Kim jest/był Tkaczuk?

[Gość: Leroy]

Czy ktoś wie?

[Gość: Ania]

Gość portalu: Leroy napisał(a):

> Czy ktoś wie?


Wiem tyle,ze Tkaczuk bywa.

Maly intelektualista ?

[Gość: Greg]

1. Proces sprawczy (par. 33-37), Działania zastępcze (38-41), Autonomia (42-44).
Ludzie mają (prawdopodobnie zakorzenioną w biologii) potrzebę czegoś, co
będziemy nazywać "procesem sprawczym" (power process). Nie jest on tym samym co
potrzeba władzy (choć ją przypomina). Na proces sprawczy składają się 4
elementy: cel, wysiłek, osiągnięcie celu, autonomia (goal, effort, attainment
of goal, autonomy). Aby uniknąć poważnych problemów psychologicznych, człowiek
musi mieć cele, których osiągnięcie wymaga wysiłku, a także musi osiągać w
pewnym rozsądnym wymiarze sukcesy w osiąganiu swoich celów. (autonomia zostanie
omówiona niżej). Każdy ma cele - przynajmniej musi zaspokoić niezbędne fizyczne
potrzeby (pożywienie, woda, schronienie, ubranie). Jednakże jeśli zdobywa to
wszystko bez wysiłku - popadnie w nudę, demoralizację, wreszcie depresję. Nie
osiąganie ważnych celów skończyć się musi śmiercią, jeśli te cele tyczą się
fizycznych konieczności, lub frustracją jeśli nie zagraża przetrwaniu. Ciągłe
porażki skutkują defetyzmem, niską samooceną lub depresją.
Gdy ludzie nie muszą wysilać się by zaspokoić niezbędne potrzeby, często
wynajdują sobie sztuczne cele. Często dążą do tychże celów z taką samą energią
i zaangażowaniem emocjonalnym. Termin "działanie zastępcze" (surrogate
activity) tyczy się działania, które nakierowane jest na sztuczny cel, jaki
ludzie wynajdują sobie jedynie po to by mieć jakiś cel, do którego mogą dążyć,
czyli jedynie dla "spełnienia" (fulfillment) jakie zyskują z dążenia do celu.
We współczesnym społeczeństwie przemysłowym do zaspokojenia fizycznych potrzeb
wystarcza minimalny wysiłek Wystarczy przejść trening, zdobyć jakąś prostą
umiejętność techniczną, nie spóźniać się do pracy, wysilić się nieco w stopniu
niezbędnym do utrzymania posady. Jedyne wymagania to przeciętna inteligencja i
przede wszystkim proste POSŁUSZEŃSTWO. Jeśli jednostka je spełnia,
społeczeństwo zajmie się nią od kołyski aż po grób. (Pomijamy tu problem
podklasy.) Nic dziwnego więc, że współczesne społeczeństwo pełne jest działań
zastępczych, takich jak: praca naukowa, sport wyczynowy, działalność
humanitarna, twórczość artystyczna bądź literacka, wspinanie się na szczeble
kariery, zdobywanie pieniędzy i dóbr materialnych wykraczające daleko poza
zaspokojenie potrzeb, działalność społeczny, gdy dotyczy problemów nie
istotnych osobiście dla działacza, jak w przypadku białych działających w
obronie praw nie-białych mniejszości. Nie zawsze są to CZYSTE działania
zastępcze - mogą być motywowane częściowo przez potrzeby inne niż
potrzeba "spełnienia" (czyli potrzeba posiadania celu).
Działania zastępcze są mniej satysfakcjonujące niż dążenie do prawdziwych celów
(tzn. celów, które ludzie chcieliby osiągnąć nawet gdy ich potrzeba procesu
sprawczego byłaby zaspokojona; celów zewnętrznych jak seks, miłość, status,
zemsta, zaspokojenie podstawowych potrzeb). Wskazuje na to fakt, że w
większości przypadków, ludzie zaangażowani głęboko w działania zastępcze nigdy
nie osiągają zaspokojenia, nigdy nie spoczywają. (Weźmy na przykład naukowców,
sportowców itp.) Wielu ludzi powie, że doznają w o wiele większym stopniu
spełnienia z działań zastępczych niż z "przyziemnego" zaspokajania potrzeb
biologicznych, wynika to jednak z tego, że w naszym społeczeństwie wysiłek w
tym celu niezbędny został zredukowany do banału. Co więcej, w naszym
społeczeństwie ludzie nie zaspokajają potrzeb biologicznych SAMODZIELNIE, ale
działając jako części ogromnej machiny społecznej. Z drugiej strony z reguły
mają wiele autonomii w swych działaniach zastępczych.
Autonomia nie jest elementem procesu sprawczego niezbędnym dla wszystkich
ludzi. Jednakże większość ludzi potrzebuje większej bądź mniejszej autonomii w
działaniu dla osiągania swych celów. Muszą podejmować wysiłki z własnej
inicjatywy i działać pod własnym kierunkiem i kontrolą. W większości nie muszą
jednak działać jako pojedyncze jednostki. Wystarczy by działali jako członkowie
MAŁYCH grup. Jeśli kilka osób wspólnie ustala cel, potem wspólnie skutecznie
działa by go osiągnąć, ich potrzeba procesu sprawczego zostanie zaspokojona.
Ale jeśli będą działać według sztywnych rozkazów wydawanych z góry, które nie
zostawią im miejsca na autonomiczne decyzje i inicjatywę, potrzeba ta nie
będzie zaspokojona. Tak samo stanie się gdy decyzje podejmowane będą
kolektywnie jeśli grupa jest tak duża, że rola jednostki jest nieistotna.
Prawdą jest, że niektóre jednostki zdają się mieć małą potrzebę autonomii. Ich
popęd władzy jest słaby lub zaspokajają go poprzez identyfikację z organizacją
do której należą. Są też bezmyślne, zwierzęce typy, którym wystarcza władza w
czysto fizycznym sensie (np. ślepo posłuszni zwierzchnikom żołnierze). Jednakże
większość ludzi właśnie poprzez AUTONOMICZNY proces sprawczy osiąga poczucie
władzy, pewność siebie, dobrą samoocenę. Gdy nie mają odpowiedniej szansy
przejścia poprzez proces sprawczy, konsekwencją są (w zależności od jednostki i
rodzaju zaburzenia procesu sprawczego): nuda, demoralizacja, niska samoocena,
poczucie niższości, defetyzm, depresja, lęk, poczucie winy, frustracja,
wrogość, przemoc domowa, niezaspokojony hedonizm, nienormalne zachowania
seksualne, zaburzenia snu, zaburzenia spożywania pokarmu, itp.


2. Przyczyny problemów społecznych (45-58).
Każdy z tych objawów może pojawić się w każdym społeczeństwie, ale we
współczesnym społeczeństwie przemysłowym występują one na masową skalę. OGÓLNIE
rzecz biorąc tego typu problemy były zdecydowanie mniej powszechne pośród ludów
prymitywnych. Socjologiczne i psychologiczne problemy współczesnego
społeczeństwa wynikają z tego, że to społeczeństwo zmusza ludzi do życia w
warunkach skrajnie różnych od tych, w jakich człowiek ewoluował i do zachowania
w sposób sprzeczny z wzorami zachowań jakie człowiek rozwinął żyjąc w tychże
wcześniejszych warunkach. Za najważniejszy z anormalnych warunków na jakie
współczesne społeczeństwo wystawia ludzi uważamy zaburzenie procesu sprawczego
(disruption of the power process). Najpierw omówimy jednak pozostałe, takie
jak: nadmierna gęstość zaludnienia, odizolowanie człowieka od natury, nadmierna
szybkość zmian społecznych oraz rozpad małych naturalnych społeczności, takich
jak rozszerzona rodzina, wioska czy plemię.
Ścisk zwiększa poziom stresu i agresji. Dzisiejszy stopień zagęszczenia i
odizolowanie człowieka od natury to konsekwencje postępu technicznego.
Dla społeczeństw prymitywnych świat natury (który zwykle zmienia się jedynie
powoli) stanowił stabilne środowisko działania (framework) i zapewniał poczucie
bezpieczeństwa. W świecie współczesnym to społeczność ludzka dominuje nad
naturą, a współczesne społeczeństwo zmienia się bardzo gwałtownie ze względu na
zmiany techniczne. Tak więc nie ma stabilnego układu odniesienia.
Nie można dokonać gwałtownych, drastycznych przemian technologicznych i
ekonomicznych nie powodując gwałtownych zmian we wszystkich innych sferach
społeczeństwa. Takie zmiany nieuchronnie spowodują upadek tradycyjnych
wartości, który, między innymi jest przyczyną rozpadu więzi jednoczących
tradycyjne małe społeczności. Ich rozpad przyspiesza fakt, że współczesne
warunki wymagają od lub kuszą jednostki do przeniesienia w nowe miejsce,
oddzielenia od ich społeczności. Poza tym społeczeństwo techniczne MUSI osłabić
więzy rodzinne i społeczności lokalne aby skutecznie funkcjonować. W
społeczeństwie współczesnym jednostka musi być lojalna przede wszystkim wobec
systemu, a dopiero później wobec małej wspólnoty - w innym razie takie
wspólnoty działałyby na swą korzyść, ze szkodą dla systemu. Nazywa się to
nepotyzmem lub dyskryminacją - system nie będzie wówczas funkcjonował wydajnie
(przykład: Ameryka Łacińska). Tak więc rozwinięte społeczeństwo przemysłowe
może tolerować małe wspólnoty jedynie gdy są wykastrowane

[Gość: kapral]

Gość portalu: Greg napisał(a):

) 1. Proces sprawczy (par. 33-37), Działania zastępcze (38-41), Autonomia (42-44)
) .
) Ludzie mają (prawdopodobnie zakorzenioną w biologii) potrzebę czegoś, co
) będziemy nazywać "procesem sprawczym" (power process). Nie jest on tym samym co
)
) potrzeba władzy (choć ją przypomina). Na proces sprawczy składają się 4
) elementy: cel, wysiłek, osiągnięcie celu, autonomia (goal, effort, attainment
) of goal, autonomy). Aby uniknąć poważnych problemów psychologicznych, człowiek
) musi mieć cele, których osiągnięcie wymaga wysiłku, a także musi osiągać w
) pewnym rozsądnym wymiarze sukcesy w osiąganiu swoich celów. (autonomia zostanie
)
) omówiona niżej). Każdy ma cele - przynajmniej musi zaspokoić niezbędne fizyczne
)
) potrzeby (pożywienie, woda, schronienie, ubranie). Jednakże jeśli zdobywa to
) wszystko bez wysiłku - popadnie w nudę, demoralizację, wreszcie depresję. Nie
) osiąganie ważnych celów skończyć się musi śmiercią, jeśli te cele tyczą się
) fizycznych konieczności, lub frustracją jeśli nie zagraża przetrwaniu. Ciągłe
) porażki skutkują defetyzmem, niską samooceną lub depresją.
) Gdy ludzie nie muszą wysilać się by zaspokoić niezbędne potrzeby, często
) wynajdują sobie sztuczne cele. Często dążą do tychże celów z taką samą energią
) i zaangażowaniem emocjonalnym. Termin "działanie zastępcze" (surrogate
) activity) tyczy się działania, które nakierowane jest na sztuczny cel, jaki
) ludzie wynajdują sobie jedynie po to by mieć jakiś cel, do którego mogą dążyć,
) czyli jedynie dla "spełnienia" (fulfillment) jakie zyskują z dążenia do celu.
) We współczesnym społeczeństwie przemysłowym do zaspokojenia fizycznych potrzeb
) wystarcza minimalny wysiłek Wystarczy przejść trening, zdobyć jakąś prostą
) umiejętność techniczną, nie spóźniać się do pracy, wysilić się nieco w stopniu
) niezbędnym do utrzymania posady. Jedyne wymagania to przeciętna inteligencja i
) przede wszystkim proste POSŁUSZEŃSTWO. Jeśli jednostka je spełnia,
) społeczeństwo zajmie się nią od kołyski aż po grób. (Pomijamy tu problem
) podklasy.) Nic dziwnego więc, że współczesne społeczeństwo pełne jest działań
) zastępczych, takich jak: praca naukowa, sport wyczynowy, działalność
) humanitarna, twórczość artystyczna bądź literacka, wspinanie się na szczeble
) kariery, zdobywanie pieniędzy i dóbr materialnych wykraczające daleko poza
) zaspokojenie potrzeb, działalność społeczny, gdy dotyczy problemów nie
) istotnych osobiście dla działacza, jak w przypadku białych działających w
) obronie praw nie-białych mniejszości. Nie zawsze są to CZYSTE działania
) zastępcze - mogą być motywowane częściowo przez potrzeby inne niż
) potrzeba "spełnienia" (czyli potrzeba posiadania celu).
) Działania zastępcze są mniej satysfakcjonujące niż dążenie do prawdziwych celów
)
) (tzn. celów, które ludzie chcieliby osiągnąć nawet gdy ich potrzeba procesu
) sprawczego byłaby zaspokojona; celów zewnętrznych jak seks, miłość, status,
) zemsta, zaspokojenie podstawowych potrzeb). Wskazuje na to fakt, że w
) większości przypadków, ludzie zaangażowani głęboko w działania zastępcze nigdy
) nie osiągają zaspokojenia, nigdy nie spoczywają. (Weźmy na przykład naukowców,
) sportowców itp.) Wielu ludzi powie, że doznają w o wiele większym stopniu
) spełnienia z działań zastępczych niż z "przyziemnego" zaspokajania potrzeb
) biologicznych, wynika to jednak z tego, że w naszym społeczeństwie wysiłek w
) tym celu niezbędny został zredukowany do banału. Co więcej, w naszym
) społeczeństwie ludzie nie zaspokajają potrzeb biologicznych SAMODZIELNIE, ale
) działając jako części ogromnej machiny społecznej. Z drugiej strony z reguły
) mają wiele autonomii w swych działaniach zastępczych.
) Autonomia nie jest elementem procesu sprawczego niezbędnym dla wszystkich
) ludzi. Jednakże większość ludzi potrzebuje większej bądź mniejszej autonomii w
) działaniu dla osiągania swych celów. Muszą podejmować wysiłki z własnej
) inicjatywy i działać pod własnym kierunkiem i kontrolą. W większości nie muszą
) jednak działać jako pojedyncze jednostki. Wystarczy by działali jako członkowie
)
) MAŁYCH grup. Jeśli kilka osób wspólnie ustala cel, potem wspólnie skutecznie
) działa by go osiągnąć, ich potrzeba procesu sprawczego zostanie zaspokojona.
) Ale jeśli będą działać według sztywnych rozkazów wydawanych z góry, które nie
) zostawią im miejsca na autonomiczne decyzje i inicjatywę, potrzeba ta nie
) będzie zaspokojona. Tak samo stanie się gdy decyzje podejmowane będą
) kolektywnie jeśli grupa jest tak duża, że rola jednostki jest nieistotna.
) Prawdą jest, że niektóre jednostki zdają się mieć małą potrzebę autonomii. Ich
) popęd władzy jest słaby lub zaspokajają go poprzez identyfikację z organizacją
) do której należą. Są też bezmyślne, zwierzęce typy, którym wystarcza władza w
) czysto fizycznym sensie (np. ślepo posłuszni zwierzchnikom żołnierze). Jednakże
)
) większość ludzi właśnie poprzez AUTONOMICZNY proces sprawczy osiąga poczucie
) władzy, pewność siebie, dobrą samoocenę. Gdy nie mają odpowiedniej szansy
) przejścia poprzez proces sprawczy, konsekwencją są (w zależności od jednostki i
)
) rodzaju zaburzenia procesu sprawczego): nuda, demoralizacja, niska samoocena,
) poczucie niższości, defetyzm, depresja, lęk, poczucie winy, frustracja,
) wrogość, przemoc domowa, niezaspokojony hedonizm, nienormalne zachowania
) seksualne, zaburzenia snu, zaburzenia spożywania pokarmu, itp.
)
)
) 2. Przyczyny problemów społecznych (45-58).
) Każdy z tych objawów może pojawić się w każdym społeczeństwie, ale we
) współczesnym społeczeństwie przemysłowym występują one na masową skalę. OGÓLNIE
)
) rzecz biorąc tego typu problemy były zdecydowanie mniej powszechne pośród ludów
)
) prymitywnych. Socjologiczne i psychologiczne problemy współczesnego
) społeczeństwa wynikają z tego, że to społeczeństwo zmusza ludzi do życia w
) warunkach skrajnie różnych od tych, w jakich człowiek ewoluował i do zachowania
)
) w sposób sprzeczny z wzorami zachowań jakie człowiek rozwinął żyjąc w tychże
) wcześniejszych warunkach. Za najważniejszy z anormalnych warunków na jakie
) współczesne społeczeństwo wystawia ludzi uważamy zaburzenie procesu sprawczego
) (disruption of the power process). Najpierw omówimy jednak pozostałe, takie
) jak: nadmierna gęstość zaludnienia, odizolowanie człowieka od natury, nadmierna
)
) szybkość zmian społecznych oraz rozpad małych naturalnych społeczności, takich
) jak rozszerzona rodzina, wioska czy plemię.
) Ścisk zwiększa poziom stresu i agresji. Dzisiejszy stopień zagęszczenia i
) odizolowanie człowieka od natury to konsekwencje postępu technicznego.
) Dla społeczeństw prymitywnych świat natury (który zwykle zmienia się jedynie
) powoli) stanowił stabilne środowisko działania (framework) i zapewniał poczucie
)
) bezpieczeństwa. W świecie współczesnym to społeczność ludzka dominuje nad
) naturą, a współczesne społeczeństwo zmienia się bardzo gwałtownie ze względu na
)
) zmiany techniczne. Tak więc nie ma stabilnego układu odniesienia.
) Nie można dokonać gwałtownych, drastycznych przemian technologicznych i
) ekonomicznych nie powodując gwałtownych zmian we wszystkich innych sferach
) społeczeństwa. Takie zmiany nieuchronnie spowodują upadek tradycyjnych
) wartości, który, między innymi jest przyczyną rozpadu więzi jednoczących
) tradycyjne małe społeczności. Ich rozpad przyspiesza fakt, że współczesne
) warunki wymagają od lub kuszą jednostki do przeniesienia w nowe miejsce,
) oddzielenia od ich społeczności. Poza tym społeczeństwo techniczne MUSI osłabić
)
) więzy rodzinne i społeczności lokalne aby skutecznie funkcjonować. W
) społeczeństwie współczesnym jednostka musi być lojalna przede wszystkim wobec
) systemu, a dopiero później wobec małej wspólnoty - w innym razi

[Gość: kapral]

Gość portalu: kapral napisał(a):

) Gość portalu: Greg napisał(a):
)
) ) 1. Proces sprawczy (par. 33-37), Działania zastępcze (38-41), Autonomia (42-4
) 4)
) ) .
) ) Ludzie mają (prawdopodobnie zakorzenioną w biologii) potrzebę czegoś, co
) ) będziemy nazywać "procesem sprawczym" (power process). Nie jest on tym samym
) co
) )
) ) potrzeba władzy (choć ją przypomina). Na proces sprawczy składają się 4
) ) elementy: cel, wysiłek, osiągnięcie celu, autonomia (goal, effort, attainment
)
) ) of goal, autonomy). Aby uniknąć poważnych problemów psychologicznych, człowie
) k
) ) musi mieć cele, których osiągnięcie wymaga wysiłku, a także musi osiągać w
) ) pewnym rozsądnym wymiarze sukcesy w osiąganiu swoich celów. (autonomia zostan
) ie
) )
) ) omówiona niżej). Każdy ma cele - przynajmniej musi zaspokoić niezbędne fizycz
) ne
) )
) ) potrzeby (pożywienie, woda, schronienie, ubranie). Jednakże jeśli zdobywa to
) ) wszystko bez wysiłku - popadnie w nudę, demoralizację, wreszcie depresję. Nie
)
) ) osiąganie ważnych celów skończyć się musi śmiercią, jeśli te cele tyczą się
) ) fizycznych konieczności, lub frustracją jeśli nie zagraża przetrwaniu. Ciągłe
)
) ) porażki skutkują defetyzmem, niską samooceną lub depresją.
) ) Gdy ludzie nie muszą wysilać się by zaspokoić niezbędne potrzeby, często
) ) wynajdują sobie sztuczne cele. Często dążą do tychże celów z taką samą energi
) ą
) ) i zaangażowaniem emocjonalnym. Termin "działanie zastępcze" (surrogate
) ) activity) tyczy się działania, które nakierowane jest na sztuczny cel, jaki
) ) ludzie wynajdują sobie jedynie po to by mieć jakiś cel, do którego mogą dążyć
) ,
) ) czyli jedynie dla "spełnienia" (fulfillment) jakie zyskują z dążenia do celu.
)
) ) We współczesnym społeczeństwie przemysłowym do zaspokojenia fizycznych potrze
) b
) ) wystarcza minimalny wysiłek Wystarczy przejść trening, zdobyć jakąś prostą
) ) umiejętność techniczną, nie spóźniać się do pracy, wysilić się nieco w stopni
) u
) ) niezbędnym do utrzymania posady. Jedyne wymagania to przeciętna inteligencja
) i
) ) przede wszystkim proste POSŁUSZEŃSTWO. Jeśli jednostka je spełnia,
) ) społeczeństwo zajmie się nią od kołyski aż po grób. (Pomijamy tu problem
) ) podklasy.) Nic dziwnego więc, że współczesne społeczeństwo pełne jest działań
)
) ) zastępczych, takich jak: praca naukowa, sport wyczynowy, działalność
) ) humanitarna, twórczość artystyczna bądź literacka, wspinanie się na szczeble
) ) kariery, zdobywanie pieniędzy i dóbr materialnych wykraczające daleko poza
) ) zaspokojenie potrzeb, działalność społeczny, gdy dotyczy problemów nie
) ) istotnych osobiście dla działacza, jak w przypadku białych działających w
) ) obronie praw nie-białych mniejszości. Nie zawsze są to CZYSTE działania
) ) zastępcze - mogą być motywowane częściowo przez potrzeby inne niż
) ) potrzeba "spełnienia" (czyli potrzeba posiadania celu).
) ) Działania zastępcze są mniej satysfakcjonujące niż dążenie do prawdziwych cel
) ów
) )
) ) (tzn. celów, które ludzie chcieliby osiągnąć nawet gdy ich potrzeba procesu
) ) sprawczego byłaby zaspokojona; celów zewnętrznych jak seks, miłość, status,
) ) zemsta, zaspokojenie podstawowych potrzeb). Wskazuje na to fakt, że w
) ) większości przypadków, ludzie zaangażowani głęboko w działania zastępcze nigd
) y
) ) nie osiągają zaspokojenia, nigdy nie spoczywają. (Weźmy na przykład naukowców
) ,
) ) sportowców itp.) Wielu ludzi powie, że doznają w o wiele większym stopniu
) ) spełnienia z działań zastępczych niż z "przyziemnego" zaspokajania potrzeb
) ) biologicznych, wynika to jednak z tego, że w naszym społeczeństwie wysiłek w
) ) tym celu niezbędny został zredukowany do banału. Co więcej, w naszym
) ) społeczeństwie ludzie nie zaspokajają potrzeb biologicznych SAMODZIELNIE, ale
)
) ) działając jako części ogromnej machiny społecznej. Z drugiej strony z reguły
) ) mają wiele autonomii w swych działaniach zastępczych.
) ) Autonomia nie jest elementem procesu sprawczego niezbędnym dla wszystkich
) ) ludzi. Jednakże większość ludzi potrzebuje większej bądź mniejszej autonomii
) w
) ) działaniu dla osiągania swych celów. Muszą podejmować wysiłki z własnej
) ) inicjatywy i działać pod własnym kierunkiem i kontrolą. W większości nie musz
) ą
) ) jednak działać jako pojedyncze jednostki. Wystarczy by działali jako członkow
) ie
) )
) ) MAŁYCH grup. Jeśli kilka osób wspólnie ustala cel, potem wspólnie skutecznie
) ) działa by go osiągnąć, ich potrzeba procesu sprawczego zostanie zaspokojona.
) ) Ale jeśli będą działać według sztywnych rozkazów wydawanych z góry, które nie
)
) ) zostawią im miejsca na autonomiczne decyzje i inicjatywę, potrzeba ta nie
) ) będzie zaspokojona. Tak samo stanie się gdy decyzje podejmowane będą
) ) kolektywnie jeśli grupa jest tak duża, że rola jednostki jest nieistotna.
) ) Prawdą jest, że niektóre jednostki zdają się mieć małą potrzebę autonomii. Ic
) h
) ) popęd władzy jest słaby lub zaspokajają go poprzez identyfikację z organizacj
) ą
) ) do której należą. Są też bezmyślne, zwierzęce typy, którym wystarcza władza w
)
) ) czysto fizycznym sensie (np. ślepo posłuszni zwierzchnikom żołnierze). Jednak
) że
) )
) ) większość ludzi właśnie poprzez AUTONOMICZNY proces sprawczy osiąga poczucie
) ) władzy, pewność siebie, dobrą samoocenę. Gdy nie mają odpowiedniej szansy
) ) przejścia poprzez proces sprawczy, konsekwencją są (w zależności od jednostki
) i
) )
) ) rodzaju zaburzenia procesu sprawczego): nuda, demoralizacja, niska samoocena,
)
) ) poczucie niższości, defetyzm, depresja, lęk, poczucie winy, frustracja,
) ) wrogość, przemoc domowa, niezaspokojony hedonizm, nienormalne zachowania
) ) seksualne, zaburzenia snu, zaburzenia spożywania pokarmu, itp.
) )
) )
) ) 2. Przyczyny problemów społecznych (45-58).
) ) Każdy z tych objawów może pojawić się w każdym społeczeństwie, ale we
) ) współczesnym społeczeństwie przemysłowym występują one na masową skalę. OGÓLN
) IE
) )
) ) rzecz biorąc tego typu problemy były zdecydowanie mniej powszechne pośród lud
) ów
) )
) ) prymitywnych. Socjologiczne i psychologiczne problemy współczesnego
) ) społeczeństwa wynikają z tego, że to społeczeństwo zmusza ludzi do życia w
) ) warunkach skrajnie różnych od tych, w jakich człowiek ewoluował i do zachowan
) ia
) )
) ) w sposób sprzeczny z wzorami zachowań jakie człowiek rozwinął żyjąc w tychże
) ) wcześniejszych warunkach. Za najważniejszy z anormalnych warunków na jakie
) ) współczesne społeczeństwo wystawia ludzi uważamy zaburzenie procesu sprawczeg
) o
) ) (disruption of the power process). Najpierw omówimy jednak pozostałe, takie
) ) jak: nadmierna gęstość zaludnienia, odizolowanie człowieka od natury, nadmier
) na
) )
) ) szybkość zmian społecznych oraz rozpad małych naturalnych społeczności, takic
) h
) ) jak rozszerzona rodzina, wioska czy plemię.
) ) Ścisk zwiększa poziom stresu i agresji. Dzisiejszy stopień zagęszczenia i
) ) odizolowanie człowieka od natury to konsekwencje postępu technicznego.
) ) Dla społeczeństw prymitywnych świat natury (który zwykle zmienia się jedynie
) ) powoli) stanowił stabilne środowisko działania (framework) i zapewniał poczuc
) ie
) )
) ) bezpieczeństwa. W świecie współczesnym to społeczność ludzka dominuje nad
) ) naturą, a współczesne społeczeństwo zmienia się bardzo gwałtownie ze względu
) na
) )
) ) zmiany techniczne. Tak więc nie ma stabilnego układu odniesienia.
) ) Nie można dokonać gwałtownych, drastycznych przemian technologicznych i
) ) ekonomicznych nie powodując gwałtownych zmian we wszystkich innych sferach
) ) społeczeństwa. Takie zmiany nieuchronnie spowodują upadek tradycyjnych
) ) wartości, który, między innymi jest przyczyną rozpadu więzi jednoczących
) ) tradycyjne małe społeczności. Ich rozpad przysp

Do Grega

[Gość: kapral]

Co za cholera?

Dlaczego nie mogę dopisać sie do listu Grega?

Próbowałem dwa razy - - i nic.

Twoj post superciekawy - czytalem z zaciekawieniem
i z przyjemnoscia.

Zdecydowanie proszę o ciąg dalszy,

Pozdrawiam