Smoleńsk

[Gość: ewa77]

A drzewa wciąż rosną/a trawa zielona/odkryła nagie/ramiona
A słońce z prześwitów/wśród liści spoziera/„jutro” łzy "wczoraj”
ociera
A „dziś” nie dowierza/że słońce wciąż świeci/że niebo nie płacze
deszczem
co „jutro” przyniesie/gdy w „dzisiaj” się zmieni/czy da nam się przeżyć raz
jeszcze…

Szczere wyrazy współczucia z powodu bólu, który ukoić może tylko czas... i z
powodu ran w sercu, które nigdy nie przestaną krwawić...