Kiedy łatwiej było wchodzić w dorosłość?

[jollaa]

teraz czy w PRL-u. Mam na myśli studia, pracę, rodzinę.
Czy młodzi ludzie uważają, że ich rodzice mieli łatwiej, czy odwrotnie?
A pokolenie czterdziestolatków jak myśli, kiedy było prościej?
Pytam, bo z rozmowy w pracy wynika, że pokolenie żyjące w PRL-u miało łatwo,
prosto i bezstresowo.

[barwa1]

Analiza niełatwa, bo dotyczy wielu płaszczyzn życia społecznego.
W dorosłe życie wchodziłam u szczęśliwego schyłku komuny. Po maturze bez
problemu dostałam pracę, moi koledzy też. Mimo dobrego liceum, raczej niewiele
z nas poszło na studia: głównie ci, których rodzice mieli dobre układy partyjne
(oczywiście chodzi o PZPR).Inni po latach mogli zacząć studia wieczorowe,
zaoczne. Nauka języków: głównie rosyjskiego, w liceach francuski, łacina,
angielski, czasem włoski lub hiszpański, trochę ośrodków pozaszkolnych z nauka
języków (np. w Warszawie stałam na zmianę z rodzicami do Instytutu Francuskiego
trzy dni i dwie noce, aby zapisać się na kurs : u Metodystów na angielski było
podobnie). Ale to raczej w dużych miastach. Z mieszkaniami był cyrk: jakieś
absurdy spółdzielnianych kolejek, podchody, łapówki. W kwaterunku nie lepiej:
mnóstwo pustostanów, a kolejki bez końca. Kiedy pojawiały się dzieci to: wata,
oliwka kosmetyczna, mleko, masło, pieluchy, wyprawka - na kartki. Soczki dla
dzieci "rzucali" 1-2 razy w tygodniu w różne mi8ejsca miasta. Więc cała rodzina
robiła polowania. Baba z cielęciną to była deska ratunku dla żywienia rosnącego
dziecka. Ale jak kogoś nie było na to stać ( a nie bylo stać na to wielu), to
szedł na parę godzin w kolejkę do mięsnego i jak nie miał farta, to przyniósł
dziecku kawałek zczerniałego szpondra, który "sklepowa" ledwo oderwała od lady.
Walka o mleko bezkartkowe pomiędzy emerytami a matkami małych dzieci, to rytuał
odbywający się pod koniec dnia pracy spożywczaka.
Tak można bez końca...
Dziś myślę sobie, że było to koszmarne. Ale patrze na moją dorosłą córkę bez
perspektyw na pracę. Uczyć się może... teoretycznie, bo koszty są zaporowe.
Natłok informacji nie porządkuje jej i jej pokoleniu świata. To haos! Jak mają
wybrać co jest dobre a co złe. Za wielu wrogów... Potem depresje, border
line...
Nie wiem komu jest czy było łatwiej. Jest inaczej. Zmiana systemu wartości,
wszystko wiruje...

[sqwind]

Zacząłem pracę w 1981,w pażdzierniku.Chaos,strajki,polowanie na podstawowe
artykuły(pamiętna wyprawa z plecakiem w góry do sklepu po herbatę w Makowie,bo
na dole już nie było),ale to wszystko miało swój jakiś klimat,którego dziś już
nie ma.Pieniędzy nie było w bród,ale jakoś do pierwszego starczało,życie
toczyło się między pracą a kolejką w mięsnym z kartką w zębach,w której
spędziłem w sumie kilka miesięcy.I jakoś wtedy inaczej niż dzisiaj smakowało
wystane mięso i wędliny.Herbaty się nie słodziło,bo cukier potrzebny był na
zacier,a już wyczynem po którym się nie spało z powodu rozpierającej pierś dumy
było przytarganie kilku kilogramów marmolady,która również została natychmiast
potraktowana drozdżem.Nadludzkiej cenności była znajomość z kilkoma
gospodarzami,którzy pokątnie zarzynali a to wołka,a to baranka i dawali znać
wcześniej o tej uroczystości.I marzyło sie wtedy o normalnym życiu,kiedy za
pracę dostawałoby sie kasę na normalne zakupy,napełnienie bez łaski baku
benzyną,wypicie szklanki piwa w sobotę przed telewizorem.Dzisiaj to wszystko w
zasadzie mam,ale nie ma to już tego smaku co kiedyś,życie jest jakby bardziej
monotonne,zeby nie powiedzieć nudne.Jeszcze 25 lat temu pobyt w Austrii
przyprawiał o zawrót głowy,teraz w Austrii jestem raz do roku,nie robi na mnie
ten kraj już takiego wrażenia,nawet patrzę na nich krytycznie porównując
zaopatrzenie sklepów na wsi u nich i u nas.Dzisiaj wejście w dorosłe życie jast
moim zdaniem trudne pod innym względem-po pierwsze mieć pracę,po drugie ją
utrzymać,po trzecie-być odpornym na wszelkie ataki propagandy rozpasanej
konsumpcji.Dzisiaj wejście w dorosłość to m.in.umiejętność z korzystania z
karty kredytowej.

[Gość: bezpartyjny]

Z tej paplaniny wynika,że na studia szli ci co mieli rodziców w
PZPR. Jeszcze jedna bzdura rozpowszechniana przez tą co jej sie uczyć
nie chciało.Ciekaw jestem co TAKA napisze za 10 lat.

[jasmina_tdi]

Każde pokolenie miało łatwo i przyjemnie - tak mówili dziadkowie moim rodzicom,
a moi rodzicie - mnie z kolei. Zapewne ja będę mówić swoim dzieciom: za moich
czasów, to ho ho ho...!!
Sadzę, że w PRL-u niektórym (powtarzam niektórym) ludziom łatwiej było zarobic
pieniądze. Gdybyś pytała, "którym" to odpowiem, że pewnie tym, którzy teraz nie
potrafią się odnaleźć (mam parę przykładów w otoczeniu, dla których lata 90
stanowiły swoistą granicę dobrobytu i wstęp do bankructwa). Wydaje mi się, że
kiedyś bardziej się "kombinowało" niż "pracowało". Teraz wprawdzie też trzeba
kombinować, ale częściej po prostu się pracuje. W te bajki o radościach życia w
PRL-u raczej bym nie wierzyła - tu pewnie chodzi o tęsknotę za minionymi latami
młodości i uroków wszelakich, niż sentyment do samego ustroju i możliwości.

jollaa napisała:

> teraz czy w PRL-u. Mam na myśli studia, pracę, rodzinę.
> Czy młodzi ludzie uważają, że ich rodzice mieli łatwiej, czy odwrotnie?
> A pokolenie czterdziestolatków jak myśli, kiedy było prościej?
> Pytam, bo z rozmowy w pracy wynika, że pokolenie żyjące w PRL-u miało łatwo,
> prosto i bezstresowo.

[po_godzinach]

Co znaczy "prościej"? Czy "prościej" znaczy "lepiej"?

Jasne, że kiedys było prościej, bo nie bardzo był wybór. Wiadomo było, że
niewiele od człowieka zależy, można więc było nie starac sie. Nie była wymagana
ani specjalna wiedza, ani wykształcenie, a przedsiębiorczośc była wręcz źle
widziana. Bardzo nieweiele od ludzi wymagano prócz posłuszeństwa.
Wystarczyło zdać maturę, aby otrzymać wyższy status społeczny.
Wiekszośc bowiem osób chodziła do szkół zawodowych i nie miała żadnych
aspiracji. Ludzie udawali, że pracują.
Z mojej klasy tylko jedna osoba nie poszła na studia i to nam dzis owocuje.
Kiedyś bylibyśmy sfrustrowanymi inteligentami.

Teraz za to jest normalnie - czyli wybór jest nieograniczony i każdy może ze
swoim zyciem zrobić to, do czego ma predyspozycje i mozliwośći. Dzis jest na
pewno trudniej, bo trzeba wykazywać sie nieustannie pracą i dokonywać
ryzykownych wyborów. Ale to przynajmniej ma jakiś sens.

dzis przynajmniej coś od człowieka zależy.

[Gość: Zaprzeczasz sobie]

"Wiekszosc osob chodzila do szkol zawodowych i nie miala zadnych aspiracji, ale
z twojej klasy tylko jedna osoba nie poszla na studia"?????? Bzdury
wypisujesz, nic wiecej.

[po_godzinach]

Tak?
Udowodnij to.

[Gość: Zaprzeczasz sobie]

Sama to udowodnilas. Pozdrawiam

[po_godzinach]

Czyzby?
W społeczeństwie wiekszość młodziezy szła do zawodówek i techników.

Tak sie złozyło, że w mojej licealnej klasie było, jak napisałam. Byc może -
przypadek. Byc może - swiadomy wybór Rodziców.

[Gość: rabbarbar]

Po_godzinach gdzies Ty to liceum konczyla?:))
W mojeje klasie zdawalo na studia jakies 90%. Oczywiscie nie wszyscy sie
dostali, ale jednak ambicje mieli!

[po_godzinach]

ja mówię, że to mógł byc przypadek)

ale słowo - na 28 osób - tylko jedna nie podchodziła w ogóle do egzaminów

spotykamy sie wciąż i wiem, co mówię - ludzie po świecie sie rozjechali,
wiekszość pozostała i jest to polska klasa średnia - jak na polskie warunki.

ale - fakt - moja Mama zawsze dbała, abym chodziła do dobrej szkoły (nawet,
jesli ze snobizmu, dzięki Jej za to.

[Gość: rabbarbar]

Sorry, zle Cie pocztkowo zrozumialem. Tak mnie zasugerowalas tym stwierdzeniem o
prymacie technikow i zawodowek, ze "przecxzytalem", ze tylko 1 osoba ZDAWALA na
studia w twojej klasie:))))

[po_godzinach]

))

[sqwind]

Z mojej klasy maturalnej wszyscy zdawali na studia,jedna osoba nie dostała sie
tylko za pierwszym podejściem.I nie było to jakieś liceum w metropolii,a w
miasteczku niepowiatowym, liczącym 15 tys.mieszkańców,trudno też 29 osób z
jednej klasy uznać jako synów i córki dygnitarzy PRL-u.Dzisiaj moje koleżanki i
koledzy z klasy są właścicielami firm,dyrektorami,lekarzami,ale jest też
kilku,którzy poznali smak bezrobocia i z trudem walczą o przetrwanie w nowej
rzeczywistości.Prawda,że nikt z nas nie skończył Harvardu,ale każdy z
nas "wydoił" możliwości dawane przez komunę do ostatniej kropli.

[Gość: nawiedzona]

Piszesz, ze wiekszosc szla do zawodowek i technikow. Szlo wielu, gdyz bylo
takie zapotrzebowanie ze strony przemyslu, ktory po 1989 zostal w Polsce prawie
ze zlikwidowany. Co do studiow to nieprawda, ze szli tylko tacy co mieli
znajomosci i ze nic nie wymagano. Sama nie mialam zadnych znajomosci za to
bardzo dobre oceny, bralam udzial w olimpiadzie matematycznej i zajelam drugie
miejsce w wojewodztwie, z tym wyninikiem wiele kierunkow studiow stalo dla mnie
otworem. Wielu mlodych ludzich wybieralo prace, gdyz bylo o nia latwiej niz to
jest dzisiaj. Ponadto mozna bylo wyjechac do wiekszych osrodkow przemyslowych i
tam znalezc prace o czym swiadczy eksodus wielu ludzi na Slask. Tam na poczatek
dostawalo sie mieszkanie w hotelu robotniczym, po czym dzisiaj nie ma nawet
sladu, a co ulatwialo w duzym stopniu przemieszczanie sie ludzie i zmniejszenia
bezrobocia w innych regionach. Tak jest zreszta na calym swiecie. Ludzie jada
tam gdzie jest praca. Te bzdety, ze komuna byla be i tylko be swiadcza o braku
i okalmywaniu samego siebie, ponadto wskazuja dobitnie, ze takim czlowiekiem
mozna latwo manipulowac.

JASNE ZE TERAZ, MACIE WSZYSTKO

[Gość: ZALEZY OD WAS]

Obydwoje z mezem skonczylismy studia w PRLu. Mamy nawet podwojne fakultety.Nie
pomagaly nam w tym zadne partyjne uklady i inne lapowki jak ktos tu wyzej
sugerowal.Majac piekne mieszkanie, samochod, garaz i kierownicze stanowiska
postanowilismy wyjechac z Polski, bo szarosc i brak dalszych perspektyw zdawala
sie nas przerazac. Poza tym obydwoje jestesmy ludzmi zaradnymi i chetnymi do
pracy i ciekawymi nowych wyzwan. Uwazalismy ze jesli radzilismy sobie tak
dobrze w PRLu( nigdy nie nalezelismy do partii mimo wielu naciskow), poradzimy
sobie rowniez za granica. Tak tez sie stalo, choc kosztowalo nas to extra sporo
pracy. Co do tego latwego , prostego i bezstresowego zycia w PRLu to widac od
razu ze nie macie nawet zielonego pojecia o tym jak ciezko sie zylo wowczas i
jak wszystko, nawet najdrobniejsza rzecz kosztowala ludzi duzo trudu i zachodu.
Gdybym ci powiedziala ze stalismy na przyklad 3 godziny aby kupic kawalek
zoltego sera( czasami zabraklo przed nosem)to pewnie bys nie uwierzyla,
kolejki, kolejki wszedzie i za wszystkim. Brak wszyskiego poczawszy od papieru
toaletowego, pasty do zebow, garnituru do slubu, butow, mebli,garnkow( komplet
garnkow na zapisy-okres oczekiwania 20 lat). Jeden komplet mebli kupilismy
stojac w kolejce przez 1 rok czasu( tak, tak 12 miesiecy), sprawdzajac
codziennie po pracy liste spoleczna. Lodowka i pralka przywiezione z innego
miasta. Paszport na zachod niepodobna bylo dostac. W biurze podrozy nie chcieli
nam sprzedac wycieczki bo jechalismy z dzieckiem. Okupowalismy to biuro przez 8
godzin. Moze gdybysmy dali lapowe byloby szybciej ale mysmy sie uparli, ze to
bezprawie z ich strony. I dopielismy swego. Na granicy WOP robil nam kontrole
przez 12 godzin (okolo 50 osob). A byl to marzec zimno, dziecko male, brak
jednorazowych pieluch, obled. Rozwijali nawet rolki z papierem toaletowym, kto
zabral ze soba jakikolwiek dokument inny niz paszport byl zawracany z granicy.
Jednego chlopaka to nawet w kajdankach odwiezli bo mial ze soba ksiazeczke
wojskowa. Moglabym ci tu jeszcze dlugo pisac o naszym weselu z godzina
policyjna, ale to chyba wystarczy. Dzis macie mozliwosc wyjazdu wszedzie gdzie
chcecie niemal, studiuje okolo 2 miliony ludzi a nie 300 tysiecy jak dawniej.
Sklepy pelne towaru. Czego jeszcze wam brak? Mieszkanie kupic tez bez problemu.
Kwestia jedynie forsy, ale przy otwartych rynkach pracy czego wam jeszcze
potrzeba_ zdrowia i checi do wysilku.Pozdrawiam

[po_godzinach]

Czemu nie udowadniasz mi, ze piszę bzdury, tylko zaczynasz nowy temat?
Brakuje argumentów?
Nieładnie.

[Gość: Zaprzeczasz sobie]

Argumenty sama sobie przedstawilas. Odsylam cie do twojego postu.

[po_godzinach]

Nie musisz byc aż tak bardzo zła - myślę))W końcu - jak piszesz - wszystko Ci
sie znakomicie udało)

LUDZIE Z ZAWODOWEK TEZ MIELI ASPIRACJE

[Gość: Z zycia wziete]

Zla? Gdzie ty to widzisz? Wiekszosc ludzi z Ogolniakow zdaje na studia, taki
jest praktycznie cel tego typu szkol . Zawsze tak bylo , jest i chyba bedzie.
Ja rowniez chodzilam do liceum i bylo to tzw. dobre liceum gdzie sporo osob
dostawalo sie na studia dzienne za pierwszym podejsciem. Ale pisanie o innych
ze nie mieli zadnych aspiracji jest wedlug mnie jedynie ignorancja z twojej
strony. Zadne twoje zaczepki w stylu: udowodnij to, nie musisz byc az tak zla
(?), czy tez wszystko ci sie znakomicie udalo nie maja sensu. Ja nie mam ani
czasu ani ochoty bawic sie z toba w przepychanki slowne w ktorych tak
gustujesz. Pozdrawiam

[po_godzinach]

Hmmm ... odniosłam sie jedynie do Twojej wypowiedzi:
""Wiekszosc osob chodzila do szkol zawodowych i nie miala zadnych aspiracji,
ale
z twojej klasy tylko jedna osoba nie poszla na studia"?????? Bzdury
wypisujesz, nic wiecej"
Jest to akurat prawda, nie widzę tu żadnych "bzdur". jesli masz inne zdanie,
myślę, że miło byłoby, gdybys to udowodniła. Nic ponadto.
Ale - oczywiście - dla mnie też temat sie wyczerpał.
Przepychanki słowne z Tobą? Nigdy)
Wybacz, jeśli Cie uraziłam.

[Gość: Wzgledna wiekszosc]

Nie urazilas mnie, ale tych ludzi z zawodowek, ktorzy mieli jednak aspiracje.
Nie mozna wszystkich wrzucac do jednego worka.Co to jest wedlug ciebie
wiekszosc? Przeciez mnostwo ludzi chodzilo w tamtych czasach do Liceum( w moim
miescie bylo ich kilkanascie) czy Technikum. Wiekszosc szkol srednich to byly
ogolniaki wlasnie oraz pojedyncze specjalistyczne Technika. Moze chodzilas do
szkoly w bardzo malej miejscowosci i stad to twoje pojecie wiekszosci. Ps. nie
obrazaj sie tak latwo.

[po_godzinach]

W Polsce między 1988 a 2002 r. niewiele wzrosła liczba ludzi z pełnym
wykształceniem średnim: z 25 do 33 proc. W 1990 r. odsetek Polaków z
wykształceniem ogólnokształcącym był bardzo niski. Wtedy byliśmy lepsi jedynie
od Albanii, daleko za innymi krajami europejskimi. W krajach Europy Zachodniej
już wtedy kończyło licea 60-80 proc. osób.
U nas wciąż ponad 20 proc. ludzi ma wykształcenie zasadnicze zawodowe.
Oznacza to, że przynajmniej co piąty Polak ma nikłe możliwości adaptacji do
rynku pracy. Około 10 proc. zbiorowości posiadające wykształcenie wyższe powoli
zbliża nas do poziomu społeczeństw tworzących cywilizację.

Przykro mi, ale przed 1989 rokiem gros uczniów byli to uczniowie zasadniczych
szkół zawodowych oraz techników zawodowych. Uczniów liceów ogólnokształcących
zaś - analogicznie - była znakomita mniejszość.

I pytanie - co ja uważam za większość jest źle adresowane - bo to nie
ja "uważam", tylko statystyki.

PS Byc może różnie pojmujemy słowo "aspiracje".

Statystyka wyssana z palca

[Gość: Aspiracja]

Nie musisz wcale miec dwoch fakultetow jak ja, aby czuc sie ze masz aspiracje,
rozumiem to. Podaj moze zrodlo tych swoich statystyk, inaczej wyglada to na
twoje jedynie statystyki, wyssane z palca. Dlaczego jestes tak wrogo nastawiona
do Polakow? Jakies kompleksy sosobiste?

[po_godzinach]

Przepraszam Cię bardzo, ale nie interesują mnie wycieczki ad personam.
Rozmowę więc z Tobą uważam za zakończoną.

[Gość: Dzieki]

Cieszy mnie to niezmiernie, ze w koncu postapisz jak obiecujesz.

Podoba mi sie twoje zdanie, ale

[Gość: do:zalezy to od...]

...Ja skonczylem studia juz w nowym systemie. Mimo pewnych szans wyjechalem (na
drugi koniec swiata), od razu ponowne studia tam, ciezka praca itd, itd,
zreszta co ci bede mowil... sama przez to przeszlas ze swoim mezem. Mam teraz
dobra prace, kobiete stad (cudowna) i wszystko co mi w zyciu potrzeba, tyle ze
nie moge sie nazwac czlowiekiem szczesliwym... wyobrazam sobie jak to bylo
niedobrze za komuny - o tym systemie powiedziano juz wszystko, ale moznaby go
okreslic jednym tylko slowem - glupota!... do czego zmierzam... mianowicie do
tego, ze zaczynam sie zastanawiac czy ta materialna strona naprwade az w tak
duzym stopniu decyduje o tym czy jest sie szczesliwym, czy tez nie... to jest
chyba jednak kwestia tego jaka ma sie osobowosc i rodzicow, a nie tego w jakich
warunkach dorasta... czy jest latwiej teraz czy wtedy... hmm, ja bym powiedzial
ze tak samo

[Gość: Zalezy od was]

Komuna to nie tylko braki w podstawowym zaopatrzeniu, ale brak wolnosci slowa,
brak mozliwosci swobodnego podrozowania.

[Gość: odpowiadam]

Czego jeszcze wam brak?
Znajomości proszę pani, kto ma znajomości w tym niekapitalistycznym kraju ten ma
wszystko niestety.

[Gość: Zalezy od was.]

Niestety ale problem tzw. znajomosci istnieje rowniez na Zachodzie.Pozdrawiam

[Gość: prlowiec]

Straszne przeżycia , zwłaszcza ten problem z pieluchami i paszportem ,
na który w końcu wyjechaliście. Niestety nie miałem takich problemów.

[Gość: Zalezy od was]

Ironia nie jest tu wcale potrzebna. Na ten paszport czekalismy kilka lat i w
koncu sie udalo. Mowiono nam ze jako ludzie z wyzszym wyksztalceniem musimy to
odpracowac.A wyjazd przez zielona granice z malym dzieckiem nas nie
interesowal.A pieluchy? Wychowalam jedno dziecko na tetrowkach , drugie na
jednorazowkach , wiec mam porownanie. Zreszta problem byl tylko w czasie
dlugiej podrozy. Bylismy dosyc zahartowani na trudy.

[jsolt]

jollaa napisała:

> teraz czy w PRL-u. Mam na myśli studia, pracę, rodzinę.
> Czy młodzi ludzie uważają, że ich rodzice mieli łatwiej, czy odwrotnie?
> A pokolenie czterdziestolatków jak myśli, kiedy było prościej?
> Pytam, bo z rozmowy w pracy wynika, że pokolenie żyjące w PRL-u miało łatwo,
> prosto i bezstresowo.

jeszcze nie do końca czterdziestolatka, ale powiem tyle: jako dziecku nie
przeszkadzało mi trzygodzinne stanie w kolejce po kubańskie pomarańcze, po
chleb w sobotę, poszukiwanie gum balonowych we wszystkich okolicznych kioskach,
wyprawy na bazar Różyckiego po wymiętolony egzemplarz niemieckej wersji Bravo.
Nie przeszkadzało mi, że na wakacje jedziemy najwyżej do Rucianego, a nie np.
do Bułgarii, że nie wspomnę o aktualnie popoularnych kierunkach typu Turcja,
Grecja. Może nie smakowałam codziennie czekolady, ale np. u mojej Babci w
tamtych czasach nigdy nie zabrakło codziennego obiadu czy kawałka chleba (a w
ciągu ostatnich lat niestety bywało różnie:(
Jako dzieciak nigdy nie widziałam na osiedlu głodnych ludzi grzebiących w
śmietnikach - dzisiaj moja córka takie widoki ma na codzień...

[barwa1]

Widzę, że ciekawy wątek został zdominowany przez ustalanie co jest tzw.
większością. Jak zwykle w takich sytuacjach targi dotyczą mniejszości, która
nie mieści się w większości... Tak, tak! rzeczywiście nie wszyscy szli na
studia za łapówki lub po znajomościach partyjnych! rzeczywiście nie wszyscy
byli pozbawieni aspiracji (nawet spośród zawodówkowiczów)... Nasz
gość "kameleon" zareagowała na zasadzie "uderz w stół, a nożyce się odezwą". o
naprawdę wielkie szczęście, że w tamtych czasach znalazłaś w sobie i w
okolicznościach tyle dobrego, że wykształciłaś się, że znalazłaś nawet miejsce
w innym kraju! Inni nie byli tacy udaczni lub nie mieli takich możliwości
(pozwól, że nie będę wymieniała wszystkich, bo za mało miejsca). Uogólnienia
jednak służą ukazaniu większej tendencji w naszym życiu społecznym tamtego
okresu, a nie pomijaniu odstępstw od reguły.
Tak czy owak tylko niewielu miało szczęście...

Inaczej

[Gość: lav]

Łatwiej było o pracę niż dostać się na studia czyli odwrotnie niż dzisiaj ;-)

lav

[Gość: as]

Tak , bo do pracy przyjmowali każdego , a na studia tylko tego co
zdał wstępny.Ha!

[Gość: MX]

Trudne pytanie. Wtedy bylo latwiej - jesli popatrzec na mozliwosci wyboru -
kilka, wszyscy jesli tylko chcieli mogli wybrac dowolna droge. Byla butelka
cieplego mleka na przerwach, tanie obiady w szkole, dla najbiedniejszych -
darmowe... Na studiach - stypendia: za socjalne+wyniki w nauce mozna bylo sie
utrzymac (bez "wyskokow" ale sie dalo - akademik+obiady, jedzenie, bilet
miesieczny). Mozna bylo dorobic - byly studenckie spoldzielnie pracy. Bylo
wiecej dziewczyn w ciazy - jakos przyszlosc byla bardziej pewna.

Teraz TEORETYCZNIE jest wieksza mozliwosc wyboru - ale niestety, nie dla
wszyskich....

Teraz nie wiem czy moglabym skonczyc studia...

Tego sie nie da porownac - jest po prostu - inaczej. Subiektywnie oceniam ze
bylo - lepiej.

Czy latwiej to lepiej?

[kodem_pl]

Kiedys mozna bylo isc "po najmniejszej linii oporu". Nieuki byli bohaterami,
donoszac mozna bylo niezle zyc. Jezeli ktos byl ambitny mial moim zdaniem
zdecydowanie trudniej. Nowe technologie... nie bylo takiego pojecia, jakies
wyjazdy zagraniczne byly ewenementem, chcacego sie wybic gnojono, bo nie myslal
najczesciej po linii partii. A teraz? Niektorym jest ciezej, innym latwiej. To
co najbardziej boli wiekszosc ludzi, to ze wielu ma wiecej niz oni. Kiedys
wszyscy jedli to samo g****, ubierali sie w te same szmaty itp. (oczywiscie
zdarzaly sie paczki od wujka z USA). Niemniej w szkolach sa sale informatyczne,
stypendia, wyjazdy zagraniczne na wyciagniecie reki, zyc nie umierac. A
obiboki... teraz zzera ich zazdrosc.

zawsze jest i bedzie tak samo!!!

[Gość: @]

kiedys policja-mafia dzisiaj mafia-mafia, kiedys tani jabol dzisiaj trawa,
kiedys huligani dzisiaj tez huligani, kiedys idiotyczna ideologia komunizmu
dzisiaj idiotyczny nihilizm, itd, itd, a dzieciaki zawsze maja 14,15,16 lat
niezaleznie od tego zo sie dzieje wokol i zawsze tak samo czuja

[Gość: wytrzeszczbryl]

Tak samo.Mam na myśli dzieci notabli i politykierów wszelkiej maści.

[Gość: maria]

To truizm że nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Ja patrzę z sentymentem na "stare
czasy" mimo iż jak wyżej można przeczytac lekko nie było. Teraz mnie to śmieszy
odkreślanie sie w listach społecznych po meble (w nocy też), kartki na prawie
wszystko itp.... wtedy to nie była bajka...
Ale mieliśmy więcej czasu dla siebie, dla rodziny dla przyjaciół. Nie było
wyścigu szczurów. I nie było (co dziwne) poczucia beznadziei związanej ze swoją
przyszłością i życiem jaka jest teraz u wielu młodych i świetnie wykształconych
ludzi....
Tamte czasy to była dominacja ideologii (chociaz ja oprócz TV tego nie
odczuwałam) - czasy dzisiejsze to czasy pieniądza i niestety znajomości w
znacznie większym stopniu. Kiedyś nie było tak wielkiej korupcji, ...moze
dlatego, że za pieniądze mozna było dostac dośc ograniczone dobra. Wobec
tego ...po co pieniądze jak i rynek dóbr konsumpcyjnych był w stanie
inwalidztwa...
Nieszczęściej dzisiejszych czasów jest fakt że mnóstwo zdolnych i młodych ludzi
nie ma pracy i miec jej nie będzie. Również dlatego, że awans i stanowiska
blokujęą ludzie powiązani z aktualną ekipą rządzącą.
Sa tez paradoksalen podobieństwa - znajomości i układy (nie wiedza,
wykształcenie i zdolności !!) decydowały kiedyś i dokładnie tak samo decydują
teraz o byciu np. prezesem/dyrektorem wielkiej państwowej firmy. Kiedys trzeba
było być z PZPR - teraz z aktualnie rządzącej "grupy wpływów".
W zasadzie więc podstawową różnica sprowadza się do faktu, że mogę kupić
cytryny (i parę innych rzeczy) bez kolejki i psioczyć publicznie na rząd i
prezydenta ...

Maria zgadzam sie ale..

[Gość: ___]

Maria, generalnie sie zgadzam, jednak zdane typu: "kiedys nie bylo az takiej
korupcji" nie ma tutaj wiekszego sensu sensu, bowiem wtedy nie bylo ekonomii z
prawdziwego zdarzenia (zalatwaialo sie rzeczy za towary - pralka, butelka
dobrego wina, whiskey, talony na samchod, itd itd - a nie lapowki). Nie chce
tutaj rozpoczynac wykladu na temat braku logiki w systemach finansowcyh
ustrojow komunistycznych. Tamtejszy brak jakichkolwiek mechanizmow
ekonomicznych (ktory wolno, krok po kroku kompletnie rujnowal kraj i caly blok
komunistyczny) jest i tak ciagle o wiele gorszy od dzisiejszej korupcji (ktora
to oczywiscie rowniez rujnuje gospodarke, ma jednak w ogolnej skali tylko
marginalny charakter, mozna jej rowniez w przyszlosci zapobiec)... To tylko
taka moja dyresja, komentarz do Twojej (w 90%) trafnej i logicznej wypowiedzi.
Pozdrawiam serdecznie.

[Gość: maria]

Oczywiście - masz rację :)
Pozdrawiam

[agnieszka_ka]

"czasy dzisiejsze to czasy pieniądza i niestety znajomości w
znacznie większym stopniu. Kiedyś nie było tak wielkiej korupcji"

Co ty opowiadasz? Chyba nie do konca zdajesz sobie sprawe z tego co mowisz. Nie
bylo korupcji? nie bylo rzadow znajomosci???? KORUPCJA TO NAWET W SKLEPIE Z
KIELBASA BYLA!!!! A moze przede wszystkim wmasnie tam!! System byl tak zepsuty
ze korupcja siegnela najnizszych szczebli spolecznych!!

Oj, dziewczyno, chyba za rozowo widzisz swiat.

korupcja

[agnieszka_ka]

Odsylam do mojego poprzedniego postu, i dorzucam jeszcze ze:
korupcja to byla zawsze i wszedzie, nawet w dzikiej Afryce i w starozytnym Rzymie!
Jak ktos moze pisac ze kiedys to nie bylo korupcji? To jest po prostu
niedorzeczne. A juz na pewno taka sytuacja nie dotyczy komunizmu, gdzie trzeba
bylo skorumpowac woznego zeby umyl schody (co przeciez nalezalo do jego
obowiazkow, ale nie robil, bo i tak mu placili tyle samo, robil czy nie, kase
mial jednakowa), skorumpowac pania w sklepie zeby sprzedala maslo, ktore miala
dla siebie odlozone pod lada, i tym podobne sytuacje. Juz nie mowie o korupcji
komunistycznego rzadu, czyli wyzsze szczeble, bo strach pisac!

[Gość: 25 lat]

Jasne ze w PRL-u bylo latwiej. Wychodzil czlowiek ze szkoly i wiedzial ze
pojdzie do pracy gdzie zarobi pieniadze. Nie duzo to prawda ale zawsze to swoje
pare groszy. A dzis co?? Nawet jesli z wielkim trudem znajde prace to za 600
zlotych wyzyc jest bardzo ciezko o ile w ogole. Co z tego ze za PRL-u nie bylo
nic w sklepach. Teraz jest i co? Za co niby mam to kupic hę? Trwa wyscig
szczurow o lepsze miejsca na rynku pracy. Licza sie jezyki obce a ci, ktorzy
ich nie znaja to od razu lepiej na odstrzal. Bezrobotni siedza w domu i wpadaja
w depresje. Mlodzi zwlekaja ze slubem bo nie ma kasy albo pracy. Moja mama mowi
ze za PRL-u nigdy nie martwila sie o pieniadze a teraz ciagle debet w banku bo
wszystko idzie w gore oprocz pensji. Jak tu zaczynac cokolwiek? Z czym? Z pusta
kieszenią?? Lipa na maxa. :/

[Gość: Dorota]

PRL:
lata 50-te - dziadkowie zaczynają dorosłe życie. Idą do pierwszej pracy.
Dziadek pracuje w wojsku, babcia pracuje na pół etatu, aby mieć więcej czasu
dla dzieci. Nikt jej z tego powodu nie robi przypałów w pracy. Nie jest im
łatwo jak każdemu młodemu małżeństwu, ale sa szczęśliwi, chociaż to czasy
stalinowskie. Kiedy nawet stracą pracę - zawsze mają perspektywę na nową.
lata 70-te - rodzice zaczynają dorosłe życie. Pierwsze pensje nie sa wysokie,
ale moga sporo za to kupić i jeszcze połowe takiej samej sumy odłożyć np. na
książeczkę PKO. Problemy mieszkaniowe - perspektywa własnego M3 za 7 lat.
Pomimo to nie martwią się o przyszłość, bo mamy nikt nie zwolni z pracy za to,
ze dziecko choruje. Spokojnie śpią po nocach. Mają czas na wszystko - na pracę
i na życie - spotkania z przyjaciółmi, wyjście na imieniny, spacer z dziećmi w
parku.
2004 rok - nasze pokolenie wkracza w dorosłe życie. Cechuje nas ciągły lęk o
przyszłość, po studiach z trudem znajdujemy pracę za 600 zł netto, w której
spędzamy po 10 albo i wiecej godzin. Pomimo mobbingu,niepłaconych nadgodzin
trzymamy się tej pracy kurczowo, bo wiemy jak trudno bedzie zdobyc następną. Na
życie poza pracą nie zostaje już wiele czasu. Decyzję o własnej rodzinie
odkładamy na bliżej nieokreśloną przyszłość, perspektywa na własne M3 rozpływa
się. Mamy problemy ze snem, jesteśmy znerwicowani. Niektórzy stają do wyścigu
szczurów niewiadomo po co i po 2, 3 latach mają dosyc wszystkiego i wszystkich.
Jak więc myślicie, komu się żyło lepiej?

[Gość: BL]

Młodosć - a w młodości wchodzi się w dorosłość - zawsze wygląda z perspektywy
dobrze. To raz. Dwa - wchodzimy w nią teraz albo wchodziliśmy przed laty,
porównanie jest niemożliwe. Dla mnie jako byłej nastolatki, a obecnie matki
takowej istotna jest jedna różnica: natłok informacji i kiepskie wzorce. W
latach 80. czasopisma młodzieżowe coś proponowały, jakąś wiedzę, postawę
życiową. O wiele mniej było narkotyków, alkoholu, seksu. Teraz nacisk
skomercjalizowanych mediów, opłacanych przez korporacje,jest bardzo silny.
Trudno się temu przeciwstawić. Dlatego sądzę, że DOBRZE wejść w dorosłość jest
teraz trudniej - trudniej oprzeć się temu naciskowi, modom, trudniej wybrać
własną ścieżkę. Ale możliwości wyboru i świadomość tych możliwości jest
zdecydopwanie większa. Córka mojej przyjaciółki (matura '05) właśnie złożyła
papiery na uniwersytet z Wielkiej Brytanii. Mnie to nawet do głowy nie
przyszło....

[Gość: Pawel LA]

Taaa... zawsze mnie szlag trafia jak czytam takie posty, Dorota.

Uzupelnie moze:
- w latach 50 za nieodpowiedni dowcip szlo sie do wiezienia albo obozu pracy, a
dziadka w wojsku rosyjski pulkownik pukal w toalecie (jak dziadek byl
przystojny, to jest)
- w latach 70 rodzice dostawali wyplaty - i mogli za nie sobie kupic "pol orla"
w miesnym. A jak juz rzucili pomarancze na swieta, to za te pier... pomarancze
ja bede z moich podatkow splacal dlugi wobec Klubu Londynskiego do 2015 roku.
To ja ufundowalem rodzicom te pomarancze, nie PRL.
- A jak tak Ci zle, Doroto, w 2004 roku, to przeciez mozesz wyjechac na
Bialorus - to blisko, tez mowia po polsku (prawie), prace w kolchozie
dostaniesz od reki, mnostwo czasu na dyskusje z nowymi przyjaciolmi o tym jaki
Lukaszenko jest fajny, no i darmowe kartki na buraki, zadnego mobbingu bo nikt
nie goli nog, i nie bedzie problemu wyboru na kogo glosowac.

Teraz jest pieknie, glownie dlatego, ze leniwi ludzie sa penalizowani przez
system brakiem srodkow do zycia, a ludzie pracowici moga kupic ich nerki i
przyglodzic ich, upewniajac sie, ze nie beda sie rozmnazali.

Kogo w Polsce uwazasz za czlowieka leniwego?

[Gość: Emigrant]

[Gość: Krzysztof]

Aleś ty wyjatkowo arogancki, ciekaw jestem ile nerek już kupiłeś od leniwych.
Ciekaw też jestem kiedy w Polsce otworzymy obozy dla tych wszystkich"leniwych'
i nieudolnych. Zostana tylko takie kanalie jak TY. Jeżeli teój teksy nie jest
prowokacją

[kleopatryx]

Moim zdaniem tak łatwo, jak jest teraz nie było jeszcze nigdy (komputer,
zmiany, komórki, nowe obyczaje). NIE ZAMIANIŁABYM SIĘ ZA NIC.

[Gość: Marco]

PRL nie wymagał dorosłości po prostu. Nie wymagał odpowiedzialności, a samodzielne myślenie i branie spraw w swoje ręce wręcz bywało karalne.

PS. A 'Dorota' to rzeczywiście przywaliła jak łysy o beton; z tym dobrobytem za Gierka! :D Tyle, że jego długi spłacamy po dziś dzień! Ja wchodziłem w dorosłość w latach 80-dziesiątych, gdy już nic nie pozostało do rozdania; szanse na mieszkanko za 20 lat, i pensyjka za którą nic nie można było kupić, bo wszystko na kartki.

[Gość: smutas]

Chrzanisz z długami gierkowskimi.

To, że płaci się je do dziś to jest całkiem odzielna sprawa. Nie pamiętam ile
to było, ale coś około 30mld dolarów. Dług Gierkowski to obecnie grosze w
porównaniu do długu obecnego, który o ile wiem wynosi ponad 100mld dolarów. Nie
wiem, czy np. Polska spłacałą długi Gierkowskie w latach 80-tych, gdy najpierw
strajkowała a pózniej (o ile pamiętam) była objęta amerykańskim embargiem
pracując zarazem na pół gwizdka.

Dług Gierka jest mitem wyciąganym jako argument, tam gdzie argumentów brakuje.

[Gość: Pawel LA]

Smutas, Czterdziesci_plus - ja mysle, ze dotykacie sedna sprawy.

Kolego Smutas wiec, na poczatek - w tej chwili placimy rocznie jakies 6
miliardow zl jako obsluge zadluzenia zagranicznego (dolicz do tego, ze przez
ostatnie 15 lat i tak splacilismy juz ponad 70% - stad po czesci ludzie
szukajacy zarcia na smietnikach dzis - nie bylo kasy na inwestycje, bo trzeba
bylo oddawac cudzoziemcom co debile Gierkowcy wydali nie swoje). To w
wiekszosci spuscizna po Gierku. Na obsluge zadluzenia krajowego wydajemy 21 mld
zl rocznie, z czego - zgoda - tylko mala czesc to wina komunistow (jakies
popluczyny po starych portfelach emeryckich, dlugi na ksiazeczkach
mieszkaniowych itp.). Zalozmy 10%. To oznacza, ze jakies 30% dlugow ktore dzis
splacamy (zamiast budowac szkoly, szpitale etc.) to wina komunistow. Co za
swinie. Jeszcze wieksze swinie to ci, ktorzy - tak jak ty - probuja udowodnic,
ze taka polityka bezmyslnej rozrzutnosci byla ok, prowokujac dzisiejszych
medrcow ekonomii typu Lepper czy Kaczynski do powtorzenia takich akcji. Spoko,
nasze wnuki zaplaca. Tyle ze przedtem moga nam spuscic wpie..:D

A co do tego, ze w komunizmie wszyscy byli mili dla siebie - no tak, to byl
taki system, w ktorym praktycznie nie dalo sie rywalizowac. Wszyscy mieli gowno
i nikt nie klul innych w oczy bogactwem. Tyle, ze TO JEST DOKLADNIE PRZYCZYNA
DLA KTOREJ BLOK SOWIECKI SIE ROZPADL. Ludzie musza rywalizowac, scigac sie, byc
czyms motywowani i starac sie jak najbardziej - inaczej gospodarka bankrutuje.
W PRL wszyscy udawali ze robia, bo panstwo udawalo, ze placi. Dzis nie
pracujesz, to nie jesz - i prosze, jak pieknie rosniemy po 5% rocznie. Sorki,
ale wyscig szczurow jest nieunikniony i dobry dla spoleczenstwa, inaczej
wszyscy bysmy jedli ze smietnikow. Dla pocieszenia powiem Wam w sekrecie, ze
narzekania na to, ze w Polsce jest wyscig szczurow sa zabawne. Europa, i Polska
jako jej czesc, to ostatni bastion lenistwa i socjalizmu w cywilizowanym
swiecie. Amerykanie rozjezdzaja nas jak chca gospodarczo, i tu jest dopiero
konkurencja, mentalnosc nie pracujesz-nie jesz, ludzie wyjadajacy ze smietnikow
itp. Ale i to nic - Amerykanie teraz panicznie drza przed Chinczykami, gotowymi
masowo pracowac po 16 godzin na dobe za 50 baksow. I mowie tu o uslugach
finansowych czy produkcji high-tech maszyn przez dobrze wyksztalconych ludzi, a
nie o szyciu trampek.

Wiec, Polacy, cieszcie sie i leniuchujcie poki mozecie, poki prawdziwa
konkurencja na rynku pracy jeszcze do nas nie zawitala - juz za 10-20 lat
zobaczycie dopiero, co to wyscig szczurow.

Pawel
[e-mail] jak ktos chce na priva cos wrzucic

[Gość: jarochna]

A co by było w tym kraju gdyby nie te pieniadze które Gierek pożyczył ?

Pół warszawskich bloków to Gierek, trasy itd. Człowieku gdyby nie te pieniądze
to by były u nas same pola teraz. Zobacz ile wtedy zbudowano obiektów , a
zobacz ile teraz sie robi za 146 mld - widzisz coś ? bo ja nic.

[Gość: nawiedzona]

Jesli chodzi o ciagle wypominanie dlugow Gierka to zakrawa na paranoje. Dlug
sam w sobie nie byl taki wysoki, tylkoz ze zachod zastosowal znany trick, ktory
wykonczyl ekonomicznie wiele innych kraj, niesocjalistycznych, poprzez
gwaltowne podniesienie odsetek. Ponadto dlug Gierka zostal madrze
zainwestowany. Po czasach Gomulki, w ktorych przemysl owszem rozwijal sie, ale
rolnictwo mialo dominujaca pozycje, nastapil ogrom inwestycji w przemysl
roznych galezi. Wiele zakladow sprzedanych zachodnim firmom za bezcen, zostalo
zbudowanych wlasnie w czasach Gierka. Ponadto budownictwo mieszkaniowe,
szczegolnie w duzych miastach ale tez i w mniejszych i na wsi, infrastruktura,
ktoerj teraz sie nie chce nikomu modernizowac, wieksze naklady na nauke i
kulture i sport. Nie budowano nagminnie kosciolow, jakkolwiek Gierek prowadzil
bardziej ugodowa polityke w stosunku do kk niz Gomulka, co osobiscie uwazam za
wielki blad. Tylko prawicowi slepcy chca przedstawic obecne czasy w jaskrawym
swietle.

[Gość: zwykły]

Ja też startowałem w latach 80-tych, ale nie postrzegałem sytuacji jako'nic do
dania' czytaj: rozgrabienia, ale wtedy właśnie zacząłem budować dom! Wysiłek
ogromny, trwało 10 lat, ale się opłaciło! Nie czekałem na mieszkanie 20 lat,
mieszkam u siebie i trochę wygodniej :)

[Gość: Michael Frog]

MAMY DEMOKRACJĘ!!!
W dzisiejszych czasach to można być wiecznie dzieckiem, bawić się kompem,
odpalać sobie stuffa, słuchać czego się chce, pić browara, jeść chipsy, jebnąć
śmietnikem nauczyciela, splunąć na szybę, walnąć gdzieś spraya, narysować gołą
dupę na tablicy. W tych czasach można wszystko.


A co do Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej z orzełkiem bez korony:
PRL - walory
Było bezpieczniej, MO pałowało gdzie popadło i wszyscy jak w wskazóweczki w
zegarku chodzili. A przy okazji MO to chciałbym pozdrowić pana który mi
przypiepszył pałką w plecy jak miałem zaledwie 5 lat i dzięki to któremu mam do
tej pory zawalistą pręgę na grzbiecie! Dla każego praca była. Jak się ktoś
migał od roboty to często kratki(więzienne) miał przed oczami.Życie było surowe
ale było!.Istniały PGR-y, było mleko, chleb, duży wybór wódki na półkach,
papierosy bez filtra, peweksy, grajkowie pod monumentalnymi blokowiskami, nikt
nie trąbił o zboczeńcach i zwyrodnialcach. Nie każdemu było lekko. Były drogi
ze smoły, samochodów na tych drogach niewiele. Dzieci zostawały po szkole w
DARMOWYCH świetlicach z miłymi paniami. Były zakładowe kolonie dla dzieci. Były
hufce harcerskie w prawie każej szkole. Sąsiedzi znali się na przestrzał.
Ludzie słuchali Połomskiego, Jantar i Borysa. Była telewizja, telefony, prąd i
gaz od czasu do czasu, radio BBC zamiast trójki, magnetofony szpulowe,
Jaruzelski i jego ekipa rządowa, był Gierek, było mnówstwo świetnych rzeczy, o
których się nie wspomina. Właśnie w tamtym okresie porodzili się wszyscy z
obecnego rządu... .
PRL - wady
Kolejki po wszystko (półkilometrowe), totalny syf, patologia w co 7 rodzinie z
powodu pijaństwa, szybkie tłumaczenie za pomocą prawa klamerki i pasa.
Pamiętacie te ochydne autokary, nazywali je "ogórek"?. Wielkie święta państowe.
Przemówienia bez sensu, głupia gadanina!

A co się zmieniło?
Łatwiej zdobyć wykształcenie (książek i pomocy naukowej jest tyle że szok).
Ogólnie dostępna żywność w sklepach nawet przez całą dobę w niektórych.
Nauczyciele to teraz śmieci. Ludzie to też śmieci. Drogi są nadal ze smoły,
samochodów jak "makiem zasiał". Dzieci się szwendają i żłopią browara z
ziomalem pod blokiem gdzie często palą stuffa i płoszą "mocherowe brety"(żule).
Grube od frytek, chipsów, pizz, hamburgerów i hot-psów dziewuchy z grubymi
dupskami ledwo urzymują równowagę ciała (otyłość). Chłopaki po sterydach w
mózgach mają siano. Wszyscy się stroją jak na odpust w niedzielę("Elegancja-
Francja" w naszej zagrodzie). Jak zwykle cierpią emeryci i renciści, cieszą się
tylko politycy.
...ale tak jest wszędzie, więc po co narzekać...


Zresztą czy to jest ważne? może zamiast tego porównajmy sobie Polskę na każdym
jej przełomie...

[Gość: czterdzieści_plus]

PRL to nie tylko lata 80-te, zapamiętane jako stan wojenny, kartki i kolejki na
wszystko. Żeby przypomnieć, to ja osobiście nie pamiętam, czy w 1981 roku (roku
SOLIDARNOAŚCI) był jakiś miesiąc, gdy jakaś grupa pracownicza czy rejon Polski
nie strajkował.

Będąc wówczas studentem strajkowałem w duchu Solidarności tak jak wypadało.

Pózniej przyszły smutne lata, które lepiej zapomnieć.

Ja moje lata wchodzenia w dorosłość (wczesne lata 70-te, lata Gierkowskie,
otworzenia się na zachód)wspominam bardzo dobrze.

Ktoś napisał, iż łatwiej było o pracę, trudniej było dostać się na studia.

Dodałbym jeszcze, iż PRL nie dawał młodym przyszłości choć dawał każdemu coś,
co wtedy nie miało żadnej wartości: pewność zatrudnienia, możliwość wyjazdu za
grosze na wczasy, spokojnu sen, co będzie jutro. Ironicznie, ale wówczas 20-
letni człowiek zakładając rodzinę mógł sobie planować, iż po 17-tu latach
dostanie swoje M3 czy M4, po 20 latach pracy kupi sobie Syrenkę czy Fiata 126,
itd. Wyścig szczurów był zjawiskiem nieznanym. Dyrektor dużego przedsiębiorstwa
zarabiał tyle, co dobry robotnik.

Nie wiem czy dzisiaj jest to możliwe, ale patrząc na negatywne statystyki
przyrostu naturalne w Polsce, życie młodych ludzi dzisiaj jest gorsze niż
kiedyś było.

[Gość: czterdzieści_plus]

Jeszcze jedno,

Wydaję mi się iż kiedyś ludzie byli bardziej życzliwi, mieli więcej czasu dla
siebie i byli bardziej szczęśliwi. Nawet jeśli to szczęście wynikało z zakupu
20 rolek papieru toaletowego w sklepie papierniczym, do którego akurat rzucili
towar.

Biedni ale szczęśliwi. Nie było tyle zawiści. Sąsiad szedł do sąsiada pożyczyć
szklankę cukru "do pierwszego". W szkole wszyscy byli równi. Nawet jeśli kogoś
rodzice byli bardziej zamożni, to i tak to się nie zabardzo liczyło
(mundurki?).

Czyżbym idealizował?


Może to być wydać się ironią, ale wbrew ideologicznej sprzeczności
socjalistyczny system PRL BYŁ bliżej ideologi chrześcijańskiej, niż obecny
system.

Dzisiaj dla młodego człowieka, którego RODZICE mają KASĘ i UKŁADY, życie jest
dużo prostsze niż kiedyś było. To niedotyczy bezrobotnych, tych którzy raczej
nie mają głosu na tym forum.

[po_godzinach]

"Może to być wydać się ironią, ale wbrew ideologicznej sprzeczności
socjalistyczny system PRL BYŁ bliżej ideologi chrześcijańskiej, niż obecny
system."

To bardzo ciekawe, że coś co był oparte o kłamstwo i przemoc było bliskie
chrześcijaństwu ...

[Gość: czterdzieści_plus]

Gdyby Jezus urodził się dzisiaj to gwarantuję Ci, iż byłby okrzyknięty lewakiem
i komuchem.

Jak myślisz, na czym jest oparty dzisiejszy system?
Mi tu wpajają (a jestem od lat na emigracji), iż system kapitalistyczny jest
oparty na takiej pozytywnej cesze ludzkiej, jak chciwoś i zachłanność.

Nie myśl, iż jestem durniem. Kościół i jako tako religia (opium dla tłumów) był
wrogiem ustroju. O ile Ciebie rozumiem, to kłamstwem PRL była wizja powszechnej
szczęśliwości i dobrobytu, która miała być zrealizowana przez komunizm. Uwierz,
ja znałem paru zagorzałych komunistów, którzy w tę ideę naprawdę wierzyli i dla
nich to nie było kłamstwo.

Wyjaśnij mi dlaczego, gdy np w 1976 robotnicy w Radomiu i Ursusie zaczęli
strajkować po podwyżkach płac i rząd dał większości wilczy bilet, to była
przemoc. Gdy Reagan (były prezdyent USA) zrobił to samo w stosunku do
strajkujących kontrolerów lotów, to wszystko jest OK (o ile pamiętam, to
kontrolerzy lotów, którzy wówczas strajkowali, dostali wilczy bilet (zakaz
pracy na jakimkolwiek stanowisku państwowym). Co prawda rozwiązało to problem
strajów w USA pracowników państwowych na długie lata.

Gdy Gwardia Narodowa w USA strzelałą do studentów protestujących przeciwko
wojnie w Wietnanie w 1968 roku, to była dla Ciebie demokracja. Gdy to samo
robiło ZOMO w 1970 w Gdyni, to była przemoc?

[po_godzinach]

"to była
przemoc. "

Dla Ciebie radomskie ściezki zdrowia i karanie więzieniem za poglądy to nie
jest przemoc?

[po_godzinach]

Czyżbys poza tym nie dostrzegała takiej drobnej różnicy - że jednak prezydent
USA wybierany był w wyborach demokratycznych, władze w PRL-u zaś musiały byc
akceptowane przez obce państwo?
Że był zakaz informacji?
Cenzura?
Zakaz demonstracji i organizowania się?
Różnica polega na tym, że w USA prezydenta, który nie spełnił oczekiwań, mozna
było zmienić - tu nie.

Czy to porównujesz z ideą chrześcijaństwa?

[Gość: Polecam Kisiela]

W dziennikach Kisielewskiego 1969-80 widać kiedy i jak komunistom udało się
uśpić ten naród tak, że na takie drobiazgi jak zakneblowany ryj (jeśli do ryja
było co włożyć) nikt już nie zważał.

[Gość: nawiedzona]

Gbyby rzeczywiscie bylo taaakie klamstwo i przemoc za komuny jak twierdzisz, to
po kosciele katolickim w Polsce i pozostalby niwielki slad lub tylko
wspomnienie, tak jak to stalo sie w wielu bylych demoludach, gdzie religia a
tym samym stanowi margines a nie najpowazniejsza sile polityczna, ktora tylko
miesza w spoleczenstwie.

[Gość: He, he]

Ale mnie rozsmieszyli. Znaczy, ze chrzescijanstwo, znaczy jak to sie w Polsce
nazywa - katolicyzm, nie ma w sobie zaklamania. Bu..cha, cha ....

[lola999]

Dla mnie przelom lat 70-80 to studia, doroslosc - wielka nadzieja -
Solidarnosc, sterowany odgornie ogromny balagan i brak wszystkiego na rynku,
ceny dolara siegaly do nieba. A potem niedziela bez teleranku i kompletna
beznadzieja.
Kartki na mieso,(co wcale nie znaczy ze to mieso na te kartki bylo, wciaz
trzeba bylo stac kilka godzin w kolejce po jakies ochlapy), kartki na
papierosy, stan wojenny, zapach gazow lzawiacych w Warszawie, wezwanie na
rozmowe do Bezpieki, poczucie ze sie jest w klatce, za zelazna kurtyna, na
lancuchu jak pies i nawet nie mozesz ich pogryzc. Logicznym wiec bylo udanie
sie na tzw. wewnetrzna emigracje. Nawet za czytanie Orwela mozna bylo niezle
dostac, za Solzenicyna tez. Potem potworne morderstwo ks. Popieluszki, to
naprawde byl moralny horror. Zabojstwo Grzesia Przemyka, (i innych)ludzie szli
do wiezienia za wziecie udzialu w demonstracji, za przenoszenie literatury
ktora smutny general i jego przyjaciele uznali za 'zla'. Motylki w brzuchu na
widok ZOMO czy byle milicjanta w Warszawie bo przeciez zawsze cie mogli
zatrzymac i nigdy nie musieli tego uzasadniac. Godzina policyjna. Mieszkanie?
jakie mieszkanie, majac pelny wklad do spoldzielni i dlugasny staz czlonkowski
nie mielismy szans na uzyskanie wlasnego kata. No i te upodlajace programy
wszedzie, w radiu, gazetach, telewizji na temat ile to panstwo doplaca do
kazdego z nas. Niedobrze sie robilo, czlowiek chcial miec poczucie wlasnej
godnosci i zarobic na siebie i rodzine, ale to nie bylo mozliwe bo zawsze ci
powiedzieli ze panstwo doplaca do kazdego miejsca pracy. Nie moge porownac
wtedy i teraz bo teraz nie mam juz 20 lat czy 24 wiec moja perspektywa
naturalnie jest odmienna, poza tym jak tylko smutny general poluzowal przepisy
paszportowe to czmychnelismy w nieznane, do kapitalizmu, latwo nie bylo, ale
jest fajnie miec poczucie ze wreszcie nikt nie doklada do mojego utrzymania, ze
sami sie utrzymujemy z pracy wlasnych rak, najpierw na czarno, potem juz nie.
Na pewno teraz jest potwornie trudno, zwlaszcza ludziom z biednych rodzin, ale
jednak mam nadzieje ze beda sie otwieraly nowe mozliwosci i nastapi poprawa.
Tylko nie moge pojac jak to jest, ze niby tyle sie zmienilo, a nadal ci co byli
kiedys ustawieni niedaleko od zlobu to teraz tez sa jakims cudem
uprzywilejowani i na ogol nie popadli w biede. kolejny cud nad Wisla czy co?

[Gość: diabelek]

Nie wiem czy teraz latwiej wchodzic w doroslosc, czy za PRL-u.
Nie ma to chyba wiekszego znaczenia. W doroslosc wchodza tez dzieci mieszkajace
w znacznie trudniejszych warunkach, np. mlodzi mieszkancy Iraku.
Niektorzy dorosleja szybciej od innych niezaleznie od ustroju i sytuacji
gospodarzczej.
Gdy pan general wprowadzal stan wojenny ucieszylem sie bo wojna kojarzyla mi
sie z przygodami czterech pancernych, jednego psa i kapitana Klossa. Grudzien
1981 roku przyniosl wielkie zmiany i byl chyba poczatkiem mojego procesu
wchodzenia w doroslosc.
Pod wplywem doroslego juz otoczenia, a przede wszystkim mojego dziadka
zainteresowalem sie jego starym radioodbiornikiem lampowym, ktore bardzo dobrze
odbieralo programy na falach srednich i krotkich.
Wczesniej wystarczaly mi wszystkie trzy programy Polskiego Radia na falach UKF-
u.
Krecac galka w poszukiwaniu zrozumialych dla mnie glosow ameryki i innych
popularnych wtedy radiostacji natrafialem ciagle na jakies nieznane mi
dotychczas jezyki. Nie rozumiejac co oni tam mowia
postanowilem zapisac sie na kurs jezyka angielskiego. Pozniej sie troche
przydal. Wczesniej jednak, wchodzac "w dorosle zycie" otarlem sie o etos
kombatanta walki z komuna.
Po powrocie z nieprzewidzianych przez nikogo ferii zimowych postanowilem
przylaczyc sie do walki. Juz podczas pierwszej lekcji
wyszedlem z klasy pod pretekstem skorzystania z WC z ukryta w kieszeni czerwona
kredka woskowa. Na scianie pomiedzy drzwiami klasy od geografii, a tzw. pokojem
nauczycielskim wymalowalem nazwe zwiazku zawodowego, ktorego slawny
przewodniczacy przebywal wtedy w Arlamowie.
Mialem pecha. Gdy stawialem kropke, a wlasciwie kreske nad "C"
z pokoju nauczycielskiego wychylila sie jakas glowa.
Szybko zostalem zdekonspirowany i wyladowalem na czerwonym dywaniku pana
dyrektora. Dyrektor nie byl gorliwym komuchem, nie zostalem internowany, a
sciana pomalowana byla latwa do umycia farba olejna. Dalej musialem zasuwac z
tornistrem.
Razem z innymi przezywalem czarna noc stanu wojennego, stalem w kolejkach po
zywnosc, a nawet kolejkach wielodniowych (np. po meble), gdzie zakladano
komitety kolejkowe organizowane przez zawodowych staczy. Stojac sobie czasami w
tych w kolejkach nieswiadomiwe wchodzielem w swiat ludzi doroslych. Z ich
rozmow dowiadywalem sie roznych ciekawych rzeczy dotyczacych swiata doroslych i
ich niecnych sprawek, a takze historii, ktorych nigdy wczesniej sie nie nawet
domyslalem.

[callafior]

Łatwiej było za PRLu. Przede wszystkim jeśli chodzi o zagrożenia - nie było ich
tyle co teraz, mam na myśli narkotyki, sekty itp. Alkohol był powszechny tak jak
teraz, ale dziś sięgają po niego coraz to młodsi ludzie. Narkotyki praktycznie
nie istniały, a o sektach, satanistach nie było mowy. Nie było także uprowadzeń
na taką skalę jak dziś do domów publicznych, czy nawet na ... handel narządami.
Po prostu było ogólnie bezpieczniej. Po drugie bezczynność i szlajanie się po
ulicach było zjawiskiem marginalnym - organizowano dużo zajęć dla młodzieży,
czasem nudnych i głupawych, ale zajęcie było. Po drugie rodzice dla swoich
pociech mieli więcej czasu - dziś muszą dużo pracować na utrzymanie, nierzadko
nie ma ich całymi dniami, nie mają kontroli nad dzieciakami. Dziś urlopy
wychowawcze to rzadkość - mało która matka pozwala sobie na nie - dziecko ma
automatycznie mniej kontaktu, tymbardziej, że w tym okresie go potrzebuje.
Perspektywy też były inne - każdy miał mieć zapewnioną pracę, dziś wielu młodych
ludzi myśli: "a co mam się uczyć jak i tak nie będę miał(a) roboty". Trudności w
PRLu też były, bo brakowało produktów, na mieszkania małżeństwa czekały latami
(dziś też czekają, ale z innych powodów), ale to nie wpływało aż tak na psychikę
człowieka, to były w większości niedogodności, ale nie realne zagrożenia dla
świadomości młodego człowieka.

Prl dla nieudacznikow

[agnieszka_ka]

Uwazam ze obecny system jest systemem dla odwaznych, przedsiebiorczych i
ciekawych swiata ludzi. Inni zgina marnie. Dzungla, prawa natury, przerazajaca
rzeczywistosc, nie ma litosci.
PRL za to byl rajem dla nieudacznikow i leni. Madry czy glupi, ambitny czy
nieambitny, zaradny czy nieudaczny, kazdy mial to samo. I jak tu wychowac zdrowe
spoleczenstwo?
Ja wole teraz niez kiedys. Wole miec AMBICJE niz zrec z koryta ktore ktos dla
mnie napelnil.

[miejscowy2]

jeszcze będziecie tęskić za komuną jak zapanuje krwiożerczy kapitalizm bez
zasad. skąd sie biorą nerwice i depresje u ludzi ? moze własnie z tempa które
wyznacza zachód i nasze mądre polskie głowy. ludzie z przepracowania mają
wszystkiego dosyć, dzieci w szkołach też na psychotropach jadą bo sobie nie
radzą.grunt to dobra edukacja,wysoki poziom,5 języków.ale jakim kosztem do
holery !!! wśród młodzieży rośnie coraz większa grupa pokolenia alkoholików i
narkomanów.ale w końcu grunt to wysoka poprzeczka, aspekt społeczny dawno
stracił na znaczeniu. aczkolwiek nie jestem zwolennikiem dawnego systemu to
muszę przyznać ze wychowani w tamtych czasach ludzie radzą sobie dużo lepiej ze
stresem niż ich obecni rówieśnicy. dziękuję za uwagę.

[Gość: anka]

skad taki pesymizm?
jakbym slyszala gadke: za moich czasow...

[Gość: nawiedzona]

Agnieszko przez ciebie przemowila prawdziwa kapitalistyczna, chrzescijanska
milosc Boza, sedno nauki JPII, motloch, biedota, cholota niech zginie, przezyje
rasa panow. O to chodzilo i chodzi w totalitarnym systemie.

[Gość: anka]

chrzescijanska milosc Boza, sedno nauki JPII równa się totalitarnemu systemowi?
czegos tu nie rozumiem

[Gość: odpowiedz]

To oddaj pięniądze z moich podatków lub mojego ojca za które studiowałaś droga pani.

[Gość: chicarica]

Skąd wiesz za czyje studiowała, a może jej rodzice płacili tak wysokie podatki,
że jeszcze i ty za to postudiowałeś?

[Gość: jan_wu]

Niby racja, tylko ta nowa Polska jakby dla 1/4 ludzi z tych co żyją obecnie.
Wyścig szczurów - nie, raczej walka o ochłapy, bo możliwości robienia kariery
zbyt mało.

[Gość: pracownik]

W 1985 r. rozpoczynałem pracę zawodową. W kadrach zaproponowano mi kilkanaście
stanowisk adekwatnych do mojego wykształcenia. Nie zazdroszczę dzisiejszej
młodzieży startu w dorosłość, zazdroszczę im jednak łatwiejszego dostępu do
wiedzy i informacji.

[po_godzinach]

To niewiarygodne, jak wiele osób myśli, że za "komuny" było lepiej. Powinni oni
więc również mówić, że lepiej jest teraz na Białorusi czy na Kobie, niż w
Polsce.
Ciekawe, czy tak myślą.
Ciekawe tez, czy to kwestia krótkiej pamięci, czy sentymentu do czasów młodości.

Upokarzające rządy (na każdym szczeblu) niedouczonych partyjniaków.
Odcięcie od świata i informacji.
Ślepe posłuszeństwo wobec władz jako największa "cnota".
Zapóźnienie cywilizacyjne, z którym tak długo jeszcze będziemy się borykać.
Więźniowie polityczni.
Donosicielstwo.
Zakłamanie historii.


Pewnie, że ludzie mieli więcej wolnego czasu, bo praca nie miała żadnej
wartości. Podobnie wiedza. "Nie matura ..." w końcu mówiono.
Gdyby było tak dobrze, czemu tylu ludzi uciekało na Zachód?
Czy potrzebne byłoby Radio Wolna Europa?

Widać, mało cenna jest w Polsce wolność - wbrew potocznym opiniom.
Wazniejsza kiełbasa.

[jula09]

Część dzisiejszej inteligencji pochodzącej z małych, biednych, zapadłych
wiosek, gdyby w obecnych czasach przyszło jej wchodzić w dorosłe życie,
prawdopodobie nigy z tych wiosek nie wydostałaby się.
Dawniej przemysł ściągał biedotę do miasta, które dawało dach nad głową (hotele
robotnicze), mieszkania na które stać było ludzi mających pracę.
Biedni ludzie pochodzacy ze wsi wyjeżdząli na prawie darmowe wczasy FWP nad
morze, w góry.
Obecnie ludzie bez pieniędzy wychodzą na ulicę aby żebrać.
Lepej zyję się w dzisiejszych czasch ludziom już ustawionym życiowo,
dostęp do informcji, możliwość wyjazdow zagranicznych, możliwość ksztalcenia
dzieci zagranicą itp.

[po_godzinach]

Ja wcale nie mówię, że dzis jest dobrze i wszystko OK.
Dziwie sie tylko, jak mozna mówic, że za komuny było lepiej.

Spójrz na kraje zachodniej Europy, gdzie nigdy komuny nie było - maja sie od
Polski lepiej, czy gorzej?

Więc jak - komuna nas zubożyła czy ubogaciła?

[jula09]

W krajach Europy Zachodniej nie było takich zniszceń wiojennych jak u nas.
Przez wiele lat po wojnie odbydowywano stolice, na odbudowę składał się cały
naród.
To były ogromne pieniądze, nie mówiąc o wkładzie pracy fizycznej młodzieży z
całej Polski. Kiedy my likwidowaliśmy zniszcenia Europa ciągle się rozwijła.
Przpaść między nami a Europą rosła.

[po_godzinach]

jula09 napisała:

> W krajach Europy Zachodniej nie było takich zniszceń wiojennych jak u nas.
> Przez wiele lat po wojnie odbydowywano stolice, na odbudowę składał się cały
> naród.

Co Ty powiesz - a Niemcy?


> To były ogromne pieniądze, nie mówiąc o wkładzie pracy fizycznej młodzieży z
> całej Polski. Kiedy my likwidowaliśmy zniszcenia Europa ciągle się rozwijła.
> Przpaść między nami a Europą rosła.


Rosła, bo u nich funkcjonowała normalna gospodarka.
A u nas rosło zacofanie.

Chodzi mi o to, że tam, gdzie nie było komuny, jakos dzieci chodzą do szkoły, a
i wies ma się całkiem nieźle, czyz nie?

Co za slogany - jakbym sie wczasie cofnęła - cały naród odbudowuje swoja stolicę
tysiąc szkół na tysiąclecie
'
heh)))

[Gość: Doom]

> Co Ty powiesz - a Niemcy?

A Niemcy przyjely plan Marshalla.

Z reszta trudno sie nie zgadzac, chociaz dzis biadolace pokolenie 40-50 latkow
woli pamietac pelne brzuchy zamiast kolejek, cenzury, M-3 po 20 latch czekania,
i kartek na cukier.

[po_godzinach]

Gość portalu: Doom napisał(a):

> > Co Ty powiesz - a Niemcy?
>
> A Niemcy przyjely plan Marshalla.

Wiem, że nie ma porównania. Ale nie można mówic, że gdyby nie "komuna" dzieci
by do szkół nie chodziły - bo tam, gdzie jej nie było jakoś chodziły i chodzą.
I całej winy zwalać na zniszcznia wojenne.
>
> Z reszta trudno sie nie zgadzac, chociaz dzis biadolace pokolenie 40-50
latkow
> woli pamietac pelne brzuchy zamiast kolejek, cenzury, M-3 po 20 latch
czekania,
>
> i kartek na cukier.

Ja nie mogę zrozumiec, jak mozna mówic, że wtedy było lepiej. Moja mama -
emerytka z niewielką emeryturą dziś mówi, że jest szczęśliwa, bo umrze w wolnym
kraju, a nie spodziewała sie nigdy tego.
Czy ludzie maja aż taką krótką pamięć???

[Gość: Doom]

"Byt okresla swiadomosc" - cytujac klasyka.

przy 20% bezrobociu, pauperyzacji, idealizuje sie przeszlosc - jak inaczej
Gierek cieszylby sie taka popularnoscia. I tak dobrze, ze nie Gomolka.

[po_godzinach]

Gość portalu: Doom napisał(a):

> "Byt okresla swiadomosc" - cytujac klasyka.

Czytałam w biografii Marksa, ze ponoc nigdy nie był w żadnej fabryce, ani
osobiście nie znał zadnego robotnika.
A, że był na utrzymaniu Engelsa, wiadomo nie od dzis.
Taki to był z niego dowcipny teoretyk ...

>
> przy 20% bezrobociu, pauperyzacji, idealizuje sie przeszlosc - jak inaczej
> Gierek cieszylby sie taka popularnoscia. I tak dobrze, ze nie Gomolka.

Wiem przecież, że nie jest dobrze, ale mimo wszystko myslę, że ludzie dzis maja
lepsze życie - a ci niedostosowani bezwzględnie powinni znaleźć sie pod opieką
odpowiednich organizacji, które pomoga im nauczyc sie przedsiębiorczości. A
część - która nie chce ani sie uczyć, ani pracować - jest skazana na marne
zycie, niestety.
No i dla mnie wartością nadrzędną jest wolność - nawet o suchym pysku))

[Gość: Doom]

> Wiem przecież, że nie jest dobrze, ale mimo wszystko myslę, że ludzie dzis
> maja lepsze życie

Oczywiscie, ze maja lepsze. A niektorzy nie sa w stanie zyc z odcieta pepowina.
Dla mnie wybor jest bezdyskusyjny (choc wolalbym nie o suchym pysku ;)

[po_godzinach]

Zaproponowałabym pieczeń wołową w rozmarynie, gdyby nie było tak późno).
Pieczoną na wolnym ogniu przy delikatnym jazzie (jaki to za głębokiej komuny
był muzyką zakazaną).
Została mi z obiadu.

Dobranoc).

[Gość: Doom]

Jazz - zawsze.
Dobranoc.

[Gość: jula]

Proszę porozmawiać z ludźmi którzy mieszkają w regionach największego
bezrobocia np. pn-wsch. Polski, gdzie nie dochodzi juz kolej, ani PKS, bo
koszty utrzymania linii komunikacyjnech są zbyt wysokie dla regionu. PGR-y
upadły, ludzie wegetują, bez szans na lepsze życie.
Mogą odciąć pępowine, tylko co dalej.
Nie mają środkow na rozpoczęcie dzialalności gospodarczej, bank nie udzieli im
kredytów, bo nie mają dochodów, mieszkania w mieście tez nie kupia zresztą w
mieście tez brakuje pracy. Co można im poradzić?

[Gość: Ooo...właśnie]

O tej części Polski mówię, te 3/4 bez szans.

[po_godzinach]

To jakie masz dla tych ludzi propozycje?
Jak w takim razie im pomóc, aby wyszli z biedy?

[Gość: prawda]

Oni mieli pomoc USA my ZSRR.

[jula09]

Czy uważasz że dzisiejsze biedne dziecko z wielodzietnej rodziny wiejskiej ma
szanse dostać się na bezpłatne studia w dobrej uczelni.
A dawniej dzieci rozjżdzały się po Polsce, miały pracę w kopalniach,
w stocznach, na wielkich socjalistycznych budowach.
I tych ludzi stać było nawet jeśli byli robotnikami na to aby kształcić swoje
dzieci. Koszty utrzymania na studiach nie były wielkie, a dziś mlodzież
rezygnuje z akademików bo są za drogie.

[po_godzinach]

jula09 napisała:

> Czy uważasz że dzisiejsze biedne dziecko z wielodzietnej rodziny wiejskiej ma
> szanse dostać się na bezpłatne studia w dobrej uczelni.

Będzie mu bardzo trudno, ale ma. To zalezy od jego determinacji. Sa na to
przykłady.
A wiesz, że przed wojna więcej procentowo dzieci z rodzin wiejskich studiowało,
niż za komuny - przy wszelkich preferencjach typu "punkty za pochodzenie"?


> A dawniej dzieci rozjżdzały się po Polsce, miały pracę w kopalniach,
> w stocznach, na wielkich socjalistycznych budowach.

Jasne. Czy takiej przyszłości chciałabyś dla swoich ewentualnych dzieci?


> I tych ludzi stać było nawet jeśli byli robotnikami na to aby kształcić swoje
> dzieci. Koszty utrzymania na studiach nie były wielkie, a dziś mlodzież
> rezygnuje z akademików bo są za drogie.


Oczywiście, wszędzie na świecie są ludzie bogaci i biedni, mądrzy i głupi,
pracowici i leniwi. Zgadnij, kto ma sie lepiej?

Zgoda, kiedys było łatwiej ludziom przeciętnym, dzis za to łatwiej ludziom
mądrym, praowitym i przedsiębiorczym. Cos za coś.

Jeśli tak bardzo to nas boli, wspomagajmy po prostu tych, którzy sa w gorszej
sytuacji - a wiemy, że warto im pomagać.

[jula09]

Nie wiedziałam, ze przed wojna tak dużo wiejskich dzieci studiowało.
A kto finansował im studia?
Piszesz, że są przypadki że wiejskie dzieci z biednych wielodzietnych rodzin
dostają się do renomowanych uczelni. Ale są to takie wyjątki, że pisze o nich
prasa.
Za komuny studia były masowe, a młodzeiż wiejska miała dodatkowe przywileje np.
punkty za pochodzenie.
Obecnie bez dodaktkowych kursów przygotowawczych, czy korepetycji prawie nie ma
szans by dostać się na np. medycynę.
A których rodziców którzy miszkaą w dawnych PGR-ach stać na to gdy w biednym
domy jesze 7 dzieci które trzeba nakarmić i wyposażyć do szkoły.
Krytykujesz pracę w stczniach, czy kopalniach, myśłę że to lepsze niż mieszanie
w ziemiance lub na dworcu.
Jak powiedziałam poprzednio, lepie żyje się ludziom ktorzy już coś osiagnęli w
życiu, ale rozmawiamy o młodzieży ktora dopiero rozpoczyna dorosłe życie.
A startuje z różnego poziomu.

[po_godzinach]

jula09 napisała:

> Nie wiedziałam, ze przed wojna tak dużo wiejskich dzieci studiowało.
> A kto finansował im studia?

Sponsorzy różnej maści - na przykład.

> Piszesz, że są przypadki że wiejskie dzieci z biednych wielodzietnych rodzin
> dostają się do renomowanych uczelni. Ale są to takie wyjątki, że pisze o nich
> prasa.
> Za komuny studia były masowe, a młodzeiż wiejska miała dodatkowe przywileje
np.


Masowe? To czemu na początku lat 90-tych wyższe wykształcenie miało - bodajże -
75 społeczeństwa?
>
> punkty za pochodzenie.
> Obecnie bez dodaktkowych kursów przygotowawczych, czy korepetycji prawie nie
ma
>
> szans by dostać się na np. medycynę.
> A których rodziców którzy miszkaą w dawnych PGR-ach stać na to gdy w biednym
> domy jesze 7 dzieci które trzeba nakarmić i wyposażyć do szkoły.
> Krytykujesz pracę w stczniach, czy kopalniach, myśłę że to lepsze niż
mieszanie


Bo ludziom sie w głowach poprzestawiało z tymi korepetycjami. Nie chciało sie
rodzicom czytac dzieciom książek w dzieciństwie ani uczyc ich świata, to potem
wpadaja w obsesje korepetycji.

Ja wiem, że jest trudno. Dlatego trzeba walczyc o dobre reformy systemu
edukacji - w tym stypedniów i finansowej pomocy biednym a zdolnym dzieciom. Ale
to juz sprawa sekmu i rząddu - skoro wybieramy takich ludzi to i mamy, jak mamy.
>
> w ziemiance lub na dworcu.
> Jak powiedziałam poprzednio, lepie żyje się ludziom ktorzy już coś osiagnęli
w
> życiu, ale rozmawiamy o młodzieży ktora dopiero rozpoczyna dorosłe życie.
> A startuje z różnego poziomu.

[po_godzinach]

Masowe? To czemu na początku lat 90-tych wyższe wykształcenie miało - bodajże -
75 społeczeństwa?


Miało byc 7% ))

[jula09]

Jeśli juz to 10%.
Doranoc.

[jula09]

Widzę, że nie masz już argumentów.
Odpowiez w stylu "Sponsprzy rożenj maści" jest na poziomiew dziecka że szkoły
podstawowej.
Szkoda mojego czasu na taka dyskusję bez konkretów.
Dziękuję za rozmowę która niczego nowego nie wniosła w moje poglądy.
Może ktoś inny pogada z Tobą o niczym.
Dobranoc.

[po_godzinach]

dobranoc

[jula09]

Przez komunę zniekształciła się nasza mentalność.
To co wspólne jest niczyje, mozna to zmiszcyć, ukraść
Nie portafimy samodzielnie myśleć, nie many swojego zdania lubimy być
manipulowani przez media. Ucząca się młodzeż od niedawna na większą skalę,
szuka pracy dla siebie, co w krajch zachodznich jest prawie normą.
Z zachodu przychodż do nas dobre wzorce, chociaż nie wszystkie.

[po_godzinach]

jula09 napisała:

> Przez komunę zniekształciła się nasza mentalność.
> To co wspólne jest niczyje, mozna to zmiszcyć, ukraść
> Nie portafimy samodzielnie myśleć, nie many swojego zdania lubimy być
> manipulowani przez media. Ucząca się młodzeż od niedawna na większą skalę,
> szuka pracy dla siebie, co w krajch zachodznich jest prawie normą.
> Z zachodu przychodż do nas dobre wzorce, chociaż nie wszystkie.


No własnie. I to jest największy bół.

[Gość: i co ty na to]

Co Ty wiesz o szukaniu pracy przecież w tym kraju zatrudniają według znajomości
a nie kwalifikacji.

[Gość: jan_wu]

Wyjechaly ze wsi i dosyc. Piastuja teraz stanowiska we wladzach centralnych i w
terenie ale o daniu takiej szansy nastepnym nie mysla. Po co robic sobie
konkurencje.

[Gość: samanta]

Panie Michale23.
Widać, że czyta Pan dużo gazet.
Gratuluje.
Serdecznie pozdrawiam.

[Gość: m]

Nie tylko polityczna rzeczywistość się zmieniła, ale także technologie.
Co innego zajmuje teraz czas. inna jest szybkość komunikacji.
Można spróbować porównania: wystarczy wyłaczyć kolor w tv i zaprogramować
tylko! dwa programy. Wyłączyć internet, komórkę, telefon stacjonarny.
(najlepiej umówić się na te działania razem z sąsiadami). Z zakupów robić tylko
podstawowe, a papier toaletowy ma być tylko szary! Mało zagranicznych
produktów, po sklepach można chodzić(wtedy się stało:)no coś trzeba z tym
czasem robić. Piwa nie ma (puby itd. nie istnieją)-z ciekawszych alkoholi
czysta, dorywczo zwykłe wino.
Jako nastolatkę(młodszą) na oranżadę było mnie stać codziennie, na sok z
czarnej porzeczki(tymbark o,33l za 4zł 50) już nie.
W liceum było lepiej, pojawiło się więcej prywatnych sklepów.
Obce kraje były nadal obce, poza Demoludami:)
Niestety ciekawe sprawy, tematy, prace ,badania były skażone specyficzną racją
(jedyną słuszną:)
Żałuję, że nie urodziłam się później-chociaż o 10 lat. Byłabym dziś
informatykiem świetnie znajacym języki nie tylko programowania:)

Zakładając, że PRL skończył sie w 1989 r-ja już miałam pracę, dwoje dzieci,
mieszkanie.
Nie zdecydowałabym się na małżeństwo bez pracy i mieszkania. (Pomijam
sytuację , gdy ktoś bogato urodzony, a chałupa rodziców i trzy rodziny
pomieści:)
Podziwiam młodych, którzy na taką desperację się decydują...i kibicuje im. Wg
obecnego systemu potrzebujemy dzieci-bym ja dostawała kiedyś emeryturę:)

Często słyszę, jak obecne młode pokolenie "tęskni " za czasami komuny.
Ciekawe, co zrobiliby, gdyby o 22 ktoś kazał im być już w domach, gdyby kazano
klaskać w rytm: "niech zyje"...

[Gość: Doom]

> gdyby kazano klaskać w rytm: "niech zyje"...

...Papiez?

No i skad wziac szary papier..

[Gość: m]

Kazano, a to chyba co innego niż dobrowolne uczestnictwo.

[Gość: kiedys]

Za II RP bo teraz niestety jeszcze nie mamy kapitalizmu ale kto wie może kiedyś
będziemy mieli.

[Gość: Michał23]

Wg mnie czasów komunizmu oraz obecnych nie da się w ogóle porównać. To
całkowicie inne epoki. Za komuny był spokój, stabilizacja, ale bez fajerwerków.
Jednak to co było w Polsce wtedy było abstrakcją - państwo funkcjonowało na
kredyt. Dobre samopoczucie Polaków w tamtych czasach wynikało z faktu, iż
Polska była oddzielona od krajów zachodnich żelazną kurtyną. I ludzie wiedzieli
o 'dobrobycie' tyle co zobaczyli w NRD czy u sąsiada w Polsce. Tak więc nie
czuli się frustrowani tym co mają, bo inni nie mieli wiele lepiej. O tym jak
żyło się na zachodzie nikt nie wiedział(w każdym razie nie było presji na
sukces (czy było takie pojęcie jak sukces??)).
Teraz granice są otwarte, media zalewają nas potokiem informacji z Zachodu.
Więc np. jeżeli przeciętny Polak widzi reklamę Toyoty Avensis to go krew zalewa
1)z powodu obrzydliwej formuły reklam, które są bezczelne i aroganckie; 2)
poneważ go nie stać na nią(tak przynajmniej wydaje mi się). Jest
współzawodnictwo pomiędzy ludźmi. Jednakże teraz zaczynamy konkurować z
najlepszymi(tzn. porównywać się przynajmniej do nich) a nie z NRD,Czechami,
Rumunią itd., itd.
Inną sprawą jest, że to co jest teraz to jest tzw.'wczesny kapitalizm', coś
podobnego do tego co było w Polsce w latach 20-stych XXw. Krwiożerczy, nierówne
szanse itd itd. Jednakże, uważam że dla ludzi którzy włożą maximum
zaangażowania w swoją karierę, rozwój(oraz mają wizję tego co chcą robić w
przyszłości) droga jest otwarta. Żyjemy w czasach bezkompromisowych i ciężkich,
więc każdy musi dokonać wyboru między robiemiem sobie przyjemności(życie
towarzyskie,rodzina,imprezki itd.,itd.) a poświęcaniu czasu
pracy/nauce/obowiązkom. Ci, którzy nie są dziś bezkompromisowi i twardzi nie
osiągną swojego celu. A dla tych, którzy stawiają na realizację swoich celów (i
mających odrobinę szczęścia), być może czeka sukces w życiu, gdyż dziś
perspektywy są ogomne. Pozdrawiam; Rat Race lives!

[Gość: 1961]

Państwo myślało za swoich niewolników i wszystko im organizowało, najpierw
szkoła, potem dwuletnia służba wojskowa i na koniec praca (w latach
osiemdziesiątych istniał obowiązek pracy!!). A poza tym byliśmy młodzi i
piękni, czy może być lepiej?

[Gość: samanta]

Nie wszyscy byli piękni, nie wszyscy byli młodzi,
ale nie musieli żyć za 30 zł miesięcznie jakie otrzymują z opieki społecznej.
Nie musieli też myśleć o tym ,że jeśli zachorują na raka,
to żeby zdązyli przed 65 rokiem życia.

[po_godzinach]

To prawda, że jest duża grupa ludzi nie radzących sobie w zyciu.
Co jednak Waszym zdaniem należy zrobić, aby tę sytuację poprawić?
Konkretnie.

[Gość: Konkret]

W przypadku emerytow na przyklad urodzic sie ponownie.

[Gość: m]

Wytłumacz dlaczego? Czy znaczy to, że emerytom kiedyś będzie lepiej?
Czy że dawniej było im lepiej? Nie sądzę.
W sumie pytanie jest o wchodzenie w dorosłość. zapytajcie młodych, czy chcą jak
teraz niby pod górę, ale z wsystkimi gadżetami, czy jak dawniej niby lepiej,
ale tak szaro, skromnie.
Jedno jest pewne-dawniej ważniejszy był człowiek, teraz pieniądz.
Dawniej był wróg, przeciw któremu młodzież mogła wyrazić swój bunt, teraz
wyraża na sobie nawzajem i na innych niewinnych.

[Gość: Konkret]

Pytanie jak konkretnie pomoc ludziom ktorzy w dzisiejszej Polsce sobie nie
radza w przypadku emerytow (ktorzy w duzej mierze sobie nieradza )pozostanie
bez odpowiedzi tak dlugo jak dlugo nie bedzie rozbudowana pomoc socjalna.Emeryt
nie moze wyjechac za granice bo nikt go nie zatrudni i sily juz nie te. W kraju
beznadzieja i ciagle podwyzki oraz zabieranie skromnych srodkow ktore posiadaja
zamiast wspierania (dodatki rodzinne itp) . A mlodzi i zdolni do pracy majac
dzisiaj tyle mozliwosci zarobienia za granica nie powinni narzekac tylko zabrac
sie dziarsko do roboty. Owszem mozna czekac na te przyslowiowa manne z nieba,
ale niekoniecznie mozna sie tego doczekac.

[Gość: m]

Gdyby przygotowano dokładny obraz społeczeństwa pod wzgledem środków, z jakich
się utrzymują to okazałoby się, czy emeryci są najbiedniejszą grupą, czy
renciści, czy może to jest tak, że w małżeństwach wieku emerytalnego tylko
jedno ma emeryturę, bo kiedyś z jednej pensji utrzymywano rodzinę, kobieta nie
pracowała, a teraz ceny już nie te...
Bieda jest na wsiach, tam osoba starsza w rodzinie z emeryturą jest
pielęgnowana, wożona do lekarza, oby jak najdłużej żyła, bo w niejednym
gospodarstwie ratuje rodzinę od nędzy.

Jedni mówią, by obniżyć najniższą płacę, że powstanie więcej etatów, to
nieprawda, będzie ich tyle samo, tylko ludzie pracujący na etacie już nawet
siebie nie utrzymają.
Raczej podnieść najniższą wtedy z takiej jednej pensji mała rodzina się utrzyma.

Niepokojacym jest, że wiele osób (młodych) nie szuka pracy. Jest im dobrze na
garnuszku rodziców. Bo nie chce im się pracować, bo uważają, że za małe
pieniadze, to im się nie opłaca do pracy chodzić. Chcieliby od razu dużo.
A zapominają, że by kiedyś zostać emerytem trzeba mieć te 20 lat pracy. I to
nie na czarno.
Teraz dobrze, a co potem? Fala biedy wśród starszych chyba dopiero przed nami.