GIWI nie toleruj takich wątków!

[leszek.sopot]

Jest bardzo niestosowne (delikatnie to nazywając), że jakiś gość o nicku
nowy.oszołom.z.r.maryja zwraca się do pozostałych gości portalu "bydlaki".
Takiego chamstwa nie można tolerować.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28&w=14787185&t=1092080993585

poczytaj sobie wpisy Chali wybiórczy wrażliwcze!

[nowy.oszolom.z.r.maryja]

Dostrzegasz dzrazgę w oku bliźniego swego a belski we własnym nie widzisz?

a tyś wrażliwy inaczej?

[leszek.sopot]

Ty masz chyba belkę, a jak ci post jakiegoś chali się nie podoba to go sobie
tak nazywaj jak uważasz. Ja postów chali nie czytam, zresztą twoje też staram
się omijać, ale jak juz używasz słów obraźliwych w tytule wątku to niestety
muszę to przeczytać.
A pisząc bydlaki - skierowałeś te słowa do wszystkich.

[Gość: chilum]

> Dostrzegasz dzrazgę w oku bliźniego swego a belski we własnym nie widzisz?

Pozwolę się odezwać.
User LS jest jednym z najkulturajniejszych i poukładanych na FK.
Nie spotkałem się nigdy z "belką" w jego oku.
Natomiast NOZRM mógłby postawic ze swoich "belek" wieś,dużą wieś.

greetz goes to LS

--

"Talk is cheap "

[Gość: wojtek]

Spokojnie Leszku. Oszołom w pośpiechu zacytował część kolędy: "bydlęta klękają"

[Gość: wartburg]

Przyłączam się do apelu. Czynię to z tym większym przekonaniem, że kultura
polemiczna cytowanego autora wątku jest żałosna. Na poziomie bazgrołów w
publicznej toalecie.

Takie kloaczne wątki i tacy autorzy psują portal i powinni być traktowani z
większą stamowczością.

[giwi]

Nie toleruję. Usunęłam.

Dziękujemy :)[n/t]

[warka_strong]

nie poddam sie!

[nowy.oszolom.z.r.maryja]

[warka_strong]

Nie wyjaśniłeś jednego: czy śmiać się, czy też płakać z powodu tej "deklaraacji"?

[nowy.oszolom.z.r.maryja]

sa moze byś łaskawa pani wzięła się za gościa który sie pode mnie podszywa co?
jestes obiektywna jak sędzia kalosz... bluzgi na Hebretra to ty tolerujesz ale
jak ja nazwę po imięniu tych co bluzgali na ks Jankowskiego to żeś to wywaliła!!

[giwi]

A kto się pod Ciebie podszywa? Proszę o link.

oto poszywacz: oszolo.z.r.maryia

[nowy.oszolom.z.r.maryja]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28&w=14788626
-w słowie Maryja zamiast y jest i !

[warka_strong]

nowy.oszolom.z.r.maryja napisał:

> sa moze byś łaskawa pani wzięła się za gościa który sie pode mnie podszywa co?
>
> jestes obiektywna jak sędzia kalosz... bluzgi na Hebretra to ty tolerujesz ale
> jak ja nazwę po imięniu tych co bluzgali na ks Jankowskiego to żeś to wywaliła!
> !
==
Jakie masz prawo do zwracania się w ten sposób do kogoś, kto wykazuje nadmiar
tolerancji wobec wielu obrażających wypowiedzi, które publikujesz na tym forum?

Sam fakt, iż giwi okazuje tak wiele wyrozumiałościw stosunku do nadmiernie
ekspresywnego wyrażania negatywnych opinii o innych userach, odbiera Ci prawo do
wysuwania tego typu pretensji. Nazywanie zaś giwi "sędziąkaloszem" dowodzi
wyłącznie jednego. Tego, że nie posiadłeś umniejętności dyskusji. Zwłaszcza
wtedy, gdy jej przebieg jest niekorzystny dla Ciebie.

[leszek.sopot]

Dziękuję, bo przecież to samo co chciał powiedzieć mógł napisać inaczej. Każdy
ma prawo do pisania swoich poglądów, ale emocje niech wyładowuje prywatnie a
nie w miejscu publicznym jakim jest forum.

[giwi]

Oczywiście. Czasami dobrze jest ekspresję nieco wytłumic.

[yossarian18]

Jak mnie jakiś s...syn nazwał klerykalnym bydlakiem to nie usunęłaś!
Typowy przejaw wybiórczej moralności, zupełnie tak jak wasze hasło "Niezależnie
od pogody mamy swoje zdanie", wystarczy zamienić jedno słowo i będzie
tak "Niezależnie od prawdy mamy swoje zdanie"-wypisz, wymaluj cała "Gaduła
Wyrodna"!

[giwi]

Widocznie przeoczyłam. Wiesz co to znaczy przeczytac wszystkie posty z całej
doby? :-) Proszę o link tu albo mailem.

[nowy.oszolom.z.r.maryja]

giwi napisała:

> Widocznie przeoczyłam. Wiesz co to znaczy przeczytac wszystkie posty z całej
> doby? :-) Proszę o link tu albo mailem.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28&w=14788626
-poznasz go po tymże słowo maryja pisze przez i...

[giwi]

OK, dzięki, ale to było pytanie do Yossariana.

[yossarian18]

Jakby mi płacili to bym wiedział i bym czytał całą dobę:)
Jak mi się będzie chciało szukać to ci zarzucę.
I kiedy usuniesz w końcu plugastwo o Herbercie?
Wolisz łapówkę gotówką czy może przelewem:)

[giwi]

Naprawdę byś zapłacił? Bierzesz odpowiedzialnośc za swoje słowa? Może się
zastanowię... Ale wiesz jak sie kończy nie dotrzymanie obietnicy finansowej? :-)

[nowy.oszolom.z.r.maryja]

mnie co prawda na łąpówki nie stać ale liczę na to że odpowiedni potraktujesz
tego co sie pode mnie podszywa a przy okazji daj znać białostockiemu adminowi
bo on w ogóle nie reaguje na skargi..tam podszywactwo kwitnie w najlepsze i
wypisuje sie wylgaryzmy bez wykropkowań i nikt na to nie reaguje

[giwi]

Forami miejskimi zajmują sie redakcje lokalne. Napisz skargę na
[e-mail]

[yossarian18]

Nie jestem producentem filmu, w którym pokazano prawdę, że to jednak Niemcy a
nie Polacy mordowali Żydów podczas II wojny światowej, więc nawet jak gdyby
sprawa się wydała to wielkiej afery nie będzie.
Podaj numer konta i kwotę, ale najpierw przeprowadzimy negocjacje:)

[giwi]

Przepraszam, ale w związku z czym piszesz o wojnie? Wydawało mi się, że
rozmawiamy o wątku Herberta i o łapówce. :-)))

[yossarian18]

W związku z prawdą historyczną przedstawioną w filmie "Pianista", którego
producentem był Lew Rywin i w związku z którym wybuchła tzw. "afera Rywina".
Jednak wracając do Herberta, cena wywoławcza...

[giwi]

Afera nie wybuchła w związku z filmem.

[yossarian18]

Taką tezę jak tu przedstawiłem sformułował kiedyś red. Michalkiewicz, tylko
żeby takie rzeczy wiedzieć trzeba czytać coś więcej niż Wybiórczą:(
Michalkiewicz jest może trochę zgrywus, ale ma często ma rację i umie wychwycić
tzw. paradoksy, a Michnik to osobowość skomplikowana i bardzo czuła na punkcie
honoru. Uważam, że prawda pokazana w "Pianiście"(Michnik ma na temat prawdy
własne zdanie, vide hasło Wybiórczej po korekcie) miała znaczący wpływ na
ujawnienie całej afery przez Michnika. Pytanie: jak znaczący?

[yossarian18]

To jak będzie z tą łapówą, prosiłem o cenę wywoławczą:)

[giwi]

Wywoławczą? Przecież proponowałes w któryms wątku 17.5 miliona. :-)

[yossarian18]

To był złośliwy żart, a ja czasem takie żarty lubię, jak pewnie zdążyłaś
zauważyć przeglądając przez nie całą dobę posty z całej doby:)
To ile?

[giwi]

Ja tez żartowałam z usuwaniem. :-)

[yossarian18]

Oj, ale ja takich żartów nie lubię:(
Ponawiam pytanie: Ile???

[Gość: giwi]

Jak od ksiedza, to co laska ... hehe! A na powaznie to 8 klockow i motocykl!

Dla rozładowania nastroju - test wrażliwości

[leszek.sopot]

Klasycy też bywaja niecenzuralni (ale im uchdzi), szczególnie jeden taki co
pisywał komedyje...

Baśń o trzech braciach i królewnie

Mrok wieczorny, - babcia siwa
przy kominku głową kiwa.
Nos jak haczyk, - okulary,
Coś tam mruczy babsztyl stary.
Snuje bajdy niestworzone,
O królewnie Pizdolonie,
O trzech braciach jak niewielu,
O matuli ich z burdelu,
Opowiada stare dzieje...
A na dworze wicher wieje.

Siądźcie społem panny, smyki,
Młodojebce, stare pryki
I nadstawcie dobrze uszy!
Choć na polu śnieżek prószy.
W domu ciepło i wygodnie...
Zostaw pan w spokoju spodnie!
Bo zawołam zaraz Mamy!...
Sza! Uwaga! Zaczynamy!

Za morzami, za rzekami,
Za lasami, za górami,
Żył przed bardzo wielu laty,
Król potężny i bogaty,
Dobrotliwy, szczodrobliwy,
Ale bardzo nieszczęśliwy,
Ciągle smutny i zmartwiony
Z winy córki Pizdolony,
Co choć bardzo piękna, miła,
Lecz... nadmiernie się kurwiła.

A dawała bez wyboru
I rycerzom, panom dworu,
I kucharzom, i kuchcikom,
Giermkom, ciurom, pisarczykom,
Na leżąco, na stojaka,
W dupę, w cycki i na raka.
Czy na dworze, czy w salonie,
Czy w klozecie, czy na tronie,
W każdej chwili, w każdym czasie
Wciąż myślała o kutasie.

Próżno mówił jej król stary,
Że we wszystkim trzeba miary,
Nie wypada bowiem pannie
Dawać dupy bezustannie.

Na nic się to wszystko zdało,
Wciąż jej chuja było mało
I na całym króla dworze
Nikt chędożyć już nie może.
Wszyscy byli rozjebani.
Nawet księżą kapelani.
Raz ją tak swędziała dupa.
Że zgwałciła aż biskupa,
A gdy ten ją zdupczył marnie
- Poszła dawać pod latarnię.

Aż do tego doszło wreszcie,
że z burdelów wszystkich w mieście
Od kurewskiej całej nacji
Przyszły kurwy w delegacji.
Ta najbardziej rozjebana,
Padłszy przed nim na kolana,
Z trudem tłumiąc rzewne łkanie
Rzekła: "Królu nasz i Panie!
Ty panując od lat wielu
Ojcem byłeś dla burdelu.
Burdelowy cech upada
Kurwom grozi dziś zagłada!
Upadają obyczaje!
Twoja córka dupy daje!
Na ulicy bez pieniędzy,
Przez co wpycha nas do nędzy.
Nikt nas dziś już nie pierdoli,
Bo darmochę każdy woli!
A więc najjaśniejszy panie,
Sprawiedliwość niech się stanie!"

Król na łzy kurewskie czuły,
Kazał dać ze swej szkatuły
Każdej kurwie po dukacie...
Po czym zamknął się w komnacie
W nocy zaś przywołał swego
Astrologa nadwornego,
By ten patrząc w gwiezdne szlaki
Znalazł wreszcie sposób jaki,
By królewnę można było
Dobrowolnie, czy też siłą
Wrócić znów do cnoty granic,
A gdy to się nie zda na nic,
Niech przynajmniej w swojej sferze
Obłapników sobie bierze...

Więc astrolog wziąwszy lupę,
Zajrzał raz królewnie w dupę,
Dwakroć cyrklem pizdę zmierzył,
Po czym zamknął się w swej wieży.
Tak był w pracy pogrążony,
Taki przy tym roztargniony,
że szukając prawdy na niebie
W roztargnieniu srał pod siebie.
Kręcił, wiercił teleskopem,
Wreszcie wrócił z horoskopem
I rzekł: "Smutną wieść, niestety
objawiły mi planety,
Że królewny nic nie wstrzyma.
Na jej szał lekarstwa ni ma!
Chyba, że się znajdzie jaki,
Tęgi jebak nad jebaki,
Który ją tak zerżnie pięknie,
Że królewnie picza pęknie!
Żywym ogniem się zapali,
Na kawałki się rozwali.
Wtedy będzie pizdolona
Z czaru swego wyzwolona!
I znów stanie się prawiczką
Z malusieńską, ciasną piczką."

Król, choć płakał ze zmartwienia,
Zamknął córkę do więzienia,
By się więcej nie puszczała.
Tam codziennie dostawała,
Prócz świetnego utrzymania,
Tysiąc świec do brandzlowania,
Wazeliny beczkę całą...
Lecz jej tego było mało.
Ciągle płacze, ciągle krzyczy:
To za mało dla mej piczy!

Wszystkim było ogłoszone
Że kto zbawi Pizdolonę
Ten dostanie ją za żonę
I podzieli się królestwem
by raz skończyć z tym kurestwem...

Więc zjeżdżają się jebacze,
Czarodzieje, zaklinacze,
I rycerze, królewicze,
By królewnie zerżnąć piczę!
Każdy swoich sił próbuje,
Lecz choć tęgie mieli chuje
Na nic się to wszystko zdało,
Bo królewnie wciąż za mało.

Król gdy widział co się dzieje
Stracił całkiem już nadzieję,
Płakał, martwił się dzień cały
Aż mu jaja posiwiały
Bo już siwy był na głowie.

...A tymczasem heroldowie
Wieści dziwne rozgłaszali
Coraz dalej, dalej, dalej...
Aż dotarły hen daleko,
Gdzie za siódmą górą, rzeką,
Stała sobie mała chatka,
W niej mieszkała stara matka
Wraz z synami swymi trzema,
Którym równych w świecie nie ma.

Każdy dzielny, tęgi, zwinny,
ale każdy z nich był inny
I w tym nie ma nic dziwnego:
Każdy z ojca był innego,
Bo w młodości swojej czasie
Matka strasznie puszczała się.
Była stróżką przy burdelu
I kochanków miała wielu.

Syn najstarszy miał chuj długi
I gruby na kształt maczugi,
A po bokach jego były
jak postronki - grube żyły,
Jakieś sęki, jakieś guzy -
Jaja miał jak dwa arbuzy!
A że ciągle mu bez mała
ta ogromna pyta stała,
Chujogromem go nazwano.

Pizdoliza nosił miano
Syn następny, bo lizanie
Stawiał wyżej nad jebanie,
I nie było mistrza w świecie,
Co by sprostał mu w minecie.

Cieszą matkę takie dzieci,
Lecz niestety - smuci trzeci,
Który rodu był zakałą,
Bo miał kuśkę całkiem małą,
A cieniutką na kształt glizdy
I nie palił się do pizdy.
Dobrze, gdy z matczynej woli
Raz na miesiąc popierdoli.
A że mało tak obłapia,
Bracia mieli go za gapia.
No i matka nawet czasem
Nazywała go Głuptasem.

Tak im słodko życie idzie,
Ani w zbytku, ani w biedzie.
Starsze bowiem dwa chłopaki
Zarabiali w sposób taki,
że pobożne, starsze panie
Brały ich na utrzymanie.
A i matka, chociaż stara,
Też dawała za talara.
Tylko trzeci syn - wyskrobek
Wypinał się na zarobek.
Że nie udał się niewiastom,
Dawał dupy pederastom
I ku wielkiej matki złości
Nie brał nic od swoich gości...

Tak im się więc dobrze żyło,
I wygodnie, dobrze, miło.
Aż dotarła i w ich strony
Wieść o losie Pizdolony.
Na zarobek więc łakoma
woła matka Chujogroma
I tak rzecze: "Ty, mój synu
Idź! Dokonaj tego czynu!
Gdy spierdolisz Pizdolonę
To dostaniesz ją za żonę.
Pół królestwa twoim będzie!
Tak królewskie brzmi orędzie."

Syn usłuchał rady matki.
Zaraz włożył czyste gatki.
Wymył chuja - i bez zwłoki
Raźno ruszył w świat szeroki...
A gdy przybył do stolicy,
Zaraz poszedł do ciemnicy
Gdzie się świecą, rozkraczona,
brandzlowała Pizdolona.

Pyta dębem mu stanęła,
Więc się ostro wziął do dzieła
I za pierwszym sztosem leci
Błyskawicznie drugi, trzeci,
Czwarty, piąty - aż nareszcie
Wyrżnął sztosów tysiąc dwieście
I utracił siłę całą -
Lecz królewnie wciąż za mało!
Tak był potem osłabiony,
Że zleźć nie mógł z Pizdolony,
Aż musiały dworskie ciury
Ściągnąć go za dupę z dziury,
I zanieśli omdlałego,
Do szpitala zamkowego.

A królewna ciągle krzyczy,
Że to mało dla jej piczy!

Prędko, prędko baśń się baje,
Nie tak prędko kutas staje,
Baśń się baje, czas ucieka,
Chujogroma matka czeka,
W końcu martwić się zaczyna -
Że nie widać skurwysyna...

Aż ją doszły straszne wieści...
Powstrzymując łzy boleści,
Pizdoliza do się wzywa
I w te słowa się odzywa:
- "Bratu, rzecz to nie do wiary,
Nie powiodły się zamiary.
Kutas zmarniał mu, niestety -
Idź więc ty, spróbuj minety!"

I Pizdoliz wnet bez zwłoki,
Ruszył prędko w świat szeroki.
W końcu zaszedł do stolicy.
Tam się udał do ciemnicy,
Gdzie się świecą, rozkraczona,
Brandzlowała Pizdolona.

Zaraz ją za piczę łapie
I minetę tęgo chlapie
Język jego na kształt węża
To się spręża, to rozpręża,
To się wije jak sprężyna,
W pizdę wwiercać się zaczyna,
To po wierzchu, to od środka.
Kręci na kształt kołowrotka,
To się zwija znów jak fryga,
że gdy patrzeć - w oczach miga.
Doba tak za dobą mija,
On jęzorem wciąż wywija.
Lecz z nim także to się stało
Że utracił siłę całą.
Więc i jego dworskie ciury
ściągnęły za dupę z dziury,
I wyniosły omdlałego,
Do szpitala zamkowego.
A królewna ciągle krzyczy,
Że to mało dla jej piczy!

Prędko, prędko baśń się baje,
Nie tak prędko kutas staje,
Baśń się baje, czas ucieka,
Pizdoliza matka czeka,
I już martwić się zaczyna -
Bo nie widać skurwysyna...

W końcu

dokończenie

[leszek.sopot]

Dokończenie bajki

"Baśń o trzech braciach i królewnie" cd.

W końcu widząc, że nie wraca
Myśli: "Na nic moja praca...
Biedna dola jest matczyna.
Oto już drugiego syna
Losy wzięły mi zdradziecko!
Jedno mi zostało dziecko,
I do tego całkiem głupie".

...Głuptas miał to wszystko w dupie.
Raz spokojnie po jedzeniu
Chciał pochrapać sobie w cieniu.
Coś mu jednak spać nie daje,
Coś go ciągle gryzie w jaje.
Więc się prędko zrywa z trawy,
W portki patrzy się ciekawy
A tu się po jajach szwenda
Niby chrabąszcz - wielka menda!

Głuptas już rozpinał gacie,
By ją zgubić w sublimacie,
Gdy wtem menda nieszczęśliwa
Ludzkim głosem się odzywa:
"Nie zabijaj chłopcze luby!
Czemu pragniesz mojej zguby?
Menda też stworzenie boże,
Że inaczej żyć nie może
I że czasem w jajo utnie -
Nie gubże jej tak okrutnie!"
Głuptas to serca bierze,
Myśli sobie: "Biedne zwierzę,
Że mnie utniesz, cóż to złego?
Przecież nie zjesz mnie całego...
A pocierpieć czasem mogę
Idź więc dalej w swoją drogę!"

A tu nagle menda znika
I zmienia się w czarownika,
Czarownika - czarodzieja,
I do swego dobrodzieja,
Co się w strachu z miejsca zrywa,
W takie słowa się odzywa:
- "Że litości miałeś względy
Dla bezbronnej, słabej mendy
I żeś jej darował życie -
Wynagrodzę cię sowicie.
Dam ja ci wskazówki pewne
jak spierdolić masz królewnę.
Sił twych mało tu potrzeba
Jest kondona - samojeba,
Który ma tę dziwną siłę,
Że gdy włożysz na swą żyłę
I rozkażesz - on za ciebie
sztos za sztosem ciągle jebie
Czarodziejską mocą cudną!
Ale zdobyć go jest trudno...
Dupa strzeże go zaklęta,
Na przechodniów wciąż wypięta,
Z której mocą złego ducha
Ustawicznie ogień bucha.
I czy z bliska, czy z daleka,
Żarem swoim wszystko spieka.
I w tym mocnym, wielkim żarze
Dupa się całować każe,
Lecz gdy powiesz do niej słowa:
- "Niech się ogień w dupie schowa!
Sama się pocałuj właśnie!"
- Wtedy ogień w dupie zgaśnie.
I powoli, z dobrej woli,
Kondon zabrać ci pozwoli.
Za twą dobroć ja ci mogę
Do tej dupy wskazać drogę.
Weź ten kłębek z sobą razem,
On ci będzie drogowskazem!
Rzuć na ziemię i idź wszędzie,
Gdzie się kłębek toczyć będzie.
Lecz pamiętaj zawsze święcie
Czarodziejskie to zaklęcie!"

Tu czarownik, niby mara,
Zniknł i rozwiał się jak para.
Głuptas wstaje ucieszony,
Bierze kłębek, rozbawiony,
I nie mówiąc nic nikomu
Po kryjomu znika z domu.

Prędko, prędko baśń się baje,
Nie tak prędko kutas staje.
Głuptas idzie, nie ustaje,
Coraz nowe mija kraje.
Gdy stu granic minął słupy
Zaszedł wreszcie aż do dupy,
Z której ogień wieczny tryska.
A podszedłszy do niej z bliska,
Rozżarzonej nad pojęcie,
Czarodziejskie swe zaklęcie
Głuptas z całej siły wrzaśnie:
"Sama się pocałuj właśnie!..."
Wtedy dupa zawstydzona,
Puściła go do kondona.

Więc z kondonem, ucieszony,
Pędzi wnet do Pizdolony.
A gdy przybył do stolicy,
Zaraz poszedł do ciemnicy,
Gdzie się świecą, rozkraczona,
Brandzlowała Pizdolona.

Wkłada kondon na kutasa
I... O dziwo! U głuptasa
Chuj, co zawsze był jak z ciasta,
Na olbrzyma się rozrasta!
Na sto chujów się rozdziela
Każdy gruby, jak ta bela,
Każdy twardy, jak ze stali,
Każdy długi na sto cali!
Wszystkie chuje z całej siły
Na królewnę się rzuciły,
Każdy się jej w piczę wwierca,
Każdy końcem sięga serca,
Każdy jej się w piczy grzebie,
Każdy jebie, jebie, jebie...
Głuptas leży bez wysiłku,
Czasem klepnie ją po tyłku
Czasem w cycki pocałuje,
A samojeb piczę pruje.
Aż królewna Pizdolona
Zchędożona, spierdolona,
Ze zmęczenia ledwo żywa,
Krzyczy: - Cipa się rozrywa!

Takie przy tym tarcie było,
Aż się w piczy zapaliło.
By ugasić pożar ciała,
Straż zamkowa przyjechała
Z toporami, z bosakami,
Sikawkami i kubłami,
Słowem - z całym inwentarzem
Używanym przy pożarze.
I po długiej, ciężkiej pracy
Ugasili ją strażacy.

Tak została Pizdolona
Z czaru swego wybawiona,
I znów stała się prawiczką
Z malusieńką, ciasną piczką.
Głuptas dostał zaś w podziękę
Pół królestwa i jej rękę.

Król był taki ucieszony,
Ze zbawienia Pizdolony,
Że pomimo swej starości
Kapucyna rżnął z radości,
Tak się znowu poczuł młody
Potem zaś wyprawił gody
Głuptasowi z Pizdoloną -
Mnie na gody zaproszono.
Więc jak mówię, też tam byłam.
Jadłam, piłam, pierdoliłam,
Bawiłam się z nimi społem,
Aż zasnęłam gdzieś pod stołem...

Tu bajka dobiega końca
Już za oknem patrzeć słońca
Przy kominku babcia siwa
Coś mamrocze, głową kiwa
Dając dziatwie pouczenia
O rozkoszach chędożenia.


Których i Wam czytelnicy
Autor tej powiastki życzy!



Aleksander Fredro

Brawo! Po prostu cudownie!!!

[yossarian18]

Przykład koszernej i udeckiej moralności, jak na dłoni. Najpierw strofuję kogoś
za użycie zwrotu "bydlak" a sam cytuję obsceniczne bajkę, w której aż roi się
od bluzgów, na dodatek przypisuję jej autorstwo zacnemu rymopisowi.

[Gość: oo]

"zacny rymopis" pisywał wiele podobnych rymów

[leszek.sopot]

yossarian18 napisał:

> Przykład koszernej i udeckiej moralności, jak na dłoni. Najpierw strofuję
kogoś za użycie zwrotu "bydlak" a sam cytuję obsceniczne bajkę, w której aż roi
się od bluzgów, na dodatek przypisuję jej autorstwo zacnemu rymopisowi.

Kolego, to autentyk. Fredro napisał całą masę obscenicznych fraszek...
W tym wierszydle fredrowskim użytych jest nadmiar słów obscenicznych,
przyznaję, ale nie są one skierowane w kierunku żadnego użytkownika forum.
Nie będę jednak miał nic przeciwko temu, że nasz klasyk nie nadaje się tu na
forum.

[yossarian18]

Mniejsza z tym kto to napisał, już kiedyś słyszałem radiową wersję tego
utworku. Ale powiedz sam jak to wygląda, najpierw ganisz Oszołoma za
używanie "niecenzuralnych" słów a potem w ramach "poprawności politycznej"
cytujesz wierszydło w którym aż się roi od takich słów. Coś tu chyba nie pasuje?

[leszek.sopot]

Nie nazwałem oszołoma bydlakiem, tak jak on mnie

[yossarian18]

"Dostrzegasz dzrazgę w oku bliźniego swego a belski we własnym nie widzisz"?
Nowy Oszołom Z Radia Maryja do Leszek.Sopot
Nic dodać, nic ująć.
Może Oszołom trochę przesadził w swoim klerykalnym zapale, ale skoro go
strofujesz to sam powinnieneś dawać jaki taki przykład innym.

Czy Fredro nazwał cię bydlakiem?

[leszek.sopot]

Wskaż jakiś mój post, w którym użyłem pod czyimś adresem obraźliwych słów.
Dlaczego uważasz, że cytowanie klasyków jest niestosowne? Sam nazwałeś Fredrę
zacnym rymopisem. Może jeszcze coś chcesz poczytać z twórczości Fredry? Na
przykład to (długie, może się nie zmieścić):
[są 4 pieśni, jeśli chcesz mogę wkleić jeszcze 3 pozostałe, a także na deser
fredrowską wersję XIII Księgi Pana Tadeusza "Kochajmy się"]
Aleksander Fredro "Sztuka Obłapiania"
Pieśń I
Śpiewaj o Muzo, jakiemi przymioty
Można jebura zyskać wieniec złoty!
Śpiewaj rozkosznie pełna ognia Feba!
Niech pozna Naród, jak jebać potrzeba!
Wiem ja to wprawdzie, że nie jesteś rada,
Gdy ci o huju rozprawa wypada.
Lecz nie bądź tego-ć Panieneczko gładka,
Abyś czasami nie wypięła zadka
Na łechtające prośby Apollina,
Pana Niebianów, cnego skurwysyna;
Lub rozczulona jego wdzięcznem pieniem
Nie nagrodziła palca poruszeniem.
Różne są gusta to nikt nie zaprzeczy,
Wiem o tem.. Ale wróćmy się do rzeczy.

Ach śpiewaj Muzo! Jeszcze cię powtornie
Proszę i wzywam i błagam pokornie.
No... i cóż? Milczysz i odwracasz oczy?
Wzgardzasz haniebnie mój zapał ochoczy?
Jebał-że cię pies, moja Panno droga!
Bez ciebie znajdę, gdzie Parnasu droga!
Kpię z twej pomocy, gniewu się nie boję,
śpiewać potrafię i już lutnię stroję!
Głoszę więc sztukę, której liczne światy
Ciągle hołdują niepomnemi laty,
Sztukę jebania, z której to użycia
Tryska zdrój czysty rozkoszy i życia.
Próżno w niej, próżno, Młodzieńcze zuchwały,
Dostąpić zechcesz pierszeństwa i chwały.
Kiedy twa pyta palcami wytarta,
By się wyprężyć, musi być podparta,
A jajca zwiędłe, co ci długo wiszą,
Często po piasku hieroglify piszą!

Cóż wróżyć patrząc na te ściągłe boki,
Na ową nogę, jak bambus wysoki?
Łydka okrągła, co ją niby zdobi,
Tę rękawnicznik za talara robi.
I choć wyłożył dość miękkimi kłaki,
Oko dostrzeże szwu twardego znaki.
Twoja twarz blada, żółtem powleczona,
Wymazuje cię z cnych Jeburów grona.
Idź młody starcze, pókiś jeszcze żywy,
Ognie tęgiemi wzmacniać korozywy.
Smaruj maściami podrętwiałe członki,
Albo dla świata staraj się małżonki!

Hoży Junaku krwawego rumieńca,
Ty dostać możesz czcigodnego wieńca!
Portka opięta, co ledwie nie pryska,
Lubieżne formy walnie ci wyciska;
Półdupki pełne, jak gdyby toczone,
Łydki tęgiemi żyłami plecione,
W kroku narzędzie, choć go ręka tłoczy,
Bezwolnie ściąga niewiniątek oczy.
Są to najpierwsze trwałości zasady,
Przy nich potrzebne doświadczenia rady!

Niechaj twa kuśka, chcąc być bez przywary,
Cali dwanaście dobrej trzyma miary.
Od urojenia powinna być wolna.
Po-cóż ma myśl ją podnosić swawolna?
To miękkohuja chwalby jest przyczyna.
Gdy mu wiatr nadmie lub spełni uryna,
Pokazać pytkę w dowód oczywisty,
Jak jeszcze tęgi i jak zamaszysty.
Ale gdy jesteś bliski już rozprawy,
Niechaj cię nagle wzruszy ogień żwawy,
I niepotrzebny kobiecej pomocy
Bindę postawi w jeborodnej mocy.
Jako cięciwa od baszkirskiej dłoni,
Silno ciągnięty twardy łuk nakłoni,
Gdy już grot ostry w powietrze wyrzuci,
I w miejsce pędem niezocznym powróci,
Siłą rozchwiana spokojnie nie staje,
Chwilę się trzęsie i dźwięki wydaje
Tak to potężnie wyprężona kucha
Ręką swawolną ciągnięta od brzucha,
Puszczona... uciąć powinna z łoskotem,
A pępek tylnym odezwać się grzmotem.

Przy dupie twarde, niezbyt wielkie gały,
Niechaj się trzymają jak muszla u skały.
Na tym kolorze niemałe zalety
(Przynajmniej wierzyć tak każą kobiety).
Każdy z swych członków człek chętniej utraci,
Jak ony worek nikczemny z postaci.
Jęczał Abelard żywota ciąg cały,
Że mu okrutnie oberżnięto gały.
Wolałby cierpieć bez ręki lub nogi,
A Zeloizie dogodzić niebogi,
Która nieszczęsna trąc dupą o ścianę,
Płakała ciągle stratę ukochaną.

W jajcach zbiór rozkosz od natury dany
Pamiętaj bratku nie jest nieprzebrany.
Pstrykaj obficie, nie oszczędzaj zdroju,
Lecz tam, gdzie warci są tego napoju.
Mało użyje lubieżności daru,
Kto jej nie tłumiąc nagłego pożaru,
Na lada kurwę obceś się pakuje,
Kiwa się, kiwa, na końcu popluje.
Z ohydą wyjmie korzeń zapieniały,
I niesie prędko zapocone gały
Dwakroć zanurzać do zagrzanej wody,
Chroniąc się z strachem od jakowej szkody.
Klnie swe zapały, gdyż szybko wychodzi;
Miejsce rozkoszy obrzydzenie rodzi.
A odebrane fałszywe pieszczoty
Często przepłaca długiemi kłopoty.

O! jakie żale widok ten nie wznieci
W dzień upłyniony drugi albo trzeci!
Gdy ręka cisnąc grzeszące narzędzie
Perłę zieloną z kanału dobędzie!
Przybywaj wtedy rano medycyny!
Zielem dopomóż pędzenie uryny!
Zapisuj hojnie konfekta chłodzące,
Proszki, orżadki boleści gojące!
Łykaj biedaku te nowe potrawy.
Unikaj długo skaczącej zabawy,
By krople zsiadłe przez różne spacery
W jajcach nadętych nie wzięły kwatery.
Wino i ponczyk, co wesołość daje,
Straszną, o Nieba, trucizną się staje.
Jak serce bije, jakie drżenie ciała,
Gdy potrzebujesz nagle urynała!
Drepcesz na miejscu i zgrzytasz zębami,
świat cały w gniewie przeklinasz djabłami,
Przysięgę czynisz być mądrym Sokratem,
Już nie obłapiać, zrobić się kastratem.
Jaka zaś przykrość, gdy ci sny zwodnicze
W nocy rozkoszy wystawią słodycze!
Budzi cię w bolu ostateczna chwila,
Kiedy się żyła skurczona wysila,
Rzyga sok mętny, piekąc zdarte rany,
A ty dopychasz i sykasz w przemiany.

Chceszli nieważnie zbyt mocnemi leki
Trypra zatrzymać uporczywe ścieki
W pachwinie bombon gwałtownie narywa,
Sześć niedziel w łóżku boleść cię twa skrywa.
Cyrulik z brodą co nie chcą doktory
Płytkiem żelazem zgala ci kędziory.
Jako botanik naturę śledzący
Prątek zasadzi kwiat obiecujący,
Pilnie podlewa, umacnia, podpiera,
I co dzień pączka lubego wyziera
Tak kataplazmem, co ci boki grzeje,
Ty patrzysz, kiedy griczoł się zbieleje,
Kiedy z pomocą chirurgicznej ręki,
Wyzionie sapor boleści i męki.

Nie tu się kończą sromotne kłopoty,
Co człek kupuje za swój pieniądz złoty!
Szankier gorliwy więcej działa szkody,
Gdy główkę ściągnie piekącymi wrzody.
Wtedy się karmisz pigułki srebrnemi,
Smarujesz ciało maściami tęgiemi,
Usta cię świerzbią, a ząb zaś przy zębie
Jako klawisze latają po gębie.
I szczęście, jeśli przy końcu leczenia,
Nie trza złotego kupić podniebienia.

Kończę już stawić te straszne obrazy,
Byś do jebania nie powziął odrazy.
Jeb, Młodzieńcze, jeb, lecz miej zwyczaj drogi,
Ze świecą kurwie patrzeć między nogi.
Soki cytryny zapuść jej do piczy,
Pewnie ma france, jeśli zasyczy.
Jak zaś wysuniesz twardy członek z dziury,
Tę, co go kryje, naciąg trochę skóry,
Napuść, co strzyma, gorącej uryny,
Aby spłukała niepewne jebiny.

Nie bądź znów tchórzem, by sobie nie szkodzić
(By nóg nie połamać, nie trzebaby chodzić).
Nie czciej płci dwojga lubieżne zapały,
Co jako prawe Niebo ludziom dały,
Nowym Narcyzem połączyć sam w sobie.
Niejeden młodzian w cichej nocy dobie,
Na łechtającym rozciągnięty puchu,
Stwardniałą żyłą szlufuje po brzuchu;
Chce się odurzyć różnemi sposoby,
Że się dotyka kochanej osoby.
Pierś, brzuszek, udka, wszystko przed myśl staje,
Te pieścić, owe trzymać mu się zdaje;
Poduszkę ściska i z spoceniem czoła,
Kończy palcami co myślą nie zdoła.
Lecz cóż..? gdy resztę posoki wyrzyga,
Wnet w nim zbudzona natura się wzdryga,
Żałuje krzywdę, co zdziałał w swym rodzie,
Płacze i jęczy... próżny żal po szkodzie!
Ach nieposzukuj podobnej zabawy!
Skutek jej bywa cierpiący i krwawy.
Hańby zbyt wiele i żadnej zalety,
A nadewszystko nie cierpisz kobiety!

[yossarian18]

Cytowanie jest w porządku, ale zależy co a nie kogo się cytuję. I kontekst też
jest ważny.

[leszek.sopot]

yossarian18 napisał:

> Cytowanie jest w porządku, ale zależy co a nie kogo się cytuję. I kontekst
też jest ważny.

Zważ też na to, że te wierszydła są fikcją literacką i nie tykają żadnej
żyjącej osoby. Są obsceniczne i dlatego nie są drukowane ani w podręcznikach
szkolnych ani w wyborach jego twórczości. Jednak funkcjonują i na podstawie
takich utworów też są pisane prace magisterskie.
Nie wiem o jakim kontekście piszesz. Dla mnie jest on jasny - po to by nie
dyskutowac o tym kto jes a kto nie jest bydlakiem, lepiej poczytać coś
obscenicznego, bo jak kogoś to razi to czytać przecież nie będzie, prawda?
Dla pocieszenia, może już nie przytocze 3 pozostałych pieśni oraz XIII Księgi,
ale coś z innej beczki (nie chciałbym jednak byś się obraził):

Fredro Aleksander "Do mojego proboszcza"

W czarnym pokrowcu głupcze posiwiały,
Któryś przyjechał nudzić mnie dzień cały,
Srogi morderco mej Muzy lękliwej! -
Bogdajbyś nie miał tej radości tkliwej
Pisać wierszyki lub je czytać ładnie!
Bogdajbyś w prozie sprzeczne robił składnie,
Bogdajbyś ziewał całymi godziny
I bogdajbyś się o zbiór dziesięciny
Tyle z wszystkimi sprzeczał, kłócił, trudził,
Ileś mnie dzisiaj, gaduło, unudził!
. . . . . . . . . . . . . . . . .
Jeszcze siedzi!

[yossarian18]

Może już lepiej nie cytuj, bo widzę, że w tym wierszyku przejawiają się wątki
masońskie, antyklerykalizm i takie rzeczy:) Brrr...

[leszek.sopot]

A Fredro był masonem czy tez żydem? Nie masz go jeszcze na swojej liście?
Już "zacnego" przodka naszego nie lubisz, e tam, jeszcze coś krótkiego:

Fredro Aleksander "Hipokryta"

Jesteś łotrem. Cóż robić? W klęskach to umieszczę;
Tylko, przez Boga, świętej nie udawać cnoty!
Bo do wzgardy nabytej wstręt dołączysz jeszcze,
A nikogo nie zwiedziesz prócz ciemnej głupoty.

[yossarian18]

Jest u mnie na liście:)
Ja do sztuki nie stosuję kryteriów politycznych, mogę zachwycać się "Drogami
wolności" lewaka Sartre'a albo "Zaczarowaną dorożką" Gałczyńskiego, chociaż
jego wiersz "Przed Mauzoleum Lenina" nie odpowiada mi właśnie z politycznych
względów, mimo iż uważam ten wiersz za najlepszy utwór doby socrealizmu w
Polsce.

[leszek.sopot]

yossarian18 napisał:

> Jest u mnie na liście:)
> Ja do sztuki nie stosuję kryteriów politycznych, mogę zachwycać się "Drogami
> wolności" lewaka Sartre'a albo "Zaczarowaną dorożką" Gałczyńskiego, chociaż
> jego wiersz "Przed Mauzoleum Lenina" nie odpowiada mi właśnie z politycznych
> względów, mimo iż uważam ten wiersz za najlepszy utwór doby socrealizmu w
> Polsce.

A to jesteś lepszy ode mnie. Ja nigdy nie mogłem zmusić się do czytania
socrealistycznych opowiadań czy wierszy choc kumple zarykiwali się ze śmiechu.
Ja dalej jeszcze obstaję przy Fredrze i dam ci na pocieszenie wierszyk, który
ci się pewnie spodoba:

Fredro Aleksander "Omyłka nad Dunajcem"

Słuchaj, hej, mopan głemboki ten woda? -
Wołał gdzieś Niemiec na chłopa z daleka. -
Jak się nazywa? - Chłop odrzekł: - Dunajce.
A na to Niemiec: - Nu, kiedy po jajce,
To bardzo niemiło, panie Załusku,
Ale ja przejdziem ganz pomaluśku. -

Poprawił mycki, fajkę wyjął z gęby,
Porczęta spuścił, koszule wziął w zęby I hul na wodę! Plusnęło,
Bełknęło,
Pionowo
W dół głowąPoszło Niemczysko! jak kamień na morze!
Szkoda! bo jeden. - By wszyscy, daj Boże!

[yossarian18]

Wiersz fajny, bo aktualny i rzeczywiście mi się podoba, ale dedykacja bardziej
pasowałaby do niemieckich rewizjonistów.
Czytałem ostatnio "Czerwoną mszę" Urbankowskiego, tam takich wierszy jest
wiele. A wiersz Gałczyńskiego najlepszy, tylko szkoda, że sprzedał swój talent
czerwonym:(
PRZED MAUZOLEUM LENINA


Ten dzień widzę znowu i znowu -
ten dzień - nigdy nie zapomnę o nim:
wiatr surowy i rześki dął
i śnieg leżał na Placu Czerwonym.

Pamiętam, że zachodziło słońce
nad Mauzoleum, po pięknym dniu.
Grzeszny człowiek, po latach błądzeń
wreszcie dotarłem tu.

Ileż by jeszcze trzeba trąb, żałobnych nut!
Bo, że umarł, to ciągle boli
ten, który centrum globu przesunął na wschód
ramieniem proletariackiej woli.

Przysięgam, już nigdy nie będę słaby,
Pióro w promień przemienię i niech się promieni
Oto nowe stulecie. A tylko dwie sylaby:
LENIN.

Konstanty Ildefons Gałczyński

[leszek.sopot]

Nie strasz ludzi po nocy mumią czerwoną. Jeżeli już ktoś miałby zmartwychwstać
to wolałbym by odbyło sie to tak:

Lechoń Jan "Monte Cassino"

Turyści przyjechali zwiedzać Somo-Sierra,
Pytają, czy nie można kupić polskich kości,
I szybko obejrzawszy, chcą nowej wzniosłości
I nowego oglądać jadą bohatera.

Jeszcze widzą, jak czako płynie z prądem rzeki,
I słyszą okrzyk "Honor!" stłumiony przez fale,
Więc, stanąwszy na brzegu, wołają: "Wspaniale!
Jakże zginął wspaniale! Pokój mu na wieki!"

I teraz do Włoch jadą. Zakupili kwiaty,
Chcąc na groby je rzucić poetyczną dłonią.
Lecz nocą pękły groby i Polacy z bronią
Ruszyli, aby żądać za swą krew zapłaty.

Wiersz zajadle antysemicki, nie dla filosemitów!!!

[yossarian18]

DO POETY REŻYMU
===============
Słonimski stał przed mikrofonem
I namaszczonym barytonem,
Tym swoim uroczystym głosem
W rodzaju melodeklamacji,
Powiedział z łezka i patosem
WIERSZ DO POETY EMIGRACJI.

Wiersz do Lechonia. Pyta Leszka,
Czemu w New Yorku Leszek mieszka?
Wiersz do Lechonia i Wittlina.
Wracajcie! tak ich napomina.

U nas - pytlije - jest ideał.
Na co wam Londyn, czy Montreal?
Dlaczego odszedł Lechoń? Wittlin?
Pyta patosem takim pytlin.

Czemu odeszli? Slonimskiemu
Nie sposób sie domyśleć, czemu?
On, wieczny meches, neofita -
Nie wie. On dziwi się. On pyta.
Cierpi. jak stary, łysy Werter.
Więc jego rada i przestroga:
Przejdźcie, jak ja, na stronę wroga.

Kolegom radzi tak dezerter.
I z troską woła w mrok londyński:
Gdzie jest Wierzyński i Baliński?
Co im się stało? O co chodzi?
Pytają się tu o was mlodzi.
Pytają się nie po razz pierwszy.
Nam trzeba dobrych polskich wierszy.

To prawda. Dobrych wierszy brak im.
Słonimski jest przykładem takim.

Więc on z tej patriotycznej troski
Drogę powrotu im wytycza.
To znów ta szelma Kuklinowski
Nawraca pana Babinicza.

Naiwna, mówi, ta tęsknota
Do polskich dżdżów, polskiego błota.
"Nas polskie błoto nie czaruje,
Bo u nas trzeba walczyć z błotem.
Słów nam potrzeba, co budują.
Co dźwięczą sierpem, walą młotem".
Sierpem i młotem. Cóż za szmata
Pod pozorami literata.

Popatrzcież na ten rzymski profil:
Były frankofil i anglofil,
Mało anglofil - anglomaniak!
Wellsa wielbiciel i gałubczyk,
I były sanacyjny cwaniak,
Pan-europejczyk i Pen-klubczyk,
Były esteta, skamandryta,
I były Żyd-antysemita,
Co żydożerczą swą facecją
Próbował jednać się z endecją.

Patrzcież na tego Słonimskiego -
To on, sympatyk lewicowiec
Od Saint Simona i Steckiego,
Były Beckowiec i ludowiec,
Co "lubił lud, lecz w lemoniadzie"
(Jak kiedyś pisał w swej "Paradzie")
I były Mikołajczykowiec,
Adiutant Kota i praporszczyk,
Były kosynier i liberał,
Były Piłsudczyk. I Sikorszczyk,
(W pamięci-m sobie to zachował,
Jak nam w Londynie imponował,
Jak tutaj z dumą w krąg spozierał,
Bąkając głosem swym niedbałym:
"Dziś jem śniadanie z Jenerałem"...
Mówił "jenerał", nie "generał",
Przez jot, bo brzmiała mu ta jota
Z napokeońska i z Or-Ota) -

Wczoraj ziemiańsko-cukierniczy,
Dzisiaj włościańsko-robotniczy.

Przechrzta co tydzień, na wyścigi,
Co z wszystkich sobie wziął religii
Jedną religię: Oportunizm -
Dzis się obrzezał na komunizm.

Dziś z reżymowej radiostacji
Woła poetów emigracji
i melodeklamuje o tem,
Jak dźwiękać sierpem, walić młotem.
Sierpem i młotem. Jaka szmata
Robi się czasem z literata.

Na koniec wiersza, ze słodyczą
Pożegnał ich słowami temi:
"Poetów miejsce na tej ziemi.
Poetom błędy się nie liczą".
Tak rzekł niewinny głos amorka
I nagle wyszło szydło z worka.

Cała nadzieja wierszopisa,
Jego postawa religijna,
Ideologia i polisa -
Polisa asekuracyjna.

Poecie wolno szkód przyczynić,
wolno się załgać i ześwinić,
Merdać ogonem i uciekać,
Pod stół wleźć i hau-hau, odszczekać,
Wolno ze słowa zrobić łajno -
Jak tylko wierszem, to już fajno!
Wolno mu zdradzać - jak do rymu.
To nie weźmiemy za złe my mu,
To juz nie błąd, to już zaleta,
Bo Pan poeta! Pan poeta!
Bo Pan artysta! Bo artyście
Wolno tym kurrrkiem być na dachu!

Nie mógł Słonimski, rzeczywiście,
Lepszego sobie dobrać fachu.

Nie wie Słonimski, że niestety
Poety fach nie taki byczy.
Nie ma wyjątków dla poety!
Potomność błędy mu policzy.
Talent oceni na rozprawie,
Jako obciążające względy.
Im talent większy, tym ci błędy
Surowiej liczy. Nie łaskawiej.

Jej nie uwiedzie błysk talentu,
Już ona wie, mój przyjacielu,
Kogo pochować na Wawelu
a komu nie dać sakramentu.

Potomność to cholera taka,
Że tylko się rozejrzy wkoło,
Wie - kogo pocałować w czoło
Za błąd wygnania i tułactwa,
A komu w zadek dać kopniaka
Za cnotę zdrady i łajdactwa.


*

Do Leszka piszesz, były śmieszku.
Znasz kawał ten o Leszku?
Leż ku.


[1952]

Marian Hemar

Oj, wdepnąłeś w...

[leszek.sopot]

Przytaczasz Hemara (właściwie Marian Hescheles, 1901-1972)? To tak jabyś sam
pod sobą dołki kopał. Najwyraźniej nie znasz jego twórczości. Nota bene, satyry
na Słonimskiego najwyraźniej nie zrozumiałeś, Antoni był przed wojną
przyjacielem Hemara.

KTO RZADZI ŚWIATEM?
Po latach rozmysliwan,
niemal u schylku zycia,
dokonalem niezmiernie
glebokiego odkrycia.

Moje wielkie odkrycie
raz na zawsze, niezbicie
rozwiazuje odwieczna
zagadke, mianowicie,

rozstrzyga nieomylnie,
ustala niezachwianie
ostateczna odpowiedz
na ciekawe pytanie,

co dreczy nas od wiekow
i wciaz wraca od nowa:
kto rzadzi swiatem? jaka
mafia anonimowa?

Nie wierzcie w bajki. Nie ma
zadnego synhedrionu
sekretnych wladcow. nie ma
zadnych "medrcow syjonu".

Wiec to bajka. i bujda,
ze "swiatem rzadza kobiety"
i nieprawda, ze swiatem
rzadza zydzi - niestety.

Nie my, t.j. nie oni.
nie zydzi i nie masoni,
nie mormoni, nie kwakrzy
nie fabrykanci broni.

Nie junkrzy, nie sztabowi
wojskowi kondotierzy,
nie monopole, kartele,
bankierzy ni bukmakierzy,

Nie zwiazki zawodowe,
nie "standard oil", nie watykan,
nie internacjonalka
kalwinow czy anglikan,

nie miedzynarodowka
komuny, czy "kapitalu" -
Ktos inny. kto? - pytacie.
zaraz, ludzie, pomalu.

Gotowiscie na wszystko?
Ha, dobrze, jam tez gotow.
Sluchajcie: swiatem rzadzi
wielka zmowa idiotow.

Swiatem rzadzi sekretna
pomiedzynarodowka
agresywnego durnia
i nadetego polglowka.

Trade union grafomanow,
tajna loza becwalow,
klub cwiercinteligentow,
konfederacja cymbalow,

aeropag jelopow,
jalowych namaszczencow,
pompatycznych wazniakow,
indyczych napuszencow.

To oni, sprzymierzeni
w powszechnym zwiazku, ktory
rozstrzyga o powodzeniu
teatru, literatury.

Gramofonowej plyty,
filmu, obrazu, symfonii.
to oni decyduja
o kulturze, to oni.

Przydzielaja posady
stypendia, nagrody, szanse,
ordery, renumeracje,
bonusy i awanse.

Samym instynktem glupoty
odnajduja sie wzajem.
Rozumieja sie wspolnym
jezykiem i obyczajem.

I haslem, ktore wola
z ochota razna i racza:
kretyni wszystkich krajow
laczcie sie! wiec sie lacza.

Przeciw wszelkim ambicjom,
przeciw wszystkim talentom,
przeciwko swoim wrogom,
przeciw nam - inteligentom.

To oni - pan general,
co dzis rozumie bezwiednie,
jak dzis w cuglach, szach mach, wygrac
wszystkie wojny poprzednie.
To cenzor, ktory skresla
wszystkie madre kawaly,
tak, aby w rekopisie
same glupie zostaly.

To krytyk, co belkoce,
chociaz nikt go nie slucha
i czepia sie cudzego
piora, jak wesz kozucha.

Ekonomista, ktory
kosztem ogolnej nedzy
uzdrowi "wymiane dewiz"
i "pokrycie pieniedzy".

To polityk, maz stanu
dyplomata, co wkopie
niewinnych ludzi w azji,
w afryce i w europie

w tak trudne sytuacje,
w tak krete labirynty,
w tak polityczne kanty
i dyplomatyczne finty,

ze z nich jedyne wyjscie
na swiat i swiatlo Boze -
przez wojne, ktorej nikt nie chce,
przez morze krwi i morze

lecz. - oni nas trzymaja
w ryzach, za twarz i pod batem.
to ONI - i to jest wlasnie
ta mafia, co rzadzi swiatem.

A jaka na nich rada?
Bo czuje moi mili,
ze z dziecieca ufnoscia
pytacie mnie w tej chwili,

musze prawde powiedziec,
wbrew ufnosci dzieciecej:
niestety, nas jest za malo.
Durniow jest znacznie wiecej.

My skloceni, wiec slabi.
durnie zgodni, wiec silni.
my sie czesto mylimy.
durnie sa nieomylni.

My sceptycy, zblakani
na ziemi i na niebie -
a ONI tak aroganccy
i tacy pewni siebie

i tacy energiczni
ze serce z trwogi mdleje.
Ach, nie znam zadnej rady.
Mam tylko jedna nadzieje.

Zyje tylko ta drobna
otucha i nadzieja
ze my umiemy smiac sie.
A durnie nie umieja.

Kto wie... moze po wiekach,
kto wie... moze w oddali,
to jedno przed durniami
obroni nas i ocali.

Tym smiechem was zaslonie
i do serca przygarne.
I moze nie pojdziemy
ze wszystkim na he... marne

Marian Hemar, 1961r.

Kilka słów o autorze.
Urodził się we Lwowie w żydowskiej rodzinie jako Jan Maria Hescheles. Na
Uniwersytecie im. Jana Kazimierza studiował filozofię i medycynę. Zrezygnował
jednak ze studiów na rzecz twórczości kabaretowej. W latach dwudziestych był
związany z kabaretami warszawskimi - Qui pro Quo i Bandą. Jego piosenki
wykonywały gwiazdy: Mira Zimińska odnosiła sukcesy w interpretacji między
innymi jego "Pokoiku na Hożej", a Ludwik Sempoliński w piosence "Ten wąsik, ach
ten wąsik" - utworu ze sztuki "Orzeł czy reszka", wystawionej tuż przed
wybuchem II wojny światowej, złośliwej satyry ośmieszającej Hitlera. Spektakl
ten wywołał protest ambasady III Rzeszy. Ludwik Sempoliński w czasie okupacji
musiał się ukrywać. Marian Hemar znalazł się na niemieckiej liście osób
poszukiwanych. Musiał opuścić kraj. Na Bliskim Wschodzie wstąpił do polskiej
armii. Został jednym z organizatorów Czołówki Teatralnej Wojska Polskiego w
Palestynie i Egipcie. W 1942 r. w Londynie założył kabaret Orzeł Biały.
Współpracował też z Radiem Wolna Europa. Jego, najczęściej wierszowane,
komentarze ostro krytykowały i ośmieszały życie w PRL. Władze Polski Ludowej
wydały zakaz publikacji jego utworów w kraju. Pisał też wiersze pełne tęsknoty
za krajem, między innymi "Modlitwę za Ojczyznę", nostalgiczne strofy emigranta,
który nigdy nie miał wrócić do kraju, liryczne piosenki i wiersze. Wojciech
Młynarski zaś opowiadał, jak od dzieciństwa obcował z twórczością Hemara,
odtwarzaną z przedwojennych płyt na starym patefonie. W studenckim kabarecie
Hybrydy słuchał powojennego nagrania starej sentymentalnej piosenki
Hemara "Nikt, tylko ty..." w wykonaniu Miry Zimińskiej. Nie każdy wie, że
dubbing i teksty polskich piosenek do "Królewny Śnieżki" - filmu Disneya - są
autorstwa Hemara, a wykonywał je słynny Chór Dana. Jeśli w repertuarze
piosenkarzy w PRL znajdowały się utwory Mariana Hemara, pomijano jego nazwisko
lub oświadczano, że autor nieznany. Po zmianach, jakie zaszły w naszym kraju,
nastąpił renesans twórczości Mariana Hemara. Wystawiane są jego sztuki: "To, co
najpiękniejsze", "Piękna Lucynda". Ciągle też z sukcesem przypominane są jego
piosenki, wywołujące wzruszenie wśród słuchaczy kilku pokoleń. Marian Hemar
zajmuje poczesne miejsce w historii polskiego kabaretu. Zmarł w 1972 roku w
Londynie.

na deser: Hemar o dyskursie polemicznym

[leszek.sopot]

Marian Hemar TEORIA WZGLEDNOSCI (wyjątki)

Gdy się ludzi ocenia
Z różnych punktów widzenia -
Ciekawa rzecz, jak się skala
Pewnych wartości zmienia.

Wada staje się cnotą,
A zaleta - głupota.
O przeciwniku - gdy zacny -
Mówimy, że idiota.

O stronniku, gdy trudno
Przyznać nam, że rozsądny -
Nie powiemy, że cymbał.
Powiemy: "Z gruntu porządny".

Gdy się mądrym człowiekiem
Chlubi wrogi nam obóz -
Stwierdzamy, że "inteligentny"
I dodajemy: "łobuz".

Gdy się w naszym obozie
Lobuz szasta wybitny -
Mówimy: "Twardy człowiek.
Zdolny - mówimy. - Sprytny".

Gdy nasz przeciwnik się potknie,
"Zdrajca!" - głosimy krzykiem.
Gdy stronnik zdradzi, stwierdzamy:
"Nie był naszym stronnikiem".

I to nas niesłychanie
Na duchu podtrzymuje,
Że przeciw nam zawsze
Idioci tylko i szuje.

A z nami, wszyscy albo
Roztropni, albo dumni,
Albo z gruntu porządni,
Albo bardzo rozumni.

*
Przyznać komu, po męsku,
W sposob najprościej rozsądny,
Że choć wróg nasz - rozumny,
Choć przeciwnik - porządny,

I walczyć z nim, aż do końca,
do końca ceniąc go szczerze -
Na to nas nie stać. To w naszym
Nie leży charakterze.

Nasza zasada: siebie
Ze wszystkiego rozgrzeszać,
Ale na przeciwniku
Psy - o to samo - wieszać.

O autorze kilka słów więcej...

[yossarian18]

web.1asphost.com/tara2/hemar.htm
Tylko nie czytaj przedostatniego akapitu:)
Nie tylko Słonimski, ale i Tuwim przyjaźnił się z Hemarem przed wojną. Potem
Mariana bardzo bolała zdrada Antoniego i Juliana i pisał złośliwe paszkwile
(zresztą któryś z nich też napisał "Emigrandę"), które mogą być wzorem dla
wszystkich prześmiewców.

"...Patrzeć endekom w oczy..."

[leszek.sopot]

Widzę, że polubiłeś Hemara:)

* * *
Ból serdeczny,
rozwagi wstrzymywany siłą
Niby z gracją się pętam,
Niestety, sam pamiętam:
Żyd.
Co robić? Serce broczy,
Patrzeć endekom w oczy
Wstyd.
Udaję, że niby z arian...
Z żadnych arian! Skąd Marian!
Srul!!!
Nawet nie z Lubartowa -
Z Jagiellońskiej! Ze Lwowa!
Ból!

[yossarian18]

Polubiłem, bo to jeden z najwspanialszych polskich poetów.
Szkoda tylko, że w sieci jest b. mało o Hemarze:(
Z ciekawych rzeczy znalazłem tylko coś takiego:
www.antoranz.net/BIBLIOTEKA/HEMAR/TEKSTY/1000.HTM

Chrześcijańska zasada

[leszek.sopot]

Marian Hemar, "Wariant"

Chrześcijańska zasada
Dla dobrych katoliczek:
Gdy ciebie pocałują,
Nastaw drugi policzek.

[yossarian18]

Tylko gdzie są teraz takie katoliczki, ach!

[leszek.sopot]

No jak to gdzie? Poszły na pielgrzymkę...

PS
Mój dobry kolega dwadzieściakilka lat temu, gdy poszedł na pielgrzymkę z
Gdańska, poderwał podczas marszu swoją późniejszą żonę. Od 7 lat są po
rozwodzie...
Ale ty gdybyś się wybrał, a nie psuł sobie oczy przed komputerem, może miałbyś
więcej szczęścia i znalazłbys dziwczynę co z nią do końca życia byś był.

[yossarian18]

Oczy i tak mam już zepsute.
Co do pielgrzymki to temat pozostaje otwarty.

[leszek.sopot]

yossarian18 napisał:

> Oczy i tak mam już zepsute.
> Co do pielgrzymki to temat pozostaje otwarty.

Gdbyś wyruszył jednak na nią, to mógłbyś się modlić jak Hemar:
"Modlitwa"
Daj, bym nie błagał nadaremnie.
Napraw ten świat!
Zacznij ode mnie.

[yossarian18]

Widzę, że chyba naprawdę jesteś polonistą:)
Jeśli możesz to poleć jakąś ciekawą skiążkę na sierpniowe upały.

Książka dobra na pielgrzymkę:))

[leszek.sopot]

Kornel Makuszyński: "120 przygód koziołka Matolka"

Wszystkie mądre polskie kozy,
By je zliczyć, nie mam siły!
Na naradę się zebrały
I rzecz taką uchwaliły:

"W sławnym mieście Pacanowie
Tacy sprytni są kowale,
Że umieją podkuć kozy,
By chodziły w pełnej chwale.

Przeto koza albo kozioł,
Jakaś bardzo mądra głowa,
Aby podkuć się na próbę,
Musi pójść do Pacanowa.

A gdy wróci ten wędrowiec,
Już podkuty, ale zdrowy,
Wszystkie kozy się dowiedzą,
Czy to dobrze mieć podkowy."

"Kto ten dzielny? Kto się zgłasza?"
"Ja!" - zakrzyknął w głos koziołek.
Miał maleńką, piękną bródkę,
A wołano nań: Matołek.

Czule żegnał go ród kozi,
Mama i sędziwy tata,
A Matołek wziął tobołek
I wędruje na kraj świata.

Kiedy znalazł się na drodze,
Po raz pierwszy na wolności,
Skoczył w górę nasz koziołek,
Aby rozprostować kości.

Nagle ujrzał dwa zające,
Więc zapytał: - "Proszę panów,
Może mi panowie wskażą,
Gdzie to miasto jest Pacanów?"

Rzekł mu jeden: - "Idź przed siebie,
Trochę w prawo, trochę w lewo,
Przepłyń morze, przeskocz góry,
Aż napotkasz uschłe drzewo."

Nagle przerwał i zakrzyknął:
"Niech ratuje się, kto zając!"
A koziołek smyk na drzewo,
Przed psem strasznym uciekając,

"Złaź natychmiast z mego brzucha"
Woła drzewo w wielkim gniewie.
"Nie masz prawa, śmieszna kozo,
Po szanownym łazić drzewie."

Zawołało wiatr na pomoc
I zatrzęsło się z łopotem,
Tak że spadło trochę liści,
A koziołek zaraz potem.

"Aj! Aj!" - wrzasnął, choć pod drzewem
Złego już nie było zwierza,
Lecz tymczasem jeż przydreptał
A koziołek spadł na jeża.

Beknął głośno siedem razy,
Skoczył, jakby opętany,
A siąść nie mógł, bo w tym miejscu
Miał bolesne bardzo rany.

Jeż Igiełka rzekł mu na to:
"Czemu krzyczysz? To się zdarza!
Czyś ty jabłko, by spaść z drzewa?
Teraz biegnij do lekarzal"

Niedźwiedź zawsze jest lekarzem,
Z pokolenia w pokolenie,
Zbadał rany, potem mruknął :
"Dam ci coś na przeczyszczenie."

"Nigdy!" - krzyknqł nań koziołek,
"Wolę już najsroższe bóle!"
Na stół skoczył, stłukł kałamarz
I przez okno smyk! na pole...

Właśnie pasły się cielęta
Na zielonym brzegu Wisły.
Z wielkim się rozbiegły krzykiem:
"Kozioł wariat! Stracił zmysły!"

On zaś poszedł poprzez pola.
W krąg kraina bardzo pusta,
Nagle, gdy był bardzo głodny,
Szepnął cicho: - "Ach, kapusta!"

Głowy stały tak w szeregu,
Jakby za żołnierzem żołnierz.
Nasz koziołek zaczął ucztę,
Wtem ktoś chwyta go za kołnierz.

"Tuś mi, bratku, capie młody!"
Wołał stróż, co wyszedł z cienia.
"Nie oglądaj się, idź prosto,
Do więzienia! Do więzienia"

Przyszedł sędzia i rozkazał,
By zakuli go w kajdany,
I w komórce bardzo ciemnej
Kazał przykuć go do ściany.

Siedzi biedny nasz koziołek
I nie może ruszyć łapą,
Jęczy tylko i wciąż płacze:
Żegnaj, mamo, żegnaj, papo!"

W nocy przyszli rozbójnicy,
Wygrzebali ziemię kołkiem
I na plecach swych unieśli
Tę komórkę wraz z Matołkiem.

Do ciemnego zaszli lasu,
Patrzą, co tam jest w komorze!
Nagle strasznie zakrzyknęli:
"Diabeł! Ratuj się kto może!"

"Stójcie, stójcie!" - kozioł woła
"Uwolnijcie mnie z powroza,
Ja nie jestem żaden diabeł,
Moja mama była koza!"

itd.

[yossarian18]

Nauczycielka, która uczyła mnie j. polskiego w szkole elemntarnej nazywała się
Kózka:)
I co było dalej?

[leszek.sopot]

yossarian18 napisał:

> Nauczycielka, która uczyła mnie j. polskiego w szkole elemntarnej nazywała
się
> Kózka:)
> I co było dalej?

Zapewne musiałeś repetować?

[yossarian18]

Z j. polskiego zawsze miałem bdb:)

[leszek.sopot]

A co do Koziołka Matołka, to wieść niesie, że po drodze wstąpił i do tego
zakątka
m.onet.pl/_m/1a5ca503535b24e3517628bd02e10215,9,7.jpg
Może i pielgrzymi tam zaglądają?

[Gość: jack]

Skad ty takie "perelki" wygrzebujesz? W sensie jak najbardziej pozytywnym.
Cyzbys byl polonista?

[leszek.sopot]

Gość portalu: jack napisał(a):

> Skad ty takie "perelki" wygrzebujesz? W sensie jak najbardziej pozytywnym.
> Cyzbys byl polonista?

:)))

[leszek.sopot]

Gość portalu: jack napisał(a):

> Skad ty takie "perelki" wygrzebujesz? W sensie jak najbardziej pozytywnym.
> Cyzbys byl polonista?

Ale każdy to może znaleźć w Internecie, np.: piosenka "Chleb kulikowski" sł.
Marian Hemar, śpiewa Włada Majewska - dodatkowo recytuje swój wiersz.
Trochę może zrobić się sentymentalnie...
www.lwow.neostrada.pl/mit/tylejest.mp3

[...]

[Gość: Yankover]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

[Gość: set]

Hm... a pozostałe 3 pieśni...

wierszyk dla milosnikoow cenzury

[maaax]

Pewien leszek z miasta Sopot
Raz na forum mial ten klopot
Ze cenuzry tu za malo
Z grubej rury walnal smialo:
Giwi, giwi - cny adminie
Watki kasuj- bo nim
chwila minie
ktos przeczyta cos niestety
co jest przykre dla "Gazety"
------------------------------
Tak tu , zgodnie z PC norma
Sie odradza polskie ORMO
==============================================================================
=============================================================================
dla mlodziezy= ORMO- ochotnicza rezerwa milicji obywatelskiej, czyli
spoleczni modera..tfu, co ja moowie- kapusie!

Braaawo!!!

[yossarian18]

Należą Ci się słowa uznania. Piękny paszkwil, szkoła Mariana Hemara:)
Dzięki:)

A za co? - po co miesza politykę - twoja szkoła?

[leszek.sopot]

Ale Hemar mu odpowiedział.

[yossarian18]

Już ci powiedziałem, że ja do sztuki nie stosuję kryteriów politycznych. Ale
paszkwil mu wyszedł, jest do rymu i z sensem.

[leszek.sopot]

No to mały rozbiór tego "cudeńka". User najwidoczniej uważa, że w poście
oszołoma było coś przykrego dla GW, napisał:
"ktos przeczyta cos niestety
co jest przykre dla "Gazety""

Dla autora tych rymów najwyraźniej mowa z elperackiego rynsztoka, w którym
używa się na określenie ludzi słowa "bydlaki" jest zwykłym zwrotem
grzecznościowym.
Ten zwrot nie mógł być użyty pod adresem gazety, bo gazeta to rodzaj żeński, a
bydlak to rodzaj męski. Oszołom w ten sposób splunął na wszystkich, którzy mu
nie przyklaskują.
Niech sobie ten maaax przyklaskuje, jeśli czuje, że z epitetem bydlak mu do
twarzy.

Zaczepka żmijki:(

[leszek.sopot]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28&w=14811398&a=14811494

odpowiedz wierszykiem:

[maaax]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28&w=14811398&a=14811960