Pogrzeb gen. Skalskiego

[szczurbiurowy]

Cześć jego pamięci!

Świadkowie i twórcy odchodzą... to smutne

[Gość: Polak]

Żałuję, że odchodzą z tego świata ludzie o tak wspaniałych, bogatych
życiorysach... Twórcy dziejów, świadkowie ważnych wydarzeń... Znika pomost
między nami a dawnymi czasami. Szkoda...

[Gość: wesołek]

żenująca była ta gala. Należała się Wielkiemu Polakowi. Tyle, że na galę kasa
była o On zmarł w przytułku.

Nekrolog z Timesa na czesc gen. Skalskiego

[Gość: fritz]

Porownajcie ten nekrolog z brakiem wypowiedzi w GW. Porazajace. Wyraznie
komuchy grasujace w GW nie moga wybaczyc bohaterowi II WS, ktory byl przez nich
torturowany i skazany na kare smierci.

Czesc pamieci gen. Skalskiego!


The leading Polish fighter ace of the Second World War, Stanislaw Skalski,
wasted no time and made his first kill in the early morning of September 1,
1939. Full of the chivalric instincts of another age, he landed in a field
beside the German bomber he had shot down, pulled the two wounded crew clear of
the wreckage and bandaged them up before handing them over to the police.

But what he saw the Germans doing to his country soon turned him into a deadly
killer. A brilliant flier, with extraordinary eyesight and lightning reactions,
he thrived on danger and was entirely in his element in the thick of battle. He
often brought something of its danger and exhilaration into everyday life. He
liked his drink strong and his women beautiful but difficult. Being headstrong
and even quarrelsome, he could be an awkward subordinate, but he was a
brilliant unit commander, adored by his men.

He was also an exceptionally brave man. Shot down during the Battle of Britain,
he injured a leg and was so badly burnt that he flinched whenever anyone lit a
cigarette near him. But he absconded from the infirmary to rejoin his squadron,
and since he could not walk properly, let alone run, he would sit in his
cockpit awaiting the scramble.

Stanislaw Skalski was born on November 27, 1915, in southern Russia, where his
father was an estate manager. Two years later the family moved back to south-
eastern Poland. He went to school locally in Dubno, and in 1933 enrolled at the
Warsaw School of Political Science. He took up gliding and in 1936 left
university to enter the Air Force Officers ' Training School at Deblin. He
passed out on August 15, 1938, and was posted to the 4th Air Regiment stationed
at Torun.

He commanded a section (six planes) of it against the Germans in September
1939. They were equipped with outdated fighters that possessed less than half
the speed and one-eighth of the Messerschmitt 's firepower. Yet Skalski managed
to shoot down six German planes before, halfway through September, his own
machine gave out.

Along with the bulk of the Polish Air Force, he crossed the border into neutral
Romania on September 17, 1939, whence they were evacuated via Syria to France,
and from there to Britain. In July 1940 he was posted to RAF 501 Squadron at
Gravesend, in which he fought throughout the Battle of Britain. He was twice
shot down, but himself destroyed six German planes between August 30 and
October 8, 1940, and it was only then that he agreed to go to hospital to have
his wounds properly seen to.

It was not until March 1941 that he was well again, and he was then posted to
306 Polish Squadron, forming up at Church Fenton from the remnants of the Torun
Air Regiment. In June 1942 he was given command of 317 City of Wilno Squadron
at Northolt, just in time for the Dieppe raid. On their first foray across the
Channel, Skalski and his colleague of 303 Polish Squadron got bored, since the
German fighters avoided combat and concentrated on strafing the landing troops.
On the next sortie, Skalski 's squadron flew in front, weaving and veering like
a bunch of untrained novices, while 303 kept an eye on them from far above and
behind. A large formation of Focke-Wulf 190s saw the unsteady progress of 317
and could not resist an easy prize. It dived down on to Skalski 's Spitfires,
but was immediately set upon from behind by 303. Within 10 minutes, 15 German
planes had been shot down, with no own losses.

In January 1943 he put together the Polish Fighting Team, better known as
Skalski 's Circus, a unit of 15 Polish fighter-pilots who fought alongside 145
Squadron in North Africa in the final push against Rommel. In recognition of
his exceptional performance, Skalski was given command of 601 County of London
Squadron in Malta - becoming the first Pole to lead a British squadron.

The next year he was back in the Polish Air Force, leading 133 Polish wing over
the landing beaches on D-Day and during the fighting in Normandy. On June 24 he
scored his 22nd and last kill, a Messerschmitt 109.

In October 1944 he was sent on a staff course to the US, and on his return in
February 1945 he was posted to the staff of 11 Fighter Group and later to RAF
Command in occupied Germany. By the end of the war he had attained the rank of
Group Captain and apart from the highest Polish decorations he had won the DSO,
the DFC three times and the American DFC.

He was offered exciting jobs in the RAF and the USAAF, but he believed it his
duty to devote his talents and experience to the cause of his own country. On
June 8, 1947, he returned to Poland and joined its new air force, founded under
Soviet aegis, with the rank of major. But on June 4, 1948, he was arrested for
espionage along with other Battle of Britain veterans. He was questioned and
tortured, and finally condemned to death.

While some of his colleagues were shot, his sentence was commuted to 25 years.
He was amnestied in 1956, after the thaw consequent on Stalin 's death, and was
entirely rehabilitated. In 1957 he rejoined the Polish Air Force, from which he
retired in 1968. He continued to take an active interest in flying, as vice-
president of the Polish Aeroclub, and published a book about his wartime
experiences. In later years he lived quietly and humbly in a small flat in
Warsaw.

It was characteristic of this awkward and unpredictable man that in 1989, the
50th anniversary of the Nazi invasion, when everyone else in Poland was
commemorating their own dead and their country 's sufferings, Skalski dug out
of his papers the names of the two Germans he had shot down on the first day of
the war and started a search for them through the German press. Incredibly, he
traced one of them and the widow of the other, and he commemorated the war
staying with them in the Bavarian Alps.

Stanislaw Skalski, DSO, DFC and two Bars, fighter ace, was born on October 27,
1915. He died on November 12, 2004, aged 89.

[chilum]

> The leading Polish fighter ace of the Second World War,(...)

Piękny nekrolog,zaiste.

Tyle,ze temu samemu pilotowi i jego kolegom walczącym w Battle of Britain odmówiono uczestnictwa w Paradzie Zwycięstwa w Londynie.
Tym samym gdzie wydawany jest "Times".

Stali z boku,na chodniku...

"Times"-piękny nekrolog..

[Gość: Roman]

To skandal,że o bohaterze - lotniku przypomniano sobie po Jego śmierci.Czyżby
brakowało miejsca w porządnym Domu Opieki Społecznej.Tak Polska dziękuje swoim
obrońcom ,prześladowanym do tego jeszcze przez komunistyczny reżim
bierutowskich polakożerców.Gen.Skalski powinien być dla nas symbolem a nie
żyć i umrzeć w opuszczeniu i prawie zapomnieniu.To ne i pouczające!!!

A co robił gen. Skalski po 1956 roku?

[Gość: Jagnieszka]

Czarna dziura?

[Gość: roman]

a co ty zrobiłaś dla Polski?

[Gość: Marian z Radomia]

Pani Jagnieszko!
Pod koniec lat 60-tych, a miałem wtedy nieweiele ponad 10 lat[bo dokładnie nie
pamiętam w którym to było roku] albo może mniej niż 10,zabrał mnie z podwórka
na którym huliganiłem sąsiad na spotkanie ze Stanisławem Skalskim wtedy płk.Do
dzisiaj pamietam jego opowiadania i odpowiedzi na pytania.Z bardzo dużą rezerwą
odnosił się do uznawanej przez innych i poswiadczonej zestrzeleniami i
powietrznymi pojedynkami odwagi. Z dużym dystansem opowiadał o ''cyrku
Skalskiego''.Był po prostu szczerze skromnym człowiekiem i zrobił na mnie
juz wtedy jeszcze jako dziecku wspaniałe wrażenie.Do dzisiaj pamietam jego
opowieść o zapisanych słowach na ręce ; lars, larsen, larsoden i zwiazanych z
tym jego kłopotach na granicy. Od tamtej pory nigdy z nim nie spotkałem sie .
Mam z tego powody do siebie żal, choć wielokrotnie myślałem o tym człowieku.
Chciałbym z nim choć chwilę jeszcze raz porozmawiać.
Żal jest tym większy,że zmarł w przykrych okolicznościach.............
Wielcy ludzie odchodzą, a my ciągle zapatrzeni jesteśmy...??
CZEŚĆ JEGO PAMIĘCI !!!

[Gość: Mariner]

To co umiał najlepiej. Latał głupia cipo!
M.

[Gość: realista]

latal - bo to lubil i kochal kretynko, zycze ci zebys przezyla zycie lepiej niz
On. Dla mnie to ktos, jesli chcesz wiedziec i dotrze cos do twojego kurzego
mozdzku to w czasie Bitwy o Anglie zycie pilota mysliwca trwalo okolo 1 miesiac.

[Gość: Stanislaw]

Tez - Czesc!!!
Ale dlaczego nie zaszczycil swoja obecnoscia "Flaszka" Glodz?

[Gość: asia]

Był biskup polowy i cała generalicja. Ale dworakowa telewizja w wiadomosciach
nie wspomniała nawet w jakim ponizeniu i zapomnieniu zmarł ten bohater.
Starczyło "obiektywności" na pokazanie mord notabli. Z Dworakiem przyszło "nowe"

Niech spoczywa w spokoju .

[Gość: MTS]

Nie wolno nam zapomniec o takich jak on!

Gzdie byl w tym czasie Kwach?

[Gość: Mirek z Kanady]

Psia powinnoscia Kwacha jest bycie na pogrzebie Bohatera. No chyba ze znow
bylyby problemy z golenia.

Kwachu - na kolana przed bohaterami RP !!!

[Gość: realista]

kwach jak zwykle "trzezwial" w koncu mial urodziny ...

Kwasek nie lubi 'orlow'',BOHATEROW POLSKI !!

[Gość: prof Uszaszowski]

Kwasek lazi po salonach.Tow.Kwasek jest bardzo medialnay,i zawsze ma na
wzgledzie to ,w jakim swietle sfilmuja jego tlusta,mongolska buzke.

Kpisz??

[wielki_czarownik]

Kpisz sobie! Po co tam Kwaśniewski?

Co robił Stanisław Skalski po 1956 roku?

[Gość: Jagnieszka]

>>>Po wojnie w 1948 r. został w kraju aresztowany i skazany na śmierć jako
szpieg angielski. Został zrehabilitowany w 1956 r.<<<
Rzetelny dziennikarz nie powinien do tych dwóch zdań ograniczać powojennego
życiorysu bohaterskiego pilota.
W roku 1956 Stanisław Skalski miał dopiero 41 lat. Co robił po 1956 roku? Może
ktoś z czytelników wie?

[Gość: polonus z Lyonu]

Z tego co slyszalem w latach 60tych,(jestem z rocznika 1943),komuna w drodze
laski zrobila go prezesem Aeroklubu Polskiego.

Gość portalu: Jagnieszka napisał(a):

> >>>Po wojnie w 1948 r. został w kraju aresztowany i skazany na śmie
> rć jako
> szpieg angielski. Został zrehabilitowany w 1956 r.<<<
> Rzetelny dziennikarz nie powinien do tych dwóch zdań ograniczać powojennego
> życiorysu bohaterskiego pilota.
> W roku 1956 Stanisław Skalski miał dopiero 41 lat. Co robił po 1956 roku?
Może
> ktoś z czytelników wie?

[Gość: polonus z Lyonu]

Gość portalu: polonus z Lyonu napisał(a):

> Z tego co slyszalem w latach 60tych,(jestem z rocznika 1943),komuna w drodze
> laski zrobila go prezesem Aeroklubu Polskiego i chyba byl redaktorem w
Skrzydlatej Polsce.
>
> Gość portalu: Jagnieszka napisał(a):
>
> > >>>Po wojnie w 1948 r. został w kraju aresztowany i skazany n
> a śmie
> > rć jako
> > szpieg angielski. Został zrehabilitowany w 1956 r.<<<
> > Rzetelny dziennikarz nie powinien do tych dwóch zdań ograniczać powojenne
> go
> > życiorysu bohaterskiego pilota.
> > W roku 1956 Stanisław Skalski miał dopiero 41 lat. Co robił po 1956 roku?
>
> Może
> > ktoś z czytelników wie?

[Gość: paweł]

A umarł biedak w nędzy, nawet niebyło dlaniego porzadnego domu starców.

Zmarł okradziony w nędzy.

[wielki_czarownik]

Zmarł okradziony w nędzy.
Tak oto Polska dba o swych bohaterów.

[Gość: Ars]

Był patriotą. Miał odwagę, już w czasach oszołomstwa, podpisać list
protestujący przeciwko robieniu ze zdrajcy Kuklińskiego bohatera. Uważał go,
tak jak każdy uczciwy Polak za szpiega i zdrajcę.

Naprawdę nikt nie wie, co robił Skalski po 1956???

[Gość: Jagnieszka]

Między 42. a 89. rokiem swojego życia?
I nikogo (prócz mnie) losy bohaterskiego pilota-patrioty nie obchodzą?

nalezal do pro-jaruzelskiego 'Grunwaldu" po 1981

[Gość: mk]

Przy wszysrkich jego zaslugach: czytalam ze nalezal do pro-
jaruzelskiego "Grunwaldu" utworzonego po wprowadzeniu stanu wojennego.