wyprowadzka z chaty

[inzest]

mma 21 lat i chciałabym wyprowadzić się z domu, bo moi starzy
grzebią mi w rzeczach, czytaja moja korespondencje i ograniczaja
moja wolność, ale ejst problem, bo studiuję dziennie na wymarzonych
studiach i będe mogła pracować dopiero za 2 lata, macie jakies
pomysły? studiów nie rzucę

Pozostaje Ci znaleźć zajęcie, dobrze płatne, aby

[piwi77]

opłacić jakieś lokum, lub sponsora.

[kot_behemot8]

Ciekawe jakiej odpowiedzi sie spodziewasz. Może takiej: jak umiesz
liczyć to licz na siebie. Jak się chce być na swoim, to trzeba na to
swoje zarobić. Przykre ale prawdziwe.

[mjot1]

są tacy którzy twierdzą, że ludzie coraz szybciej dojrzewają...

[tango45]

No niestety jesli siedzisz na czyims utrzymaniu to nie podskakuj.Jak
zaczniesz za wszystko sama placic to dopiero zobaczysz ile
zwdzieczasz rodzicom.

[Gość: jaija]

Czy chodzi Wam o to, że rodzice utrzymujący młodego, uczącego się
człowieka, mają prawo grzebać w jego rzeczach i naruszać prywatność
korespondencji? Bo rodzice, bo "żywią y bronią"? Jeśli tak, to
współczuję Waszym przyszłym (lub obecnym) dzieciom. Wszystko
wszystkim, pewne zasady obowiązują ale takie zachowania są poniżej
wszelkiej krytyki i świadczą o braku zaufania do dziecka, a może
porażce wychowawczej? Odpowiedzcie sobie sami.

Hm...

[mjot1]

Szanowna(y) Jaija przeczytaj z uwagą:
„mam 21 lat i chciałabym wyprowadzić się z domu, bo moi starzy...”
i na chwilkę zapadnij w zadumę...
Najniższe ukłony! M.J.

[Gość: jaija]

Szanowna ;)
Uważasz, że autor wątku, mieszkający, z jak to nazwał, starymi, nie
zasługuje na odrobinę prywatności? O co Ci chodzi, bo nie mogę
popaść w zadumę, nie dowiedziawszy się?
;)

[mjot1]

Szanowna Jaija uważam, że i owszem autorce wątku tak jak każdemu
należy się (nie tylko) „odrobina” prywatności.
Jednocześnie uważam, że osóbka ta jest (delikatnie ujmując)
niedojrzała.
Najniższe ukłony! M.J.

[Gość: jaija]

Może i jest, ale nie zmienia to postaci rzeczy. W sumie nic o niej
nie wiemy poza tym, co napisała. Czasem ludzie piszą niedojrzale,
takimi nie będąc.

[kot_behemot8]

A ktoś tu napisał, że rodzice mają takie prawo? Nie zauważyłam
jakoś...

[Gość: jaija]

A jak, kocie rozumiesz wypowiedź tango45: "No niestety jesli
siedzisz na czyims utrzymaniu to nie podskakuj.Jak
zaczniesz za wszystko sama placic to dopiero zobaczysz ile
zwdzieczasz rodzicom"
?
Można zrozumieć, że tango uważa, iż rodzice mogą grzebać dorosłemu
dziecku w rzeczach i naruszać prywatność korespondencji tylko
dlatego, że żywią i utrzymują. Może tango sama jest takim rodzicem,
więc niech się nie zdziwi, jeśli dorosłe dzieci rzadko ją/jego będą
odwiedzały po wyprowadzce na swoje. Ja tak właśnie bym postąpiła -
ograniczyłabym kontakty z nadgorliwcami do minimum.

[kot_behemot8]

Nie wiem co myśli tango bo nim/nia nie jestem. Wiem natomiast, ze ja
nie napisałam nic co moznaby zrozumiec jako akceptację grzebania w
cudzych rzeczach - ty natomiast piszesz uzywając formy "wy" co
sugeruje że swoje uwagi odnosisz nie tylko do tanga ale i do innych
osób na tym watku.

[Gość: jaija]

Po pierwsze - napisałam: można rozumieć, a nie, że tango na 100 %
tak sądzi.
Po drugie - może faktycznie użyłam niewłaściwej formy (wy), gdyż
wątki mi się pomieszały - jest podobny, tam z kolei wypowiada się
Matylda, stąd ta liczba mnoga. To co napisałam, było kierowane do
osoby o nicku tango45.

[Gość: Matylda]

>mma 21 lat i chciałabym wyprowadzić się z domu<

Jak chcesz to się wyprowadz, jesteś pełnoletnia.

>będe mogła pracować dopiero za 2 lata,<

Poproś to może Forumowicze zorganizują zbiórkę na Twoje potrzeby.

>macie jakies pomysły?<

Ja mam. Szafka na klucz, sejfik taki...a co do ograniczania wolności
to pewnie chciałabyś póżno wracać? Jesteś "na łaskawym chlebie: u
rodzicow (jak to oryginalnie parę dni temu określiła >jaija<) więc
musisz się dostosowac do zasad.

Na korespondencje

[Gość: Marek]

...papierowa mozesz wynajac skrzynke w banku, elektroniczna mozesz chronic hasłem. A co do reszty - 2 lata przeczekasz, to nie az tak długo.

Patrzac na Twoj nick...

[Gość: DSD]

... to chyba ciezko bedzie Ci mieszkac bez rodziny... :-)))

poszukaj sponsora :-))

[gato.domestico]

tak, pracuj.....

[camel_3d]

nie przesadzaj, znalem mase ludzi, ktorz ystudiowali dzienni e i pracowali w
weekendy lub wieczorami. Dawali korepetycje itd...

[Gość: inzest]

to tylko taki nick, nie popełniam kazirodztwa

[camel_3d]

a ja nic takiego nie pisalem...ale do pracy mozesz tak czy siek isc:)

[yoma]

Inzest, to ty kobitka jesteś? O w mordkę :)

a akademik?

[vivian.darkbloom]

czy nie masz szans na dostanie akademika?
a wynajęcie mieszkania w kilka osób? jeśli koszt się rozkłada nie są
to takie duże pieniądze.
czy z rodzicami naprawde nei da sie dogadac?

Nie jesteś na ich łasce...

[crax]

To do wszystkich palantów twierdzących, że rodzice robią ci łaskę dając ci lokum, wyzywienie itp. utrzymanie. Otóż niedouki nie wiedzą, że w Kodeksie Cywilnym stoi jak wół, że póki dziecko się uczy (lub do ukończenia 26 roku życia) rodzice mają prawny OBOWIĄZEK je utrzymywać. A jeśli nie - wtedy możesz podac ich do sądu o alimenty. I każdy sąd ci je przyzna.

A może to nieprawda?

[kot_behemot8]

Prawda, i co z tego? Przeciętna wysokość alimentów w Polsce to ok.
300 zł. Starczy na życie i wynajęcie mieszkania? ;)
No wiec wszystko co ponad tych 300 zeta to juz dobra wola rodziców -
która mozna nazwać i łaską, jak komuś zależy.

[crax]

"Przeciętna wysokość alimentów w Polsce to ok. 300 zł."

To w przypadku płacenia przez ojca (lub matkę) na małe dziecko pozostające pod opieką rodzica. A tutaj mielibyśmy do czynienia z dzieckiem dorosłym. Z kimś, komu trzeba by było zapewnić normalne pieniądze na normalne utrzymanie. Czyli: średni warszawski koszt wynajmu mieszkania + żywność + ubranie + bilet miesięczny + podręczniki + itp. drobiazgi.
Już ty się nie bój, sąd potrafi podliczyć takie rzeczy.

W każdym razie krew mnie zalewa, jak mądrusie forumowi pieprzą trzy po trzy w stylu: "jak mieszkasz u rodziców to masz obowiązek się ich słuchać albo wynocha z domu". Ignorancja totalna.

[Gość: mądruś forumowy]

Cóż za wyrafinowana uwaga n/t

[crax]

[kot_behemot8]

> "Przeciętna wysokość alimentów w Polsce to ok. 300 zł."
>
> To w przypadku płacenia przez ojca (lub matkę) na małe dziecko
pozostające pod
> opieką rodzica. A tutaj mielibyśmy do czynienia z dzieckiem
dorosłym. Z kimś, k
> omu trzeba by było zapewnić normalne pieniądze na normalne
utrzymanie. Czyli: ś
> redni warszawski koszt wynajmu mieszkania + żywność + ubranie +
bilet miesięczn
> y + podręczniki + itp. drobiazgi.
> Już ty się nie bój, sąd potrafi podliczyć takie rzeczy.


Sąd nie przyzna na wynajem mieszkania jeżeli dziecko ma zameldowanie
w domu rodziców, to po pierwsze. Na ubranie wyliczy najtaniej jak
sie da, a da się baaaardzo tanio, np w lumpeksach. Na
wyliczanie "drobiazgów" raczej nie licz, sądy bardzo nie lubia
dzieci targajacych swoich rodziców po sądach i kosztami piwka czy
wakacji ich nie obciążą na pewno.
Praktyka pokazuje, ze tak zasądzone alimenty rzadko przekraczają 500
zł i są przyznawane tylko w uzasadnionych przypadkach. Sytuacja gdy
pannicy zachciało sie dorosłosci i nie potrafi się dogadać z
rodzicami na pewno taką sytuacją nie jest i alimenty w ogóle są
tutaj mało prawdopodobne. Sędzia po prostu stwierdzi, że rodzice
wypełniają swoje prawne obowiązki dając dziecku utrzymanie w domu i
sprawa zakończona.

[moherfucker1]

"Pannicy zachcialo sie doroslosci"

Jak 21 letnia kobieta moze chciec byc traktowana jak dorosla i wymagac
uszanowania jej podstawowych praw. M.in. prawa do poszanowania prywatnoosci...
Toz to skandal! A rodzice maja prawo zrobic z nia co chca. Bo to ich wlasnosc i
na nia loza...

[kot_behemot8]

Cytanie ze zrozumieniem to sztuka trudna, ale długotrwały treninig
pozwala przewalczyc naturalne ograniczenia. Na poczatek takie
ćwiczenie: gdzie napisałam ze osoba w dowolnym wieku nie ma prawa do
poszanowania prywatnosci a rodzicom wolno np grzebac w jej rzeczach?
Jak juz sprawdzisz, ze tego nie napisałam, ergo wcale tak nie
uważam, to ćwiczenie drugie - wyciągnij wnioski z poznanych
faktów...

[pat34]

Zostało Ci tylko 2 lata. Wytrzymasz. Przemyśl, co jest leprze dla iebie:
1. Wytrzymanie jeszcze 2 lat z rodzicami
2. A moze nie dawanie oakzji rodzicom do penetracji Twoch rzeczy? {Ktos pisał o
kluczu do szafki. Wyrzucaj listy, które przeczytasz itd}
3. Możesz ubiegać się o stypendium socjalne, dofinansowanie do akademika- ale są
to sumy niewielkie - na pewno Ci nie starczy. Najlepiej nie dawaj rodzicom
okazji do penetracji Twoich rzeczy. Chyba wszytko sobie nie mówicie - to może
być przyczyną, ze Twoi rodzice szperają po Twoich rzeczach.

[pocoo]

Ja chętnie pozwoliłabym Ci na wyprowadzkę.Błędy wychowawcze nie
ominęły twoich rodziców.Czy wiesz co to jest zaufanie?

[yggdrasill]

Do autora wątku:
Ja widze kilka opcji. Studentką dopiero zaczęłam być, więc być może
moje pomysły w zderzeniu z rzeczywistością okażą bezużyteczne, ale
spróbuję:
1. Jako student masz 3 miesiące wakacji. Przez ten czas można
naprawdę sporo zarobić, przy odrobinie szczęścia i jakiejś dorywczej
robocie w roku szkolnym powinno wystarczyć na wieloosobowe lokum.
2. Nie wiem, czy to możliwe, ale może dałoby radę przenieść się do
innego miasta? I wtedy akademik? Albo jakaś wymiana?
3. Są programy stypendiów międzynarodowych. Na rok można dac nogę z
tego urokliwego kraju. Może się zorientuj, czy to coś dla Ciebie?
4. Możesz wziąć dziekankę i wyjechać do roboty. Być może zarobisz
akurat tyle, żeby móc wynieść się z domu?
BTW, nie wyczuwam u Ciebie desperacji. Nawet determinacji nie do
końca. Chyba nie jesteś jeszcze gotowy na samodzielnośc. Zapewne
skończy się tak, że zostaniesz w domu, a wtedy, cóż:
1. Możesz zaprowadzić total war. Robić awantury o każdy zamach na
Twoją prywatność. Powinno w końcu zadziałać, szczególnie, jeśli do
tej pory chowałeś głowę w piasek. Nie jest to łatwa strategia,
wymaga żelaznych nerwów i umiejętności godzenia sie ze stratami,
również materialnymi (np. przestaną Ci dawać kasę).
2. Jak już wielu wyżej pisało, spróbuj uniemożliwić rodzicom
ingerencję w Twoją prywatność. Hasła, zamki, skrytki. Trochę
schizowe rozwiązanie, bo w domu powinno się czuć bezpiecznie i
swobodnie, ale czasem inaczej się nie da.
3. Podejrzewam, że to już było przerabiane, ale może po prostu z
nimi porozmawiaj? Tak, żeby dostrzegli w Tobie dorosłego juz w sumie
człowieka?
Powodzenia w każdym razie.