Światem zaczęła rządzić wiosna.

Oddam

[rodzynka.sardynka]

Oddam pół wieku sławy -
za kolor wiosennej trawy.

J.Sztaudynger

"Wiosenne pisanie"

[krykucha]

Wiosna przychodzi nadzwyczaj dziarsko
I budzi w ludziach pasję pisarską.
U jednych pasję u innych manię,
Ci piszą mądre, a tamci tanie,
Wszyscy jednakże swe wiersze płodzą.
I tylko kogo one obchodzą?

Nikołaj Pawłowicz Lernakow
/petersburżanin z Warszawy/

Pochwała Śpiewu ptaków

[rodzynka.sardynka]

Cóż Chopin, Beethowen i Bach
Przy tym najprostszym ptasim
"och" i "ach".

J.Szt.

[claritine.27]

niestety bo mam już jej objawy/katar i czerwone oczy/-byle do jesieni

Fraszka aspołeczna

[rodzynka.sardynka]

Tak ładne są kąkole,
Że je od zboża wolę.

Może zaszczytnie

[rodzynka.sardynka]

Łamią cię ?
Może to zaszczytnie ?
Bez wtedy łamią,
kiedy kwitnie.

J.Sztaudynger

Świadectwo

[rodzynka.sardynka]

Świadczą o jakiejś epoce
Kwiaty,
nie tylko owoce.

J.Sztaudynger

Poeta

[rodzynka.sardynka]

Jestem kąkolem,
Zdobię
i zachwaszczam pole.

J.Szt.

Łatanie poezją

[rodzynka.sardynka]

Z belki wypadł sęk,
Włożyłem w nią
kwiatów pęk !

J.Szt.

Istota poezji

[rodzynka.sardynka]

Za jeden kwiat
Oddam cały świat.

J.Sztaudynger

Złoty środek

[rodzynka.sardynka]

Kiedy chwalił Horacy
czar złotego środka
- O mnie to mówi -
szepnęła stokrotka.

Jan Sztaudynger

Westchnienie kanikularne

[rodzynka.sardynka]

Że masz lód zamiast serca
I żeś zimna jak głaz -
Nic nie szkodzi, najdroższa...
Na ten u p a ł - w sam raz !

Marian Załucki

Polityka wiosną

[rodzynka.sardynka]

To co, że królowie są nadzy ?
Trochę tolerancji dla władzy !

M.Załucki

biesiadnie

[krykucha]

Noc majowa

W cichy wieczór w noc majową
W dal po po rosie piosenka drga
Serce słyszy każde słowo
Każda nutkę dobrze zna
Zawsze nam na nowo
Koi duszę cisza ta
Pieśń porywa wicher młody
Nad dolinę ponad jar
W fale mąci senne wody
W bór drzemiący niesie gwar
Kona wdzięk pogodny
Cichej pieśni milknie czar

Światopogląd na wiosnę

[rodzynka.sardynka]

Kontrowersja Pozagrobowa

Przeżywszy życie bezbeżnie -
jak trzeba,
poszedł ateista po śmierci
do nieba!

Spotkała go Święta Kunegunda:
- No, i jak pan teraz wyglunda?
On odparł jej na to: -
- O, Santa,
Ładnie to kpić z repatrianta ?!

M. Załucki

Koniec z krotochwilą, teraz poważnie

[rodzynka.sardynka]

Wybrany wiersz Nelly Sachs
z wydrukowanych w dzisiejszym Dzienniku
przekład: Ryszard Krynicki

Za moim oknem

Cwierkający ptak
za uschłym oknem
ćwierkający ptak
Ty widzisz go
słyszysz
ale inaczej
ja widzę go
słyszę
ale inaczej

w tym samym systemie słonecznym
ale inaczej

Co też ona jeszcze potrafi ?

[rodzynka.sardynka]

Dzisiaj właśnie co potrafi pokazała.
Na ulicy ludzie mnie palcem wytykali
- patrzcie, ta w kurtkę zimową się ubrała.

[krykucha]

rodzynka.sardynka napisała:

> Dzisiaj właśnie co potrafi pokazała.
> Na ulicy ludzie mnie palcem wytykali
> - patrzcie, ta w kurtkę zimową się ubrała.

I pewnie nie wyglądałaś gorzej
od tych w szortach i klapkach.
I chociaż było Ci ciepło
w ten zimny i wietrzny dzień majowy.
================================
Żółtą drogą, zielonym polem
szedł raz człowiek pod parasolem
i uśmiechał się mimo słoty,
bo parasol był cały złoty,
coś mu śpiewał, bzykał jak mucha,
śmieszne bajki plótł mu do ucha...
I ten deszcz tak padał i padał,
a parasol gadał i gadał,
a ten człowiek mu odpowiadał.
I oboje byli weseli,
choć się wcale nie rozumieli,
bo ten człowiek gadał po polsku,
a parasol - po parasolsku...

Danuta Wawiłow

Laurka

[rodzynka.sardynka]

Dzisiaj dla odmiany
na dzień m a m y
cytat prozą

z powieści Jane Bowles
"Dwie poważne damy"

"Kiedy masz wrażenie, że ktoś posuwa się naprzód, spróbuj zdobyć pewność, że
ktoś stoi w miejscu. Aby posuwać się naprzód, trzeba różne rzeczy zostawiać za
sobą, co większość ludzi robi z największą niechęcią"

Przekład: Andrzej Sosnowski

[krykucha]

***
Bo mię matka moja miła
Na słowika urodziła,
A ja wziąwszy taki głos,
Ze słowika jestem kos...
A to wszystko są nonsensa,
Te moje wierszyki nowe,
Gdzie się język mój wałęsa
I bawi zęby trzonowe...

Juliusz Słowacki

Samo mi w ręce wpadło

[rodzynka.sardynka]

Skoro wiosna ciągle nie...
to ja o niej też już nie.

A więc może o Ojczyźnie
też Słowackiego

Szli krzycząc: Polska, Polska! Lecz pewnego
razu
Chcąc krzyczeć, zapomnieli na ustach
wyrazu.
Pewni jednak, że Pan Bóg do synów się
przyzna,
Szli dalej krzycząc: Boże, Ojczyzna,
Ojczyzna!
Wtem Bóg z Mojżeszowego wychylił się
krzaka,
Spojrzał na te krzyczące i zapyta: jaka?

Przepisane z łamów dzisiejszej Wyborczej,
z rozmowy przeprowadzonej z Marią Janion

[krykucha]

rodzynka.sardynka napisała:
jaka?

Oj, niestety, tak:


O film, panie ministrze,
Obrazili się wachmistrze;
O wiersz, panie generale,
Obrazili się kaprale;
O artykuł w tygodniku -
Ordynansi, panie pułkowniku;
O piosenkę, panie majorze,
Żony sierżantów w Samborze;
W radio była audycja:
Obraziła się policja.
Dalej - studenci
Są do żywego dotknięci;
Dalej, księża z Płockiego
Dotknięci są do żywego.
Następnie - związek akuszerek
Ma ciężkich zarzutów szereg:
Że to swawolność, frywolność,
Bezczelność, moralna trucizna,
Że w ten sposób ginie ojczyzna!......
A po za tym - jest w Polsce wolność.

Julian Tuwim

wiosenna fatamorgana

[springtime3]

Wiosną najbardziej żal jesieni
owocowej, słodkiej, dymnej, tajemnej
wiosenna fatamorgana
gra na różowych zmysłach
złudną pieśń wieczności
flamenkując w pantoflach lata
łamiąc smętne obcasy życia
toastując na zdrowie
kaszlącej Gai.

Pocieszenie dla claritine.27

[rodzynka.sardynka]

"Z czasem wszystko nawala,
nawet męki Tantala."

i recepta dla claritine.27

[rodzynka.sardynka]

"Tym daję redę chorobie,
Że nic z niej sobie
Nie robię."

I haiku dla claritine.27

[krykucha]

**
Świeży wiosny wiew
zapylił alergików
brzozą zwyczajną

/Halina Podolak/

Sprośne

[rodzynka.sardynka]

W marcu koty,
w czerwcu psy,
a w maju MY ???

Anonimowa twórczość ludowa zainspirowana apelem:

[rodzynka.sardynka]

„Myjcie się dziewczyny,
nie znacie dnia ani godziny” J.I.Sztaudynger

Pierzcie chłopcy gacie
bo i Wy nie znacie !

Może to i Racja
Wspólne mycie to atrakcja

Atrakcje atrakcjami,
A co z Alimentami ?

Alimenty co za mowy,
komuż by to wpadło do głowy ?

"Aptekarz majowy"

[krykucha]

Julian Tuwim


Z jednej brzozy w gaju,
Z brzozy pochylonej,
Jak ją naciąć świtem w maju,
Cieknie sok zielony.

Szmaragdowa woda,
Zimna jak źródlana,
Pachnie świeżo korzeniami
W słoiki odlana.

We dnie promieniami
Niechaj się przepoi,
A wieczorem niech za oknem
Pod księżycem stoi.

Gdy się upromieni,
Bardziej się zzieleni,
Na noc zakop ją w ogrodzie
W chłodnej, wilgnej ziemi.

Rano będzie wonne
Smarowidło złote,
Maść żywiczna - nie na rany
Ani na tęsknotę.

Nie na gusła stare
Ani młodość wieczną,
Nie na uraz, nie na skarby
Ni mękę serdeczną.

Nie przemoże smutku,
Nie zagoi rany,
Tyle tylko, że mieć będzie
Gorzki smak wiośniany.

Że w niej będzie świt brzozowy,
Złoty dzień, noc srebrna,
Że zielona, że majowa
I że niepotrzebna.

[piaf.e]

Wiersz z dedykacją
Zbigniewowi Herbertowi

Tu znowu jest tak samo i nic się nie zmienia
trójkątne liście brzozy i olchy okrągłe
akacja pachnie jak za czasów Prusa
obowiązkowo bo zawsze przed deszczem
altana niby bliska a woła z daleka
młodej kobiety bój się, przed starą uciekaj
leszczyna rodzi swój orzech laskowy
tak sobie dla zagadki nazwany tureckim
ogórki jak wiadomo rosną tylko nocą
pszczoła staroświecka jak z carskiego złota
na trzeciej parze nóżek trzyma swój koszyczek

Poznasz tu łatwo jak się kto uśmiecha
koń rży, pies merda, wół w dobrym humorze
żeby było zabawnie ustawia się bokiem
cień drzewa w samo południe wskazuje na północ
święta cebula krewna zdechłej lilii
strip -

[krykucha]

Wiosna/Printemps

Więc ciągle twoje oczy liczą fiołki leśne
- Jeden, sto, potem tysiąc - daleko od dróg?
I nie pozwolisz nigdy, bym kołysać mógł
Jak na huśtawce, ciebie, pogrążoną we śnie?

Jesteś żywym obrazem między paletami
Ułożonymi z kwiatów - bzów i georginii,
Co światłością park zdobią. Tam głos ludzki ginie,
Aby łkał strumień, co wciąż odbiciem nas mami.

Niebo błękitne, niebo kwitnie motylami;
Powiedz, krzykniemy smutkom twoim: "Z jaskółkami
Uciekamy daleko, daleko w marzenie?"

Jak za ten pocałunek, co tak wzruszający,
Bo najprawdziwszy w świecie, nie dziękować słońcu,
Że Rosarium Miłości wznosi wśród pustyni!

Wincenty Korab-Brzozowski

Zakopower

[krykucha]

Obidi maju

Chodze, śpiywom, pogwizdujem choć na polu leje dysc,
w dusy świyci słonko
Miłość toto porobiła miłość w głowie psoci mi,
syćko sie mi pląto
Tota nuta nie od Tater nie durowo, nie molowo
Tota nuta nie od Tater nie durowo nie molowo
Ptok mi śpiywo za usami psy sie drejom straśnie dziś
smutne pisom wiyrse a jo stale ni mom głowy
by, ci, dziywce, pedzieć to co jest nowoźniyjse
Tota nuta nie od Tater nie durowo nie molowo
Tota nuta nie od Tater co ty na to ze nuce
Obidi maju sale mao, obidi maju sale
Obidi maju sale mao,
obidi maju sale o-o-bidi maju sale
obidi maju sale o-o-bidi maju sale
obidi maju sale
Tota nuta nie od
Tater nie durowo nie molowo
Tota nuta nie od Tater
co ty na to ze nuce
Obidi maju sale mao, obidi maju sale
Obidi maju sale mao,
obidi maju sale o-o-bidi maju sale obidi maju sale
o-o-bidi maju sale obidi maju sale
Obidi maju sale mao, obidi maju sale
Obidi maju sale mao, obidi maju sale o-o-bidi maju sale
obidi maju sale o-o-bidi maju sale obidi maju sale

Sprośne

[rodzynka.sardynka]

Najstraszniejsze są grzechy,
z których nie ma uciechy. St.J.Lec

Po co więc grzeszyć ?
By się nie cieszyć ? (autor nieznany)

[krykucha]

Bajka o słowikach
Gałczyński Ildefons Konstanty




"Były takie sobie zarośla
nad brzegiem takiej sobie rzeki,
w rzece żyły raki i ślimaki w muszlach,
a w zaroślach,

w zaroślach mieszkały słowiki;
kilka prawdziwych z pierza i z mięsa,
reszta z tektury,
tak!

"No, cóż, tektura także swój sens ma
- jak wyraził się pewien rak -
z tym zastrzeżeniem, proszę ja kogo,
że tektury śpiewać nie mogą."

I rzeczywiście: Nocka za nocką,
gdy miękko, a energicznie
jaśmin perfumo-
wał noc szopenowską,
słowiki śpiewały ślicznie,
lecz te z tektury ni be, ni me,
Tviec pyszne były i złe.

W dodatku czasem z majowej chmury,
folgując potrzebie swej,
deszcz spadał
i wtedy

w słowikach z tektury
rozklejał się jakiś klej,

dzioby im odpadały i nóżki też -
o, podły, śmieszny deszcz!
tyle z niego, że sika; każdy przyzna,
że sikanie to intelektualna płycizna,
dżdżyste to jakieś takie, pluszcze i szumi cości -
jedna z tych przyrodniczych idiotyczności.

Lecz prawdziwe słowiki były innego zdania.
Nawet w grad nie przerywały śpiewania.

I tak mijały noce, przemijały deszcze,
wiatr mruczał w murawach i w darniach -
zaś słowiki z tektury były zawsze pierwsze,
gdy księżyc wypłacał honoraria.

Księżyc pytał się, za co - niby, za jakie pieśni,
a słowiki z tektury:
"Ba!

my śpiewać nie umiemy. Lecz geniusze jesteśmy".
"Jak, przepraszam?"
"Geniusze."
"Ahaa."

skoro jesteśmy w igraszkach

[rodzynka.sardynka]

Z kim zdradzić własną żonę ?
- Pomyślał mąż wzruszony –
Czy z żoną przyjaciela,
Czy z przyjaciółką żony ?

W tym samym czasie żona
Nad zdradą myśl wytęża:
Czy z mężem przyjaciółki,
Czy z przyjacielem męża ?

K.Szpalski

Skarga na żonę!

[rodzynka.sardynka]

Nawet gdy chcę ją zdradzić,
To muszę się jej radzić.

Jan I.Sztaudynger

Zazdrość nieuzasadniona

[rodzynka.sardynka]

Gniewniejszym byś patrzyła okiem,
Gdybyś i jeszcze to wiedziała,
Że nie uwiodłam tobie męża,
Lecz gorzej: wcale go nie chciałam.

Zuzanna Ginczanka

Sztaudynger taśmowo

[krykucha]

Krzew
Ptaki lecą na południe,
Ja się pogodziłem z grudniem
I zostaję jak te drzewa,
Aż znów wiosna się rozśpiewa.

Krzywda
Bóg tyle cudnych dziewek stwarza,
A potem wszyscy huzia na ... dziwkarza.

Kto ?
Kto ojcem dziecka ?
Pomoc sąsiedzka.

[krykucha]

Uwaga !

Nie bądz dla niej za czuły,
Bo odzyska skrupuły...
=============================
Uwaga (po sprzeczce z żoną)

Uwaga, kwiatki polne,
Serce mam wolne!!!
==========================
Uważaj

Forsy mają pełne kiesy,
A w gębie same wzniosłe frazesy.
==================================
W epoce gaduł

W epoce płodnej tak w gaduły,
Ja fraszką piszę artykuły !
================================
W miłości

W miłości własnie cenię
Niedoświadczenie.
Miłość nie jest kunsztem,]
Miłość jest wzruszeniem.

[rodzynka.sardynka]

mam kilka tomów J.I.Szt.
Spasować ?

[krykucha]

Boże broń, nie, oczywiście, że nie.
Bardzo lubię pana Sz.
Ale dzisiaj już idę spać.
Dobranoc.
Pchły na noc.
Karaluchy pod poduchy.
A szczypawki dla zabawki.
Pa, pa, do jutra!

Z "jutro" zrobiło się futro - taka pogoda

[rodzynka.sardynka]

A co do karaluchów,
to zwłaszcza jeden wyróżniał się szczególnie.
Ani myślał, jak przystało, zachowywać się skromnie i potulnie.
------------

Wśród wszystkich panów miesięcy
To Maj dostarczał dotąd kwiatów najwięcej.
Lecz jakoś teraz odpuścił sobie
i z rajską pogodą do Wiosny w odwiedziny nie bieży.
Może poszedł z kolesiami na piwo,
uchlał (sorry) się i spity gdzieś leży ?

[krykucha]

POGODA

Zapłakana pogoda
Deszczem smutek zmywa
Oczyszcza świat z troski
Wiatr cicho przygrywa.

Pluszczesz się w kałuży,
Topisz świata żale
Przemoczone buty
Idziesz w świat z katarem.

Cicho nos ocierasz
Oczy mokre, łzawe.
Czy to wpływ pogody?
Czy życia?... ciekawe.

/samantka/

o karaluchu nie znalazłam - ale ten jest piękny

[krykucha]

Mrówko co nie urosłaś w czasie wieków
ćmo od lampy do lampy
na przełaj i najprościej
świetliku mrugający nieznany i nieobcy
koniku polny
ważko nieważka
wesoło obojętna
biedronko nad którą zamyśliłby się
nawet papież z policzkiem na ręku
człapię po świecie jak ciężki słoń
tak duży, że nic nie rozumiem
myślę jak uklęknąć
i nie zadrzeć nosa do góry
a życie nasze jednakowo
niespokojne i malutkie

Jan Twardowski

Zaniedbywanie obowiązków

[rodzynka.sardynka]

Mocnom się na tę wiosnę obraziła.
Ona mi się nawet opalić jeszcze nie pozwoliła!!
A co dopiero nosić ciuszki modne, powiewne, swobodne ?
Wszystkich uciech zabrania !
Jak ten Popli czy Giwi,
pisać co ślina na język przyniesie
_ nie pozwala _ . hej
Ps. Trzeba będzie chyba tupnąć nogą
by się opamiętała i swe obowiązki
rzetelnie wykonywała.

Światem ciągle jeszcze rządzi wiosna...

[krykucha]

Czterdzieści wiosen

Wezbrało czterdzieści wiosen
Jak czterdzieści zielonych, rzek
W jeden prąd, w jeden nurt, w jeden bieg,
I porwało rozrosły mój wiek.

Czterdzieści huczących wiosen,
Spienioną powódź młodości
Śpiewającą majowym głosem,
Wzdęte łożysko miłości
Niesione wiosennym patosem
Z korzeniami drzew,
Z odłamkami strzaskanych wioseł,
Z dartą na strzępy grzywą,
Którą na stracenie

Dał wiośnie jakiś srebrny rozbryzgany lew,
I zielony chaos leśnych trzew,
Rwanych wesołym wichrem krwi nieposkromionej
(Zielona, smolista krew!),
I pnie, jak kły wyrwidębów, i wykroty,
Strugi, strumienie, wiry i zawroty -
Wszystko, wszystko
Na grzbiecie fal

Wezbranych czterdziestu wiosen,
Tańcząc jak łódka na morzu, zdębionym
Ostrogami jednego pragnienia,
Wszystko, wszystko
Jednej ciemnej chwili niosę,
Jednej chwili, wyciśniętej z rdzenia
Moich czterdziestu wezbranych wiosen.

Julian Tuwim

[tojajurek]

Udzielał raz wywiadu kotek, że jest zdrowy,
Wtem uszki mu opadły, oczki wyszły z głowy,
Pękł mu brzuch, ogon, płuca i głosowa struna,
wreszcie zdębiał, ocipiał, zesrał się i umarł.

(A. Waligórski)

[krykucha]

sł. K. Dzikowski

Ciągle pada...
Asfalt ulic jest dziś śliski jak brzuch ryby
Mokre niebo się opuszcza coraz niżej
Żeby przejrzeć się w marszczonej deszczem wodzie
A ja?
A ja chodzę!
Desperacko i na przekór wszystkim moknę
Patrzę w niebo, chwytam w usta deszczu krople
Patrzą na mnie rozpłaszczone twarze w oknie
To nic!
Ciągle pada...
Ludzie biegną, bo się bardzo boją deszczu
Stoją w bramie, ledwie się w tej bramie mieszcząc
Ludzie skaczą przez kałuże na swej drodze
A ja?
A ja chodzę!
Nie przejmując się ulewą ani śpiesząc
Czując jak mi krople deszczu usta pieszczą
Ze złożonym parasolem idę pieszo...
O tak!
Ciągle pada...
Alejkami już strumienie wody płyną
Jakaś para się okryła peleryną
Przyglądają się jak mokną bzy w ogrodzie
A ja?
A ja chodzę!
W strugach wody, ale z czołem podniesionym
Żadna siła mnie nie zmusza i nie goni
Idę niby zwiastun burzy z kwiatkiem w dłoni...
O tak!
Ciągle pada...
Nagle ogniem otworzyły się niebiosa
Potem zaczął deszcz ulewny siec z ukosa
Liście klonu się zatrzęsły w wielkiej trwodze
A ja?
A ja chodzę!
I nie straszna mi wichura i ulewa
Ani piorun, który trafił obok drzewa
Słucham wiatru, który wciąż inaczej śpiewa

Co z tym światem robi wiosna?

[rodzynka.sardynka]

W czasie suszy szosa sucha
takie wprawki dla języka.
Teraz mokra, śliska, plucha.
Ach! do licha.

Co to jest?

[rodzynka.sardynka]

Co to jest ?

Gdy deszcz pada
to się go rozkłada
i nad głową trzyma.

Ale gdy podmuch wiatru,
jak np. wczoraj,
to taki parasol nie wytrzyma.

Jeszcze tylko krok...i będzie z nami lato.

[cerise.a]

Rozmowa liryczna

- Powiedz mi, jak mnie kochasz.
- Powiem.
- Więc?
- Kocham Cię w słońcu. I przy blasku świec.
Kocham Cię w kapeluszu i w berecie.
W wielkim wietrze na szosie i na koncercie.
W bzach i w brzozach, i w malinach, i w klonach.
I gdy śpisz. I gdy pracujesz skupiona.
I gdy jajko roztłukujesz ładnie -
nawet wtedy, gdy ci łyżka spadnie.
W taksówce. I w samochodzie. Bez wyjątku.
I na końcu ulicy. I na początku.
I gdy włosy grzebieniem rozdzielisz.
W niebezpieczeństwie. I na karuzeli.
W morzu. W górach. W kaloszach. I boso.
Dzisiaj. Wczoraj. I jutro. Dniem i nocą.
I wiosną, kiedy jaskółka przylata.
- A latem jak mnie kochasz?
- Jak treść lata.
- A jesienią, gdy chmurki i humorki?
- Nawet wtedy, gdy gubisz parasolki.
- A gdy zima posrebrzy ramy okien?
- Zimą kocham Cię jak wesoły ogień.
Blisko przy Twoim sercu. Koło niego.
A za oknami śnieg. Wrony na śniegu.


Konstanty Ildefons Gałczyński

[cerise.a]

Szafirowa romanca

Szafirową nitkę wieczór plącze,
szafirowe cienie zwodzą nas,
szafirowy, szafirowy chłopcze,
że mnie kochasz, powiedz jeszcze raz.
Jeszcze raz w sekrecie
szukasz moich rąk,
jeszcze raz jak pierścień
drży księżyca krąg,
jeszcze raz namowy i rozmowy,
jeszcze raz, chłopcze szafirowy -
jeszcze raz w jaśminy,
jeszcze raz pod wiatr,
jeszcze raz popłynę
pieśń bez słów przez świat,
jeszcze raz powróżysz z płatków róży
i powtórzysz wszystko jeszcze raz.

Jeśli kiedyś będziesz w wielkiej biedzie,
zagubiony w plątaninie lat,
do altany dawnej cię powiedzie,
zaprowadzi szafirowy ślad -
szafirowe ptaki
z szafirowych gwiazd,
szafirowe szlaki
szafirowych gwiazd,
szafirowe noce i noc owa
od szafiru cała szafirowa,
szafirowe suknie, szafirowy dzień,
Jeśli raz pokochasz w życiu szafir,
pójdziesz w szafir jako jedna z gwiazd.


Konstanty Ildefons Gałczyński

[cerise.a]

Wierszyk o wronach

W powietrzu roziskrzonym
siedzą na drzewie wrony,
trzyma je gałąź gruba;

śnieg właśnie zaczął padać,
wronom się nie chce latać,
śnieżek wrony zasnuwa.

Tuż pole z krętą rzeczką,
w dali widać miasteczko
uprzemysłowione -

a wrony, jak to wrony,
patrzą okiem szalonym,
wrona na wronę.

Gdyby je zmienić w nuty,
dźwięczałyby dopóty,
dopóki strun choć czworo -

a tak, na wronią chwałę,
siedzą czarne, zdrętwiałe
in saecula saeculorum.

Nocne niebo już kwitnie,
Wszystko świeci błękitnie:
Noc, wiatr, wronie ogony;

Zaśnij, strumieniu wąski -
dobrej nocy gałązki,
dobranoc, wrony.


Konstanty Ildefons Gałczyński

[krykucha]

Wiosna - ach to ty

Dzisiaj rano, niespodzianie,
Zapukała do mych drzwi,
Wcześniej niż oczekiwałem
Przyszły te cieplejsze dni.

Zdjąłem z niej zmoknięte palto,
Posadziłem vis-a-vis,
Zapachniało, zajaśniało,
Wiosna, ach to ty
Wiosna, wiosna, wiosna-
Ach, to ty!

Ref.Wiosna, wiosna,
Wiosna, ach to ty!(4x)

Dni mijały, coraz dłuższe,
Coraz cieplej było u mnie,
Coraz lżejsze miała suknie
Lekko płynął wiosny strumień.

Wreszcie w nocy raz czerwcowej
Zobaczyłem ją jak śpi bez niczego.
Zrozumiałem
Lato, ejże ty!
Lato, lato, lato, lato-
Ejże ty!

Ref.Lato, lato,
Lato - ejże ty!(4x)

Od gorąca twych płomieni zapłonęły liście drzew,
Od zieleni do czerwieni krążył lata senny lew.
Mała chmurka nad jej czołem, mała łezka słońca,
Pociemniało,poszarzało,
Jesień, jesień- jak to tak?

Ref.Jesień, jesień, jesień-
Jak to tak?(4x)

Biało, biało,
Już zawiało,
Wiosny, lata, wszystkie znaki.
Po niej tylko pozostały przymarznięte dwa leżaki.

Stoję w oknie, wyczekuję,
Nagle dzwonek u mych drzwi.
Zima, zima, chodźże szybciej,
Ogrzej się przez parę chwil.

Wiosna, wiosna, wiosna-
Ach to ty! (4x)
Lato, lato, lato-
Ejże ty!
Wiosna, wiosna, wiosna-
Ejże ty! (2x)
Jesień, jesień, jesień-
Jak to tak?
Wiosna, wiosna, wiosna-
Jak to tak? (2x)

Marek Grechuta

[cerise.a]

Ale są jeszcze sprawy drobne

Ale są jeszcze sprawy drobne: loty ptasie,
chwianie się trzcin w jeziorach, blask gwiazdy wieczornej,
różne barwy owoców o porannym czasie
i wiatr przelatujący w sopranie i basie,
i moja mała lampa, i stół niewytworny.
A nawet za wszystkie obrazy Tycjana
nie oddam tego stołu, bo pracuję przy nim,
to mój wierny przyjaciel od samego rana,
a kiedy noc...


Konstanty Ildefons Gałczyński

[cerise.a]

Tęsknota

Obłoki, co z ziemi wstają
I płyną w słońca blask złoty,
Ach, one mi się być zdają
Skrzydłami mojej tęsknoty.

Te białe skrzydła powiewne
Często nad ziemią obwisną,
Łzy po nich spływają rzewne,
Czasem i tęczą zabłysną.

Gwiazdy, co krążą w przestrzeniach
Po drogach nieskończoności,
Są one dla mnie w marzeniach
Oczami mojej miłości.

Patrzą się w ciemne odmęty
Te wielkie ruchome słońca...
I ja miłością przejęty,
Patrzę i tęsknię bez końca


Adam Asnyk

[cerise.a]

Pyłem księżycowym

Pyłem księżycowym być na twoich stopach,
wiatrem przy twej wstążce, mlekiem w twoim kubku,
papierosem w ustach, ścieżką pośród chabrów,
ławką, gdzie spoczywasz, książką, którą czytasz.

Przeszyć cię jak nitka, otoczyć jak przestwór,
być porami roku dla twych drogich oczu
i ogniem w kominku, i dachem, co chroni
przed deszczem.


Konstanty Ildefons Gałczyński

Jeszcze krok, a będzie nami rządzić piłka nożna

[rodzynka.sardynka]

Cerise.a , kochana,
czy Ty przypadkiem
nie jesteś zakochana?
A to rozbijane jajko
i łyżki, które spadały
coś mi mówią,
że to jednak
proces trwały.

A zaczarowaną dorożką
już Cię powoził?
Mogę być niedyskretna?
O której?! Rano czy w południe
do domu Cię odwoził?
I jak byłaś w ten czas
ubrana?
Czy w gronostajach?
Czy tylko w falbankach
cała?
A co wtedy mówiła Twoja
mama?

[cerise.a]

Zaczarowana dorożka

Allegro cantabile
Grzywa mu się i ogon bielą,
wiatr dmucha w grzywę i w biały welon.

Do ślubu w dryndzie jedzie dziewczyna,
a przy dziewczynie siedzi marynarz.

Marynarz łajdak zdradził dziewczynę,
myślał: Na morze sobie popłynę.
Lecz go wieloryb zjadł na głębinie.

Ona umarła potem z miłości,
z owej tęsknoty i samotności.

Ale ze miłość to wielka siła,
miłość po śmierci ich połączyła.

Teraz dorożką zaczarowaną
jedzie pan młody z tą młodą panną
za miasto, gdzie jest stara kaplica,

i tam, jak w ślicznej starej piosence,
wiąże im stułą stęsknione ręce
ksiądz, co podobny jest do księżyca.

Noc szumi. Grucha kochany z kochaną,
ale niestety, co rano
przez barokową bramę
pełną sznerklów i wzorów
wszystko znika na amen
in saecula saeculorum:
ZACZAROWANA DOROŻKA
ZACZAROWANY DOROŻKARZ
ZACZAROWANY KOŃ.


Konstanty Ildefons Gałczyński

[cerise.a]

Sens

- Kiedy umrę, zobaczę podszewkę świata.
Drugą stronę, za ptakiem, górą i zachodem słońca.
Wzywające odczytania prawdziwe znaczenie.
Co nie zgadzało się, będzie się zgadzało.
Co było niepojęte, będzie pojęte.

- A jeżeli nie ma podszewki świata?
Jeżeli drozd na gałęzi nie jest wcale znakiem
Tylko drozdem na gałęzi, jeżeli dzień i noc
Następują po sobie nie dbając o sens
I nie ma nic na ziemi, prócz tej ziemi?

Gdyby tak było, to jednak zostanie
Słowo raz obudzone przez nietrwałe usta,
Które biegnie i biegnie, poseł niestrudzony,
Na międzygwiezdne pola, w kołowrót galaktyk
I protestuje, woła, krzyczy.


Czesław Miłosz

Zdania nie zaczyna się od "Więc"

[rodzynka.sardynka]

Więc nim się piłka zacznie,
to poezją tu pisaną
otulę się, namaszczę.

I będąc nią namaszczona,
gdy piłka się zacznie
nie będę tak nastroszona.