Trochę historii Izraela

IP: 157.25.121.* 08.04.02, 15:45
Państwo Izrael powstało w 1948 na terytoriach byłej Palestyny, pozostającej pod
kontrolą Brytyjczyków jako tzw. terytorium mandatowe. W 1947 na forum ONZ
wniesiono propozycję podziału obszaru Palestyny na część żydowską i arabską,
nie precyzując jednak szczegółów projektu. Kilka dni po wygaśnięciu mandatu
brytyjskiego i proklamowaniu przez Żydowską Radę Narodową powstania
niepodległego Izraela (15 V 1948) wybuchła wojna izraelsko-arabska, w której po
stronie arabskiej brały udział oddziały wojskowe z kilku sąsiednich państw.
Izrael zdołał odeprzeć atak Arabów, powiększając przy tym o połowę powierzchnię
kraju. Toczone wówczas walki uległy zawieszeniu bez podpisania umów pokojowych,
Izrael zaś zyskał granice nie uznawane przez żadne z sąsiadujących z nim
państw, co stało się przyczyną późniejszych konfliktów.

Wskutek walk Izrael opuściło i przeniosło się do sąsiednich krajów arabskich
ok. 800 tys. Palestyńczyków, których los stał się odtąd największym problemem
społecznym tego regionu świata. Części z nich udało się zasymilować w swych
nowych krajach, znaczna jednak grupa zasiedliła obozy dla uchodźców. Tymczasem
Izrael rozwijał się w niespotykanym tempie. Źródłem finansowania dokonujących
się w kraju przemian była międzynarodowa pomoc finansowa, niemałą rolę odegrały
też fundusze prywatne pochodzące od przedstawicieli żydowskiej diaspory
żyjących za granicą. W szybkim tempie wzrastała liczba ludności kraju
przyjmującego imigrantów żydowskich z całego niemal świata, dynamicznie
postępowały procesy urbanizacyjne i industrializacyjne.

Konsekwencją wrogich stosunków, w jakich Izrael pozostawał ze swymi sąsiadami,
były kolejne otwarte konflikty znane jako wojna sueska (30 X-7 XI 1956), wojna
sześciodniowa (5-10 VI 1967), wojna Jom Kippur (6-22 X 1973).

W wyniku wojny sześciodniowej Izrael zajął Wzgórza Golan, Zachodni Brzeg
(Jordanu), Wschodnią Jerozolimę, półwysep Synaj (zwrócony Egiptowi w 1979).
Pomimo protestów państw arabskich Izrael prowadził politykę osiedlania Żydów na
terytoriach okupowanych. Do przełomu w stosunkach izraelsko-arabskich doszło po
czerwcu 1992, gdy do władzy doszedł rząd kierowany przez I. Rabina. We wrześniu
1993 rząd Izraela w porozumieniu z Organizacją Wyzwolenia Palestyny ustalił
zasady autonomii Palestyńczyków w strefie Gazy i w Jerychu na Zachodnim Brzegu
Jordanu. W deklaracji izraelskiej przewidziano rozszerzenie autonomii
palestyńskiej na obszar całego Zachodniego Brzegu Jordanu.

Przejęcie władzy przez Palestyńczyków miało się odbywać stopniowo: w pierwszej
fazie przejąć mieli zarządzanie oświatą, służbą zdrowia, finansami, sprawami
socjalnymi i turystyką, następnie zaś resztę uprawnień samorządowych. Wielki
kompleks problemów tego regionu świata zmusza jednak do ostrożności w
prognozach rozwoju dalszej sytuacji. Z całą pewnością przez długi jeszcze czas
nie będzie możliwe wypracowanie takich rozwiązań, które usatysfakcjonowałyby
zarówno stronę izraelską, jak i państwa arabskie.

17 V 1999 premierem został Ehud Barak, prezentujący lewicowe poglądy, zwolennik
pokoju z Palestyńczykami, Syrią i Libanem. W tej dziedzinie zapowiedział
kontynuowanie polityki I. Rabina. 6 II 2001 premierem został Ariel Szaron,
przewodniczący konserwatywnej partii Likud, zwolennik twardej polityki wobec
Palestyńczyków. We wrześniu 2000 A. Scharon pojawił się na Wzgórzu Świątynnym w
Jerozolimie, dając Palestyńczykom powód do zamieszek, które przerodziły się w
krwawe walki, trwające do dziś.

    • Gość: Marcus Re: Trochę historii Izraela IP: *.sympatico.ca 08.04.02, 16:07
      Gość portalu: Crotalus napisał(a):

      > Państwo Izrael powstało w 1948 na terytoriach byłej
      Palestyny, pozostającej pod
      >
      > kontrolą Brytyjczyków jako tzw. terytorium mandatowe. W
      1947 na forum ONZ
      > wniesiono propozycję podziału obszaru Palestyny na
      część żydowską i arabską,
      > nie precyzując jednak szczegółów projektu. Kilka dni po
      wygaśnięciu mandatu
      > brytyjskiego i proklamowaniu przez Żydowską Radę
      Narodową powstania
      > niepodległego Izraela (15 V 1948) wybuchła wojna
      izraelsko-arabska, w której po
      >
      > stronie arabskiej brały udział oddziały wojskowe z
      kilku sąsiednich państw.
      > Izrael zdołał odeprzeć atak Arabów, powiększając przy
      tym o połowę powierzchnię
      >
      > kraju. Toczone wówczas walki uległy zawieszeniu bez
      podpisania umów pokojowych,
      >
      > Izrael zaś zyskał granice nie uznawane przez żadne z
      sąsiadujących z nim
      > państw, co stało się przyczyną późniejszych konfliktów.
      >
      > Wskutek walk Izrael opuściło i przeniosło się do
      sąsiednich krajów arabskich
      > ok. 800 tys. Palestyńczyków, których los stał się odtąd
      największym problemem
      > społecznym tego regionu świata. Części z nich udało się
      zasymilować w swych
      > nowych krajach, znaczna jednak grupa zasiedliła obozy
      dla uchodźców. Tymczasem
      > Izrael rozwijał się w niespotykanym tempie. Źródłem
      finansowania dokonujących
      > się w kraju przemian była międzynarodowa pomoc
      finansowa, niemałą rolę odegrały
      >
      > też fundusze prywatne pochodzące od przedstawicieli
      żydowskiej diaspory
      > żyjących za granicą. W szybkim tempie wzrastała liczba
      ludności kraju
      > przyjmującego imigrantów żydowskich z całego niemal
      świata, dynamicznie
      > postępowały procesy urbanizacyjne i industrializacyjne.
      >
      > Konsekwencją wrogich stosunków, w jakich Izrael
      pozostawał ze swymi sąsiadami,
      > były kolejne otwarte konflikty znane jako wojna sueska
      (30 X-7 XI 1956), wojna
      > sześciodniowa (5-10 VI 1967), wojna Jom Kippur (6-22 X
      1973).
      >
      > W wyniku wojny sześciodniowej Izrael zajął Wzgórza
      Golan, Zachodni Brzeg
      > (Jordanu), Wschodnią Jerozolimę, półwysep Synaj
      (zwrócony Egiptowi w 1979).
      > Pomimo protestów państw arabskich Izrael prowadził
      politykę osiedlania Żydów na
      >
      > terytoriach okupowanych. Do przełomu w stosunkach
      izraelsko-arabskich doszło po
      >
      > czerwcu 1992, gdy do władzy doszedł rząd kierowany
      przez I. Rabina. We wrześniu
      >
      > 1993 rząd Izraela w porozumieniu z Organizacją
      Wyzwolenia Palestyny ustalił
      > zasady autonomii Palestyńczyków w strefie Gazy i w
      Jerychu na Zachodnim Brzegu
      > Jordanu. W deklaracji izraelskiej przewidziano
      rozszerzenie autonomii
      > palestyńskiej na obszar całego Zachodniego Brzegu Jordanu.
      >
      > Przejęcie władzy przez Palestyńczyków miało się odbywać
      stopniowo: w pierwszej
      > fazie przejąć mieli zarządzanie oświatą, służbą
      zdrowia, finansami, sprawami
      > socjalnymi i turystyką, następnie zaś resztę uprawnień
      samorządowych. Wielki
      > kompleks problemów tego regionu świata zmusza jednak do
      ostrożności w
      > prognozach rozwoju dalszej sytuacji. Z całą pewnością
      przez długi jeszcze czas
      > nie będzie możliwe wypracowanie takich rozwiązań, które
      usatysfakcjonowałyby
      > zarówno stronę izraelską, jak i państwa arabskie.
      >
      > 17 V 1999 premierem został Ehud Barak, prezentujący
      lewicowe poglądy, zwolennik
      >
      > pokoju z Palestyńczykami, Syrią i Libanem. W tej
      dziedzinie zapowiedział
      > kontynuowanie polityki I. Rabina. 6 II 2001 premierem
      został Ariel Szaron,
      > przewodniczący konserwatywnej partii Likud, zwolennik
      twardej polityki wobec
      > Palestyńczyków. We wrześniu 2000 A. Scharon pojawił się
      na Wzgórzu Świątynnym

      chyba Wzgorzu Oliwnym (tak mi sie wydaje)

      >w Jerozolimie, dając Palestyńczykom powód do zamieszek,
      które przerodziły się w
      > krwawe walki, trwające do dziś.
      >

      • Gość: Palme Re: Trochę historii Izraela IP: 172.16.1.* 08.04.02, 16:27
        Bledy Izraelczykow : tolerowanie zywych rabinow,oraz dopuszczanie do wladzy
        Prawicy.
        Tak szczerze mowiac to Mnie juz Chuj obchodzi co tam w tym Semickim
        ( arabsko-zydowskim ) Piekielku sie wyprawia........NIE CHIALA LUDZKOSC
        WARTOSCI ATEISTYCZNO-KOSMOPOLITYCZNYCH : TO MA........i jak Europa nie bedzie
        zjednoczona i socjalna to tez tak kurwa skonczy jak Bliski Wschod
        ( Le Pen,Haider,JP2 i Soc-liberalowie i Liberalowie-gospodarczy juz
        dopomoga....zebysmy w Europie mieli Bliski Wschod....)
    • Gość: Jaceq Re: Trochę historii Izraela IP: *.szeptel.net.pl 08.04.02, 20:34
      Crotalusie - orientujesz się może, od kiedy zaczęło się mówić/pisać o narodowości palestyńskiej i -
      co się z tym wiąże - o potrzebie utworzenia państwa palestyńskiego? Ja - przyznam - nie wiem, ale
      chyba przed 48 nie mówiono o tym, tylko o ludności arabskiej zamieszkującej Zachodni Brzeg +
      przyległości. Kiedy powstała palestyńska tożsamość narodowa? Wiem, że nie istniała od zawsze -
      tak, jak istniała żydowska.
      • Gość: Crotalus Re: Trochę historii Izraela IP: *.pl 08.04.02, 21:15
        Gość portalu: Jaceq napisał(a):

        > Crotalusie - orientujesz się może, od kiedy zaczęło się mówić/pisać o narodowoś
        > ci palestyńskiej i -
        > co się z tym wiąże - o potrzebie utworzenia państwa palestyńskiego? Ja - przyzn
        > am - nie wiem, ale
        > chyba przed 48 nie mówiono o tym, tylko o ludności arabskiej zamieszkującej Zac
        > hodni Brzeg +
        > przyległości. Kiedy powstała palestyńska tożsamość narodowa? Wiem, że nie istni
        > ała od zawsze -
        > tak, jak istniała żydowska.


        Niestety nie wiem.
Pełna wersja