Klucząc z Kulczykiem

[Gość: Hihihi]

Jednak propaganda skierowana przeciw obcym, którzy wykupią i zniszczą albo
wytransferują zyski za granicę, szerzyła się jak zaraza, więc postanowiono
dla odmiany stosować nieformalne preferencje dla rodzimych inwestorów.
Praktyka pokazała, że stworzono szerokie pole dla spryciarzy, działających
jako krajowi pośrednicy między państwowym sprzedawcą a zagranicznymi
nabywcami. Jan Kulczyk stanowi właśnie przykład takiej działalności i
kariery. Gdy do zakupu kontrolnych udziałów w prywatyzowanej Telekomunikacji
Polskiej zgłosił się francuski Telecom, oferta została odrzucona. Kiedy jako
inwestor wystąpiło konsorcjum pod przewodem krajowego Kulczyk Holding, zgodę
otrzymało. Dopiero później okazało się, że za swój pakiet akcji TP SA
zapłacił Kulczyk pieniędzmi w całości pożyczonymi przez France Telecom. To
najbardziej może spektakularny przykład absurdów, do jakich doprowadziło
preferowanie krajowych inwestorów. Wielu czołowych obecnie polskich
biznesmenów zarobiło fortuny na podobnym pośrednictwie. Prawie cała
działalność Jana Kulczyka na tym polegała.Zastosowanie najbardziej
przejrzystego i jednoznacznego kryterium prywatyzacyjnego, czyli wysokości
ceny oferowanej przez potencjalnych inwestorów, bez uwzględniania ich
pochodzenia, narodowości czy obywatelstwa, zostało uniemożliwione przez
załogi przekształcanych przedsiębiorstw i część podburzonej przez związki
zawodowe opinii publicznej. Żądali oni uwzględnienia aspektu socjalnego,
czyli w praktyce utrudnienia restrukturyzacji technologicznej i
organizacyjnej, mogącej przynieść redukcje zatrudnienia. Przebieg
prywatyzacji został skomplikowany i zaciemniony, bo pakiet socjalny oferowany
przez inwestora pracownikom stał się nie mniej ważny niż cena za pakiet
udziałów oferowana skarbowi państwa. Do dziś zdarzają się bankructwa
przedsiębiorstw, w których załogi do upadłego (dosłownie) broniły się przed
przekształceniami. Uwzględnienie czynnika socjalnego uniemożliwiło zaś jasną
ocenę transakcji prywatyzacyjnych, dlatego upowszechniło się w społeczeństwie
przekonanie, że wszystkie one są ciemne.
Przykład energetycznej Grupy G8, o której zakup starała się kontrolowana
przez Kulczyka El-Dystrybucja, jest jednym z wielu. Inwestorem w tym
koncernie chciała przed laty zostać hiszpańska firma Iberdrola. Związki
zawodowe skutecznie to udaremniły.

www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_041116/publicystyka/publicystyka_a_5.html