monogamia linearna - co wy na to?

[tycjana.]

Kazdy spelniony zwiazek przechodzi okreslone fazy - ja wyrozniam kilka:
dostrzezenie, zauroczenie, zakochanie/fascynacja, nasycanie , nasycenie,
rownowaga, rutyna, wyblaklosc. Nazywac to mozna roznie i z rozna predkoscia
moze to po posobie nastepowac.
Czasem wyblaklosc musi trwac dlugo, bo sa dzieci, ktore maja prawo do
stabilizacji niecyklicznej. Lecz co potem?
Tradycyjnie mezczyznie przypisuje sie sklonnosci poligamiczne, kobiecie
monogamiczne. Rzecz jest chyba jednak bardziej skomplikowana - wszyscy predzej
czy pozniej chcemy czegos nowego, "swiezej krwi". Rozwiazaniem jest monogamia
linearna, czyli wiernosc jednej osobie do momentu wygasniecia zwiazku, po czym
lojalnosc wzgledem kolejnego partnera. Oczywiscie z zalozenia kobieta musi byc
niezalezna finansowo, a zwiazek bezdzietnym,lub podzietnym. Co o tym myslicie?

[Gość: inez]

Myślisz Tycjana,że te fazy zawsze występują?A może nie kazdy związek dwojga
ludzi ma ten schemat?Od tego zacznę moje wątpliwości,bo wychodzi na to,że faza
wyblakłości przyczynia się do wygaśnięcia.

[anna.m]

Mysle, ze wiekszosc zwiazkow tak sie ksztaltuje, ale wnioski takie wysnuwam
tylko z wlasnych obserwcji siebie i przyjaciol.
Faza wyblakniecia prowadzi do wygasniecia, jesli nie przewazy uzaleznienie
mentalne lub jego lagodniejsz i sympatyczniejsza forma: przywiazanie.

[Gość: alek]

Malzenstwo to takze jednostka ekonomiczna. Cos jak mala firma. Co zrobic jak
interes dobrze idzie?

[tycjana.]

Nie mieszac interesow z pieniedzmi. jesli juz sie stalo, lepiej pozostac
uczciwymi partnerami w interesach, niz stwarzac pozory uczuc w imie dobrze
prosperujacej firmy. Moze jednak chyba tak czasem byc, ze sukcesy finansowe "
firmy" przedluzaja ktoras z faz zwyzkowych, lub moga cofnac zwiazek fazy
korzystniejszej. Mysle jednak, ze czynniki nie-uczuciowe dzialaja na krotka
mete, po czym czas bierze odwet i rzeczy tocza sie jakby szybciej.

[Gość: Luzer]

Zawsze byłem uznawany za nietypowego (koledzy określali mój stan jako:
popapranie), więc i nie dziwota, że jakoś wszelkie schematy trzymały się z dala
od mojego życia. Ten opisany przez Ciebie, Tycjano, również. Mówiąc prosto:
przeżywamy z żoną piętnastoletni miesiąc miodowy i nic nie wskazuje na to, by
miał się on skończyć! Życzę wszystkim tego samego!
:-)))

[Gość: Dominika]

Hmmm, ma to zapewne związek z tym, że żyjemy teraz średnio nie około 40 lat, a
raczej około 80. Słychać glosy, że taka będzie przyszłość monogamii. czy więc w
imię tej przyszłości już teraz, po 3 zaledwie latach malżeństwa, mam
zaakceptować fakt, że to nie będzie do końca świata i trzy dni dłużej ? Nie
chcę. Nawet rutyna w związku nie jest tym samym ciągle - wszak pojawią sie
wnuki, potem będzie emerytura i może będzie taka, jak reklamują fundusze
emerytalne - da się zrobić to, na co nie stac nas jest teraz. Wierzę, że ten
związek zakonczy się śmiercią jednego z nas - dostałam na to słowo wobec Boga i
sama takie dałam.

[Gość: inez]

Mnie,podobnie jak Luzerowi,wiedzie sie wspaniale.Rutyny nabralam jeno w
prasowaniu Jego koszul.Widze wszysko w swietlistych kolorach,swoja przyszlosc u
Jego boku,po starosc,po kres.Monogamia klasyczna!

[agatag]

A czy można także się cofać? Z nasycenia wrócić do
zakochania lub z rutyny do równowagi?

[Gość: jeff]

Poligamia jest kusząca, ale chyba powierzchowna. Poza tym daleko chyba nam
jeszcze do umiejętności kochania nieposiadającego. Zresztą czy spełnienie jest
najważniejsze, jeśli ma się w ręku los człowieka (jego/jej radość i
cierpienie), nie tylko swój. Oczywiście, że prawidłowy wybór jest
najważniejszy. Ale podobno uczuć obiecać nie można. Można się zabursztynować w
obowiązkach i zyskach materialnych. Pragnienie stanie się cieniem. A miłość
musi być żywa. Inaczej zemsty, odwety, rewolty, choroby, różne skumulowane
stłumienia napadną jak demony. Wówczas emocje mogą być zbyt intensywne, by móc
znaleźć kogoś odpowiedniego. Wystarczy tylko ktoś nowy. Ale doraźne i zmysłowe
spełnienie-ożywienie (uczuć) może być co najwyżej fazą, szukaniem. Utrwalone,
kamieniuje. Taki stan znieczulenia, może czasem być potrzebny. Zależy. Ja wolę
przy-jaźń (Kocią łapę).MÓJ mąż? MOJA Żona? Konkubina? Dziewczyna? Chłopak?
Przyjaciel.Przyjaciółka(Jaskółka). PARTner/ka. Przeżycie wielkiej namiętnej
miłości nie jest złe, ale z reguły tragi-komiczne. Poza tym, że może wyzwolić
człowieka z iluzorycznego raju na ziemi. Zresztą,to zależy kto, na jakim
etapie, w którym wcie-leniu, albo momencie, etc. Zasadniczo, chociaż jestem
zwierzęciem monogamicznym, wolałbym poligamię, bo seks a miłość to dwie odrębne
sprawy. I zawsze przypomina mi się w takim momencie scena z filmu "Mały Wielki
Człowiek", kiedy Dastin Hofman, jako przybrany syn wodza indiańskiego, poszedł
razem z wodzem na szczyt góry (bo wódz stwierdził że już czas umrzeć. Stary
był.). Wódz się położył, ale śmierć nie przychodziła.Zaczął padać deszcz.
Burza. Wódz otwiera oczy i mówi do "syna": Dzisiaj nie jest dobry dzień na
umieranie. Chodź synu do namiotu, mam nową żonę. Kopuluje sie z końmi, ale
dobrze gotuje. Ogrzejemy się.
Broń Boże nie insynuuję niczego względem bycia kurą domową, czy coś w tym
rodzaju. Chodzi o stosunek do seksu. A sprawy ducha i człowieczeństwa są
nadrzędne. Do takiego poziomu dorosnąć, byłoby ciekawe. Być może nie byłoby
wówczas tyle zawiści i mściwości damsko-męskich.

[Gość: jarosz]

Jestem za. Problem tkwi w tym, jak zachować ciągłość tej linearności. Bo w
pewnym okresie świeżego mięska jakby mniej i coraz gorszej jakości. A do tego
rózne zarazy przenoszone drogą "pokarmową" się szerzą. I CO WTEDY?
ABSTYNENCJA??? Lepsza nadpsuta kiełbaska niż pusty gar?

[Gość: ks.robak]

robaczywe jabłko najsłodsze...