinny być wykonywane w sposób zapobiegający zanieczyszczeniu
środowiska.
Dostrzegając rangę problemu, Komisja Europejska zainicjowała program
strategii przetwarzania zużytych pojazdów w aspekcie maksymalnego odzysku i
recyklingu. W wyniku wieloletnich prac i konsultacji z krajami Unii, powstała
dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z 18 września 2000 r. w
sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji. W Polsce, w związku z planowanym
przystąpieniem do Unii Europejskiej, odbywa się przyspieszony proces
legislacyjny, dostosowywania naszego prawa do unijnych aktów prawnych, w tym
i do wymagań dyrektywy 2000/53/WE.

Działalność stacji demontażu zużytych samochodów

Głównym i zasadniczym ogniwem w procesie recyklingu zużytych samochodów jest
stacja demontażu. Stanowi ona pewnego rodzaju przedsiębiorstwo-instalację, w
której mają miejsce następujące operacje technologiczne:

dostawa i wyładunek zużytych pojazdów samochodowych,

magazynowanie przejściowe pojazdów,

usuwanie substancji niebezpiecznych, zawartych w samochodzie,

demontaż i segregacyjny odzysk materiałów,

oczyszczenie i przygotowanie materiałów do transportu,

przejściowe magazynowanie materiałów przeznaczonych do wykorzystania lub
unieszkodliwiania,

magazynowanie i sprzedaż części zamiennych.

Stacja demontażu musi ponadto wypełniać obowiązki nałożone ustawą Prawo o
ruchu drogowym, ustawą o odpadach i ustawą Prawo Ochrony Środowiska. W
związku z tym, stacja powinna zapewnić sprawne przyjmowanie wszystkich
samochodów wycofanych z eksploatacji, w celu ich złomowania, zgodnego z
wymaganiami ochrony środowiska i wystawiać świadectwo złomowania ich
właścicielom bądź innym osobom upoważnionym do przekazania samochodu. Ponadto
stacje, przyjmujące samochody do złomowania, powinny posiadać zezwolenie na
prowadzenie tej działalności, wydane przez wojewodę w oparciu o istniejące
przepisy prawne oraz inne zezwolenia i dokumenty określone przepisami.
Uprawnione przez wojewodę stacje, przyjmujące zużyte samochody do złomowania,
zobowiązane są również do prowadzenia ewidencji przyjmowanych samochodów,
wytworzonych z samochodów odpadów i ewidencji przekazania odpadów uprawnionym
odbiorcom, zgodnie z obowiązującymi przepisami.
W wyniku demontażu zużytych samochodów, powstają m.in. odpady niebezpieczne,
które mogą stanowić zagrożenie dla środowiska. Wiąże się to ze skażeniem
ziemi i wód gruntowych wyciekającymi płynami ze zużytych samochodów, metalami
ciężkimi i innymi stałymi substancjami. Zaliczyć do nich należy:
przepracowane oleje, płyny hamulcowe, chłodnicze, płyny ze spryskiwania szyb,
elektrolit z akumulatorów, paliwo, ołów z akumulatorów, wyłączniki rtęciowe,
metale z katalizatorów spalin oraz azbest z okładzin hamulcowych. Zagrożenie
stanowią również substancje gazowe, a zwłaszcza freon z instalacji
klimatyzacyjnych oraz gazy z instalacji napędowej. Zdarza się również, iż
wyeksploatowane pojazdy trafiają na dzikie wysypiska, zaśmiecając tym samym
środowisko. Ważnym problemem jest również nadmierna emisja hałasu, wywołana
działaniem urządzeń pneumatycznych i mechanicznych.
Redukcję tych zagrożeń osiągnąć można przez stosowanie odpowiednich rozwiązań
technicznych i technologicznych, zapewniających prowadzenie efektywnego
ekologicznie i ekonomicznie procesu recyklingu. Do najważniejszych rozwiązań
należą:

wykonanie zabezpieczeń przed negatywnym oddziaływaniem odpadów na środowisko,

wyposażenie stacji w specjalistyczne urządzenia i narzędzia,

wykonanie linii technologicznej demontażu, zapewniającej maksymalny odzysk
odpadów i podzespołów oraz minimalizację odpadów kierowanych na składowiska,

przygotowanie wytworzonych odpadów na surowce wtórne i organizacja rynku
odbiorców.

Uwzględniając wymienione powyżej obowiązki i aspekty ekologiczne, związane z
działalnością stacji demontażu, inwestycja ta powinna być projektowana i
realizowana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego i
przepisami ochrony środowiska.

Technologia procesu demontażu zużytych pojazdów samochodowych

Technologia wykonywania demontażu zużytych samochodów powinna być
zaprojektowana w sposób zapewniający opłacalność przedsięwzięcia. W tym celu
należy określić przepustowość stacji demontażu, wyposażenie w narzędzia i
urządzenia, zakres demontażu (,,głębokość”), a także porozumienie z
odbiorcami odpadów-surowców wtórnych, dotyczące wymagań i sposobu odbioru
materiałów.
Na opłacalność przedsięwzięcia mają wpływ przede wszystkim takie czynniki,
jak: pozyskanie samochodów do demontażu, koszt ich pozyskania oraz
zabezpieczenie ciągłości dostaw, koszt demontażu: robocizna, energia, środki
trwałe, opłaty za korzystanie ze środowiska i opłaty za unieszkodliwianie
odpadów, głębokość demontażu, przychód ze sprzedaży części zamiennych i
materiałów do dalszego przetwórstwa oraz koszty transportu złomu metalowego i
niemetalowego do hut lub młyna strzępiącego.
Pierwszym etapem w procesie demontażu jest usunięcie wszystkich substancji
niebezpiecznych, stwarzających zagrożenie pożarowe i wybuchowe oraz
zagrożenie dla środowiska. Należą do nich:

akumulatory i zbiorniki płynnego gazu,

poduszki powietrzne,

paliwa, przepracowane oleje i innego rodzaje płyny, zawarte w samochodach,

filtry olejowe,

elementy zawierające rtęć,

okładziny hamulcowe z azbestem,

urządzenia klimatyzacyjne zawierające związki freonowe jako czynnik
chłodniczy.

Dalszy demontaż zużytych samochodów powinien odbywać się w sposób
zapewniający prawidłową gospodarkę odpadami na terenie stacji. Dotyczy to:

minimalizacji ilości odpadów, uzyskanej przez wymontowanie ze zużytego
samochodu części i zespołów samochodowych, nadających się do ponownego użycia
bezpośrednio lub po dokonaniu ich regeneracji,

maksymalnego odzysku materiałów, uzyskanego na drodze selekcji i segregacji
wytworzonych odpadów ze zużytego samochodu,

prawidłowego unieszkodliwiania pozostałych odpadów, z wyłączeniem tych
odpadów, dla których nie istnieją ekonomicznie i ekologicznie uzasadnione
technologie recyklingu bądź odzysku en