Zmarł Zdzisław Ambroziak

[Gość: bore]

Szkoda człowieka.
Jedno z największych "Piór" Gazety
i wspaniały głos.
Niedobrze, że już Go nie ma.
Będzie mi brakowało Jego tekstów i komentarzy.

[Gość: Dark]

Był wspaniałym człowiekiem! Uwielbiałem czytać i słuchać jego komentarzy.
Serdeczne wyrazy współczucia dla Rodziny.

KONDOLENCJE DLA DANIELA

[anakinsky]

DROGI DANIELU,
PRZYJMIJ SZCZERE I GLEBOKIE WYRAZY WSPOLCZUCIA. TWOJ TATA BYL WSPANIALYM
CZLOWIEKIEM, WYBITNYM SPORTOWCEM - WZOREM DO NASLADOWANIA. BEDZIE NAM GO
BARDZO BRAKOWAC.
TRZYMAJ SIE I WYBACZ, ZE NIE MOGLEM BYC NA POGRZEBIE. JESLI MOZESZ TO ODEZWIJ
SIE.
TWOJ DAWNY KOLEGA,
PRZEMEK ZARON
SKRA WARSZAWA, VII L.O. IM. J. SLOWACKIEGO

[Gość: bombardier]

Tak dolaczam sie. Chociaz nie jestem kolega Daniela ani zadnym znajomym tak
samo jak wielu internautow tutaj, ktorzy byli czytelnikami Jego artykulow i
widzami transmisji, ktore On prowadzil bardzo wspolczuje Danielowi i calej
rodzinie. W takich chwilach trudno o jakies sensowne slowa. Coz - trzymajcie
sie!!!

[Gość: lik-lak]

['] ['] [']

[Gość: kocham siatkę]

Czytam teraz tyle ciepłych słów o Panu Zdzisławie,
Czy to naprawdę tak być musi,że doceniamy ludzi kiedy ich zabraknie ?
Nie bez przyczyny przywołalem na wierzch dyskusję po artykule "Pocałunek
śmierci...", chciałbym abyśmy jeszce raz tam zajrzeli i w tej smutnej chwili
zastanowili się trochę nad sobą, Czy stać na odrobine refleksji?
To właśnie zdolność do refleksji, umiejetność spojrzenia z boku, spokój i umiar
cechowały wypowiedzi Ambrożego, nie wszyscy potrafili to docenić, szczególnie
na tym forum. Ludzie nauczmy się czegoś. Ja również wolałem GO czytać, niż
słuchać, ale któż nie jest bez wad ?!
Mam jak najmilsze wspomnienia z mojej najdalszej młodości kiedy pierwszy raz
oglądałem prawdziwą siatkę na hali AWF-u w wykonaniu Wagnera, Ambroziaka,
Jasiukiewicza, Skorka ..... PO-ZDRA-WIAM.

[Gość: Janek]

Zachwycałem się Jego relacjami z turniejów tenisowych. Dzięki Niemu
zrozumiałem dlaczego tenis fascynował i fascynuje tak wielu ludzi. Nie
wiedziałem, że Zdzisław Ambroziak był ciężko chory. Teraz rozumiem dlaczego
dawniej Jego relacje i felietony dotyczące siatkówki były pogodne i
optymistyczne, a w ostatnim roku stały się trochę ponure.

[Gość: ManiuS]

Szczere wyrazy wspolczucia. Czlowiek czasami narzekal, ale milo sie sluchalo.
Teraz bedzie brakowalo tej atmosfery podczas ogladania meczy... Wielka strata...

Erudyta i mistrz slowa

[Gość: bombardier]

Nie mialem przez ostatnie dni dostepu do internetu wiec dopiero teraz moge
napisac kilka slow. Chyba podobnie jak bardzo wiele osob wiadomosc o smierci
Pana Zdzislawa zszokowala mnie i bardzo zasmucila. Na odchodzenie takich ludzi
zawsze jest za wczesnie. Nie znalem Go prywatnie ale z postawy jaka zajmowal w
wielu sprawach, z komentarzy, artykulow, glosu mozna bylo wnioskowac ze byl,
mowiac najbardziej lapidarnie - porzadnym czlowiekiem. Czlowiekiem holdujacym
okreslonym wartosciom, zasadom, czlowiekiem o glebokiej etyce zarowno w zyciu
codziennym jak i tym sportowym, ktore bylo Jego pasja. I juz samo to wystarczy
zeby wielce sie smucic iz takiego czlowieka nie ma juz miedzy nami.
Ale oczywiscie jest jeszcze ta druga strona, od ktorej znalo Go tak wiele osob,
czytelnikow, widzow...
Jestem humanista i mam wyczulone oko na to co czytam i ucho na to czego
slucham. Nawet w GW, w ktorej poziom felietonow, komentarzy etc jest naprawde
wysoki, to co pisał Pan Zdzislaw wyroznialo sie swoim odrebnym stylem i tchnelo
duchem piszacego. Ale jego klasa szczegolnie uwidaczniala sie, kiedy mial przed
soba mikrofon i komentowal sportowe wydarzenia tenisowe i siatkarskie dla
telewizji. To byl prawdziwy spektakl, ale w swoim mistrzostwie spektakl tak
skonstruowany ze nie wysuwal sie ani na milimetr przed to co mial dopelniac -
przed komentowane wydarzenie, ktore dzieki komentarzowi Pana Zdzislawa
nabieralo wiekszej soczystosci, barwnosci, jaskrawosci i wielkiego napiecia.
Jego komentarze to byly prawdziwe lekcje erudycji, operowania slowem, tworzenia
nastroju tym slowem, lekcje panowania nad slowem w sposob niemal perfekcyjny.
Oczywiscie Jego sposob prowadzenia relacji mogl miec przeciwnikow, ale dla
kazdego kto jest prawdziwym kibicem dla ktorego sportowe wydarzenie jest swego
rodzaju katharsis siatkarskie mecze czy tenisowe spotkania komentowane przez
Niego to bylo wlasnie to. Uwielbialem te wydluzenia, zawieszenia glosu,
operowanie monosylabami, niekonczace sie epitety opisujace mikrozdarzenia na
placu gry z mocnymi momentami, kiedy trzeba bylo cos szczegolnie mocno
podkreslic. NIE-DO-WIA-RY ze juz tego nie uslysze. Naprawde szczere wyrazy
wspolczucia dla calej rodziny. Jestem z Panstwem choc w takim wymiarze w jakim
byc moge poprzez to publiczne internetowe forum...