1% podatku

[anatemka]

może ktos jeszcze nie wybrał, podaję adres strony mojego kolegi.
Jego synek, Wojtek, ma autyzm.

wmrk.waw.pl/?q=node/5

[wuzet21]

Ja swój 1% przekazuję na chorą córkę kolegi.

[lernakow]

wuzet21 napisał:

> Ja swój 1% przekazuję na chorą córkę kolegi.
>
Nawet Was rozumiem - szansa wsparcia znajomej osoby w potrzebie jest nie do przepuszczenia. Ale co do zasady przeciwny jestem wspieraniu jednostkowemu. Przeczy to idei tego odpisu, który miał wspierać właśnie społeczeństwo obywatelskie.
Ustawodawca odpuścił ogromną kasę z podatków właśnie po to, żeby rozwijały się organizacje pozarządowe, żeby ludzie, którzy działają społecznie mieli na to środki. Żeby mieli ich tyle, ile ludzie sami uznają za stosowne, bez urzędniczego decydowania. A praktyka wygląda tak, że w okresie wypełniania PIT-ów prowadzone są albo akcje pantoflowe "pomóżcie znajomemu znajomej mojej przyjaciółki, bo ma dziecko z jakąś tam chorobą, nie pamiętam jaką bo to po łacinie", albo kampanie reklamowe, które zeżerają znaczną część zebranych środków, przez co 1% idzie na agencje reklamowe, a nie na działalność statutową.
Gdy na to patrzę, to jakoś od razu bardziej podobają mi się unijne zasady dzielenia pieniędzy w konkursach i skrupulatnego rozliczania. Owszem, część pieniędzy może trafić do firmy przygotowującej wnioski (ale nie musi, jeżeli ma się pracownika z odpowiednią wiedzą i doświadczeniem), ale przynajmniej wiadomo na co się daje i czy na to właśnie zostały wydane.
Byłem wielkim zwolennikiem jednego procenta w Polsce. Uznałem, że ustawodawca choć raz stanął na wysokości zadania i wsparł społeczeństwo obywatelskie. Ale praktyka rozczarowała mnie.

[wuzet21]

Masz rację, ale dopóki nie ma właściwych regulacji, ja wolę dać na
wiadomy cel, niż pozostawić ten wybór państwu.

[angelfree]

Przez dwa lata wspieralam Warszawskie Hospicjum dla Dzieci.
Teoretycznie przyznaję Ci rację, ale w praktyce - jakoś wolę pomoc dziecku może
niekoniecznie znajomemu, ale ktorego historię i tragedię obserwowalam na pewnym
forum przez czas dluższy. I po prostu wiem, że tam rehabilitacja może pochlonąć
każdą zgromadzoną sumę. Nie mam pretensji do ludzi, ktorzy wykorzystują każdą
szansę na zebranie pieniędzy.

Mam natomiast wątpliwości, co do niektorych zbiórek podatku. Przy szkole mojej
corki, spolecznej i niebiednej, dziala fundacja, ktora zbiera fundusze na
potrzeby szkoly. Tym razem za zebrane z podatku pieniądze ma być wyposażona
pracownia przyrodnicza i jeszcze jakas inna. Powiedzmy, że w interesie mojego
dziecka byloby, żeby taka sala powstala, bo mogłoby z niej korzystać w przyszlym
roku i ewentualnie w gimnazjum. Ale coś mi tu jednak brzydko pachnie. Nie umiem
tego dobrze sprecyzować, ale wydaje mi się, sądząc po bryczkach wielkości domkow
z ogrodkiem, ktore codziennie podjeżdżają pod szkolę, ze my spokojnie moglibyśmy
się zrzucić na te pracownie i większość by nawet tego nie poczuła. My i tak
jesteśmy uprzywilejowani, a ten podatek nie powinien chyba iść tam, gdzie się
przelewa, tylko tam, gdzie są jakieś niedobory.
To chyba tylko teoretycznie jest sytacja analogiczna do takiej, gdzie 1% podatku
przekazuje lokalna spoleczność na miejscową szkolę, do ktorej będą chodzić
wszystkie miejscowe dzieci.

A może się mylę? Moze wlaśnie należy poprawiać świat wokól siebie i w tym
zakresie, ktory jest nam najbliższy.

[wuzet21]

Bardzo trudno jest podjąć właściwą decyzję. Czasem impuls nam w tym
pomaga, czasem prośba znajomych, czasem jakaś publikacja, ale tak jak
już tu było napisane, w wielu przypadkach wyręczamy ministerstwo
zdrowia, bo to ono powinno finansować te przypadki.