Staropolska gościnność - istnieje jeszcze?

[drinkit]

Czy gościcie swoich gości po królewsku? Czy zależy Wam aby czuli sie jak u
siebie w domu? Czy staropolska gościnnosc istnieje tylko w literaturze i
wspomnieniach, czy nadal to jest coś, co pozytywnie odróżnia nas od innych
narodów (nie twierdze ze żaden inny naród nie jest gościnny, ale z
doswiadczenia wiem ze na tzw. "zachodzie" odchodzi sie od domowej goscinnosci
na rzecz spotkan na knajpianym i neutralnym gruncie.

[Gość: ant]

tam sie raczej odeszło
a nie odchodzi - zatem polacy maja we krwi gościnność bo nikogo z domu nie
wypraszają, wręcz przeciwnie. Co jest nie do pomyslenia w wielu krajach europy.
A o poczęstunkach nie wspomnę :) tylko u nas jest jeszcze aktualne "czym
chata bogata" choć czesto nie za dużo jest bo bieda.

Bóg w dom

[aktsieta]

chleb w szafę:)

[Gość: ant]

to mi przypomina raczej mentalnośc niemca, szkota lub angola ...

[Gość: kasiulla]

Ja bym niestety powiedziała "prowincjonalna" gościnność...
Dlaczego?
Otóż mieszkając do kilku ładnych lat w Warszawie widzę, że odwiedziny u
znajomych i mniej znajomych to zazwyczaj (choć nie zawsze) coś do picia (nie
mówię o napojach wyskokowych) i ewentualnie paluszki, orzeszki lub podobne
pogryzajki. Zazwyczaj też znajomi proponują gościom pełną samoobsługę (weź
sobie coś do picia z lodówki, przynieś sobie to i owo).

Do tego widzę na ich twarzach zdziwienie i niedowierzanie, gdy u mnie w domu to
ja ich obsługuję jako pani domu (no bo jak inaczej?), gdy mają wybór co do
picia i jedzenia, a zwykle dostają jeszcze przy okazji jakiś ciepły posiłek.
Zresztą widzą, że na każdą wizytę jestem szczególnie przygotowana, właśnie tak,
jak mnie tego nauczyli rodzice z "prowincji", niewielkiego miasta 200 km od
Warszawy.

No i oczywiście u mnie dom dla przyjaciół i znajomych jest zawsze otwarty, choć
czasem mi głupio, jak w domciu bałagan ;-)))

Nie zamierzam jednak rezygnować z moich - czasem kosztownych - zasad
podejmowania gości. :-))) A "krawaciarze" (warszawiacy) niech sobie myślą, co
chcą - choć większości się to podoba. :-)))

[Gość: minstrelboy]

Nienawidze polskiej goscinności. Mam to po ojcu, który mawiał: "Gość w dom,
cukier do szafy!"

gość w dom

[Gość: roraima]

Bog wi po co

[Gość: ant]

a skad pochodzą ci znajomi i mniej zanjomi ??
z warszawy ??

[Gość: kasiulla]

Z Warszawy i dziwią się gościnności.

[Gość: drinkit]

podciągam

[azazela]

istnieje, najlepiej to widac porownujac polakow z innymi narodami, u nas
ciagle jest takie przekonanie ze dla gosci jest to co najlepsze,organizuje sie
im "rozrywke", poswieca sie im swoj czas i uwage, czesto kosztem nie tylko
swojego wolnego czasu,
natomiastna zachodzie, chodzi mi zwlasza o niemcy,jest zupelnie inaczej goscie
czesto traktowni sa w sposob ktory w pl moglby zostac uznany za niegrzeczny.
takie roznice kulturowe

[Gość: ferment]

> natomiastna zachodzie, chodzi mi zwlasza o niemcy,jest zupelnie inaczej goscie
> czesto traktowni sa w sposob ktory w pl moglby zostac uznany za niegrzeczny.
> takie roznice kulturowe

Napisz o tym

[amikeo]

Stety i niestety istnieje. Nadal panuje przekonanie, że "postaw się a zastaw
się", gospodyni miotajaca się cały dzień w kuchi a potem miedzy stołem a garami
i zmywakiem pół nocy. Nie przekonuje mnie to. Owszem herbatka, ciasto, może
kanapki jak ktos "z drogi" ale czy nie ważniejsze od tego żarcia na pokaz jest
kilka chwil z gościem?

do ferment

[azazela]

zaczynajac od posilkow w pl czesto sa robione "pod goscia" tzn nawet jesli na
codzien tzn moge codziennie jesc pizze lub byc wegetarianka ale jak pojawia sie
ktos z zagranicy to chce zeby sprobowal polskich potraw nawet jesli sama za
nimi nie przepadam i na ten czas troche zmieniam swoj jadlospis bo chce zeby
gosc sprobowal polskich przysmakow
ze szkolnych wymian z niemcami pamietam takie sytuacje, chodzi o poruszanie sie
po miescie w polsce, w miom przypadku krakowie niemcy byli zaopatrywani w plan
miasta i przez pierwsze dni praktycznie prowadzeni za raczke, oprowadzani i
odprowadzani z knajp zeby sie przypadkiem nie zgubili, natomist w berlinie
dostawales lub nie plan miasta i radz sobie sam
kwestia drobnych upominkow dla rodziny u korej bedziesz mieszkac dla polakow
bylo to naturalne ze skoro jedziesz do kogos i bedziesz u niego przez tydzien
mieszkac to przywozisz mu w prezencie jakis drobiazg np slodycze w druga strone
nie zawsze, nie chodzi tu o zadne droge/wartosciowe prezenty ale przyslowiowe
kwiaty dla solenizanta
jeszcze wracajac do jedzenia w pl zawsze zastawiony stol, pelen wybor i
namawianie, czasami uciazliwe do jedznie w niemczach czesto konczylo sie na
pokazaniu gdzie jest lodowka
polacy w duzo wiekszym stopniu niz niemcy sa w stanie poznieniac swoje plany,
czy spedzac czas wolny tak zeby cudzoziemiec tez robil cos ciekowego czy
zobaczyl cos interesujacego
jeszcze jedno to wszystko co napisalam bylo dosc duzym uogulnieniem od ktorego
znajda sie wyjatki

jak zwykle nie warto popadac w skrajnosci czyli "zastaw sie a postaw sie" to
nie jest to o co mi chodzi, ale duzo badziej podoba mi sie polski sposob
przyjmowania gosci, jest bardziej zyczliwy i przyjacielski niz takie chlodne
podejsci niz takie chlodne podejsci w stylu" fajnie ze jestes, tam jest lodowka
a teraz zajmij sie soba bo ja umowilem sie ze znajomymi i wychodze"

[Gość: ferment]

Dzięki za niemiecką gościnnośc, wolę naszą

[Gość: ant]

raz si ezgodzic z tobą muszę, nie tylko mogę...

[Gość: jaija]

W wakacje byłam u rodziny mieszkającej na wschodzie kraju, a więc części
uważanej za Polskę B przez nie wiadomo czemu mieniącą się A część kraju
(dochody i zatrudnienie nie równają się możliwościom regionu). Powiem Wam, że
niesamowicie wypoczęłam - dbano o nas i pod względem żywieniowym i obwożono +
oprowadzano po mieście i okolicznych, uroczych miejscowościach, nie pozwalano
zmywać ani sprzątać, było naprawdę cudownie, a przy tym sporo gadaliśmy,
wspominaliśmy, no po prostu czułam się, jakbym całe życie z nimi spędziła, a i
było zdziwienie, że już wyjeżdżamy. To właśnie była polska gościnność i
uwielbiam tam jeździć. I tak trzymać, tylko pamiętajmy o tym, że gość jest jak
ryba... no, chyba że wiadomo, że przyjechaliśmy np. na miesiąc :)

[Gość: ferment]

Jeżeli to do mnie, to miło mi:)