"Mama, która nie pracuje, nie jest dla dziecka...

[0skar]

...autorytetem" raczyla wyrazic poglad bojowniczka o postep Sroda.

Kajam sie. Do dzisiaj moja mama, ktora poswiecila sie wychowaniu
dzieci i nie pracowala zawodowo byla dla mnie autorytetem. Tyle lat
zylem w bledzie! Nareszcie bede zyl w zgodzie z postepem i jego
wytycznymi. Matko! Od dzisiaj przestaje sie liczyc z twoja (celowo z
malej) opinia.

[elena4]

Łomatko. Ale mnie zdołowała. Pewnie chce mnie zastąpic w byciu
autorytetem dla moich dzieci, hehehe.

[kot_behemot8]

Dlaczego zakładasz dwa wątki na ten sam temat i w zadnym nie
podajesz linka do rzekomo prawdziwej wypowiedzi którą tak zjadliwie
komentujesz? Czyżby chodziło o to, zeby jeden z tych wątków usuneli
jako spam co da ci pretekst do ogłoszenia się męczennikiem walki z
cenzurą na portalu GW?
Ach te styropianowe korony, jakie one są twarzowe;))

[yoma]

Załóż jeszcze 20 takich wątków, spamerze

[jdbad]

Tutaj założył tylko ten drugi, a tem mu z FK przerzucili:)
Co nie zmienia faktu, ze rowniez domagam się całej wypowiedzi Środy.

[trzymilionowy.post]

jdbad napisała: Co nie zmienia faktu, ze rowniez domagam się całej
wypowiedzi Środy.


Zdanie jest prawdziwe tylko wyrwane z kontekstu
Mogło brzmieć też, że "większym autorytetem dla pociech jest
kobieta pracująca ze swoimi zawodowymi problemami i konfliktami".
Akurat konfrontację
Giertych - Środa widziałem.

Podparła je badaniami naukowymi w tym kierunku lecz bez podania
autorów, tylko sam wniosek.

www.tvn24.pl/-1,1540703,wiadomosc.html
Tutaj jest relacja ale nie ma akurat tej wypowiedzi.
Ogólnie pani Środa argumentowała znacznie lepiej ale miała
też o wiele więcej czasu dzięki Marciniakowi.Zwolenniczka
równouprawnienia przeciwko temu jednak nie protestowała;)

[dcio]

Ta i w polsce kobiety sa bite przez katolikow, tez cytat z srody ,
ciekawe , ze muzulmanie wg srody nie bija kobiet? Moze dlatego ze od
razu je zabijaja jak w danii czy Niemczech???

[jdbad]

miasta.gazeta.pl/gorzow/1,36844,4840086.html
serwisy.gazeta.pl/wyborcza/1,68586,3324454.html
miasta.gazeta.pl/gorzow/1,36844,2567489.html
miasta.gazeta.pl/zielonagora/1,35182,4480114.html

[trzymilionowy.post]

Zaznaczyć trzeba jednak, że coraz częście w Polsce panowie zgłaszają
na policję dostanie w trąbę od swojej kobiety.

[jdbad]

I dobrze:)

[trzymilionowy.post]

Myślę, że wcześniej też lały tylko większy wstyd było
facetowi coś takiego zgłosić:)))

[jdbad]

I też dobrze:)

[ariadna-enta]

kiedyś czytałam artykuł,że kobieta po latach robienie z niej worka
treningowegi i wielokrotnych pobytach w szpitalu
wynajęła kilku zbirów,żeby na właśnej skórze poczuł
jak to jest
no i poczuł.))

bardzo mi się to podobało.)

[jdbad]

Zemsta, zemsta, zemsta na wroga...

[33qq]

Ty ich nazywasz panami? :D

[trzymilionowy.post]

33qq napisał:

> Ty ich nazywasz panami? :D

A jak powinienem Twoim zdaniem?:-)

[33qq]

Faktycznie ciężko znaleźć nieobraźliwe określenie, ale panowie to to na pewno
nie są.

[trzymilionowy.post]

Według mojego wyczucia panowie jeszcze tak ale faceci
z pewnością już nie.

[xtrin]

Jest to pewne uogólnienie, ale zwraca uwagę na całkiem ciekawy aspekt sprawy.
Zwykle rozważając za i przeciw zostawania kobiety w domu uznaje się, że dla
dzieci bezwzględnie lepszym jest mieć matkę w domu. A przecież matka to nie
tylko opiekunka, praczka, sprzątaczka i kucharka. Czy dla dzieci, które -
zapewne - będą w przyszłości pracować nie jest lepszym wzorcem matka pracująca?

[Gość: ola]

>Czy dla dzieci, które -
> zapewne - będą w przyszłości pracować nie jest lepszym wzorcem matka pracująca?

Racja. Ja zawsze zazdrościłam koleżankom, które miały pracujące mamy tego, że
przekazywały im praktyczną wiedzę o życiu. Moja mama, całe życie w domu, była
bezradna i naiwna, nie potrafiła dać mi żadnej sensownej rady i wychowywała na
potulną ciamajdę...

[hypatia69]

"Moja mama, całe życie w domu, była bezradna i naiwna, nie potrafiła
dać mi żadnej sensownej rady i wychowywała na potulną ciamajdę..."
Wyrazy współczucia. Ja siedzę w domu i nie jestem ani bezradna, ani
naiwna. I co jak co, ale moje dzieci nie bedą cierpieć na
niedorozwój życiowy...

[xtrin]

Hypatio, rozumiem, że odnosisz to do siebie, ale spójrz na sprawę obiektywnie.
Oczywiście, są różne kobiety i różne przypadki, ale uogólniając kobieta, która
nigdy w życiu nie pracowała ma mniejsze doświadczenie życiowe niż taka, która
codziennie ma styczność ze światem w tym jego dziwnym przejawie, jakim jest
praca. "Siedzenie w domu" to życie pod kloszem, z dala od codziennych problemów
większości świata.
Idąc dalej - czy matka zajmująca się głównie gotowaniem, praniem i sprzątaniem
jest przekonująca choćby wtedy, gdy mówi córce, że warto się uczyć?

[hypatia69]

Ha! I tu Ci podam przykład mojej poniekąd teściowej, kobiety
skadinąd sympatycznej [nie, zebym ją wielbiła]. Całe życie
pracowała. Księgowość ma w palcu małym. Ale jeśli chodzi o inne
aspekty życia, łącznie z nienabywaniem zielonej bryndzy i
załatwieniem jakiejkolwiek sprawy urzędowej to bez mapy, latarki i
psa-przewodnika kobitka dziury we własnym tyłku nie znajdzie. I co z
tego, ze pracowała? Swoim synom przekazała wiedzę żadną.
Moja mama pracowała zawsze, dzieki czemu też niewiele wiedzy
życiowej mogła mi przekazać, bo zwyczajnie nie miała na to czasu.
Ja *tylko siedzę w domu*, mam zatem na łbie załatwianie większości
spraw urzędowych, medycznych, edukacyjnych etc.
"Idąc dalej - czy matka zajmująca się głównie gotowaniem, praniem i
sprzątaniem jest przekonująca choćby wtedy, gdy mówi córce, że warto
się uczyć?"
Bzdurny argument. Babcia ma 7 klas podstawówki. Mając już trójke
dzieci skończyła chyba zawodówkę, czy kurs stosowny do zawodu, bo
pracodawca wymagał. Mama ma część technikum. Nie dlatego, ze babcia
pracowała. I nie dlatego, ze babcia zajmowała sie jednocześnie
domem. Ja mam maturę. Każdej chwili mogę iść na studia, ale na co mi
to? Potomstwo... Życie pokaże, ale trend jest na zdobywanie wiedzy,
zatem na studia prawie na pewno pójdzie. Nie dlatego, ze rozwijam
się zawodowo [bo wpisywany drzewiej w dowód zawód "przy mężu" już
wpisywany nie jest...:|]. Dlatego, ze wymogi postępu cywilizacji
takie są.
I nie ma znaczenia, ze ja sie zajmuję głównie domem, a teściowa była
głównie w pracy. Co innego jest ważne.

[xtrin]

To ja mogę Ci podać przykład mojej mamy, która pracując przekazała mi ogromną
wiedzę tak o świecie, pracy i wszelakich załatwianiach jak i o zajęciach
domowych, łącznie z szyciem, szydełkowaniem i naprawieniem kranów. I przykład
mamy mojej koleżanki, która całe życie nie pracując nie przekazała swoim córkom
totalnie nic, poza wianem w postaci ślicznie wyhaftowanych kompletów pościeli.
Tyle, że samodzielnie nawet ich wyprać nie potrafiły.

Tu dochodzimy do jeszcze jednego elementu tej układanki - kobieta na cały etat
zajmująca się domem dzieci zwyczajnie rozpieszcza robiąc wszystko koło nich.
Dzieci matki pracującej szybciej muszą zyskać samodzielność.

[hypatia69]

"Tu dochodzimy do jeszcze jednego elementu tej układanki - kobieta
na cały etat zajmująca się domem dzieci zwyczajnie rozpieszcza
robiąc wszystko koło nich. Dzieci matki pracującej szybciej muszą
zyskać samodzielność."
Nie całkiem... Jeszcze kilka przykładów:
Babcia mojego samca nie pracowała, teściowa wyrosła na piczkę z
uszami. Ma dwóch synów. Jeden [ten mój] gotuje lepiej niż ja, piecze
ciasta, kładzie kafle, hydraulikę, elektrykę, stolarkę ma w małym
palcu. Przewijanie niemowląt to dla niego mięta z bubrem. Drugi to
cep, kończył [nieskutecznie] polonistykę i twierdzi, ze na filmie
się "zastrzeliwują", nie odróżnia kapusty od sałaty, jak spojrzy na
gwoździa to ów sie wygina. Obaj po tych samych rodzicach i
dziadkach.
Ja i moja siostra takoż. Siostra uzdolniona literacko i
gastronomicznie [dobrze gotuje chociaż nie lubi], manualnie [cudeńka
na szydełku wyczynia]. Ja się raczej do kładzenia gładzi nadaje,
gotuję też dobrze i w dodatku lubię. Intelektem moze nie grzeszę,
ale w ogonie stawki nie jestem. Jak mnie ktoś w wełnę wyposaży to
mogę narobić supełków. Za to z urzędami i papierkami w nich radzę
sobie 7 razy lepiej niż siostra. Prać umiemy obie. Nawet ręcznie.
Z czego wynikają różnice? Z wykształcenia rodziców? z Tego, że
pracowali? Nonsens.

[xtrin]

Długo chcesz się tak przykładami przerzucać? Bo mogę podać jeszcze z pól setki,
np. babcię, która dopiero na emeryturze się gotować nauczyła, bo pracując
zawodowo miała w domu gosposię. Ta gosposia moją mamę szyć nauczyła, ale ciotka
uczyć się nie chciała i nauczyła się sama po pięćdziesiątce, teraz pół rodziny
obszywa. Albo samotnie wychowywana przez pracującą od rana do nocy matkę
koleżanka, której po dziś dzień facet pralkę włącza. Inna koleżanka, której
ojciec zagranicą robił, matka nie pracowała i zajmowała się głównie strojeniem i
imprezami, a dziewczyna musiała dwójkę rodzeństwa wychowywać. Kolega z
niepracującą matką, który jak mama wyjechała to kupował nowe koszule, bo starych
wyprać nie umiał. Itd. itp.
Niewiele to wszystko jednak dowodzi.

Fakty natomiast są takie, że model kobiety w domu odchodzi do lamusa. Jest to
prosty efekt postępu technologicznego i kilku innych rewolucji poprzedniego wieku.
Kiedyś roboty w domu było więcej i to nie tylko dlatego, że więcej było dzieci.
Oprać wszystkich na tarze, nanieść wody ze studni, rozpalić w piecu, chleb
upiec, dzieciom ubrania poszyć i pocerować - to było roboty na etat czy dwa.
Gdyby te kobiety spojrzały na dzisiejsze warunki to pewnie uznałyby, że
najbardziej pracowita współczesna kura domowa to leń śmierdzący.

[hypatia69]

"Albo samotnie wychowywana przez pracującą od rana do nocy matkę
koleżanka, której po dziś dzień facet pralkę włącza."
I to jest dowód na to, że matka pracująca jest w stanie lepiej
dziecko przygotować do życia? No, pewnie tak...
Możemy się przerzucać, ale faktycznie to niczego nie dowodzi.

"Fakty natomiast są takie, że model kobiety w domu odchodzi do
lamusa."
I co z tego wynika? Jak to się ma do głupawego stwierdzenia, że
matka niepracująca zawodowo nie jest godna [czy jest mniej godna]
szacunku? A może w związku z tym, że ten model odchodzi, to ja
powinnam koniecznie poszukać pracy, bo tylko w ten sposób udowodnie,
że jestem cywilizowana i należy mnie szanować, albowiem *tylko
siedząc w domu* nadaję się na śmietnik pięknie zapakowana w
płaszczyk w jodełkę?

Miłe panie, zaszłyście w rozważaniach w ślepy

[piwi77]

zaułek. Zastanawiacie co jest lepsze dla dzieci, kobieta pracująca
zawodowo i domowo, czy tylko domowo. A ja Wam powiem, że dla dzieci
nie ma to większego znaczenia, o wiele wieksze znaczenie ma to dla
kobiety, a ten aspekt własnie, choć obie kobietami jesteście, jakoś
pomijacie. Z moich obserwacji wynika jednoznacznie, że dla kobiety
lepiej jest gdy udziela się także zawodowo, nawet kosztem tego, że
mniej usługuje domownikom. Niestety dowiaduje się o tym najczęściej
wtedy, gdy na jakiekolwiek zmaiany jest już za późno.

[kot_behemot8]

> zaułek. Zastanawiacie co jest lepsze dla dzieci, kobieta pracująca
> zawodowo i domowo, czy tylko domowo. A ja Wam powiem, że dla
dzieci
> nie ma to większego znaczenia, o wiele wieksze znaczenie ma to dla
> kobiety,


Dokładnie. Dla dziecka znaczenie ma to jakim człowiekiem jest matka
a nie to ile godzin przebywa w domu. Mądra i czuła pozostanie mądra
i czułą nawet jeśli bedzie mogła dziecku poswięcić tylko kilka
godzin dziennie. Głupia i wredna nie stanie sie madrą i czułą tylko
dlatego, ze przestanie pracowac zawodowo.

[hypatia69]

Zgadzam się. Ale to działa w obie strony. Tak samo głupia i wredna
nie stanie się lepsza od samego pójścia do pracy. Zaś mądra i czuła
przemocą wepchnięta w domowy kierat bez mozliwości spełniania sie
zawodowego moze sie znarowić.
Ale w dalszym ciągu nie sądzę, zeby to, czy matka pracuje czy nie
miało mieć wpływ na to czy jest autorytetem. Nie od tego to zależy.

[kot_behemot8]

hypatia69 napisała:

> Zgadzam się. Ale to działa w obie strony. Tak samo głupia i wredna
> nie stanie się lepsza od samego pójścia do pracy. Zaś mądra i
czuła
> przemocą wepchnięta w domowy kierat bez mozliwości spełniania sie
> zawodowego moze sie znarowić.


To jasne, ze działa w obie strony.


> Ale w dalszym ciągu nie sądzę, zeby to, czy matka pracuje czy nie
> miało mieć wpływ na to czy jest autorytetem. Nie od tego to zależy.


W teorii masz rację. Ale jest jeszcze życiowa praktyka i zyciowe
obserwacje które kazdy z nas ma. Ja znam _jedna_ kobietę gospodynię
domową o której z czystym sumieniem moge powiedzieć, ze jest dla
swoich dzieci autorytetem. Pozostałe to niestety zagubione w zyciu i
dość niepewne siebie osoby, których dzieci, przykro to powiedzieć,
odnoszą sie do matki lekceważąco biorąc zresztą przykład z ojca. Nie
uogólniam, nie twierdzę, ze wszystkie takie są. Ale trudno być
ślepym na zyciowe doświadczenia, nie sądzisz?

[hypatia69]

Ale tu jest przykład ojca. Jeśli rodzice współdziałają w wychowaniu,
jeśli ojciec matkę szanuje to i dzieci będą. Prawdopodobnie.

[hypatia69]

"Z moich obserwacji wynika jednoznacznie, że dla kobiety
lepiej jest gdy udziela się także zawodowo, nawet kosztem tego, że
mniej usługuje domownikom. Niestety dowiaduje się o tym najczęściej
wtedy, gdy na jakiekolwiek zmaiany jest już za późno."
Ty po prostu uparłeś sie twierdzić, ze jak kobieta skończy 40 czy 50
lat a dzieci wyfruna z gniazda, to ona koniecznie i na pewno bedzie
się czuć jak zbedny rupieć wyłącznie z tej racji, ze nie pracowała
zawodowo. Owszem. Bywa tak. Ale to nie jest reguła.
I zajmowanie się domem z zamiłowania to *nie jest* "usługiwanie
domownikom".

[piwi77]

W porządku, ja widzę co innego, Ty widzisz co innego.

[kot_behemot8]

hypatia69 napisała:

> I zajmowanie się domem z zamiłowania to *nie jest* "usługiwanie
> domownikom".


Jest. Ale jeśli sie to robi z zamiłowania, to i w usługiwaniu nie ma
niczego złego. Ostatecznie prawnik czy lekarz któremu płacę, tez
wykonuje dla mnie usługę, prawda? :)

Pracujaca kobieta niepracujaca

[sebyzbarma]

Nie ma znaczenia czy kobieta pracuje, czy nie. By byc autorytetem
dla dzieci nie starczy (nie)pracowac.

> Pracuję otóż i to bardzo ciężko.
Prasuję, gotuję, sprzatam, pamiętam o wszystkim, co jest do
załatwienia, latam po lekarzach, urzędach, robię zakupy, piorę
wieszam... A właśnie!

Rozumiem, ze wszystkie czynnosci, ktore wymienilas powyzej "robia
sie same" u kobiet pracujacych...?? One pracuja zawodowo i
dodatkowo: " Prasuja, gotuja, sprzataja, pamiętaja o wszystkim, co
jest do załatwienia, lataja po lekarzach, urzędach, robia zakupy,
piora, wieszam".
Ile razy dziennie/ tygodniowo biegasz po lekarzach,
urzedach, "pierzesz" (W PRALCE!!!), wieszasz, prasujesz, ze tak Ci
ciezko?
Wybaczcie, zboczylam z tematu, ale smiac mi sie chce, gdy pani domu
placze, ze ciezko pracuje...

[piwi77]

sebyzbarma napisała:

> Wybaczcie, zboczylam z tematu, ale smiac mi sie chce, gdy pani
> domu placze, ze ciezko pracuje...

Pewnie zboczę z tematu jeszcze bardziej, ale dodam, że obie kobiety
pracują mniej więcej równo, ta pracująca zawodowo i ta pracująca
jedynie w domu. Po prostu ta pracująca zawodowo niektóre prace
domowe sobie odpuszcza, te które mogą przejąć inni domownicy, albo
te, które są po prostu zbyteczne (kura domowa nawet nie wie, że
wiele z tego co robi mogłaby sobie po prostu darować).

[sebyzbarma]

> Pewnie zboczę z tematu jeszcze bardziej, ale dodam, że obie
kobiety
pracują mniej więcej równo, ta pracująca zawodowo i ta pracująca
jedynie w domu. Po prostu ta pracująca zawodowo niektóre prace
domowe sobie odpuszcza, te które mogą przejąć inni domownicy, albo
te, które są po prostu zbyteczne (kura domowa nawet nie wie, że
wiele z tego co robi mogłaby sobie po prostu darować).

Pomysl jakie prace kobieta ma do wykonania w domu CODZIENNIE.
Naprawde za duzo nie przychodzi mi do glowy... Nawet gotowanie nie
jest u wielu pan domu czynnoscia codzienna. A co to za prace, ktore
pani domu robi, a nie wie, ze moze je sobie darowac? Podejrzewam, ze
jesli takie sa to robi sie je z nudow, a nie z niewiedzy.

[kot_behemot8]

Przesadzasz. Albo nigdy nie prowadziłas naprawdę dużego domu z
ogrodem plus dwójka dzieci. Prowadzenie domu to praca jak kazda inna
i jak każdą inna mozna ja wykonywac na odwal (jak np wiekszość
znanych mi urzędników) albo porządnie i dokładnie.

[xtrin]

piwi77 napisał:
> kura domowa nawet nie wie, że wiele z tego
> co robi mogłaby sobie po prostu darować

I tutaj wracamy do kwestii autorytetu. Czy poświęcanie życia zbędnym czynnościom
nie jest lekko sprzeczne z byciem autorytetem?

[hypatia69]

"Rozumiem, ze wszystkie czynnosci, ktore wymienilas powyzej "robia
sie same" u kobiet pracujacych...??"
Gdzieś coś takiego zasugerowałam?
"Ile razy dziennie/ tygodniowo" Rozmaicie. Nieraz załatwianie
rozmaitych spraw urzędowych wiąże się z lataniem po rozmaitych
instytucjach dzień w dzień dwa tygodnie z rzędu. Pranie najmarniej
dwa razy w tygodniu, czyli wieszanie i prasowanie też. Piorę nie
tylko w pralce. Są rzeczy, które trzeba wyprać ręcznie. Poza tym
same do tej pralki nie wchodzą. I nie chodzi o to, żebym sie przy
każdej wrzutce upociła jak ruda mysz. Ale jednak jakieś ruchy trzeba
wykonać i czasu to wszystko też ileś zajmuje. Prasuję jak wyżej - w
zależnosci od ilości prań.
"Wybaczcie, zboczylam z tematu, ale smiac mi sie chce, gdy pani domu
placze, ze ciezko pracuje..."
No i dostałam niezasłużonego kopa. Po pierwsze nie płaczę. Po drugie
jak zbierzesz wszystko do kupy, to jednak trochę tego jest. W
dodatku jaką masz gwarancję, ze owa "pani domu" nie ma na przykład
czwórki dzieci, w tym jednego, powiedzmy, niepełnosprawnego, nie
opala mieszkania węglem [są takie jeszcze] i nie ma jeszcze kilku
tego typu ułatwień? Rozpatrz taką sytuację, zanim się znowu ubawisz
setnie.

[xtrin]

hypatia69 napisała:
> W dodatku jaką masz gwarancję, ze owa "pani domu" nie
> ma na przykład czwórki dzieci, w tym jednego, powiedzmy,
> niepełnosprawnego, nie opala mieszkania węglem [są takie
> jeszcze] i nie ma jeszcze kilku tego typu ułatwień?
> Rozpatrz taką sytuację, zanim się znowu ubawisz setnie.

A co z takimi, co mają czwórkę dzieci, w tym niepełnosprawne, opalają mieszkanie
węglem i brakuje im w domu sporo technologicznych ułatwień, a DODATKOWO jeszcze
pracują zawodowo. Nie sądzisz, że jednak tym należy się większy szacunek?

[hypatia69]

"Nie sądzisz, że jednak tym należy się większy szacunek?"
Wyłącznie za sam fakt pracy zawodowej? Nie sądzę.

[xtrin]

hypatia69 napisała:
> Wyłącznie za sam fakt pracy zawodowej? Nie sądzę.

Za fakt, że daje sobie rady w jeszcze trudniejszej sytuacji.

[hypatia69]

Jeżeli jest dobrą matką, to obojętne, czy pracuje, czy nie - dzieci
ją będą szanować i będzie dla nich autortetem, a to tutaj rozważamy.
Kopanie kobiet niepracujących zawodowo to dyskryminacja.

[xtrin]

hypatia69 napisała:
> Jeżeli jest dobrą matką, to obojętne, czy pracuje,
> czy nie - dzieci ją będą szanować i będzie dla
> nich autortetem, a to tutaj rozważamy.

Rozważamy tutaj wpływ tego jednego elementu na autorytet. I moim zdaniem ów
wpływ istnienie. Niekoniecznie wielki, często neutralizowany innymi elementami,
ale ogólnie może mieć to wpływ na to jak dziecko własną matkę odbiera.

[hypatia69]

Moim zaś zdaniem niekoniecznie. Chyba, ze wszyscy dookoła krytykują
ten model i twierdzą, że poniechanie pracy zawodowej jest karygodne
i świadczy o zacofaniu jednostki rezygnującej. Wpływ całego
społeczeństwa na pewno odbije sie na tym, jak dziecie bedzie
odbierać matkę... I się jej wstydzić...

[xtrin]

hypatia69 napisała:
> Moim zaś zdaniem niekoniecznie.

A czy ja twierdzę, że koniecznie?

> Chyba, ze wszyscy dookoła krytykują ten model i twierdzą,
> że poniechanie pracy zawodowej jest karygodne
> i świadczy o zacofaniu jednostki rezygnującej.
> Wpływ całego społeczeństwa na pewno odbije sie na tym,
> jak dziecie bedzie odbierać matkę... I się jej wstydzić...

Jako że sama ten aspekt wyciągnęłaś...
Tak, to też ma wpływ. Trudniej podziwiać matkę, którą społeczeństwo krytykuje. A
do owej krytyki ma prawo z wcześniej przeze mnie wymienionych względów.

Nie jestem zdania, że kobieta tylko "siedzi w domu i nic nie robi", wiem, że to
spora praca, że siedząc w domu kobieta może wykonać sporo rzeczy, których
normalnie nie byłaby w stanie (inna sprawa ile takich kobiet rzeczywiście to
robi). Ale powiedzmy sobie szczerze - całościowo jest to wygodniejsze,
przyjemniejsze i mniej absorbujące niż praca zawodowa. I zwykle mniej chwalebne.

[hypatia69]

"Ale powiedzmy sobie szczerze - całościowo jest to wygodniejsze,
przyjemniejsze i mniej absorbujące niż praca zawodowa."
Zgadza się.
"I zwykle mniej chwalebne."
A z tym się nie zgodzę. Mniej popularne i gorzej widziane to tak.
Ale mniej chwalebne, bo... co?

[xtrin]

hypatia69 napisała:
> Ale mniej chwalebne, bo... co?

Z reguły to co prostsze jest także mniej chwalebne :).

[hypatia69]

To poczytaj "chwalebne" posty Dcia;) Albo "chwalebną" teorię
Polubu;)))
Nie przyswajam teorii, że mam się umartwiać wspinaczką wysokogórską,
nauką węgierskiego albo pracą zarobkową bo to "chwalebne"... No nie
rozumiem tego i już.

[hypatia69]

Zgadza się.
Tylko w przypadku kobiety "usługującej" rodzinie wydźwięk określenia
jest z założenia negatywny. Czyli "usługuje - kura domowa - rupieć
cywilizacyjny - won w kubeł". Tak schematycznie.
:)

[xtrin]

Po pierwsze rozważamy tutaj właśnie wpływ takowej decyzji na dzieci, a nie na
samą kobietę. Taki jest temat wątku.
Po drugie osobiście uważam, że to ciekawszy aspekt tej sprawy niż wywałkowany
już z każdej strony problem jak lepiej samej kobiecie. Szczególnie, że głównym
argumentem za zostawaniem kobiety w domu jest właśnie dobro dzieci. Warto się
zastanowić czy to rzeczywiście argument za.

I to zaznaczywszy zauważę, że jeżeli dla samej kobiety lepiej iść do pracy to
lepiej wtedy i dzieciom. Matka zadowolona z życia jest lepsza niż taka, co czuje
się zepchnięta na margines.

[xtrin]

hypatia69 napisała:
> I to jest dowód na to, że matka pracująca jest w stanie
> lepiej dziecko przygotować do życia? No, pewnie tak...

Bynajmniej :). To dowód na to, że każdy ma różnorakie doświadczenia.
Ale jednostkowe przypadki niewiele do sprawy wnoszą.

> I co z tego wynika? Jak to się ma do głupawego
> stwierdzenia, że matka niepracująca zawodowo
> nie jest godna [czy jest mniej godna] szacunku?

To z tego, że kura domowa to przeżytek, spychany na margines społeczeństwa. Jako
taki nie jest najlepszym wzorcem dla dzieci, które zapewne kurami nie zostaną.

[hypatia69]

"To z tego, że kura domowa to przeżytek, spychany na margines
społeczeństwa. Jak o taki nie jest najlepszym wzorcem dla dzieci,
które zapewne kurami nie zostaną."
Czyli nie ma, ze boli - albo idę do pracy, albo robię za muzealny
okaz, który póki żyje winien mieć poczucie winy i wyrzuty sumienia,
ze nie daje dzieciom dobrego przykładu, bo pewnie i tak skończę
w "domu pogodnej starości", na szacunek nie mam co liczyć.

Ehhhh...

[xtrin]

Hypatio, zbyt personalnie do tego podchodzisz :).
Nikt Cię ani do pracy ani do muzeum wypychać nie chce. Nikt też nie twierdzi, że
Ty osobiście dobrego przykładu dzieciom nie dajesz. Chlubne wyjątki zawsze się
zdarzają. Ale nie o wyjątkach mowa.

[hypatia69]

Chcą, chcą... Dlatego mam manie prześladowczą nawet tutaj... I
pewnie w końcu przegram tę nierówną walkę... :|
;)))

[xtrin]

hypatia69 napisała:
> Chcą, chcą... Dlatego mam manie prześladowczą nawet tutaj...

To sporo tłumaczy...
Może wzorem wielu innych po prostu załóż, że wszyscy Ci zazdroszczą i stąd owa
krytyka ;).

[hypatia69]

"Może wzorem wielu innych po prostu załóż, że wszyscy Ci zazdroszczą
i stąd owa krytyka ;)."
Eeee... sie nie da. To zazwyczaj zyczliwe osoby i z dobroci serca
zawracają... :|
;)

[hypatia69]

Ja Cię rozumiem. Cieszę sie, ze moja matka pracowała. Od 8.00 do
16.00, albo od 10.00 do 18.00. Dzieki temu nie miała szans mi
przekazać zbyt wiele sensownych treści, bo ona była w pracy, a ja w
świetlicy z kluczem na szyi. A jak wróciła już po pracy, to miała
tyle zajeć, ze mogła spokojnie mi oszczędzić wspólnych chwil, które
by mnie, broń Zeus, znarowiły...
I mam wielkie poczucie winy, bo ja *tylko siedzę w domu* i pewnie
moja osobista dziatwa uzna mnie za głąba i średniowieczna idiotkę, i
będzie sie mnie musiała wstydzić...
Przykro mi. Zachowuję sie jak g.ówniarz...

[10iwonka10]

Podchodzisz do tego dosc ekstremalnie- mozna tez pracowac na pol-
etatu i miec zarowno czas dla dzieci jak i na prace zawodowa.

Mnie sie wydaje ze gdy dzieci sa male to na pewno dobrym
rozwiazaniem jest gdy matka zostaje w domu i ma dla nich czas ale
problem w tym ze po latach wiele kobiet zaczyna tracic wiare w
siebie,nie ma doswiadczenia jesli chodzi o prace zawodowa i boi sie
jej nawet szukac.....i tak sie uwieszaja tej rodziny na sile staraja
sie byc potrzebne a dzieci dorastaja ,juz nastolatki maja swoje
zycie i nie maja az tak wielkiej potrzeby aby matka byla caly czas w
domu.

[jdbad]

ozostaje jeszcze problem ojcow. oOni też są dzieciom potrzebni:)

[hypatia69]

Celowo przerysowałam.

Mnie sie wydaje, ze kobieta powinna sie spełniać tak, jak jej to
pasuje. Chce pracować - daj jej Boże zdrowie. Chce sie spełniać jako
kura domowa - proszę uprzejmie.
Ale tak się nie da, bo być kobietą pracującą jest trendy i cool. A
jak któraś chce sie zajmować tylko domem to słyszy "Nie pracujesz???
To ty *tylko siedzisz w domu*???"
O "tylko siedzeniu" to niedawno pisałam i mi sie nie chce o tym
produkować, bo się wyrażać w końcu zaczne. Ale to "Nie pracujesz" to
mnie też do rozpaczy doprowadza. Pracuję otóż i to bardzo ciężko.
Prasuję, gotuję, sprzatam, pamiętam o wszystkim, co jest do
załatwienia, latam po lekarzach, urzędach, robię zakupy, piorę
wieszam... A właśnie!
No to w czym jestem gorsza od kobiet pracujących zawodowo? Ze nie
pragne sie użerać z szefem? Ani mieć podwładnych? Ja sie do tego nie
nadaję. Z szefami się zawsze wykłócałam, po czym wylatywałam z
hukiem za drzwi, jakomprzełożona byłąbym pewnikiem okropna. Po co
siebie i ludzkość na to narażać?
"i tak sie uwieszaja tej rodziny na sile staraja sie byc potrzebne a
dzieci dorastaja ,juz nastolatki maja swoje zycie i nie maja az tak
wielkiej potrzeby aby matka byla caly czas w domu."
I tak wszystkie jedna w jedną? Znam trochę matek niepracujących i
nie zauważyłam, zeby to jakaś zbiorowa mania była.
A nastoletnie potomstwo guzik ma do gadania i może sobie życzyć albo
nie życzyć, żeby matka była w domu. Ciekawe, czy byłoby szczęśliwe
słysząc "Weź i idź sobie gdzieś, bo my z tatusiem chcieliśmy sobie
sami pobyć";P
;)

[xtrin]

hypatia69 napisała:
> Chce pracować - daj jej Boże zdrowie.
> Chce sie spełniać jako kura domowa - proszę uprzejmie.

Ależ oczywiście, nikt przecież nie chce kur domowych siłą do pracy zapędzać :).
Jednakże warto pamiętać o tym, że ta decyzja - jak wszelkie inne - ciągnie za
sobą pewne konsekwencje. Niekoniecznie pozytywne.

[hypatia69]

"warto pamiętać o tym, że ta decyzja - jak wszelkie inne - ciągnie za
sobą pewne konsekwencje. Niekoniecznie pozytywne."
No, batem mnie nikt nie zapędza, ale postawa społeczeństwa wywołuje
we mnie poczucie winy i depresję. W dodatku jest mi sugerowane, ze
dzieci mnie szanować nie będą, bo nie stawiam sie w fabryce
codziennie o 7.00.
No i dobra: pójdę do tej pracy, będę miała 6 nerwic, bo sie spełniać
nie będę; pracę zawodową podświadomie i z czystej niechęci bedę
partaczyć, w domu będę upierdliwa, bo wykończona kołomyją w firmie,
będę zrzędzić i odreagowywać na rodzinie, zamiast domowych obiadów
rodzina będzie żreć mrożonki i wszyscy bedą szczęśliwi. Czyż nie?
Same pozytywy...

[xtrin]

Ależ siedź sobie w domu jeżeli to Ci odpowiada.

Choć może gdybyś stawiała się w tej fabryce codziennie o 7.00 to nie
odmieniałabyś "ja" przez wszystkie przypadki w każdym poście :).

[hypatia69]

Kurdę, jak ja sie kocham;)))

[piwi77]

Wyrwałeś pół zdania z kontekstu wypowiedzi prof. Środy i wymachujesz
nam tu nim. Oczywiście kajać Ci się wolno.

[10iwonka10]

Tak naprawde to wszystko zalezy od osobowsci kobiety. Jesli jest
otwarta, ma zdrowa samoocene, ma duze grono znajomych....to jest
dobrze. Ale piszesz Hypatio ze oprocz prac domowych zalatwiasz
wszystko w urzedach..to chyba jestes w mniejszosci z moich
obserwcji wiele kobiet ktore zostaja w domu wlasnie tego nie robi bo
traca one pewnosc siebie i czesto chyba traca "social skills". Inna
rzecz ze to jest chyba zwiazane z wiekiem i jak dluzo kobieta
zostaje w domu. Po 15-20 latach to juz chyba ciezko wrocic do
jakiejkolwiek pracy zawodowej.

[hypatia69]

""Po 15-20 latach to juz chyba ciezko wrocic do jakiejkolwiek pracy
zawodowej"
Mniemam, że nawet po trzech czy pięciu to moze być problem. Wszystko
idzie do przodu, zasady się zmieniają, wymagania pracodawców też.
"oprocz prac domowych zalatwiasz wszystko w urzedach..to chyba
jestes w mniejszosci z moich obserwcji wiele kobiet ktore zostaja w
domu wlasnie tego nie robi bo traca one pewnosc siebie"
Też to nieraz widzę. Ale moim zdaniem to głupie. Skoro to ja rano
mam czas, zeby polatać z tymi papierkami po całym mieście itd, to
trudno, zeby mój mężczyzna ekstra brał urlop i to załatwiał. Mi się
ucho nie urwie, jeśli wejdę między ludzi, przeciwnie, nie zdziczeję
na amen upchnięta w grono moherowych sąsiadek:)

[xtrin]

hypatia69 napisała:
> Mi się ucho nie urwie, jeśli wejdę między ludzi, przeciwnie,
> nie zdziczeję na amen upchnięta w grono moherowych sąsiadek:)

Ano właśnie :).

[hypatia69]

"Ano właśnie :)."
Ale to nie znaczy, że muszę pracować.
;P

[Gość: Natasza]

moja mama nie pracuje i całe dnie gapi się w tv i ona rzeczywiście
nie jest dla mnie autorytetem, bo nic nie umie, nawet nie umie
właczyć komputera, z nikim ise nie spotyka, dla mnie to wstyd, ze
ona nie pracuje,bo jka mnie dowiedzają koleżanki to ona tylko
podsłuchuje pod drzwiami o czym gadamy, zwyczjanie wstydze isę nawet
jka moje koleznak ipytają co ona robi całe dnie, to co mam
powiedzieć,że gapi się w tv?

pracować, nie pracować....

[ewik_75]

Dziewczyny,

rozumiem argumenty zarówno za jak i przeciwko pracy zawodowej matek.
Zastanawiam się jednak - dlaczego nikt tutaj nie wspomniał o
najwazniejszym aspekcie - o bezpieczeńśtwie finansowym i
niezależności???

Hypatio, czy nie boisz się, że mogałbyś sobie nie poradzić, gdyby
Twój maż/partner zginął w nieszczęśliwym wypadku ??? Rozumiem, że od
kilku już lat nie pracujesz i on was utrzymuje. Co będzie, jeśli go
zabraknie? A co, jesli bedzie po wypadku sparalizowany i bedzie
potrzebował opieki? Czy po tak dlugiej przerwie w pracy dalabys rade
zarobić na utrzymanie siebie, meza, dzieci, jego opiekę i
opiekunkę / przedszkole - dla dzieci ???

Czy nie sadzisz, ze skoro zycie pisze najbardzije zawrotne
scenariusze, to warto choc finansowo byc na to przygotowana?

A gdyby - czego Ci nie zycze - zaczelo się w waszym zwiazku zle
dziac? Chcialabys odejsc, ale nie moglabys sobie na to pozwolic - bo
nie stac by Cie bylo na wynajecie/kupno odrebnego mieszkania i
utrzymanie ???

Dziewczyny, jak Wy to sobie wyobrazacie?

Zakladajac, oczywiscie, ze nie jestes rentierka i na twoje konto nie
splywa ot tak, bez zadnej pracy, odpowiednia sumka...

[xtrin]

ewik_75 napisała:
> Zastanawiam się jednak - dlaczego nikt tutaj
> nie wspomniał o najwazniejszym aspekcie -
> o bezpieczeńśtwie finansowym i niezależności???

Bo nie o tym temat traktuje.

[ewik_75]

nie traktje również o tym, czy bycie w domu odmóżdża czy nie, a
jednak o tym dyskutowałyscie i to dość długo...

[xtrin]

Nie przypominam sobie takich dłuższych rozważań tutaj, jedynie w aspekcie tego
na ile odmóżdżona matka jest w stanie być dla dziecka autorytetem.

[ewik_75]

A czy uważasz, ze takim autorytetem może byc matka, która np. nie
podejmie decyzji o odejściu od nie szanującego jej, zdradzającego ją
i pomiatającego nią faceta, bo nie ma środków, żeby samodzielnie
utrzymać siebie i dziecko?

Czy takim autorytetem może byc matka, która po ciężkim wypadku
swojego partnera/męża nie może znaleźć pracy, która pozwalałaby im
przynajmniej przeżyć jako tako ?

Czy ktoś tak bezradny i całkowicie zależny może byc autorytetem?

[hypatia69]

"autorytetem może byc matka, która np. nie podejmie decyzji o
odejściu od nie szanującego jej, zdradzającego ją i pomiatającego
nią faceta,"
Jeśli się związała z cymbałem i sadystą, to znaczy, ze już wcześniej
była odmóżdżona i praca zawodowa jej nie pomoże.
"Czy takim autorytetem może byc matka, która po ciężkim wypadku
swojego partnera/męża nie może znaleźć pracy, która pozwalałaby im
przynajmniej przeżyć jako tako ?"
Dramatyzujesz.

[ewik_75]

hypatia69 napisała:


> Jeśli się związała z cymbałem i sadystą, to znaczy, ze już
wcześniej
> była odmóżdżona i praca zawodowa jej nie pomoże.

Gucio.
Ludzie się zmieniają.
Gdyby tak nie było, nie byłoby rozwodów.

A praca zawodowa jak najbrdziej wtedy pomoże. Stałe dochody - na
odpowiednim poziomie - dadzą jej godny byt i możliwość rozpoczęcia
od nowa, a ludzie w pracy często bardzo dobrze się znają i stanowią
dla siebie oparcie, oderwanie od domowej codzienności.

> "Czy takim autorytetem może byc matka, która po ciężkim wypadku
> swojego partnera/męża nie może znaleźć pracy, która pozwalałaby im
> przynajmniej przeżyć jako tako ?"
> Dramatyzujesz.

A i owszem. Teraz - zanim to się potencjalnie stało. I zabezpieczam
się - dzięki dochodom z pracy. Jeśli to się nie wydarzy - tym
lepiej!

A jeśli się wydarzy? Wtedy będzie za późno.

[hypatia69]

Taaa... Zmieniają sie. Tyle, ze nie z dnia na dzień. Nie ma tak, że
dzisiaj gruchamy jak gołąbki i jest cudnie-pięknie, a jutro facet
mnie wystawia za drzwi i ciaska za mną kapciami i szczoteczką do
zębów. Jeśli nie zauważasz, ze Ci sie od jakiegoś czasu zaczyna
chrzanić w związku, to nie ma siły - jesteś odmóżdżona. [Nie mam na
myśli Ciebie konkretnie. I oczywiście pierwsze symptomy można
przeoczyć; ale to max pół roku].
"A praca zawodowa jak najbrdziej wtedy pomoże."
Na odmóżdżenie?

[moccia1]

Z dnia na dzien. Zdrada spada jak grom.. Pol tygodnia wczesniej
nawet jej nie znal.
Dzieci, szczotke i kapcie sama pakujesz. Jesli jestes niezalezna to
znacznie latwiej o taka decyzje. Jesli nie masz dochodow to sytuacja
sie komplikuje.

[hypatia69]

Jeśli w domu jest wszystko OK to nie ma, kurna, takiej możliwości.
Nic się nie rozpada nagle. Mógł jej nie znać pół tygodnia wcześniej,
ale wolał zostawać po godzinach w pracy albo iść z kumplami na piwo
niż siedzieć w domu. Z jakichś przyczyn. I *nigdy* nie ma tak, ze
winna jest tylko jedna strona.

[hypatia69]

Jak słusznie zauważyła Xtrin - nie o tym mowa.
Ale skoro się upierasz...
Nie boję się. Fakt, ze nie pracuję zawdodwo nie oznacza, ze nie
wnoszę żadnych dochodów czy takowych nie posiadam. I nie muszę być w
tym celu rentierką. Serio.
Poza tym nie mieszkam na pustyni. Nie siedzę sama jak kół w domu i
nie gapię się bezmyślnie w TV jak wspomniana wyzej mama Nataszy.
"to warto choc finansowo byc na to przygotowana?"
A nie przyszło Ci do głowy, ze mogę być zwyczajnie zabezpieczona na
taką okoliczność? Że nie spadłam z obłoków i mam jakieś
zabezpieczenie choćby na czas, który byłby mi potrzebny na
znalezienie pracy? Że masz za mało danych na mój temat, zeby mi tu
makabryczne wizje przyszłości w nedzy przedstawiać?
"A gdyby - czego Ci nie zycze - zaczelo się w waszym zwiazku zle
dziac?"
Nie wiesz, jak sie dzieje w tej chwili. To tak z czystej przekory
zauważę.
"Chcialabys odejsc, ale nie moglabys sobie na to pozwolic - bo
nie stac by Cie bylo na wynajecie/kupno odrebnego mieszkania i
utrzymanie ???"
Nie wiem co masz na myśli pod określeniem "źle dziać", ale
rozwiązania wszelkich życiowych problemów nie szuka się w portfelu.
Zwiazek dwojga ludzi, szczególnie posiadających dzieci [a o takim
właśnie mówimy] nie opiera sie li tylko na wspólnych finansach. Nie
wiem, czy masz/miałaś tego rodzaju problem, ze odstawiasz tu szopkę
straszliwą próbując mnie wystraszyć na śmierć i tym sposobem zagnać
do pracy, ale jakiekolwiek są przyczyny Twoich mrocznych wizji - nie
boję się.
"rentierka i na twoje konto nie splywa ot tak, bez zadnej pracy,
odpowiednia sumka..."
Wydźwięk zdania negatywny. A może właśnie jestem rentierką, bo,
powiedzmy, kilka lat temu pojechałam sobie na Zachód, ciężko
harowałam, a zarobione pieniądze odpowiednio zainwestowałam z czego
teraz czerpię korzyść. Ergo: nie "spływa ot tak, bez żadnej pracy",
tylko procentuje.

[ewik_75]

Ha.

Skoro posiadasz stałe dochody, to sytuacja automatycznie wygląda
inaczej. Pytanie jeszcze - hipotetyczne, niekoniecznie do Ciebie -
na ile by te dochody wystarczyły, gdyby okazały się być nagle
potrzebne.
To raz.

Co do zabezpieczenia - rozsadnie. Ale jak sama napisałaś "na czas,
potrzebny na znalezienie pracy". A potem? Ktoś, kto nie pracuje do
lat kilku (lub więcej) dostanie na poczatek raczej niższą od
średniej pensję... Czy ona wystarczy na utzrymanie rodziny? Może
tak, może nie... Czy to nie bedzie wtedy jedynie egzystencja?

Fakt, nie wiem, jak sie u Was dzieje teraz ale zakladam, ze skoro
jestescie razem - to niezle. Czego Ci zreszta zycze.

Roziwazania czesto nie ma - bo nie ma finansow. Moze nie u Ciebie -
ale co do zasady? poza tym rozwiazań wszelakich mozna oczywiscie
szukac, ale najpierw trzeba gdzies mieszkac i cos jesc. Prosta
piramida potrzeb Masłowa. Ileż było już tego typu dramatow: On
zarabial, potem żona mu się znudziła, wycofał jej dostep do konta,
przestal szanowac, zaczal traktowac jak robot wieloczynnosciowy. A
Ona? Nie miała dokad odejsc... Fajnie?

Tak byc nie musi, ale MOŻE. Ludzie się zmieniają - wszysyc o tym
dobrze wiemy. To, że On okazał się chamem po ślubie, czesto
zaskakuje małżonki bo przecież "przed śłubem taki nie był"...Gdyby
tak nie bylo, nie byloby rozwodow. A niepracująca kobieta jest wtedy
mocno zagrożóna. Chyba, że jest jak Ty - odpowiednio zabezpieczona.

Nie próbuję Cię nigdzie zagnać. Po co ? Po prostu nie rozumiem, jak
można nie myśleć o swojej przyszłości i nie obawiać się zależności
od kogoś...

A rentierom po prostu zazdroszcze i tyle. W takiej sytuacji też bym
nie pracowała. Zrobiłabym pewne za...biste studia... A co!

Czy ja Cię straszę? Napisałam już - życie wymyśla lepsze scenariusze
niż najbardziej zakręcony scenarzysta... Nie zawsze jest pięknie i
różowo. Dorośli ludzie chyba powinni zdawać sobie z tego sprawę, nie
sądzisz?

[hypatia69]

"Ktoś, kto nie pracuje do lat kilku (lub więcej) dostanie na
poczatek raczej niższą od średniej pensję... Czy ona wystarczy na
utzrymanie rodziny? Może tak, może nie... "
Zdajesz sobie sprawę ilu ludzi cały czas żyje na tak niskim
poziomie?
Jeśli nagle z ręką w nocniku budzi się pani żyjaca do tej pory w
willi, latająca na codzień do solarium i kosmetyczki, a w sobotę do
opery, z której i tak nic nie kuma, a dwa razy w tygodniu mająca
sprzątaczke na przychodne, to owszem, leży. Jeśli nie jest to ktoś,
kto sapdł ma mordę z luksusu, wie, ile kosztuje pół kilo karkówki i
że korpusy z kurczaka są dużo tańsze to sobie poradzi. Opęka jakiś
czas na nizszej pensji, a jeśli jest przytomna i jej zależy, to
szybko dostanie podwyżkę.
"Ileż było już tego typu dramatow: On zarabial, potem żona mu się
znudziła, wycofał jej dostep do konta, przestal szanowac, zaczal
traktowac jak robot wieloczynnosciowy. A Ona? Nie miała dokad
odejsc... Fajnie?"
Nie fajnie. W momencie, kiedy mają wspólny dochód pieniądze jej sie
należą jak psu micha. A jeśli dostep do konta ma odebrany
nieoczekiwanie, albo zauważa, że zaczyna być niestosownie traktowana
to w tym momencie zaczyna szukać roboty, a nie siedzi jak ci.. w
domu świadcząc usługi tumanowi. Dramatem jest bezmyślność i naiwność
tych kobiet, które w takiej sytuacji liczą na to, ze jeszcze może
sie zmienic w drugą stronę i dają sie sprowadzić do parteru.
"To, że On okazał się chamem po ślubie, czesto zaskakuje małżonki bo
przecież "przed śłubem taki nie był"..."
Szczera prawda. Dlatego doceniam urok ślubów branych w dwa lata po
poznaniu się, spotykaniu [choćby i codzinnie] na mieście, trzymaniu
za rączki i wspólnych wyjazdach na wakacje. Nie da się poznać
człowieka, jeśli się z nim "spotyka". Trzeba razem najmarniej ze dwa
lata właśnie, a nie "wyrywać sie z domu" w dojrzałym wieku lat 23,
żeby starzy nie zawracali gitary.
Zgadza się, ludzie się zmieniają. I nie mam gwarancji, że mojemu
samcowi nie odbije korba i nie zechce mnie wymienić na nowszy model.
Ba! Nie mam gwarancji, ze ja nie zechcę czegoś takiego zrobić.
Tylko, że ja o tym wiem:)
"Po prostu nie rozumiem, jak można nie myśleć o swojej przyszłości i
nie obawiać się zależności od kogoś..."
Ja też nie rozumiem.
"Dorośli ludzie chyba powinni zdawać sobie z tego sprawę, nie
sądzisz?"
Sądzę:)

[10iwonka10]

Mam wrazenie ze Hypatia nie jest chyba do konca dobrym przykladem. Z
tego ci pisze pracowala ciezko za granica wiec ma pewno sensowne
oszczednosci, ma niezalezna osobowosc, ......i odnosze wrazenie ze
kiedys wroci do pracy a kiedy to bedzie to juz jej wybor.

Natomiast sa kobiety bardzo ulegle, o slabej osobowosci takie troche
jak pijawki ktore zotaja w domu i wlasciwie zostawiaja wszystkie
decyzje plus zarabianie pieniedzy mezowi.Siostra mojego meza jest
tego przykladem to troche jak polowanie na meza ktory ma ( czy
rokuje) ze bedzie duzo zarabial wiec ona nie musi pracowac.