do wszystkich rozwodników (lub w trakcie)

[alfredo1]

Jestem żonaty ale od kilku lat kocham inną kobietę bez której - jak już się
wielokrotnie przekonałem - nie potrafię żyć. Zdecydowałem się wreszcie
poprosić żonę o rozwód ale nie wiem czy mam jej powiedzieć całą prawdę o tej
kobiecie. I nie dlatego, że się boję ale dlatego, że wystarczająco już ją
skrzywdziłem. Nie chcę też, aby ta którą kocham była wzywana do sądu itd. Co
mam zrobić? Kłamać jeśli sąd mnie spyta o powody rozkładu pożycia? Udawać, że
nikogo innego w moim życiu nie ma? Proszę, podzielcie się swoimi
doświadczeniami!

[Gość: tempus]

Macie dzieci?

[Gość: ania]

i co myslisz ze nastepny zwiazek bedzie inny tylko rozczarowanie i bol dlaczego
to zrobilem lepiej napisz czy masz dzieci

[Gość: kinia]

kazdy zwiazek jest inny, bo z inną osobą
jakby tak podchodzić do życia to lepiej od razu się położyć do grobu

[Gość: Maxia]

Zapomnij, że będziesz szczęśliwy w nowym związku.
Tyle ci mogę powiedzieć.
Już w tej chwili czujesz, że krzywdzisz swoją żonę. I później będzie
co raz gorzej. Na zgliszczach dobrej budowli nie postawisz.
A chuć z czasem wygasa....

[alfredo1]

Nie mamy dzieci. I tu nie chodzi o chuć. Ja po prostu kocham tą kobietę od
wielu lat i czekałem na nią całe życie. A teraz ranię siebie, ją i żonę. I nikt
nie jest szczęśliwy. Chodzi mi o to, czy muszę o tym powiedzieć w sądzie.

[Gość: Maxia]

Na pewno b

[Gość: Maxia]

...będziesz musiał - na sądzie ostatecznym

[Gość: sam]

To kwestia Twojej uczciwości. Chcesz dalej kłamać i oszukiwać wszystkich wokół?
Twoja obecna żona i tak wcześniej czy później dowie się, że masz inną. Z
kłamstwa nigdy nic dobrego nie powstaje.

[alfredo1]

Tak, nie chcę okłamywać żony - chyba i tak się domyśla skoro od paru lat nic
nas nie łączy prócz wspólnego mieszkania. Nie wiem tylko jak to wygląda w
sądzie. Jak przżyć taką rozprawę czyniąc jak najmniej szkody - a i tak już dużo
złego uczyniłem. Dlatego pytam was o doświadczenia i o to co wiecie na temat
rozwodów. Czy jeśli powiem w sądzie, że mam inną kobietę to dostanę rozwód
szybciej? Nie wypieram się swojej winy, jednak nie chciałbym aby polegało to na
wywlekaniu brudów w sądzie. To będzie równie trudne dla wszystkich. A może
powininennem wziąć adwokata? Pomóżcie!

Sprobuj porozmawiac z zona.

[blendynka]

Witaj,
chyba najprostszym (chociaz nielatwym) rozwiazaniem bedzie
szczera az do bolu rozmowa z zona. Bez szukania winnych.
Milosc zdarza sie.
Byc moze da tobie rozwod. Jezeli nie wystap do sadu.
Powod rozklad malzenstwa. Nie zyjecie ze soba od lat.
Sad wstepnie da Wam troche czasu (moze to byc szesc miesiecy)
na ponowne przemyslenie i ewentualne pogodzenie sie.
A pozniej udzieli Wam rozwodu. Nie macie dzieci, nie bedzie trudnosci.
To tylko kwestia czasu. Zacznij rozmawiac z zona.
Cala sytuacja robi trzy osoby nieszczesliwe. Rozwiazanie pozwoli
Wam trojgu ulozyc sobie raz jeszcze zycie. Nie ma koniecznosci wywlekania
niczego w sadzie. Co do adwokata to zaplac na razie za dobra porade. A pozniej
zobaczysz.
Pozdrowionka,
blendynka.

[alfredo1]

i jesze jedno - czas - działa na niekorzyść wszystkich. Nie jestem już taki
młody, mam 40 lat.

[sandra444]

Uważam,że nie powinieneś mieszać w swój rozwód osób trzecich. Osoba, którą
kochasz może poczuć sie przede wszystkim urażona, jeśli będzie musiała spotkać
sie z Twoją żoną i w dodatku w takim miejscu jakim jest sąd.

[alfredo1]

Dzięki Blendynko i Sandro. Macie rację i ja to rozumię. Niw chcę miszac tej
którą kocham w zawiłości rozprawy sądowej. Z żoną rozmawiałem, jeszcze nie
padło wprost że jest ktoś inny kogo kocham, ale chyba się domyśla. Nasze
pożycie i tak rozpadło się wiele lat temu. Mogę jej powiedziec całą prawdę a
jesłi ona będzie chcaiła to wyciągac w sądzie, yo co mam robić? Pewnie, że nie
chcę konfrontacji. I jest mi bardzo trudno powziąć jakąś decyzję. Małżeństwo to
świętość jak się uważa ale co zrobić kiedy spotyka się kobietę zycia trochę za
późno i kiedy się wie że bez nie to już tylko zwykła wegetacja?!

[tempus]

Ja myślę, że ułożysz sobie życie lepiej i będziesz szczęśliwy. Niestety tak
bywa często, że uczucia nami kierują i możemy kogoś skrzywdzić. Ale z tego co
piszesz wynika, że żona może nie będzie zaskoczona. W tym przypadku dobrze, że
nie ma dzieci. Dorosłej osobie można wytłumaczyś, ale dziecku? W jaki sposób?!
Bądź dzielny, porozmawiaj z żoną i nie wyszukuj sobie dalszych problemów.
Pozdrawiam!

Koniecznie rozmawiaj z zona.

[blendynka]

alfredo1 napisał:

"I jest mi bardzo trudno powziąć jakąś decyzję. ...ale co zrobić kiedy
spotyka się kobietę zycia trochę za późno..."

Wcale nie jest na nic za pozno. Decyzje juz podjales tylko teraz
potrzebujesz "popchniecia".
Usiadz z zona i przeprowadz trudna i szczera rozmowe.
Byc moze ona tez ma dosyc takiej sytuacji i oboje zdecydujecie sie
w miare cywilizowanie rozstac za dobrem dla obu stron.
Absolutnie nie mieszaj obu Pan do rozwodu. Nie rob zadnych porownan.
I bron Boze, nie obwiniaj zony za rozpad. Siebie tez nie obwiniaj.
Po prostu tak sie zdarza i jest to najuczciwsze dla wszystkich stron.
Trudne, bolesne ale uczciwe.
Z tego co piszesz wynika, ze zdecydowanie i absolutnie chcesz byc z
kochana przez Ciebie kobieta. Nie zwlekaj wiec z rozmowa.
I jeszcze jedna praktyczna rada. Niech rozwod bedzie oficjalnie tylko
sprawa Twoja i Twojej zony. Obecnosc tej kobiety na sali rozpraw
jest zupelnie zbyteczna. Byc moze zgodzisz sie z moja sugestia.
Zacznij od poniedzialku...

[Gość: Mad Max]

Ty bydlaku

Mad Cow (Max) Desease ?

[kly]

[alfredo1]

Dzięki za słowa otuchy. Rzeczywiście chyba zacznę od poniedziałku. Boję się
tylko, że jeśli powiem żonie o tej kobiecie to wyciągnie to na sali rozpraw.
Cóz, sma nabroiłem i teraz muszę spróbować naprawic co się da.

[Gość: sroczka]

Doskonale cie rozumiem. Sama przeżyłam taką spóźniona miłość. 12 lat chodzenia
z chłopakiem i narzeczeństwa, wspólne zamieszkiwanie, zaplanowany ślub i
nagle "on" - to tak jakby dostać obuchem między oczy. Długo się przed tym
uczuciem broniłam ale w końcu musiałam się poddać. Odwołałam ślub, powiedziałam
narzeczonemu. Były prośby i groźby, płacz, ogromny żal i naprawdę czułam się
jak szmata. Przecież obiecałam. Teraz jestem w szczęśliwym związku z moim
wybrankiem od 5 lat i wiem, że czasem ta miłość przychodzi trochę późno, ale
warto czekać i w żadnym razie nie można się jej pozbawić. Niestety nie mogę ci
pomóc jeśli chodzi o kwestie prawne (pytasz czy sąd wezwie twoją kobietę na
świadka jeśli się dowie, że zdradzałeś z nią żonę) bo w moim przypadku do ślubu
nie doszło. Łączyło nas "tylko" te 12 lat bycia razem zawsze i wszędzie. Było
mi wstyd, ale nie żałuję. Jestem szczęśliwa.

Zacznij od poniedzialku (tego nadchodzacego).

[blendynka]

Nie mozna zrobic omletu bez rozbicia jajek.
I nie przypuszczaj, ze wiesz dokladnie co zrobi
Twoja zona. Mozesz byc z ulga rozczarowany.
Zacznij rozmowe w poniedzialek...

[alfredo1]

Blendynko, dzięki raz jeszcze za słowa otuchy i mądrości. Zacznę (chyba) na
pewno. Nie piszę na pewno bo strasznie się tego boję. Cóż, nikt nie lubi ranić
innych, przynajmniej ja. A co zrobi moja żona nikt nie wie. Ja też nie wiem czy
w takiej sytuacji lepiej (dla kobiety) jest wiedzieć o innej czy nie.

[blendynka]

Witaj,
za slowa otuchy prosze bardzo. Z madroscia u blendynek uwazaj.
Zdania sa podzielone.
Prawie chyba na pewno to juz wskazujace na prawie zdecydowany termin.
Porozmawiaj wkrotce.
Absolutnie powinienes "otworzyc" serce i powiedziec wszystko (prawie)
o drugiej kobiecie. Uczciwie i bardzo szczerze.
Sprawa ranienia uczuc nie ma tutaj nic do rzeczy. Sama sytuacja rani
Was wszystkich.
Jezeli porozmawiasz w poniedzialek, we wtorek poczyjesz/cie ulge.
Byc moze smutna, byc moze bolesna ale ulge.
Wszystko przemawia za poniedzialkiem (nadchodzacym).
Twoja uczciwosc i szczerosc zostanie na pewno doceniona.
Pozdrowienia,
blendynka.

[lubstej]

przemysl jeszcze skutki prawne
jesli rozwod bedzie z orzekaniem o twojej winie to bedziesz zobowiazany do
placenia alimentow na zone do jej smierci lub jej powtornego ozenku i nie musi
popasc w ubostwo, wystarczy ze pogorszy sie jej stopa zyciowa
i zastanow sie czy twoja nowa kobieta bedzie w stanie (na dluzsza meta) godzic
sie na odplyw sporej czesci waszych dochodow na rzecz innej kobiety
proponuje rozmowe bez ujawniania nowej kobiety - wiedza o innej moze ja
rozwscieczyc (nawet jesli nic do ciebie nie czuje, uruchomi sie prawo wlasnosci
do ciebie) i rozwod bedzie siedlugo ciagnal lub zakonczy sie orzekaniem o
twojej winie a skutki jak wyzej
pozdrawiam

[alfredo1]

Masz rację. Ja zresztą zacząłem od tego że pytałem was o możliwe wyjścia i
skutki prawne.Zrobiłem już pierwszy krok - przejrzałem internet i przygotowałem
pozew o rozwód bez orzekania o winie. Nie wiem czy moja żona go zaakceptuje. AI
tu wraca problem - być szczerym aż do bólu (czyli powiedzieć prawdę) czy nie
wspominać o innej kobiecie?

Zacznij wiec od srody.

[blendynka]

Witaj,
idealem bylby rozwod bez orzekaniu o winie. Tak czy inaczej musisz
porozmawiac z zona. Bedzie Tobie trudno przekonac zone o tym, ze
chcesz wyjsc z malzenstwa bez zadnej kobiety na horyzoncie.
Zacznij rozmawiac z zona o sprawie rozwodu i wowczas bedziesz
wiedzial jaki obrot przybierze ewentualna rozprawa sadowa.
Bez rozmowy mozesz tylko teoretyzowac.
Pozdrowienia.

[alfredo1]

Rozmowa będzie jutro bo dzisiaj żona jest w pracy na nocnej zmianie. Pozew niby
mam gotowy - i tak jak piszesz - mogę teoretyzować. Wydaje mi się, że ona
powinna się czegoś domyślać bo żaden zdrowy, "normalny" facet nie staje się
nagle nieczułym na wdzięki kobiece typem. Nigdy nic nie mówiła na ten temat i
nie pytała. Ale jeśli powiem wprost - moge uderzyć w ten czuły punkt.
Podejrzewać a wiedzieć na pewno - to dwie różne rzeczy. Tylko tyle, że nadal
będę kłamał.

[blendynka]

Nie mow wiec nic wiecej z wyjatkiem, ze chcialbys sie rozwiesc.
Sam sobie na reszte odpowiedziales. Na pewno zona zapyta o powod
i sprawa innej kobiety wyplynie. Upieranie sie, ze takiej nie ma
bedzie malo przekonywujace i moze "usztywnic" stanowisko Twojej zony.
Wybierz opcje odpowiadania tylko na jej pytania. Sam za duzo nie
opowiadaj. Ale to, ze jest inna kobieta to bedzie prawie oczywiste.
Jezeli nie chcesz klamac to przyznaj, ze jest i odpowiadaj tylko
na ewentualne pytania zony. Po rozmowie bedziesz wiedzial wiecej.

[plucha]

Ja najpierw wyprowadziłam się od męża. Po prostu spakowałam manatki i
przeniosłam się do rodziców. Rozwód przeprowadziliśmy po ponad dwóch latach,
wtedy już wszelkie emocje opadły i rozstaliśmy się bez orzekania o winie,
bardzo kulturalnie i bez żadnych awantur. Podobnie zrobił mój wybranek - też
żonaty. Jego rozwód nastąpił po jakichś trzech latach od momentu kiedy
wyprowadził się od żony i zamieszkał ze mną. Była to czysta formalność, żadnych
przepychanek, żadnego wyciągania brudów, przez te 3 lata wszystko "przyschło",
emocje wyparowały.

[Gość: Jadwiga]

Czegoś tu nie rozumiem. Mieszkasz z Zoną pod jednym dachem, nie łączy Was
łóżko, nie ma wmiedzu Wami czułości, zwierzen, więc co u licha Was łączy? Zimne
milczenie? Czy nie ma wyrzutów, pretensji, łez. Jezeli kazde z Was żyje osobnym
zyciem to co, mieszkacie jak mama z synem. Mama posprząta, pilnuje porzadku,
poda jedzenie, upierze i niczego za to nie oczekuje? nie ma pretensji? Żadnych
propozycji spełnienia razem czasu? A na dodatek finansowo jest niezależna? To
to nie jest małżeństewo tylko etat, farsa, bezpłciowa przyjaźń, czy tylko
poczucie obowiązku oparte na koscielnej przysiędze (na złe, na dobre aż do
śmierci)? Jesteś pełen niepokoju i sprzecznych uczuć. Pogadaj z psychologiem,
a może osobista porada w poradni małżeńskiej rozwieje Twoje watpliwości. Nie
dramatyzuj. Widocznie nie miałeś w zyciu wiekszych problemów, ale tak czy
innaczej sm musisz wypić piwo, które nawarzyłeś. Czy czekasz, że tak znudzisz
Twoją małżonkę, ze bedzie miała Ciebie dość i pierwsza podejmie decyzję? Jeżeli
naprawdę kochasz, to sprawy finansowe nie powinny grać roli. Kto zawinił i
skrzywdził ten płaci. Czy Twoja nowa pani Ciebie nie zawiedzie? Bo możesz się
gorzko rozczarować. A jak kocha naprawdę, do zaakceptuje nawet trudniejsze
warunki, byleby tylko być razem, nawet w konkubinacie.

[Gość: Maxia]

Może ona też ma kochanka, a Alfredo1 nic o tym nie wie,
i na dodatek...żonatego;(przecież pisał, że żona pracuje na noce);)
Oj ludzie, ludzie, szukacie szczęścia,
tam gdzie go nie ma.

[Gość: mm]

A gdzie jest szczęście?

Gdzie jest szczęście??????

[Gość: Maxia]

Nie wiesz gdzie jest szczęście, czy co to jest szczęście?
- Jeśli nie znajdzesz go w sobie samym, to nigdzie już
go nie znajdziesz.

Pozdrawiam

[ja20034]

Zainteresowal mnie Twoj problem, bo obecnie jestem na etapie bycia "ta trzecia". Facet za ktorym przepadam ma zone. Przymierza sie do rozwodu jak pies do jeza i
musze Ci powiedziec, ze ostatnia rzecza ktorej bym chciala to byc w to zamieszana. To IM sie rozwalilo malzenstwo. Z mojej winy? Moze. Wystarczy mi atrakcji
plynacych z tego ze nie moge Go miec tak i tyle ile bym chciala. Ze sie denerwuje, obawiam itd. Jesli tylko sie da unikaj tego jak mozesz. Nie rob tego kobiecie ktora
kochasz. Ona i tak napewno ma dosyc zmartwien z tegp plynacych.
Powodzenia

Daję ci dobrą radę

[Gość: Maxia]

Wyjdź z tego trójkąta jak najszybciej! Nie marnuj swojego życia na iluzje,
których koniec zawsze jest opłakany. Zobacz jaka wielka jest różnica, w
kochaniu kogoś, do kogo ma się prawo. Gdy znajdziesz się w sytuacji osoby
zdradzanej, nie będzie wątpliwości, że jest to coś haniebnego, - zasługującego
na potępienie! Z twojej natomiast strony, to tylko fascynujące złudzenie,
które tak naprawdę, jest obrzydliwością w polukrowanym papierku.

Uwazaj z radami Maxia.

[dre6]

Witaj,
dzisiaj masz dzien dawania autorytatywnych i pelnych slusznego
przekonania rad. Tutaj i gdzie indziej.
Tutaj pleciesz bzdety Maxiu.
Uzywasz okreslenia "zawsze" i "tak na prawde" i to czyni Twoje porady
niepraktycznymi.
I jeszcze jeden bzdet - " prawo do kochania". Co Ty pleciesz?
Czy Ty bylas kiedys zakochana? Prawnie czy bezprawnie?
Socjalistyczny zeszyt w kratke.
Pozdrowienia,
dre.

[Gość: kinia]

walnij sie w mozg
jakby tak mysleli wszyscy to w ogole nikt nie trafial by na milosc
jestesmy ludzmi i popelniamy bledy
mozemy kupic nie dobry sweter w sklepie mimo ze sie bedzie nam podobal ale przy
drugim przymierzeniu moze sie okazac np,. za maly
tak samo moze sie tez zdarzyc z malzenstwem
ludzie maja prawo zmienic swoje decyzje dlatego sa rozwody
maja prawo kochac i spotkac swoja milosc nawet jezeli są zajęci
maja prawo probowac i zyc w prawdzie a nie dusic sie w zwiazku zeby tacy
ktretyni mogli stwierdzic jak przykladne rodziny tworza
chyba dostales od jakies pani po zadzie prawda?

[Gość: Maxia]

Gość portalu: kinia napisał(a):

> walnij sie w mozg
> jakby tak mysleli wszyscy to w ogole nikt nie trafial by na milosc
> jestesmy ludzmi i popelniamy bledy
> mozemy kupic nie dobry sweter w sklepie mimo ze sie bedzie nam podobal ale
przy
>
> drugim przymierzeniu moze sie okazac np,. za maly
> tak samo moze sie tez zdarzyc z malzenstwem
> ludzie maja prawo zmienic swoje decyzje dlatego sa rozwody
> maja prawo kochac i spotkac swoja milosc nawet jezeli są zajęci
> maja prawo probowac i zyc w prawdzie a nie dusic sie w zwiazku zeby tacy
> ktretyni mogli stwierdzic jak przykladne rodziny tworza
> chyba dostales od jakies pani po zadzie prawda?

Ja ciebie nie obrażam, Kiniu. Nie wiem czemu wpadłaś w taką złość.
Mam takie samo prawo do wyrażania swoich opinii, jak i ty i nie muszą one
być zgodne z twoimi wywodami. Szczególnie, gdy nie były adresowane do ciebie.
Ale jeśli te bluzgi ci w czymś ulżyły, daj sobie upust.
I jeszcze jedno: - małżeństwo, to nie sweterek...

[ja20034]

A jak on nie mieszkal juz od kilku lat z nia i potem spotkal mnie? To znajdz mi powod dlaczego mam z tego zrezygnowac.
Tez kiedys bylam strasznie madra i moglam udzielac rad dopoki mnie to nie spotkalo. Moze sie mi nie uda, moze to bez sensu, ale zycze wszystkim tyle radosci ile on
mi daje.
Amen

[Gość: Maxia]

On jest wygodny. Po prostu cię wykorzystuje. Ma wszystkie przyjemności,
ale bez obowiązków. Spróbuj z nim pomieszkać, a sama się o tym przekonasz.
(Oczywiście lepiej tego nie rób.) Ile miał przed tobą? Wiecznych randek?
Te radości są krótkotrwałe i jeśli nawet ci sią "uda", małżeństwo z nim
przyniesie ci gorycz.

Bądź i teraz mądra. Zyczę ci naprawdę dobrze.

[Gość: kinia]

tobie chyba przyniosło gorycz
skoro dajesz rady wzorowane na sobie
a jezeli chodzi o wykorzystywanie to pomysl ze moze dwie strony sie
wykorzystuja bo ta osoba tez mowi ze on jej daje wiele radosci
nie wydaje mi sie ze mam zbawiac swiat i na sile tkwic w malzenstwie ktore nim
nie jest tylko dlatego ze zrobilam czy druga strona zrobila blad i powiedziala
tak o jeden raz za duzo
zycie jest jedno

[Gość: Maxia]

Gość portalu: kinia napisał(a):

> zycie jest jedno

Tak, Kiniu, w tym się z tobą zgadzam: życie jest jedno,
dlatego trzeba tak żyć, aby miało ono piękny koniec.

do alfreda

[Gość: kinia]

to brutalne ale życie jest brutalne
więc nie gadaj o ranach, tak już jest, że każdy może cierpieć i tyle
każdy ma prawo też iść własną drogą, i lepiej, jeżeli nawet teraz poniekąd
skrzywdzisz swoją zonę ale nie bedziesz jej oszukiwał zyjąc z nią a kochając
inną ale po prostu odejdziesz , wtedy ona też ma szansę na miłość nawet jeżeli
w tej chwili będzie się czuła oszukana czy zdradzona
z czasem pewne rzeczy przechodzą i widzimy, że tak naprawdę to było najlepsze
rozwiązanie, tak żeby nie żyć w kłamstwie
co do sądu - to nie wiem jak wazne jest dla ciebie to z jakiego powodu będzie
rozwód itd.
czy chcecie się rozwieść bez orzekania o winie jakby? to chyba najprostsza i
najkrótsza metoda
jeżeli nie chcesz żeby twoja nowa kobieta była wzywana do sądu i przechodziła w
sumie przez to całe bagno, myślę że nie powinna, bo twój rozwód to twoja sprawa
i w sumie, nie dotyczy jej (kochasz ją itd. ale jak sądzie twoje małzenstwo już
i tak wisiało na włosku więc jakby i tak doszłoby prędzej czy później do tego
rozstania) więc moim zdaniem swoje sprawy stare powinieneś załatwić tylko i
wyłącznie na swój własny rachunek w ogóle nie mieszając w to swojej miłości
także po to aby nie budzić w niej poczucia winy za coś za co nie musi być ani
czuć się winna, (że twoje małżeństwo nie udało się i ze nie kochasz swojej
żony, chodzi mi o to, że nawet gdyby w grę nie wchodziła twoja nowa kobieta to
i tak wasze małżeństwo rozpadłoby się)
więc po prostu rozwiedź się w możliwie najszybszy i nałatwiejszy sposób nie
mieszając w to osób trzecich
twoje sprawy to twoje sprawy i nie musisz mówic o nich swojej byłej żonie,
chyba że chcesz zostać z nią w tzw. przyjaźni - możesz jej to wyjaśnić ale może
nie od razu i nie teraz, ale gdy sprawa już jakby przestanie być dla niej tak
bolesna
i to zaznaczam bolesna niekoniecznie dlatego że tak bardzo cię kocha czy tak
bardzo jej zalezy na tobie ale tylko i wyłącznie w większym stopniu przez
zranione uczucia porzuconej kobiety
pamietaj ze lepiej jest skonczyc cos czego sie nie czuje niz tkwic w tym tylko
dlatego ze tak myslą inni, poza tym inni nie sa toba i nie moga odbierac tej
sytuacji tak jak ty i w ogole nie wiadomo jakby postąpili w takiej sytuacji
powodzenia i nie rozstrząsaj tego w kategoriach zranien tylko i wyłacznie ale
patrz tez na pozytywne strony

[Gość: kinia]

i jeszcze jedno
nie musisz kłamać ale tez nie musisz mowic calej prawdy, to wtedy nie jest juz
kłamstwo
a sąd ma w sumie w nosie z jakiego powodu sie rozwodzisz, dla niego to jeszcze
jedna sprawa
poza tym skoro wasze pozycie sie rozpadlo to tak naprawde nie wiesz co robi czy
o czym mysli twoja zona wiec tym bardziej nie gadaj o poczuciu winy
kazdy odpowiada za swoje zycie i jezeli cos takiego ma miejsce to pora sie
zastanowic i cos przedsiewziac a nie biernie czekac - skoro twoja zona nie
robila nic w tym kierunku nawet zeby sie dowiedziec jak sobie radzisz i czy
masz kogos to tym bardziej nie powinienes jej utwierdzac w tym przekonaniu

a jak wyszlo? bo mowiles ze rozmowa miala byc w tym tygodniu?

[Gość: Barbara]

Do wszystich rozwodnikow.
Moim zdaniem wzrastajaca liczba rozwodow moze doprowadzic do upadku ludnosci.
Dzieci rodza sie, dorastaja i w koncu dochodza do momentu wspolzycia i nie maja
pojecia, ze akurat wybranek (wybranka) jest jej bratem lub siostra. Takie
wypadki zdazaja sie i beda zdarzac sie coraz czesiej, bo liczba rozwodow
wzrasta. Wszystkim jest wiadomo, ze z takich zwiazkow pochodza uposledzone
dzieci. Zastanowmy sie nad nasza przyszloscia. Dorosli sa odpowiedzialni za
swoje czyny i staraja sie aby ich dzieci wyrastaly na odpowiedzialnych ludzi.
Kiedy jednak sami (mysle o doroslych) pragna zmian w ich zyciu wyszukuja
przerozne tlumaczenia aby zagluszyc swoje sumienie przed odpowiedzialnoscia !
Kiedy nasze dzieci "sknoca" swoje zycie, powiemy im "nie sluchales naszych
dobrach rad teraz musisz liczyc z konsekwencjami" ale ci sami dorosli wybieraja
dla siebie te wygodniejsza droge, aby zapewnic sobie nowe "szczescie".
Jest takie powiedzenie: Na cudzym nieszczesciu swego szczescia nie zbudujesz"
Dziekuje za uwage.

[Gość: kinia]

ale to nie powód, żeby tworca tego postu musiał spieprzyc swoje zycie i całe
spedzic z kims kogo nie kocha prawda?
a ten wywód nie był głównym wątkiem tematu bo akurat on nie ma dzieci
poza tym faktem jest ze ludzie powinni brac odpowiedzialnosc za swoje czyny a
wiec nie brac slubow dla rodziny dla innych bo tak wypada bo wiek itd tylko
dlatego ze cos do siebie czują
a poza tym niestety z budowaniem szczescia jest roznie
jezeli ktos sie nie kocha i nie ma w tym domu zadnego ciepla to jaki jest sens
utrzymywac taką atrapę? zaden
im ktos predzej pojdzie wlasną drogą tym lepiej, gdyby niektórzy tak
postępowali nie odchodziliby dopiero wtedy jak sie juz w koncu urodzi kolejne
dziecko itd.

[Gość: Basia]

Nic latwiejszego ...jak robic tak jak wszyscy, "plynac z pradem rzeki".
Starac sie plynac pod jej prad, jest o wiele trudniejsze. To oznacza ponosic
ofiary i sie meczyc. Skoro nie pobieramy sie z przymusu, ozacza to, ze osobe
ktorej slubowalismy na dobre i na zle, szczerze kochalismy. Trzeba sobie
przypomniec te piekne chwile uniesienia, jej dobre zalety charakteru itp. i
starac sie za wszelka cene ratowac zwiazek. Znamy przypadki, ze czesto
rozwodnicy jeszcze szybciej rozchodza sie z drugim partnerem (ten pierwszy krok
jest najtrudniejszy), wiele latwiej i z coraz mniejszymi skrupulami. To
prowadzi do degradacji. Jezeli nie mamy zadnej gwarancji, ze zwiazek malzenski
przetrwa to dlaczego zawieramy jeszcze malzenswa ? Jest naprawde smutne, ze
stajemy sie coraz wiekszymi egoistami. Jak z tego wynika, jest nam za dobrze,
skoro nie musimy sie liczyc z uczuciami naszych najblizszych.

[blendynka]

Basiu,
chcialabys byc kochana "z litosci"?

[alfredo1]

dzięki za wszystkie posty z okresu kiedy mnie nie było. Rozmawiałem - rozmowy
były jak na razie trzy. Nie powiedziałem o innej kobiecie. Ale już wiem, że że
żonna nie da mi rozwodu bez orzekania o winie. Powiedziała, że sama napisze
pozew i sama go żloży. Kiedy (i czy wogóle) to zrobi - nie wiem. Wiem, że jej
zależy na naszym związku, choć nie ma czego ratować. Dzieci nie mamy i nie
moglibyśmy mieć - moja wina.

[spinkaa]

Nie wchodząc w moralną ocene tej historii, zdecydowanie odradzam branie na
siebie winy za rozpad związku. Konsekwencje prawne takiego rozwiąznia mozesz
ponosic do końca zycia, łącznie z płaceniem byłej żonie dozywotnich alimentów,
jeśli ta znalazłaby sie "w niedostatku". Znam kilku takich facetów, którzy
chcieli postapic "honorowo", albo dla tzw. świętego spokoju, żeby nie
przedłużać procedur sądowych, zgodzili sie na rozwód z ich winy. Dziś sa w
sytuacji godnej pożałowania.
Lepiej w sto razy przemyślec, załagodzić, schylic głowe i ukorzyc się nawet,
niz pod wpływem emocji podjąć decyzje, której koszt jest trudny do przewidzenia.
A jeszcze lepiej - jak juz tutaj radzono - porozumieć się z jakimś adwokatem.
Oczywiście najlepiej jest w ogóle sie nie rozwodzić, ale to akurat nie na
temat....
Pozdrawiam

[Gość: kinia]

wiec moze ty zloz ten pozew a nie dawaj skladac jej
w ten sposob to moze jeszcze potrwac cale wieki
jezeli chcesz sie rozwiesc i jezeli chcesz sie na to zdecydowac to weź
adwokata, to nie sa tak wielkie koszty i po prostu złóz ten pozew jak
najszybciej
nie macie dzieci wiec nie bedzie to az tak wielkim problemem
orzekanie o winie ma tylko tą wade ze jezeli twoja zona bedzie w jakiejs
ciezkiej sytuacji bedziesz musial placic alimenty na nią
poza tym chyba nie jest jeszcze az tak stara i sama powinna miec swiadomosc ze
to tylko moze jej pomoc nawet ulozyc sobie zycia na nowo z kims kto bedzie cos
do niej czul i ze moze byc szczesliwa
jezeli jej oddasz skladanie pozwu itd to tylko to wszystko bedzie sie
niepotrzebnie przeciągac
poczytaj sobie wszystko o rozwodach na stronie rzeczpospolitej i jest taki
dodatek w gazecie prawnej
powodzenia

[Gość: Laura]

Wydaje mi sie alfredo, ze tak do końca nie wiesz, czego chcesz. Gdybyś był
przekonany o tym , co piszesz, to nie potrzebowałbyś rad. Sam zrobiłbyś
wszystko szybko, żeby byc z tą drugą. Jestes bez jaj! To fajnie uchodzić wsród
kolesiów, ze masz dwie kobiety. Czujesz się taki kochany! Nieprawdaż?

[Gość: kinia]

droga Basiu
ten kto pisał ten post nie musi brac calego swiata na swoje barki i moze miec
gleboko w nosie degradacje
jestesmy ludzmi i mozemy popelniac błedy i nie ma powodu dla ktorego mamy
tracic swoje zycie na meczenie sie z kims kto jest nam obojetny
to chwalebne cale zycie zwiazac sie i zyc z jedna osoba ale nie kazdemu sie to
udaje i mimo ze to jest celem malzenstwa trzeba to zrozumiec i uszanowac nawet
jezeli są dzieci
dzieci tez dorastaja a nasze zycie juz sie nie powtorzy
mam nadzieje ze twoj zwiazek jest chwalebny i łączysz sie ze wszystkimi w
zbawianiu swiata

[Gość: Basia]

Moim zdaniem milosc z litosci nie istnieje (odpowiedz dla blendynki).
Wielu mlodych ludzi myli pojecie milosci z zakochaniem.
Kiedy jednak przyjda monotonne dni z troskami i problemami dnia codziennego
przychodzi nuda i szukaja nowych przezyc i uniesien. Tak jak dzieci, ktore
otoczone mnostwem zabawek odczuwaja nude (bo wszyskie zabawki sa juz
wyprubowane i przez to bezinteresowne). Tak mozna porownac postepowanie tzw.
doroslych, ktorzy stale szukaja nowych przezyc. Sa to moim zdaniem zle
wychowane dzieci, ktore sa tylko wiekowo starsze, ale nadal nie dojrzale do
odpowiedzialnego zycia. Dlaczego istnieje kara dla ludzi, ktorzy pod przysiega
sadowa udzielaja falszywych informacji ? , albo w zyciu zawodowym nie wywiazuja
sie z nadanych im obowiazkow ? Dlaczego wiec nie maja byc ukarani ludzie,
ktorzy odchodza od swych partnerow, ktorym slubowali wiernosc na dobre i na
zle ? Teraz szukaja w internecie powiernikow i dobrach rad, zeby poniesc jak
najmniejsza kare. Nikt nie staje w obronie opuszczonej osoby, wrecz przeciwnie,
ofiary sa posadzane, ze sa winne rozpadu zwiazku. Nie do wiary !!!

[mrgodot]

Zgadzam się że nie istnieje miłość z litości. Z litości można co najwyżej z
drugą osobą być ale kwestię etyczności tego postępowania pozostawiam do
rozważenia we własnym sumieniu. Jednak autor tego postu wyraźnie napisał, że od
lat (nie od paru miesięcy) jest związany z inną kobietą i praktycznie z nią
żyje. Nuda i szara codzienność raczej nie mają tu nic do rzeczy. Czy to jego
wina, że pokochał inną kobietę? Ślubował, ale życie toczy się swoim torem
niezależnie od składanych przez nas przysiąg. Może wytrwać w tej przysiędze ale
bez miłości, bo miłością obdarzył inną. Kto z nich będzie szczęśliwy? Po
drugie, dlaczego uważasz, że biorąc ślub i przysięgając kłamał i składał
fałszywe świadectwo? Może kochał, może nie poznał jeszcze czym miłość mogłaby
być itp. Teraz właśnie chce być uczciwy i nie ucieka przed konsekwencjami.
Chciał powiedzieć żonie ( i częściowo powiedział, jak wynika z jego relacji) a
prosił o pomoc w jednej kwestii - czy powiedzieć całą prawdę. Nie dlategoo, że
się boi, ale dlatego, że nie chce zranić jej bardziej niż już to uczynił. W
obronie opuszczonych stają całe tłumy.

[Gość: Basia]

Nie powiedzial zonie, ze przyczya rozpadu jest inna kobieta. Jezeli przyczczyna
ukrycia calej prawdy jest ochrona zony prze nastepnymi okaleczeniami natury
psychicznej, to mezczyzna ten nigdy nie zazna spokoju sumienia. Z tego sposobu
myslenia wynika, ze jest on czlowiekiem wrazliwym i doskonale zdaje sobie
sprawe z polozenia w jakim znajdzie sie jego zona po rozwodzie. Powiedz mi
mrgodot, jak mozna zyc szczesliwie, kiedy sumienie jest obciazone takim
postepowaniem ?

[Gość: kinia]

jego zona moze sobie znaleźć faceta szybciej niz myslisz
a mogloby byc tez tak ze on chcac zbawiac swiat bylby swiety i zostal by przy
niej rezygnujac ze swojej milosci i ze swojego zycia a po latach dowiedzialby
sie ze jego zona albo go zdradzala albo sama chce odejsc
i co wtedy?
tez taka sytuacja jest mozliwa dlatego ja uwazam ze najlepsza decyzja jest
podejmowanie decyzji zgodnych z uczuciami swoimi i liczac sie z innymi ale w
tym przypadku odejscie jego jest najsluszniejsze, on ma prawo do szczescia z
inna osoba a jego zona do zycia z kims nowym kto moze ja pokochac a nie tylko z
kims kto jest z nia z powodu papieru i obowiazku a jest mu zupelnie obca

[mrgodot]

A jak można żyć szczęśliwie wiedząc, że zrezygnowało się z "miłości swojego
życia" bo z tego co autor napisał, tak właśnie jest. Do końca życia żałowałby
tego, co sam stracił. Nawet gdyby został z żoną, to nie byłby już tym samym
człowiekiem, ale raczej zgorzkniałym i nieszczęśliwym facetem Tak, życie jest
na to za krótkie.

[Gość: kinia]

jak siedza w domu w starym dresie i gapia sie w tv calymi dniami to są
zero czegokolwiek
powszednieje bo sami do tego dopuszczaja

[Gość: Maxia]

Absolutnie się z tobą zgadzam, Basiu. Jeżeli raz ktoś się
zozwiedzie, wtedy zatraca poczucie odpowiedzialności za sobie bliskie
osoby, kieruje się tylko egoizmem typu: "moje szczęście najważniejsze".
Nie jest skłonny do ofiar i kompromisów, a każdy następny związek
traktuje jak nowy sweterek.
Wielokrotnie rozwodnicy czują, że postąpili zbyt pochopnie, bo
ich małżeństwo można było uratować, a teraz żałują, że nie zdobyli się
na ten wysiłek i jest już za późno.
w bezmyślny sposób

do Basi

[no.name1]

Czesciowo zgadzam sie z tym co piszesz. Rozsadnie uzasadniasz potrzebe
ratowania zwiazku, a szerzej rodziny przez rozpadem.
Jednak oceniasz to tylko z perspektywy jednego malzonka.
A co maja zrobic osoby "niewinne" rozwodowi, ktore pozostaja w zwiazku z osoba
rozwiedziona? Jesli napotykamy na swojej drodze osoby, ktorym nie ulozylo sie
w zyciu, nie badajac przyczyny rozwodu, bo tak naprawde znaja ja tylko byli
malzonkowie - co wtedy? Czy one tez powinny "poniesc kare"? W koncu to dla
nich pierwsze malzenstwo i chca go bronic w ten sam sposob, w jaki piszesz..

[Gość: Basia]

Szczerze mowiac, bedac wolna, poznalam rozwodnika, ale kiedy dowiedzialam sie o
tym ocknelam sie z iluzji, z obawy, ze w przyszlosci moze spotkac mnie ten sam
los. Wiem, ze nie kazdy tak reaguje. Niewinne, opuszczone niosa naturalnie
ogromny smutek i rozczarowanie w sercu. Znajac siebie, wiem, ze nie bylabym
zdolna do ponownego zwiazku "kiedy sie raz sparze, na zimne dmucham".
Tym, ktorzy decyduja sie na zwiazek z "opuszczonym" rozwodnikiem to calkiem
inny temat. Moim zdaniem na nich lezy duzy ciezar odpowiedzialnosci utrzymania
tego zwiazku, poniewaz kiedy i tym razem mialoby dojsc do rozpadu, moze sie to
zakonczyc "duzym nieszczesciem" powtornie opuszczonej osoby.

[Gość: kinia]

bo jestes jak widac ograniczona
jezeli sie rozwiodl to wcale nie znaczy ze cie rzuci, wrecz przeciwnie czesto
jest tak ze znajac juz ten ból i tą sytuacje nauczywszy sie na błędach wie jak
postepowac na przyszlosc, co robic a czego nie, jak sie raz napijemy octu nie
zawsze chcemy go próbowac po raz drugi
zas to ze ktos nie jest rozwodnikiem wcale nie znaczy ze cie nie rzuci jako maz
to ze jest rozwodnikiem wcale nie znaczy ze mial tysiac osob i bogate
doswiadczenia, mogl miec 1 albo kilka pan w zyciu
to ze nie jest rozwodnikiem wcale nie znaczy ze jest swiety, mogl miec wiecej
zwiazkow i przezyc niz nie jeden trzykrotny rozwodnik
moze wiecej tolerancji bo nawet sama nie wiesz co cie moze spotkac
latwo oceniac jak sie samemu nie ma takiej sytuacji, gorzej jak potem sie jest
zona faceta ktory staje ci sie obojetny mimo ze mowilas tak i kochalas go
malo kto potrafi sie wczuc w sytuacje innych a daje wielkie rady
albo sama cos przezyj albo wiecej empatii moze
skad wiesz ze moze sie zakonczyc duzym nieszczeciem>? kazde rozstanie jest
swego rodzaju nieszczesciem a zycie jest zbyt krotkie zeby sie ciagle
ubezpieczac i zyc tak tylko jak wydapa dla innych
miec klapki i widziec tylko to co w ich obrębie

[Gość: ango]

Złóż pozew o rozwód bez orzekania o winie, zobacz co będzie na pierwszej
rozprawie tzw pojednawczej i od tego zależy czy wziąść adwokata. Jeżeli
adwokat, to polecony przez kogoś komu prowadził sprawę bo często bywa, że
aktywność adwokata ogranicza się do wzięcia pieniędzy. Mam nadzieję, że nie
przyznałeś się żonie do zdrady. Rozwód z twojej winy nakłada na ciebie
obowiązek alimentacyjny nie tylko wtedy gdy była popadnie w niedostatek ale
również wtedy gdy udowodni, że obnizyła się jej stopa życia z powodu twojego
odejścia. Najlepiej to dojść do porozumienia. Rozwód może być jescze orzeczony
z winy obu stron.
Dlaczego się nie wyprowadzisz?

[Gość: Laura]

Tylko pobieżnie zapoznałamsie z radami skierowanymi do ciebie. mam
doswiadczenia pewne, prawie dziesięc lat po rozwodzie.Uwazam,że żonie nalezy
się szacunek, dlatego w taktowny sposób powinieneś jej powiedzieć, że już jej
nie kochasz, że chcesz przeprowadzić wszystko tak,aby ją najmniej skrzywdzic,
może tak, jak ona zadecyduje. Na jej warunkach musicie się rozstać, jesli ona
tak uzna. Ale to konieczność, mamy jedno życie. Niekochana kobieta będzie
miała szansę na inną miłość, inny związek. Jeśli postąpisz taktownie,
przeczekasz trudny okres pogodzenia się jej z rozwodem, masz szansę na
eleganckie zakończenie związku. Znasz ją, powinieneś pomyśleć, jak to
przeprowadzić. Sprawy sądowe przeprowadzić w uzgodnieniu z nią. Tu nie ma
dzieci, więc mniej ludzi krzywdzisz, ale jesli nic nie zrobisz, to czy ktoś z
was będzie szczęśliwy. Jednak zastanów się, jesteś związany formalnie z jedną
to pragniesz innej. Czy nie będzie tak w tym drugim związku?

[Gość: kinia]

czy wychodząc rano na ulicę jesteś pewna że nie skręcisz nogi?
czy poznając kogoś jestes pewna ze sie nie zakochasz?
czy znasz siebie na tyle mocno, ze wiesz jak zareagujesz jak ktos ci powie ze
za minute masz wyjsc z pracy i juz tam nie pracujesz w ogole?
czy wiesz czego będziesz pragnęła za 10 lat?

twoje pytanie skierowane do autora postu jest porównywalne z tymi powyzej

[Gość: Basia]

Jak widze, osoba, ktora rozpoczela ten post juz dawno sie wycofala.
Mysle, ze zmacilismy mu glowe roznymi pogladami. On ma to poprostu w "nosie"
nasze wywody, a my prowadzimy zazarta polemike i kazdy pozostaje przy swoich
pogladach. Lepiej zakonczyc te sprawe, bo zauwazylam, ze Kinia zaczyna obrazac,
jeszcze troche i poplyna wulgaryzmy kiedy brak argumentow.
Dobrze bylo porozmawiac i wymienic poglady. Kazdy z nas mial do nich prawo.
Pozdrawiam wszystkich rozmocow i zycze wszystkiego najlepszego w ich zwiazkach.

[alfredo1]

Nie wycofałem się i na bieżąco czytam wasze posty. Nie miałem czasu na nie
odpowiadać, ale sytuacja zrobiła się nerwowa - to was chyba nie dziwi. Dziękuję
wszystkim za sugestie, uwagi i nawet za słowa krytyki czy potępienia. Brałem je
pod uwagę i niektóre okazały się bardzo pomocne. Podjąłem decyzję i raczej się
nie wycofam. Wiem, że przede mną długa droga. Czy czuję się szczęśliwszy? Chyba
odrobinę, bo zrzuciłem z siebie trochę tego ciężaru. Mam nadzieję, że nie tylko
mi pomaga taka dyskusja.

[Gość: kinia]

powodzenia
jezeli juz podjąłeś jakąś decyzję, trzymaj sie jej i nie zmieniaj
tylko jasno przez ciebie obrana droga moze byc tą drogą do sukcesu nawet jezeli
bedzie pełna wybojów
inaczej będziesz rozczarowany, zgorzkniały i pełen bólu
tylko ty wiesz co czujesz i jak chcesz sobie z tym radzić
nikt inny, zwłaszcza ze kazdy rozpatruje to pod swoim kątem i ze swojego punktu
widzeniaI jeszcze jedno : -) otóż, myślę, że we wszystkich sprawach związanych
z uczuciami,powinniśmy kierować się TYLKO samym sobą, swoimi własnymi
przeżyciami, swoimi własnymi odczuciami, swoimi własnymi myślami, swoimi
własnymi wyobrażeniami, marzeniami,swoim sercem, swoją intuicją, swoimi
potrzebami, tym co nas uskrzydla i daje nam "power"i jakieś chwile szczęścia,
bo warto cieszyć się nimi i je przeżywać nawet jeżeli są krótkie Nie powinniśmy
słuchać tego, co mówią nam inni, bo Ci inni nie odbierają i nigdy nie będą
odbierać sytuacji jaką mamy z drugą osobą w taki sam sposób w jaki my ją
odbieramy.
Bo mają inne doświadczenia, inne przeżycia, inne marzenia i wyobrażenia i wiele
rzeczy oceniają przez swój pryzmat.
Jeżeli zaś sprawa dotyczy nas to wiele rzeczy możemy odbierać w zupełnie inny
sposób.Nawet jedną i tą samą sytuację, nawet kilka słów wypowiedzianych przez
kogoś dwie osoby, które tych słów słuchają czy patrzą na tą sytuację może
odebrać inaczej.Dlatego właśnie myślę, że trzeba się kierować tylko swoimi
własnymi odczuciami i nie słuchać tego, co mówią, czy radzą inni.
Bo łatwo jest radzić a w rzeczywistości wiele osób samo mogłoby inaczej
postąpić w danych sytuacjach. I przede wszystkim po to, aby później być przed
samym sobą odpowiedzialnym za to, co się wydarzyło czy stało.

To Ty wiesz i druga osoba co czujesz, co przeżywasz, co mówisz, co ktoś Ci
mówi, co daje, co zabiera, jak to odbierasz, co masz w tej a nie innej danej
minucie czy sekundzie, co chciałbyś mieć, co sprawia Ci przyjemność, dla
jakiej chwili warto żyć i na jaką czekać, co Ci ktoś przekazuje, to jak Cię
dotyka, to jak chcesz kogoś dotknąć, to co jest dla Ciebie realne, to co
wywołuje Twój uśmiech czy radość i sprawia, że masz udany dzień..... itd.
I nikt inny, nigdy i w żadnej sytuacji nie będzie przeżywał tego samego, co Ty,
w taki sam sposób, w tej samej minucie czy sekundzie, marzył o tym samym i czuł
to samo, choć w wiele sytuacji można się wczuć, postarać się je rozumieć, przez
swoje własne doświadczenia itd. ale dlatego, właśnie, że przez WŁASNE, nigdy
danej sytuacji innego człowieka nie będzie przeżywać się tak samo jak ten
człowiek. I to też jest potwierdzenie, żeby kierować się tylko własnym
sercem!!!!!!!
TAK ŻEBY NIE krzywdzić innych ale też czasami jest to nieuniknione(zona) ale w
ogólnym rozrachunku jest lepsze i bardziej uczciwe dla wszystkich a głównie jej
dające też szansę, mimo, że na początku moze czuć się z tym źle.
ps. widziałam i znam niejednych "mądrych" i "dających przykładne rady" ludzi,
którzy zaczeli sami zachowywać jak całkowite swoje przeciwienstwo gdy sytuacja
zaczeła ich dotyczyc

[Gość: kinia]

nie zamierzalam nikogo obrazac
mowie tylko o tym ze dobrze czasami wykazac wiecej tolerancji i zrozumienia dla
innych
i nie oceniac tylko patrzac na wlasny czubek nosa
mam nadzieje Basiu ze twoje malzenstwo jest idealne i szczesliwe a jezeli nie
masz jeszcze =meza to ze takie bedzie
i ze po latach nie dowiesz sie ze twoj maz byl z toba tylko z poczucia
obowiazku i papieru ktory kiedys podpisal a nie z milosci, bo w tym czasie
kiedy byl z tobą np. kochal inna kobiete
jestem kobietą i gdybym miała kiedykolwiek wybierac wolałabym zeby mój facet
czy maz podejmował swiadomą decyzje ale zgodną ze swoimi uczuciami a nie tylko
poczuciem obowiazku - wtedy skrzywdziłby siebie, mnie i jeszcze pare innych
osob znacznie bardziej

[Gość: Maxia]

A tak naprawdę czego ty tak zażarcie bronisz??
Cudzego sumienia, cudzego nieszczęścia? Czy ty będziesz
za niego odpowiadać na Sądzie?

[Gość: Basia]

Calkowicie popieram Twoje pytania, kierowane do kinia.

Poza tym, kiedy czlowiek stoi na "rozdrozu" decyzji i prosi o rade, powinien
miec szanse wysluchania pro i kontra. Nastepnie powinien miec czas na
przemyslenie tego co uslyszal. Ostatnia decyzja tak, czy tak nalezy do niego, z
wszystkimi jej konsekwencjami. Wybor decyzji bedzie mogl ocenic dopiero po
latach...

[Gość: beevis]

..po latach??? przeciez on mial na to czas, zeby podjac decyzje, siedem lat w
tym siedzi, wiec chyba wie co robi? moim zdaniem i tak za późno sie
zdecydowal..ale napewno lepiej późno niz..

[Gość: Maxia]

A ile tych lat mu jeszcze zostało? Zyczę Alfredowi i drugiego
tyle, co ma za sobą. Niech tylko żyje zawsze zgodnie
z własnym sumieniem, a nie będzie miał czego żałować
po latach...

[Gość: beevis]

z tego co czytam, to on zaluje straconego czasu raczej - poza tym -podobno
lepiej zalowac tego co sie zrobilo, niz ze sie czegos NIE ZROBILO, a zwlaszcza
po latach smutno jest zalowac straconych szans.

[Gość: Maxia]

Dyskusja, widzę, robi się coraz ciekawsza. Biedny Alfredo w końcu sam
nie będzie wiedział co zrobić. Wyłączy kompa i pójdzie się przeprosić
ze swoją żoną. Jakie byłoby to piękne, gdyby odkrył, że znowu jest mu
potrzebna...I wszystko można zmienić i sobie wybaczyć.

A jeśli chodzi o to, co lepiej żałować - moim zdaniem ,to co lepsze
wydaje nam się teraz, może się okazać tragedią po latach. "Stracone
szanse" są wtedy, gdy były rzeczywiście DOBRE.

[Gość: kinia]

niczego nie bronię
mówię że kazdy powinien SAM podejmować decyzję kierując się swoim sercem, ale
nie tylko poczuciem odpowiedzialności, czy litością bo w ogólnym rozrachunku to
prowadzi do katastrofy
i tyle
i sam bedzie za te decyzje odpowiadał
ale jak wolałabym żeby mój mąż ode mnie odszedł i był szczesliwy i zebym ja
miała mozliwosc tez spotkac kogos z kim bede szczesliwa a nie zeby została z
poczucia obowiazku, litosci, papieru, rodziny itd.
Wy mozecie uwazac inaczej
i to koniec
pozdr
pa

[Gość: chochlik]

A słyszałes o trwałym rozkładzie pozycia małżeńskiego? Tylko trzeba się
wyprowadzić. Na jak długi czas - poradź się prawników.

[alfredo1]

Kinii za piękny, zrównoważony i naprawdę dający do myślenia post. Poczułem się
znacznie lepiej, choć wcale nie uwolniło mnie to od poczucia winy, któa i tak
pozostanie ze mną do końca. Nie dlatego, że złamałem przysięgę, ale dlatego, że
moja żona cierpi przeze mnie, a ja cierpię nie mogąc być z tą którą pokochałem.
Te siedem lat wiele mnie nauczyło - że nie mogę być z żoną bo nie potrafię żyć
bez tej kobiety. Moja żona nie jest szczęśliwa, moja ukochana tez. Ja nie
jestem szczęśliwy i moja rodzina też nie, bo widzi co się dzieje chociaż nie
wie dlaczego. Efekt - wszyscy cierpią przeze mnie. Wiem, że najprościej byłoby
potępić mnie bo to w końcu moja wina - przestałem kochać żonę. Ale co mam
zrobić skoro i tak się to stalo? Naprawiać związek? Skończyć z Tą kobietą?
Próbowałem i wiem, że nie potrafię bo ją kocham. Od siedmiu lat. Mogła odejść,
bo ją oszukiwałem, mówiąc że się rozwiodę. Jest bardzo atrakcyjna i dałaby
sobie radę. Ale ona byya przy mnie zawsze, w najgorszych i najtrudniejszych
sytuacjach. To ona jest moją drugą połówką jabłka. Po siedmiu latach - tak
trudnych - chyba można powiedzieć, że się to wie,. Bo to nie był romans, to od
początku była wielka miłość. Na dobre i na złe.
Moja żona powiedziała, że to ona złoży pozew o rozwód - ale nie wie o innej
kobiecie. Miała to zrobić już trzy dni temu, ciągle tego nie zrobiła. Zgodziłem
się, żeby to była moja wina. I czekam, co mam zrobić? Żona ciągle nie ma czasu,
a ja muszę czekać. Nie wiem jak będzie dalej i tego najbardziej się boję.

[kinia72]

napisałam Ci maila

[Gość: Chalsia]

Jeśli już zgodziłeś się na wzięcie winy na siebie (co akurat w tej sytuacji
uważam za słuszne) to nie czekaj, aż żona złoży pozew, tylko sam go złóż.
Rozumiem, że jesteś w pełni świadom tego, że możesz mieć jeszcze-już-niedługo-
byłą żonę na utrzymaniu (częściowo lub w pełni) do końca swoich dni (albo do
momentu aż ona wyjdzie za mąż)?
Jeśli sam złożysz pozew, możesz też podać przyczynę (czyli związek z inną
kobietą). Sąd raczej w takiej sytuacji nie będzie dochodził kto i co, bo po co,
skoro się niczego nie wypierasz. Dzieci nie macie, to i problemu z uzyskaniem
rozwodu nie będzie.

[alfredo1]

Tobie Kiniu za priva i Yasmin za to samo. Kiniu masz świętą rację i jakbyś to
przewidziała - jest pomiedziałek i nic się nie stało. Chyba głupi jestem ...
mimo wszytstko ale na te kobiece prośby (mojej żony) ciągle nie jestem w stanie
nie zareagować. Będę się starał.

[Gość: kinia]

napisałam Ci maila

[Gość: ania]

nie palcie mostow za soba pisze to do wszystkich rozwodnikow i rozwodek
bedziecie mieli gdzie lzy ocierac

[alfredo1]

ja bardzo chciałbym spalić te mosty i nie ocierać łeż. Bo to że kiedyś wybrałem
nie powinno determinować całego mojego życia. Popełniłem błąd, poniosę karę ale
wierzę w szczęśliwą kolejną miłość.

[Gość: andzia]

zreaasumujmy:
zakochany, ozeniles się, zyłeś,, ona gotowała, dbala, ty costam wkladałes do
tego zwiazku tez.
zwiazek trwal.
sa rózni ludzie wiec rozne rzeczy podobają im się w zyciu
poznales babeczke, co nie prala ci nie dbala
za to gadala z toba sex uprawiala
byla git zabawa
akurat w tym samym czasie mniej wiecej
w malzenstwie zaczelo sie pogarszac
BO ODSZEDLES OD NIEGO
cale swe mysli oddales komustam
jak mogles!
byles z kims kto ci ufal i wierzyl
a ty zamiast ulepszac naprawiac dbac poszedles w cug
czy myslisz ze zwiazek to stala konsystencja, nieruchoma, nie podlegająca
przechylom???
zwiazek jest jak delikatny kwiat - wwciaz trzeba o niego dbac

jesli poznaleś kogos w poniedzialek i stwierdziles ze zycie z zoną jest do bani
to zamiast wchodzic w kolejny wzwiazek trzeba bylo skonczyc poprzedni
ale egoizm w tobie przewyzsza jakiekolwiek uczucia do innych
nawet naraziles ta swa nowa babeczke na cierpienia kiedy to wracales codziennie
do domu
poza tym co to za kobieta ktora pozwolila na to!!!
stala sie przyczyną rozpadu malzenstwa
rozumiem gdy malzenstwo konczy sie najpierw i naprawde nikt nie pomaga zaden
psycholog - i rozwod juz wisi
potem nadchodzi ona

ale ty jestes malowartosciowy, twa kobieta tez
zone natomiast podziwiam
bo wytrwala przy tobie dzieciuchu emocjonalny

i nie mysl ze jakas gorycz lub nienawisc do facetow przemawia przez mnie
kacham facta ktory kocha mnie, dba zabiega oboje mamy przeszlosc dzieci trudne
decyzje za soba
oboje mielismy czyste konta gdy zaczelismy szukac
i dlatego teraz jest ok
wiec nie chowaj glowy w piasek
spieprzyles sprawe na calej linii tylko przez egoizm
nie ukrywaj sie przed zona
troche pokory
popracuj troche nad fundamentami nowego zwiazku
zeby nie byly budowane na klamstwie
a skoro tak boisz sie skutków prawnych i finansowych
ty i ta twa kobietka powinniscie byli pomyslec o tym wczesniej

[Gość: Mia]

Ja mysle Alfedo, ze nie masz czego zalowac! Uczuciami nie da sie kierowac, i
nie mozna rezygnowac z milosci! Za krotko zyjemy na tym swiecie, zeby odmawiac
sobie milosci i przyjemnosci!

Ciesz sie nowym zyciem z twoja ukochana i zycze powodzenia z rozwodem!

[Gość: Maxia]

Prędzej, czy później i tak sią przekonasz, że egoistyczne wybory,
które były oparte na zatwardziałości serca i braku kierowania się
zdrowym osądem własnego sumienia, wyprowadzą cię do bardzo
krótkotrwałych przyjemności, po których czeka cię tylko
płacz i zgrzytanie zębów.

P.S.
Mia, masz rację - życie jest krótkie...

[Gość: Basia]

Czesc Maxia,
calkowicie popieram Twoja opinie !

do basi, maxi, etc.

[so_so]

..z jakiego świata jesteście koleżanki? skoro macie zastrzeżenia
do'egoistycznych wyborów' to niby jakie to mają być te wybory? Prawo do wolnego
osobistego wyboru bylo od zawsze- i nie sądźcie..

[Gość: Basia]

so_so, dlaczego nie wypowiadasz sie do konca ?
Zabraklo Ci slow ?

Życie po rozwodzie

[Gość: XXX]

Rozwód przetrenowałam na własnej skórze kilka lat temu, więc kilka moich
refleksji.
1. Zdecydowanie lepszy jest rozwód niż życie w zawieszeniu. Żona i tak wie że
jej nie kochasz. Teraz może być wściekła - ambicjonalnie, no i dlatego, że nie
czuje się winna, ale po kilku latach jej przejdzie a świat nabierze nowych
kolorów.
2. Tylko uczciwość i zachowanie fair play nie pozostawia tzw.kaca. Najwięcej
dzielą ludzi sprawy finansowe, nawet jeśli się tego głośno nie mówi. Zastanów
się jak to rozwiązać.
3. Lepiej przed sprawą sądową ustalić z żoną na jakich warunkach rozwód, niż
brać adwokata. Adwokat kosztuje. Lepiej tę kasę spożytkować na inne cele.
4. Zdecydowałeś sie na nowy związek, więc teraz nie czas rozdzierac szat tylko
działać. Osobowość typu "ciepłe kluchy" nie pomaga w budowaniu niczego.

Pozdrawiam i życzę powodzenia.

[klaryska]

alfredo1 napisał:

> Jestem żonaty ale od kilku lat kocham inną kobietę bez której - jak już się
> wielokrotnie przekonałem - nie potrafię żyć. Zdecydowałem się wreszcie
> poprosić żonę o rozwód ale nie wiem czy mam jej powiedzieć całą prawdę o tej
> kobiecie. I nie dlatego, że się boję ale dlatego, że wystarczająco już ją
> skrzywdziłem. Nie chcę też, aby ta którą kocham była wzywana do sądu itd. Co
> mam zrobić? Kłamać jeśli sąd mnie spyta o powody rozkładu pożycia? Udawać, że
> nikogo innego w moim życiu nie ma? Proszę, podzielcie się swoimi
> doświadczeniami!



udawac, inaczej mozesz miec problemy na rozwodzie itd. I wogole to mnie rani.

[Gość: Basia]

zreaasumujmy:
zakochany, ozeniles się, zyłeś,, ona gotowała, dbala, ty costam wkladałes do
tego zwiazku tez.
zwiazek trwal.
sa rózni ludzie wiec rozne rzeczy podobają im się w zyciu
poznales babeczke, co nie prala ci nie dbala
za to gadala z toba sex uprawiala
byla git zabawa
akurat w tym samym czasie mniej wiecej
w malzenstwie zaczelo sie pogarszac
BO ODSZEDLES OD NIEGO
cale swe mysli oddales komustam
jak mogles!
byles z kims kto ci ufal i wierzyl
a ty zamiast ulepszac naprawiac dbac poszedles w cug
czy myslisz ze zwiazek to stala konsystencja, nieruchoma, nie podlegająca
przechylom???
zwiazek jest jak delikatny kwiat - wwciaz trzeba o niego dbac

jesli poznaleś kogos w poniedzialek i stwierdziles ze zycie z zoną jest do bani
to zamiast wchodzic w kolejny wzwiazek trzeba bylo skonczyc poprzedni
ale egoizm w tobie przewyzsza jakiekolwiek uczucia do innych
nawet naraziles ta swa nowa babeczke na cierpienia kiedy to wracales codziennie
do domu
poza tym co to za kobieta ktora pozwolila na to!!!
stala sie przyczyną rozpadu malzenstwa
rozumiem gdy malzenstwo konczy sie najpierw i naprawde nikt nie pomaga zaden
psycholog - i rozwod juz wisi
potem nadchodzi ona

ale ty jestes malowartosciowy, twa kobieta tez
zone natomiast podziwiam
bo wytrwala przy tobie dzieciuchu emocjonalny

i nie mysl ze jakas gorycz lub nienawisc do facetow przemawia przez mnie
kacham facta ktory kocha mnie, dba zabiega oboje mamy przeszlosc dzieci trudne
decyzje za soba
oboje mielismy czyste konta gdy zaczelismy szukac
i dlatego teraz jest ok
wiec nie chowaj glowy w piasek
spieprzyles sprawe na calej linii tylko przez egoizm
nie ukrywaj sie przed zona
troche pokory
popracuj troche nad fundamentami nowego zwiazku
zeby nie byly budowane na klamstwie
a skoro tak boisz sie skutków prawnych i finansowych
ty i ta twa kobietka powinniscie byli pomyslec o tym wczesniej

..............no wlasnie tak to jest !
Zgadzam sie z woja opinia Andzia,
pozdrawiam, Basia