oszszin
09.05.07, 09:25
Zaszłam w ciążę w wyniku gwałtu. Świat zawalił mi się na głowę. Chciałam
usunąć to dziecko. Dziś czuję do niego najpotężniejszą miłość świata – pisze
nastolatka.
media.wp.pl/kat,33714,wid,8851823,wiadomosc.html?rfbawp=1178695238.513&ticaid=13b61
(...)
Podobne historie życia zgwałconych kobiet znaleźć można w książce wydanej
przed siedmioma laty w USA, pt. „Ofiary i zwycięzcy”. Autorzy książki
przeprowadzili rozmowy z niemal 200 kobietami – ofiarami przestępstw na tle
seksualnym. Zebrane świadectwa stały się podstawą do wyciągnięcia ciekawych i
zaskakujących konkluzji. Głównym wnioskiem jest to, że większość badanych
kobiet (ok. 70 proc.), które padły ofiarą przestępstwa na tle seksualnym, nie
chce usunąć poczętego w jego wyniku dziecka.
(...)
Podczas konfliktu na Bałkanach na początku lat 90. ub. wieku doszło do serii
gwałtów na bośniackich muzułmankach. Celem Serbów, którzy z premedytacją
dokonywali tych aktów agresji, było całkowite wynarodowienie swoich
etnicznych wrogów. Jan Paweł II napisał wówczas list do arcybiskupa Sarajewa
Vinco Puljićia: „Nawet w sytuacji tak bolesnej trzeba będzie im (brzemiennym
na skutek gwałtu kobietom) pomóc w odróżnieniu haniebnego aktu przemocy,
dokonanego przez ludzi bez rozumu i sumienia, od rzeczywistości nowych istot
ludzkich, które przecież otrzymały życie. Te nowe istoty są obrazem Bożym i
jako takie muszą być szanowane i kochane nie inaczej aniżeli każdy inny
członek rodziny ludzkiej. W każdym razie należy bardzo jasno podkreślić, że
bez względu na to, jak straszne jest to, co się stało, dziecko, które ma się
urodzić, nie ponosząc za to żadnej odpowiedzialności, jest niewinne i w żaden
sposób nie może być uważane za agresora”.
Pozostawaim pod rozwagę.
